Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233 (2024-03-22)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 259.233 van 22 maart 2024 Instellingen, Binnenlandse zaken en
lokale besturen - Varia (binnenlandse zaken en lokale besturen) Beslissing
: Bevolen Inwilliging tussenkomst
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE Xe KAMER
ARREST
nr. 259.233 van 22 maart 2024
in de zaak A. 241.373/X-18.604
In zake:
- T.D.
- A.B.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Konstantijn Roelandt en Jens Joossens
kantoor houdend te 2600 Antwerpen
Koninklijkelaan 16/000
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de GEMEENTE LEDE
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Wim Rasschaert
kantoor houdend te 9620 Zottegem
Genste Steenweg 323
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij:
R.C.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Jan De Groote en Aala Abdulhaliq
kantoor houdend te 9300 Aalst
Leopoldlaan 48
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
De vordering, ingesteld op 29 februari 2024, strekt tot de
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van het
besluit van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Lede van
20 februari 2024 waarbij toelating wordt verleend voor de uitbating van de pop-up
bar “Spoor 3” van 10 mei 2024 tot 6 september 2024 in de Kloosterstraat te Lede.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-1/15
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een nota en een administratief dossier
ingediend.
Met een verzoekschrift van 6 maart 2024 heeft R.C. gevraagd om
in het administratief kort geding te mogen tussenkomen.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 8 maart 2024, om 11 uur.
Staatsraad Jan Clement heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Jens Joossens en Wienke Ceulemans, die verschijnen
voor
de
verzoekende
partijen,
advocaat Wim Rasschaert
advocaat
verschijnt
voor
Lindsay
de
Dedrie,
die
loco
verwerende
partij
en
advocaat Jan De Groote, die verschijnt voor de tussenkomende partij, zijn
gehoord.
Auditeur Benny De Sutter heeft een met dit arrest eensluidend
advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
Recht tegenover verzoekers’ woonperceel in de Kloosterstraat te
Lede ligt langs de oever van de Molenbeek een met bomen omzoomd perceel
(hierna: het beboste terrein). Schuin tegenover verzoekers’ woonperceel bevindt
zich een weide (hierna: de betrokken weide) die ongeveer dubbel zo groot is als het
beboste terrein.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-2/15
Zowel het beboste terrein als de betrokken weide zijn krachtens
het bij koninklijk besluit van 30 mei 1978 vastgestelde gewestplan Aalst - Ninove Geraardsbergen - Zottegem grotendeels gelegen in landschappelijk waardevol
agrarisch gebied en voor een klein deel – aan de oever van de Molenbeek – in
natuurgebied. Dit natuurgebied is opgenomen in het gebied “De Valleien van de
Molenbeken (Lede)” van het Vlaams Ecologisch Netwerk (VEN).
Met een beslissing van 8 juni 2021 verleent het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente Lede aan de tussenkomende partij de
toelating om op het beboste terrein de pop-up bar “Spoor 3” uit te baten op
veertien specifieke dagen in juni, juli en augustus 2021.
Met een beslissing van 21 juni 2022 verleent het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente Lede aan de tussenkomende partij de
toelating om de pop-up bar “Spoor 3” uit te baten op zestien specifieke dagen in
juni, juli en augustus 2022.
Uit een bij de aanvraag gevoegd “situatieplan” blijkt dat de
betrokken weide gebruikt wordt als parking voor de auto’s van de klanten van de
bar.
Met een beslissing van 4 april 2023 verleent het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente Lede aan de tussenkomende partij de
toelating om de pop-up bar “Spoor 3” uit te baten op 120 dagen, waarvan
dertig aaneengesloten dagen in de lente, zestig aaneengesloten dagen in de zomer
en dertig aaneengesloten dagen in de winter.
7.1.
Met het bestreden besluit verleent het college van burgemeester
en schepenen van de gemeente Lede aan de tussenkomende partij de toelating om
de pop-up bar “Spoor 3” uit te baten op 120 aaneengesloten dagen, meer bepaald
tussen 10 mei en 6 september 2024.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-3/15
7.2.
