Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.691 (2024-09-20)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.691 van 20 september 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Stedenbouw en ruimtelijke
ordening - Reglementen Beslissing : Vernietiging bekendmaking
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 260.691 van 20 september 2024
in de zaak A. 236.837/X-18.201
In zake :
- G.B.
- M.R.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Gregory Verhelst
kantoor houdend te 2000 Antwerpen
Bouwmeestersstraat 11
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
- de GEMEENTE BEVEREN
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Willem-Jan Ingels en Tom Swerts
kantoor houdend te 2800 Mechelen
Antwerpsesteenweg 16-18
bij wie woonplaats wordt gekozen
- het VLAAMSE GEWEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Steve Ronse en Deborah Smets
kantoor houdend te 8500 Kortrijk
Beneluxpark 27B
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
1.
Het verzoekschrift, ingediend op 18 juli 2022, strekt tot de
nietigverklaring van:
a. het besluit van de gemeenteraad van de gemeente Beveren van 22 februari 2022
tot definitieve vaststelling van de wijziging van de algemene stedenbouwkundige
verordening van de gemeente Beveren en
b. het besluit van het “Team Mer” van de afdeling Gebiedsontwikkeling,
Omgevingsplanning en -projecten van het Vlaamse Gewest (hierna: de dienst Mer)
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-1/14
van 3 november 2021 dat voor de voornoemde wijziging van de verordening de
opmaak van een plan-milieueffectrapport (hierna: plan-MER) niet nodig is.
II. Verloop van de rechtspleging
2.
De verwerende partijen hebben een memorie van antwoord
ingediend en verzoekers hebben een memorie van wederantwoord ingediend.
Eerste auditeur Wouter De Cock heeft een verslag opgesteld.
Verzoekers hebben een laatste memorie ingediend. De
verwerende partijen hebben een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 3 mei 2024.
Staatsraad Jan Clement heeft verslag uitgebracht.
Advocaat
Ward
Vangrunderbeeck,
die
loco
advocaat Gregory Verhelst verschijnt voor verzoekers, advocaat Willem-Jan
Ingels, die verschijnt voor de eerste verwerende partij, en advocaat Elliot Missault,
die loco advocaten Steve Ronse en Deborah Smets verschijnt voor de tweede
verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Wouter De Cock heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-2/14
III. Feiten
3.1.
de
Op 25 juni 2018 stelt de gemeenteraad van de gemeente Beveren
gemeentelijke
algemene
stedenbouwkundige
verordening
vast
(hierna: de oorspronkelijke stedenbouwkundige verordening).
3.2.
Wat de inplanting van de gebouwen betreft, bepaalt de
oorspronkelijke stedenbouwkundige verordening:
“2.3.4. Tweede bouwlijn
2.3.4.1 Bestaande woningen
§ 1. Bestaande woningen in tweede bouwlijn kunnen behouden blijven.
2.3.4.2 Nieuwe woningen
§ 1. Nieuwbouw in tweede bouwlijn kan enkel toegestaan worden, mits:
- minimaal 10 meter afstand ten opzichte van alle perceelsgrenzen
- de woning maximaal één bouwlaag betreft:
▪ met een maximale kroonlijsthoogte van 3,50 meter
▪ onder hellend dak met een maximale hellingsgraad van 30° en
zonder dakuitbouw of dakkapel.
Bij een aanvraag tot omgevingsvergunning zal het standpunt van de
aanpalende eigenaar(s) gevraagd worden.”
3.3.
Inzake de bouwdiepte van de woongebouwen stelt de
oorspronkelijke stedenbouwkundige verordening het volgende:
“2.4.2. Bouwdiepte
§ 1. De bouwdiepte op het gelijkvloers bedraagt […] maximum
18 meter.
[…]
§ 2. De bouwdiepte op de verdiepingen bedraagt […] maximum
13 meter.
[…]
§ 3. Afwijkingen op vlak van bouwdiepte zijn uitdrukkelijk verboden,
tenzij onder volgende omstandigheden:
- eengezinswoningen in gesloten verband: op het gelijkvloers mag
minimaal 80 m² netto vloeroppervlakte gerealiseerd worden, om
dit mogelijk te maken kan een afwijking van de maximale
bouwdiepte worden aangevraagd voor zover voldaan wordt aan
artikel 2.6.3. van deze verordening
- meergezinswoningen in open verband: indien de minimale
bouwvrije zijtuinstroken wordt verhoogd met 2 meter en mits het
toevoegen van een bezonningsstudie in de vergunningsaanvraag.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-3/14
3.4.
