Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412 (2024-07-09)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.412 van 9 juli 2024 Economische zaken - Energie (subsidies,
premies), behalve stedenbouwkundige en milieuvergunningen Beslissing :
Verwerping heropening debatten Samenvoeging Aanvullend verslag
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIVe KAMER
ARREST
nr. 260.412 van 9 juli 2024
in de zaken I. A. 237.083/XIV-39.345
II. A. 237.533/XIV-39.342
In zake :
I + II
de UNIVERSITEIT GENT
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Julie Vanhoenacker
kantoor houdend te 9000 Gent
Kasteellaan 141
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
I + II
het VLAAMSE GEWEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Damien Verhoeven, Bert Van Herreweghe en Vincent
Verbelen
kantoor houdend te 1000 Brussel
Keizerslaan 3
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
1.1.
Het beroep in de zaak 237.083/XIV-39.345 (hierna: sub I),
ingesteld op 23 augustus 2022 strekt tot de nietigverklaring van de beslissing van
het intern verzelfstandigd agentschap zonder rechtspersoonlijkheid van de
Vlaamse overheid Vlaams Energie- en Klimaatagentschap van 27 juni 2022
“houdende het niet weerhouden van de aanvraag van de [verzoekende partij] in het
kader van de call voor de ondersteuning van steunaanvragen voor middelgrote
installaties o.b.v. zonne-energie en kleine en middelgrote windturbines (‘eerste
bestreden beslissing’) en de stilzwijgende beslissingen van het VEKA en de
Vlaamse minister van Justitie en Handhaving, Omgeving, Energie en Toerisme om
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -1/21
de beslissing van het VEKA van 27 juni 2022 niet te herzien (‘tweede en derde
bestreden beslissingen’).”
1.2.
Het beroep in de zaak 237.533/XIV-39.342 (hierna: sub II),
ingesteld op 31 oktober 2022 strekt tot de nietigverklaring van:
“1. De beslissing van de Vlaamse Minister van Justitie en Handhaving, Omgeving,
Energie en Toerisme en het VEKA van 16 september 2022 om de beslissing van
het VEKA van 27 juni 2022 met betrekking tot de subsidieaanvraag met referentie
C1_2022_S2_0336 niet te herzien (‘eerste bestreden beslissing’);
2. De beslissing van het VEKA van 19 september 2022 met betrekking tot de
administratieve
rechtzetting
van
de
subsidieaanvraag
met
referentie
C2_2022_S2_0424 (‘tweede bestreden beslissing’).”
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft in beide zaken een memorie van
antwoord ingediend en de verzoekende partij heeft in beide zaken een memorie
van wederantwoord ingediend.
Eerste auditeur Alexander Van Steenberge heeft in beide zaken
een verslag opgesteld.
De verzoekende partij heeft in beide zaken een verzoek tot
voortzetting van het geding en een laatste memorie ingediend. De verwerende
partij heeft in beide zaken een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 27 maart 2024.
Kamervoorzitter Geert Debersaques heeft verslag uitgebracht.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -2/21
Advocaat Julie Vanhoenacker, die verschijnt voor de
verzoekende partij en advocaat Vincent Verbelen, die verschijnt voor de
verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Alexander Van Steenberge heeft advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Op 14 maart 2022 dient de verzoekende partij een steunaanvraag
in bij het intern verzelfstandigd agentschap zonder rechtspersoonlijkheid van de
Vlaamse overheid Vlaams Energie- en Klimaatagentschap (hierna: het VEKA) en
zulks op grond van het ministerieel besluit van 28 januari 2022 ‘houdende de
organisatie van calls voor het jaar 2022 voor het indienen van steunaanvragen voor
middelgrote installaties op basis van zonne-energie en kleine en middelgrote
windturbines’ (hierna: het ministerieel besluit van 28 januari 2022).
3.2.
Op 21 april 2022 kent de administrateur-generaal van het
VEKA, in een collectieve beslissing, onder meer aan de verzoekende partij een
eenmalige subsidie toe voor een bedrag van maximaal 129.035,80 euro.
De artikelen 2 en 9 van die beslissing luiden:
“Art. 2. De steun wordt uitbetaald conform de voorwaarden opgenomen in
artikel 7.11.4 van het Energiebesluit van 19 november 2010.
Het uit te betalen steunbedrag is gelijk aan de aangevraagde steun, in
overeenstemming met artikel 7.11.3, §3, elfde en twaalfde lid, van het
Energiebesluit van 19 november 2010.
Het steunbedrag wordt betaald via een overschrijving naar het rekeningnummer
van de aanvrager, zoals opgegeven in de subsidieaanvraag.”
“Art. 9. Als blijkt dat de begunstigden de toekenningsvoorwaarden, vermeld in dit
besluit, alsook de voorwaarden vastgesteld door de wet van 16 mei 2003 tot
vaststelling van de algemene bepalingen die gelden voor begrotingen, de controle
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -3/21
op de subsidies en voor de boekhouding van de gemeenschappen en de gewesten,
het decreet van 29 maart 2019 houdende de Vlaamse Codex Overheidsfinanciën
en het besluit van de Vlaamse Regering van 17 mei 2019 ter uitvoering van de
Vlaamse Codex Overheidsfinanciën van 29 maart 2019, niet respecteren dan zal
de uitbetaling van de subsidie door het Vlaams Energie- en Klimaatagentschap
worden stopgezet en worden reeds uitgekeerde bedragen teruggevorderd.”
3.3.
Met een brief, gedateerd op 22 april 2022, meldt de
administrateur-generaal van het VEKA aan de verzoekende partij:
“Hierbij meld ik u dat uw steunaanvraag in het kader van de call voor de
ondersteuning van middelgrote installaties o.b.v. zonne-energie en kleine en
middelgrote windturbines is weerhouden voor financiële steun.
U wordt een subsidie voorzien van 129.035,80 euro op ordernummer […]. Dit
ordernummer dient op elke factuur vermeld te worden.
De datum waarop u dit schrijven in ontvangst nam geldt als de betekening van de
beslissing over uw steunaanvraag. Indien u in uw aanvraagformulier hier mee
instemde komt de bezorgdatum van de documenten in uw E-BOX overeen met de
datum van betekening. Conform artikel 7.11.3, §3 van het Energiebesluit van
19 november 2010 (hierna: Energiebesluit) mag u na deze datum van
kennisgeving van de beslissing met de investering starten.
