Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831 (2024-09-27)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.831 van 27 september 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Stedenbouw en ruimtelijke
ordening - Reglementen Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 260.831 van 27 september 2024
in de zaak A. 236.856/X-18.202
In zake :
- de NV S.B.
- J.S.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Christophe Coen
kantoor houdend te 2018 Antwerpen
Mechelsesteenweg 210A
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
- het VLAAMSE GEWEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Sven Vernaillen en Katrien Dams
kantoor houdend te 2600 Antwerpen
Borsbeeksebrug 36
bij wie woonplaats wordt gekozen
- de GEMEENTE BALEN
Tussenkomende partij :
de NV HET LANDGOED
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Dirk Abbeloos
kantoor houdend te 9200 Dendermonde
Sint-Gillislaan 117
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 19 juli 2022, strekt tot de
nietigverklaring van :
a. het besluit van de Vlaamse minister van Mobiliteit en Openbare Werken van
25 mei 2022 tot verwerping van het beroep van de verzoekende partijen tegen de
beslissing van de gemeenteraad van de gemeente Balen van 15 november 2021 tot
goedkeuring van de zaak van de wegen met betrekking tot het verkavelingsproject
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-1/16
aan de Ceylonstraat te Balen (hierna: het ministerieel besluit van 25 mei 2022) en
b. het voormelde besluit van de gemeenteraad van de gemeente Balen van
15 november 2021 (hierna: het gemeenteraadsbesluit van 15 november 2021).
II. Verloop van de rechtspleging
De eerste verwerende partij heeft een memorie van antwoord
ingediend en de verzoekende partijen hebben een memorie van wederantwoord
ingediend.
De tussenkomende partij heeft een verzoekschrift tot
tussenkomst ingediend. De tussenkomst is toegestaan bij beschikking van
19 oktober 2022.
Adjunct-auditeur Evelien De Taeye heeft een verslag opgesteld.
De verzoekende partijen hebben een laatste memorie ingediend.
De eerste verwerende partij en de tussenkomende partij hebben een laatste
memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 13 september 2024.
Staatsraad Jan Clement heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Christophe Coen, die verschijnt voor de verzoekende
partijen, advocaat Enya Hicquet, die loco advocaten Sven Vernaillen en
Katrien Dams verschijnt voor de eerste verwerende partij, en advocaat
Dirk Abbeloos, die verschijnt voor de tussenkomende partij, zijn gehoord.
Adjunct-auditeur Evelien De Taeye, daartoe gemachtigd bij
beslissing van de auditeur-generaal van 27 augustus 2024, heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-2/16
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
De verzoekende partijen zijn respectievelijk eigenaar en
bewoner van het woonperceel op de hoek van de Dwarsstraat en de Ceylonstraat te
Balen. (hierna: verzoeksters’ woonperceel). Deze straten zijn verhard en ingericht
voor het gemotoriseerd verkeer, ook aan de noordzijde van verzoeksters’
woonperceel. Ten oosten van dit perceel is de Ceylonstraat evenwel een
onverharde weg (hierna: het onverharde deel van de Ceylonstraat).
Op 12 mei 2021 dient de tussenkomende partij een
omgevingsvergunningsaanvraag in bij de gemeente Balen voor een verkaveling
met wegaanleg op een terrein aan het onverharde deel van de Ceylonstraat
(hierna: het project van de tussenkomende partij).
Op het nu reeds verharde deel van deze straat ten noorden van
verzoeksters’ woonperceel – dat ongeveer 25 meter breed is – zal een chicane
worden ingericht. Ten oosten van het laatstgenoemde perceel zal de nieuwe
wegenis – over een totale lengte van ongeveer 430 meter – eerst het tracé van het
onverharde deel van de Ceylonstraat volgen en daarna naar het zuiden aftakken.
Op 1 juli 2021 geeft de brandweer van de zone Kempen volgend
advies:
“Voorafgaandelijke opmerking: de hierna opgesomde reglementeringen
inzake brandvoorkoming zijn van toepassing op de aanvraag. De brandweer
heeft de ingediende plannen aan de hand hiervan nagekeken en opmerkingen
of tekortkomingen die daarbij werden vastgesteld staan vermeld bij het
vigerend reglement.[…]
2.2 Verkavelingen – Breedte van de Openbare Wegen.
2.2.1 Doodlopende wegen met twee rijstroken.
twee brandweerwagens moeten elkaar kunnen passeren bij het
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-3/16
manoeuvreren. Aanbevolen breedte: 7,3 m (minimum 6,7 m).
