Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2008:ARR.184.934 (2008-06-30)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 184.934 van 30 juni 2008 Ruimtelijke ordening, stedenbouw, leefmilieu
en aanverwante aangelegenheden - Bouwvergunningen en gemengde vergunningen
Beslissing : Verwerping Samenvoeging
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK.
ARREST
nr. 184.934 van 30 juni 2008
in de zaken A. 110.868/X-10.571 (I).
A. 110.869/X-10.572 (II).
In zake :
I + II
- Rudy VAN LABEKE,
- Benedicte DE VOS,
wonende te 9090 MELLE,
Geraardsbergsesteenweg 121
tegen :
I + II.
het Vlaamse Gewest, vertegenwoordigd door de Vlaamse regering,
dat woonplaats kiest bij
advocaat P. AERTS,
kantoor houdende te 9000 GENT,
Coupure 5.
D E R A A D V A N S T A T E, Xe K A M E R,
Gezien het verzoekschrift dat Rudy VAN LABEKE en Benedicte
DE VOS op 28 september 2001 hebben ingediend om de nietigverklaring te
vorderen van het besluit van 28 mei 2001 van de Vlaamse minister van Economie,
Ruimtelijke Ordening en Media waarbij het beroep wordt verworpen en de
vergunning wordt geweigerd voor het verkavelen van gronden aan de
Kalverhagestraat te Melle, kadastraal gekend sectie A, nr. 340/a; (A. 110.868)
Gezien het verzoekschrift dat Rudy VAN LABEKE en Benedicte
DE VOS op 28 september 2001 hebben ingediend om de nietigverklaring te
vorderen van het besluit van 28 mei 2001 van de Vlaamse minister van Economie,
Ruimtelijke Ordening en Media waarbij het beroep wordt verworpen en de
vergunning wordt geweigerd voor het verkavelen van gronden aan de
Geraardsbergsesteenweg te Melle, kadastraal gekend sectie A, nr. 340/a en 339/b;
(A. 110.869)
Gezien de memories van antwoord en van wederantwoord in beide
zaken;
X-10.571 - 10.572-1/11
Gezien de verslagen opgemaakt door auditeur P. BARRA in beide
zaken;
Gelet op de beschikkingen van 8 februari 2005 die de neerlegging
ter griffie van de verslagen en van de dossiers gelasten;
Gelet op de kennisgeving van het verslag aan partijen en gezien
de laatste memories in beide zaken;
Gelet op de beschikkingen van 13 mei 2008 waarbij de
terechtzitting bepaald wordt op 13 juni 2008;
Gehoord het verslag van staatsraad P. LEFRANC in beide zaken;
Gehoord de opmerkingen van advocaat B. DE ZUTTER, die loco
advocaat E. DE GROOTE verschijnt voor de verzoekende partijen, en van advocaat
I. BOCKSTAELE, die loco advocaat P. AERTS verschijnt voor de verwerende
partij;
Gehoord het eensluidend advies van eerste auditeur P. BARRA
in beide zaken;
Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van
State, gecoördineerd op 12 januari 1973;
OVERWEEGT WAT VOLGT :
De rechtspleging
Gelet op de verknochtheid wordt de samenvoeging van de dossiers
met rolnummers G/A 110.868/X-10.571 en 110.869/X-10.572 bevolen.
De feiten
1.1.
Het is niet betwist dat de verzoekende partijen eigenaars zijn van
percelen, met een oppervlakte van ongeveer 70.000 m², te Melle (Gontrode) tussen
de Geraardbergsesteenweg, de Kalverhagestraat en de Vinkeslag.
X-10.571 - 10.572-2/11
1.2.
Deze percelen werden door het bij koninklijk besluit van
14 september 1977 vastgestelde gewestplan Gentse en Kanaalzone opgenomen deels
in agrarisch gebied en deels, langs de Geraardbergsesteenweg en de
Kalverhagestraat, in een 50 m diep voorliggend woongebied met landelijk karakter.