Graag vestig ik daarbij uw aandacht op artikel 7.11.3, §4 van het Energiebesluit
waarbij u uiterlijk 60 dagen na de betekening van deze beslissing een bewijs van
het stellen van een bankwaarborg ten gunste van het Vlaamse Gewest moet
bezorgen aan het Vlaams Energie- en Klimaatagentschap. De bankwaarborg
bedraagt 7,5% van het toegekende steunbedrag en minstens 2.000 euro. Als dit
gevraagde bewijs niet binnen deze vooropgestelde termijn wordt bezorgd, wordt u
drie jaar vanaf de datum van de betekening van de beslissing uitgesloten van
deelname aan de call voor de ondersteuning van middelgrote installaties op basis
van zonne-energie en kleine en middelgrote windturbines.”
De elektronische ondertekening van deze brief door de
administrateur-generaal draagt de vermelding: “getekend op: 2022-04-22 13:30:47
Voorts blijkt uit deze brief dat hij betrekking heeft op het
dossiernummer C1_2022_S2_0336.
3.4.
Met een e-mail van 30 mei 2022 om 9u09 meldt het VEKA aan
de verzoekende partij:
“[…]
Met deze e-mail herinneren we u graag aan de termijn van 60 dagen na de
betekening van de beslissing voor het indienen van deze borgtocht/bankwaarborg
voor uw project in het Energieportaal. De datum van de betekening van de
beslissing is de dag waarop u de notificatiebrief ontvangen heeft, waarin
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -4/21
meegedeeld werd dat u steun zal ontvangen via de call groene stroom voor uw
project.
Dit is een essentiële stap om uw steunaanvraag succesvol te volbrengen. Het niet
tijdig stellen van de waarborg én het niet tijdig bezorgen van een bewijs daarvan in
het Energieportaal heeft tot gevolg dat de aanvrager het recht op de
investeringssteun verlies en dat de aanvrager voor drie jaar uitgesloten wordt voor
deelname aan de call groene stroom
[…].”
3.5.
Op
9
juni
2022
verleent
de
FOD
Financiën
een
borgstellingsattest, waarbij is gesteld dat een borgtocht is gesteld bij de Depositoen Consignatiekas, voor een bedrag van 9.678,00 euro, met als borgsteller de
verzoekende partij en als begunstigde van de borgtocht de “ministeries van de
Vlaamse Gemeenschap borg voor een bedrag van 3.296,80 euro bij de bank Bnp
Paribas Fortis.”
3.6.
Bij brief van 27 juni 2022 deelt de administrateur-generaal van
het VEKA aan de verzoekende partij mee dat haar steunaanvraag “in het kader van
de call voor de ondersteuning van middelgrote installaties o.b.v. zonne-energie en
kleine en middelgrote windturbines, voor een Overige PV-installaties niet
weerhouden is.”
De motieven van deze beslissing zijn vermeld in de bijlage bij de
voornoemde brief. Die stelt:
“Bijlage 1: De beoordeling van uw subsidieaanvraag
Een correcte borgstelling voor een goedgekeurde subsidieaanvraag bestaat
conform artikel 7.11.3, §4 van het Energiebesluit van 19 november 2010 uit het
tijdig en correct bezorgen van een digitaal afschrift ervan via het door het Vlaams
Energie en Klimaatagentschap ter beschikking gestelde elektronisch formulier.
Voor dit project werd geen borg gesteld, conform artikel 7.11.3, §4 van
Energiebesluit van 19 november 2010.
Als gevolg hiervan wordt u, conform voornoemd artikel uit het Energiebesluit, als
aanvrager voor drie jaar vanaf de datum van de betekening van de beslissing
uitgesloten van deelname aan de call voor de ondersteuning van middelgrote
installatie op basis van zonne-energie en kleine en middelgrote windturbines. U
verliest tevens het recht op steun voor deze voorliggende subsidieaanvraag.”
Als kenmerk is het dossiernummer vermeld, met name
C1_2022_S2_0336.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -5/21
Dit is de eerste bestreden beslissing in de zaak sub I.
3.7.
Op 27 juni 2022 dient de verzoekende partij, in de tweede call
van 2022, een nieuwe aanvraag in, met referentie C2_2022_S2_0424.
3.8.
Met een brief, gedateerd op 21 juli 2022, meldt de
administrateur-generaal van het VEKA aan de verzoekende partij:
“Hierbij meld ik u dat uw steunaanvraag in het kader van de call voor de
ondersteuning van middelgrote installaties o.b.v. zonne-energie en kleine en
middelgrote windturbines is weerhouden voor financiële steun.
U wordt een subsidie voorzien van 7.304,75 euro op ordernummer […]. Dit
ordernummer dient op elke factuur vermeld te worden.
De datum waarop u dit schrijven in ontvangst nam geldt als de betekening van de
beslissing over uw steunaanvraag. Indien u in uw aanvraagformulier hier mee
instemde komt de bezorgdatum van de documenten in uw E-BOX overeen met de
datum van betekening. Conform artikel 7.11.3, §3 van het Energiebesluit van
19 november 2010 (hierna: Energiebesluit) mag u na deze datum van
kennisgeving van de beslissing met de investering starten.
Graag vestig ik daarbij uw aandacht op artikel 7.11.3, §4 van het Energiebesluit
waarbij u uiterlijk 60 dagen na de betekening van deze beslissing een bewijs van
het stellen van een bankwaarborg ten gunste van het Vlaamse Gewest moet
bezorgen aan het Vlaams Energie- en Klimaatagentschap. De bankwaarborg
bedraagt 7,5% van het toegekende steunbedrag en minstens 2.000 euro. Als dit
gevraagde bewijs niet binnen deze vooropgestelde termijn wordt bezorgd, wordt u
drie jaar vanaf de datum van de betekening van de beslissing uitgesloten van
deelname aan de call voor de ondersteuning van middelgrote installaties op basis
van zonne-energie en kleine en middelgrote windturbines.”
De elektronische ondertekening van deze brief door de
administrateur-generaal draagt de vermelding: “getekend op: 2022-07-25
06:37:41: + 02:00.”
Voorts blijkt uit deze brief dat hij betrekking heeft op het
dossiernummer C2_2022_S2_0424.
3.9.