In het bestreden besluit wordt het volgende gesteld:
“Op vrij- en zaterdagen moet de zomerbar ten laatste om 01 uur sluiten.
Op week- en zondagen, uitgezonderd de dag voor een feestdag, moet de
zomerbar om 24 uur sluiten. Wanneer een week- of zondag gevolgd wordt
door een feestdag geldt hetzelfde sluitingsuur als op vrij- en zaterdag,
nl. 01 uur.
Tijdens de openingsdagen van de pop-up bar is achtergrondmuziek met
een geluidsniveau van maximaal 85 dB(A)LAeq, 15min toegelaten tot 2 uur
voor het toegelaten sluitingsuur en maximaal 80 dB(A)LAeq, 15min tot
1 uur voor het sluitingsuur op voorwaarde dat de omgevingsnormen zoals
omschreven [in] hoofdstuk 6.7 van VLAREM II niet overschreden worden.
De pop-up bar mag in geen geval ontaarden in een fuif.”
IV. Tussenkomst
De vergunninghouder blijkt voordeel te halen uit de bestreden
beslissing en heeft er belang bij dat de vordering wordt afgewezen. Bijgevolg moet
zijn verzoek tot tussenkomst worden ingewilligd.
V. Ontvankelijkheid
Standpunt van de partijen
De verwerende partij plaatst kanttekeningen bij het belang van
verzoekers. Hun woonperceel ligt immers naast een druk gebruikte spoorwegverbinding. Telkenmale er een trein langskomt, kan het geluid dicht bij het spoor
oplopen tot 80 à 90 dB. Bovendien bevindt er zich aan de overzijde van de spoorweg een recyclagepark, wat ook de nodige geluidsoverlast met zich meebrengt.
Voorts worden er ter plaatse reeds sinds 2021 pop-up evenementen georganiseerd.
Het is pas dit vierde jaar dat er enige vorm van procedurele stappen worden gezet.
De verwerende partij meent dat het ten onrechte is dat verzoekers gewagen van
mobiliteitsdruk. Er is immers parkeergelegenheid voorzien op de betrokken weide
en het totale aantal verwachte bezoekers is 50 mensen per dag, met piekmomenten
tot 150 mensen. Dat staat niet gelijk aan 50 tot 150 auto’s, nu mensen bij
verplaatsingen naar en van dergelijke evenementen meestal samen rijden.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-4/15
Volgens de tussenkomende partij deinzen verzoekers er niet voor
terug om bij de uiteenzetting van hun belang de feiten schromelijk te overdrijven of
anders voor te stellen dan ze zijn. Zij benadrukt het kleinschalig en familiaal
karakter van de vorige edities van “Spoor 3”. Van de beweringen van verzoekers
ligt voor voorgaande edities geen bewijs voor – doch eerder het tegendeel. In
zoverre zij anticiperen op overlast, is hun belang hypothetisch en betreft het eerder
een handhavingsproblematiek.
Beoordeling
Redelijkerwijze moet worden aangenomen dat het gebruik van
het beboste perceel als pop-up bar en het gebruik van de betrokken weide als
autoparking gedurende 120 aaneengesloten dagen een ernstig risico op verstoring
van verzoekers’ woonomgeving inhoudt. Voorshands volstaat dit om hun belang te
staven. Daaraan wordt geen afbreuk gedaan door het feit dat er andere bronnen van
hinder bestaan in de leefomgeving van verzoekers. Hetzelfde geldt voor de overige
omstandigheden en elementen die de verwerende partij en de tussenkomende partij
inroepen.
VI. Voorwaarden van de vordering tot schorsing bij uiterst dringende
noodzakelijkheid
Krachtens artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op
de Raad van State kan slechts bij uiterst dringende noodzakelijkheid tot schorsing
van de tenuitvoerlegging worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat
minstens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte
of het reglement prima facie kan verantwoorden en dat een uiterst dringende
noodzakelijkheid voorhanden is die onverenigbaar is met de behandelingstermijn
van een gewone vordering tot schorsing.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-5/15
VII. Onderzoek van het eerste en het tweede middel
Standpunt van de partijen
13.1.
