Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2008:ARR.180.043 (2008-02-25)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 180.043 van 25 februari 2008 Openbaar ambt - Federaal openbaar
ambt (behalve bijzondere statuten) - Reglementen Beslissing : Vernietiging
Verwerping overige
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK.
ARREST
nr. 180.043 van 25 februari 2008
in de zaak A. 118.134/IX-3264
118.208/IX-3269.
In zake :
I. de Christelijke Centrale voor de Openbare Diensten, thans het
ACV OPENBARE DIENSTEN,
gevestigd te BRUSSEL,
Helihavenlaan 21
II. Patrick DE BRUYN,
die woonplaats kiest bij
advocaat P. CRISPYN,
kantoor houdende te GENT,
Mazestraat 16.
tegen :
I. + II.
de Belgische Staat, vertegenwoordigd door de minister van
Binnenlandse Zaken,
die woonplaats kiest bij
de Federale politie Algemeen Commando DGP/DPS,
gevestigd te BRUSSEL,
Fritz Toussaintstraat 47.
--------------------------------------------------------------------------------------------------D E R A A D V A N S T A T E, IXe K A M E R,
Gezien het verzoekschrift dat de Christelijke Centrale voor de
Openbare Diensten (de CCOD) op 14 maart 2002 heeft ingediend om de nietigverklaring te vorderen van de artikelen IV.20, IV.23, VI.9, XI.13, XI.27, XII.14, XII.16
en XII.18 van het ministerieel besluit van 28 december 2001 tot uitvoering van
sommige bepalingen van het koninklijk besluit van 30 maart 2001 tot regeling van
de rechtspositie van het personeel van de politiediensten (de zaak A.118.134/IX3264);
Gezien het verzoekschrift dat Patrick DE BRUYN op 16 maart
2002 heeft ingediend om de nietigverklaring te vorderen van de “impliciete
weigeringsbeslissingen (...) zoals blijkt uit artikel XII.18 van het ministerieel besluit
van 28 december 2001 tot uitvoering van sommige bepalingen van het koninklijk
besluit van 30 maart 2001 tot regeling van de rechtspositie van het personeel van de
politiediensten” en met name :
IX-3264-1/23
- “de weigering om de tekst van artikel XII.18 van het ontwerp van ministerieel
besluit uit te vaardigen zoals deze is weergegeven als bijlage van het op 3 mei
2001 ondertekende protocol van akkoord ter afsluiting van de op 30 maart 2001
door de representatieve vakorganisaties en de overheidsdelegatie in het
onderhandelingscomité voor de politiediensten beëindigde onderhandelingen”,
en
- “de weigering om - ten aanzien van de personeelsleden van de territoriale
brigades van de federale politie die op 1 april 2001 in een pilootpolitiezone deel
uitmaakten van een in het raam van die zone opgerichte gemene onderzoeks- of
opsporingsdienst - een besluit uit te vaardigen volgens hetwelk die personeelsleden in de periode vanaf 1 april 2001 tot aan de oprichting van de lokale politie de
vergoeding voor werkelijke onderzoekskosten genieten onder dezelfde voorwaarden als de personeelsleden bedoeld in artikel XI, 13, 5/, van het ministerieel
besluit van 28 december 2001 (de zaak A.118.208/IX-3269);”
Gezien de regelmatig gewisselde memories van antwoord en van
wederantwoord;
Gezien het verslag opgemaakt door auditeur H. COLIN;
Gelet op de beschikking van 6 maart 2006 tot voeging van de
zaken;
Gelet op de beschikking van dezelfde datum die de neerlegging
ter griffie van het verslag en van de dossiers gelast;
Gelet op de kennisgeving van het verslag aan partijen en gezien
de regelmatig gewisselde laatste memories;
Gelet op de beschikking van 24 oktober 2007 waarbij de
terechtzitting bepaald wordt op 3 december 2007;
Gehoord het verslag van staatsraad A. VANDENDRIESSCHE;
Gehoord de opmerkingen van advocaat P. CRISPYN, die
verschijnt voor de tweede verzoekende partij, en van adviseur E. VAN ROSSEM,
die verschijnt voor de verwerende partij;
IX-3264-2/23
Gehoord het gedeeltelijk eensluidend advies van auditeur
H. COLIN;
Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van
State, gecoördineerd op 12 januari 1973,
OVERWEEGT WAT VOLGT :
De feiten
1.1.
In het Belgisch Staatsblad van 31 maart 2001 wordt het koninklijk
besluit van 30 maart 2001 tot regeling van de rechtspositie van het personeel van de
politiediensten (RPPol) bekendgemaakt.
1.2.
In het Belgisch Staatsblad van 15 januari 2002 wordt het
ministerieel besluit van 28 december 2001 tot uitvoering van sommige bepalingen
van het koninklijk besluit van 30 maart 2001 tot regeling van de rechtspositie van
het personeel van de politiediensten (hierna: het UBPol) bekendgemaakt.
De eerste verzoekende partij vordert de nietigverklaring van de
artikelen IV.20, 2/, IV.23, VI.9, XI.13, XI.27, 2/ en 4/, XII.14, XII.16 en XII.18 van
dit besluit. De tweede verzoekende partij vordert de nietigverklaring van twee
weigeringsbeslissingen die volgens haar impliciet vervat liggen in artikel XII.18 van
dit besluit.
De procedure
2.
Verzoeker in de zaak A. 118.208/IX-3269 verzet zich in zijn
laatste memorie tegen het standpunt van de auditeur-verslaggever om dat annulatieberoep te behandelen samen met en als een aanhangsel bij het beroep in de zaak
A. 118.134/IX-3264. Inzonderheid betwist hij het besluit van de auditeur om de
annulatiemiddelen die hij aanvoert niet te onderzoeken omdat artikel XII.18 UBPol,
waarin hij twee impliciete beslissingen onderkent, op grond van de middelen die in
de zaak A. 118.134/IX-3264 worden aangevoerd toch vernietigd moet worden en
er wegens de verdwijning uit het rechtsverkeer van die expliciete bepaling ook geen
sprake meer kan zijn van beslissingen die daarin besloten zijn.
IX-3264-3/23
Het is de taak van de auditeur-verslaggever de zaken te
onderzoeken en een conclusie te formuleren over de uitkomst van de vordering.
Niets belet hem zijn onderzoek te beperken tot de rechtsvragen die de oplossing van
het geschil mogelijk maken en in functie daarvan zaken samen te behandelen of de
ene vóór de andere te behandelen. De Raad van State kan, in geval hij de conclusie
van de auditeur niet bijvalt, de voortzetting van het onderzoek bevelen. Dat de twee
zaken wegens hun nauwe samenhang reeds bij beschikking samengevoegd zijn,
beperkt de rechten van de verzoeker niet.
I. De zaak A. 118.134/IX-3264
De ontvankelijkheid
4.
De verwerende partij voert in een eerste exceptie aan dat het
belang van de verzoekende partijen teloorgegaan is, aangezien op 15 maart 2002 een
technische syndicale vergadering plaatsgevonden heeft waarop de aanpassing van
het bestreden besluit besproken is.
5.
Artikel 3, 1/, a), van de wet van 24 maart 1999 tot regeling van
de betrekkingen tussen de overheid en de vakverenigingen van het personeel van de
politiediensten (hierna: de wet van 24 maart 1999) bepaalt dat de beslissingen in de
daar opgesomde materies vooraf het voorwerp moeten uitmaken van onderhandelingen met de vakbonden. De zogenaamde bespreking waarnaar de verwerende
partij verwijst vond plaats toen het bestreden besluit reeds ondertekend was. Daarom
alleen reeds moet de exceptie verworpen worden.
6.