In verband met de achtertuinen luidt de oorspronkelijke
stedenbouwkundige verordening:
“2.6.3. Achtertuinen
§ 3. Eengezinswoningen
- achtertuinzone: minimaal 6 meter diep en minimaal 60 m²
aaneengesloten oppervlakte
- groenterreinindex:
▪ minimaal 50% van de achtertuinzone moet met levend groen
worden ingericht
▪ de overige 50% van de achtertuinzone mag verhard worden,
maximaal 50% hiervan mag gebruikt worden voor
bijgebouwen, garages etc. met een absoluut maximum van
125 m².”
4.1.
In 2021 neemt de gemeente Beveren het initiatief om de
oorspronkelijke stedenbouwkundige vergunning te wijzigen. Naast andere
aanpassingen, worden ook de hiervoor in de randnummers 3.2 tot 3.4 aangehaalde
bepalingen vervangen.
4.2.
Het ontworpen artikel 2.3.4 van de verordening stelt:
“2.3.4 Tweede bouwlijn en inbreidingsprojecten
§ 1. Bestaande woningen in tweede bouwlijn kunnen behouden blijven.
Uitbreidingen zijn mogelijk mits:
- minimaal 10 meter afstand ten opzichte van alle perceelsgrenzen
behouden blijft
- de gevel(s) gericht naar de voorliggende bebouwing (eerste
bouwlijn) minimaal 25 meter afstand ten opzichte van de uiterste
grens van de maximaal bebouwbare zone in eerste bouwlijn
gehouden wordt.
§ 2. Nieuwbouw in tweede bouwlijn (geen inbreidingsprojecten) kan
enkel toegestaan worden mits:
- Minimaal 10 meter afstand ten opzichte van alle perceelsgrenzen
behouden blijft.
- de gevel(s) gericht naar de voorliggende bebouwing (eerste
bouwlijn) minimaal 25 meter afstand ten opzichte van de uiterste
grens van de maximaal bebouwbare zone in eerste bouwlijn
gehouden wordt;
- De woning maximaal één bouwlaag betreft:
o Met een maximale kroonlijsthoogte van 3,50 meter;
o Onder hellend dak met een maximale hellingsgraad van
30° en zonder dakuitbouw of dakkapel.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-4/14
o voldoet aan de bepalingen van artikel 2.6 (tuinzones)
Bij een aanvraag tot omgevingsvergunning wordt informatief het
standpunt van alle aanpalende eigenaars gevraagd.
§ 3. Inbreidingsprojecten kunnen slechts worden toegestaan indien:
- Minimaal 10 meter afstand ten opzichte van alle perceelsgrenzen
behouden blijft.
- de gevel(s) gericht naar de voorliggende bebouwing (eerste
bouwlijn) op minimaal 25 meter afstand ten opzichte van de uiterste
grens van de maximaal bebouwbare zone in eerste bouwlijn
gehouden worden voorzien.
- Verboden langsheen in woongebied indien sprake is van een
woonlint, verboden binnen woongebied met landelijk karakter.”
4.3.
Het ontworpen artikel 2.4.2 van de verordening luidt:
“2.4.2. Bouwdiepte
§ 1. De bouwdiepte op het gelijkvloers bedraagt maximum 18 meter.
[…]
§ 2. De bouwdiepte op de verdiepingen bedraagt maximum 13 meter.
[…]
§ 3. Afwijkingen op vlak van bouwdiepte zijn uitdrukkelijk verboden,
behalve in een van de volgende gevallen:
eengezinswoningen in gesloten verband: op het gelijkvloers
mag minimaal 80 m² netto vloeroppervlakte gerealiseerd worden,
om dit mogelijk te maken kan een afwijking van de maximale
bouwdiepte worden aangevraagd voor zover voldaan wordt aan de
minimale normen voor de achtertuinzone.
meergezinswoningen in open verband: indien de minimale
bouwvrije zijtuinstroken wordt verhoogd met 2 meter en mits
bijkomend op de overige motivatie voor het afwijkingsverzoek
een bezonningsstudie in de beschrijvende nota wordt toegevoegd.
meergezinswoningen met inpandige terrassen mogen op
verdieping bouwen tot een maximale diepte van 15 meter. Deze
diepte moet aangevraagd en gemotiveerd worden conform de
bepalingen rond afwijkingen en dient hinder naar aanpalende
eigenaars en gebruikers te vermijden.
