## I. Identification de la décision officielle Décision commentée : **Conseil d'État de Belgique — Raad van State, 2024-02-29, n° ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.979** ([Source officielle](https://juportal.just.fgov.be/content/ViewDecision.php?id=ECLI%3ABE%3ARVSCE%3A2024%3AARR.258.979&lang=fr)). ## II. Motifs et texte intégral de la juridiction Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.979 (2024-02-29) Samenvatting (NL) : Arrest nr 258.979 van 29 februari 2024 Vreemdelingen - Niet begeleide minderjarigen Beslissing : Verwerping Depersonalisatie --- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT --- RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK VOORZITTER VAN DE VIIe KAMER ARREST nr. 258.979 van 29 februari 2024 in de zaak A. 238.394/VII-41.914 In zake : Z.A. bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Hind Riad kantoor houdend te 1210 Brussel Haachtsesteenweg 55 bij wie woonplaats wordt gekozen tegen : de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister van Justitie bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Ine De Cneudt kantoor houdend te 3054 Oud-Heverlee Maurits Noëstraat 145 bij wie woonplaats wordt gekozen -------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep 1. Verzoeker dient met een enig verzoekschrift op 14 februari 2023 een vordering tot schorsing en een beroep tot nietigverklaring in van de beslissing van de Federale Overheidsdienst Justitie, dienst Voogdij, van 21 december 2022 waarbij wordt beslist verzoeker te beschouwen als ouder dan 18 jaar en dat verzoeker geen voogd zal krijgen. II. Verloop van de rechtspleging 2. Eerste auditeur Marijke Van Limbergen heeft een verslag opgesteld over het beroep tot nietigverklaring overeenkomstig artikel 93, eerste lid, van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.979 VII-41.914-1/16 rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’, en over de vordering tot schorsing met toepassing van artikel 12 van het koninklijk besluit van 5 december 1991 ‘tot bepaling van de rechtspleging in kort geding voor de Raad van State’. De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 14 september 2023, om 14 uur. Kamervoorzitter Carlo Adams heeft verslag uitgebracht. Advocaat Hind Riad, die verschijnt voor verzoeker, en advocaat Ine De Cneudt, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord. Eerste auditeur Marijke Van Limbergen heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven. Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973. III. Feiten 3.1. Verzoeker komt België binnen en hij wordt op 24 juni 2022 als niet-begeleide minderjarige vreemdeling aangemeld door de dienst Vreemdelingenzaken bij de dienst Voogdij. Hij heeft verklaard van Afghaanse nationaliteit te zijn en geboren te zijn op 30 juni 2007. Met een beslissing van 18 augustus 2022 wordt een voogd voor verzoeker aangesteld. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.979 VII-41.914-2/16 3.2. Op 19 augustus 2022 brengt de dienst Vreemdelingenzaken de dienst Voogdij ervan op de hoogte dat verzoeker in Bulgarije een verzoek om internationale bescherming heeft ingediend onder een andere identiteit, meer bepaald als Z.A., geboren op 12 augustus 2001. De dienst Vreemdelingenzaken uit vervolgens twijfel over de door verzoeker voorgehouden leeftijd. 3.3. In het Universitair Ziekenhuis Sint-Rafaël te Leuven ondergaat verzoeker op 15 september 2022 een medisch onderzoek om na te gaan of hij al dan niet de leeftijd van achttien jaar heeft bereikt. De arts besluit dat verzoeker “op datum van 15-09-2022 een leeftijd heeft van zeker ouder dan 18 jaar, waarbij 23,0 jaar een minimum leeftijd is”. Op 28 september 2022 beslist de dienst Voogdij op grond daarvan dat verzoeker ouder is dan 18 jaar en dat een einde wordt gesteld aan de voogdij. Verzoeker stelt een vordering tot schorsing en een beroep tot nietigverklaring in tegen deze beslissing. Ze worden verworpen met ’s Raads arrest nr. 256.454 van 9 mei 2023. 