In een tweede exceptie stelt de verwerende partij dat de twee
aangevoerde middelen niet ontvankelijk zijn aangezien zij steunen op de wijziging
van het protocol nadat de onderhandelingen gehouden werden, terwijl een protocol
slechts een moreel engagement van de overheid inhoudt en er bij de vaststelling van
de definitieve tekst nog andere actoren betrokken zijn, zoals de Raad van State, de
inspecteur van Financiën en andere adviesorganen.
7.
De twee middelen steunen niet op het gegeven dat de tekst
waarover een protocol van syndicale raadpleging ondertekend is, niet meer door het
bestuur gewijzigd kan worden. Er wordt wel aangevoerd dat de verwerende partij,
nadat de onderhandelingen met de vakbonden waren afgesloten, nog wijzigingen in
IX-3264-4/23
de tekst aangebracht heeft zonder daarover opnieuw met de vakbonden te
onderhandelen. De exceptie mist feitelijke grondslag.
De grond van de zaak
8.
In het eerste middel voert verzoekster de schending aan van
artikel 3 van de wet van 24 maart 1999, dat de bevoegde overheden verplicht om,
behoudens spoedgevallen of in gevallen die de Koning bepaalt, de grondregelen met
betrekking tot het administratief statuut te onderhandelen met de vakorganisaties.
In dit geval was er geen sprake van een spoedgeval of van een door de Koning
bepaald uitzonderingsgeval en kan ook niet betwist worden dat het bestreden
ministerieel besluit vooraf met de vakverenigingen van het personeel besproken
moest worden. Het bestreden ministerieel besluit verwijst naar protocollen van
besprekingen met de vakbonden, maar de uiteindelijk aangenomen tekst bevat
wezenlijke afwijkingen van de tekst die met de vakbonden besproken werd. Het
wijzigen van een tekst na onderhandelingen staat gelijk met gebrek aan onderhandelingen en daarmee heeft de verwerende partij een substantieel vormvoorschrift
miskend.
In het tweede middel wijst verzoekster aan, specifiek ten aanzien
van elk der bestreden bepalingen van het UBPol, welke wijziging de verwerende
partij, na afloop van de syndicale raadpleging, nog aan de tekst gebracht heeft.
9.
De verwerende partij antwoordt dat de wijzigingen die na de
onderhandelingen nog werden aangebracht het gevolg zijn van opmerkingen van de
Raad van State en van de inspecteur van Financiën, terwijl voor het overige louter
technische aanpassingen zijn gebeurd die neerkomen op rechtzettingen van
materiële vergissingen of verduidelijkingen die nog konden gemaakt worden.
Verzoekster heeft kennis gekregen van deze aanpassingen op de syndicale
vergadering van 15 maart 2002 waar haar secretarissen aanwezig waren.
De verwerende partij antwoordt vervolgens op de punctuele
bemerkingen die verzoekster in haar tweede middel uiteenzet.
10.
Verzoekster repliceert dat, zo een aantal wijzigingen inderdaad
tekstaanpassingen betreffen, er toch ook een aantal essentiële wijzigingen in de
teksten aangebracht zijn. De mededeling van deze wijzigingen door de verwerende
IX-3264-5/23
partij in een vergadering van 15 maart 2002 kan de verplicht aan het uitvaardigen
van het besluit voorafgaande onderhandeling niet goedmaken.
11.
Het staat buiten betwisting dat het ministerieel besluit van
28 december 2001, dat het voorwerp is van het onderhavig beroep, beschouwd moet
worden als een geheel van grondregels in verband met het administratief statuut van
het personeel van de politiediensten, in de zin van artikel 3, 1/, a), van de wet van
24 maart 1999, en op grond van die bepaling met de vakbonden van het personeel
onderhandeld moest worden.
De syndicale raadpleging over ontwerpen die het bestuur
voornemens is uit te vaardigen is een substantiële vorm. Dit vormvoorschrift
impliceert dat, eens de syndicale raadpleging beëindigd, het bestuur niet zonder een
nieuwe raadpleging nog wijzigingen mag doorvoeren aan de inhoud van de tekst.
Wel wordt aangenomen dat het bestuur materiële vergissingen mag rechtzetten, dat
louter technische aanpassingen en verduidelijkingen aangebracht mogen worden, dat
de tekst aangepast mag worden aan reglementaire bepalingen die het bestuur geen
keuzemogelijkheid laten en dat zelfs inhoudelijke wijzigingen aangebracht mogen
worden in de mate dat zij, ten opzichte van de oorspronkelijke tekst, geen
wezenlijke wijziging uitmaken.
12.
De verwerende partij erkent dat zij na de syndicale
onderhandeling over het ontwerp van ministerieel besluit nog wijzigingen in de tekst
heeft aangebracht. Zij betwist evenwel dat die wijzigingen van die aard waren dat
er opnieuw over onderhandeld diende te worden. Rekening houdend met de
principiële verplichting tot raadpleging, behoort het de verwerende partij aan te
tonen dat de nieuw aangebrachte wijzigingen niets meer zijn dan rechtzettingen,
verduidelijkin-gen of aanpassingen als bedoeld sub 11 hiervoor.
13.
De wijzigingen die hier ter discussie staan betreffen de artikelen
IV.20, IV.23, VI.9, XI.13, XI.27, XII.14, XII.16 en XII.18 van de definitieve tekst.
14.
Aan artikel IV.20, dat deel uitmaakt van Afdeling 3 “Het
onderzoek van de omgeving en de antecedenten” van Hoofdstuk I “De selectie” van
Titel IV “De selectie en de opleiding”, is na de syndicale onderhandeling volgende
wijziging gebracht:
IX-3264-6/23
Onderhandelde versie
Definitieve versie
Art. IV.20. “Indien onder de gegevens
bedoeld in artikel IV.17 elementen
voorhanden zijn die toelaten te twijfelen aan
de legitimiteit van de kandidaatstelling,
bezorgt het korps van de lokale politie van
de woonplaats van de kandidaat het dossier
aan de directeur van de directie van de
rekrutering en van de selectie. Deze laatste
verzoekt de algemene inspectie van de
federale politie en van de lokale politie om
over te gaan tot een meer diepgaand
onderzoek waarbij:
1/ andere veroordelingen voor relevante
feiten met betrekking tot het beoogde
ambt, door de politierechtbank, de
rechtbank van koophandel of de
burgerlijke rechtbank kunnen worden
opgezocht dan die bedoeld in artikel
IV.17, 2/;
2/ een gesprek met de kandidaat
betreffende onder andere de omgeving
waar hij zich ophoudt door een lid van
de algemene inspectie van de federale
politie en van de lokale politie
plaatsvindt.”
Art. IV.20. “Indien onder de gegevens
bedoeld in artikel IV.17 elementen
voorhanden zijn die toelaten te twijfelen aan
de legitimiteit van de kandidaatstelling gaat
het korps van de lokale politie van de
woonplaats van de kandidaat, op vraag van
de directeur van de directie van de
rekrutering en van de selectie van de federale
politie, over tot een meer diepgaand
onderzoek waarbij:
1/ andere veroordelingen voor relevante
feiten met betrekking tot het beoogde
ambt, door de politierechtbank, de
rechtbank van koophandel of de
burgerlijke rechtbank kunnen worden
opgezocht dan die bedoeld in artikel
IV.17,2/;
2/ een gesprek met de kandidaat betreffende
onder andere de omgeving waar hij zich
ophoudt, kan plaatsvinden.”
Verzoekster wijst erop dat de definitieve versie van de besproken
bepaling niet meer voorschrijft dat het gesprek met de kandidaat wordt gevoerd door
een lid van de algemene inspectie van de federale en van de lokale politie en dat er
nu geen verplichting meer bestaat -nog enkel een mogelijkheid- om het gesprek te
voeren. Volgens haar benadeelt het omzetten van de genoemde verplichting in een
mogelijkheid, de kandidaat “in het objectiveren van zijn noodzakelijke verdediging
in het ad hoc onderzoek”.
16.
