Cour de cassation de Belgique — Hof van Cassatie, 2026-10-16, ECLI:BE:CASS:2026:ARR.20261016.1N.2

Cour de cassation de Belgique — Hof van Cassatie — ECLI:BE:CASS:2026:ARR.20261016.1N.2 (2026-10-16)

--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT --- 16 OKTOBER 2026

F.23.0069.N/1

Hof van Cassatie van België

Arrest

Nr. F.23.0069.N CORRUGATED INVESTMENT COMPANY nv, met zetel te 8610 Kortemark, Handzamestraat 107, ingeschreven bij de KBO onder het nummer 0459.569.271, eiseres, vertegenwoordigd door mr. Johan Verbist, advocaat bij het Hof van Cassatie, met kantoor te 2000 Antwerpen, Amerikalei 187/302, waar de eiseres woonplaats kiest, tegen BELGISCHE STAAT, Federale Overheidsdienst Financiën, vertegenwoordigd door de minister van Financiën, met kabinet te 1000 Brussel, Wetstraat 12, ingeschreven bij de KBO onder het nummer 0308.357.159, voor wie optreedt de adviseur-generaal van de Gewestelijke Directie BBI Gent, met kantoor te 9050 Ledeberg, Gaston Crommenlaan 6 bus 801, verweerder,

16 OKTOBER 2026

F.23.0069.N/2

vertegenwoordigd door mr. Geoffroy de Foestraets, advocaat bij het Hof van Cassatie, met kantoor te 1000 Brussel, Dalstraat 67 en mr. Stefan De Vleeschouwer, advocaat bij het Hof van Cassatie, 1853 Strombeek-Bever, Temselaan 100A, waar de verweerder woonplaats kiest.

I.

RECHTSPLEGING VOOR HET HOF

Het cassatieberoep is gericht tegen het arrest van het hof van beroep te Brussel van 28 februari 2023. Advocaat-generaal Johan Van der Fraenen heeft op 16 september 2026 een schriftelijke conclusie neergelegd. Raadsheer Myriam Ghyselen heeft verslag uitgebracht. Advocaat-generaal Johan Van der Fraenen heeft geconcludeerd.

II.

CASSATIEMIDDEL

De eiseres voert in haar verzoekschrift dat aan dit arrest is gehecht, een middel aan.

III.

BESLISSING VAN HET HOF

Beoordeling 1.

Artikel 26 WIB92 bepaalt:

“Wanneer een in België gevestigde onderneming abnormale of goedgunstige voordelen verleent, worden die voordelen onverminderd de toepassing van artikel 49 en onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 54, bij haar eigen winst gevoegd, tenzij die voordelen in aanmerking komen voor het bepalen van de belastbare inkomsten van de verkrijger. Niettegenstaande de in het eerste lid vermelde beperking worden de abnormale of goedgunstige voordelen bij de eigen winst gevoegd wanneer die voordelen worden verleend aan:

16 OKTOBER 2026

F.23.0069.N/3

1° een in artikel 227 vermelde belastingplichtige ten aanzien waarvan de in België gevestigde onderneming zich rechtstreeks of onrechtstreeks in enigerlei band van wederzijdse afhankelijkheid bevindt; 2° een in artikel 227 vermelde belastingplichtige of aan een buitenlandse inrichting die krachtens de bepalingen van de wetgeving van het land waar zij gevestigd zijn, aldaar niet aan een inkomstenbelasting zijn onderworpen of aan een aanzienlijk gunstige belastingregeling zijn onderworpen dan die waaraan de in België gevestigde onderneming is onderworpen; 3° een in artikel 227 vermelde belastingplichtige die belangen gemeen heeft met de in 1° of 2° vermelde belastingplichtige of inrichting”. 2.

In het arrest van 21 januari 2010, SGI, C-311/08, oordeelde het Hof van

Justitie van de Europese Unie met betrekking tot de in artikel 26 WIB92 opgenomen regeling dat:

• deze regeling een beperking van de vrijheid van vestiging vormt;
• indien het ingezeten vennootschappen zou worden toegestaan hun winsten in de vorm van abnormale of goedgunstige voordelen over te dragen aan in andere lidstaten gevestigde vennootschappen waarmee zij zich in een band van wederzijdse afhankelijkheid bevinden, de evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten ernstig in gevaar zou kunnen worden gebracht;
• ingeval zou worden aanvaard dat ingezeten vennootschappen abnormale of goedgunstige voordelen toekennen aan in andere lidstaten gevestigde vennootschappen

waarmee

zij

zich

in

een

band

van

wederzijdse

afhankelijkheid bevinden zonder dat daarbij in enige fiscale correctiemaatregel wordt voorzien, dit het risico zou meebrengen dat via kunstmatige constructies tussen

gelieerde

vennootschappen

inkomstenoverdrachten

worden

georganiseerd naar vennootschappen die zijn gevestigd in lidstaten met de laagste belastingtarieven of lidstaten waar die inkomsten niet worden belast, en dat de in artikel 26 WIB92 opgenomen regeling dergelijke praktijken kan voorkomen door een abnormaal of goedgunstig voordeel te belasten bij de ingezeten vennootschap die dit voordeel aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap heeft toegekend;

16 OKTOBER 2026

F.23.0069.N/4

• gelet op deze twee elementen, namelijk de noodzaak om een evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten te handhaven en de noodzaak om belastingontwijking te voorkomen, in hun geheel beschouwd, moet worden vastgesteld dat de in artikel 26 WIB92 opgenomen regeling rechtmatige doelstellingen nastreeft die verenigbaar zijn met het Verdrag en die dwingende redenen van algemeen belang uitmaken, en dat deze regeling geschikt is om deze doelstellingen te verwezenlijken, zodat enkel nog dient te worden nagegaan of deze regeling niet verder gaat dan nodig is voor het bereiken van de beoogde doelstellingen, in hun geheel beschouwd;
• een nationale wettelijke regeling die zich ter beantwoording van de vraag of een transactie een kunstmatige constructie is die voor belastingdoeleinden is opgezet, op een onderzoek van objectieve en verifieerbare elementen baseert, moet worden geacht niet verder te gaan dan hetgeen nodig is voor het bereiken van de doelstellingen inzake de noodzaak om een evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten te handhaven en de noodzaak om belastingontwijking te voorkomen, wanneer, in de eerste plaats, in elk geval waarin een vermoeden bestaat dat de transactie afwijkt van hetgeen de betrokken vennootschappen in omstandigheden van volledige mededinging zouden zijn overeengekomen, de belastingplichtige in staat wordt gesteld om zonder buitensporige administratieve moeite bewijs aan te dragen met betrekking tot de eventuele commerciële redenen waarom de transactie heeft plaatsgevonden;
• in de tweede plaats, wanneer de verificatie van dergelijke elementen tot de conclusie leidt dat de betrokken transactie afwijkt van hetgeen de betrokken vennootschappen in omstandigheden van volledige mededinging zouden zijn overeengekomen, de fiscale correctiemaatregel dient te worden beperkt tot de fractie van de verrichting die verder gaat dat hetgeen de betrokken vennootschappen zouden zijn overeengekomen indien zij zich niet in een situatie van wederzijdse afhankelijkheid zouden hebben bevonden.

Op grond van artikel 26, tweede lid, 1°, WIB92 worden de abnormale of

goedgunstige voordelen bij de eigen winst gevoegd wanneer de abnormale of goedgunstige voordelen worden verleend aan een in artikel 227 vermelde belastingplichtige ten aanzien waarvan de in België gevestigde onderneming zich

16 OKTOBER 2026

F.23.0069.N/5

rechtstreeks of onrechtstreeks in enigerlei band van wederzijdse afhankelijkheid bevindt. Hiertoe volstaat het dat wordt bewezen dat de in België gevestigde onderneming een abnormaal of goedgunstig voordeel heeft verleend, zonder dat moet worden bewezen dat er sprake is van belastingontwijking aan de zijde van de in België gevestigde onderneming en zonder dat de verstrekker aan de toevoeging van het voordeel aan de eigen winst kan ontkomen door aan te tonen dat dit voordeel in aanmerking komt voor het bepalen van de belastbare inkomsten van de verkrijger. Uit het arrest van 21 januari 2010, SGI, C-311/08, van het Hof van Justitie van de Europese Unie volgt zonder redelijke twijfel dat deze regeling beantwoordt aan het proportionaliteitsbeginsel in het licht van de vrijheid van vestiging wanneer de mogelijkheid bestaat voor de belastingplichtige om het bewijs aan te dragen met betrekking tot de eventuele commerciële redenen van de transactie en de belastbaarheid wordt beperkt tot het niet-marktconforme gedeelte van de verrichting. Hieruit volgt dat de prejudiciële vraag niet dient te worden gesteld. 4.

