## I. Identification de la décision officielle Décision commentée : **Conseil d'État de Belgique — Raad van State, 2024-05-16, n° ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.758** ([Source officielle](https://juportal.just.fgov.be/content/ViewDecision.php?id=ECLI%3ABE%3ARVSCE%3A2024%3AARR.259.758&lang=fr)). ## II. Motifs et texte intégral de la juridiction Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.758 (2024-05-16) Samenvatting (NL) : Arrest nr 259.758 van 16 mei 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw, leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Bouwvergunningen en gemengde vergunningen Beslissing : Vernietiging Overschrijving en verwijzing --- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT --- RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK VIIe KAMER ARREST nr. 259.758 van 16 mei 2024 in de zaak A. 239.845/VII-42.172 In zake : het VLAAMSE GEWEST bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Veerle Tollenaere kantoor houdend te 9000 Gent Koning Albertlaan 128 bij wie woonplaats wordt gekozen tegen : de NV BOUWMATERIALEN VAN PELT bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Peter Flamey kantoor houdend te 2018 Antwerpen Jan Van Rijswijcklaan 16 bij wie woonplaats wordt gekozen eveneens bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Mark Ballon kantoor houdend te 2000 Antwerpen Britselei 39 -------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep 1. Het cassatieberoep, ingesteld op 17 augustus 2023, strekt tot de nietigverklaring van arrest nr. RvVb-A-2223-1072 van de Raad voor Vergunningsbetwistingen van 13 juli 2023 in de zaak 2122-RvVb-0643-A. II. Verloop van de rechtspleging 2. Het cassatieberoep is toelaatbaar verklaard bij beschikking van 22 september 2023. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.758 ‡BGFYMFDCA-BFGIGHT‡ VII-42.172-1/14 De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend. Eerste auditeur Wouter De Cock heeft op 19 januari 2024 een verslag opgesteld, op grond van artikel 16 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatie-procedure bij de Raad van State’. De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 18 april 2024. Staatsraad Francis Van Nuffel heeft verslag uitgebracht. Advocaat Veerle Tollenaere, die verschijnt voor de verzoekende partij en advocaat Glenn Declercq, die loco advocaten Peter Flamey en Mark Ballon verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord. Eerste auditeur Wouter De Cock heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven. Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973. III. Feiten 3.1. De deputatie van de provincieraad van Antwerpen verleent aan de verwerende partij een omgevingsvergunning voor het veranderen door uitbreiding en wijziging, van een inrichting voor de productie van bouwmaterialen. F.N. tekent bij de verzoekende partij bestuurlijk beroep aan tegen die beslissing. 3.2. De verwerende partij vraagt op 6 oktober 2021 om de beslissingstermijn te verlengen. De verzoekende partij gaat hierop in en past de ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.758 ‡BGFYMFDCA-BFGIGHT‡ VII-42.172-2/14 uiterste beslissingsdatum aan naar 22 januari 2022. Op 19 januari 2022 dient de verwerende partij bij de verzoekende partij een “gewijzigde projectinhoud” in, bestaande uit gewijzigde plannen en bijkomende informatie. De verzoekende partij beslist hierop om een nieuw openbaar onderzoek te organiseren, en verlengt de beslissingstermijn tot 23 maart 2022. Met een beslissing van 23 maart 2022 verklaart de verzoekende partij het bestuurlijk beroep gegrond, en weigert zij de omgevingsvergunning. 3.3. De verwerende partij stelt bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen een beroep in tot vernietiging van de beslissing van 23 maart 2022. In een tussenarrest van 30 maart 2023 werpt de Raad voor Vergunningsbetwistingen ambtshalve een middel op, waarna hij het debat heropent om de partijen toe te laten hierover standpunt in te nemen. 