[…]
Gebouwen gelegen langsheen de Grote Markt, 9120 Beveren
kunnen gemotiveerd afwijken mits deze afwijking niet
tegenstrijdig is met bepalingen van een bestemmingsplan (BPA of
RUP).”
4.4.
Het ontworpen artikel 2.6.3, §§ 1 tot 4, van de verordening stelt:
“2.6.3 Achtertuinen
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-5/14
§ 1. De achtertuinzone moet rechtstreeks aansluiten bij de
wooneenheid.
§ 2. De achtertuinzone moet zich bevinden binnen de bestemmingszone
‘wonen.
§ 3. Voor gesloten woningbouw op hoekpercelen kan een afwijking
aangevraagd worden op onderstaande bepalingen. Deze afwijking
dient gemotiveerd te worden.
§ 4. Eengezinswoningen en tweewoonst.
achtertuinzone: minimaal 6 meter diep en minimaal 60m²
aaneengesloten oppervlakte.
groenterreinindex:
o minimaal 50% van de achtertuinzone moet met levend groen
worden ingericht
een afwijkingsvraag op de verhardingsgraad kan ingediend
worden bij (bestaande) kleinere (<60m²) tuinen.
o de overige 50% van de achtertuinzone mag verhard worden,
maximaal 50% hiervan mag gebruikt worden voor bijgebouwen,
garages, etc. dit met een absoluut maximum van 125m².”
5.1.
Op 13 augustus 2021 keurt de gemeente Beveren een nota goed
die ertoe strekt aan te tonen dat de voorgenomen wijziging van de verordening
geen aanzienlijke milieueffecten kan hebben (hierna: de screeningsnota).
5.2.
Meer bepaald wordt in de screeningsnota een per artikel van de
stedenbouwkundige verordening opgesplitste tabel opgenomen waarin onder meer
het volgende wordt gesteld:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-6/14
Op basis van de screeningsnota en de uitgebrachte adviezen
oordeelt de dienst Mer op 3 november 2021 “dat de stedenbouwkundige
verordening geen aanleiding geeft tot aanzienlijke negatieve milieugevolgen en dat
de opmaak van een plan-MER niet nodig is”. Dit is het tweede bestreden besluit.
7.
Tijdens
het
openbaar
onderzoek,
georganiseerd
van
6 december 2021 tot 5 januari 2022, dienen verzoekers een bezwaarschrift in.
8.
Bij besluit van 22 februari 2022 stelt de gemeenteraad van de
gemeente Beveren de wijziging van de algemene stedenbouwkundige verordening
definitief vast. Dit is het eerste bestreden besluit, waarvan melding wordt gemaakt
in het Belgisch Staatsblad van 20 mei 2022.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-7/14
Er worden geen wijzigingen doorgevoerd ten opzichte van de in
de randnummers 4.2 tot 4.4 geciteerde bepalingen.
IV. Ontvankelijkheid
Standpunten van de partijen
10.
Verzoekers zetten uiteen dat zij in een groene woonomgeving
wonen, waarin de verhardingsgraad gering is. Recentelijk zijn zij erin geslaagd een
aantal grootschalige bouwprojecten in hun leefomgeving tegen te houden op grond
van de oorspronkelijke stedenbouwkundige verordening. De versoepelingen die
door het eerste bestreden besluit zijn doorgevoerd zullen het vergemakkelijken om
vergunningen te geven voor dergelijke bouwprojecten.
11.
De eerste verwerende partij werpt als exceptie op dat verzoekers
niet afdoende aantonen dat zij over het rechtens vereiste belang bij hun beroep
beschikken. Zij maken op geen enkele manier inzichtelijk hoe de doorgevoerde
wijzigingen aan de oorspronkelijke stedenbouwkundige verordening zouden
kunnen leiden tot grotere bouwprojecten.