Met een brief van 15 juli 2022 vraagt de rector van de
verzoekende partij om de eerste bestreden beslissing te herzien.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -6/21
3.10
Met een brief, gedateerd op 2 september 2022, doch ondertekend
op 16 september 2022, weigert de Vlaamse minister van Energie de eerste
bestreden beslissing te herzien. De elektronische ondertekening van deze brief
draagt de vermelding: “getekend op: 2022-09-16 12:32:17: + 02:00.”
Deze brief overweegt het volgende:
“Het Vlaams Energie- en Klimaatagentschap (VEKA) ontving in goede orde uw
brief van 25 juli jl. waarin u vraagt om onze beslissing inzake uw subsidiedossier,
met referentie C1_2022_S2_0336, om de Universiteit Gent voor drie jaar uit te
sluiten voor deelname aan de call groene stroom, omwille van het niet correct
indienen van de (bank)waarborg, te herzien.
De waarborg is in de eerste plaats een essentieel onderdeel om de daadwerkelijke
uitvoerbaarheid van een project te verzekeren. Zolang er geen waarborg is, kan het
project desgevallend slechts op papier bestaan, met het risico dat het virtueel blijft.
De Vlaamse Regering wil door de uitsluiting van drie jaar voor deelname aan de
call groene stroom tevens ontraden om budgetten nodeloos te reserveren voor
projecten die niet zullen worden uitgevoerd en waardoor het moeilijker wordt de
gewestelijke doelstellingen inzake hernieuwbare energie te halen. De driejarige
uitsluiting is immers een belangrijke incentive om de waarborg tijdig te
verschaffen en dus het project daadwerkelijk te realiseren.
De Vlaamse Regering had oorspronkelijk gekozen voor een uitsluiting van vijf
jaar van deelname aan latere calls. Deze uitsluiting werd teruggebracht naar drie
jaar bij hervorming van de call in 2020, waarbij ook installaties op basis van
zonne-energie aan de call werden gevoegd.[…]. Rekening houdende met 1° het
belang van het halen van de doelstellingen inzake hernieuwbare energie in tijden
van klimaatcrisis en van een bevoorradingszekerheid die onder druk staat, alsook
2° de niet frequente organisatie van calls groene stroom, is deze
uitsluitingsmaatregel niet onredelijk/onevenredig.
Elke deelnemer wordt bovendien geacht het reglement te kennen van de call
groene stroom. Er is een website van het VEKA voor de call beschikbaar waar
onder meer deze regelgeving beschikbaar is. De voornoemde website voorziet ook
in een uitvoerige digitale en interactieve handleiding die alle aspecten van de
subsidieregeling omstandig toelicht. Tevens is een team van dossierbehandelaars
via een […]-emailadres beschikbaar voor alle vragen hieromtrent.
Wat het juridische kader betreft, stelt artikel 7.11.3, §4 van het Energiebesluit van
19 november 2010 duidelijk dat het niet correct indienen van een bankwaarborg
leidt tot het verliezen van de aangevraagde steun en een uitsluiting van de
aanvrager voor drie jaar vanaf de datum van de betekening van de beslissing:
Ԥ 4. Voor alle geselecteerde projecten wordt een bankwaarborg gesteld ten gunste
van het Vlaamse Gewest. De bankwaarborg bedraagt 7,5% van het steunbedrag
dat is opgenomen in de beslissing, vermeld in § 3, tiende lid, en bedraagt minstens
2000 euro. Uiterlijk zestig dagen na de betekening van de beslissing, vermeld in
§ 3, tiende lid, bezorgt de begunstigde de bankwaarborg digitaal via een
elektronisch formulier op de website van het VEKA aan het VEKA.
Als de aanvrager het gevraagde bewijs niet bezorgt binnen de vooropgestelde
termijn, wordt hij voor drie jaar vanaf de datum van de betekening van de
beslissing uitgesloten van deelname aan de call voor de ondersteuning van
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -7/21
middelgrote installaties op basis van zonne-energie en kleine en middelgrote
windturbines.’
De Vlaamse Regering heeft deze uitsluiting verantwoord in haar nota aan het
Vlaams Parlement:
‘Tegelijk wordt aan de bankwaarborgregeling toegevoegd dat het niet (tijdig)
voldoen aan deze voorwaarde tot gevolg heeft dat de aanvrager/begunstigde drie
jaar wordt uitgesloten van deelname aan dit steunsysteem. Op die manier wordt
het steun budget niet onnodig en lang vastgezet.’
Deze juridische bepalingen worden vervolgens op een duidelijke manier
gecommuniceerd naar de deelnemers van de call groene stroom. Onderstaand ziet
u respectievelijk hoe de noodzaak van het indienen van de waarborg via het
Energieportaal geduid wordt op 1) de website, 2) de interactieve handleiding, 3)
de notificatiebrief van de betekening van de steunaanvraag en 4) het
Energieportaal
[…].
Tot slot worden de aanvragers als extra ondersteuning vóór het verstrijken van de
deadline per email op de hoogte gebracht dat nog geen waarborg werd opgeladen
op het Energieportaal en wat de gevolgen zijn als dit niet (tijdig) gebeurt. Deze
e-mails worden verstuurd naar de in de subsidieaanvraag opgegeven
contactpersoon van de aanvrager die optreedt in naam en voor rekening van de
opgegeven aanvrager.
Op basis van de argumenten en de voorbeelden die aangehaald werden in de
bovenstaande alinea’s kan ik duiden dat het uitsluiten van de Universiteit Gent
voor drie jaar voor deelname aan de call groene stroom niet onredelijk/
onevenredig is en dat de steunaanvrager via verschillende kanalen duidelijk op de
hoogte gesteld werd dat de waarborg via het Energieportaal opgeladen diende te
worden, wat niet gebeurd is. Omwille van deze redenen kan VEKA de beslissing
om de Universiteit van Gent voor drie jaar uit te sluiten voor deelname aan de call
groene stroom niet herzien.
[…].”
Dit is de eerste bestreden beslissing in de zaak sub II.
3.11.
Op 19 september 2022 deelt het VEKA aan de verzoekende
partij het volgende mee:
“De Universiteit Gent, geïdentificeerd door KBO-nummer 0248015142, werd in
het kader van de steunaanvraag met referentie C1_2022_S2_0336, conform
artikel 7.11.3, §4 van het Energiebesluit van 19 november 2010, vanaf de datum
van de betekening van de beslissing, over het al dan niet toekennen van de steun,
voor drie jaar uitgesloten van deelname aan de call voor de ondersteuning van
middelgrote installaties op basis van zonne-energie en kleine en middelgrote
windturbines (=call groene stroom). De Universiteit Gent werd hiervan, via eBox,
op de hoogte gesteld op 27-06-2022.
