Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.622 (2024-01-29)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 258.622 van 29 januari 2024 Instellingen, Binnenlandse zaken
en lokale besturen - Varia (binnenlandse zaken en lokale besturen) Beslissing
: Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIV KAMER
ARREST
nr. 258.622 van 29 januari 2024
in de zaak A. 240.240/XIV-39.310
In zake :
- de VERENIGING VAN MEDE-EIGENAARS HEUVELDAL
- de BV R.V.B. TEXTILES
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Nicolas Carette en Jennifer Callebaut
kantoor houdend te 2600 Antwerpen
Prins Boudewijnlaan 18
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door :
- de STAATSSECRETARIS VOOR ASIEL EN MIGRATIE
- het FEDERAAL AGENTSCHAP VOOR DE OPVANG
ASIELZOEKERS (FEDASIL)
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Jens Mosselmans, Stef Feyen en Mathijs Van Haver
kantoor houdend te 1000 Brussel
Terhulpsesteenweg 120
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 9 oktober 2023, strekt tot de schorsing
van de tenuitvoerlegging van:
“- De beslissing van de ministerraad van de Belgische Staat d.d. 20 juli
2023, waarbij de minister[raad] op voorstel van staatssecretaris voor Asiel
en Migratie […] instemt met de financiering van medische plaatsen in [G.]
voor de meest kwetsbare aanvragers van internationale bescherming,
waarbij er het volgende wordt gesteld: ‘Het nieuw te openen centrum in
[G.] zou een capaciteit hebben van 100 personen. Het voormalige rusthuis
is geschikt voor de oprichting van een medisch opvangcentrum met een
correct begeleidingskader.’ zoals bekendgemaakt op de website van
‘news.belgium.be’ ([...]) […];
- De beslissing van onbekende datum van de ministerraad tot goedkeuring
om het gebouw […] aan te wenden als opvangcentrum en te openen […];
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-1/12
- De beslissing van onbekende datum van de staatssecretaris voor Asiel en
Migratie […] om het gebouw […] aan te wenden als opvangcentrum en te
openen […];
- De beslissing van onbekende datum genomen binnen [de tweede
verwerende partij] om het gebouw […] aan te wenden als opvangcentrum
en te openen […]”.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partijen hebben een nota en een administratief
dossier ingediend.
Eerste auditeur Frederic Eggermont heeft een verslag
opgesteld.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 17 januari 2024.
Staatsraad Chantal Bamps heeft verslag uitgebracht.
Advocaten Eva Bruyninx en Alexander Verschave, die loco
advocaten Nicolas Carette en Jennifer Callebaut
verschijnen voor de
verzoekende partijen, en advocaat Mathijs Van Haver die loco advocaten, Jens
Mosselmans, Stef Feyen en Mathijs Van Haver verschijnt voor de verwerende
partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Frederic Eggermont heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-2/12
III. Feiten
3.1.
Het directiecomité van de tweede verwerende partij neemt op
14 maart 2023 de volgende beslissing met betrekking tot de medische
opvangplaatsen in regio Noord:
“Met betrekking tot de medische opvangplaatsen in regio Noord:
Het directiecomité:
J. Is akkoord om het gebouw [O. A.] in [G.], mits positief advies van IF,
integraal als medisch centrum in te richten.
K. Gaat akkoord om alle 46 kamers als medisch te labelen, waarbij één
medisch profiel per kamer wordt toegewezen, samen met hetzij
familieleden hetzij één generieke bewoner. De totale capaciteit wordt
beraamd op 100 plaatsen.
L. Geeft opdracht aan de dienst medisch beheer en de HR dienst om een
voorstel te doen voor het personeelskader.
M. Is akkoord met een financiering van het medisch doelgroepentarief van
2023 (niet high care) voor 46 personen in het opvangcentrum van [G.].
N. Gaat akkoord om 38 ongeschikte medische plaatsen in regio Noord om
te vormen tot generieke plaatsen.
O. Geeft toestemming aan de medische dienst van regio Noord en de
coördinatie cel om indien [G.] niet als medisch centrum kan fungeren, op
zoek te blijven naar een ander centrum of een vleugel binnen een
opvangcentrum zodat er voldoende medische plaatsen in het collectieve
opvangnetwerk van regio Noord aanwezig zijn.”
Dit betreft de vierde bestreden beslissing.
3.2.