2.2.2 Draagkracht van de wegen.
Geschikt voor een asbelasting van 13 ton.
[…]
3 Besluit
3.1 Eindconclusie van het brandpreventieverslag
Gunstig brandpreventieverslag.
3.2 Motivering:
- Zorgen voor een zo vlot mogelijk verloop van de hulpverlening
(brandbestrijding, medische evacuatie van bewoners)
- Vermijden
van
ongevallen
door
wegzakken
van
de
hulpverleningsvoertuigen in open grachten, wadi’s, te zachte bermen, enz.”
6.1.
Er wordt een screeningsnota opgemaakt aangaande de mogelijke
milieueffecten van het project van de tussenkomende partij.
6.2.
De screeningsnota bevat een watertoets waarin onder meer het
volgende wordt gesteld:
“Het projectgebied is zelf niet gelegen in effectief of mogelijk
overstromingsgevoelig gebied. Het terrein paalt niet rechtstreeks aan een
waterloop. Het hemelwater van het projectgebied loopt niet in een directe
afvoer naar een overstromingsgevoelig gebied. De infiltratie hemelwater
gebeurt op eigen terrein. Er gebeuren ook geen werken in of nabij een
waterloop. Het betrokken project houdt echter rekening met de afstroom naar
de Molse Nete. Om bijkomende wateroverlast te verminderen/voorkomen is
het nodig het water op te houden aan de bron. Daarom dient het
buffervolume van de infiltratievoorziening minimaal 330 m³/ha verharde
oppervlakte groot te zijn. Dit is in huidig verkavelingsproject het geval. De
aanvraag voorziet namelijk in de aanleg van een infiltratiebekken met
oppervlakte en inhoud conform de hemelwaterverordening. Er wordt
gebufferd à rato van 330 m³/ha, waarbij een buffervolume van 203,13 m³
wordt gerealiseerd en 246,22 m² infiltratieoppervlakte. De wegenis kan
volgens de bijgevoegde profielen hoofdzakelijk rechtstreeks afwateren naar
deze grachten. Er [wordt] binnen het stelsel een overstort voorzien, [zodat er]
geen overstort van 66 m³ voorkomt binnen de 20j maar een overstortvolume
van 13,584 m³ binnen de 50 jaar. Gelet op de droge zandbodem ter hoogte
van de terreinen mag ervan worden uitgegaan dat maximaal kan worden
ingezet op infiltratie. De bodem is een droge zandbodem die zeer goed
infiltreerbaar is voor water. Vertraagde afvoer van het hemelwater vanuit het
infiltratiebekken zal dan […] nooit optreden. Het voorziene
infiltratie[bekken] compenseert het verlies aan infiltratieoppervlakte door
bijkomende verharding zee[r] goed waardoor er geen aanzienlijk effect van
wijziging waterafvoerregime of wijziging lokale waterkringloop zijn.
[…] Voor wat betreft het aspect grondwaterkwaliteit wordt er een
gescheiden stelsel voorzien voor huishoudelijk water en afvalwater.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-4/16
[…] De verharde oppervlaktes van wegenis en verkaveling, die door de
verkavelingsvoorschriften zeer beperkt worden gehouden door de
verkavelingsvoorschriften, wateren af naar grachten en wadi’s die met elkaar
in verbinding staan.
[…] Gelet op voorgaande, kan terecht worden gesteld dat 1) de watertoets
positief is en 2) het project geen aanzienlijke effecten zal genereren op het
vlak van huishouding, ook niet op de omgeving. Mogelijke schadelijke
effecten op het grondwater zouden kunnen ontstaan als gevolg van
veranderingen in infiltratie van hemelwater, kwaliteitsverlies van
grondwater en de wijziging in grondwaterstroming. Voor wat betreft
infiltratie worden schadelijke effecten ondervangen nu de verkaveling met
wegenis voldoet aan de gewestelijke stedenbouwkundige verordening van 5
juli 2013 inzake hemelwaterputten. Er wordt geïnfiltreerd op eigen terrein.”
