## I. Identification de la décision officielle Décision commentée : **Conseil d'État de Belgique — Raad van State, 2024-08-22, n° ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.516** ([Source officielle](https://juportal.just.fgov.be/content/ViewDecision.php?id=ECLI%3ABE%3ARVSCE%3A2024%3AARR.260.516&lang=fr)). ## II. Motifs et texte intégral de la juridiction Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.516 (2024-08-22) Samenvatting (NL) : Arrest nr 260.516 van 22 augustus 2024 Openbaar ambt - Personeel van het onderwijs - Aanwerving en loopbaan Beslissing : Verwerping Depersonalisatie --- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT --- RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK IXe KAMER ARREST nr. 260.516 van 22 augustus 2024 in de zaak A. 231.635/IX-9752 In zake : XXXX bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Gerard Soete kantoor houdend te 8400 Oostende Kerkstraat 8 bus 1 bij wie woonplaats wordt gekozen tegen : het GEMEENSCHAPSONDERWIJS, vertegenwoordigd door scholengroep Stroom Sterke Scholen (27) bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Marc Stommels en Jan Fransen kantoor houdend te 2630 Aartselaar Groenenhoek 61 bij wie woonplaats wordt gekozen -------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep 1. Het beroep, ingesteld op 28 augustus 2020, strekt tot de nietigverklaring van de “beslissing van scholengroep 27:Oostende/scholengroep Stroom zoals meegedeeld door directeur […] van het Vesaliusinstituut Oostende […] dd. 18 augustus 2020, 25 augustus 2020 en beweerd 26 mei 2020, waarbij werd beslist dat voor [verzoekster] als vastbenoemde leerkracht in het Vesaliusinstituut Oostende tewerkstelling in Oostende geen optie was en dat, indien zij erop stond terug in Vesaliusinstituut te werken, Aalst de vestiging wordt waar zij een opdracht zou moeten vervullen”. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.516 IX-9752-1/25 II. Verloop van de rechtspleging 2. Bij arrest nr. 249.406 van 6 januari 2021 is de vordering tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing en tot het opleggen van een voorlopige maatregel verworpen. De verzoekende partij heeft een verzoekschrift tot voortzetting van de rechtspleging ingediend. De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend. Adjunct-auditeur Daniël Plas heeft een verslag opgesteld. De verwerende partij en de verzoekende partij hebben een laatste memorie ingediend. De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 10 juni 2024. Staatsraad Jim Deridder heeft verslag uitgebracht. Advocaat Gerard Soete, die verschijnt voor de verzoekende partij en advocaat Jan Fransen, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord. Adjunct-auditeur Daniël Plas, daartoe gemachtigd bij beslissing van de auditeur-generaal van 28 februari 2024, heeft een andersluidend advies gegeven. Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.516 IX-9752-2/25 III. Feiten 3.1. Verzoekster is vast benoemd leraar in het GO! Atheneum Vesaliusinstituut Oostende (hierna: het Vesaliusinstituut); de instelling behoort tot scholengroep ‘Stroom Sterke Scholen (27)’ van het Gemeenschapsonderwijs. Deze school heeft verschillende vestigingsplaatsen die, in het bijzonder wat de opleiding ‘HBO-5 verpleegkunde’ betreft, ruim geografisch zijn gespreid. Ook in Aalst heeft de school een vestigingsplaats. 3.2. Tijdens het schooljaar 2019-2020 is verzoekster enkele maanden afwezig wegens ziekte. Naar aanleiding van verzoeksters werkhervatting vindt op 26 mei 2020 een gesprek plaats tussen verzoekster en de directeur, in aanwezigheid van een vakbondsafgevaardigde. Uit de daarna gewisselde e-mails blijkt dat eensdeels is gesproken over de plaats van tewerkstelling (Aalst) die aan verzoekster bij terugkeer zou worden toegewezen en anderdeels aan verzoekster is meegedeeld in welke gevallen de zomervakantie als ‘afwezigheid wegens ziekte’ wordt aangerekend. Op 18 augustus 2020 laat verzoekster aan de directeur weten dat zij voor het schooljaar 2020-2021 nog