3.4. Het bestreden arrest verklaart het ambtshalve opgeworpen middel gegrond, en vernietigt de bestreden beslissing. IV. Ontvankelijkheid van het cassatieberoep Eerste exceptie 4. De verwerende partij werpt op dat de verzoekende partij niet getuigt van het vereiste belang bij het cassatieberoep omdat hierin enkel wordt opgekomen tegen het eindarrest van de Raad voor Vergunningsbetwistingen, en niet tegen het tussenarrest van 30 maart 2023. In dat tussenarrest deed de Raad voor Vergunningsbetwistingen volgens de verwerende partij immers reeds uitspraak over de toepasselijke regelgeving, en in het eindarrest zou de Raad enkel nog hebben onderzocht hoe die (interpretatie van) de regelgeving diende toegepast te worden op de feitelijke gegevens van de zaak. Het oordeel van de Raad voor Vergunningsbetwistingen in het tussenarrest van 30 maart 2023 zou dus overeind blijven ook indien het eindarrest zou worden vernietigd. Een gebeurlijk nieuw onderzoek na cassatie zou niet meer kunnen leiden tot een andere interpretatie van de toepassing van de regelgeving. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.758 ‡BGFYMFDCA-BFGIGHT‡ VII-42.172-3/14 Beoordeling van de eerste exceptie 5. In het tussenarrest van 30 maart 2023 werpt de Raad voor Vergunningsbetwistingen ambtshalve een middel op, waarvan hij oordeelt dat het de openbare orde aanbelangt. Hij stelt vervolgens vast dat dit middel nog niet aan tegenspraak werd onderworpen, zodat het gepast is om het debat op dit punt te heropenen. In het tussenarrest heeft de Raad van Vergunningsbetwistingen geen enkele beslissing genomen, noch over de feiten, noch over de op de feiten toe te passen regels, noch over de interpretatie van deze regels. De uiteenzetting in het tussenarrest van het ambtshalve opgeworpen middel is louter te beschouwen als een geheel van feitelijke en juridische argumenten, en niet als een definitieve beoordeling ervan. Met de heropening van het debat werd aan de partijen de gelegenheid gegeven tegenspraak te voeren over al deze feitelijke en juridische argumenten. De exceptie mist dan ook feitelijke grondslag, en wordt verworpen. Tweede exceptie 6. De verwerende partij werpt vervolgens op dat het cassatieberoep niet ontvankelijk is omdat het de Raad van State zou verplichten om de feiten opnieuw te beoordelen. Beoordeling van de tweede exceptie 7. De vraag of de Raad van State uitgenodigd wordt om een feitelijke beoordeling te maken, kan maar onderzocht worden in het kader van de beoordeling van de middelen tot cassatie. Een middel dat de Raad van State verplicht de feiten opnieuw te beoordelen, is niet ontvankelijk. De eventuele ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.758 ‡BGFYMFDCA-BFGIGHT‡ VII-42.172-4/14 omstandigheid dat een dergelijk onontvankelijk middel zou worden opgeworpen, leidt echter niet tot de niet-ontvankelijkheid van het cassatieberoep. De exceptie wordt verworpen. V. Onderzoek van het middel tot cassatie Uiteenzetting van het middel 8. De verzoekende partij voert de schending aan van de artikelen 66, § 2 en § 3, 66, §2/1 en 64 van het decreet van 25 april 2014 ‘betreffende de omgevingsvergunning’. 9. Zij komt op tegen de volgende beoordeling van het bestreden arrest : “5.2. Eén van de krachtlijnen van het Omgevingsvergunningsdecreet betreft het streven naar een geïntegreerde vergunningverlening, waarvan tijdswinst één van de doelstellingen is. Verder worden de proceduretermijnen afgebakend en wordt de overschrijding ervan gesanctioneerd. Het ontwerp van Omgevingsvergunningsdecreet (Parl.St. Vl.Parl. 2013-14, nr. 2334/1, 12 en 49) stelt over het oorspronkelijke artikel 66 (destijds aangemerkt als artikel 64) hierover onder meer: ‘… De VCRO en het Milieuvergunningsdecreet voorzagen niet altijd in een sanctie bij het overschrijden van de proceduretermijnen. Dat heeft in het verleden al geleid tot aanzienlijke vertraging en financiële consequenties voor de aanvrager van de vergunning. Om de beoogde tijdswinst te verzekeren, voert het decreet beperkte proceduretermijnen in. Vervolgens bakent het decreet per procedurefase de termijn af en