7.
Tijdens het openbaar onderzoek dienen de verzoekende partijen
een bezwaarschrift in.
Met het gemeenteraadsbesluit van 15 november 2021 worden de
bezwaren in verband met de zaak der wegen verworpen en wordt de in de aanvraag
voorziene wegaanleg goedgekeurd. Dit is het tweede bestreden besluit.
9.1.
schepenen
Op 24 november 2021 verleent het college van burgemeester en
van
de
gemeente
Balen
voorwaardelijk
de
gevraagde
omgevingsvergunning.
9.2.
Tegen deze omgevingsvergunning stellen de verzoekende
partijen bestuurlijk beroep in bij de deputatie van de provincieraad van de
provincie Antwerpen (hierna: de deputatie).
Op 24 december 2021 stellen de verzoekende partijen tegen het
gemeenteraadsbesluit van 15 november 2021 bestuurlijk beroep in bij de
Vlaamse regering.
Met het ministerieel besluit van 25 mei 2022 verwerpt de
Vlaamse minister van Mobiliteit en Openbare Werken het in het vorige
randnummer bedoelde bestuurlijk beroep van de verzoekende partijen. Dit is het
eerste bestreden besluit.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-5/16
Op 17 november 2022 verwerpt de deputatie het in het
randnummer 9.2
bedoelde
bestuurlijk
beroep
en
verleent
zij
de
omgevingsvergunning. De verzoekende partijen stellen tegen deze beslissing een
beroep tot nietigverklaring in bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen.
IV. Onderzoek van de middelen
A. Het eerste middel
Uiteenzetting van het middel
13.1.
artikel
Het eerste middel is afgeleid uit de schending van
31/1 van
het
omgevingsvergunning’
decreet
van
(hierna: het
25
april
2014
‘betreffende
de
omgevingsvergunningsdecreet)
en
artikel 90 van het decreet van 3 mei 2019 ‘houdende de gemeentewegen’ (hierna:
het gemeentewegendecreet), evenals van “de devolutieve werking van het
georganiseerd administratief beroep, […] de formele en de materiële
motiveringsplicht [en] het zorgvuldigheidsbeginsel als beginsel van behoorlijk
bestuur”.
13.2.
Volgens de verzoekende partijen wordt het in het artikel 31/1 van
het omgevingsvergunningsdecreet bedoelde bestuurlijk beroep gekenmerkt door
zijn devolutieve werking. Dit devolutief karakter verplicht er de Vlaamse minister
toe een eigen onderzoek naar de opportuniteit van de oorspronkelijke aanvraag uit
te voeren. Het ministerieel besluit van 25 mei 2022 miskent deze devolutieve
werking door zich te beperken tot een herhaling van de overwegingen van het
gemeenteraadsbesluit van 15 november 2021. Uit deze herhaling van de door de
gemeenteraad opgesomde motieven blijkt allerminst enig gedegen eigen
onderzoek en nog minder enig standpunt vanwege de Vlaamse minister zelf. Meer
nog, de minister neemt de foutieve stellingname van de gemeente dat de weg zes
meter breed zou zijn, automatisch over. Nochtans blijkt uit een uittreksel van het
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-6/16
verkavelingsplan dat de wegchicane ter hoogte van verzoeksters’ woonperceel
slechts vijf meter breed is.
In hun memorie van wederantwoord herhalen de verzoekende
partijen dat de minister zich ten onrechte beperkt heeft tot het hernemen van de
argumentatie van de gemeenteraad, zonder zelf een gedegen onderzoek uit te
voeren naar de breedte van de weg ter hoogte van verzoeksters’ woonperceel.
In hun laatste memorie benadrukken de verzoekende partijen dat
het verkavelingsplan aan de chicane ter hoogte van hun woonperceel de
wegbreedte “5.00” aanduidt. Het berijdbare deel van de weg is dus slechts
vijf meter.
Beoordeling
16.1.
De artikelen 31 en 31/1 van het omgevingsvergunningsdecreet
stellen:
“Artikel 31 - § 1. Als de aanvraag de aanleg, wijziging, verplaatsing of
opheffing van een gemeenteweg omvat, roept het college van burgemeester
en schepenen, in voorkomend geval op verzoek van de bevoegde overheid,
vermeld in artikel 15, de gemeenteraad samen om te beslissen over de
aanleg, wijziging, verplaatsing of opheffing van de gemeenteweg.