3.4. Verzoekers advocaat bezorgt op 19 oktober 2022 kopieën van een aantal Afghaanse identiteitsdocumenten aan de dienst Voogdij. Op 7 november 2022 vindt op de dienst Voogdij een gesprek plaats met verzoeker, in aanwezigheid van een tolk, verzoekers voogd en zijn advocaat. De dienst Voogdij beslist op 21 december 2022 opnieuw dat verzoeker ouder is dan 18 jaar en dat hij geen voogd zal krijgen. Dit is de thans bestreden beslissing. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.979 VII-41.914-3/16 IV. Exceptie van niet-ontvankelijkheid – belang 4. De verwerende partij betwist verzoekers voorgehouden belang bij het beroep tot nietigverklaring omdat de bestreden beslissing niet verzoekers persoonlijk statuut betreft en dus geen invloed heeft op zijn staat van persoon, zoals verzoeker verkeerdelijk suggereert. Verzoekers geboortedatum wordt niet bepaald of gewijzigd met de bestreden beslissing. Met de bewering dat zijn leeftijd wordt vastgelegd met de bestreden beslissing en hij daarom belang heeft bij de nietigverklaring, toont verzoeker volgens de verwerende partij derhalve niet het vereiste belang aan. 5. Verzoeker, die beoogt uiteindelijk te horen zeggen dat hij minder dan 18 jaar is zodat hem een voogd moet worden toegekend, heeft een evident belang bij de nietigverklaring van de beslissing waarmee het tegendeel wordt beslist. Het beroep tot nietigverklaring is derhalve ontvankelijk. Voor het overige hangt de exceptie samen met de gegrondheid van het middel. V. Onderzoek van het enige middel Uiteenzetting van het middel 6. Verzoeker werpt in een enig middel de schending op van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’, van artikel 3 van het koninklijk besluit van 22 december 2003 ‘tot uitvoering van Titel XIII, Hoofdstuk 6 “Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen” van de programmawet van 24 december 2002’ (hierna: het koninklijk besluit van 22 december 2003), van de artikelen 3, 8 en 12 van het Internationaal verdrag inzake de rechten van het kind (hierna: IVRK), van artikel 8 van het Europees verdrag voor de Rechten van de ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.979 VII-41.914-4/16 Mens (hierna: EVRM), van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, van de artikelen 27 en 28 van de wet van 16 juli 2004 ‘houdende het Wetboek van internationaal privaatrecht’ (hierna: WIPR), van artikel 4 van de wet van 11 april 1994 ‘betreffende de openbaarheid van bestuur’, van artikel 32 van de Grondwet en van het zorgvuldigheidsbeginsel, de formele- en materiëlemotiveringsplicht evenals het hoorrecht als algemene beginselen van behoorlijk bestuur. 7. In een eerste middelonderdeel, “onzorgvuldig onderzoek van alle elementen van het dossier”, voert verzoeker eerst aan dat aanvankelijk geen twijfel werd geuit over zijn leeftijd doch pas nadat de dienst Vreemdelingen werd geïnformeerd dat verzoeker in Bulgarije zou zijn geregistreerd als volwassene. Volgens verzoeker is geen rekening gehouden met het feit dat er eerst geen twijfel bestond noch met zijn verklaringen over de geregistreerde leeftijd in Bulgarije noch met de aanwezigheid in België van zijn oudere broer aan wiens leeftijd en gezinssamenstelling niet werd getwijfeld. Verzoeker werd er niet over gehoord. Doordat geen rekening werd gehouden met alle elementen van het dossier, acht verzoeker het zorgvuldigheidsbeginsel geschonden. Hij voert vervolgens aan dat zijn oudere broer als vluchteling is erkend bij arrest nr. 233.826 van 10 maart 2020 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen en dat de thans bestreden beslissing, die erop neerkomt dat verzoeker nu als ouder wordt beschouwd dan zijn erkende broer, het gezag van gewijsde van dit arrest schendt. De motieven van de thans bestreden beslissing laten niet toe te begrijpen waarom met voormeld arrest geen rekening werd gehouden. Hierdoor acht verzoeker ook het zorgvuldigheidsbeginsel en de formelemotiveringsplicht geschonden. Verzoeker voert voorts aan dat de verwerende partij reeds bij zijn aanmelding als niet-begeleide