Volgens de verwerende partij is de tussenkomst van de inspectie
geschrapt omdat de afdeling Wetgeving van de Raad van State gesteld heeft dat de
opdrachten van de inspectie bepaald zijn in de wet van 7 december 1998 -artikel
144- en dat alleen de Koning de inspectie met nieuwe opdrachten kan belasten
inzake de evaluatie en de opleiding van het personeel. De afschaffing van de
verplichting om een gesprek te houden met de kandidaat heeft een praktische reden,
in die zin dat het soms duidelijk kan zijn dat de kandidatuur niet in aanmerking
genomen kan worden.
17.
In haar repliek stelt verzoekster dat uit de wettelijke bepalingen
ter zake niet duidelijk blijkt dat de minister aan de algemene inspectie geen
IX-3264-7/23
opdrachten zou mogen geven. Wat het invoeren van de mogelijkheid om een
gesprek met een kandidaat te houden betreft, stelt zij dat de achterliggende
bedoeling zeker niet duidelijk uit de tekst blijkt en dat er misschien wel een
limitatieve lijst opgemaakt zou moeten worden van de gevallen waarin geen gesprek
gehouden moet worden of zeker een bijkomende omschrijving.
18.
In haar laatste memorie stelt verzoekster nog dat een tekst na het
afsluiten van een onderhandeling met de vakbonden niet meer op essentiële punten
gewijzigd mag worden zonder nieuwe raadpleging. De vervanging, als te dezen, van
de algemene inspectie door de ambtenaren van de lokale politie en de afschaffing
van de verplichting om een gesprek met de betrokkene te hebben komt neer op een
schending van de rechten van de verdediging van de betrokken kandidaat. Hij heeft
immers geen recht meer op een gesprek wanneer er getwijfeld wordt aan de
legitimiteit van zijn kandidatuur.
19.
De weglating van de bepaling dat de algemene inspectie van de
federale en van de lokale politie het diepgaand onderzoek van een kandidatuur moet
uitvoeren en dat zij te dien einde met de betrokken kandidaat een gesprek zal
hebben, is inderdaad een gevolg van de opmerking die de afdeling Wetgeving van
de Raad van State in haar adviezen nr. 32.350/2 van 30 oktober 2001 en nr. 32.764/4
van 27 december 2001 heeft gemaakt, stellende dat de taken van de algemene
inspectie vastgelegd zijn in artikel 144 van de wet van 7 december 1998 en dat
volgens die bepaling de Koning de algemene inspectie bevoegdheden kan toekennen
inzake de evaluatie en de opleiding van het personeel. Daaruit kan afgeleid worden
dat de wettelijk ingestelde beperking van de bevoegdheidsdelegatie tot de evaluatie
en de opleiding van het personeel, impliceert dat de minister in geen enkel geval dus ook niet voor de hier geregelde aspecten die betrekking hebben op de selectie
van het personeel- de algemene inspectie met een opdracht kan belasten. Aldus
bezien kon de verwerende partij de bevoegdheid van de algemene inspectie uit
artikel IV.20 weglaten om zich te conformeren aan een wettelijke regeling.
De definitief aangenomen regeling maakt echter een andere
overheid -het korps van de lokale politie- bevoegd om het onderzoek te voeren.
Dergelijke aanwijzing van een nieuw orgaan is van belang voor de concrete
toepassing van de bepaling. Zij kon niet zonder syndicale raadpleging worden
ingevoerd.
IX-3264-8/23
De afschaffing van de verplichting om met de betrokkene een
gesprek te voeren wordt door verzoekster terecht in het kader van de rechten van de
verdediging van de betrokkene geplaatst. De kandidaat kan er niet meer op rekenen
dat het bijkomend onderzoek dat over hem wordt uitgevoerd ook een persoonlijk
gesprek zal bevatten. Dergelijke wijziging is inhoudelijk niet onbelangrijk. Zij
moest aan de syndicale raadpleging onderworpen worden.
21.
Aan artikel IV.23, dat deel uitmaakt van Afdeling 4 “Het
selectiegesprek met de selectiecommissie” van Hoofdstuk I “De selectie” van Titel
IV “De selectie en de opleiding”, is volgende wijziging gebracht:
Onderhandelde versie
Definitieve versie
Art. IV.23. “De selectiecommissie
bedoeld in artikel IV.1.15, eerste lid, 4/,
RPPol, hierna de selectiecommissie
genoemd, is samengesteld uit :
1/ een gekwalificeerd personeelslid van de
directie van de rekrutering en van de
selectie, die het voorzitterschap
waarneemt;
2/ twee personeelsleden van het operationeel kader van de politiediensten,
waarvan er één tot de federale politie en
één tot een korps van de lokale politie
behoort;
3/ een personeelslid van de directie van de
opleiding of van een politieschool die
over bijzondere bekwaamheden beschikt
in het raam van de basisopleiding;
4/ een lid extern aan de politiediensten. Die
persoon moet echter vertrouwd zijn met
de werking van de politie en de inhoud
van de eisen van het ambt.
Om geldig te kunnen beslissen moeten
ten minste drie leden waaronder de
voorzitter en één van de leden bedoeld in
het eerste lid, 2/, aanwezig zijn.
De selectiecommissie beslist met
gewone meerderheid van stemmen. In geval
van staking van stemmen is de stem van de
voorzitter doorslaggevend.”
Art. IV.23. “De selectiecommissie bedoeld
in artikel IV.1.15, eerste lid, 4/, RPPol,
hierna de selectiecommissie genoemd, is
samengesteld uit :
1/ een gekwalificeerd personeelslid van de
directie van de rekrutering en van de
selectie van de federale politie, die het
voorzitterschap waarneemt;
2/ twee personeelsleden van het
operationeel kader van de politiediensten,
waarvan er één tot de federale politie en
één tot een korps van de lokale politie
behoort;
3/ een personeelslid van de directie van de
opleiding van de federale politie of van
een politieschool die over bijzondere
bekwaamheden beschikt in het raam van
de basisopleiding.
Om geldig te kunnen beslissen moeten
ten minste drie leden waaronder de voorzitter
en één van de leden bedoeld in het eerste lid,
2/, aanwezig zijn.
De selectiecommissie beslist met
gewone meerderheid van stemmen. In geval
van staking van stemmen is de stem van de
voorzitter doorslaggevend.”
Verzoekster wijst erop dat in de gepubliceerde versie het 4/ uit de
onderhandelde tekst weggelaten is, hetgeen volgens haar minder waarborgen biedt
aangaande een objectieve selectie van de kandidaten.
23.
De verwerende partij antwoordt dat de wijziging een “betere
praktische toepasbaarheid” van de bepaling beoogt, aangezien het niet evident zal
zijn geschikte personen te vinden en niet zonder meer gesteld kan worden dat de
IX-3264-9/23
ontstentenis van een extern lid minder waarborgen biedt voor een objectieve
selectie.
24.
Het wijzigen van de samenstelling van een selectiecommissie, die
in het kader van de selectieprocedure van de politieambtenaren -artikel IV.1.15,
eerste lid, 4/, RPPol- met de kandidaten een selectiegesprek moet hebben en een
eindevaluatie moet uitspreken, is een belangrijke wijziging die niet aangenomen kan
worden zonder nieuwe syndicale raadpleging. De verwijzing naar een betere
praktische toepasbaarheid van de bepaling betreft de opportuniteit van de geplande
maatregel en is niet relevant in het licht van de vraag naar de noodzaak van een
nieuwe syndicale raadpleging.
25.
Aan artikel VI.9, dat deel uitmaakt van Hoofdstuk III “Aanrekening als dienstprestaties” van Titel VI “De organisatie van de arbeidstijd van de
personeelsleden van de politiediensten”, is volgende wijziging gebracht:
Onderhandelde versie
Definitieve versie
Art. VI.9. “Worden voor de aanrekening
als dienstprestaties in aanmerking genomen
voor de werkelijke duur :
1/-10/ (...)