De gemeenteraad spreekt zich uit over de ligging, de breedte en de uitrusting
van de gemeenteweg, en over de eventuele opname in het openbaar domein.
[…]
Artikel 31/1 - § 1. Tegen het besluit van de gemeenteraad over de aanleg,
wijziging, verplaatsing of opheffing van een gemeenteweg kan in het kader
van een schorsend administratief beroep tegen de vergunningsbeslissing een
georganiseerd administratief beroep worden ingesteld bij de Vlaamse
Regering door de personen of instanties, vermeld in artikel 53. […]
Het beroep leidt tot de vernietiging van het bestreden besluit of tot de
afwijzing van het beroep op grond van de onontvankelijkheid of de
ongegrondheid ervan.
[…]
§ 5. Het besluit van de gemeenteraad over de aanleg, wijziging, verplaatsing
of opheffing van een gemeenteweg kan alleen worden vernietigd:
1° wegens strijdigheid met het decreet van 3 mei 2019 houdende de
gemeentewegen;
2° wegens strijdigheid met de doelstellingen en principes, vermeld in
artikel 3 en 4 van het decreet van 3 mei 2019 houdende de gemeentewegen,
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-7/16
en in voorkomend geval het gemeentelijk beleidskader en afwegingskader,
vermeld in artikel 6 van hetzelfde decreet;
3° wegens de niet-naleving van een substantiële vormvereiste.”
16.2.
Anders dan in het middel wordt voorgehouden, heeft het in het
artikel 31/1 van het omgevingsvergunningsdecreet bedoelde bestuurlijk beroep
geen devolutieve werking. Het betreft immers een vernietigingsberoep: de minister
kan geen eigen beslissing over de zaak van de wegen in de plaats stellen van het
gemeenteraadsbesluit, maar kan enkel dit besluit vernietigen op basis van de in
paragraaf 5 van dit artikel vernoemde gronden.
Er volgt geen miskenning van de aard van het voormelde beroep
uit het enkele feit dat in het ministerieel besluit van 25 mei 2022 de motivering van
het gemeenteraadsbesluit van 15 november 2021 wordt overgenomen en
bijgetreden.
Wat betreft de berijdbare wegbreedte van de wegchicane ten
noorden van verzoeksters’ woonperceel, is het voorts ten onrechte dat de
verzoekende partijen uit het verkavelingsplan afleiden dat deze slechts vijf meter
zou bedragen. Het blijkt immers dat er, naast een vijf meter brede wegverharding,
ook nog overrijdbare boordstenen met een totale breedte van 20 centimeter en
twee uitwijkstroken met een breedte van 40 centimeter zijn, zodat in de chicane
een berijdbare wegbreedte van zes meter wordt bereikt.
Het middel wordt verworpen.
B. Het tweede middel
Uiteenzetting van het middel
19.1.
Het tweede middel is afgeleid uit de schending van “het
eigendomsrecht zoals vervat in art. 16 Grondwet en rustig genot van eigendom”
evenals van artikel 4, 3°, van het gemeentewegendecreet.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-8/16
19.2.
Volgens de verzoekende partijen blijkt uit het verkavelingsplan
dat de wegchicane ten noorden van hun woonperceel slechts vijf meter breed is.
Ook voetgangers en fietsers zullen van deze te smalle doorgang gebruik moeten
maken. Toch beweert de gemeenteraad dat de berijdbare wegbreedte aldaar
zes meter zou zijn en dat er voldaan is aan het advies van de brandweer dat de weg
minstens 6,7 meter breed moet zijn. Een en ander is onduidelijk. Met het bindend
advies van de brandweer is geen rekening gehouden. Verzoeksters’ woonperceel
mag niet worden gebruikt om de weg breder te maken. Een en ander zou reeds
kunnen worden verholpen door een extra ingang tot de verkaveling te voorzien op
een andere locatie.
In
hun
memorie
van
wederantwoord
benadrukken
de
verzoekende partijen dat artikel 4, 3°, van het gemeentewegendecreet geschonden
is gelet op de te smalle wegchicane ten noorden van hun woonperceel.