niet over een opdracht beschikt. Zij informeert tevens naar de organisatie van een infomoment en de planning van een personeelsvergadering. De directeur antwoordt daarop: “Ik verwijs naar het informeel gesprek dat wij hadden samen met de vakbondsafgevaardigde [U.P.] eind mei. Er was daar door mij expliciet gesteld dat tewerkstelling in Oostende geen optie is en dat, indien U er nog op staat terug in Vesalius te werken, Aalst de vestiging wordt waar U aan de slag kan. Ik had begrepen dat U verder in ziekteverlof zou blijven teneinde die stap niet te moeten zetten. Kortom, ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.516 IX-9752-3/25 indien U op één september wil starten dan kan een opdracht in Aalst worden voorzien.” 3.3. Op 25 augustus 2020 ondergaat verzoekster een medisch onderzoek bij de preventieadviseur-arbeidsarts, die aanbeveelt dat verzoekster voor een periode van 24 maanden wordt overgeplaatst naar een werkpost of activiteit die beantwoordt aan de volgende aanbevelingen: “[o]m medische redenen is het tegenaangewezen dat bijkomende stresserende factoren het takenpakket van betrokkene extra belasten (bvb. opnemen van totaal nieuwe opdrachten of tewerkstelling op een andere, verder van de woonplaats gelegen campus).” Na kennisname hiervan deelt de directeur, eveneens op 25 augustus 2020, aan verzoekster mee dat hij op dit advies niet zal ingaan en dat, na overleg met de algemeen directeur, is beslist dat op de afspraken die met betrekking tot de opdracht voor het schooljaar 2020-2021 eind mei zijn gemaakt, niet meer wordt teruggekomen. De mededelingen van de directeur van 26 mei 2020, 18 augustus 2020 en 25 augustus 2020 vormen volgens verzoekster de bestreden beslissing. IV. Onderzoek van de middelen A. Eerste middel Uiteenzetting van het middel 4.1. In een eerste middel stelt verzoekster dat de directeur zich beroept op een “onbestaande beslissing” die, voor zover ze wel zou bestaan, onwettig is. Zij zet uiteen dat het gesprek van 26 mei 2020 slechts een informeel gesprek was – “waarin effectief van alles werd besproken” en de directeur zijn visie gaf – en dus geen beslissing. De e-mails van 18 en 25 augustus 2020 zijn volgens verzoekster evenmin een beslissing, omdat daarin naar het vóórmelde informele gesprek wordt verwezen en bedreigingen worden geuit. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.516 IX-9752-4/25 4.2. In de memorie van wederantwoord zet verzoekster uiteen dat “[d]e rechtsgrond voor het middel is dat er geen beslissing is op basis waarvan” zij naar Aalst zou moeten muteren. Volgens verzoekster heeft de directeur nagelaten zijn verklaring in een beslissing om te zetten. 4.3. In haar laatste memorie betoogt verzoekster dat het middel voldoende duidelijk is uiteengezet en dat het verwijt dat geen geschonden geachte rechtsregel wordt aangeduid, faalt “omdat de rechtsregel is dat men zich niet mag noch kan beroepen op een onbestaande beslissing”. Verzoekster zet nog uitvoerig uiteen waarin, volgens haar, de onwettigheid van de bestreden beslissing is gelegen. Beoordeling 5. Naar luid van artikel 14, § 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State is de Raad bevoegd om bij arrest de nietigverklaring uit te spreken van “akten en reglementen”. Van een beslissing die niet bestaat – zoals verzoekster aanvoert – kan de Raad de onwettigheid niet vaststellen en evenmin kan hij ze vernietigen. Voor zover verzoekster in haar betoog over een “onbestaande beslissing” zou worden bijgetreden, is het middel onontvankelijk bij gebrek aan een voorwerp. 6. In de mate dat verzoekster beoogt de onwettigheid aan te voeren van de uitvoering die de directeur heeft gegeven – of heeft willen geven – aan een onbestaande beslissing, moet worden vastgesteld dat een loutere uitvoeringshandeling bij de Raad van State niet aanvechtbaar is. Ook in dat opzicht is het middel niet ontvankelijk. 