## I. Identification de la décision officielle Décision commentée : **Conseil d'État de Belgique — Raad van State, 2024-03-07, n° ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.053** ([Source officielle](https://juportal.just.fgov.be/content/ViewDecision.php?id=ECLI%3ABE%3ARVSCE%3A2024%3AARR.259.053&lang=fr)). ## II. Motifs et texte intégral de la juridiction Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.053 (2024-03-07) Samenvatting (NL) : Arrest nr 259.053 van 7 maart 2024 Instellingen, Binnenlandse zaken en lokale besturen - Wapens – exportvergunningen Beslissing : heropening debatten Aanvullend verslag --- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT --- RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK IXe KAMER ARREST nr. 259.053 van 7 maart 2024 in de zaak A. 233.389/IX-10.078 In zake: P.S. bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Frank Judo en Laure Proost kantoor houdend te 1000 Brussel Keizerslaan 3 bij wie woonplaats wordt gekozen tegen: de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister van Justitie bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Bernard Derveaux kantoor houdend te 1000 Brussel Verenigingstraat 28 bij wie woonplaats wordt gekozen Tussenkomende partij: de PROEFBANK VOOR VUURWAPENS bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Adrien Masset kantoor houdend te 4650 Herve Rue du Bê Pâki 16 bij wie woonplaats wordt gekozen -------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep 1. Het beroep, ingesteld op 8 april 2021, strekt tot de nietigverklaring van de beslissing van de minister van Justitie van 9 februari 2021, houdende de verwerping van het beroep van verzoeker tegen het uitblijven van een beslissing van de gouverneur van de provincie Antwerpen met betrekking tot een aanvraag tot het verkrijgen van een vergunning tot het voorhanden hebben van een vuurwapen. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.053 IX-10.078-1/21 II. Verloop van de rechtspleging 2. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend. Eerste auditeur Frederic Eggermont heeft een verslag opgesteld. De verzoekende partij en de verwerende partij hebben een laatste memorie ingediend. De Proefbank voor Vuurwapens heeft een verzoekschrift tot tussenkomst ingediend. De tussenkomst is voorlopig toegestaan bij beschikking van 19 april 2022. De tussenkomende partij heeft een memorie ingediend. De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 26 februari 2024. Kamervoorzitter Geert Van Haegendoren heeft verslag uitgebracht. Advocaat Laure Proost, die verschijnt voor de verzoekende partij, advocaat Bernard Derveaux, die verschijnt voor de verwerende partij en advocaat Sven Boullart, die loco advocaat Adrien Masset verschijnt voor de tussenkomende partij, zijn gehoord. Eerste auditeur Frederic Eggermont heeft advies gegeven. Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.053 IX-10.078-2/21 ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.053 IX-10.078-3/21 III. Feiten 3.1. Verzoeker dient op 23 juli 2019 een aanvraag in voor het verkrijgen van een vergunning voor twee halfautomatische geweren. De lokale politie geeft op 7 augustus 2019 een gunstig advies. De gouverneur van de provincie Antwerpen vraagt aan de Proefbank voor Vuurwapens (“de proefbank”) advies over de vraag of in de vergunningsaanvraag sprake is van een verboden wapen. Op 4 december 2019 dient verzoeker een administratief beroep in tegen het uitblijven van een beslissing van de gouverneur. De lokale politie geeft op 13 december 2019 een gunstig advies, maar merkt op dat het noodzakelijk lijkt dat het advies van de proefbank in het dossier wordt opgenomen. De procureur des Konings geeft op 16 januari 2020 een gunstig advies. Hiertoe uitgenodigd, deelt verzoeker per e-mailbericht mee dat de invoerder van het wapen bevestigt dat het wapen in kwestie werd omgevormd tot een niet-verboden wapen. De proefbank laat op 22 december 2020 weten dat het wapen CZ, model BREN 2 MS 11”, met serienummer C6[…], als een verboden wapen wordt aangemerkt. Hiertoe uitgenodigd, bezorgt verzoeker op 3 februari 2021 zijn opmerkingen over het standpunt van de proefbank. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.053 IX-10.078-4/21 3.2. De minister van Justitie verwerpt op 9 februari 2021 het beroep. Dit is de bestreden beslissing, die als volgt is gemotiveerd: “Artikel 3, § 1, 20° van de wapenwet stelt dat als verboden wapens worden beschouwd: ‘lange semiautomatische vuurwapens die kunnen worden ingekort tot een lengte van minder dan 60 cm zonder functionaliteit te verliezen door middel van een opvouwbare of telescopische kolf of een kolf die kan worden verwijderd zonder gebruik van instrumenten’. U diende een aanvraag in tot het verkrijgen van een vergunning tot het voorhanden hebben van een lang wapen met getrokken loop, model&type halfautomatisch BREN2, merk CZ, kaliber 7.62x39, serienummer C6[…]. Dit wapen beschikt over een inklapbare kolf die naar eigen zeggen is vastgezet door de invoerder met een splijtpen die enkel kan worden verwijderd door gebruik te maken van instrumenten. U meent dat dit wapen bijgevolg geen verboden wapen is in de zin van artikel 3, § 1, 20° van de wapenwet, hetgeen u ook kon laten bevestigen door de invoerder of de wapenhandelaar. Deze bevestiging betreft een emailbericht van de invoerder van het wapen, […] van Midarms Belgium, waarin deze stelt dat het betreffende wapen in zijn atelier werd getransformeerd zodat het een legaal wapen wordt. In het mailbericht stelt [de invoerder] hiervan geen document te hebben aangezien dit een werk betreft dat werd gedaan in het atelier. Voormeld artikel 3, § 1, 20° van de wapenwet stelt nochtans dat verboden zijn, lange semiautomatische wapens die kunnen worden ingekort tot een lengte van minder dan 60 cm zonder functionaliteit te verliezen door middel van: - een opvouwbare kolf, of - een telescopische kolf, of - een kolf die kan worden verwijderd zonder gebruik te maken van instrumenten. Indien het bijgevolg een lang halfautomatisch vuurwapen betreft met – zoals u zelf bevestigt – een inklapbare kolf, dan is dit een verboden wapen. De voorwaarde ‘die kan worden verwijderd zonder gebruik te maken van instrumenten’ slaat niet op de inklapbare of de telescopische kolf, doch wel op het soort kolf die dergelijke wapens kan inkorten tot een lengte van minder dan 60 cm zonder functionaliteit te verliezen én die dus verwijderd kan worden zonder instrumenten te gebruiken. Voormelde vuurwapens worden sinds de wetswijziging van 5 mei 2019 (artikel 153 van de wet van 5 mei 2019 houdende diverse bepalingen in strafzaken en inzake erediensten, en tot wijziging van de wet van 28 mei 2002 betreffende de euthanasie en van het Sociaal Strafwetboek) als verboden beschouwd. Om u de mogelijkheid te geven om het betreffende wapen technisch te laten nakijken en categoriseren, werd u gevraagd om het wapen fysiek te laten aanbieden via de lokale politie bij de proefbank voor vuurwapens, die in België de autoriteit is voor de categorisering van vuurwapens. De lokale politie werd hier tevens door de federale wapendienst op gewezen. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.053 IX-10.078-5/21 Op 14 december 2020 werd het wapen door de lokale politiezone Bodukap bij de Proefbank voor vuurwapens aangeboden. De Proefbank kwam tot de conclusie dat het betreffende wapen als een verboden wapen overeenkomstig de wapenwet moet worden gecatalogeerd. Op basis van de gegevens die zich in het dossier en bij uw vergunningsaanvraag bevinden, kan derhalve niet anders dan besloten worden dat het wapen waarvoor u een vergunning tot het voorhanden hebben ervan aanvraagt, een opvouwbare kolf heeft en overeenkomstig artikel 3, § 1, 20° van de wapenwet verboden is. Op grond van artikel 8 van de wapenwet mag niemand verboden wapens vervaardigen, herstellen, te koop stellen, verkopen, overdragen of vervoeren, opslaan, voorhanden hebben of dragen. Een aanvraag tot het verkrijgen van een vergunning tot het voorhanden hebben van een verboden wapen kan bijgevolg niet ingewilligd worden.” IV. Tussenkomst Standpunt van de partijen 4.1. Op 15 maart 2022 dient de verwerende partij haar laatste memorie in. Op dezelfde dag dient de proefbank een verzoekschrift tot tussenkomst in. Het auditoraatsverslag gaat – uiteraard – hieraan vooraf. De laatste memorie van verzoeker wordt op 12 april 2022 ingediend, de memorie in tussenkomst op 20 juni 2022. 