1.3.1.
De aanvraag van de verzoekende partijen van 8 september 1998
voor het verkavelen van de percelen nrs. 339/e en 340/a met een oppervlakte van
17.059 m² gelegen in het bedoelde woongebied met landelijk karakter tot 16 loten
voor vrijstaande woningen, werd door het college van burgemeester en schepenen
van de gemeente Melle geweigerd bij besluit van 4 februari 1998. Het beroep van
de verzoekende partijen tegen dit weigeringsbesluit werd door de bestendige
deputatie van de provincieraad Oost-Vlaanderen verworpen bij besluit van 7 mei
1998. Het beroep van de verzoekende partijen tegen dit laatste besluit werd door de
minister verworpen bij besluit van 25 september 1999. Ingevolge het beroep van de
verzoekende partijen werd dit laatste besluit vernietigd bij ’s Raads arrest
nr. 143.871 van 28 april 2005.
1.3.2.1.
De tweede verzoekster diende op 28 januari 1999 (datum van het
ontvangstbewijs) twee aanvragen in, de eerste, voor het verkavelen van de percelen
nrs. 340/a, 339/b aan de Geraardbergsesteenweg tot 14 loten voor vrijstaande
woningen, en de tweede, voor het verkavelen van het perceel nr. 340/a aan de
Kalverhagestraat tot 2 loten voor vrijstaande woningen.
1.3.2.2.
Er werd telkens een openbaar onderzoek gevoerd van 3 tot
17 februari 1999 waarbij 250 bezwaren en opmerkingen werden ingediend. Het
college van burgemeester en schepenen aanvaardde de bezwaren bij besluit van
17 februari 1999. Het verwees daarvoor naar het ministerieel besluit van
17 december 1998 tot voorlopige bescherming als landschap van de
hoogstamboomgaard te Gontrode en weideboomgaard met meidoornhaag langsheen
de Vinkeslag.
1.3.2.3.
Op 8 september 1999 bracht de gemachtigde ambtenaar in beide
dossiers een ongunstig advies uit “gelet op het ongunstig advies dd. 16.03.1999 van
het college en het bindend ongunstig advies dd. 08.07.1999 van de afdeling Wegen
en verkeer Oost-Vlaanderen”.
X-10.571 - 10.572-3/11
1.3.2.4.
Het college van burgemeester en schepenen weigerde bij besluiten
van 15 september 1999 de beide verkavelingsaanvragen.
1.3.2.5.
De beroepen van de verzoekende partijen tegen beide
weigeringsbesluiten werden door de bestendige deputatie verworpen bij de besluiten
van 19 mei 2000 om reden van het bindend ongunstig advies van de afdeling Wegen
en omdat de aanvragen strijdig zijn, eensdeels, met de bestemming landschappelijk
waardevol agarisch gebied in het ontwerpplan tot gedeeltelijke wijziging van het
gewestplan Gentse en Kanaalzone op het grondgebied van onder meer de gemeente
Melle, dat voorlopig werd vastgesteld bij besluit van de Vlaamse regering van 8 juni
1999 en, anderdeels, met het bij ministerieel besluit van 2 februari 2000 tot
definitieve bescherming als landschap van een hoogstamboomgaard te Gontrode en
een weideboomgaard met haag langsheen de Vinkeslag te Melle (Gontrode), aan de
Geraardbergsesteenweg.
1.3.2.6.
De beroepen van de verzoekende partijen werden door de minister
bij de bestreden besluiten van 28 mei 2001 verworpen omdat “het ontwerp (...) in
strijd is met de planologische bestemming van het terrein” meer bepaald
landschappelijk waardevol agrarisch gebied. In bijkomende orde zijn de
weigeringen gesteund op het voormelde ministerieel besluit van 2 februari 2000, het
ongunstig advies van de cel monumenten en landschappen en de “veelvuldige”
bezwaarschriften die werden ingediend in het kader van het openbaar onderzoek.
