Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964 (2024-05-31)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 259.964 van 31 mei 2024 Overheidsopdrachten en openbare werken
- Overheidsopdrachten Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIIe KAMER
ARREST
nr. 259.964 van 31 mei 2024
in de zaak A. 234.216/XII-9118
In zake :
- de NV SCHEERLINCK SPORT
- de NV CANALCO
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Philippe Van Wesemael
kantoor houdend te 1050 Brussel
Louizalaan 235
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de STAD SINT-NIKLAAS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Elke Casteleyn en Fauve Verpoorten
kantoor houdend te 9160 Lokeren
Begijnhofstraat 8 bus 0003
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij:
de NV SPORTINFRABOUW
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Joris Wouters,
kantoor houdend te 2600 Antwerpen-Berchem
Borsbeeksebrug 36
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 30 juli 2021, strekt tot de
nietigverklaring van de beslissing van het college van burgemeester en schepenen
van de stad Sint-Niklaas van 31 mei 2021 waarbij de offerte van de nv Scheerlinck
Sport en de nv Canalco voor de overheidsopdracht voor de renovatie van het
kunstgrasveld terrein F van het sportcentrum Meesterstraat niet wordt geselecteerd
en de opdracht wordt gegund aan de nv Sportinfrabouw.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-1/14
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend
en de verzoekende partijen hebben een memorie van wederantwoord ingediend.
De nv Sportinfrabouw heeft een verzoekschrift tot tussenkomst
ingediend. De tussenkomst is toegestaan bij beschikking van 19 november 2021.
De tussenkomende partij heeft een memorie ingediend.
Adjunct-auditeur Anke Meskens heeft een verslag opgesteld.
De verzoekende partijen hebben een verzoek tot voortzetting van
het geding en een laatste memorie ingediend. De verwerende partij en de
tussenkomende partij hebben een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 23 januari 2024.
Kamervoorzitter Paul Lemmens heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Victoire Willemot, die loco advocaat Philippe
Van Wesemael verschijnt voor de verzoekende partijen, en advocaten Elke
Casteleyn en Fauve Verpoorten, die verschijnen voor de verwerende partij, zijn
gehoord.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Ann Eylenbosch heeft een met
dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-2/14
III. Feiten
-
De stad Sint-Niklaas schrijft een overheidsopdracht voor werken
uit met als voorwerp de “renovatie kunstgrasvoetbalveld terrein F sportcentrum
Meesterstraat”.
De opdracht wordt geplaatst bij wijze van openbare procedure.
De opdracht wordt nationaal bekendgemaakt.
3.2.
Het bijzonder bestek met referentie ‘2021/019aa’ is van
toepassing.
De prijs is het enig gunningscriterium.
Onder punt I.5, ‘Uitsluitingsgronden en kwalitatieve selectie’,
wordt bepaald dat bij het offerteformulier onder meer de volgende stukken inzake
de technische en beroepsbekwaamheid van de inschrijver gevoegd moeten worden:
Nr.
1
2
Selectiecriteria
Referenties
Minimumvereisten
De kandidaat dient aan te tonen dat deze zelf als
hoofdaannemer in de vorige 5 jaar vanaf datum van
aanbesteding, 5 grote (minimum 6000m²/per veld)
FIFIA 2-STAR/FIFA QUALITY PRO gecertificeerde
kunstgrasvelden gelijkaardig aan dit project heeft
aangelegd/gerenoveerd. Hij voegt getuigschriften van
goede uitvoering van deze werken bij zijn
inschrijving. De getuigschriften vermelden minimaal
de plaats van de werken en de opdrachtgever (inclusief
adressen), de contactpersoon en zijn telefoonnummer.
Bewijs
van ISO9001 VCA
certificeringen
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-3/14
3
3.3.
Bescheiden
inzake
veiligheid
gezondheid
De inschrijver dient eveneens op straffe van nietigheid
de documenten conform KB 25/01/2007 (en alle latere
en wijzigingen) art. 30, veiligheids- en gezondheidsplan
(VGP) bij te voegen. Het betreft: 1. een document dat
verwijst naar het veiligheids- en gezondheidsplan en
waar de inschrijver beschrijft op welke wijze hij het
bouwwerk zal uitvoeren om rekening te houden met
dit VGP; een en ander conform de omzendbrief van
eerste Minister d.d. 18/18/2004 (BS 27/12/2008) [lees:
d.d. 18/12/2007 (B.S. 27/12/2007)]; 2. een
afzonderlijke prijsberekening in verband met de door
het VGP bepaalde preventiemaatregelen en
–middelen, inbegrepen de buitengewone
individuele beschermingsmaatregelen en –middelen,
een en ander conform de omzendbrief van de eerste
Minister d.d. 18/18/2007 (BS 27/12/2008) [lees: d.d.