In het eerste middel voeren verzoekers onder meer de schending
aan van artikel 4.4.4 van de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening (hierna: VCRO)
en van het zorgvuldigheidsbeginsel als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur.
In het tweede middel voeren verzoekers onder meer de
schending aan van het zorgvuldigheids- en het motiveringsbeginsel als algemene
beginselen van behoorlijk bestuur.
13.2.
In verband met het eerste middel, lichten verzoekers toe dat
nergens in het bestreden besluit wordt verduidelijkt waarom een bar/café
verenigbaar zou zijn met de agrarische bestemming, laat staan dat de verwerende
partij rekening zou hebben gehouden met het landschappelijk waardevol karakter
van het betrokken landbouwgebied. Volgens verzoekers hoort een maandenlange
horeca-exploitatie – zoals de pop-up bar er één is – niet thuis in landschappelijk
waardevol agrarisch gebied, zodat het koninklijk besluit van 28 december 1972
‘betreffende de inrichting en de toepassing van de ontwerp-gewestplannen en
gewestplannen’ (hierna: het inrichtingsbesluit) wordt geschonden.
Verzoekers vervolgen dat er te dezen geen sprake is van het in
artikel 4.4.4 VCRO bedoelde “sociaal-culturele of recreatieve medegebruik”.
Hierover valt geen enkele overweging in het bestreden besluit terug te vinden.
Verzoekers citeren de parlementaire voorbereiding van dit artikel en besluiten dat
er geen bezwaar zou zijn tegen een eenmalig gebeuren, maar dat het de uitbating
gedurende vier maanden met 85 dB aan geluidsoverlast, parkeerproblematiek en
algehele overlast door het aantal bezoekers is die manifest de draagkracht van de
omgeving overschrijdt.
13.3.
In verband met het tweede middel, lichten verzoekers toe dat de
verwerende partij nagelaten heeft een aantal essentiële zaken te onderzoeken. Zo
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-6/15
wordt
in
het
bestreden
besluit
met
geen
woord
gerept
over
de
mobiliteitsproblematiek.
De verwerende partij merkt vooreerst op dat er voor het uitbaten
van de betrokken pop-up geen omgevingsvergunning nodig is. Zij wijst erop dat
artikel 4.4.4, § 1, VCRO toelaat om af te wijken van de bestemmingsvoorschriften
uit het inrichtingsbesluit. Verzoekers menen dat “Spoor 3” louter een horecazaak
zou zijn. Nochtans bepaalt de bestreden beslissing expliciet dat de organisator
indoor evenementen zal organiseren. Als de zaak louter een horecazaak zou zijn,
dan zou er geen sprake zijn van dergelijke evenementen. Het feit dat er
evenementen indoor kunnen worden georganiseerd, houdt in dat er wel degelijk
sprake is van een sociaal-cultureel en recreatief karakter. Er komt geregeld een
DJ muziek draaien (jazz, blues, etc.) of er komt bijvoorbeeld een cellokwartet
optreden. De verwerende partij benadrukt dat de activiteiten steeds kleinschalig
zijn, zodat er geen grote massa volk wordt verwacht en er dus geen sprake is van
enige mobiliteitsdruk. De socio-culturele activiteiten zijn bovendien tijdelijk en
beperkt van aard, met 50 bezoekers en af en toe een piek tot 150 bezoekers en met
respect voor de geluidsnorm.
Wat de ligging in het landschappelijk waardevol agrarisch
gebied betreft, voegt de verwerende partij toe dat van het terrein met deze
strategische ligging grenzend aan VEN-gebied, niet per se hoeft te worden
verwacht dat daar daadwerkelijk landbouw op wordt uitgeoefend. De natuur zijn
gang laten gaan en in zeer beperkte mate het erop staande schuurtje tijdelijk in een
bepaalde periode in het jaar als pop-up bar inrichten, is evenzeer in
overeenstemming met landschappelijk waardevol agrarisch gebied.