1.4.1.
Op 17 december 1998 besliste de Vlaamse minister van
Leefmilieu en Tewerkstelling tot voorlopige bescherming als landschap wegens zijn
esthetische, historische en wetenschappelijke waarde, van de “hoogstamboomgaard
te Gontrode, weideboomgaard met meidoornhaag langsheen Vinkeslag” op de
voormelde percelen nrs. 339/e en 340/a. Bij ’s Raads arrest nr. 132.902 van 23 juni
2004 werd het beroep van de verzoekende partijen tegen dit besluit verworpen
omdat het geen gevolgen meer sorteert of kan sorteren.
1.4.2.
Op 2 februari 2000 besliste de Vlaamse minister van Binnenlandse
Aangelegeheden, Ambtenarenzaken en Sport tot definitieve bescherming als
landschap van een hoogstamboomgaard te Gontrode en een weideboomgaard met
haag langsheen Vinkeslag te Melle (Gontrode), aan de Geraardbergsesteenweg op
de voormelde percelen. Bij ’s Raads arrest nr. 132.901 werd dit ministerieel besluit
vernietigd na toetsing aan het bestemmingsvoorschrift “woongebied met landelijk
karakter”.
X-10.571 - 10.572-4/11
1.5.1.
Bij besluit van de Vlaamse regering van 8 juni 1999 werd het
ontwerpplan tot gedeeltelijke wijziging van het gewestplan Gentse en Kanaalzone
op het grondgebied van de gemeenten Assenede, De Pinte, Evergem, Gent, Melle,
Merelbeke, Moerbeke, Oosterzele, Wachtebeke, Wetteren en Zelzate voorlopig
vastgesteld. In het besluit wordt wat betreft de gewestplanherziening op het
grondgebied van de gemeente Melle, onder meer overwogen wat volgt:
“Overwegende dat het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen stelt dat de
belangrijkste doelstellingen met betrekking tot de bosstructuur onder meer zijn:
het tegengaan van versnippering, het verkrijgen van een hogere
bebossingsindex en het voorzien van nieuwe bossen in bosarme streken; dat het
daarom noodzakelijk is alle bestaande bossen te beschermen en bos uitbreiding,
bij voorkeur aansluitend bij bestaand bos, te realiseren;
(...)
Overwegende dat de Vlaamse minister van Leefmilieu en Tewerkstelling op
17 december 1998 de voorlopige bescherming als landschap heeft vastgesteld
van de
‘Hoogstamweideboomgaard Gontrode’ te Melle; dat artikel 8§1 van het decreet
van 16 april 1996 houdende bescherming van landschappen bepaalt dat al de
rechtsgevolgen van de bescherming voorlopig van toepassing zijn; dat deze
boomgaard aldus ook een juridische bescherming behoeft via een gewestplanbestemming als landschappelijk waardevol agrarisch gebied; dat deze
boomgaard in de voorbereidende documenten van het gemeentelijk ruimtelijk
structuurplan van Melle wordt gesitueerd in natuurverbindingsgebied waarvoor
een beleid zal worden gevoerd dat er op gericht is deze kleine landschapselementen te behouden en te beheren”.
De bestemming woongebied met landelijk karakter werd voor de
betrokken percelen gewijzigd in de bestemming landschappelijk waardevol
agrarisch gebied.
1.5.2.
Ter gelegenheid van het openbaar onderzoek dat werd gevoerd
van 18 april tot 16 juni 2000, dienden de verzoekende partijen een bezwaarschrift
in. Zij betoogden daarin dat de motivering voor de gewestplanwijziging feitelijk
geen steek houdt, dat hun grond niet kan bestempeld worden als een
“hoogstamweideboomgaard” en dan ook geen bescherming verdient als
landschappelijk waardevol agrarisch gebied, dat een en ander blijkt uit het
bijgevoegde verslag van de door hen aangestelde Dr. Ir. R. Veldeman, dat een
gewestplanwijziging voor een beperkte oppervlakte van ongeveer 18.000 m² niet
mogelijk is zonder machtsoverschrijding, en dat er sprake is van machtsafwending
omdat het uitsluitende doel van de gewestplanwijziging het verhinderen van een
verkaveling op hun percelen is.