18/12/2007 (B.S. 27/12/2007)]; Alle bescheiden en
nota’s die bij de offerte worden gevoegd moeten
worden gedagtekend en ondertekend onder
vermelding ‘opgemaakt door ondergetekende om
gevoegd te worden bij zijn offerte van heden’.
Vier inschrijvers, waaronder de combinatie Scheerlinck Sport –
Canalco en de tussenkomende partij, dienen een offerte in.
De verzoekende partijen voegen bij hun offerte onder meer twee
certificaten, die door een certificatie-instelling zijn toegekend aan de nv Canalco,
tweede verzoekende partij: een certificaat ‘EN ISO 9001 : 2015’ en een certificaat
‘VCA** - Versie 2008/5.1’ (zie hierover verder overweging 8).
3.4.
Een verslag van nazicht van de offertes wordt opgesteld op
26 mei 2021.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-4/14
Daarin wordt vastgesteld dat de tijdelijke maatschap waarvan de
verzoekende partijen deel uitmaken, niet voldoet aan de eisen van kwalitatieve
selectie. De motivering hiervoor is als volgt:
“VCA ISO9001 ontbreekt voor één van de beide maatschappijen uit de
tijdelijke [maatschap]. Het VCA-ISO-certificaat werd gevraagd als garantie
dat de aannemer aan bepaalde normen inzake kwaliteitsbewaking en
veiligheidsnormen moet voldoen. De gevraagde certificering kan bijgevolg
niet worden herleid tot slechts één van de twee leden van [de] inschrijvers.”
Nog één andere inschrijver wordt niet geselecteerd, eveneens
wegens het ontbreken van het VCA ISO9001-certificaat. De offerte van één van de
twee geselecteerde inschrijvers wordt nietig verklaard, op grond dat ze niet voldoet
aan een aantal eisen van het bestek. De offerte van de tussenkomende partij wordt
als enige regelmatige offerte in aanmerking genomen, en er wordt voorgesteld de
opdracht aan die inschrijver te gunnen.
3.5.
Op 31 mei 2021 keurt het college van burgemeester en
schepenen van de stad Sint-Niklaas het verslag van nazicht goed en beslist het om
de opdracht te gunnen aan de tussenkomende partij.
Dit is de bestreden beslissing.
IV. Onderzoek van het enig middel
Uiteenzetting van het middel
In een enig middel voeren de verzoekende partijen de schending
aan van de artikelen 4, eerste lid, 8, § 2, en 71, eerste lid, 2° en 3°, van de wet van
17 juni 2016 ‘inzake overheidsopdrachten’ (hierna: wet overheidsopdrachten
2016), artikel 5, 6°, van de wet van 17 juni 2013 ‘betreffende de motivering, de
informatie en de rechtsmiddelen inzake overheidsopdrachten, bepaalde opdrachten
voor werken, leveringen en diensten en concessies’, de artikelen 2 en 3 van de wet
van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’, het beginsel van gelijkheid, het transparantiebeginsel, het beginsel
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-5/14
patere legem quam ipse fecisti, de materiële motiveringsplicht en het
zorgvuldigheidsbeginsel,
“Doordat de bestreden beslissing de inschrijving van verzoekers niet heeft
geselecteerd met als motivering dat het VCA ISO9001 ontbreekt voor één
van de beide inschrijvers uit de tijdelijke maatschap,
Terwijl er nergens in het bestek wordt bepaald dat, in geval van indiening
van een offerte door een combinatie, alle deelnemers aan de combinatie elk
afzonderlijk moeten voldoen aan de selectiecriteria,
En terwijl de offerte van verzoeksters wel degelijk het vereiste certificaat
op naam van de nv Canalco bevat,
En terwijl iedere gemotiveerde gunningsbeslissing de juridische en
feitelijke overwegingen dient te vermelden die aan de beslissing ten gronde
liggen en afdoende [moeten] zijn teneinde belanghebbenden in staat te
stellen terdege te oordelen of het zin heeft om zich tegen de beslissing te
verweren,
En terwijl het ‘patere legem quam ipse fecisti’-beginsel vereist dat
verwerende partij het bestek naleeft,
Zodat de bestreden beslissing de in het middel aangehaalde bepalingen en
beginselen van behoorlijk [bestuur] schendt.”