Volgens de verwerende partij brengt de pop-up de algemene
bestemmingen van het gewestplan niet in het gedrang daar het gaat om een
ontmoetingsplaats met respect voor de aanwezige elementen, zijnde het aanwezige
landschap.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-7/15
De tussenkomende partij betwist niet dat de door haar
aangevraagde pop-up er niet toe strekt een agrarische activiteit te ontplooien. Het
doel is inderdaad het samenbrengen van mensen in de natuur, waarbij er een
sociaal-recreatief medegebruik is. Dat er daarbij ook alcoholische dranken worden
geschonken, doet daar volgens de tussenkomende partij geen afbreuk aan. De
toepassing van horeca-regelgeving betekent daarom nog niet dat het buurtproject
“Spoor 3” geen sociaal-recreatief medegebruik beoogt. Uit het feitenrelaas en de
stukken blijkt dat het gaat om een tijdelijk en beperkt gebeuren.
De tussenkomende partij noemt het eigenaardig dat verzoekers
verwijzen naar het in de parlementaire voorbereidingen vermelde popfestival in
agrarisch gebied om te beweren dat het door het bestreden besluit toegelaten
kleinschalige buurtproject met een geluidsproductie die overeenkomt met het
geluid van kwakende kikkers en activiteiten met gemaquilleerde kinderen geen
sociaal-recreatief medegebruik zou zijn. Het geheel van de indeling van het
beboste terrein integreert zich esthetisch perfect in de omgeving en brengt onder
geen beding de bestemming in gevaar. Volgens de tussenkomende partij vergeten
verzoekers dat het slechts om zes weekeindes gaat. De argumentatie van de
verzoekende partijen komt erop neer dat er op geen enkele manier gebruik kan
worden gemaakt van een perceel dat gelegen is in landschappelijk waardevol
agrarisch gebied, behalve dan voor het laten grazen van vee of er in absolute stilte
vertoeven. Het is net voor kleinschalige buurtprojecten, waarbij buurtbewoners
kunnen genieten van het landschappelijk waardevol agrarisch gebied in een rustige
setting met het hele gezin dat de uitzondering van artikel 4.4.4 VCRO in het leven
werd geroepen. Volgens de tussenkomende partij verliezen verzoekers uit het oog
dat landschappelijk waardevol agrarisch gebied niet louter agrarisch gebied is. Het
is ook “landschappelijk waardevol”, zodat een minimum aan gebruik door de
burger verwacht wordt. Anders dan verzoekers laten uitschijnen, is er geen sprake
van een ordinair café, maar wel van een ontmoetingsplaats voor buurtmensen. De
indeling en het landschappelijk waardevolle karakter van het beboste terrein
blijven daarbij gevrijwaard.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-8/15
Beoordeling
Voorshands wordt aangenomen dat het bestreden besluit – zoals
iedere individuele overheidsbeslissing – moet kunnen worden ingepast in de
bestaande regelgeving, zijnde niet alleen de rechtsregels die zijn uitgewerkt door
de overheid die de beslissing heeft genomen, maar ook de verordenende
bepalingen die uitgaan van andere bestuurlijke overheden. Zoals vermeld, liggen
het beboste terrein en de betrokken weide in landschappelijk waardevol agrarisch
gebied en natuurgebied van het gewestplan. Op het eerste gezicht kwam het aan de
verwerende partij toe om na te gaan of de toegelaten pop-up bar ingepast kan
worden in de bestemmingsvoorschriften voor het landschappelijk waardevol
agrarisch gebied en het natuurgebied. Krachtens het inrichtingsbesluit geldt er in
het eerstgenoemde gebied – naast het louter planologisch criterium dat het om
landbouw moet gaan – een esthetisch criterium in verband met de
schoonheidswaarde van het landschap en is het laatstgenoemde gebied bestemd
voor het behoud, de bescherming en het herstel van het natuurlijk milieu. Op het
eerste gezicht lijkt de exploitatie van een horecazaak volgens de gebruikelijke
ruimtelijke-ordeningsterminologie gekwalificeerd te moeten worden als handel en
(commerciële) dienstverlening. Horecazaken lijken immers te vallen onder de in
artikel 5 van het inrichtingsbesluit genoemde categorie van “handel [en]
dienstverlening” en niet onder de – in die bepaling afzonderlijk genoemde –
categorie van “sociaal-culturele inrichtingen” waarin schouwburgen, culturele
centra, tentoonstellingsruimten, musea en dergelijke begrepen lijken te zijn.