4.2. De proefbank betoogt dat zij pas ná het voor de verwerende partij ongunstige auditoraatsverslag door deze laatste op de hoogte is gebracht en dat zij niet vroeger kennis had van het beroep. Volgens de proefbank kan het auditoraat worden belast met een aanvullend verslag, zodat zijn onderzoeksmogelijkheden niet zijn aangetast. 4.3. Volgens verzoeker komt de vraag om in de procedure tussen te komen te laat. Bovendien, zo betoogt hij, is de beslissing om tussen te komen niet rechtsgeldig. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.053 IX-10.078-6/21 Beoordeling 5. De proefbank is alleszins niet in die mate een belanghebbende partij in een geschil over een wapenvergunning, dat van het met de instructie van de zaak belast lid van het auditoraat verwacht moest worden dat het de proefbank als mogelijk belanghebbende partij zou aanwijzen en de griffie haar zou uitnodigen om tussen te komen. Bij ontstentenis van zulke kennisgeving “kan de met de zaak belaste kamer een latere tussenkomst toelaten”, aldus artikel 52, § 1, tweede lid, van de algemene procedureregeling, echter alleen “voor zover deze de procedure niet vertraagt”. 6. Uit de hiervóór beschreven chronologie blijkt dat het verzoek tot tussenkomst aan de Raad is gericht nadat het auditoraatsverslag is neergelegd en dat de memorie in tussenkomst dateert van na de beide laatste memories. Noch de verwerende partij, noch verzoeker hebben ordentelijk, dat wil zeggen in procedurestukken waarin door het procedurereglement is voorzien, op de argumenten van de proefbank kunnen reageren. Het staat dan ook buiten kijf dat het verzoek in de huidige stand van de rechtspleging in principe niet kan worden ingewilligd, om de enkele reden reeds dat het noodzakelijk de procedure zou vertragen. De suggestie van de proefbank om een aanvullend auditoraatsverslag te laten opstellen en de vraag van verzoeker om in een aanvullende memorie te mogen antwoorden op de memorie van de proefbank illustreren zulks des te meer. Om de procedure niet te vertragen, mag thans met de procedurestukken van de proefbank geen rekening worden gehouden ter beoordeling van het middelonderdeel dat in het auditoraatsverslag is onderzocht en waarvoor de zaak in staat is. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.053 IX-10.078-7/21 7. Het onderzoek ten gronde is in het auditoraatsverslag evenwel beperkt tot dat eerste onderdeel van het eerste middel. Hierna zal blijken dat dit onderzoek de oplossing van het geschil niet mogelijk maakt en dat aanvullend onderzoek geboden is. In die omstandigheden is er wel reden om de proefbank nog steeds voorlopig toe te laten om in de procedure tussen te komen, maar dan enkel voor het navolgende onderzoek van de overige middelen. Nog steeds voorlopig, omdat tussen de partijen nog geen tegensprekelijk debat gevoerd is over de vraag of de proefbank belang heeft om tussen te komen; bovendien wordt door verzoeker de geldigheid van de tussenkomst betwist. Ook het auditoraat heeft hierover nog geen schriftelijk standpunt kunnen innemen. Om die reden is de toelating om voor het vervolg van de procedure tussen te komen slechts voorlopig. V. Onderzoek van het eerste onderdeel van het eerste middel Uiteenzetting van het middelonderdeel 8. Een eerste middel wordt afgeleid uit de schending “van artikel 16 van de Grondwet, van artikel 1, eerste lid, van het eerste protocol bij het EVRM, van artikel 3, § 1, 20° van de wet van 8 juni 2006 houdende regeling van economische en individuele activiteiten met wapens, van artikel 199 van de wet van 5 mei 2019 houdende diverse bepalingen in strafzaken en inzake erediensten, en tot