De staatssecretaris voor Asiel en Migratie stelt op 20 juli 2023
aan de ministerraad voor dat wordt ingestemd met de financiering van medische
plaatsen in de opvanglocatie G. tegen het doelgroepentarief (en niet het generieke
tarief).
De ministerraad keurt het voorstel dezelfde dag goed.
Dit is de eerste bestreden beslissing.
3.3.
Naar aanleiding van persberichten uit de syndicus van de
hoofdvereniging van mede-eigenaars bij brief van 20 juni 2023 bezwaren tegen
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-3/12
het voornemen om gebouw Blok V, dat deel uitmaakt van de appartementsmedeeigendom van de residentie, te verhuren aan de tweede verwerende partij.
3.4.
Op 25 juli 2023 ondertekent de tweede verwerende partij een
huurovereenkomst betreffende de voornoemde locatie, die ingaat op het moment
van de ondertekening.
IV. Ontvankelijkheid van de vordering
Vooralsnog bestaat er geen noodzaak om over de door de
verwerende partijen opgeworpen ontvankelijkheidsexcepties uitspraak te doen.
Een onderzoek van en een uitspraak over die excepties zou alleen nodig zijn
indien de grondvoorwaarden voor het toewijzen van de vordering tot schorsing
vervuld zijn, wat, zoals hierna zal blijken, niet het geval is.
V. De schorsingsvoorwaarden
Krachtens artikel 17, § 1, van de gecoördineerde wetten op de
Raad van State kan de schorsing van de tenuitvoerlegging slechts worden bevolen
onder de dubbele voorwaarde dat de zaak te spoedeisend is voor een behandeling
ervan in een beroep tot nietigverklaring en indien minstens één ernstig middel
wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte of het reglement prima
facie kan verantwoorden.
VI. Spoedeisendheid
Standpunt van de verzoekende partijen
De verzoekende partijen voeren in het verzoekschrift aan dat
volgens de rechtspraak van de Raad van State, een zaak spoedeisend is en vatbaar
voor beoordeling in kortgeding, zodra de vrees voor schade van enig belang, of
zelfs voor ernstige nadelen, een onmiddellijke beslissing wenselijk maakt en dat
bijgevolg het kortgeding mag worden gehanteerd wanneer het geschil niet met de
gewone procedure binnen de gewenste tijdspanne kan worden opgelost.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-4/12
De verzoekende partijen benadrukken vooreerst dat in het
voorliggende geval er wel degelijk sprake is niet alleen van vrees voor schade
van enig belang, maar er tevens sprake is van vrees voor ernstige nadelen, onder
meer voor wat betreft de leefomstandigheden van de asielzoekers die in het
gebouw zouden worden opgevangen, nu uit het krantenartikel van 20 april 2023
de wens blijkt om 100 personen onder te brengen in het gebouw, wat zich,
volgens de verzoekende partijen, zou voltrekken vanaf 6 november 2023.
De verzoekende partijen wijzen er vervolgens op dat het
gebouw zelf maar over 30 kamers beschikt en uiterst ongeschikt is voor de
huisvesting van 100 personen, temeer er ernstige vragen rijzen naar de
brandveiligheid
toe,
waardoor
niet
enkel
het
risico
ontstaat
dat
er
gemeenschappelijke delen in het gedrang komen, maar tevens ook het risico
ontstaat dat de veiligheid van zowel de personen die zouden worden gehuisvest in
het gebouw, alsook van de in de naburige gebouwen van het complex residerende
omwonenden precair wordt.
Dienaangaande wordt door de verzoekende partijen opgemerkt
dat de verzekering van het gebouw momenteel geen dergelijk gebruik voor Blok
V toestaat en dat indien er een ongeval zou gebeuren, er een reëel risico bestaat
dat de verzekering geen enkele dekking zal verlenen. Het verzekeringscontract
werd volgens de verzoekende partijen specifiek opgemaakt op maat van de
residentie en de toegelaten activiteiten die er zouden in worden ondergebracht.
Tevens wordt in dit contract expliciet verwezen naar een preventieplan zoals dit
werd neergelegd op 13 februari 2017, dat integraal deel uitmaakt van het contract
en dat bij niet naleving tot gevolg heeft dat bij een ongeval er een verval van
dekking kan worden uitgesproken. De gevolgen zijn op dat punt tevens
onomkeerbaar en dit dreigt ook de aansprakelijkheid van eerste verzoekende
partij in het gedrang te brengen.