Daar niet in te zien valt dat de door het bestreden besluit
toegelaten zomerbar de in het gewestplan voorziene bestemmingen zou betreffen,
diende de verwerende partij prima facie na te gaan of er wettig toepassing kan
worden gemaakt van de als volgt luidende afwijkingsmogelijkheid van
artikel 4.4.4, § 1, eerste lid, VCRO:
Ҥ 1. In alle bestemmingsgebieden kunnen, naast de handelingen die gericht
zijn op de verwezenlijking van de bestemming, ook handelingen worden
vergund die gericht zijn op het sociaal-culturele of recreatieve medegebruik,
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-9/15
voor zover ze door hun beperkte impact de verwezenlijking van de algemene
bestemming niet in het gedrang brengen.”
De beslissende overheid dient dus te onderzoeken of het gaat om
sociaal-cultureel of recreatief medegebruik dat door zijn beperkte impact de
verwezenlijking van de algemene bestemmingen van de gebieden niet in het
gedrang brengt (hierna: de afwijkingstoets). Op het eerste gezicht dient de
afwijkingstoets te bestaan uit twee stappen. Eerst dient de overheid nauwkeurig te
inventariseren welk gebruik er van het betrokken terrein zal worden gemaakt om
uit te kunnen maken dat dit effectief sociaal-cultureel of recreatief is. Vervolgens
dient de overheid na te gaan of dit gebruik daadwerkelijk een beperkte impact heeft
zodat het de verwezenlijking van de algemene bestemming van het gebied niet in
het gedrang brengt.
Bij de parlementaire voorbereiding van artikel 4.4.4 VCRO is
volgende toelichting gegeven:
“De impact kan beperkt zijn door (niet limitatief):
[…]
– de tijdelijkheid van de ingreep (zoals bij een occasionele motorcross in
agrarisch gebied, die bijvoorbeeld maximaal 3 keer per jaar wordt
gehouden);
[…]
Een evaluatie geval per geval is nodig. Enkele voorbeelden van zaken die
onder het toepassingsgebied vallen, zijn:
[…]
– het organiseren van een eenmalig jaarlijks popfestival in agrarisch
gebied, waarbij de periode vanaf de voorbereiding tot aan het herstel van de
plaats in de oorspronkelijke toestand slechts enkele weken duurt;
[…]
– het tijdelijk en occasioneel opzetten van een tentenkamp van een
jeugdbeweging in agrarisch gebied;
[…]
– het organiseren van een mountainbikewedstrijd in agrarisch gebied of
bosgebied;
– het organiseren van een occasionele motorcross in agrarisch gebied na
de oogst van de landbouwgewassen […].
Enkele voorbeelden van zaken die niet onder het toepassingsgebied
vallen, zijn:
– het organiseren van een occasionele motorcross of een popfestival in
natuurgebied (dergelijke evenementen hebben weliswaar een occasioneel
karakter, maar de impact op het natuurgebied kan niet beperkt worden
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-10/15
genoemd, zodat de realisatie van de algemene bestemming in het gedrang
wordt gebracht);
[…]
– het organiseren van activiteiten waarvoor bepaalde gronden op
permanente basis gehuurd worden en daardoor aan hun bestemming
onttrokken worden, ook al zouden de activiteiten op zich slechts occasioneel
plaats hebben;
[…]
Het spreekt voor zich dat voor elk toepassingsgeval een gebiedsgerichte
beoordeling essentieel is, waarbij rekening gehouden wordt met de algemene
bestemming van het betrokken gebied maar ook met de nabijheid van andere
bestemmingsgebieden en de goede ruimtelijke ordening in het algemeen. In
die zin moeten de decretale bepalingen in kwetsbare gebieden (de ruimtelijk
kwetsbare gebieden en degene, aangewezen op basis van andere wetgeving,
zoals speciale beschermingszones) een veel striktere beoordeling krijgen dan
in bepaalde andere gebieden. Zelfs binnen eenzelfde categorie van
bestemmingsgebieden kan de toelaatbaarheid van de betrokken activiteiten
verschillen,
bijvoorbeeld
wegens
nabuurschap
met
andere
bestemmingsgebieden […] of de feitelijke toestand zoals de aanwezigheid
van bepaalde natuurwaarden of het landschappelijk landschappelijk
waardevol karakter van een gebied bestemd voor agrarisch gebruik. Bij de
plaatsgebonden beoordeling moeten ook elementen zoals de
toegankelijkheid van een gebied en de verkeersimpact van bepaalde
activiteiten in rekening worden gebracht” (Parl.St. Vl.Parl. 2004-2005,
nr. 233/1, 11-12).