In de toelichting bij het middel wijzen de verzoekende partijen
erop dat het bestek in verband met de selectiecriteria geen bijzondere vereisten
oplegt voor combinaties van ondernemers. Het bestek bepaalt ook niet dat alle
deelnemers aan een combinatie individueel aan de selectievereisten zouden moeten
voldoen, noch dat het bewijs van de vereiste certificeringen door iedere deelnemer
afzonderlijk moet worden voorgelegd. Er wordt enkel bepaald dat “de inschrijver”
over een VCA ISO9001 -certificaat moet beschikken. Te dezen betekent dit dat de
combinatie Scheerlinck Sport - Canalco een dergelijk attest moet voorleggen. Dit
is gebeurd.
Door te oordelen dat de gevraagde certificering niet kan worden
herleid tot slechts één van de twee deelnemers aan de combinatie, miskent de
verwerende partij haar eigen bestek.
In hun memorie van wederantwoord antwoorden de verzoekende
partijen in de eerste plaats op het verweer van de verwerende partij dat de
verplichting voor elk van de deelnemers aan een combinatie om over een certificaat
te beschikken, voortvloeit uit de eigenheid van de betrokken certificaten.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-6/14
Hiertegenover stellen de verzoekende partijen artikel 8, § 2, van de wet
overheidsopdrachten 2016, dat weliswaar toelaat dat een aanbestedende overheid
een dergelijke eis zou opleggen, maar dan op voorwaarde dat de “objectieve en
proportionele” gronden daarvoor in de opdrachtdocumenten worden vermeld. Dat
is te dezen niet gebeurd.
Volgens de verzoekende partijen worden selectiecriteria
overeenkomstig artikel 71 van de wet overheidsopdrachten 2016 opgelegd aan
“kandidaten” en “inschrijvers”. Die begrippen zijn blijkens artikel 2, 11° en 14°,
van dezelfde wet afgestemd op het begrip “ondernemer”, waarmee volgens
artikel 2, 10°, van dezelfde wet een natuurlijke persoon, een privaat- of publiekrechtelijke rechtspersoon of een combinatie van deze personen, met inbegrip van
een tijdelijke samenwerkingsverband van ondernemingen, wordt bedoeld.
Bijgevolg gelden de selectiecriteria in beginsel voor zowel een afzonderlijke
kandidaat of inschrijver als voor een combinatie van kandidaten of inschrijvers.
Artikel 8, § 2, van de wet overheidsopdrachten 2016 laat de aanbestedende
overheid wel toe om van dat beginsel af te wijken, maar dan enkel door in de
opdrachtdocumenten te verduidelijken op welke andere wijze combinaties aan die
criteria moeten beantwoorden, en op voorwaarde dat deze handelwijze
gerechtvaardigd is door objectieve en proportionele gronden.
Te dezen bepaalde het bestek enkel dat een “VCA ISO9001”
bijgebracht moest worden door de “inschrijver”. Bij gebreke van een
andersluidende bepaling in het bestek volstond het dus dat dit certificaat door een
combinatie van inschrijvers bijgebracht werd. Door in de bestreden beslissing te
oordelen dat dit certificaat door elke deelnemer aan de combinatie bijgebracht
moest worden, schendt de verwerende partij artikel 8, § 2, van de wet
overheidsopdrachten 2016 en haar eigen bestek.
Dat het VCA-attest op één onderneming zou zijn toegespitst,
zoals de tussenkomende partij betoogt, is volgens de verzoekende partijen niet van
aard afbreuk te doen aan de bepalingen van de wet overheidsopdrachten 2016 en
in het bijzonder aan de notie “ondernemer” die in die wet wordt gehanteerd.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-7/14
In hun laatste memorie herhalen de verzoekende partijen dat
artikel 8, § 2, van de wet overheidsopdrachten 2016 een facultatief karakter heeft.
Maakt een aanbestedende overheid geen gebruik van de mogelijkheid om voor een
combinatie van kandidaten of inschrijvers te verduidelijken op welke andere wijze
zij aan de selectiecriteria moeten voldoen, dan geldt onverminderd het beginsel dat
de selectiecriteria gelden voor zowel een afzonderlijke kandidaat of inschrijver als
een combinatie van kandidaten of inschrijvers.
