Conseil d'État de Belgique — Raad van State, 1997-03-18, ECLI:BE:RVSCE:1997:ARR.65.323

Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:1997:ARR.65.323 (1997-03-18)

Samenvatting (NL) : Arrest nr 65.323 van 18 maart 1997 - Beslissing : Verwerping Samenvoeging Inwilliging tussenkomst

--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT --- RAAD VAN STATE, AFDELING ADMINISTRATIE. A R R E S T nr. 65.323 van 18 maart 1997 in de zaken A. 71.951/VII-14.884 72.008/VII-14.916. In zake :

I. 1. Philippe BRAET, 2. de n.v. DE GROTE POORT, 3. Lydia SALIËN, 4. Rudiger GOVAERTS, 5. Armand SILLIS, die woonplaats kiezen bij Advocaat M. MOERMAN, kantoor houdende te GENT, Apostelhuizen 26 R, bus 10 II. 6. de v.z.w. B.L.B.-BRECHT, gevestigd te BRECHT, Canadalaan 34 tegen : de bestendige deputatie van de provincieraad van ANTWERPEN. tussenkomende partij : Frans BOUWENS, die woonplaats kiest bij Advocaat A. DESMEDT, kantoor houdende te ANTWERPEN, Tolstraat 56/10.

----------------------------------------------------D E

R A A D

V A N

S T A T E,

VIIe

K A M E R,

Gezien het verzoekschrift dat Philippe BRAET, de n.v. DE GROTE POORT, Lydia SALIEN, Rudiger GOVAERTS en Armand SILLIS op 6 november 1996 hebben ingediend om de schorsing van de tenuitvoerlegging te vorderen van het besluit van 8 augustus 1996 van de bestendige deputatie van de provincieraad van Antwerpen houdende niet-inwilliging van de beroepen tegen het besluit van 25 maart 1996 van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Brecht waarbij aan Frans BOUWENS de vergunning werd verleend om een feestzaal te exploiteren aan De Vraagstraat 8 te Brecht;

VII-14.884-1/10

Gezien het verzoekschrift dat Luc MELIS, secretaris, op 8 november 1996 namens de v.z.w. B.L.B.-BRECHT heeft ingediend om de schorsing van de tenuitvoerlegging van hetzelfde besluit te vorderen; Gelet op de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973, inzonderheid op de artikelen 17 en 18; Gezien de nota van de verwerende partij in beide zaken; Gezien het verslag opgemaakt door Auditeur J. BAERT in beide zaken; Gelet op de kennisgeving van het verslag aan partijen in beide zaken; Gelet op de beschikkingen van 27 januari 1997 waarbij de terechtzitting bepaald wordt op 6 februari 1997; Gehoord het verslag M.-R. BRACKE in beide zaken;

van

Kamervoorzitter

Gehoord de opmerkingen van Advocaat M. MOERMAN, die verschijnt voor de verzoekende partijen in de zaak A. 71.951/VII-14.884, van Voorzitter A. VAN HEYMBEECK en Secretaris P. MELIS, die verschijnen voor de verzoekende partij in de zaak A. 72.008/VII-14.916, van de Adjunct van de directeur M. STABEL, die verschijnt voor de verwerende partij in beide zaken, en van Advocaat L. LEROY die, loco Advocaat A. DESMEDT verschijnt voor de tussenkomende partij in beide zaken; Gehoord het eensluidend advies van Auditeur J. BAERT in beide zaken; VII-14.884-2/10

Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973; Overwegende dat de goede vraagt dat de zaken worden gevoegd;

rechtsbedeling

Overwegende dat Frans BOUWENS aan wie de bestreden vergunning werd verleend met een verzoekschrift van 27 november 1996 vraagt om in de eerste zaak te mogen tussenkomen; dat hij met een verzoekschrift van 6 december 1996 vraagt om in de tweede zaak te mogen tussenkomen; Overwegende dat de tussenkomende partij in de eerste zaak (A. 71.951/VII-14.884) opwerpt dat de vordering onontvankelijk is daar het eensluidend verklaard afschrift van het verzoekschrift tot schorsing niet is ondertekend door de indieners of hun raadsman; Overwegende dat aangezien het verzoekschrift tot schorsing is ondertekend door de raadsman van de verzoekende partijen, de vordering tot schorsing ontvankelijk is ingediend; dat de exceptie wordt verworpen; Overwegende dat de verwerende partij in de tweede zaak (A. 72.008/VII-14.916) voorbehoud maakt omtrent de ontvankelijkheid van de vordering, omdat het verzoekschrift enkel is ondertekend door de secretaris van de vereniging zonder winstoogmerk; Overwegende dat artikel 21 van de statuten van de v.z.w. bepaalt : "De BLB-BRECHT wordt in rechte als eiser of verweerder geldig vertegenwoordigd door de sekretaris en een ander lid van de raad van beheer ofwel door twee leden van de raad van beheer. Indien daarbij moet worden opgetreden om de doelstellingen volgens artikel 3 te verwezenlijken, wordt BLB-BRECHT verVII-14.884-3/10