Te dezen kan op het eerste gezicht noch uit de overwegingen van
het bestreden besluit, noch uit de stukken van het administratief dossier worden
opgemaakt dat de verwerende partij de tweeledige afwijkingstoets heeft
uitgevoerd. De activiteiten die op het betrokken terrein mogen plaatsvinden zijn
immers enkel omschreven als een zomerbar en er lijkt niet te zijn nagegaan of het
gebruik van het terrein slechts een beperkte impact heeft die de verwezenlijking
van de algemene bestemmingen landschappelijk waardevol agrarische gebied en
natuurgebied niet in het gedrang brengt.
Het gegeven dat bij de “algemene voorwaarden” wordt gesteld
dat de organisator erop moet toezien dat bij een indoor evenement het maximaal
aantal gelijktijdig toegelaten personen in de zaal niet overschreden wordt, lijkt
veeleer een standaardvoorwaarde te zijn in verband met de brandveiligheid en niets
te zeggen over de aard van de georganiseerde activiteiten. Op het eerste gezicht
kan dan ook niet worden aangenomen dat daarmee het sociaal-cultureel of
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-11/15
recreatief medegebruik op afdoende wijze zou worden gemotiveerd in de bestreden
beslissing.
Dat de toegelaten zomerbar een beperkte impact zou hebben die
de verwezenlijking van de in het gewestplan voorziene bestemmingen niet in het
gedrang brengt, valt prima facie niet spontaan in te zien, nu er gedurende
120 aaneengesloten dagen van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat geëxploiteerd
mag worden met een openluchtinstallatie voor geluidsversterking, waarbij in het
bestreden besluit vermeld wordt dat de activiteiten op het beboste terrein “in geen
geval [mogen] ontaarden in een fuif”. Bovendien wordt in dit besluit op het eerste
gezicht niets gezegd over de mobiliteitsproblematiek en het gebruik van de
betrokken weide als parkeerterrein, terwijl dit essentiële onderdelen van de
toegelaten pop-up lijken te zijn waarvan voorshands wordt aangenomen dat ze mee
onderworpen dienden te worden aan de afwijkingstoets.
Aan de in het vorige randnummer gedane vaststellingen lijkt
geen afbreuk te worden gedaan door de omstandigheden en elementen waarop de
verwerende partij en de tussenkomende partij zich beroepen, zoals het feit dat er bij
een vorige editie van “Spoor 3” een kleinschalige activiteit van kindermaquillage
heeft plaatsgevonden en de – onjuiste – bewering dat de bestreden toelating slechts
voor zes weekeindes zou gelden.
De besproken middelen zijn in de aangegeven mate ernstig.
VIII. Uiterst dringende noodzakelijkheid
Standpunt van de partijen
In het verzoekschrift wordt uiteengezet dat de zaak te
spoedeisend is voor een behandeling ervan in een gewone procedure tot schorsing,
daar deze procedure onvermijdelijk te laat zou komen om verdere schadelijke
gevolgen voor verzoekers te voorkomen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-12/15
Volgens verzoekers zal de zomerbar die wordt opgestart op
10 mei 2024 een bijzonder negatief effect hebben op hun leefomgeving, gelet op
de mobiliteits- en geluidsimpact.
De verwerende partij stelt dat verzoekers overdrijven.