Tot slot laten de verzoekende partijen nog gelden dat het
gebruik van het gebouw manifest in strijd is met de gangbare orde en rust die er
momenteel binnen het gebouwencomplex heerst en die krachtens de statuten
moeten worden nageleefd.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-5/12
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-6/12
Beoordeling
Naar eis van artikel 17, § 2, van de gecoördineerde wetten op de
Raad van State moet het verzoekschrift “een uiteenzetting van de feiten
[bevatten] die, volgens de indiener ervan, de spoedeisendheid verantwoorden die
ter ondersteuning van dit verzoekschrift wordt ingeroepen”. Hetzelfde is te lezen
in artikel 8, 4°, van het koninklijk besluit van 5 december 1991 ‘tot bepaling van
de rechtspleging in kort geding voor de Raad van State’. Dit houdt in dat het aan
de verzoekende partij toevalt aan de zaak eigen, specifieke gegevens bij te
brengen die in concreto aantonen dat de zaak spoedeisend is, gelet op de
gevolgen van een - voortdurende - tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing.
Voorts kan luidens artikel 17, § 1, tweede lid, van de
gecoördineerde wetten op de Raad van State, een vordering tot schorsing worden
gevorderd “op elk moment” en dus niet meer, zoals in de voorheen bestaande
regelgeving, noodzakelijk in een enig verzoekschrift samen met de vernietiging.
Met deze regeling heeft de wetgever precies de situaties willen verlaten waarbij
“geen enkele bijzondere gebeurtenis vereist dat de Raad van State zich bij
spoedeisendheid over de zaak die haar wordt voorgelegd uitspreekt” (memorie
van
toelichting, Parl. St. Senaat, 2012-13, nr. 5-2277/1, 4). De spoedeisendheid “zal
worden vastgesteld wanneer de verzoeker het resultaat van [de] procedure [ten
gronde] niet kan afwachten om zijn beslissing te verkrijgen, op straffe zich in een
toestand te bevinden met onherroepelijke schadelijke gevolgen” (memorie van
toelichting, Parl. St. Senaat, 2012-13, nr. 5-2277/1, 13). Bovendien mag een
nieuwe vordering worden ingediend, indien die steunt op nieuwe elementen die
de
spoedeisendheid van deze vordering rechtvaardigen (artikel 17, § 2, derde lid,
gecoördineerde wetten op de Raad van State).
Uit wat voorafgaat, volgt dat niet zal volstaan te stellen dat de
doorlooptijd van een annulatieprocedure te lang duurt of dat het resultaat van een
annulatieprocedure niet kan worden afgewacht.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-7/12
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-8/12
Een
verzoekende
partij
die
de
schorsing
van
de
tenuitvoerlegging van een bestreden beslissing beoogt te verkrijgen, is ertoe
gehouden in haar verzoekschrift een op de omstandigheden van haar zaak
betrokken uiteenzetting op te nemen die ziet op de voorwaarde van de
spoedeisendheid en waarin zij aan de hand van concrete, precieze en dienstige
gegevens uitlegt in welke mate zij onherroepelijke schadelijke gevolgen zou
ondergaan indien het resultaat van het beroep tot nietigverklaring zou moeten
worden afgewacht.
Die gegevens moeten door de verzoekende partij worden
onderbouwd op een wijze die de rechter toelaat om ze te verifiëren, zodat hij kan
aftoetsen of ze de beweerde spoedeisendheid inderdaad verantwoorden. De
spoedeisendheid van de zaak wordt niet vermoed, welke ook de aard van de
bestreden beslissing is.
Eventueel ter terechtzitting nieuw aangehaalde argumenten
kunnen niet in aanmerking worden genomen, aangezien alleen de in het
verzoekschrift aangebrachte gegevens de overige partijen toelaten zich daartegen
op de geëigende wijze – in hun geschreven procedurestukken – te verweren en
het voorwerp kunnen uitmaken van het onderzoek door het auditoraat.
In zoverre de verzoekende partijen verwijzen naar de “vrees
voor schade van enig belang” en de “vrees voor ernstige nadelen”, volstaat de
vaststelling dat de beduchtheid die bestaat bij de verzoekende partijen op zich
niet volstaat om de behandeling bij spoedeisendheid te verantwoorden, nu zij met
het poneren van deze loutere bewering, verzuimen om aan de hand van concrete,
precieze en dienstige gegevens uiteen te zetten in welke mate zij onherroepelijke
schadelijke gevolgen zouden ondergaan indien zij het resultaat van het beroep tot
nietigverklaring zouden moeten afwachten.
