## I. Identification de la décision officielle Décision commentée : **Conseil d'État de Belgique — Raad van State, 2000-05-12, n° ECLI:BE:RVSCE:2000:ARR.87.257** ([Source officielle](https://juportal.just.fgov.be/content/ViewDecision.php?id=ECLI%3ABE%3ARVSCE%3A2000%3AARR.87.257&lang=fr)). ## II. Motifs et texte intégral de la juridiction Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2000:ARR.87.257 (2000-05-12) Samenvatting (NL) : Arrest nr 87.257 van 12 mei 2000 - Beslissing : Verwerping --- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT --- RAAD VAN STATE, AFDELING ADMINISTRATIE. A R R E S T nr. 87.257 van 12 mei 2000 in de zaken A. 91.241/VII-20.998 91.244/VII-20.999 91.245/VII-21.000. In zake : I. XXX, II. XXX, wonende te SAINT-SERVAIS (NAMUR), III. XXX, verblijvende te STEENOKKERZEEL, Transitcentrum 127bis, Jozef Gorislaan tegen : 1. de Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen, 2. de Belgische Staat, vertegenwoordigd door de Minister van Binnenlandse Zaken. ----------------------------------------------------DE Wnd. VOORZITTER VAN DE VIIe KAMER, Gezien de verzoekschriften dat XXX (in de zaak gekend onder het nummer A. 91.241/VII-20.998), XXX (in de zaak gekend onder het nummer A. 91.244/VII20.999), beiden van Albanese nationaliteit, op 25 april 2000 hebben ingediend om bij uiterst dringende noodzakelijkheid de schorsing van de tenuitvoerlegging te vorderen van de beslissingen van de Commissarisgeneraal voor de vluchtelingen en de staatlozen van 18 april 2000 tot bevestiging van de beslissingen van de gemachtigde van de Minister van Binnenlandse Zaken tot weigering van verblijf van 6 april 2000, aan verzoekers op 19 april 2000 ter kennis gebracht; Gezien het verzoekschrift dat XXX (in de zaak gekend onder het nummer A. 91.245/VII-21.000), van Albanese nationaliteit, op 25 april 2000 heeft ingediend om bij uiterst dringende noodzakelijkheid de schorsing VII-20.998-1/25 van de tenuitvoerlegging te vorderen van de beslissing van de Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen van 18 april 2000 tot bevestiging van de beslissing van de gemachtigde van de Minister van Binnenlandse Zaken tot weigering van verblijf van 2 maart 2000, aan verzoeker op 19 april 2000 ter kennis gebracht; Gelet op de beschikkingen van 9 mei 2000 waarbij aan de verzoekende partijen het voordeel van de kosteloze rechtspleging wordt verleend; Gelet op de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973, inzonderheid op de artikelen 17 en 18; Gezien de nota's van de verwerende partijen; Gezien het verslag opgemaakt door Eerste Auditeur R. VANDER ELSTRAETEN; Gelet op de kennisgeving van het verslag aan partijen; Gelet op de beschikking van 27 april 2000 waarbij de terechtzitting bepaald wordt op 5 mei 2000; Gehoord het verslag van Staatsraad D. MOONS; Gehoord de opmerkingen van Advocaat H. VAN VRECKOM die, loco Advocaat S. SAROLEA verschijnt voor de verzoekende partij, van Fr. DE NEVE, die verschijnt voor de eerste verwerende partij, en van Advocaat E. MATTERNE, die verschijnt voor de tweede verwerende partij; VII-20.998-2/25 Gehoord het eensluidend advies van Eerste Auditeur R. VANDER ELSTRAETEN; Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973; 1. Overwegende dat de voornaamste gegevens van de zaken als volgt kunnen worden samengevat : 1.1. XXX en haar zoon, XXX, van Albanese nationaliteit, komen België binnen op 10 mei 1999 en verklaren zich dezelfde dag vluchteling (adm. doss., stukken 1 en 5). 1.2. Tijdens het verhoor op de Dienst Vreemdelingenzaken maken verzoekers gebruik van het Albanees, met behulp van een tolk (adm. doss., stukken 2 en 6). 1.3. Hun echtgenoot en vader, XXX, van Albanese nationaliteit, komt België binnen op 30 december 1999 en verklaart zich op 6 januari 2000 vluchteling (adm. doss., stuk 1). 1.4. Tijdens het verhoor op de Dienst Vreemdelingenzaken maakt verzoeker gebruik van het Albanees, met behulp van een tolk (adm. doss., stuk 2). 1.5. Op 2 maart 2000 neemt de Minister van Binnenlandse Zaken ten aanzien van XXX een beslissing tot weigering van verblijf, met bevel om het grondgebied van het Rijk te verlaten (adm. doss., stuk 3). 