Het middel dat ervan uitgaat dat de regeling van artikel 26 WIB92 op grond

waarvan het abnormaal of goedgunstig voordeel wordt belast bij de Belgische ingezeten vennootschap die dit voordeel heeft toegekend aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap, enkel dan proportioneel is in het licht van de vrijheid van vestiging indien er sprake is van belastingontwijking aan de zijde van de Belgische verstrekker, berust op een onjuiste rechtsopvatting en faalt bijgevolg naar recht. Dictum Het Hof, Verwerpt het cassatieberoep. Veroordeelt de eiseres tot de kosten. Bepaalt de kosten voor de eiseres op 295,27 euro. Dit arrest is gewezen te Brussel door het Hof van Cassatie, eerste kamer, samengesteld uit sectievoorzitter Bart Wylleman, als voorzitter, en de raadsheren Ilse

16 OKTOBER 2026

F.23.0069.N/6

Couwenberg, Myriam Ghyselen, Ann De Wolf en Eva Van Hoorde, en in openbare rechtszitting van 16 oktober 2026 uitgesproken door sectievoorzitter Bart Wylleman, in aanwezigheid van advocaat-generaal Johan Van der Fraenen, met bijstand van griffier Elien Van Isterdael.

E. Van Isterdael

E. Van Hoorde

A. De Wolf

M. Ghyselen

I. Couwenberg

B. Wylleman

VERZOEKSCHRIFT/1

VOORZIENING IN CASSATIE

VOOR:

CORRUGATED INVESTMENT COMPANY NV, met ondernemingsnummer 0459.569.271, met zetel te 8610 Kortemark, Handzamestraat 107,

eiseres tot cassatie,

bijgestaan en vertegenwoordigd door ondergetekende advocaat bij het Hof van Cassatie Johan Verbist, kantoor houdend te 2000 ANTWERPEN, Amerikalei 187/302, alwaar keuze van woonst wordt gedaan,

TEGEN:

de BELGISCHE STAAT, Federale Overheidsdienst Financiën, met ondernemingsnummer 0308.357.159, in de persoon van de Minister van Financiën, met kabinet gevestigd te 1000 Brussel, Wetstraat 12-14, vertegenwoordigd door de adviseur-generaal van de Gewestelijke Directie BBI Gent, met burelen te 9050 Ledeberg, Gaston Crommenlaan 6 bus 801,

verweerder in cassatie,

Aan mevrouw de Eerste Voorzitter en de heer Voorzitter van het Hof van Cassatie,

Aan de Dames en Heren Raadsheren in het Hof van Cassatie,

VERZOEKSCHRIFT/2

Hooggeachte Heren en Dames,

Eiseres heeft de eer een arrest aan uw beoordeling voor te leggen dat op 28 februari 2023 op tegenspraak tussen de partijen werd gewezen door de 6N kamer van het hof van beroep te Brussel (2017/AF/358).

VERZOEKSCHRIFT/3

FEITEN EN PROCEDUREVOORGAANDEN

In het begin van haar boekjaar 2009 was eiseres hoofdaandeelhouder van de nv Golfkarton S. met 1.417.816 aandelen ofwel 78,97% van de aandelen. De bestuurder van eiseres was tevens gedelegeerd bestuurder van Golfkarton S.. In diezelfde periode was de Luxemburgse vennootschap Cardboard International de enige aandeelhouder van eiseres.

Op 20 november 2009 ging Golfkarton S. over tot de boeking van herwaarderingsmeerwaarden op haar bedrijfsterreinen voor een bedrag van 16.163.260,25 euro.

Op 18 december 2009 werd een kapitaalsverhoging doorgevoerd. Op dat moment had Golfkarton S. een schuld van 11.825.426,00 euro ten aanzien van Cardboard International. Bij de kapitaalsverhoging bracht Cardboard International deze schuldvordering in, in ruil voor 11.825.426 nieuwe aandelen zonder nominale waarde en aan uitgiftewaarde van 1 euro per aandeel. Ten gevolge van de kapitaalsverhoging steeg het maatschappelijk kapitaal van Golfkarton S. van 19.890.225,98 euro naar 31.745.651,98 euro. Na deze kapitaalsverhoging bezat Cardboard International 68,8% van de aandelen en eiseres nog 10,42% van de aandelen.