7. De Raad van State is evenwel van oordeel dat er wel degelijk een rechtshandeling voorligt, met name de beslissing van de directeur om verzoekster vanaf 1 september 2020 de opdracht waarvoor zij is benoemd te laten presteren in ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.516 IX-9752-5/25 de vestigingsplaats te Aalst. Of die beslissing steunt op een onderlinge afspraak, is daarbij niet relevant. 8. Overeenkomstig artikel 2, § 1, 3°, van het algemeen procedure- reglement moet het verzoekschrift een uiteenzetting van de middelen bevatten. Een middel bestaat uit de omschrijving van de geschonden geachte rechtsregel en de wijze waarop die regel door de bestreden beslissing wordt miskend. In het eerste middel geeft verzoekster niet aan welke rechtsregel door de bestreden beslissing werd geschonden. Die vaststelling leidt tot de onontvankelijkheid van het middel, ook in de lezing dat het een aanwijsbaar voorwerp heeft. 9. Het eerste middel is niet ontvankelijk. B. Tweede middel Uiteenzetting van het middel 10.1. In een tweede middel beroept verzoekster zich op een “schending van de vaste benoeming zoals vastgelegd in art. 35 tot en met 40ter” van het decreet van 27 maart 1991 ‘betreffende de rechtspositie van bepaalde personeelsleden van het Gemeenschapsonderwijs’ (hierna: het rechtspositiedecreet). Verzoekster betoogt dat de raad van bestuur van de scholengroep de instelling aanwijst waarin het vast benoemd personeelslid de betrekking opneemt en dat die vaste benoeming ook bescherming biedt. In haar geval, zo stelt verzoekster, gaat het om een benoeming in de betrekking van leraar secundair onderwijs in het Vesaliusinstituut te Oostende. In strijd daarmee wordt zij door de bestreden beslissing weggestuurd naar een school buiten de scholengroep. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.516 IX-9752-6/25 10.2. In de memorie van wederantwoord doet verzoekster nog gelden dat de bestreden beslissing het arbeidsreglement miskent. Zij betwist ook dat het Vesaliusinstituut een vestigingsplaats heeft te Aalst. Daarnaast stelt verzoekster dat zelfs indien wordt aangenomen dat de algemeen directeur van de scholengroep als lasthebber een bevoegdheid heeft over verschillende scholen van het Gemeenschapsonderwijs, dit nog niet betekent dat zij als vast benoemd personeelslid kan worden overgeplaatst naar een andere school op anderhalf tot twee uur afstand van haar woning. 10.3. In haar laatste memorie voert verzoekster nog aan dat in het auditoraatsverslag de benoeming ten onrechte aan een “overkoepelende onderwijsinstelling” wordt verbonden. Hoewel verzoekster niet voorhoudt dat de vestigingen te Oostende en te Aalst als afzonderlijke instellingen of scholen moeten worden beschouwd Gemeenschapsonderwijs”, “gelet op de organisatie van het meent zij wel te zijn benoemd in de vestigingsplaats te Oostende. Beoordeling 11. Wat verzoekster met betrekking tot het arbeidsreglement uiteenzet, had zij reeds in het verzoekschrift kunnen – en dus moeten – aanvoeren. Voor het eerst aangevoerd in de memorie van wederantwoord is dit argument laattijdig en dus onontvankelijk. Er mag geen rekening mee worden gehouden. 12.1. Naar luid van artikel 3, 10°, van het rechtspositiedecreet is een ‘betrekking’ “de concrete werkgelegenheid in een bepaald ambt in een instelling, uitgedrukt in een door de inrichtende macht bepaald aantal prestatie-eenheden per week”. Bij een onderwijsopdracht vermeldt het schoolbestuur eveneens het onderwijsniveau, de opleiding, de module, het vak en de specialiteit ervan of de met het vak of specialiteit gelijkgestelde activiteit, de graad en voor het voltijds secundair onderwijs eventueel het HBO-5, de onderwijsvorm of de opleidingsvorm. ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.516 IX-9752-7/25 Wat als een ‘instelling’ wordt beschouwd, volgt uit artikel 3, 3°, van datzelfde decreet: “de scholen van het basisonderwijs, de scholen en de centra voor deeltijds beroepssecundair onderwijs van het secundair onderwijs, de scholengemeenschapsinstellingen, […].” Artikel 39, § 1, van het rechtspositiedecreet bepaalt dat de raad van bestuur van de scholengroep de instelling aanwijst waar