Beoordeling
12.
In vergelijking met de oorspronkelijke stedenbouwkundige
verordening maken de bepalingen van het eerste bestreden besluit het mogelijk om
bestaande woningen in tweede bouwlijn uit te breiden, laten zij bijkomende
afwijkingen
toe
op
de
maximale
bouwdiepte
–
met
name
voor
meergezinswoningen met inpandige terrassen en voor gebouwen gelegen
langsheen de Grote Markt – en voorzien zij in een afwijkingsmogelijkheid om de
verhardingsgraad te doen stijgen in kleinere tuinen (hierna: de wijzigingen die een
stijging van de verhardingsgraad mogelijk maken). Aldus blijkt uit de gegevens
van de zaak dat het eerste bestreden besluit het mogelijk maakt om bouwprojecten
te realiseren met een grotere verhardingsgraad dan mogelijk was met de toepassing
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-8/14
van de oorspronkelijke stedenbouwkundige verordening, wat van aard kan zijn de
leefomgeving van verzoekers nadelig te beïnvloeden.
13.
De eerste verwerende partij kan er niet van overtuigen dat
verzoekers geen belang zouden hebben bij hun beroep tegen de bestreden
beslissing die verordenend van aard is.
14.
De exceptie wordt verworpen.
V. Het enige middel
Standpunt van de partijen
15.1.
Het enige middel is onder meer genomen uit de schending van
artikel 4.2.3 van het decreet van 5 april 1995 ‘houdende algemene bepalingen
inzake milieubeleid’ (hierna: DABM), alsook uit de schending van de
materiëlemotiveringsplicht
en
van
het
zorgvuldigheids-
en
het
redelijkheidsbeginsel als algemene beginselen van behoorlijk bestuur.
15.2.
Verzoekers betogen dat onder meer de bepalingen inzake de
verhardingsgraad en de inplanting en afmeting van de gebouwen evident gevolgen
zullen hebben voor het leefmilieu, zodat een ernstig onderzoek naar deze effecten
verwacht mocht worden. De ontheffingsbeslissing van de dienst Mer is evenwel
gesteund op een screeningsnota waarin dit onderzoek ontbreekt. Deze nota
ontbeert elke geloofwaardigheid, daar hij niet verder komt dan de stijlclausule dat
het eerste bestreden besluit alleen maar positieve effecten zou hebben. Ook elke
cumulatieve benadering van de mogelijk aanzienlijke milieueffecten ontbreekt.
16.
De eerste verwerende partij stelt in haar memorie van antwoord
dat verzoekers ten onrechte voorhouden dat de cumulatieve impact van de
wijzigingen niet zou zijn beoordeeld. De screeningsnota stelt dat de wijzigingen in
vele gevallen verduidelijkingen en betere formuleringen van de bestaande
bepalingen betreffen. In andere gevallen zorgt voortschrijdend inzicht of een
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-9/14
gewijzigde visie voor kleinschalige wijzigingen, die dermate kleinschalig zijn dat
er geen impact op het leefmilieu te verwachten valt. Ook de dienst Mer bevestigde
dat de stedenbouwkundige verordening volgens het dossier een kleinschalige
wijziging van de reeds bestaande artikels en de toevoeging van enkele nieuwe
elementen tot doel heeft. Op geen enkele manier valt uit de screeningsnota of de
ontheffingsbeslissing af te leiden dat de cumulatieve gevolgen van de
doorgevoerde wijzigingen niet zouden zijn beoordeeld.
17.
In
haar
memorie
van
antwoord
noemt
de
tweede verwerende partij de uiteenzetting van verzoekers “eerder vaag”. Het
behoort nochtans tot de stelplicht van een verzoekende partij die een schending
inroept om ter onderbouwing voldoende concrete gegevens aan te brengen. Louter
algemeen stellen dat het onderzoek naar milieueffecten niet beperkt kon worden tot
elk van de voorschriften afzonderlijk volstaat niet opdat er sprake zou zijn van
onzorgvuldig onderzoek van de milieueffecten. Op geen enkele wijze duiden
verzoekers in concreto aan welke cumulatieve effecten zich mogelijk zouden
manifesteren. Zij voeren bijgevolg geen concrete gegevens aan die aantonen of
minstens aannemelijk maken dat cumulatieve effecten dienden te worden
onderzocht en/of er wel degelijk een milieueffectrapport diende te worden
opgemaakt. Maar er is meer. Uit de rechtspraak blijkt dat de notie “cumulatieve
effecten” inhoudt dat rekening dient te worden gehouden met de cumulatieve
werking van andere plannen. Het onderzoek van cumulatieve effecten betreft
zodus niet de voorschriften van één welbepaald plan op zich.