tegenwoordigd door de sekretarissen een ander lid van de raad van beheer ofwel door twee leden van de raad van beheer waaronder de voorzitter of zijn plaatsvervanger"; dat, aangezien het verzoekschrift enkel werd ondertekend door de secretaris van de vereniging, terwijl volgens de statuten hij alleen niet over de vertegenwoordigingsbevoegdheid beschikt, de vordering ingediend namens de B.L.B.-BRECHT onontvankelijk is; dat daaraan geen afbreuk doet het gegeven dat de raad van bestuur bij beslissing van 9 september 1996 voornoemde secretaris "als volmachtdrager voor de raad van bestuur" met betrekking tot onderhavige procedure heeft voorgedragen; Overwegende dat krachtens artikel 17, § 2, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State slechts tot schorsing van de tenuitvoerlegging kan worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat ernstige middelen worden aangevoerd die de vernietiging van de aangevochten akte of verordening kunnen verantwoorden en dat de onmiddellijke tenuitvoerlegging van de bestreden akte of verordening een moeilijk te herstellen ernstig nadeel kan berokkenen; Overwegende, wat de tweede voorwaarde betreft, dat de verzoekende partijen in de zaak A. 71.951/VII-14.884 in het verzoekschrift aanvoeren wat volgt : "De rangschikking als beschermd landschap van de Brechtse Heide bij K.B. dd. 27.05.1977 (zie stuk n˚ 2) werd precies verleend omwille van : 1/ de wetenschappelijke waarde : bepaald door de waardevolle vegetaties die voorkomen in het landschap en anderzijds de ornithologische waarde als broed- en pleisterplaats voor tal van vogelsoorten; 2/ de esthetische waarde : bepaald door het wijde landschap dat opgebouwd is door een mozaïek van o.a. weilanden, loof- en naaldbossen, heiderelicten, houtwallen, oude kleiputten en vennen. Het landschap dat meer dan duizend hectare groot is, bevat meerdere boerderijen en is nog een VII-14.884-4/10

illustratief voorbeeld van het ongerepte (noord-)kempens landelijk gebied; (zie het advies ROHM Antwerpen - Monumenten & Landschappen dd. 28.05.96 : stuk n˚ 12) De exploitatie van de feestzaal zal het harmonisch en gerangschikt natuurgebied op alle vlakken verstoren : de verstoring van het natuurlijk en biologisch evenwicht dat zich jaar na jaar heeft opgebouwd, en van de Brechtse Heide een broed- en pleisterplaats voor tal van vogelsoorten heeft gemaakt; de ernstige visuele hinder : opgedreven aanwezigheid van gemotoriseerd verkeer en wild parkeren; nu reeds werden kleine bomen en struiken zonder toelating gerooid om de meer parkeergelegenheid langs de wegen te creëren, hetgeen het wild parkeren in de hand werkt; ernstige geluidshinder : zowel door het verkeer en het feestgedruis, als door de feestgangers, telkens tot 03.00 u. ’s morgens; ernstige stof- en reukhinder : door het verkeer op de landwegen en de uitlaatgassen, met gezondheidsproblemen voor de omwonenden tot gevolg; grondige verstoring van de privacy; Deze gevolgen van de exploitatie constitueren zeer ernstige en moeilijk te herstellen nadelen, niet alleen voor het landschap, het milieu en haar kwaliteiten, maar ook voor de omwonenden, buren en eigenaars van aangrenzende of dichtbijgelegen percelen, zoals deze van verzoekers. De gevolgen van de exploitatie van een feestzaal met dansgelegenheid van ca. 216 m2, tot 03.00 u. ’s morgens, zijn immers van aard om de dieren in het natuurgebied te verontrusten, op te jagen en de verdrijven. Het natuurgebied kan definitief, of minstens voor zeer lange tijd, haar ornithologische waarde als broed- en pleisterplaats voor tal van vogelsoorten verliezen. Door de exploitatie van de feestzaal wordt het natuurgebied, met wetenschappelijke waarde, met esthetische waarde, en een waardevol agrarisch karakter ontsierd en ernstig verstoord, terwijl het Rangschikkingsbesluit en het Gewestplan Turnhout precies tot doel hebben deze waarden van het landschap te vrijwaren. De gevolgen van de exploitatie van de hinderlijke inrichting klasse 2 zullen ook de levensomstandigheden van de omwonende verzoekers ingrijpend aantasten. De duurzame rust van het natuurgebied wordt ingrijpend aangetast door de aan- en afrijdende bezoekers, die niet het genieten van de natuur maar wel de deelname aan een feest voor ogen hebben. Bovendien is het traject langs het private gedeelte van De Vraagstraat en Polderdreef, en langs de Poppelaerestraat het voornaamste dat door personenVII-14.884-5/10