De datum van de betekening van deze steunaanvraag is 14-03-2022. Dit betekent
dat de aanvrager tot 14-03-2025 uitgesloten is van deelname aan de call groene
stroom.
Op 27-06-2022 diende de aanvrager, geïdentificeerd door KBO-nummer
0248015142, in de tweede call van 2022 een nieuwe aanvraag in, met referentie
C2_2022_S2_0424. Conform het Energiebesluit van 19 november 2010 is dit niet
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -8/21
toegestaan, wegens de hoger vermelde uitsluiting van deelname aan de call groene
stroom vanaf 14-03-2022 tot en met 14-03-2025. Door een technisch probleem in
het IT-systeem voor de dossierbehandeling van de call groene stroom werd het
indienen van deze steunaanvraag binnen de uitsluitingsperiode door de
Universiteit Gent niet gesignaleerd aan de dossierbeheerder, noch kwam dit
dossier naar voor in de steekproefcontrole. Dit technisch probleem is intussen
weggewerkt.
Deze aanvraag is dan ook door het Vlaams Energie- en Klimaatagentschap
onterecht goedgekeurd. Deze beslissing werd op 25-07-2022 onterecht betekend
aan de aanvrager.
Met dit schrijven stellen we u als aanvrager op de hoogte van deze administratieve
rechtzetting en de gewijzigde beslissing inzake uw subsidieaanvraag met
referentie C2_2022_S2_0424, ingediend op 27-06-2022 in de tweede call van
2022. De beslissing voor deze aanvraag is hierbij gewijzigd naar niet weerhouden.
De gestelde waarborg wordt integraal vrijgegeven.”
Dit is de tweede bestreden beslissing in de zaak sub II.
IV. Samenvoeging
Gelet op de samenhang tussen de thans voorliggende beroepen
tot nietigverklaring en met het oog op een goede rechtsbedeling is er reden om
beide beroepen samen te voegen en ze in één arrest af te handelen.
De zaken met rolnummers A. 237.083/XIV-39.345 en A.
237.533/XIV-39.342 worden gevoegd.
V.
Nadere omschrijving van het voorwerp van de eerste bestreden
beslissing in de zaak sub II
In de memorie van wederantwoord in deze zaak bevestigt de
verzoekende partij dat zij geen twee afzonderlijke beslissingen van de minister en
het VEKA van 16 september 2022 aanvecht. Het gaat wel degelijk om één
bestreden beslissing, maar omdat volgens haar uit de eerste bestreden beslissing
niet duidelijk af te leiden valt van wie deze precies uitgaat - van de minister of het
VEKA -
heeft zij deze beslissing in haar verzoekschrift aangeduid als “de
beslissing van de Vlaamse Minister van Justitie en Handhaving, Omgeving,
Energie en Toerisme en het VEKA van 16 september 2022”.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -9/21
Uit inzonderheid de elektronische ondertekening van de eerste
bestreden beslissing in deze zaak door de Vlaams minister van Energie, blijkt dat
deze uitgaat van de voornoemde minister.
VI.
Ontvankelijkheid wat het voorwerp betreft
A.
Betreffende de in de zaak sub I bestreden stilzwijgende
beslissingen (tweede en derde bestreden beslissing)
Standpunt van de partijen
Inzake de tweede bestreden beslissing – dit is de stilzwijgende
beslissing van de Vlaamse minister van Justitie en handhaving, omgeving, energie
en toerisme om de eerste bestreden beslissing niet te herzien –, wijst de verwerende
partij erop dat op 2 september 2022 de minister wel heeft geantwoord doch dat zij
het verzoek tot herziening daarmee heeft afgewezen. Met dat antwoord heeft zij
een uitdrukkelijk afwijzend standpunt ingenomen. Hieruit volgt dat de tweede
bestreden beslissing definitief heeft opgehouden te bestaan, als deze al ooit heeft
bestaan. Het verzoek tot vernietiging van de tweede bestreden beslissing is aldus
zonder voorwerp.
Wat de derde bestreden beslissing betreft, dit is de stilzwijgende
beslissing van het VEKA om de eerste bestreden beslissing niet te herzien –, wijst
de verwerende partij erop dat het door de verzoekende partij ingediende verzoek
tot herziening niet is gericht tot het VEKA. Aangezien er geen verzoek tot
herziening jegens het VEKA zou kunnen bestaan, kan er evenmin een
stilzwijgende afwijzing ervan plaatsvinden. Het verzoek tot vernietiging van de
derde bestreden beslissing is aldus zonder voorwerp.
De verzoekende partij repliceert in de memorie van
wederantwoord dat zij zich kan beperken “tot de vaststelling dat het beroep tegen
de tweede en derde beslissingen zonder voorwerp is geworden. Intussen werden
deze stilzwijgende beslissingen van het VEKA en de Minister van Justitie en
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -10/21
Handhaving, Omgeving, Energie en Toerisme vervangen door de (uitdrukkelijke)
beslissing van de Minister van 16 september 2022. Tegen deze beslissing heeft de
verzoekende partij eveneens een beroep tot vernietiging bij Uw Raad ingesteld op
21 oktober 2022. Deze procedure is gekend
onder
het
rolnummer
G/A 237.533/[XIV-39.342]”.
In haar laatste memorie erkent de verzoekende partij dat het
beroep tegen deze beslissingen zonder voorwerp is geworden, nu deze
stilzwijgende beslissingen “werden vervangen door de (uitdrukkelijke) beslissing
van de minister van 16 september 2022.”
Beoordeling
Los van de vraag of de tweede en derde bestreden beslissingen
ooit hebben bestaan, blijkt in ieder geval dat op de vraag van 15 juli 2022 (zie
supra, punt 3.9.) van de verzoekende partij tot herziening van de eerste bestreden
beslissing in de zaak sub I, thans een expliciet antwoord is gegeven, met name de
eerste bestreden beslissing in de zaak sub II (zie supra, punt 3.10.).
Het beroep is derhalve zonder voorwerp wat de tweede en derde
bestreden beslissing betreft.
De exceptie is gegrond.
B.