De verzoekende partijen gaan ook in op artikel 73, § 1, eerste lid,
van het koninklijk besluit van 18 april 2017 ‘plaatsing overheidsopdrachten in de
klassieke sectoren’ (hierna: koninklijk besluit plaatsing 2017), in het bijzonder op
de bepaling volgens welke een ondernemer zich voor het vervullen van de in
artikel 68, § 4, 6°, bedoelde criteria inzake de studie- en beroepskwalificaties of
inzake beroepservaring slechts mag beroepen op de draagkracht van andere
entiteiten wanneer de kandidaat of inschrijver het deel van de opdracht waarvoor
hij over de betreffende beroepskwalificatie beschikt, zelf zal uitvoeren. Die
bepaling verzet zich niet tegen het gegeven dat de eerste verzoekende partij, die
niet-gecertificeerd is, de helft van de uitvoering van de opdracht voor haar rekening
zou nemen. Die bepaling is te dezen immers niet relevant. Binnen de combinatie
van de verzoekende partijen werd geen beroep gedaan op de draagkracht van de
ene of de andere entiteit om aan de selectiecriteria te voldoen, om de eenvoudige
reden dat de “inschrijver”, met name de combinatie van de verzoekende partijen,
de gevraagde certificering reeds bijbracht en het bestek niet vereiste dat elke
deelnemer aan een combinatie de certificering moest bijbrengen.
Beoordeling
Artikel 8, § 2, van de wet overheidsopdrachten 2016 luidt als
volgt:
“Combinaties van ondernemers mogen deelnemen aan overheidsopdrachten. Een aanbesteder kan niet eisen dat zij voor het indienen van
een aanvraag tot deelname of een offerte een bepaalde rechtsvorm
aannemen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-8/14
Aanbesteders kunnen in de opdrachtdocumenten verduidelijken op welke
wijze combinaties van ondernemingen aan de vereisten op het gebied van
economische en financiële draagkracht en technische en beroepsbekwaamheid als bedoeld in artikel 71, eerste lid, 2° en 3°, moeten voldoen, wat de
klassieke sectoren betreft, dan wel, wat de speciale sectoren betreft, aan de
criteria en voorschriften op het gebied van kwalificatie en kwalitatieve
selectie als bedoeld in Titel 3, Hoofdstuk 4, Afdeling 3, Onderafdeling 2,
mits deze gerechtvaardigd zijn op basis van objectieve gronden en
proportioneel zijn. De Koning kan de voorwaarden voor de toepassing van
die vereisten bepalen.
Alle aan combinaties van ondernemers opgelegde voorwaarden voor
uitvoering van een opdracht, die afwijken van de voorwaarden die aan
individuele deelnemers zijn opgelegd, moeten eveneens op objectieve
gronden berusten en dienen proportioneel te zijn.
[…].”
Artikel 71, eerste lid, van dezelfde wet luidt als volgt:
“Het selectiecriterium of de selectiecriteria kunnen betrekking hebben op :
1° geschiktheid om de beroepsactiviteit uit te oefenen; en/of
2° de economische en financiële draagkracht; en/of
3° de technische en beroepsbekwaamheid.”
Artikel 78, eerste lid, van dezelfde wet luidt als volgt:
“Een ondernemer kan, in voorkomend geval en voor een bepaalde opdracht,
zich beroepen op de economische en financiële draagkracht en de
technische en beroepsbekwaamheid van andere entiteiten zoals bedoeld in
artikel 71, eerste lid, 2° en 3°.”
Artikel 73, § 1, eerste en derde lid, van het koninklijk besluit
plaatsing 2017 luidt:
“Overeenkomstig artikel 78 van de wet, kan een ondernemer zich eventueel
en voor een welbepaalde opdracht beroepen op de draagkracht van andere
entiteiten, ongeacht de juridische aard van zijn band met die entiteiten, met
betrekking tot de in artikel 67 bedoelde criteria inzake economische en
financiële draagkracht en de in artikelen 68 en 70 bedoelde criteria inzake
technische bekwaamheid en beroepsbekwaamheid. Wat betreft de in
artikel 68, § 4, 6°, bedoelde criteria inzake de studie- en beroepskwalificaties, of inzake de relevante beroepservaring, mogen de
ondernemers zich evenwel slechts beroepen op de draagkracht van andere
entiteiten wanneer laatstgenoemde de werken of diensten waarvoor die
draagkracht vereist is, zal uitvoeren. Wanneer een ondernemer zich op de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-9/14
draagkracht van andere entiteiten wil beroepen, toont hij ten behoeve van
de aanbestedende overheid aan dat hij zal kunnen beschikken over de
nodige middelen, met name door overlegging van een verbintenis daartoe
van deze andere entiteiten.