18.
In haar laatste memorie benadrukt de eerste verwerende partij dat
onder de oorspronkelijke stedenbouwkundige verordening inbreidingsprojecten
reeds toegelaten waren. Evenwel waren de toepasselijke voorschriften voor
inbreidingsprojecten niet voldoende duidelijk. Het nieuwe artikel 2.3.4 biedt nu
een eenduidig kader. De nieuwe versie legt voor inbreidingsprojecten een afstand
van tien meter op ten aanzien van alle perceelgrenzen, dit in lijn met de
voorschriften die krachtens de oorspronkelijke stedenbouwkundige verordening
gelden voor woningen in tweede bouworde. Voortaan is het niet meer mogelijk om
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-10/14
inbreidingsprojecten te realiseren achter lintbebouwing en in woongebied met
landelijk karakter, wat niets anders is dan een bijkomende beperking.
19.
In haar laatste memorie stelt de tweede verwerende partij dat
men niet om de vaststelling heen kan dat het voorwerp van de voorliggende
screening een stedenbouwkundige verordening betreft waarin algemene
voorschriften worden geformuleerd, die gelden voor het integrale grondgebied van
de gemeente. De MER-regelgeving vereist dat een effectbeoordeling wordt
gemaakt op het eerst mogelijk nuttige moment. In casu is er – voor wat de
voorschriften voor inbreidingsprojecten betreft – op het moment van het
vaststellen van de verordening geen sprake van een “nuttig moment” voor een
dermate gedetailleerde effectbeoordeling die verzoekers schijnen te verwachten.
Een diepgaander onderzoek van de potentiële effecten van het voorschrift omtrent
de inbreidingsprojecten was op het ogenblik van opmaak van de screeningsnota
redelijkerwijze niet mogelijk wegens het ontbreken van relevante gedetailleerde
informatie over de toekomstige inbreidingsprojecten.
Beoordeling
20.1.
Artikel 4.2.3, § 3, DABM luidt:
“Art. 4.2.3 - […]
§ 3. Voor een plan of programma, dat overeenkomstig artikel 4.2.1, onder het
toepassingsgebied van dit hoofdstuk valt, en dat het gebruik bepaalt van een
klein gebied op lokaal niveau of een kleine wijziging inhoudt, moet geen
plan-MER worden opgemaakt voor zover de initiatiefnemer aan de hand van
de criteria die worden omschreven in bijlage I, die bij dit decreet is gevoegd,
aantoont dat het plan of programma geen aanzienlijke milieueffecten kan
hebben. De Vlaamse Regering kan nadere regels vaststellen betreffende de
beoordeling van de aanwezigheid van aanzienlijke milieueffecten.”
Om
wettig
gebruik
te
kunnen
maken
van
de
in
artikel 4.2.3, § 3, DABM bedoelde afwijkingsmogelijkheid van de principiële
plan-MER-plicht, moet cumulatief aan twee voorwaarden worden voldaan: (1) het
plan of programma moet het gebruik bepalen van een klein gebied op lokaal niveau
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-11/14
of een kleine wijziging inhouden en (2) de initiatiefnemer moet aantonen dat het
plan of programma geen aanzienlijke milieueffecten kan hebben.
20.2.
De materiëlemotiveringsplicht houdt in dat het bestreden besluit
moet worden gedragen door rechtens verantwoorde motieven die kunnen blijken,
hetzij uit de beslissing zelf, hetzij uit de stukken van het dossier.
Het zorgvuldigheidsbeginsel verplicht de overheid zorgvuldig te
werk te gaan bij de voorbereiding van een beslissing en ervoor te zorgen dat de
juridische
en
feitelijke
aspecten
van
het
dossier
deugdelijk
worden
geïnventariseerd en gecontroleerd, zodat de overheid met kennis van zaken kan
beslissen.