Betreffende de in de zaak sub II als eerste bestreden beslissing
(cfr. supra punt 3.10)
Standpunt van de partijen
De verwerende partij betwist in de memorie van antwoord de
ontvankelijkheid van de eerste bestreden beslissing als volgt:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -11/21
“De brief van de Vlaamse minister van Energie van 16 september 2022 vormt
geen rechtshandeling – zowel naar strekking als naar inhoud – die de rechtspositie
van UGent op enige wijze heeft beïnvloed. In deze brief wordt slechts – in
antwoord op de brief van de rector en op gemotiveerde wijze – door de Vlaamse
minister van Energie toegelicht dat de motieven in de beslissing van 27 juni 2022
de uitsluiting van UGent uit de call groene stroom rechtvaardigen en dat er geen
reden is om die beslissing te (laten) herzien. De Vlaamse minister van Energie
licht hier dus slechts het rechtsgevolg toe dat krachtens art. 7.11.3, §4 [van het
Energiebesluit van 19 november 2010] aan het niet correct stellen van (het bewijs
van) de waarborg wordt verbonden en dat VEKA in dit dossier correct heeft
toegepast. De ‘beslissing’ van 16 september 2022 kan derhalve hoogstens worden
gezien als een onthouding van de Vlaamse minister van Energie om, in het kader
van een louter facultatief administratief toezicht, haar administratie te instrueren
om een eerdere beslissing te herzien. Een dergelijke beslissing is niet
aanvechtbaar.
In de mate dat de Vlaamse minister van Energie in de brief van 16 september 2022
het standpunt van haar administratie bijtreedt, is dergelijke beslissing hoe dan ook
niet aanvechtbaar. Het is vaststaande rechtspraak van de Raad van State dat een
administratieve beslissing niet aanvechtbaar is voor de Raad van State als zij enkel
een voorafgaande beslissing bevestigt. Een bevestigende beslissing creëert
immers geen rechtsgevolgen.”
In de memorie van wederantwoord, waar zij in haar laatste
memorie ook naar verwijst, stelt de verzoekende partij dat, ofwel, de eerste
bestreden beslissing in de zaak sub II inderdaad een louter bevestigende beslissing
is en in dat geval is het beroep tegen de beslissing van het VEKA van 27 juni 2022
ontvankelijk (de eerste bestreden beslissing in de zaak sub I), ofwel gaat het om
een vervangende beslissing en is het beroep tegen de beslissing van de minister van
Energie van 16 september 2022 (de eerste bestreden beslissing in de zaak sub II)
ontvankelijk. Ter zake gedraagt de verzoekende partij zich op dit punt naar de
wijsheid van de Raad van State.
Beoordeling
Alvorens de Raad van State moet onderzoeken of hij inzake de
eerste bestreden beslissing in de zaak sub II over rechtsmacht beschikt om die te
beoordelen, moet eerst de vraag worden uitgeklaard of de bestreden beslissing
bezien vanuit de primaire ontvankelijkheidsvoorwaarden, een voorwerp heeft dat
toegang kan verlenen tot zijn pretorium. Het past daarom om eerst te onderzoeken
of deze primaire ontvankelijkheidsvoorwaarde is vervuld.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -12/21
De toepasselijke regelgeving voorziet niet in de mogelijkheid
van een verzoek tot heroverweging of herziening, nadat de investeringssteun werd
geweigerd. De verzoekende partij heeft niettemin op 15 juli 2022 – dit is vooraleer
zij het beroep in de zaak sub I heeft ingediend – een dergelijk verzoek tot
heroverweging ingediend bij de Vlaamse minister van Energie.
Het door de verzoekende partij ingediende beroep betreft
derhalve een facultatief of willig hiërarchisch beroep dat ertoe strekt te
bewerkstelligen dat de geadieerde Vlaamse minister gebruik zou maken van haar
bevoegdheid het VEKA te bevelen dat het zijn initiële beslissing zou herzien
(injunctiebevoegdheid), dan wel dat de Vlaamse minister in de plaats van het
VEKA zou beslissen (indeplaatsstelling).
Los van de vraag of de Vlaamse minister van Energie in een
concrete individuele zaak ten aanzien van het VEKA een injunctiebevoegdheid
heeft, dan wel haar beslissing in de plaats kan stellen van het VEKA, blijkt uit de
eerste bestreden beslissing niet dat het antwoord van de Vlaamse minister van
Energie het resultaat is van een heronderzoek van de zaak. In wezen wordt daarin
slechts het rechtsgevolg toegelicht, c.q. gerechtvaardigd, dat krachtens
artikel 7.11.3, § 4, van het Energiebesluit van 19 november 2022 aan het niet
correct stellen van (het bewijs van) de borg wordt verbonden en dat het VEKA in
het voorliggende dossier met de eerste bestreden beslissing in de zaak sub I heeft
toegepast. Het antwoord van de Vlaamse minister van Energie tot herziening kan
dan ook niet worden beschouwd als een nieuwe beslissing die na een nieuw
onderzoek van de zaak in de plaats zou zijn gekomen van de eerste bestreden
beslissing in de zaak sub II.
De exceptie is gegrond.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -13/21
VII. Ontvankelijkheid wat de rechtsmacht van de Raad van State betreft
Vooraf
Uit wat voorafgaat volgt dat het navolgend onderzoek naar de
rechtsmacht van de Raad van State enkel betrekking heeft op de eerste bestreden
beslissing in de zaak sub I en op de tweede bestreden beslissing in de zaak sub II.
Standpunt van de partijen
In beide zaken sluit de verwerende partij zich in haar laatste
memorie aan bij de in beide zaken opgeworpen ambtshalve exceptie van het
auditoraat dat het werkelijke en rechtstreekse voorwerp van het beroep een geschil
over subjectieve rechten betreft, waardoor de Raad van State geen rechtsmacht
heeft om hiervan kennis te nemen. In het auditoraatsverslag wordt ambtshalve het
gebrek aan rechtsmacht van de Raad van State opgeworpen in essentie doordat de
bevoegdheid van de overheid volstrekt gebonden is.