X-10.571 - 10.572-5/11
1.5.3.
De bestendige deputatie bracht op 10 augustus 2000 advies uit.
Wat betreft de voormelde bestemmingswijziging overwoog de deputatie wat volgt:
“Het betreft hier een strook woongebied met landelijk karakter van 50 m
diepte langsheen de straat en achterliggend agrarisch gebied waarop
hoogstamweideboomgaarden voorkomen.
Dergelijke boomgaarden bestaan steeds minder in onze streken en verdienen
bescherming. De hier betreffende boomgaarden zijn tevens zocht bepalend aan
de rand van Gontrode.
De boomgaarden zijn niet strijdig met de huidige bestemmingen van het
gewestplan, doch ook niet beschermd.
De voorgestelde bestemmingswijziging zal ook de juridische toestand van
de percelen wijzigen, en is het gevolg van een nog lopende procedure tot
klassering als landschap.
Aldus komt het voor dat met de gewestplanwijziging vooruitgelopen wordt
op een andere procedure en besluitvormingsproces. In het kader van behoorlijk
bestuur en voor de rechtszekerheid van de eigenaars lijkt het aangewezen de
procedures niet door mekaar maar na elkaar te laten verlopen.
advies : gunstig, voor zover de percelen definitief als landschap geklasseerd
werden”.
1.5.4.
De streekcommissie bracht op 13 oktober 2000 advies uit. De
bezwaren van de verzoekende partijen werden als volgt beantwoord:
“b. bezwaren en opmerkingen :
- de motivering voor de gewestplanwijziging houdt geen steek, de grond is
niet te bestempelen als hoogstamweide-boomgaard zoals blijkt uit een studie;
het gewestplan regelt de ordening van een groot gebied en niet van een beperkte
oppervlakte, de gewestplanwijziging komt hier neer op machtsafwending.
e. evaluatie
met de opgegeven motivering in het besluit van de Vlaamse regering en in
de toelichtingsnota kan ingestemd worden; het gaat hier om de bescherming
van de eigen kwaliteiten van de betreffende site en ondersteuning van de
klassering als landschap en van de opties in het gemeentelijk ruimtelijk
structuurplan.
d. besluit :
gunstig advies (10 stemmen voor, 10 onthouding)”.
1.5.5.
Bij besluit van de Vlaamse regering van 26 januari 2001 werd de
gedeeltelijke wijziging van het gewestplan Gentse en Kanaalzone op het
grondgebied van de gemeenten Assenede, De Pinte, Evergem, Gent, Melle,
Merelbeke, Moerbeke, Oosterzele, Wachtebeke, Wetteren en Zelzate definitief
vastgesteld. Het besluit werd samen met het advies van de streekcommissie
bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad van 23 maart 2001. Het beroep tot
nietigverklaring van de verzoekende partijen wordt bij ’s Raads arrest nr. 184.935
van 30 juni 2008 verworpen.
X-10.571 - 10.572-6/11
De gegrondheid
2.1.1.
Het eerste middel in beide beroepen is genomen uit “machtsafwending en/of afwezigheid van wettig motief en/of machtsoverschrijding”. De
verzoekende partijen betogen dat het “steeds het doel (is) geweest van de gemeente
om de (...) verkaveling te verhinderen”, dat de gemeente “niets daartoe onverlet
(heeft) gelaten”, de gemeente aldus heeft “bekomen dat de gronden (...) werden
opgenomen in een besluit tot bescherming als landschap” en er “in geslaagd (is) de
hogere Overheid te overtuigen een Gewestplanwijziging door te voeren”. Voorts
stellen zij dat “de aangevochten beslissing (...) dus uitsluitend gebaseerd (is) op
gronden die, precies met het oog op het verhinderen van de verkaveling, door de
overheid zelf gecreëerd zijn, ná het indienen van de eerste verkavelingsaanvraag”
zodat de bestreden beslissingen “gesteund (zijn) op juridisch onaanvaardbare
motieven en (...) bijgevolg met machtsoverschrijding genomen” zijn.