wagens gehanteerd wordt. Dit traject voert alle feestgangers langs de woningen en/of eigendommen van verzoekers. De exploitatie van een feestzaal maakt van deze gebieden een trekpleister voor gemotoriseerd verkeer, wat een genieten van de rust, van de natuur, van de kwaliteit van de lucht en het milieu, enz. ... onmogelijk maakt. Ook de ernstige geluidshinder, tot 03.00 ’s morgens, zal voor de omwonenden een moelijk te herstellen ernstig nadeel betekenen. R.v.St., n˚ 42.006, 18 februari 1993, Arr. R.v.St., 1993, z.p. Reeds ten aanzien van de exploitatie van een hondenschool overwoog de Afdeling Preventie en Sociale Gezondheidszorg dat het wild parkeren van voertuigen, de lawaaihinder (uitlaatgassen), de stofhinder door veelvuldige bewegingen van voertuigen, betekenen dat de omwonenden ernstig gestoord worden in het rechtmatig genot van hun rustige woonomgeving. (Advies van de Afdeling Preventie en Sociale Gezondheidszorg dd. 04.04.1996, kenmerk 9/6723 : zie stuk n˚ 8, p. 3) Nu de activiteiten van een feestzaal niet op vaste tijdstippen worden georganiseerd, doch wel op meer frequente basis worden georganiseerd, tevens tijdens de avond en de nacht plaatsvinden, en in se meer luidruchtige nevenverschijnselen met zich meebrengen, moet aangenomen worden dat de storing van het genot meer ernstige proporties zal aannemen dan bij de (eerder geweigerde) exploitatie van een hondenschool. De onmiddellijke tenuitvoerlegging van het Besluit zal voor verzoekers niet (minstens : moeilijk) te herstellen, en zeer ernstige nadelen met zich meebrengen"; Overwegende dat de verwerende partij van oordeel is dat de verzoekende partijen niet aantonen dat de tenuitvoerlegging van het bestreden besluit hun een moeilijk te herstellen ernstig nadeel zal berokkenen om volgende redenen : "Zoals reeds ten overvloede werd gesteld bij de weerlegging van de middelen, heeft de bestendige deputatie in casu geoordeeld dat de exploitatie van de feestzaal stedenbouwkundig aanvaardbaar is gelet op het volgende : de exploitatie van de inrichting gebeurt in een bestaand gebouw; er was reeds een tapvergunning (namelijk op 8 juni 1981) vo ’o ’r het besluit van de Vlaamse Executieve van 17 juli 1984 houdende het vergunningsplichtig maken van sommige gebruiksVII-14.884-6/10

wijzigingen zodat er geen bouwvergunning vereist is voor de gebruikswijziging. De bestendige deputatie heeft zich hierbij gesteund op het advies van het BRO, het meest geëigende adviesorgaan om de stedenbouwkundige verenigbaarheid te beoordelen. Met betrekking tot de beweerde visuele hinder (gemotoriseerd verkeer, wild parkeren), stofhinder, verstoring van de privacy heeft de bestendige deputatie geoordeeld dat dit elementen zijn die wellicht kunnen verbeterd worden door een politiereglement. Van ernstige geluidshinder kan geen sprake zijn vermits uit de feitelijke gegevens van het dossier is gebleken dat :