De verzoekende partij betwist in haar laatste memorie in beide
zaken dat de Raad van State geen rechtsmacht heeft. Zij wijst in beide zaken erop
dat te dezen twee cumulatieve of “connexe” voorwaarden gelden die beiden
moeten vervuld zijn opdat het werkelijk rechtstreeks voorwerp dat aan de Raad van
State wordt voorgelegd, een geschil over een subjectief recht betreft. In beide
zaken stelt zij dat moet worden geconcludeerd dat de Raad van State over
rechtsmacht beschikt om kennis te nemen van het beroep, omdat zij in haar derde
middel de on(grond)wettigheid van artikel 7.11.3, § 4, van het Energiebesluit van
19 november 2010 heeft opgeworpen. De beoordeling van dit middel door de Raad
van State leidt er immers niet toe dat er een uitspraak moet worden gedaan over het
bestaan of de omvang van het subjectief recht dat besloten ligt in die bepaling,
meer bepaald het recht op steun voor het project van de verzoekende partij. In de
zaak sub II voegt de verzoekende partij eraan toe dat ook de eerste voorwaarde niet
is vervuld, aangezien volgens haar het verlenen van een subsidie geen verplichting
is en dus ook niet kan overeenstemmen met een subjectief recht.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -14/21
Beoordeling
In haar arrest nr. 257.892 van 14 november 2023 heeft de
algemene vergadering van de afdeling Bestuursrechtspraak het volgende
geoordeeld:
“6. Uit de artikelen 144, eerste lid, en 145 van de Grondwet volgt dat de geschillen
over subjectieve rechten – altijd, wat de in de eerstgenoemde bepaling bedoelde
geschillen over burgerlijke rechten betreft en in principe, wat de geschillen over
politieke rechten betreft – tot de rechtsmacht van de hoven en rechtbanken behoren.
Onder voorbehoud van een toewijzing van bevoegdheid inzake politieke rechten, is
de Raad van State dan ook zonder rechtsmacht om kennis te nemen van beroepen en
vorderingen waarvan het werkelijke en rechtstreekse voorwerp een geschil over
subjectieve rechten betreft.
7. De bevoegdheid van de Raad van State wordt aldus bepaald door het werkelijk en
rechtstreeks voorwerp van het beroep tot nietigverklaring (Cass. (verenigde
kamers) 19 februari 2015, C.14.0308.N).
De Raad van State is op grond van de artikelen 144 en 145 van de Grondwet zonder
rechtsmacht wanneer de vordering strekt tot de nietigverklaring van een
administratieve rechtshandeling waarbij (i) een administratieve overheid weigert
om een verplichting uit te voeren die overeenstemt met een subjectief recht
waarover de verzoekende partij meent te beschikken en (ii) het ingeroepen
annulatiemiddel gebaseerd is op een regel van materieel recht die deze verplichting
in het leven roept en het geschil inhoudelijk bepaalt (Cass. (verenigde kamers)
27 november 2020, C.17.0114.N en de concl. van eerste adv.-gen. R. Mortier; zie
eveneens Cass. (verenigde kamers) 8 september 2016, C.11.0455.F en de concl. van
adv.-gen. Th. Werquin).
Hieruit volgt derhalve dat de Raad van State zonder rechtsmacht is wanneer aan
twee (connexe) voorwaarden is voldaan waarbij niet alleen acht moet worden
geslagen op het voorwerp van de vordering (het petitum) maar ook op het
aangevoerde middel (de causa petendi). De eerste voorwaarde houdt verband met
het voorwerp van het beroep, met datgene wat wordt gevorderd, namelijk de
erkenning of de vaststelling van het bestaan van een subjectief recht in hoofde van
de rechtzoekende, aangezien hij voldoet aan alle voorwaarden waarvan het objectief
recht deze aanspraak afhankelijk maakt. De eerste voorwaarde is alleen maar
vervuld wanneer de bevoegdheid van de administratie volledig gebonden is (zie de
concl. van adv.-gen. Th. Werquin voor Cass. (verenigde kamers) 11 juni 2010, AR
C.09.0336.F, AC 2010, nr. 418; concl. van eerste adv.-gen. R. Mortier voor
Cass. (verenigde kamers) 27 november 2020, C.17.0114.N). De tweede voorwaarde
heeft betrekking op de middelen die tot staving van het annulatieverzoek worden
aangevoerd. De Raad van State heeft geen rechtsmacht wanneer het aangevoerde
annulatiemiddel wordt afgeleid uit de schending van de rechtsregel welke die
verplichting vestigt (zie de concl. van eerste adv.-gen. R. Mortier voor Cass.
(verenigde kamers) 27 november 2020, 17.0114.N).
Het is daarbij niet voldoende dat een annulatiemiddel de Raad van State in het raam
van het wettigheidstoezicht incidenteel of onrechtstreeks verplicht om uitspraak te
doen over het bestaan of over de draagwijdte van een subjectief recht om te
beslissen tot de afwezigheid van rechtsmacht van de Raad van State (zie Cass.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -15/21
(verenigde kamers) 11 juni 2010, AR C.09.0336.F, AC 2010, nr. 418; evenals de
concl. van adv.-gen. C. Vandewal voor Cass. (verenigde kamers) 19 februari 2015,
C.14.0369.N en van eerste adv.-gen. R. Mortier voor Cass. (verenigde kamers)
27 november 2020, C.17.0114.N).
8. Opdat er sprake zou zijn van een vordering op grond van een subjectief recht, is
vereist dat de verzoekende partij zich beroept op een welbepaalde juridische
verplichting die een regel van objectief recht rechtstreeks aan een derde oplegt en
bij de nakoming waarvan die partij belang heeft; opdat een verzoekende partij zich
op een dergelijk recht zou kunnen beroepen ten aanzien van de bestuurlijke
overheid, dient de bevoegdheid van die overheid volledig gebonden te zijn (Cass.
(verenigde kamers) 20 december 2007 (2 arresten), C.06.0574.F en C.06.0596.F).
De Raad van State blijft bevoegd wanneer het ontstaan van het subjectief recht
afhangt van een voorafgaande beslissing van de administratieve overheid, die wat
die beslissing betreft over een discretionaire bevoegdheid beschikt, ook al is haar
bevoegdheid op bepaalde vlakken gebonden (Cass. (verenigde kamers) 19 februari
2015, C.14.0369.N).
Het gegeven dat de administratieve overheid de wettelijke en reglementaire criteria
die aan haar bestuurshandelen ten grondslag liggen moet interpreteren, noch het
gegeven dat zij ertoe wordt verplicht feiten juridisch te kwalificeren, leiden ertoe
dat zij een discretionaire bevoegdheid uitoefent of dat er niet langer sprake zou zijn
van een op haar rustende juridische verplichting en een daarmee overeenstemmend
subjectief recht in hoofde van de rechtszoekende.