1.6. Op 6 april 2000 neemt de Minister van Binnenlandse Zaken ten aanzien van XXX en XXX een beslissing tot weigering van verblijf, met bevel om het VII-20.998-3/25 grondgebied van het Rijk te verlaten (adm. doss., stuk 3 en 7). 1.7. Op 18 april 2000 neemt de Commissarisgeneraal voor de vluchtelingen en de staatlozen ten aanzien van elk der verzoekers een beslissing tot bevestiging van de beslissingen van de Minister van Binnenlandse Zaken van 2 maart 2000 (XXX) respectievelijk 6 april 2000 (XXX en XXX) tot weigering van verblijf. 1.8. Dit zijn de bestreden beslissingen. 1.9. De motivering van de beslissing met betrekking tot XXX luidt als volgt (adm. doss., stuk 4) : "Volgens zijn verklaringen, afgelegd op de Dienst Vreemdelingenzaken, zou betrokkene de Albanese nationaliteit hebben. In 1967 zouden gronden (in het dorp Sebisht) die toebehoorden aan zijn vader door het communistische regime in beslag zijn genomen. In de jaren 1990, na de val van het communisme in Albanië, zouden de ex-eigenaars van door de regering geconfisceerde gronden het recht gehad hebben deze gronden terug op te eisen. In 1994 zou het hoofdbestuurder van Sebisht aan betrokkene gevraagd hebben of hij afstand wilde doen van de gronden die vroeger van zijn vader waren. Betrokkene zou echter een verklaring getekend hebben dat hij hier niet mee akkoord ging. Op 20 maart 1994 zou hij van de hoofdbestuur van Sebisht een brief gekregen hebben, waarin stond dat de bewuste gronden door een andere familie bezet waren. Betrokkene zou dan geprobeerd hebben het probleem op te lossen in samenwerking met de gemeente Elbasan -waar hij op dat moment woondemaar daar zou men hem gezegd hebben dat hij geduld moest hebben tot de regering een wet had opgesteld om deze problematiek te regelen. Telkens in de maand maart van de jaren 1995, 1996 en 1997 zou betrokkene naar Sebisht zijn gegaan om te trachten tot een akkoord te komen met de familie die zijn vaders gronden bezette en met de plaatselijke hoofdbestuurders. Hij zou daarbij ook telkens een verklaring afgelegd en getekend hebben dat hij zijn gronden niet wilde afstaan. Op 3 maart 1998 zou hij samen met zijn zoon, XXX, opnieuw naar Sebisht gegaan zijn, waar hij de volgende dag opnieuw over het VII-20.998-4/25 probleem zou onderhandeld hebben. Toen hij op 5 maart 1998 in Studen (op de weg tussen Sebisht en Elbasan) samen met zijn zoon XXX stond te wachten op vervoer naar huis, zouden er plots zes jonge mannen op hem toegekomen zijn. Deze laatsten zouden aan betrokkene gevraagd hebben waarom hij zijn gronden niet aan hen wilde afstaan. Er zou een woordenwisseling ontstaan zijn, waarna de zes personen betrokkene met een hard voorwerp zouden geslagen hebben. Betrokkene zou op zijn zoon gevallen zijn en zij zouden allebei het bewustzijn verloren hebben. Daarna zouden de belagers betrokkene en zijn zoon in een kanaal gesmeten hebben. Toen hij weer bijkwam zou betrokkene thuis geweest zijn. Van zijn zoon zou hij vernomen hebben dat bepaalde personen hen naar het ziekenhuis hadden willen brengen, maar zijn zoon zou dit uit veiligheidsoverwegingen niet gewild hebben. Direct na hun thuiskomst zouden er onverwacht twee politieagenten en twee mannen in burger bij betrokkene thuis langsgekomen zijn. De agenten zouden een PV opgesteld hebben en een wetsdokter opgebeld hebben. Deze dokter zou aan huis gekomen zijn en nog later die avond zouden er nog drie andere dokters gekomen zijn om betrokkene en zijn zoon te verzorgen. Omdat betrokkenes toestand kritiek was, zou hij niet naar het ziekenhuis willen gaan zijn, maar zou hij thuis willen sterven hebben. Eén week later en in de periode nadien zou betrokkene thuis dreigbrieven gekregen hebben van de familie die zijn gronden bezette (met name de familie O.), waarin geschreven stond dat ze hen zouden vermoorden en zijn kinderen zouden ontvoeren. Op de brieven zouden ook karikaturen gestaan hebben van mensen die worden opgehangen. Betrokkenes echtgenote, XXX, zou enkele van die brieven naar de politie gebracht hebben, echter