[…]
Onder dezelfde voorwaarden kan een combinatie van ondernemers zich
beroepen op de draagkracht van de deelnemers aan de combinatie of van
andere entiteiten.”
8.
Te dezen wordt in het bestek van de inschrijvers vereist dat zij
beschikken over een ISO 9001-certificaat en een VCA-certificaat. Met een
ISO 9001-certificaat wordt gecertificeerd dat de betrokken onderneming een
kwaliteitssysteem heeft ingevoerd en op peil houdt, dat conform is met de eisen
van de internationale norm ISO 9001:2015 ‘Kwaliteitsmanagementsystemen’. Met
een VCA-certificaat wordt gecertificeerd dat de betrokken onderneming een
veiligheidsbeheersysteem bezit en onderhoudt, dat in overeenstemming is met de
kenmerken van het veiligheidszorgsysteem beschreven in de Belgische ‘VCA** Versie 2008/5.1’, waarbij VCA staat voor “Veiligheid, gezondheid en milieu
Checklist Aannemers”.
Gelet op het voorwerp van de twee certificaten, kan aangenomen
worden dat zij het bewijs kunnen leveren van het feit dat de inschrijver aan
bepaalde kwaliteits- en veiligheidsnormen voldoet. Het voldoen aan deze door
onafhankelijke organisaties gestelde normen kan derhalve beschouwd worden als
een beroepskwalificatie in de zin van artikel 68, § 4, 6°, van het koninklijk besluit
plaatsing 2017, en meer in het algemeen als een bewijs van de technische en
beroepsbekwaamheid van de ondernemer, in de zin van artikel 68 van het
voornoemde besluit.
Volgens artikel 73, § 1, eerste lid, van het koninklijk besluit
plaatsing 2017 mag een inschrijver zich voor criteria inzake onder meer de
beroepskwalificaties slechts beroepen op de draagkracht van andere entiteiten in
zoverre de betrokken entiteit de werken of diensten waarvoor die draagkracht
vereist is, ook effectief zal verrichten. A contrario volgt hieruit dat indien de
inschrijver de opdracht, of een deel daarvan, zelf wil uitvoeren, hij dan ook zelf
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-10/14
moet beantwoorden aan de criteria inzake beroepskwalificaties die voor de
opdracht of voor het betrokken deel ervan vereist zijn.
Artikel 73, § 1, derde lid, van het koninklijk besluit
plaatsing 2017 bepaalt dat een combinatie van ondernemers zich kan beroepen op
de draagkracht van één of meer deelnemers aan de combinatie, onder dezelfde
voorwaarden als een individuele aannemer zich kan beroepen op de draagkracht
van een andere entiteit. Dit betekent dat, als de combinatie zich beroept op de
draagkracht van één of meer van haar deelnemers om te voldoen aan criteria inzake
onder meer de beroepskwalificaties, dit slechts mogelijk is in zoverre de betrokken
deelnemer de werken of diensten waarvoor die draagkracht vereist is, ook effectief
zal verrichten.
Zoals de verwerende partij terecht opmerkt, blijkt uit de
intentieverklaring in verband met de overeenkomst van tijdelijke maatschap,
gevoegd bij de offerte van de verzoekende partijen, dat tussen hen is afgesproken
dat elke vennoot recht heeft op de uitvoering van de helft van de werken. Dit wil
zeggen dat, in geval van gunning van de opdracht, de eerste verzoekende partij in
beginsel de helft van de werken zal uitvoeren.
Er wordt niet betwist dat de eerste verzoekende partij niet
beschikt over de vereiste ISO- en VCA-certificaten. De vraag is dan ook of de
certificaten toegekend aan de tweede verzoekende partij volstaan om te voldoen
aan het selectievereiste in verband met die twee certificaten.
De verwerende partij en de tussenkomende partij benadrukken
dat de twee certificaten betrekking hebben op de gehele werking van de betrokken
onderneming.