9. Er dient te dezen dan ook in de eerste plaats worden nagegaan of de verwerende
partij bij het nemen van de bestreden beslissing over enige discretionaire
beoordelingsbevoegdheid beschikte, dan wel slechts over een (volledig) gebonden
bevoegdheid en in dat opzicht slechts heeft moeten vaststellen of de reglementair
vastgestelde voorwaarden, zoals zij die als overheid interpreteert, vervuld waren.
Voorts dient bij die beoordeling van het werkelijk en rechtstreeks voorwerp van de
vordering, en anders dan de verwerende partij dat ziet, wel degelijk acht worden
geslagen op de door de verzoekende partij ‘ingeroepen middelen en vermeende
onwettigheden’ (de causa petendi).
10. De omstandigheid daarentegen dat de verwerende partij bij de kennisgeving van
haar beslissing aan de verzoekende partij o.m. heeft vermeld dat een
annulatieberoep bij de Raad van State kon worden ingesteld, doet – en anders dus
dan de verzoekende partij dat ziet – aan het voorgaande niet af. Die omstandigheid
heeft immers geen invloed op het onderzoek naar en de beoordeling van de
rechtsmacht van de Raad van State. De regels die de respectieve bevoegdheden van
de hoven en rechtbanken van de rechterlijke orde en van de Raad van State
vaststellen, vloeien voort uit de Grondwet en partijen kunnen daarvan niet afwijken.
11. Het valt dan ook de bevoegde kamer toe om te oordelen of in casu aan de beide
voorwaarden is voldaan, wat inhoudt dat bij de beoordeling van het werkelijk en
rechtstreeks voorwerp van de vordering niet alleen acht moet worden geslagen op
het voorwerp van de vordering (het petitum) maar ook op het/de aangevoerde
middel(en) (de causa petendi).”
De algemene vergadering van de Raad van State oordeelde in
dezelfde zin in haar arresten nrs. 257.891 en 257.893 van dezelfde datum.
De Raad van State sluit zich in de voorliggende zaak bij die
rechtspraak en de motivering ervan aan.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -16/21
Er moet bij de navolgende beoordeling van het werkelijk en
rechtstreeks voorwerp van de vordering dan ook acht worden geslagen op zowel
het voorwerp van de vordering (het petitum), dit is de eerste connexe voorwaarde
als op het te dezen aangevoerde enig middel (de causa petendi), dit is de tweede
connexe voorwaarde.
Toepassing
De eerste (connexe) voorwaarde
De eerste voorwaarde om uit te maken of het werkelijke en
rechtstreekse voorwerp van de vordering een geschil omtrent een subjectief recht
betreft, houdt verband met het voorwerp van het beroep, met datgene wat wordt
gevorderd, namelijk de erkenning of de vaststelling van het bestaan van een
subjectief recht in hoofde van de rechtzoekende, wat het geval is wanneer hij
voldoet aan alle voorwaarden waarvan het objectief recht deze aanspraak
afhankelijk maakt.
De eerste voorwaarde is alleen maar vervuld wanneer de
bevoegdheid van het bestuur volledig gebonden is.
A. Inzake de eerste bestreden beslissing in de zaak sub I
In het auditoraatsverslag wordt op grond van de volgende
overwegingen vastgesteld dat de bevoegdheid van het VEKA volledig is
gebonden:
“2. Op grond van de artikelen 7.11.1 – 7.11.4 [van het Energiebesluit van
19 november 2010] en het [ministerieel besluit van 28 januari 2022 ‘houdende de
organisatie van calls voor het jaar 2022 voor het indienen van steunaanvragen
voor middelgrote installaties op basis van zonne-energie en kleine en middelgrote
windturbines’] kan men een steunaanvraag voor een investeringssubsidie indienen
voor middelgrote installaties op basis van zonne-energie en kleine en middelgrote
windturbines via een call.
In de interactieve handleiding voor de Call Groene Stroom: een steunmechanisme
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -17/21
voor middelgrote PV installaties en kleine tot middelgrote windturbines, met
toelichting over de toepasselijke regelgeving, staat:
‘Een call is letterlijk een oproep. In dit geval een oproep om binnen een bepaalde
termijn een aanvraag in te dienen om steun te krijgen voor de plaatsing in het
Vlaamse Gewest van een nieuwe installatie op basis van zonne-energie, met een
maximaal AC-vermogen van de omvormer(s) groter dan 25 kW, of voor
windturbines op land met een bruto nominaal vermogen groter dan 10 kWe tot en
met 300 kWe.
Binnen deze steunregeling voor middelgrote installaties op basis van
zonne-energie en kleine en middelgrote windturbines kan je een tussenkomst in de
investeringskosten voor het plaatsen van een installatie verkrijgen. De aanvrager
dient een project in dat aan de gestelde voorwaarden moet voldoen, geeft aan
hoeveel financiële steun het project aanvraagt en berekent de verwachte
energieopbrengst van de geplande installatie. De projecten worden oplopend
gerangschikt op basis van de verhouding van de aangevraagde steun ten opzichte
van de verwachte energieopbrengst over de levensduur van de installatie, met
name 20 jaar voor installaties op basis van zonne-energie en 10 jaar voor
installaties op basis van windenergie. Het project met de laagste verhouding van
de aangevraagde steun ten opzichte van de verwachte energieopbrengst staat dus
het best gerangschikt. Volgens deze rangschikking kennen we steun toe aan de
projecten, tot het budget van de call uitgeput is. Het budget is uitgeput wanneer het
volgend gerangschikt project in de lijst een groter steunbedrag aanvraagt dan het
overblijvend budget. Alle projecten die hoger gerangschikt staan komen niet meer
in aanmerking voor steun. Daarom is deze oproep een wedstrijd.’
Artikel 7.11.3, § 4, [van het Energiebesluit van 19 november 2010] houdt de
volgende bepaling in inzake de borg voor de geselecteerde projecten:
‘Voor alle geselecteerde projecten wordt een borg gesteld ten gunste van het
Vlaamse Gewest. De borg bedraagt 7,5 % van het steunbedrag dat is opgenomen
in de beslissing, vermeld in § 3, tiende lid, en bedraagt minstens 2000 euro.