Op 20 juli 2011 richtte de fiscus aan eiseres een bericht van wijziging van aangifte in de vennootschapsbelasting voor aanslagjaar 2010. Daarin werd een bedrag van 11.440.653,10 euro als abnormaal en goedgunstig voordeel toegevoegd aan de winst van eiseres. Na protest van eiseres werd het voordeel vastgelegd op 10.394.989,20 euro.

Na inkohiering van de aanslag werd het bezwaar van eiseres afgewezen bij directoriale beslissing van 22 september 2014.

Op 30 december 2014 heeft eiseres een procedure aanhangig gemaakt voor de rechtbank van eerste aanleg te Leuven, strekkende tot vernietiging van de aanslag.

VERZOEKSCHRIFT/4

Bij vonnis van 13 januari 2017 werd deze vordering ontvankelijk doch ongegrond verklaard.

In het bestreden arrest wordt het hoger beroep van eiseres tegen dit vonnis ontvankelijk doch ongegrond verklaard.

Tegen dit arrest wenst eiseres op te komen met het volgende middel tot cassatie.

VERZOEKSCHRIFT/5

ENIG MIDDEL TOT CASSATIE

Geschonden wetsbepalingen

− Artikel 26 van het het Wetboek van inkomstenbelastingen 1992, gecoördineerd bij Koninklijk Besluit van 10 april 1992, bekrachtigd bij wet van 12 juni 1992 (hierna ‘WIB92’), − De artikelen 49 en 54 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, zoals gecoördineerd door het Verdrag van Lissabon van 13 december 2007, goedgekeurd bij Wet van 19 juni 2008 (BS 19 februari 2009) (hierna: VWEU); − Artikel 4.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, zoals gecoördineerd door het Verdrag van Lissabon van 13 december 2007, goedgekeurd bij Wet van 19 juni 2008 (BS 19 februari 2009) (hierna: VEU); − Het algemeen rechtsbeginsel van de primauteit van het internationaal recht op het nationale recht.

Aangevochten beslissing

De appelrechter bevestigt het oordeel van de eerste rechter naar luid waarvan sprake is van een abnormaal en goedgunstig voordeel dat door eiseres werd toegekend aan Cardboard International en dat belastbaar is in hoofde van eiseres. Daarbij oordeelt hij onder meer dat de Belgische regeling ter zake niet strijdig is met de Europeesrechtelijke vrijheid van vestiging, op grond van volgende motieven:

“De vraag of de toepassing van artikel 26 WIB92 in de bestreden aanslag strijdig is met het door artikel 49 VWEU gegarandeerd recht op vrije vestiging

In de eerste plaats moet worden opgemerkt dat [eiseres] in het geheel niet aanduidt of bewijst waarom het recht op vrije vestiging van de SA Cardboard International, die geen partij is in dit geding, door de

VERZOEKSCHRIFT/6

bestreden aanslag onterecht zou worden beperkt, laat staan dat dat het geval zou zijn voor haar eigen recht op vrije vestiging.

[Eiseres] voert op basis van de leer van het arrest EHJ SGI, nr. C-311/08 van 21 januari 2010 aan dat bewezen moet zijn dat vermijden van belastingontwijking bestrijden het doel van de taxatie is, dat de evenwichtige bepaling van de spreiding van de heffingsbevoegdheid tussen lidstaten bewezen moet zijn en dat de taxatie die niet mag beletten en dat dan nog het proportionaliteitsbeginsel geëerbiedigd moet zijn in die zin dat de taxatie niet verder mag gaan dan wat nodig is om dat doel te bereiken. Er vindt op het ogenblik van de transactie wel degelijk een vermogensverschuiving zonder tegenprestatie plaats tussen [eiseres] en de SA Cardboard International, zodat de stelling dat enkel een concrete winstverschuiving moet bewezen zijn en kan leiden tot taxatie, niet correct is. Vennootschapsbelastingrechtelijk behoren ook winstverschuivingen door vermogensverschuivingen tot de belastbare winst en dit ook in andere vennootschapsbelastingrechtelijke stelsels van lidstaten van de EU.

Niet alleen zeer eventueel toekomstig te behalen (jaarlijkse of periodieke) winsten worden verschoven (en werden niet belast) maar wel degelijk een deel van het vermogen van [eiseres] zelf (belastbaar, zoals hoger vastgesteld door artikel 26 WIB92).