11/ de tijd door de verdediger van het
personeelslid tegen wie een tuchtprocedure loopt, besteed aan :
a) de voorbereiding van de verdediging, voor zover de door de verdediger van het personeelslid vooropgestelde tijd in het raam van die
tuchtprocedure wordt goedgekeurd
door de tuchtoverheid die de eindbeslissing neemt;
b) de verschijning voor de tot straffen
bevoegde overheid of voor de
tuchtraad, verplaatsingen heen en
terug inbegrepen;
12/ voor zover de door de verdediger van
het personeelslid vooropgestelde tijd
wordt goedgekeurd door de eindverantwoordelijke voor de evaluatie, de
tijd die hij heeft besteed aan de voorbereiding van de verdediging in het
raam van een evaluatie met eindvermelding ‘onvoldoende’ van het personeelslid, met het oog op de verschijning voor de eindverantwoordelijke
voor de evaluatie en, in voorkomend
geval, voor de raad van beroep bedoeld
in artikel VII.I.41 RPPol.
In geval van betwisting over de in het
eerste lid, 11/ en 12/, bedoelde tijd, beslist
de inspecteur-generaal na overleg met de
Art. VI.9. “Worden voor de aanrekening
als dienstprestaties in aanmerking genomen
voor de werkelijke duur :
1/-11/ (...)
12/ de tijd door de verdediger van het personeelslid tegen wie een tuchtprocedure
loopt, besteed aan :
a) de voorbereiding van de verdediging, voor zover de door de verdediger van het personeelslid vooropgestelde tijd in het raam van die
tuchtprocedure wordt goedgekeurd
door de tuchtoverheid die de eindbeslissing neemt;
b) de verschijning voor de tot straffen
bevoegde overheid of voor de tuchtraad, verplaatsingen heen en terug
inbegrepen;
13/ voor zover de door de verdediger van
het personeelslid vooropgestelde tijd
wordt goedgekeurd door de eindverantwoordelijke voor de evaluatie, de tijd
die hij heeft besteed aan de voorbereiding van de verdediging in het raam van
een evaluatie met eindvermelding ‘onvoldoende’ van het personeelslid, met het
oog op de verschijning voor de eindverantwoordelijke voor de evaluatie en, in
voorkomend geval, voor de raad van
beroep bedoeld in artikel VII.I.41
RPPol;
14/ (...);
15/ (...);
16/ (...);
IX-3264-10/23
betrokken partijen.”
17/ (...).”
Verzoekster wijst erop dat, door het weglaten in de definitieve
regeling van het laatste lid van de onderhandelde tekst, er door de inspecteurgeneraal geen beslissing meer kan genomen worden over betwistingen inzake de
aanrekening van de tijdsbestedingen van raadslieden in tuchtzaken, en dat dit een
beperking inhoudt van de rechten van verdediging.
27.
De verwerende partij stelt dat de wijziging volgt uit het advies van
de afdeling Wetgeving van de Raad van State over de bestreden bepaling.
28.
In haar repliek stelt verzoekster dat het advies van de Raad van
State niet uitsluit dat een nieuwe syndicale raadpleging gehouden wordt over de
nieuwe voorgestelde tekst.
29.
In zijn advies nr. 32.764 van 27 december 2001 over het ontwerp
van ministerieel besluit heeft de afdeling Wetgeving van de Raad van State
vastgesteld dat, aangezien de taken van de algemene inspectie in de wet van
7 december 1998 bepaald zijn en dat daar voorzien is in een delegatie aan de Koning
met betrekking tot de evaluatie en de opleiding van het personeel, de minister
afwijkt van dit voorschrift door hier de algemene inspectie met een bepaalde taak
te belasten.
Door het weglaten van de bepaling waarvan de afdeling
Wetgeving de onwettigheid heeft vastgesteld, heeft de verwerende partij geen
wijziging aangebracht die een nieuwe syndicale raadpleging noodzaakte.
30.
Aan artikel XI.13, dat deel uitmaakt van Hoofdstuk III “Nadere
regels betreffende de vergoedingen” van Titel XI “De nadere regels van het
geldelijk statuut”, is volgende wijziging gebracht:
Onderhandelde versie
Definitieve versie
Art. XI.14. “Genieten de vergoeding
voor werkelijke onderzoekskosten bedoeld
in artikel XI.IV.3, RPPol:
Art. XI.13. “Genieten het bedrag van de
vergoeding voor werkelijke onderzoekskosten bedoeld in artikel XI.IV.3, RPPol:
1/ de personeelsleden van de gedeconcentreerde gerechtelijke diensten of van
onderzoekscellen, voor zover ze noch een
administratieve of secretariaatsbetrekking
zoals bedoeld in artikel 29 van de wet van
27 december 2000 houdende diverse
1/ de personeelsleden van de gedeconcentreerde gerechtelijke diensten, voor zover ze noch een administratieve of secretariaatsbetrekking zoals bedoeld in
artikel 29 van de wet van 27 december
IX-3264-11/23
2000 houdende diverse bepalingen met
betrekking tot de rechtspositie van het
personeel van de politiediensten, noch
een beheersbetrekking waarnemen;
2/ de personeelsleden van de gerechtelijke
politiediensten in het militaire midden,
voor zover ze noch een administratieve
of secretariaatsbetrekking zoals bedoeld
in 1/, noch een beheersbetrekking waarnemen;
3/ de personeelsleden van de directie van
de speciale eenheden bedoeld in artikel
XI.5, l/ en 2/, met uitzondering van de
directeur van deze directie alsook van
deze die een beheersbetrekking waarnemen;
4/ de personeelsleden van de directie van
de bestrijding van de economische en de
financiële criminaliteit - centraal bureau
voor de bestrijding van de corruptie en
de centrale dienst ter bestrijding van de
georganiseerde economische en financiele criminaliteit, voor zover ze noch een
administratieve of secretariaatsbetrekking, zoals bedoeld in 1/, noch een beheersbetrekking waarnemen;
5/ de personeelsleden van de opsporings- of
onderzoeksdiensten van de lokale politie,
voor zover ze noch een administratieve
of secretariaatsbetrekking, zoals bedoeld
in 1/, noch een beheersbetrekking waarnemen;
6/ de personeelsleden die behoren tot de
onderzoekseenheden die binnen de directie van de politie van de verbindingswegen opgericht worden, voor zover ze
noch een administratieve of secretariaatsbetrekking, zoals bedoeld in 1/,
noch een beheersbetrekking waarnemen.”
bepalingen met betrekking tot de rechtspositie van het personeel van de politiediensten, noch een beheersbetrekking
waarnemen. Worden gelijkgesteld met
beheersbetrekkingen, de door de misdrijfanalisten beklede betrekkingen;
2/ de personeelsleden van de dienst gerechtelijke politie in het militair milieu, voor
zover ze noch een administratieve of
secretariaatsbetrekking zoals bedoeld in
1/, noch een beheersbetrekking waarnemen. Worden gelijkgesteld met beheersbetrekkingen, de door de misdrijfanalisten beklede betrekkingen;
3/ de personeelsleden van de directie van de
speciale eenheden bedoeld in artikel XI.5,
1/ en 2/, met uitzondering van de directeur van deze directie alsook van de personeelsleden die een beheersbetrekking
waarnemen;
4/ de personeelsleden van de directie van de
bestrijding van de economische en de
financiële criminaliteit - centraal bureau
voor de bestrijding van de corruptie en de
centrale dienst ter bestrijding van de
georganiseerde economische en financiele criminaliteit van de federale politie,
voor zover ze noch een administratieve of
secretariaatsbetrekking, zoals bedoeld in
1/, noch een beheersbetrekking waarnemen. Worden gelijkgesteld met beheersbetrekkingen, de door de misdrijfanalisten beklede betrekkingen;
5/ de personeelsleden van de opsporings- of
onderzoeksdiensten van de lokale politie,
voor zover ze noch een administratieve of
secretariaatsbetrekking, zoals bedoeld in
l/, noch een beheersbetrekking waarnemen. Worden gelijkgesteld met beheersbetrekkingen, de door de misdrijfanalisten beklede betrekkingen;
6/ de personeelsleden die behoren tot de
onderzoekseenheden die binnen de directie van de politie van de verbindingswegen van de federale politie opgericht
worden, voor zover ze noch een administratieve of secretariaatsbetrekking, zoals
bedoeld in 1/, noch een beheersbetrekking waarnemen. Worden gelijkgesteld
met beheersbetrekkingen, de door de
misdrijfanalisten beklede betrekkingen.”