De zomerbar moet immers ten laatste om middernacht sluiten op week- en
zondagen en om 1u op vrij- en zaterdagen. Volgens de verwerende partij maken
verzoekers niet aannemelijk dat er hinder wordt veroorzaakt, nu de begrenzing in
de toelating wordt voorzien onder de 85 dB. Bovendien is het pop-up evenement
zodanig kleinschalig dat de leefomgeving ook niet in die mate verstoord kan zijn
dat een gewone schorsingsprocedure niet kon worden afgewacht, laat staan dat het
aannemelijk is dat verzoekers hinder ondervinden. Het is ook niet aangetoond dat
de geluidshinder van de pop-up bovenmatig zou zijn in vergelijking met de in de
nabije omgeving reeds aanwezige elementen zoals het recyclagepark en de
spoorwegverbinding. De verwerende partij werpt op dat verzoekers niet
uiteenzetten waarom de opgelegde geluidsbegrenzer niet zou volstaan om hinder te
beperken, zodat zij geen ernstig en moeilijk te herstellen nadeel aannemelijk
maken. Er kan ook geen mobiliteitshinder zijn daar de betrokken weide wordt
gebruikt als parking.
Tot slot moet volgens de verwerende partij worden vastgesteld
dat verzoekers niet zeer diligent hebben gehandeld, aangezien het reeds het vierde
jaar op rij is dat het pop-up evenement wordt georganiseerd en zij pas dit jaar in
rechte opkomen.
Volgens de tussenkomende partij herhalen verzoekers weliswaar
steeds opnieuw dat dat er geluidshinder en mobiliteitsimpact zal zijn, doch
bewijzen zij niets aan de hand van concrete gegevens. Bij de editie van 2023
hebben zij met klachten en een petitie van de omwonenden getracht de bestuurlijke
overheden te overtuigen. Bij gebrek aan antwoord hierop hadden zij de
vrederechter kunnen vatten die de beweerde hinder (preventief) had kunnen
remediëren. Zij hebben dit niet gedaan omdat ze ongetwijfeld weten dat een
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-13/15
grondige bodemprocedure hun onjuiste voorstellingen zal doorprikken. De
tussenkomende partij besluit dat verzoekers geenszins diligent zijn geweest.
Beoordeling
Een zaak is spoedeisend, en dus vatbaar voor beoordeling in kort
geding, zodra de vrees voor ernstige nadelen ten gevolge van de bestreden
beslissing, of minstens voor schade van enig belang, een onmiddellijke uitspraak
wenselijk maakt.
Niet zonder overtuigingskracht wijzen verzoekers op de
betekenisvolle verstoring van hun leefomgeving door de voor een periode van
120 aaneengesloten dagen toegestane zomerbar met een openluchtinstallatie voor
geluidsversterking en pieken van 150 klanten, waarvan een deel zich met de auto
verplaatst. Daaraan wordt geen afbreuk gedaan door het feit dat er andere bronnen
van hinder bestaan in de leefomgeving van verzoekers.
Er blijken voorts geen tekortkomingen wat betreft de plicht om
diligent op te treden tegen de bestreden toelating. De houding die verzoekers
hebben aangenomen bij de vorige edities van “Spoor 3” doet niet anders besluiten.
Terecht merken verzoekers op dat de behandeling van hun zaak
in een gewone procedure tot schorsing te laat zou komen om de door hen gevreesde
schadelijke gevolgen te voorkomen.
De conclusie is dat er voldaan is aan de voorwaarde van de
uiterst dringende noodzakelijkheid.
BESLISSING
- Het verzoek van R.C. tot tussenkomst in het administratief kort geding
wordt ingewilligd.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-14/15
- De Raad van State beveelt de schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst
dringende noodzakelijkheid van het besluit van het college van burgemeester
en schepenen van de gemeente Lede van 20 februari 2024 waarbij toelating
wordt verleend voor de uitbating van de pop-up bar “Spoor 3” van
10 mei 2024 tot 6 september 2024 in de Kloosterstraat te Lede.
Dit
arrest
is
uitgesproken
te
Brussel,
op
tweeëntwintig maart
tweeduizend vierentwintig, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Jan Clement,
waarnemend voorzitter, staatsraad,
bijgestaan door
Silvan De Clercq,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Silvan De Clercq
Jan Clement
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.233
X-18.604-15/15