zonder gevolg. De familie O. zou ook naar de moeder van betrokkene gebeld hebben om te zeggen dat ze betrokkenes familie zouden vermoorden. Ook een klacht van betrokkenes moeder bij de politie bleef zonder gevolg. Aangezien betrokkene zware verwondingen had opgelopen (problemen aan ogen, kaak, tanden; linkerbeen verlamd) zou hij een kamer van zijn woning moet verkopen hebben, teneinde de behandeling te kunnen betalen. Begin april 1998 zou betrokkene besloten hebben zijn zonen, XXX en Elvis, voor hun eigen veiligheid bij zijn schoonvader in Lin onder te brengen. Ondertussen zou hij constant bedreigd zijn door de familie O., zodat hij in augustus 1998 zou besloten hebben zelf ook bij zijn schoonvader in Lin te gaan onderduiken. Zijn echtgenote zou thuis gebleven zijn omdat zij als vrouw niet veel te vrezen had. Op 8 mei 1999 zouden betrokkenes echtgenote en zijn twee zonen richting België gevlucht zijn. Betrokkene zou zelf in Albanië gebleven zijn omdat hij niet genoeg geld had om zijn gezin te vergezellen. Op 26 december 1999 zou ook hij VII-20.998-5/25 Albanië ontvlucht zijn. Hij zou in België aangekomen zijn op 30 december 1999 en vroeg er op 6 januari 2000 asiel aan. Ter staving van zijn asielaanvraag legde betrokkene op de Dienst Vreemdelingenzaken volgende documenten neer : - een verklaring van de dorpsbestuurder van Lin dat betrokkene daar ondergedoken heeft geleefd (niet gedateerd) - een petitie dd. 25 februari 2000 van inwoners uit zijn wijk waarin betrokkenes lotgevallen worden beschreven - een verklaring dd. 24 juni 1999 door de burgermeester van Steblevë (waar Studen deel van uitmaakt) dat betrokkene daar mishandeld werd - twee doktersattesten met een beschrijving van betrokkenes verwondingen - een verklaring dd. 14 januari 1999 door de bestuurder van de wijk '5 mei' in Elbasan dat betrokkene een deel van zijn woning heeft verkocht om zijn behandeling te kunnen bekostigen - een verklaring dd. 5 maart 1998 door de politie van Elbasan dat betrokkene werd mishandeld en dat de daders gezocht worden - een verklaring door de burgemeester van Steblevë dat betrokkene klacht heeft ingediend tegen zijn aanvallers, die echter druk zouden uitgeoefend hebben om deze klacht in te trekken - een verklaring dd. 29 april 1999 door de burgemeester van Elbasan dat betrokkenes gronden onrechtmatig werden ingenomen, dat betrokkene hiertegen klacht indiende, maar dat deze klacht zonder gevolg bleef Er dient op gewezen te worden dat de door betrokkene ingeroepen feiten, die door de door betrokkene neergelegde stukken worden bevestigd, met name wederrechtelijke inname door derden van aan zijn vader toebehorende grond en gewelddaden en bedreigingen, uitgeoefend tengevolge van het aanhangig maken daarvan bij de autoriteiten, van louter privaatrechtelijke en gemeenrechtelijke (strafrechtelijke) aard zijn en derhalve niet ressorteren onder het toepassingsgebied van de Vluchtelingenconventie. Daarnaast heeft betrokkene niet aannemelijk gemaakt omwille van één van de redenen zoals opgesomd in hogervermelde Conventie geen beroep te kunnen doen op bescherming vanwege de Albanese overheden. Uit de door betrokkene voorgelegde documenten blijkt immers dat hij zonder problemen klacht kon indienen bij de Albanese politie, die daarbij schriftelijk verklaarde deze zaak te onderzoeken, teneinde de daders voor het gerecht te brengen. Betrokkene bracht geen elementen aan die er op wijzen dat hij feit dat zijn klacht voorlopig zonder gevolg bleef verband zou houden met VII-20.998-6/25 zijn politieke, religieuze, etnische of algemeensociale overtuigingen. Tenslotte kan er nog worden opgemerkt dat betrokkene, nietttegenstaande hij en zijn familie al werden bedreigd sinds maart 1998, toch nog tot december 1999 wachtte alvorens Albanië te verlaten, hetgeen moeilijk in overeenstemming te brengen is met een gegronde (vrees voor) vervolging. De Commissaris-generaal is van oordeel dat het in de gegeven omstandigheden niet nodig is betrokkene te horen. Uit wat voorafgaat blijkt dat de aanvraag van betrokkene kennelijk vreemd is aan de criteria van de Conv