Verzoekster wijst erop dat de oorspronkelijke bepaling na de
raadpleging werd aangevuld met een verwijzing naar “onderzoekscellen” -het punt
1/- en dat in de punten 1/, 4/, 5/ en 6/ de “door misdrijfanalisten beklede betrekkingen” gelijkgesteld worden met beheersbetrekkingen, waardoor artikel XI.III.12, 7/,
RPPol wordt “afgebouwd” en artikel XII.XI.21 zinloos wordt.
IX-3264-12/23
De verwerende partij antwoordt dat de toevoeging bedoeld is om
“rekening te houden met de oprichting van de “onderzoekscellen” en andere “task
forces” die bestaan onafhankelijk van die van de gerechtelijke dienst arrondissement” en dat de aanvulling met de betrekkingen van de misdaadanalisten gebeurde
“om elke twijfel omtrent de aard van deze betrekkingen te vermijden”. Zij betwist
dat afbreuk gedaan zou worden aan de bepalingen van het RPPol.
33.
Verzoekster repliceert dat de motivatie die de verwerende partij
geeft, niets afdoet aan de miskenning van de verplichting om teksten te onderwerpen
aan de syndicale raadpleging.
34.
Het toevoegen aan en het uitsluiten van bepaalde functies met
betrekking tot het toekennen van een vergoeding betreft een inhoudelijke wijziging
die van wezenlijk belang is. Dat de verwerende partij een verklaring heeft om deze
nieuwe wijziging te verantwoorden, belet niet dat die wijziging aan een nieuwe
syndicale raadpleging onderworpen moest worden.
35.
Aan artikel XI.27, dat deel uitmaakt van Hoofdstuk III “Nadere
regels betreffende de vergoedingen” van Titel XI “De nadere regels van het
geldelijk statuut”, is volgende wijziging gebracht:
Onderhandelde versie
Definitieve versie
Art. XI.28. “De nadere regels bedoeld in
artikel XI.IV.42 RPPol, zijn de volgende:
1/ een forfaitaire vergoeding voor een volle
dag wordt toegekend voor elke dag afwezigheid. Indien in de overnachtingskosten het ontbijt is begrepen, wordt de
dagvergoeding met 10 % verminderd;
Onder een dag afwezigheid moet worden
verstaan een dag gelegen tussen twee
nachten dewelke in tijdelijke opdracht is
doorgebracht;
2/ voor de dagen van vertrek en terugkeer
wordt een halve dagvergoeding toegekend. Indien de effectief gemaakte kosten echter dit bedrag overschrijden,
wordt deze terugbetaald mits voorlegging van de bewijsstukken van betaling
en op basis van de formule bedoeld in 4/;
3/ voor de dienstreizen met vertrek en terugkeer binnen het etmaal, wordt een
volledige forfaitaire dagvergoeding
toegekend indien de afwezigheid minstens tien uren bedraagt;
4/ indien de afwezigheid minder dan tien
uren bedraagt, geschiedt de terugbetaling
op basis van de reële kosten op voorleg-
Art. XI.27. “De nadere regels bedoeld in
artikel XI.IV.42 RPPol, zijn de volgende:
1/ een forfaitaire vergoeding voor een volle
dag wordt toegekend voor elke dag afwezigheid. Indien in de overnachtingskosten
het ontbijt is begrepen, wordt de dagvergoeding met 10 % verminderd.
Onder een dag afwezigheid moet worden
verstaan een dag gelegen tussen twee
nachten dewelke in tijdelijke opdracht
worden doorgebracht;
2/ voor de dagen van vertrek en terugkeer
wordt een halve dagvergoeding toegekend, behalve voor de dag van vertrek
wanneer de tijdelijke opdracht begint om
of na 20.00 uur en voor de dag van terugkeer wanneer deze zich vóór of ten laatste
om 06.00 uur ’s morgens voordoet.
Indien de kosten het bedrag bedoeld in
het eerste lid overschrijden of indien
kleine uitgaven moesten worden gedaan
tijdens de uitsluitingsperiodes bedoeld in
ditzelfde lid, worden deze terugbetaald op
voorlegging van de betalingsbewijzen en
volgens de formule bedoeld in 3/, tweede
lid;
IX-3264-13/23
ging van de bewijsstukken met een
maximum van:
a) ontbijt : 10% van de forfaitaire dagvergoeding;
b) middagmaal : 30% van de forfaitaire
dagvergoeding
c) avondmaal : 40% van de forfaitaire
dagvergoeding;
d) kleine uitgaven : 20% van de forfaitaire dagvergoeding”.
3/ onder voorbehoud van de bepalingen in
artikel XI.IV.13, 4/, vierde lid, RPPol
voor de dienstreizen met vertrek en terugkeer binnen hetzelfde etmaal, wordt een
volledige forfaitaire dagvergoeding toegekend indien de afwezigheid minstens
tien uren bedraagt.
Indien de afwezigheid minder dan tien
uren bedraagt en onder hetzelfde voorbehoud dan dat uitgebracht in het eerste lid,
geschiedt de terugbetaling op basis van
de reële kosten op voorlegging van de
bewijsstukken met een maximum van:
a) ontbijt: 10% van de forfaitaire dagvergoeding;
b) middagmaal: 30% van de forfaitaire
dagvergoeding
c) avondmaal: 40% van de forfaitaire
dagvergoeding;
d) kleine uitgaven : 20% van de forfaitaire dagvergoeding;
4/ in afwijking van 2/ en onder voorbehoud
van de bepalingen in artikel XI.IV.13, 4/,
vierde lid, RPPol, indien de voorlopige
opdracht uitgevoerd wordt op twee opeenvolgende kalenderdagen, en indien:
a) de afwezigheid minder dan tien uren
bedraagt of begrepen is tussen 20.00
uur en 06.00 uur, gebeurt de terugbetaling op basis van de opgelopen
reële kosten op voorlegging van betalingsbewijzen en volgens de formule
bedoeld in 3/, tweede lid. Indien prestaties worden uitgevoerd tussen 00.00
uur en 02.00 uur en een nachtmaaltijd
wordt genuttigd is de terugbetaling
beperkt tot het bedrag voorzien voor
een nachtmaaltijd in tabel 1 van bijlage 9 RPPol;
b) de afwezigheid minstens tien uren
bedraagt waarbij minder dan acht
uren buiten de periode tussen 20.00
uur en 06.00 uur vallen, gebeurt de
terugbetaling volgens a);
c) de afwezigheid minstens tien uren
bedraagt waarbij meer dan acht uren
buiten de periode tussen 20.00 uur en
06.00 uur vallen, wordt een forfaitaire
vergoeding die een afwezigheidsdag
dekt, toegekend.
Indien de duur van de afwezigheid zo
is dat men blootgesteld is aan kosten
voor meer dan één ontbijt, één middagmaal of één avondmaal, wordt het
dagelijks bedrag van de vergoeding,
per betrokken maaltijd, verhoogd
volgens de formule bedoeld in 3/,
tweede lid.