Geen unierechtelijke bepaling verbiedt dat België bv. ook onderwaarderingen van activa belast, zodat het België als heffingsbevoegde lidstaat ook toegelaten, en niet unierechtelijk uitgesloten, is krachtens artikel 26 WIB92 vermogensverschuivingen zoals het onmiddellijk "verlies" van activa, bij wege van vaststelling van een goedgunstig toegekend voordeel, te belasten. Artikel 26 WIB92 stelt dergelijke vermogensverschuivingen belastbaar, ongeacht de vraag welke mogelijke toekomstige belastingsvermijdingsvoordelen voortvloeien uit de transactie. Tot slot blijft ook het redelijkheids- en proportionaliteitsbeginsel geëerbiedigd. Immers kon in deze EUrechtelijke context, nu het voordeel goedgunstig is verleend aan een vennootschap uit het Groothertogdom Luxemburg, ook worden aangetoond dat het tegenbewijs uit artikel 26, lid 1 WIB92 kon worden geleverd, om de taxatie toch teniet te doen. Dit kon door aan te tonen dat het verkregen goedgunstig voordeel op enigerlei wijze in de EU-lidstaat

VERZOEKSCHRIFT/7

van vestiging in aanmerking kwam voor het bepalen van de belastbare inkomsten van de verkrijger, zoals dat eveneens zou kunnen in een puur internrechtelijk context. Evenwel is ook dat niet bewezen.

Verder is de stelling van [eiseres] dat helemaal geen "winst" verschoven is, onjuist. Vermits [eiseres] inhoudelijk klaarblijkelijk "afstand" deed van een deel van haar vermogen door de geviseerde verrichting, is haar belastbaar vennootschapsvermogen wel degelijk onmiddellijk verarmd (of gedeeltelijk gratis weg gegeven aan de Luxemburgse vennootschap).

Ook al volgt uit het aanhouden van deelnemingen in een Belgische vennootschap door een andere Belgische vennootschap geen onmiddellijk belastbare winst met een onmiddellijk opbrengst voor de Belgische Schatkist, leidt die vermogensverarming hier voorgelegd wel degelijk tot een onmiddellijke vermogensverrijking in hoofde van de Luxemburgse vennootschap, en zou zij in een puur internrechtelijke Belgische context onmiddellijk de vraag doen rijzen naar de belastbaarheid van de (gratis verkregen) vermogensverrijking in hoofde van de Belgische verkrijger, al dan niet teniet gedaan door de mogelijkheid van het tegenbewijs bedoeld in lid 1 van artikel 26 WIB92. Dat tegenbewijs was hier ook wel degelijk toegelaten gezien het Groothertogdom Luxemburg een lidstaat van de EU is en dit precies gezien o.m. het recht van vrije vestiging bedoeld in artikel 49 VWEU, doch er kan alleen maar vastgesteld worden dat dat bewijs niet geleverd is.

Ook wegens dat laatste behoeft de voorgestelde prejudiciële vraag derhalve geen antwoord. Het mogelijk tegenbewijs is toegelaten en laat toe de proportionaliteit van de taxatie te beoordelen, maar is niet bewezen of geleverd door [eiseres]” (bestreden arrest p. 18-20)

Grieven

Wanneer een in België gevestigde onderneming abnormale of goedgunstige voordelen verleent, worden die voordelen krachtens artikel 26 WIB92, onverminderd de toepassing van artikel 49 en onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 54, bij haar eigen winst gevoegd, tenzij die voordelen in aanmerking komen voor het bepalen van de belastbare inkomsten van de

VERZOEKSCHRIFT/8

verkrijger. Niettegenstaande deze beperking worden de abnormale of goedgunstige voordelen bij de eigen winst gevoegd wanneer die voordelen worden verleend aan:

1° een in artikel 227 vermelde belastingplichtige ten aanzien waarvan de in België gevestigde onderneming zich rechtstreeks of onrechtstreeks in enigerlei band van wederzijdse afhankelijkheid bevindt; 2° een in artikel 227 vermelde belastingplichtige of aan een buitenlandse inrichting die krachtens de bepalingen van de wetgeving van het land waar zij gevestigd zijn, aldaar niet aan een inkomstenbelasting zijn onderworpen of aan een aanzienlijk gunstigere belastingregeling zijn onderworpen dan die waaraan de in België gevestigde onderneming is onderworpen; 3° een in artikel 227 vermelde belastingplichtige die belangen gemeen heeft met de in 1° of 2° vermelde belastingplichtige of inrichting.