In hun laatste memorie stellen de verzoekende partijen dat de
verwerende partijen rekening dienden te houden met het advies van de brandweer.
Zij mochten dit advies niet zomaar naast zich neerleggen.
Beoordeling
Artikel 16 van de Grondwet luidt:
“Niemand kan van zijn eigendom worden ontzet dan ten algemenen nutte, in
de gevallen en op de wijze bij de wet bepaald en tegen billijke en
voorafgaande schadeloosstelling.”
Artikel 4, 3°, van het gemeentewegendecreet stelt:
“Artikel 4 - Bij beslissingen over wijzigingen van het gemeentelijk wegennet
wordt minimaal rekening gehouden met de volgende principes:
[…]
3° de verkeersveiligheid en de ontsluiting van aangrenzende percelen
worden steeds in acht genomen.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-9/16
Vooreerst wordt het gestelde in randnummer 17 hier als herhaald
beschouwd.
Uit de gegevens van de zaak volgt voorts dat de berijdbare
wegbreedte van de ongeveer 430 meter lange nieuwe wegenis 6,7 meter is, wat in
het gemeenteraadsbesluit van 15 november 2021 terecht verantwoord wordt met
een verwijzing naar het gunstige advies van de brandweer van de zone Kempen.
Enkel de op deze nieuwe wegenis aansluitende wegchicane aan
de noordzijde van verzoekers woonperceel heeft een berijdbare wegbreedte van
slechts zes meter. Dienaangaande stelt het laatstgenoemde besluit:
“Dit is verantwoordbaar, nu twee vrachtwagens kunnen kruisen vanaf het
perceel [dat paalt aan de oostzijde van verzoeksters’ woonperceel] en dus
vanaf waar de mogelijke aansluitingen en bebouwingen zich bevinden,
waardoor de veiligheid wordt gegarandeerd.”
Het middel is niet deugdelijk geadstrueerd doordat de
verzoekende partijen nalaten er de hiervoor geciteerde motivering in te betrekken.
Het blijkt niet dat de verwerende partijen het advies van de
brandweer naast zich zouden hebben neergelegd.
De conclusie is dat er geen schending van de aangevoerde
rechtsregels wordt aangetoond.
Het middel wordt verworpen.
C. Het derde middel
Uiteenzetting van het middel
27.1.
Het derde middel is afgeleid uit de schending van de artikelen 3
en 4 van het gemeentewegendecreet.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-10/16
27.2.
De verzoekende partijen wijzen erop dat in het kader van een
vorige aanvraag voor dezelfde verkaveling de gemeenteraad van de
gemeente Balen gesteld heeft dat er een nood is aan een bijkomende trage weg
voor fietsers en voetgangers tussen de wegenis van de verkaveling en de straat
Molenveld. Blijkbaar ziet de gemeenteraad de noodzaak van deze trage weg in,
doch nergens wordt deze weg uitdrukkelijk voorzien zodat uit de beslissing van de
gemeenteraad geenszins blijkt dat het project van de tussenkomende partij aan de
doelstellingen van het decreet gemeentewegen getoetst werd. Hetgeen daarover in
het gemeenteraadsbesluit van 15 november 2021 wordt overwogen voldoet niet.
Ook het ministerieel besluit van 25 mei 2022 moet worden vernietigd, daar het de
motivering van dit gemeenteraadsbesluit overneemt.
In
hun
memorie
van
wederantwoord
stellen
de
verzoekende partijen dat de op het verkavelingsplan ingetekende smalle groene
strook naast lot 1 nergens naartoe leidt, zodat ze onmogelijk als een trage weg kan
worden beschouwd.
In hun laatste memorie verwijzen de verzoekende partijen naar
hun vorige procedurestukken.
Beoordeling
De artikelen 3 en 4 van het gemeentewegendecreet luiden:
“Artikel 3 - Dit decreet heeft tot doel om de structuur, de samenhang en de
toegankelijkheid van de gemeentewegen te vrijwaren en te verbeteren, in het
bijzonder om aan de huidige en toekomstige behoeften aan zachte mobiliteit
te voldoen.