Indien de prestaties uitgevoerd worden tussen 00.00uur en 02.00 uur
wordt het bedrag van de dagelijkse
vergoeding verhoogd met het bedrag
IX-3264-14/23
voorzien voor een nachtmaaltijd in
tabel 1 in bijlage 9 RPPol.
Voor de toepassing van 2/, tweede lid, 3/,
tweede lid en 4/, wordt de terugbetaling van
iedere maaltijd enkel toegestaan voor zover
het personeelslid een tijdelijke opdracht
uitvoerde gedurende de overeenstemmende
periode bedoeld in artikel XI.18.”
Verzoekster wijst erop dat, in de definitief aangenomen tekst, aan
het eerste lid, 2/, van de bepaling een nieuw lid toegevoegd is dat de onderhandelde
tekst “duidelijk uitholt”, en dat het punt 4/ in vergelijking met de onderhandelde
tekst totaal gewijzigd is met de invoering van nieuwe voorwaarden.
37.
De verwerende partij antwoordt dat zij met de aanpassing van die
bepaling “reeds voorgekomen misbruiken (wil) vermijden”, zoals het toepassen van
het “buitenlands regime” terwijl de grens slechts zeer kortstondig overschreden
wordt, of nachtoperaties gespreid over twee kalenderdagen.
38.
verduidelijkt.
Verzoekster repliceert dat de verwerende partij haar standpunt niet
De uitleg van de verwerende partij geeft een verantwoording voor
de invoering van de regeling, maar toont geenszins aan dat de nieuwe wijzigingen
slechts zeer bijkomstig zijn. De wijziging diende derhalve het voorwerp uit te maken
van een nieuwe syndicale raadpleging.
40.
Aan artikel XII.14, dat deel uitmaakt van Titel XII “Overgangsbepalingen”, is volgende wijziging gebracht:
Onderhandelde versie
Definitieve versie
Art. XII.14. Ҥ 1. Tot de inwerkingtreding van het ministerieel besluit dat de
personeelsleden of andere personen aanwijst die belast zijn met een taak van docent, praktijkmonitor of opleider in een
politieschool of een opleidingscentrum van
de politie, zonder dat zij daarvoor aangewezen, gedetacheerd of ter beschikking zijn
gesteld met het oog op het voltijds uitoefenen van dat ambt, worden, voor de toepassing van de artikelen XI.III.36, XI.III.37 en
XI.III.40, RPPol, als dusdanig beschouwd :
1/ de leden van het kader van de Rechercheschool die niet belast zijn met een
taak van voltijds docent;
Art. XII.14. “Tot de werkelijke inwerkingtreding van de erkenningsdossiers wordt,
voor de toepassing van de artikelen XI.III.36, XI.III.37 en XI.III.40 RPPol beschouwd als personeelslid of persoon die
belast is met een taak van docent, praktijkmonitor in een politieschool, zonder dat hij
daarvoor aangewezen, gedetacheerd of ter
beschikking is gesteld met het oog op het
voltijds uitoefenen van dat ambt, elk personeelslid of elke persoon die alsdusdanig is
aangewezen door, naar gelang het personeelslid tot de federale politie of de gemeente-/lokale politie behoort, de directeur-generaal van de algemene directie perIX-3264-15/23
2/ de personen die, zonder deel uit te maken van het professorenkorps van de
Offïcierenschool of van de Rechercheschool of in de School van Criminologie
en Criminalistiek cursussen in deze
scholen verstrekten vóór de datum van
inwerkingtreding van dit besluit;
3/ de pedagogen van de politiescholen
ingericht door de minister, wanneer ze
belast zijn cursussen van methodologie
van de opleiding te geven;
4/ de personen die, zonder deel uit te maken van een school, worden uitgenodigd
er uiteenzettingen te geven in het raam
van een cursus.
De lijst van de in het eerste lid, 1/ tot en
met 4/, bedoelde personen alsook de wijzigingen ervan, worden ter goedkeuring aan
de minister voorgelegd door de directeur-generaal van de algemene directie
personeel.
§ 2. Worden ook als dusdanig beschouwd
de personeelsleden die, met het akkoord van
de directeur-generaal van de algemene
directie personeel, indien zij tot de federale
politie behoren, of met dat van de burgemeester of van het politiecollege, indien zij
tot de lokale politie behoren, aangewezen of
ter beschikking gesteld worden zoals bedoeld in artikel I.I.1, 17/ en in deel VI, titel
II, hoofdstuk IV en deel XI, titel IV, hoofdstuk VII RPPol, van een politieschool om er
een deeltijdse taak van docent of praktijkmonitor uit te oefenen.
§ 3. Het aantal lesuren dat door een in §§
1 of 2 bedoeld personeelslid mag gegeven
worden, mag echter niet hoger liggen dan
honderd.”
soneel van de federale politie of de korpschef van de gemeente-/lokale politie, in
overleg met de directeur van de betrokken
politieschool.
Voor het bepalen van het toe te kennen
bedrag stelt de directeur-generaal of de
korpschef vast of het personeelslid al dan
niet optreedt in het raam van de uitvoering
van de dienst.”
Verzoekster wijst erop dat de limitatieve lijst, die aan de
onderhandelingen was onderworpen, uitgebreid wordt zodat nu elkeen die van ver
of dichtbij verbonden is met een opleidingscentrum, in aanmerking komt voor de
toelage.
42.
Volgens de verwerende partij is rekening gehouden met de
ontwikkeling van de problematiek van de scholen en de organisatie van de
opleiding. Zij begrijpt niet dat verzoekster gekant is tegen een uitbreiding van het
toepassingsgebied van de toelage.
43.
Verzoekster wijst er in haar laatste memorie op dat niet
aangetoond is dat de wijziging die na de onderhandeling nog in deze tekst
aangebracht is, niet essentieel is.
IX-3264-16/23
Het uitbreiden van een voordeel, zoals de verwerende partij de
zaak voorstelt, vormt voor het bestuur geen vrijbrief om een met de vakbonden
onderhandelde tekst zonder nieuwe raadpleging te wijzigen. Ook te dezen maakt de
verwerende partij niet aannemelijk dat het belang van de aangebrachte wijziging
slechts marginaal is.
45.
Aan artikel XII.16 dat eveneens deel uitmaakt van Titel XII
“Overgangsbepalingen” is volgende wijziging gebracht:
Onderhandelde versie
Definitieve versie
Art. XII.16. “Tot de inwerkingtreding
van het ministerieel besluit dat de cursussen
bepaalt die als van universitair of
post-universitair niveau of van hoger nietuniversitair niveau worden beschouwd,
worden, voor de toepassing van artikel
XI.III.38 RPPol, beschouwd als van universitair of post-universitair niveau, al de
cursussen van algemene vorming of informatie, verstrekt aan kandidaat-officieren in
de officierenscholen, met uitzondering van
deze bedoeld in het tweede lid, 1/, alsook
deze van lichamelijke opvoeding en sport
en van beroepsvorming. Zijn ook beschouwd als van universitair of
post-universitair niveau, al de cursussen van
gespecialiseerde opleiding van gerechtelijke
politie en van technische en wetenschappelijke politie, verstrekt in de rechercheschool, met uitzondering van deze bedoeld
in het tweede lid, 2/, alsook deze van lichamelijke opvoeding en sport en van beroepsvorming.
Worden beschouwd als van hoger nietuniversitair niveau :
1/ in de officierenschool (...)
2/ in de rechercheschool (...)”
Art. XII.16. “Tot de inwerkingtreding
van het ministerieel besluit dat de cursussen
bepaalt die als van universitair of
post-universitair niveau of van hoger
niet-universitair niveau worden beschouwd,
worden, voor de toepassing van artikel XI.III.38 RPPol beschouwd als van universitair
of post-universitair niveau, al de cursussen
van algemene vorming of informatie, verstrekt aan kandidaat-officieren in de officierenscholen, met uitzondering van deze bedoeld in het tweede lid, 1/, alsook deze van
lichamelijke opvoeding en sport en van
beroepsvorming. Zijn ook beschouwd als
van universitair of post-universitair niveau,
al de cursussen van gespecialiseerde opleiding van gerechtelijke politie en van technische en wetenschappelijke politie, verstrekt in de rechercheschool, met uitzondering
van deze bedoeld in het tweede lid, 2/, en
deze van lichamelijke opvoeding en sport en
de eraan gelijkgestelde cursussen van beroepsvorming.