Deze bepaling dient in overeenstemming te worden gelezen met de vrijheid van vestiging, zoals vervat in de artikelen 49 en 54 VWEU.

Immers, krachtens artikel 4.3 VEU respecteren de Unie en de lidstaten elkaar en steunen zij elkaar bij de vervulling van de taken die uit de Verdragen voortvloeien, krachtens het beginsel van loyale samenwerking. De lidstaten treffen alle algemene en bijzondere maatregelen die geschikt zijn om de nakoming van de uit de Verdragen of uit de handelingen van de instellingen van de Unie voortvloeiende verplichtingen te verzekeren. De lidstaten vergemakkelijken de vervulling van de taak van de Unie en onthouden zich van alle maatregelen die de verwezenlijking van de doelstellingen van de Unie in gevaar kunnen brengen. Deze bepaling geeft, wat het Unierecht betreft, uiting aan het algemeen rechtsbeginsel van de primauteit van het internationaal recht op het nationale recht. De verplichting om alle algemene of bijzondere maatregelen te treffen welke geschikt zijn om de nakoming van de krachtens het Unierecht op hen rustende verplichtingen te verzekeren, is van openbare orde en omvat de verplichting om de onwettige gevolgen van een schending van het Unierecht ongedaan te maken. Deze verplichting rust op elk orgaan van de Lidstaat in het kader van zijn bevoegdheden. Op de nationale rechter rust de plicht de volle werking van het Unierecht te waarborgen.

Het Hof van Justitie van de Europese Unie oordeelde reeds met betrekking tot artikel 26 WIB92, dat deze regeling “een beperking [vormt] van de vrijheid

VERZOEKSCHRIFT/9

van vestiging in de zin van artikel 43 EG juncto artikel 48 EG” (HJEU nr. C‑311/08 van 21 januari 2010, § 55). Het Hof oordeelde verder:

“Ook al heeft een nationale wettelijke regeling niet specifiek tot doel om het daarin voorziene belastingvoordeel te onthouden aan dergelijke volstrekt kunstmatige constructies die geen verband houden met de economische realiteit en bedoeld zijn om de belasting te ontwijken die normaliter verschuldigd is over winsten uit activiteiten op het nationale grondgebied, een dergelijke regeling kan toch worden geacht, gerechtvaardigd te zijn wegens de doelstelling van voorkoming van belastingontwijking in samenhang met de doelstelling inzake het behoud van een evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten […]

Met betrekking tot de relevantie van deze rechtvaardigingsgrond ten aanzien van feiten als die in het hoofdgeding, dient te worden opgemerkt dat ingeval zou worden aanvaard dat ingezeten vennootschappen abnormale of goedgunstige voordelen toekennen aan in andere lidstaten gevestigde vennootschappen waarmee zij zich in een band van wederzijdse afhankelijkheid bevinden zonder dat daarbij in enige fiscale correctiemaatregel wordt voorzien, dit het risico zou meebrengen dat via kunstmatige constructies tussen gelieerde vennootschappen inkomstenoverdrachten worden georganiseerd naar vennootschappen die zijn gevestigd in lidstaten met de laagste belastingtarieven of lidstaten waar die inkomsten niet worden belast […]

Door een abnormaal of goedgunstig voordeel te belasten bij de ingezeten vennootschap die dit voordeel aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap heeft toegekend, kan de regeling in het hoofdgeding dergelijke praktijken voorkomen. Deze praktijken kunnen zijn ingegeven door het bestaan van aanzienlijke verschillen tussen de belastinggrondslag of de belastingtarieven in de verschillende lidstaten en enkel tot doel hebben de belasting te ontwijken die normaliter verschuldigd is in de lidstaat van de zetel van de vennootschap die dit voordeel heeft toegekend […]

Gelet op deze twee elementen, namelijk de noodzaak om een evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten te handhaven en de noodzaak om belastingontwijking te voorkomen, in hun geheel

VERZOEKSCHRIFT/10

beschouwd, moet worden vastgesteld dat een regeling als die in het hoofdgeding rechtmatige doelstellingen nastreeft die verenigbaar zijn met het Verdrag en die dwingende redenen van algemeen belang uitmaken, en dat deze regeling geschikt is om deze doelstellingen te verwezenlijken” (HJEU nr. C‑311/08 van 21 januari 2010, § 66-69).