• de feestelijke activiteiten slechts sporadisch worden georganiseerd en het zeker niet de bedoeling is van de exploitant om een discotheek uit te baten (een ingerichte dansvloer en een vaste geluidsinstallatie ontbreekt);
• de uitbating enkel tijdens de weekends gebeurt tot 18 à 19 uur (dus zeker niet ’s nachts) en tijdens de zomermaanden tot 22 à 23 uur en tijdens de kerstperiode;
• de zaak dus niet permanent tot 3 uur ’s nachts geopend zal zijn; Uit de adviezen van de AMV en de PMVC blijkt ook voldoende dat de hinder tot een aanvaardbaar niveau kan beperkt worden, mits naleving van de toepasselijke Vlarem II-voorwaarden. Verzoekers verwijzen naar het advies van de Afdeling Preventie en Sociale Gezondheidszorg in het dossier met betrekking tot de exploitatie van de hondenschool en waarbij de hinder onaanvaardbaar werd geacht. De weigeringsbeslissing van de bestendige deputatie van 20 juni 1996 was echter niet gesteund op de milieutechnische onaanvaardbaarheid van de hondenschool, doch wel op de stedenbouwkundige onaanvaardbaarheid"; Overwegende dat de tussenkomende partij tegen het betoog van de verzoekende partijen inbrengt : "Art. 8, 5˚ van het procedurereglement kort geding bepaalt dat de vordering tot schorsing een uiteenzetting van feiten dient te bevatten die kunnen aantonen dat de onmiddellijke tenuitvoerlegging van de aangevochten akte de verzoekende partij een moeilijk te herstellen ernstig nadeel kan berokkenen. Deze uiteenzetting moet voldoende uitgebreid en concreet zijn en mag niet beperkt blijven tot vaagheden en algemeenheden.

VII-14.884-7/10

In deze stellen de verzoekende partijen dat het moeilijk te herstellen ernstig nadeel o.a. wordt aangetoond : door de aanwezigheid van muziek : broed- en pleisterplaats van vogelsoorten, ernstige geluidshinder, feestgedruis, opjagen van dieren, geluidshinder tot 3 uur ’s morgens, door aan- en afrijden van voertuigen, stof- en reukhinder, verstoring privacy, wild parkeren van voertuigen e.d. Deze uiteenzetting is niet concreet en bovendien volkomen ongegrond. Door deze bemerkingen wordt evenmin aannemelijk gemaakt dat de verzoekende partijen daadwerkelijk een persoonlijk nadeel zouden lijden. In casu is er reeds een bestaande toestand gedurende jaren en thans is hiervoor een definitieve vergunning verleend. De verzoekende partijen tonen echter niet aan dat de vergunning plotseling de bestemming en de activiteiten van De Vraeghoeve zouden veranderen zoals deze zich thans voordoen. Er is dan ook geen ernstig nadeel dat moelijk te herstellen zou zijn. Zij tonen niet aan welke concrete omstandigheden zouden meebrengen dat het verlenen van een vergunning plotseling een escalatie zou veroorzaken van rustverstoring, geluidshinder t.o.v. de bestaande toestand. Er is derhalve geen ernstig nadeel dat moeilijk te herstellen is zodat ook aan deze voorwaarde niet is voldaan"; Overwegende dat de beweerde schade die aan het leefmilieu in het algemeen zal worden toegebracht niet als een specifiek persoonlijk nadeel van de verzoekende partijen in de eerste zaak kan worden aangemerkt; Overwegende, wat de aangevoerde verstoring van het rustig woongenot betreft, dat uiteraard de tweede verzoekende partij als rechtspersoon dergelijk nadeel niet kan ondergaan; dat de overige vier verzoekende partijen in hun verzoekschrift nalaten de preciese afstand tussen hun woning en de "Vraeghoeve" mede te delen, terwijl de tussenkomende partij in haar verzoekschrift tot tussenkomst stelt dat "de dichtstbijzijnde woning gelegen is op minstens 1000 m" van de inrichting; dat de Raad van State op grond van het VII-14.884-8/10

verzoekschrift dan ook niet in staat is zich een voldoende gefundeerd oordeel te vormen over de ernst van de mogelijke verstoring van het rustig woongenot van de verzoekende partijen ten gevolge van de uitbating van de Vraeghoeve als feestzaal; Overwegende dat aan de tweede voorwaarde gesteld door artikel 17, § 2, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State, niet is voldaan; dat die vaststelling volstaat om de vordering af te wijzen, B E S L U I T : Artikel 1. De zaken nrs. A. 71.951/VII-14.884 72.008/VII-14.916 worden gevoegd.

en

Artikel 2. De verzoeken tot tussenkomst van Frans BOUWENS in de administratieve kort gedingen worden ingewilligd. Artikel 3. De vorderingen tot schorsing worden verworpen.

VII-14.884-9/10

Aldus te Brussel uitgesproken in openbare terechtzitting, op achttien maart 1900 zevenennegentig, door de VIIe kamer, die was samengesteld uit : Mevr. de HH. Mevr.

M.-R. BRACKE, D. VERBIEST, R. STEVENS, A. TRUYENS,

kamervoorzitter, staatsraad, staatsraad, toegevoegd griffier.

De griffier,

De voorzitter,

A. TRUYENS.

M.-R. BRACKE.

VII-14.884-10/10