Worden beschouwd als van hoger
niet-universitair niveau:
1/ in de nationale school voor officieren (...)
2/ in de rechercheschool (...)
3/ in elke politieschool : de opleiding van het
leraarskorps, met inbegrip van de docenten,
praktijkmonitors, opleiders, mentors en stagecoördinatoren.”
Verzoekster wijst erop dat in de definitieve tekst van het tweede
lid een nieuw punt 3/ ingevoegd is en dat daarmee, wat de opleidingen in de
politiescholen betreft, nieuwe voorwaarden ingesteld worden die niet vermeld zijn
in het RPPol.
47.
De verwerende partij antwoordt dat deze bepaling geen nieuwe
voorwaarden instelt, maar dat er enkel aangegeven wordt welke cursussen
beschouwd worden als van hoger niet-universitair niveau.
IX-3264-17/23
Verzoekster repliceert dat het niet van belang is te weten of er
nieuwe voorwaarden worden opgelegd, maar enkel of de onderhandelde tekst
gewijzigd is.
49.
Er is onmiskenbaar een bepaling aan de onderhandelde tekst
toegevoegd waarbij de opleidingen in de politiescholen worden gekwalificeerd als
van hoger niet-universitair niveau. De verwerende partij maakt niet aannemelijk dat
deze toevoeging inhoudelijk slechts een verwaarloosbaar effect heeft.
50.
Aan artikel XII.18 dat eveneens deel uitmaakt van Titel XII
“Overgangsbepalingen”, is volgende wijziging gebracht:
Onderhandelde versie
Definitieve versie
Art. XII.18. “Voor de toepassing van
artikel XI.IV.3 RPPol, tot de datum van de
oprichting van een korps van de lokale
politie, genieten de personeelsleden van de
korpsen van de gemeentepolitie en van de
territoriale brigades van de federale politie,
die in een pilootpolitiezone van een in het
raam van de pilootzone opgerichte gemene
opsporings- of onderzoeksdienst deel uitmaken, de vergoeding voor werkelijke onderzoekskosten onder dezelfde voorwaarden
als de personeelsleden bedoeld in artikel
XI.l4. Hetzelfde geldt voor de korpsen van
de gemeentepolitie en de territoriale brigades van de federale politie waarvoor de
personeelsformatie of de werkstructuur in
het bestaan van een opsporings- of onderzoeksdienst uitdrukkelijk voorzien.”
Art. XII.18. “Voor de toepassing van
artikel XI.IV.3 RPPol tot de datum van de
oprichting van het betrokken korps van de
lokale politie, genieten de personeelsleden
van de korpsen van de gemeentepolitie die,
daags vóór de datum van inwerkingtreding
van dit besluit, de vergoeding bedoeld in het
koninklijk besluit van 22 december 1997 tot
vaststelling van de algemene bepalingen
betreffende een vergoeding voor onkosten
gemaakt bij de uitoefening van opdrachten
van gerechtelijke politie door leden van de
gemeentepolitie, en die van een opsporingsof onderzoeksdienst deel uitmaken, de vergoeding voor werkelijke onderzoekskosten
onder dezelfde voorwaarden als de personeelsleden bedoeld in artikel XI.13,5/.
Indien de in het eerste lid bedoelde personeelsleden gedetacheerd of ter beschikking
gesteld waren en indien ze dit na de datum
van inwerkingtreding van dit besluit blijven,
zijn de bepalingen van artikel XI.IV.5 RPPol
op hen van toepassing.”
Verzoekster wijst erop dat door deze wijziging, de personeelsleden van de federale politie slechts aanspraak kunnen maken op de vergoeding voor
werkelijke onderzoekskosten vanaf het ogenblik dat de lokale zone waaraan zij
toebedeeld worden bij koninklijk besluit erkend is, terwijl dat volgens de onderhandelde tekst kon gebeuren vanaf 1 april 2001.
52.
De verwerende partij antwoordt dat de wijziging het gevolg is van
een opmerking van de inspectie van financiën, die de aandacht gevestigd had op de
ruime uitbreiding van de gerechtigden op de vergoeding voor werkelijke onderzoekskosten -en de daaraan verbonden meerkost-, aangezien voorheen enkel de
IX-3264-18/23
leden van de bijzondere opsporingsbrigade (BOB) de vergoeding genoten en die nu
wordt uitgebreid tot alle personeelsleden van de territoriale brigades van de federale
politie.
53.
Verzoekster repliceert dat de aanpassing die de tekst na de
onderhandelingen nog diende te krijgen als gevolg van de opmerkingen van de
inspecteur van financiën niet uitsluit dat over de gewijzigde tekst toch nog opnieuw
onderhandeld moet worden.
54.
In haar laatste memorie stelt de verwerende partij nog dat de
bestreden bepaling betrekking heeft op een overgangsregeling voor de maanden
april tot december 2001 inzake het toekennen van “een maandelijkse forfaitaire
vergoeding voor werkelijke onderzoekskosten”. Oorspronkelijk was de toekenning
van deze forfaitaire vergoeding gepland voor de personeelsleden die vóór de
politiehervorming enkel een vergoeding kregen op basis van aangetoonde
kostenstaten, maar door de lange besluitvormingstermijn die het bestreden besluit
gevergd heeft, had het geen zin meer om retroactief dat forfait nog toe te kennen,
aangezien de betrokken personeelsleden hun kosten inmiddels verder hadden
kunnen bewijzen. De met de vakbonden onderhandelde tekst zou derhalve tot
gevolg gehad hebben dat die personeelsleden twee vergoedingen zouden ontvangen,
met name de forfaitaire en deze op kostenstaat.
55.
De verklaring die de verwerende partij geeft is een rechtvaardiging voor de aangebrachte wijziging, maar daarmee wordt niet aangetoond dat de
bepaling vrijgesteld was van een nieuwe syndicale raadpleging.
56.
De middelen, gericht tegen de artikelen IV.20, IV.23, XI.13,
XI.27, XII.14, XII.16 en XII.18 van het UBPol, zijn gegrond in de mate dat die
bepalingen na de syndicale onderhandelingen gewijzigd zijn en niet aangetoond
wordt dat deze wijzigingen de inhoud van de bepalingen slechts marginaal
beïnvloeden.
Geen van de partijen voert aan dat de vermelde bepalingen niet
afgesplitst kunnen worden van het UBPol. Het blijkt ook niet dat dit UBPol zonder
die bepalingen onuitvoerbaar is of dat het reglement erdoor een gans andere impact
krijgt, die niet door de verwerende partij gewenst is. Er is dan ook reden om de
nietigverklaring te beperken tot de voormelde artikelen.
IX-3264-19/23
II. De zaak A. 118.208/IX-3269
De ontvankelijkheid
57.
Verzoeker vordert de nietigverklaring van de in artikel XII.18 van
het UBPol besloten weigering van de verwerende partij om die bepaling uit te
vaardigen in de versie waarover met de syndicaten onderhandeld is, alsook van de
in die bepaling besloten weigering om voor de personeelsleden van de territoriale
brigades van de federale politie die op 1 april 2001 in een pilootpolitiezone deel
uitmaakten van een onderzoeks- en opsporingsdienst, de vergoeding voor werkelijke
onderzoekskosten toe te kennen onder dezelfde voorwaarden als de personeelsleden
bedoeld in artikel XI.13, 5/, van het UBPol, zulks voor de periode tussen 1 april
2001 en de oprichting van de lokale politiezone waarin zij tewerkgesteld worden.