Terwijl het HJEU aldus vaststelde dat artikel 26 WIB92 rechtmatige doelstellingen nastreeft, met name een evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid en de voorkoming van belastingontwijking, en dat de regeling geschikt is om deze doelstellingen te verwezenlijken, sprak het zich uitdrukkelijk niet uit over de proportionaliteit van deze regeling. De vraag of de regeling niet verder gaat dan nodig is voor het bereiken van de beoogde doelstellingen, werd overgelaten aan de nationale rechter (“Niettemin dient de verwijzende rechterlijke instantie te verifiëren of de regeling in het hoofdgeding niet verder gaat dan noodzakelijk is voor het bereiken van de door deze regeling nagestreefde doelstellingen, in hun geheel beschouwd”).

Welnu, artikel 26 WIB92 miskent het proportionaliteitsbeginsel en schendt aldus de artikelen 49 en 54 VWEU, indien het zo wordt geïnterpreteerd dat het abnormaal of goedgunstig voordeel wordt belast bij de Belgische ingezeten vennootschap die dit voordeel heeft toegekend aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap, wanneer nochtans deze toekenning niet heeft geleid tot enige belastingontwijking in hoofde van de Belgische ingezeten vennootschap.

In dat geval gaat de regeling immers verder dan noodzakelijk voor het bereiken van de door deze regeling nagestreefde doelstellingen. Indien de Belgische Staat geen belastingen is misgelopen door de toekenning van het voordeel, gaat het belasten van dit voordeel bij de Belgische ingezeten vennootschap verder dan noodzakelijk voor het bereiken van de door artikel 26 WIB92 nagestreefde doelstellingen inzake belastingontwijking en heffingsverdeling.

Eiseres heeft in die zin aangevoerd dat het voordeel niet was ingegeven door enig oogmerk inzake belastingontwijking en ook geen enkele impact heeft gehad op haar in België verschuldigde belastingen, om reden dat:

“de participatie in GOLFKARTON S. N.V. aan alle voorwaarden [voldoet] van de deelnemingsvrijstelling in België. Met name is de D.B.I.-aftrek van

VERZOEKSCHRIFT/11

toepassing op dividenden én liquidatieboni, en kan de vrijstelling voor meerwaarden op aandelen op grond van artikel 192, § 1 WIB92 ook worden toegepast. Ook liquidatie-uitkeringen door appellante aan haar hoofdaandeelhouder (CARDBOARD INTERNATIONAL S.A.) komen in aanmerking voor de vrijstelling van roerende voorheffing voorzien in artikel 106, § 5 KB/WIB92. Een groter of kleiner aantal aandelen dat werd toegekend aan de Luxemburgse aandeelhouder CARDBOARD INTERNATIONAL S.A. had bijgevolg géén impact op de belastbare grondslag van appellante indien zij in een later tijdstip een dividend of liquidatiebonus zou ontvangen van GOLFKARTON S. N.V., dan wel een meerwaarde zou realiseren op de aandelen GOLFKARTON S. N.V. Het toekennen van een hoger of minder hoog aantal aandelen aan de Belgische dan wel de Luxemburgse vennootschap-aandeelhouder kan bij gevolg onmogelijk ingegeven geweest zijn door enig motief van belastingontwijking, of verschuiving van belastbare basis” (Syntheseconclusie p. 10)

Eiseres heeft op die grond aangevoerd dat het belasten van het toegekende voordeel in strijd zou zijn met het proportionaliteitsbeginsel en derhalve strijdig zou zijn met de vrijheid van vestiging (Syntheseconclusie p. 34).

De appelrechter erkent dat “het aanhouden van deelnemingen in een Belgische vennootschap door een andere Belgische vennootschap geen onmiddellijk belastbare winst met een onmiddellijk opbrengst voor de Belgische Schatkist” oplevert, doch oordeelt dat de belastbaarheid van het voordeel in hoofde van eiseres wel degelijk proportioneel is, gelet op het mogelijke tegenbewijs uit artikel 26, lid 1 WIB92. “Dat tegenbewijs was hier ook wel degelijk toegelaten gezien het Groothertogdom Luxemburg een lidstaat van de EU is en dit precies gezien o.m. het recht van vrije vestiging bedoeld in artikel 49 VWEU, doch er kan alleen maar vastgesteld worden dat dat bewijs niet geleverd is”.