Uiterlijk zestig dagen na de betekening van de beslissing, vermeld in § 3, tiende
lid, bezorgt de begunstigde de [bankwaar]borg digitaal via een elektronisch
formulier op de website van het VEKA aan het VEKA. Als de aanvrager het
gevraagde bewijs niet bezorgt binnen de vooropgestelde termijn, wordt hij voor
drie jaar vanaf de datum van de betekening van de beslissing uitgesloten van
deelname aan de call voor de ondersteuning van middelgrote installaties op basis
van zonne-energie en kleine en middelgrote windturbines.
3. Bij besluit van 21 april 2022 wordt de verzoekende een partij als begunstigde
aangeduid voor een subsidie van 129.035,80 euro. Zij wordt hiervan in kennis
gesteld bij brief van 22 april 2022, waarbij haar wordt gewezen op de
borgverplichting die ze moet nakomen.
Doordat de verzoekende partij volgens de verwerende partij niet voldeed aan de
borgvereiste zoals bepaald in artikel 7.11.3, § 4, 4 [van het Energiebesluit van
19 november 2010], verliest de verzoekende partij haar recht op investeringssteun
en wordt zij drie jaar uitgesloten van deelname aan de call. De bevoegdheid van de
overheid is hierbij volstrekt gebonden.”
De verzoekende partij betwist in de laatste memorie de conclusie
dat er te dezen een gebonden bevoegdheid is in hoofde van de verwerende partij
omdat zij, samengevat, in haar derde middel de on(grond)wettigheid van
artikel 7.11.3, § 4, van het Energiebesluit van 19 november 2010 heeft
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -18/21
opgeworpen. Met dit argument verwijst de verzoekende partij in wezen naar het
door haar ingeroepen middel cq. de reden van de door haar (nagestreefde)
nietigverklaring en betreft het aldus de tweede connexe voorwaarde (zie hierna).
In die omstandigheden en na een eigen onderzoek, ziet de Raad
van State geen reden om het anders te zien dan het auditoraat en besluit, aldus de
redenering van het auditoraat bijvallend, dat, wat het voorwerp van de vordering
betreft, het VEKA bij het nemen van de bestreden weigering tot betaling van de
steun, over een volledig gebonden bevoegdheid beschikt, geen enkele
appreciatieruimte heeft en in dat opzicht slechts heeft moeten vaststellen of de door
de regelgever vastgestelde voorwaarden, zoals het die als overheid interpreteert,
vervuld waren. Aan de eerste connexe voorwaarde is derhalve voldaan.
B. Inzake de tweede bestreden beslissing in de zaak sub II
Met de tweede bestreden beslissing wordt de op 21 juli 2022
goedgekeurde subsidie van 7.304, 75 euro (zie supra, punt 3.8) gewijzigd in “niet
weerhouden”, in essentie omdat de aanvraag van de verzoekende partij ten
onrechte werd goedgekeurd. Conform artikel 7.11.3, § 4, van het Energiebesluit
van 19 november 2010, is de verzoekende partij, vanaf de datum van de betekening
van de eerste bestreden beslissing in de zaak sub I, immers voor drie jaar
uitgesloten van deelname aan de call voor de ondersteuning van middelgrote
installaties op basis van zonne-energie en kleine en middelgrote windturbines
Het staat vast dat, doordat de verzoekende partij aldus volgens
de verwerende partij niet voldeed aan de borgvereiste zoals bepaald in
artikel 7.11.3, § 4, van het Energiebesluit van 19 november 2010 (eerste bestreden
beslissing in de zaak sub I), uit de voornoemde bepaling volgt dat de verzoekende
partij voor drie jaar vanaf de datum van de betekening van de eerste bestreden
beslissing in de zaak sub I, uitgesloten is van deelname aan de call voor de
ondersteuning van middelgrote installaties op basis van zonne-energie en kleine en
middelgrote windturbines. De bevoegdheid ter zake van de overheid is hierbij
volstrekt gebonden.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -19/21
Het argument in de laatste memorie van de verzoekende partij
dat het verlenen van een subsidie geen verplichting is, is niet relevant: de tweede
bestreden beslissing in de zaak sub II maakt immers enkel toepassing van de in
artikel 7.11..3, § 4, van het Energiebesluit van 19 november 2010 voorziene
sanctie, die op bindende wijze het gevolg weergeeft dat aan een call moet worden
verleend indien die, zoals te dezen, wordt ingediend binnen de drie jaar vanaf de
datum van de betekening van de eerste bestreden beslissing in de zaak sub I. Wat
voorts het argument betreft dat zij in haar verzoekschrift de on(grond)wettigheid
van artikel 7.11.3, § 4, van het Energiebesluit van 19 november 2010 betwist,
verwijst de verzoekende partij in wezen weerom naar het door haar ingeroepen
middel cq. de reden van de door haar (nagestreefde) nietigverklaring en betreft
zulks aldus de tweede connexe voorwaarde (zie hierna).
Conclusie
In beide zaken is aan de eerste connexe voorwaarde voldaan.
De tweede (connexe) voorwaarde
Het auditoraat heeft zijn onderzoek in beide zaken beperkt tot
het onderzoek van de exceptie wegens gebrek aan rechtsmacht in het licht van het
vervuld zijn van de eerste voorwaarde, doch niet van het vervuld zijn van de
tweede voorwaarde.
In de huidige stand van het onderzoek leidt zulks niet tot een
definitieve oplossing van het geschil.
Er is dan ook reden om het auditoraat te gelasten met een
aanvullend verslag over de zaak.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -20/21
BESLISSING
De
zaken
met
rolnummers
A.
237.083/XIV-39.345
en
A.
237.533/XIV-39.342 worden gevoegd.
-
De Raad van State verwerpt het beroep wat de tweede en derde bestreden
beslissing betreft in de zaak A. 237.083/XIV-39.345 en wat de eerste bestreden
beslissing betreft in de zaak A. 237.533/XIV-39.342.
-
De Raad van State heropent voor het overige het debat.
-
Het door de auditeur-generaal aangestelde lid van het auditoraat wordt
gelast met een aanvullend onderzoek.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op negen juli tweeduizend vierentwintig, door
de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Geert Debersaques,
kamervoorzitter,
Chantal Bamps,
staatsraad,
Kaat Leus,
staatsraad,
bijgestaan door
Johan Pas,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Johan Pas
Geert Debersaques
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.412
XIV-39.342-39.345 -21/21