58.
De auditeur-verslaggever heeft in zijn verslag over de zaak
vastgesteld dat verzoeker, lid van een territoriale brigade van de federale politie, in
de periode van 1 april 2001 tot 31 december 2001 in de pilootpolitiezone Antwerpen
deel uitmaakte van een onderzoeks- of opsporingsdienst en dat hij, volgens de
regeling zoals die het voorwerp uitgemaakt heeft van de syndicale onderhandelingen, voor die periode een forfaitaire vergoeding voor werkelijke onderzoekskosten
zou gekregen hebben. Hij is evenwel tot de conclusie gekomen dat, indien artikel
XII.18 UBPol wordt vernietigd op grond van de middelen die de verzoekster in de
zaak A. 118.134/IX-3264 aanvoert, het beroep van verzoeker geen voorwerp meer
heeft omdat de bepaling, waaruit verzoeker het bestaan van een impliciete beslissing
afleidt, niet meer bestaat.
59.
In zijn laatste memorie betwist verzoeker de stelling van de
auditeur. Hij stelt dat zijn beroep weliswaar geen aanleiding kan geven tot een
ruimere vernietiging van het genoemde artikel XII.18 UBPol, maar dat het
rechtsherstel waartoe het bestuur na een vernietiging op grond van het door hem
aangevoerde middel verplicht zal zijn, er geheel anders zal uitzien. Met name kan
met het gegrond bevinden van zijn beroep vastgesteld worden dat de verwerende
partij het grondwettelijk gelijkheidsbeginsel geschonden heeft -waarmee de interne
onwettigheid van de bepaling onderzocht wordt- en zal, rekening houdend met “het
beginsel volgens hetwelk een overheid die geen reden heeft om een beslissing niet
te nemen de rechtsplicht heeft die beslissing wel te nemen”, uit een vernietiging
voor de verwerende partij een ruimere verplichting van rechtsherstel ontstaan.
IX-3264-20/23
Verzoeker beperkt het voorwerp van zijn beroep tot twee
beslissingen die besloten liggen in de tekst van artikel XII.18 van het UBPol, met
name de weigering om de tekst waarover het bestuur met de syndicaten onderhandeld heeft ook in een eindbesluit op te nemen en, subsidiair, de weigering om de
categorie personeelsleden waartoe hij behoort met betrekking tot de toekenning voor
de periode van 1 april 2001 tot 31 december 2001 van de vergoeding voor
werkelijke onderzoekskosten bedoeld in artikel XI.IV.3 RPPol op dezelfde manier
te behandelen als de personeelsleden van de opsporings- en onderzoeksdiensten van
de lokale politie. Hij vordert niet de vernietiging van artikel XII.18 UBPol zelf,
maar van twee impliciete beslissingen waardoor hij uitgesloten wordt van de
vergoeding voor werkelijke onderzoekskosten.
Als annulatiemiddel voert verzoeker aan dat het bestuur de
rechtsplicht heeft om aan de categorie waartoe hij behoort de vergoeding toe te
kennen. Die rechtsplicht zou volgens hem inzonderheid volgen uit de miskenning,
bij de vaststelling van artikel XII.18 UBPol, van het gelijkheidsbeginsel doordat de
situatie van de leden van de territoriale brigades van de federale politie die in een
pilootpolitiezone in een onderzoeks- of opsporingsdienst werken niet verschilt van
de situatie van de leden van de gemeentepolitie die in dezelfde dienst tewerkgesteld
zijn.
61.
Uit de bespreking van de zaak A. 118.134/IX-3264 blijkt dat het
in die zaak aangevoerde middel gegrond is. De vernietiging van artikel XII.18
UBPol die daaruit volgt, heeft tot gevolg dat het beroep van verzoeker, dat formeel
gericht is tegen en beperkt is tot een in die bepaling besloten beslissing, geen
voorwerp meer heeft. Door een expliciete beslissing uit het rechtsverkeer weg te
nemen, kan er immers geen sprake meer zijn van een in die beslissing besloten
weigering.
62.
Verzoeker is van oordeel dat het gegrond bevinden van het door
hem aangevoerde annulatiemiddel hem uitzicht zou geven op een ruimer
rechtsherstel. De vernietiging van de door hem bestreden handeling -de impliciete
weigeringsbeslissing- wegens miskenning van het gelijkheidsbeginsel zou de
verwerende partij er inderdaad toe verplichten om, zo zij artikel XII.18 UBPol laat
bestaan, hetzelfde voordeel aan verzoeker toe te kennen. Vanuit dat perspectief heeft
verzoeker zijn beroep ook expliciet beperkt tot de loutere impliciete weigeringsbeslissing die hij leest in artikel XII.18 UBPol.
IX-3264-21/23
Zelfs in de veronderstelling dat verzoeker de impliciete
beslissingen zou kunnen aanvechten die volgens hem in artikel XII.18 UBPol zijn
besloten, en dat de grieven die hij daartegen aanvoert gegrond zouden zijn, zou
daaruit niet voortvloeien dat de verwerende partij verplicht zou zijn om hem het
rechtsherstel te bieden dat hij met zijn beroep nastreeft. Nadat is vastgesteld dat een
overheid onwettig gehandeld heeft door aan een categorie van personen bepaalde
voordelen te onthouden, beschikt die overheid immers over verscheidene mogelijkheden om de wettigheid te herstellen. Het zonder meer uitbreiden van de bedoelde
voordelen tot de bedoelde categorie van personen is slechts één van die mogelijkheden. Daaruit volgt dat een vernietiging van de door verzoeker aangevochten
impliciete beslissingen hem geen uitzicht zou geven op een ruimer rechtsherstel dan
het rechtsherstel dat geboden zal moeten worden als gevolg van de vernietiging van
de uitdrukkelijke bepaling van artikel XII.18 UBPol.
Daargelaten de vraag of het beroep van verzoeker, dat beperkt is
tot het aanvechten van impliciete beslissingen, ontvankelijk is, moet besloten
worden dat er geen aanleiding is om, gelet op de vernietiging uit te spreken in het
kader van het beroep in de zaak A. 118.134/IX-3264, nog nader in te gaan op het
beroep van verzoeker.
OM DIE REDENEN
BESLIST DE RAAD VAN STATE :
Artikel 1.
Vernietigd worden de artikelen IV.20, IV.23, XI.13, XI.27,
XII.14, XII.16 en XII.18 van het ministerieel besluit van 28 december 2001 tot
uitvoering van sommige bepalingen van het koninklijk besluit van 30 maart 2001
tot regeling van de rechtspositie van het personeel van de politiediensten.
Artikel 2.
De beroepen worden voor het overige verworpen.
IX-3264-22/23
Artikel 3.
Dit arrest zal bij uittreksel in het Belgisch Staatsblad worden
bekendgemaakt op dezelfde wijze als het gedeeltelijk vernietigde besluit.
Artikel 4.
De kosten van het beroep in de zaak A. 118.134/IX-3264, bepaald
op 175 euro, komen ten laste van de verwerende partij.
De kosten van het beroep in de zaak A. 118.208/IX-3269, bepaald
op 175 euro, komen ten laste van de verzoeker in die zaak.
Het ten onrechte door de verzoekende partij in de zaak
A. 118.134/IX-3264 gekweten zegelrecht van 175 euro, dient haar te worden
terugbetaald.
Aldus te Brussel uitgesproken in openbare terechtzitting, op
25 februari 2008, door de IXe kamer, die was samengesteld uit :
de HH.
P. LEMMENS,
A. VANDENDRIESSCHE,
D. MOONS,
W. GEURTS,
kamervoorzitter,
staatsraad,
staatsraad,
griffier.
De griffier,
De voorzitter,
W. GEURTS.
P. LEMMENS.
IX-3264-23/23