Echter, net omdat het toegekende voordeel niet heeft geleid tot enig belastingvoordeel in hoofde van eiseres als toekennende Belgische ingezeten vennootschap, is er ook geen reden om van eiseres het bewijs te verlangen dat het voordeel in aanmerking komt voor het bepalen van de belastbare inkomsten van de in een andere lidstaat gevestigde verkrijger.

VERZOEKSCHRIFT/12

Inderdaad, zelfs indien het voordeel in de andere lidstaat (in casu Luxemburg) niét in aanmerking kwam voor het bepalen van de belastbare inkomsten van de verkrijger, is de belasting van het voordeel in hoofde van de Belgische verstrekker van het voordeel onevenredig in het licht van de door de regeling nagestreefde doelstellingen, vermits het toegekende voordeel evenmin in aanmerking kwam voor het bepalen van de belastbare inkomsten van de verstrekker, derwijze dat de transactie hoe dan ook niet geleid heeft tot enige belastingontwijking.

Of nog: indien de toekenning van het voordeel fiscaal neutraal was in hoofde van de Belgische verstrekker, kan de Belgische verstrekker op deze toekenning niet belast worden, ongeacht of het voordeel belastbaar is in hoofde van de buitenlandse ontvanger. Indien het voordeel alsnog zou worden belast in hoofde van de Belgische verstrekker, of wanneer de niet-belastbaarheid afhankelijk wordt gesteld van het bewijs van belastbaarheid in hoofde van de buitenlandse ontvanger zelfs al is er geen sprake van een belastingontwijking in hoofde van de Belgische verstrekker, wordt artikel 26 WIB92 toegepast op een wijze die disproportioneel is in het licht van de artikelen 49 en 54 VWEU.

Door in weerwil van het voorgaande niettemin te oordelen dat het redelijkheids- en proportionaliteitsbeginsel geëerbiedigd is gelet op de mogelijkheid tot tegenbewijs uit artikel 26, lid 1 WIB92, waarbij aldus de nietbelastbaarheid afhankelijk wordt gesteld van het bewijs van belastbaarheid in hoofde van de buitenlandse ontvanger, past de appelrechter artikel 26 WIB92 toe op een wijze die disproportioneel is in het licht van de artikelen 49 en 54 VWEU, en schendt hij alle in het middel aangehaalde wetsbepalingen.

In ondergeschikte orde verzoekt eiseres Uw Hof om de volgende prejudiciële vraag te stellen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie:

Verzetten de artikelen 49 en 54 VWEU zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke, zoals in casu, een abnormaal of goedgunstig voordeel wordt belast bij de Belgische ingezeten vennootschap die dit voordeel heeft toegekend aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap tenzij die voordelen in aanmerking komen voor het bepalen van de belastbare inkomsten van de verkrijgende vennootschap, wanneer nochtans het voordeel niet in aanmerking kwam voor het bepalen van de belastbare inkomsten van de toekennende

VERZOEKSCHRIFT/13

vennootschap derwijze dat deze vennootschap door toekenning van het voordeel hoe dan ook geen belasting heeft ontweken?

VERZOEKSCHRIFT/14

Op deze gronden en overwegingen besluit ondergetekende advocaat bij het Hof van Cassatie voor eiseres dat het U, Hooggeachte Dames en Heren, moge behagen het bestreden arrest te vernietigen, de zaak en de partijen te verwijzen naar een ander hof van beroep en uitspraak te doen over de kosten als naar recht, hetzij iedere uitspraak aan te houden tot het Hof van Justitie van de Europese Unie zal hebben geantwoord op de volgende prejudiciële vraag:

“Verzetten de artikelen 49 en 54 VWEU zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke, zoals in casu, een abnormaal of goedgunstig voordeel wordt belast bij de Belgische ingezeten vennootschap die dit voordeel heeft toegekend aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap tenzij die voordelen in aanmerking komen voor het bepalen van de belastbare inkomsten van de verkrijgende vennootschap, wanneer nochtans de eventuele inkomsten of meerwaarden gederfd na het toekennen van het voordeel geen impact zouden hebben gehad op het belastbaar resultaat van de toekennende vennootschap, derwijze dat deze vennootschap door toekenning van het voordeel hoe dan ook geen belasting heeft ontweken?”

Antwerpen, 6 juli 2023

Johan Verbist

VERZOEKSCHRIFT/15

Bij de indiening ter griffie wordt bij deze voorziening het exploot van betekening van deze voorziening aan de verwerende partij gevoegd.