Om de doelstelling, vermeld in het eerste lid, te realiseren voeren de
gemeenten een geïntegreerd beleid, dat onder meer gericht is op:
1° de uitbouw van een veilig wegennet op lokaal niveau;
2° de herwaardering en bescherming van een fijnmazig netwerk van trage
wegen, zowel op recreatief als op functioneel vlak.
Artikel 4 - Bij beslissingen over wijzigingen van het gemeentelijk wegennet
wordt minimaal rekening gehouden met de volgende principes:
1° wijzigingen van het gemeentelijk wegennet staan steeds ten dienste van
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-11/16
het algemeen belang;
2° een wijziging, verplaatsing of afschaffing van een gemeenteweg is een
uitzonderingsmaatregel die afdoende wordt gemotiveerd;
3° de verkeersveiligheid en de ontsluiting van aangrenzende percelen
worden steeds in acht genomen;
4° wijzigingen aan het wegennet worden zo nodig beoordeeld in een
gemeentegrensoverschrijdend perspectief;
5° bij de afweging voor wijzigingen aan het wegennet wordt rekening
gehouden met de actuele functie van de gemeenteweg, zonder daarbij de
behoeften van de toekomstige generaties in het gedrang te brengen. Daarbij
worden de ruimtelijke behoeften van de verschillende maatschappelijke
activiteiten gelijktijdig tegen elkaar afgewogen.”
31.
Op het verkavelingsplan is naast kavel 1 een twee meter brede
strook ingetekend die tot het openbaar domein zal behoren.
Aangaande deze strook stelt het gemeenteraadsbesluit van
15 november 2021:
“[H]et voorzien van een trage fietsverbinding naast kavel 1 […] beschermt
de uitbouw van een fijnmazig netwerk van trage wegen, die met de aanleg
van de wegenis niet wordt gehypothekeerd maar veilig gesteld naar de
toekomst toe.”
De laatstgenoemde strook verbindt het einde van de wegenis van
de verkaveling met (een onverharde zijtak van) de straat Molenveld. De
verzoekende partijen maken niet aannemelijk dat het onterecht zou zijn dat de
verwerende partijen deze strook als een trage weg beschouwd hebben. Zij
overtuigen er evenmin van dat de aangehaalde bepalingen van het
gemeentewegendecreet geschonden zouden worden door het – in het ministerieel
besluit van 25 mei 2022 bijgetreden – oordeel van de gemeenteraad dat met het
voorzien van de trage weg naast lot 1 de uitbouw van een fijnmazig netwerk van
trage wegen is veilig gesteld.
Het middel wordt verworpen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-12/16
D. Het vierde middel
Uiteenzetting van het middel
33.1.
Het vierde middel is afgeleid uit de schending van
artikel 3, tweede
lid,
1°,
van
het
gemeentewegendecreet
en
van
het
dat
uit
zorgvuldigheidsbeginsel als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur.
33.2.
De
verzoekende
partijen
wijzen
erop
artikel 3, tweede lid, 1°, van het gemeentewegendecreet volgt dat de gemeente een
veilig wegennet moet uitbouwen. De wegchicane ten noorden van hun
woonperceel – die de enige toegang tot de verkaveling is – is echter slechts
vijf meter breed en ook voetgangers en fietsers zullen van deze te smalle doorgang
gebruik moeten maken. Dit creëert in het bijzonder een verkeersonveilige situatie
wanneer tweede verzoeker zijn woning aan de noordzijde verlaat. Dat er in de
Ceylonstraat 50 km/u gereden mag worden, getuigt van weinig voeling met de
verkeersveiligheid. Ook de onderschatting van de nood aan parkeerplaatsen komt
de verkeersveiligheid niet ten goede.
In
hun
memorie
van
wederantwoord
benadrukken
de
verzoekende partijen dat op de vijf meter brede wegchicane vrachtwagens elkaar
dienen te kruisen.
In hun laatste memorie verwijzen de verzoekende partijen naar
hun vorige procedurestukken.