2.1.2.
De verwerende partij repliceert in beide zaken dat bestemmingsvoorschriften vastgelegd in een plan van aanleg steeds geheel of gedeeltelijk kunnen
worden herzien, het gewestplan op zich een geheel gebied moet betreffen maar dat
een gedeeltelijke wijziging kan slaan op een kleiner gebied, de wetgeving op de
ruimtelijke ordening en de wetgeving op de bescherming van landschappen een
verschillend doel nastreven hetgeen niet “belet (...) dat de regelingen die erop
gebaseerd zijn, elkaar kunnen ondersteunen. Zo kan een voorstel tot bescherming
als landschap een element zijn in de rechtvaardiging van de bestemming tot
landschappelijk waardevol agrarisch gebied in het (...) gewestplan”. Voorts betoogt
zij dat “de vergunningverlenende overheid (...) verplicht (is) rekening te houden met
de feitelijke gegevens en met de verordeningsbepalingen, zoals die zich voordoen
op het ogenblik dat zijzelf de beslissing neemt over het al dan niet toekennen van
de vergunning”, zo onder meer met de gedeeltelijke gewestplanherziening bij besluit
van de Vlaamse regering van 26 januari 2001, en dat “de vaststelling dat deze
gewijzigde verordeningsbepalingen zijn tussengekomen na het indienen van de
eerste verkavelingsaanvraag (...) hieraan geen afbreuk (doet)”.
2.1.3.
De verzoekende partijen dupliceren in beide zaken dat “ruim drie
jaar na het Ministerieel Besluit tot voorlopige bescherming als landschap van
17 december 1998, niet het minste initiatief van overheidswege gekomen (is) voor
wat betreft het effectieve beheer en behoud van de boomgaard, ondanks de
zogenaamde en zo hoog geprezen inzet ter behoud van de boomgaard” hetgeen
“bewijst (...) dat het enkel en alleen te doen was om het verhinderen van de (...)
X-10.571 - 10.572-7/11
verkaveling en dat de bescherming van de ‘boomgaard’ zelf en tevens de
daaropvolgende Gewestplanwijziging louter een drogreden was”.
2.1.4.
Bij voormeld arrest nr. 184.935 werd het beroep tot
nietigverklaring van de verzoekende partijen tegen de gedeeltelijke gewestplanherziening bij besluit van de Vlaamse regering van 26 januari 2001 verworpen. Het
bestreden besluit in beide beroepen is gesteund op de strijdigheid van beide
verkavelingsaanvragen van de verzoekende partijen met de bestemming landschappelijk waardevol agrarisch gebied. Dit is een wettig motief gelet op de
verordenende kracht van het na de herziening geldende gewestplan krachtens
artikel 2, § 1 van het Coördinatiedecreet. Het motief in de bestreden besluiten
gesteund op het voormelde ministerieel besluit van 2 februari 2000, het ongunstig
advies van de cel monumenten en landschappen en de “veelvuldige” bezwaarschriften die werden ingediend in het kader van het openbaar onderzoek, werd “in
bijkomende orde” ingeroepen en is derhalve een overtollig motief waarvan de
gebeurlijke onwettigheid niet kan leiden tot de nietigverklaring van de bestreden
besluiten.
Het middel is in al zijn onderdelen ongegrond.
2.2.1.