De verwerende partij verwijst in dit verband naar het arrest van
de Raad van State van 15 juli 2010, nr. 206.645, nv Labonorm, overweging 8.2. In
dat arrest heeft de Raad van State erkend dat het vroegere ISO 9002-certificaat, dat
betrekking had op een bepaalde kwaliteitsbewaking in de onderneming, niet te
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-11/14
herleiden was tot een specifiek onderdeel van de uit te voeren werken, maar
integendeel betrekking had op de “volledige onderneming van de inschrijver”. Dat
certificaat moest garanderen dat de betrokken aannemer aan bepaalde normen
inzake kwaliteitsbewaking voldeed, en zulks niet enkel in verband met de werken
die hij in het kader van de betrokken overheidsopdracht zou uitvoeren.
De Raad van State bevestigt die zienswijze in verband met de
twee certificaten die het voorwerp van de huidige betwisting vormen.
Uit het voorgaande volgt dat, als een combinatie van onder-
nemingen zich inschrijft voor een overheidsopdracht, het vereiste van de twee
certificaten, als bewijs van de technische en beroepsbekwaamheid van een
inschrijver, geldt voor de hele combinatie.
Dit betekent dat het vereiste in dit geval geldt voor alle
deelnemers aan de combinatie, afzonderlijk beschouwd. Daarover anders oordelen,
zou immers betekenen dat de kwaliteitseisen waarvoor de twee certificaten staan,
niet voor het geheel van de bedrijfsactiviteiten van de “inschrijver” zouden gelden.
Zoals de verwerende partij en de tussenkomende partij terecht benadrukken, zou
een certificering voor slechts een deel van de bedrijfsactiviteiten van een
“inschrijver” niet stroken met de specifieke kenmerken van de bedoelde
certificaten.
Het voorgaande belet niet dat een combinatie van ondernemingen zich voor het voldoen aan een selectievereiste in verband met de
technische en beroepsbekwaamheid kan beroepen op de draagkracht van één van
de deelnemers aan de combinatie. In dat geval is dan wel vereist dat die deelnemer
voldoet aan de selectievereisten die gelden voor het deel van de opdracht dat hij
zal uitvoeren.
Nu de eerste verzoekende partij zelf een deel van de werken zou
uitvoeren – in beginsel de helft van de werken, wat niet onaanzienlijk is –, diende
zij dus zelf te beschikken over de vereiste certificering voor het geheel van haar
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-12/14
onderneming, ongeacht de aard van de werken die zij zou uitvoeren. Om te
bewijzen dat zij aan de door de certificaten gedekte kwaliteits- en veiligheidseisen
voldeed, kon zij zich daarentegen niet beroepen op de certificatie waarover de
tweede verzoekende partij beschikte.
De conclusie is dan ook dat de verwerende partij wettig kon
beslissen om de tijdelijke maatschap, bestaande uit de verzoekende partijen, niet te
selecteren, op grond dat één van de vennoten niet beschikte over de vereiste
certificaten.
Het vereiste dat elk van de deelnemers aan een combinatie van
ondernemingen diende te beschikken over de bedoelde certificaten, vloeit te dezen
voort uit artikel 73, § 1, eerste en derde lid, van het koninklijk besluit plaatsing
2017 en uit de aard van die certificaten. In die omstandigheden diende de
verwerende partij niet te verduidelijken, met toepassing van artikel 8, § 2, van de
wet overheidsopdrachten 2016, op welke wijze combinaties van ondernemingen
aan het selectievereiste in verband met de certificaten moesten voldoen.
Gelet op het voorgaande, moet ook besloten worden dat de
bestreden beslissing steunt op een motief dat het niet selecteren van de verzoekende
partijen kan dragen. Dat motief is ook in het verslag van nazicht vermeld. Aan de
materiële en de formele motiveringsplicht is derhalve voldaan.
Het middel kan niet aangenomen worden.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt het beroep.
-
De verzoekende partijen worden verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 400 euro, een bijdrage van
20 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is aan
de verwerende partij.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-13/14
De tussenkomende partij wordt verwezen in de kosten van de tussenkomst,
begroot op 150 euro.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op eenendertig mei tweeduizend
vierentwintig, door de Raad van State, XIIe kamer, samengesteld uit:
Paul Lemmens,
kamervoorzitter,
Patricia De Somere,
staatsraad,
Inge Vos,
staatsraad,
bijgestaan door
Greta Scheveneels,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Greta Scheveneels
Paul Lemmens
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.964
XII-9118-14/14