minderjarige vreemdeling op de hoogte was van het feit dat hij beschikte over een taskara in Afghanistan. Hij heeft zowel zijn eigen taskara als die van zijn broers en zussen in Afghanistan meegedeeld aan de ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.979 VII-41.914-5/16 verwerende partij doch deze heeft er geen rekening mee gehouden. Het Europees Sociaal en Economisch Comité benadrukt het belang van de verklaringen van de betrokkene en van documenten van de burgerlijke stand. Volgens het VN-Comité voor de Rechten van het Kind (hierna: VN-Kinderrechtencomité) kan een medisch onderzoek pas worden uitgevoerd als er geen documenten of ander bewijs kunnen worden voorgelegd. Verzoeker leidt uit de artikelen 27 en 28 van het WIPR af dat een authentieke akte niet zonder meer aan de kant mag worden geschoven. Het is hem volstrekt onduidelijk waarom geen waarde wordt gehecht aan de overgelegde taskara’s, er wordt geen enkel objectief motief aangebracht waarom de resultaten van een medisch onderzoek zouden primeren op de kwestieuze documenten. Volgens verzoeker zijn zodoende ook artikel 3 van het koninklijk besluit van 22 december 2003 en de motiveringsplicht en het zorgvuldigheidsbeginsel als algemene beginselen van behoorlijk bestuur geschonden. Tot slot voert verzoeker aan dat de thans bestreden beslissing verregaande gevolgen heeft voor zijn recht op privéleven vermits er een belangrijk aspect van zijn identiteit mee wordt miskend. Volgens zijn Afghaans document is hij 15 jaar oud terwijl hij volgens de beslissing zelfs ouder is dan zijn oudere broer. Doordat de thans bestreden beslissing enkel is genomen op grond van de resultaten van het medisch onderzoek zonder de mogelijkheid te bieden authentieke stukken uit Afghanistan voor te leggen, acht verzoeker artikel 8 van het IVRK en artikel 8 van het EVRM geschonden. Ze is niet genomen in het hoger belang van het kind, minstens is er geen afweging van de belangen gemaakt, zodat ook artikel 3 van het IVRK en artikel 24 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn geschonden. 8. In een tweede middelonderdeel, “medische tests zijn onvoldoende”, voert verzoeker aan dat ernstige vragen rijzen bij deze medische onderzoeken, die hij onvoldoende acht omdat ze zijn geënt op een Westers publiek, onnauwkeurig zijn en er geen effectief rechtsmiddel tegen de beslissingen bestaat. Hij citeert dienaangaande diverse commentaren, adviezen en observaties. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.979 VII-41.914-6/16 Verzoeker stelt dat er ook “specifieke mankementen” aan het medisch verslag zijn. Zo wordt nergens melding gemaakt van de competenties van de artsen die het verslag van het medisch onderzoek hebben ondertekend en blijkt dat één van de artsen het verslag, dat werd opgesteld op 15 september 2022, pas op 19 september 2022 heeft ondertekend, zodat er “ernstige twijfels zijn of zij het rapport mee heeft opgesteld”. Verzoeker wijst er verder op dat er “geen toegang (wordt) verleend aan het resultaat van het onderzoek van het gebit van verzoeker maar enkel een samenvatting van de uitgevoerde radiografie”, waardoor hij niet nuttig kan nagaan of dit in overeenstemming is met het medisch verslag. Verzoeker besluit dat de onnauwkeurige medische onderzoeken manifest onvoldoende zijn om zijn buitenlands identiteitsdocument aan de kant te schuiven. Hij acht zodoende artikel 3 van het koninklijk besluit van 22 december 2003, de motiveringsplicht en het zorgvuldigheidsbeginsel geschonden. Beoordeling Eerste middelonderdeel 9. Het zorgvuldigheidsbeginsel houdt in dat het bestuur zijn beslissing op zorgvuldige wijze moet voorbereiden. Dit impliceert dat de beslissing dient te steunen op werkelijk bestaande en concrete feiten die met de vereiste zorgvuldigheid werden vastgesteld. De overheid is onder meer verplicht om zorgvuldig te werk te gaan bij de voorbereiding van de beslissing en de feitelijke en juridische aspecten van het dossier deugdelijk te onderzoeken, zodat zij met kennis van zaken kan bes