Het tweede middel is in beide beroepen genomen uit
machtsoverschrijding. De verzoekers betogen dat de bestreden besluiten niet op
juiste gegevens berusten wanneer de door hen bestreden voorlopige en de
definitieve bescherming als landschap en de gedeeltelijke gewestplanherziening
worden vernietigd door de Raad van State. Voorts laten zij gelden dat de voormelde
beschermingsbesluiten en de gedeeltelijke gewestplanherziening “gebaseerd (zijn)
op de zogenaamde historische, esthetische en sociaal-culturele waarde van de
‘Hoogstamboomgaard’ (...) gehaald uit een studie door (...) De Haeck (...) in
opdracht en voor rekening van (...) de gemeente Melle (...) die volkomen eenzijdig
en buiten aanwezigheid van de verzoekers om werd uitgevoerd” teneinde
“argumenten te zoeken om te verhelpen aan de dreiging van de door de verzoekers
beoogde verkavelingsvergunning”. De verzoekers argumenteren voorts dat het
verslag dat de “enige grondslag van de beschermingsbesluiten (vormt) die op hun
beurt de grondslag vormen van het besluit tot gewestplanwijziging, welke besluiten
allen de grondslag vormen van het terzake bestreden Ministerieel Besluit (...) tal van
feitelijke onjuistheden en/of onvolkomenheden” bevat, onder meer over de
gemiddelde stamomvang van de bomen die niet 2 à 2,5 m maar 1,5 à 1,75 m
bedraagt, de afzoming ter hoogte van de Vinkenslag met een meidoornhaag in plaats
van een ligusterhaag, de aanwezigheid van steen- en pitvruchtbomen terwijl er
X-10.571 - 10.572-8/11
“slechts drie Noorse kriekenbomen (...) één pruimenboom en één pechenboom”
voorkomen, het niet vermelden van het feit dat er van de circa 850 bomen er nog
slechts 289 overblijven waarvan “het overgrote deel (...) in de stam rot zijn” en van
het feit “dat de boomgaard (...) sinds meer dan 20 jaar geen enkele economische
functie meer vervult”. Het verslag van de “expert van hun keuze,
Dr. Ir. R. Veldeman (...) heeft alleen maar de bevestiging gebracht van de hierboven
bedoelde vaststellingen door de verzoekers zelf”.
2.2.2.
De verwerende partij repliceert in beide zaken dat los van de
bescherming van de boomgaard “ook vanuit het ruimtelijk beleid argumenten
(worden) geformuleerd voor de bestemmingswijziging”, met name “de
aanwezigheid van dergelijke open ruimte met onbetwistbare cultuur-historische
waarde in de onmiddellijke nabijheid van de dorpskern van Gontrode, het vermijden
van het verder aaneengroeien van woonlinten en het behoud van kleine
natuurelementen als ecologische infrastructuur”, en dat “in de motivering eveneens
verwezen (wordt) naar het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan van Melle, waarin
deze boomgaard wordt gesitueerd in een natuurverbindingsgebied waarvoor een
beleid zal worden gevoerd dat erop gericht is deze kleine landschapselementen te
behouden en te beheren”. Voorts betoogt zij dat “de vergunningverlenende overheid
(...) verplicht (is) rekening te houden met de feitelijke gegevens en met de
verordeningsbepalingen, zoals die zich voordoen op het ogenblik dat zijzelf de
beslissing neemt over het al dan niet toekennen van de vergunning”, zo onder meer
met de gedeeltelijke gewestplanherziening bij besluit van de Vlaamse regering van
26 januari 2001.
2.2.3.