Evenmin
kunnen
de
nadelen
voor
de
verzoekers
in
internationale bescherming wat hun leefomstandigheden betreft nuttig ter
adstructie van de spoedeisendheid worden aangevoerd, nu de spoedeisendheid in
hoofde van de verzoekende partijen moet bestaan. Gevolgen voor derden, zoals in
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-9/12
casu in hoofde van de verzoekers in internationale bescherming, kunnen de
spoedeisendheid bijgevolg niet aantonen, nu zulks immers niet aantoont dat de
verzoekende partijen door dit vermeende nadeel, zich persoonlijk in een toestand
bevinden “met onherroepelijke schadelijke gevolgen”.
In zoverre de verzoekende partijen vervolgens laten gelden dat
het gebouw maar over 30 kamers beschikt en uiterst ongeschikt is voor de
huisvesting van 100 personen en er ernstige vragen rijzen naar de brandveiligheid
toe, met een risico zowel voor de gemeenschappelijke delen, alsook voor de
veiligheid van de personen die zouden worden gehuisvest in het gebouw en voor
de omwonenden van het complex, volstaat de vaststelling dat deze argumenten
evenmin aantonen dat de verzoekende partijen zich daardoor in een toestand
zouden bevinden met onherroepelijke schadelijke gevolgen ten gevolge van de
tenuitvoerlegging van de bestreden beslissingen, nu enerzijds niet wordt
aannemelijk gemaakt dat op het ogenblik van de ingebruikname van het gebouw
het niet geschikt zou zijn gemaakt voor de opvang van het vooropgestelde aantal
personen en anderzijds de ernstige vragen naar de brandveiligheid en de daaruit
volgens de verzoekende partijen voortvloeiende vermeende risico’s niet verder
reiken dan louter hypothetische veronderstellingen.
In zoverre de verzoekende partijen daarnaast aanvoeren dat een
reëel risico bestaat dat de brandverzekeraar geen dekking zal verlenen bij een
gebruik van het gebouw als opvangcentrum en ter ondersteuning van hun betoog
refereren aan het preventieplan dat integraal deel uitmaakt van de
brandverzekering, volstaat andermaal de vaststelling dat de verzoekende partijen
in hun verzoekschrift nalaten om dit argument te concretiseren, nu zij verzuimen
aan te tonen welke specifieke elementen van het preventieplan dermate in het
gedrang zouden komen door over te gaan tot de opvang van de verzoekers in
internationale bescherming in het gebouw en hierdoor de brandverzekeraar niet
langer zou tussenkomen bij een schadegeval dat valt onder de polisvoorwaarden,
zodat wat dit aspect van het aangevoerde betoog betreft, evenmin door de
verzoekende partijen wordt aangetoond dat zij zich door dit aangevoerde nadeel,
persoonlijk in een toestand bevinden “met onherroepelijke schadelijke gevolgen”
ten gevolge van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissingen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-10/12
In zoverre de verzoekende partijen tot slot nog laten gelden dat
het gebruik van het gebouw manifest in strijd is met de gangbare orde en rust die
er momenteel binnen het gebouwencomplex heerst en die krachtens de statuten
moeten worden nageleefd, leggen zij evenmin enig begin van bewijs voor dat die
orde en rust zou worden verstoord door de integratie van een medisch
opvangcentrum in het gebouw, temeer nu er gelet op de aard van het
opvangcentrum, niet door de verzoekende partijen wordt aangetoond, hoe het
gebruik ervan de orde en rust in het complex zou kunnen belemmeren.
Uit wat voorafgaat, volgt dat de verzoekende partijen niet
aantonen dat er sprake is van spoedeisendheid.
Conclusie
Er is niet voldaan aan ten minste één van de voorwaarden
gesteld in artikel 17, § 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State die
cumulatief vervuld moeten zijn wil een vordering tot schorsing worden
toegewezen.
BESLISSING
De Raad van State verwerpt de vordering.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-11/12
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op negenentwintig januari tweeduizend
vierentwintig, door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Geert Debersaques,
kamervoorzitter,
Chantal Bamps,
staatsraad,
Ann Coolsaet,
staatsraad,
bijgestaan door
Johan Pas,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Johan Pas
Geert Debersaques
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR. 258.622
39.310-12/12