sanctioneert de overschrijding ervan. (…) Voor wat betreft de beslissingstermijnen is de voorziene sanctie afhankelijk van de aanleg waarin het dossier wordt beslist. Als in eerste administratieve aanleg binnen de voorziene termijn geen beslissing is genomen, heeft dat tot gevolg dat de vergunning is geweigerd. Als in tweede administratieve aanleg geen beslissing is genomen, heeft dat tot gevolg dat het beroep is afgewezen en herleeft de beslissing uit eerste administratieve aanleg. Vervaltermijnen scheppen een duidelijk beeld. De ondernemers zijn zeker dat hun aanvraag binnen de korte voorziene termijnen zal zijn afgewikkeld. (…) Artikel 64 ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.758 ‡BGFYMFDCA-BFGIGHT‡ VII-42.172-5/14 Dit artikel bevat de beslissingstermijnen. Het decreet bevat steeds een duidelijke beslissingstermijn, die een vervaltermijn is.(…) Er is een verlenging van de termijn van rechtswege voorzien met dertig dagen in drie beperkt voorkomende gevallen. De bevoegde overheid kan niet geval per geval beslissen de termijn te verlengen. In geval van een van rechtswege verlenging van de termijn wordt de aanvrager hiervan per beveiligde zending op de hoogte gebracht vóór de einddatum van de normale beslissingstermijn. De termijnen gaan steeds in de dag na de datum dat her beroep ontvankelijk en volledig wordt verklaard, of bij ontstentenis van een beslissing hierover, de dertigste dag na de datum van het indienen van het beroep. ...’ Artikel 66, § 2/1 Omgevingsvergunningsdecreet was niet opgenomen in de originele tekst van dit decreet, maar werd ingevoegd bij artikel 137 van het decreet van 18 december 2015 houdende diverse bepalingen inzake omgeving, natuur, landbouw en energie (BS 29 december 2015). Een summiere toelichting bij de toevoeging kan worden gelezen in het verslag bij dat ontwerp van wijzigingsdecreet dat stelt dat ‘de beslissingstermijn van een vergunningsaanvraag (…) in het bestaande decreet in die gevallen van rechtswege verlengd (wordt). Nu wordt een verlenging van de beslissingstermijn ook mogelijk na een gemotiveerde aanvraag van de vergunningsaanvrager’ (Parl.St. Vl. Parl. 2014-2015, nr. 459/5, 5). 6. 6.1. Zowel de [verwerende partij in cassatie] als de [verzoekende partij in cassatie] geven in hun aanvullende nota’s aan dat, zoals blijkt uit het administratief dossier (de gebeurtenissen en mededelingen opgenomen in het Omgevingsloket, de (aanvullende) plannen, de bestreden beslissing, …) de eerste gebeurtenis van 6 oktober 2021 een ‘gemotiveerd verzoek van de vergunningsaanvrager’ in de zin van artikel 66, §2/1 Omgevingsvergunningsdecreet betreft. Het verzoek is ingewilligd op 7 oktober 2021 en gaf aanleiding tot een (eerste) termijnverlenging waardoor uiterste beslissingsdatum is verschoven naar 22 januari 2022. Dat ‘gemotiveerd verzoek’ verwijst naar (a) planaanpassingen met betrekking tot ‘de verplaatsbare constructies die boven de leidingen zullen geplaatst worden’ na overleg met ‘PPS Pipelines’, (b) planaanpassingen met betrekking tot groenzone en locatie opslagboxen ‘in functie van het gRUP’. Verder zijn in het Omgevingsloket geen ‘gebeurtenissen’ terug te vinden die aan dit gemotiveerd verzoek zijn gekoppeld. 6.2. Een volgende relevante gebeurtenis, gekend als de tweede gebeurtenis van 19 januari 2022 betreft ‘Een gewijzigde projectinhoud werd overgemaakt’. De gewestelijke omgevingsambtenaar heeft dit wijzigingsverzoek op 20 januari 2022 aanvaard met de volgende mededeling: ‘Op 19 januari 2022 heeft u een nieuwe versie overgemaakt in bovenvermeld dossier. Hierbij beslis ik tot het aanvaarden van de nieuwe versie. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.758 ‡BGFYMFDCA-BFGIGHT‡ VII-42.172-6/14 Gelet op de inhoud van de nieuwe versie dient een openbaar onderzoek georganiseerd te worden. Het aanvaarden van dit wijzigingsverzoek heeft tot gevolg dat de behandelingstermijn van uw vergunningsaanvraag van rechtswege wordt verlengd met 60 dagen, conform artikel 66, § 2 van het Omgevingsvergunningsdecreet.’ Deze gebeurtenis betreft een ‘wijz