De verzoekende partijen dupliceren in beide zaken dat “aan
dezelfde Geraardbergsesteenweg, met name enkele honderden meter verder richting
Melle (...) de bestaande open ruimte wél (is) opgeheven (...) blijkbaar ten voordele
van andere eigenaars” waar “men (...) recentelijk een zeer groot stuk open ruimte
(is) beginnen verkavelen en bebouwen”. Het afwijken daar “van het gehuldigde
principe van het behoud van de open ruimte en vermijden van woonlinten (...)” en
het feit dat “de boomgaard (...) door de overheid, nu het doel bereikt is, met name
de verkaveling is verhinderd, verder ongemoeid (wordt) gelaten” tonen aan dat
“zowel de Besluiten tot bescherming als landschap als de gewestplanwijziging die
hierop is gebaseerd, op manifest onjuiste gegevens zijn gestoeld” en bijgevolg “ook
de op deze besluiten gegronde aangevochten beslissing”.
X-10.571 - 10.572-9/11
2.2.4.
Het middel wordt verworpen om dezelfde redenen als vermeld in
randnummer 2.1.4.
2.3.1.
Het derde middel is in beide beroepen genomen uit de schending
van het gelijkheidsbeginsel. De verzoekers betogen dat voor “het zuidelijk deel van
de boomgaard (...) reeds op 30.6.1965 (...) een verkavelingsvergunning (werd)
verleend” en dat “de overheid, in verband met de problematiek van de
“hoogstamboomgaarden”, haar opvatting duidelijk drastisch (heeft) gewijzigd,
zonder dat ook maar iets blijkt of kan blijken dat die nieuwe opvatting is ingegeven
door één of ander nieuw feitelijk element” Zij stellen dat het gelijkheidsbeginsel
wordt geschonden door “op grond van de bescherming als landschap van deze
hoogstamboomgaard, de verkavelingsvergunning (te) weigeren (...) terwijl indertijd
een verkavelingsvergunning werd toegekend (...) en zelfs rooipremies werden
toegekend om de hoogstamfruitbomen te doen verdwijnen”.
2.3.2.
De verwerende partij repliceert in beide zaken dat dit middel
“eerder (slaat) op de rangschikkingsbesluiten dan op het thans bestreden besluit”,
dat “de vergunningverlenende overheid verplicht (is) om toepassing te maken van
de bestemmingsvoorschriften zoals gewijzigd” en dat “de verwijzing naar eerdere
vergunningen (zich) situeren (...) in verschillende bestemmingsgebieden en (...) dan
ook geenszins vergelijkbaar (zijn)”.
2.3.3.
Het middel mist feitelijke grondslag in zoverre het aanvoert dat
de beide bestreden besluiten de verkavelingsvergunning weigeren “op grond van de
bescherming als landschap van deze hoogstamboomgaard”. De bestreden besluiten
zijn immers in hoofdorde gesteund op de strijdigheid van beide
verkavelingsaanvragen met de voorschriften die gelden voor landschappelijk
waardevol agrarisch gebied. De verzoekende partijen betwisten niet dat andere
voorschriften golden op het ogenblik waarop de verkavelingsvergunning van
30 juni 1965 werd verleend. In die omstandigheden maken de verzoekende partijen
niet aannemelijk dat zij zonder gerechtvaardigde verantwoording anders zouden zijn
behandeld dan andere personen die zich in dezelfde of in gelijkaardige
omstandigheden zouden bevinden.
X-10.571 - 10.572-10/11
OM DIE REDENEN
BESLIST DE RAAD VAN STATE :
Artikel 1.
De zaken A. 110.868/X-10.571 en A. 110.869/X-10.572 worden
gevoegd.
Artikel 2.
De beroepen worden verworpen.
Artikel 3.
De kosten van de beroepen, bepaald op 694,12 euro, komen ten
laste van de verzoekende partijen, ieder voor de helft.
Aldus te Brussel uitgesproken in openbare terechtzitting, op
dertig juni 2008, door de Xe kamer, die was samengesteld uit :
de HH.
Mevr.
R. STEVENS,
J. BOVIN,
P. LEFRANC,
A. TRUYENS,
kamervoorzitter,
staatsraad,
staatsraad,
griffier.
De griffier,
De voorzitter,
A. TRUYENS.
R. STEVENS.
X-10.571 - 10.572-11/11