Beoordeling
Zoals reeds is opgemerkt in het auditoraatsverslag, is het middel
niet deugdelijk geadstrueerd omdat de verzoekende partijen zich ertoe beperken
hun tijdens het bestuurlijk beroep geformuleerde grieven te herhalen, zonder de
weerlegging in het ministerieel besluit van 25 mei 2022 te bekritiseren.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-13/16
Voorts
blijkt
niet
dat
de
argumentatie
van
de
verzoekende partijen op goede gronden steunt. Immers, niet alleen dient het
gestelde in randnummer 17 als herhaald te worden beschouwd, bovendien bevindt
er zich een ongeveer vijf meter brede strook tussen, enerzijds, het – buiten het
project van de tussenkomende partij gelegen – bestaande voetpad voor de
ingangsdeur in de noordgevel van verzoekers’ woning en, anderzijds, de
wegchicane met een berijdbare breedte van zes meter. De bewering van de
verzoekende partijen dat personen die deze woning verlaten “onmiddellijk met
[het] verkeer [op de wegchicane] [zullen] worden geconfronteerd” wordt dan ook
niet aannemelijk gemaakt.
Er is geen schending van de aangevoerde rechtsregels
aangetoond.
De algemene bedenkingen in verband met het ter plaatse
geldende snelheidsregime en de nood aan parkeerplaatsen, doen niet anders
besluiten.
Het middel wordt verworpen.
E. Het vijfde middel
Uiteenzetting van het middel
38.1.
Het vijfde middel is afgeleid uit de schending van
artikel 4.3.2, §§ 2bis en 3bis, van het decreet van 5 april 1995 ‘houdende algemene
bepalingen inzake milieubeleid’ en van punt 10, e), van bijlage III bij het besluit
van de Vlaamse regering van 10 december 2004 ‘houdende vaststelling van de
categorieën van projecten onderworpen aan milieueffectrapportage’.
38.2.
De verzoekende partijen voeren aan dat ten onrechte is nagelaten
om “de 15 privé-kavels” ten noorden van het onverharde deel van de Ceylonstraat
bij de beoordeling van de mobiliteitseffecten te betrekken. Ook de uitgevoerde
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-14/16
watertoets is al te summier daar deze beperkt is tot de vaststelling dat de
parkeerplaatsen mogelijk zullen worden aangelegd in waterdoorlatend materiaal.
In hun memorie van wederantwoord voegen de verzoekende
partijen toe dat er geen openbaar onderzoek is gehouden over de door de
tussenkomende partij doorgevoerde aanpassing om de wanden van de grachten niet
te verharden maar natuurlijk aan te leggen.
In hun laatste memorie benadrukken de verzoekende partijen dat
de milieueffectbeoordeling een substantiële vormvereiste is.
Beoordeling
Het aangevoerde middel mist feitelijke grondslag.
Vooreerst zijn de vijftien in het middel bedoelde percelen wel
degelijk bij het onderzoek van de mobiliteitseffecten betrokken, wat in de
screeningsnota als volgt wordt bevestigd:
“3. Potentiële effecten op mobiliteit
[…]
[In] deze toets worden de (cumulatieve) effecten bestudeerd van de 18 loten
voor eengezinswoningen, de twee loten voor sociale woningen (met een
maximum van 22 wooneenheden) en een (overschat) aantal van 16 eventueel
hypothetisch toekomstige woningen ten noorden [van het onverharde deel
van de Ceylonstraat].”
Bovendien blijkt uit de gegevens van de zaak (randnr. 6.2) dat de
uitgevoerde watertoets geenszins beperkt is tot de vaststelling dat de
parkeerplaatsen mogelijk zullen worden aangelegd in waterdoorlatend materiaal.
Met hun argumentatie in de memorie van wederantwoord
(randnr. 39) geven de verzoekende partijen een nieuwe, onontvankelijke grondslag
aan het middel.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-15/16
Het middel wordt verworpen.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt het beroep.
-
De verzoekende partijen worden, elk voor de helft, verwezen in de kosten
van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 400 euro, een
bijdrage van 22 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 700 euro voor de
eerste verwerende partij.
De tussenkomende partij wordt verwezen in de kosten van de tussenkomst,
begroot op 150 euro.
Dit
arrest
is
uitgesproken
te
Brussel,
op
zevenentwintig september
tweeduizend vierentwintig, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Johan Lust,
kamervoorzitter,
Jan Clement,
staatsraad,
David D’Hooghe,
staatsraad,
bijgestaan door
Silvan De Clercq,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Silvan De Clercq
Johan Lust
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.831
X-18.202-16/16