20.3.
Wat de intrinsieke degelijkheid van een plan-MER-screening
betreft, is de Raad van State niet bevoegd om zijn beoordeling in de plaats van die
van de dienst Mer te stellen. In de uitoefening van het hem opgedragen
rechtmatigheidstoezicht is hij wel bevoegd om na te gaan of de dienst Mer op
grond van juiste, relevante en toereikende feitelijke gegevens in redelijkheid heeft
kunnen beslissen dat de opmaak van een plan-MER niet nodig is.
21.
Te dezen voeren verzoekers aan dat de screeningsnota, wat de in
randnummer 20.1 bedoelde tweede voorwaarde betreft, geen deugdelijk onderzoek
naar de mogelijke milieueffecten bevat. In zoverre de eerste verwerende partij
aanvoert dat het gaat om een kleine wijziging en dat aldus voldaan is aan de in
hetzelfde randnummer bedoelde eerste voorwaarde, mist haar verweer pertinentie.
Over de mogelijke effecten van de wijzigingen die een stijging
van de verhardingsgraad mogelijk maken wordt in de screeningsnota niets meer
gezegd dan dat ze een “positief” effect hebben in de discipline “mens”, hier te
begrijpen als het onderdeel “ruimtelijke ordening”. Daarmee wordt een open deur
ingetrapt, daar het voor zichzelf spreekt dat de eerste verwerende partij de door
haar geconcipieerde wijzigingen van de stedenbouwkundige verordening als een
verbetering binnen het deelgebied ruimtelijke ordening evalueert. In de tabel
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-12/14
inzake milieueffecten zijn voor de wijzigingen die een stijging van de
verhardingsgraad mogelijk maken de andere vakken, zoals voor de disciplines
“bodem”, “water”, “biodiversiteit”, “klimaat” en ”onderlinge samenhang” blanco
gelaten, wat er op wijst dat deze disciplines niet zijn onderzocht.
Met verzoekers moet worden vastgesteld dat voor de
voornoemde wijzigingen – in het bijzonder in hun onderlinge samenhang – noch
de screeningsnota, noch enig ander stuk van het administratief dossier de bewering
van het tweede bestreden besluit kan onderbouwen dat “[h]et screeningsdossier
[…] de relevante milieudisciplines voldoende [heeft] besproken”. Het blijkt niet
dat de dienst Mer op grond van juiste, relevante en toereikende feitelijke gegevens
in redelijkheid heeft kunnen beslissen dat de opmaak van een plan-MER niet nodig
is.
22.
Aan de laatstgenoemde vaststelling wordt geen afbreuk gedaan
door hetgeen de verwerende partijen in hun laatste memories aanvoeren met
betrekking tot de voorschriften voor inbreidingsprojecten.
23.
Het middel is in de aangegeven mate gegrond.
VI. Conclusie
24.
Gelet op de gegrondheid van het enige middel moet het eerste
bestreden besluit vernietigd worden en dient het tweede bestreden besluit, voor de
duidelijkheid in het rechtsverkeer, hetzelfde lot te ondergaan.
BESLISSING
- De Raad van State vernietigt het besluit van de gemeenteraad van de
gemeente Beveren van 22 februari 2022 tot definitieve vaststelling van de
wijziging van de algemene stedenbouwkundige verordening van de gemeente
Beveren en het besluit van de dienst Mer van 3 november 2021 dat stelt dat
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-13/14
voor de voornoemde wijziging van de verordening de opmaak van een
plan-MER niet nodig is.
-
Dit arrest dient bij uittreksel te worden bekendgemaakt op dezelfde wijze
als het vernietigde gemeenteraadsbesluit.
-
De verwerende partijen worden, elk voor de helft, verwezen in de kosten
van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 400 euro, op
een bijdrage van 22 euro en op een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro,
die verschuldigd is aan verzoekers gezamenlijk.
Dit
arrest
is
uitgesproken
te
Brussel,
op
twintig
september
tweeduizend vierentwintig, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Johan Lust,
kamervoorzitter,
Jan Clement,
staatsraad,
Stephan De Taeye,
staatsraad,
bijgestaan door
Silvan De Clercq,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Silvan De Clercq
Johan Lust
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260691
X-18.201-14/14
