Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914 (2024-10-04)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.914 van 4 oktober 2024 Sociale zaken en volksgezondheid
- Rusthuizen Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIIe KAMER
ARREST
nr. 260.914 van 4 oktober 2024
in de zaak A. 243.048/XII-9770
In zake:
de VZW WOON- EN ZORGCENTRUM SINT-VINCENTIUS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Stéphanie Taelemans
kantoor houdend te 2800 Mechelen
Antwerpsesteenweg 16-18
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de VLAAMSE GEMEENSCHAP, vertegenwoordigd door de
Vlaamse regering
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Evelyne Lozie Maes en Brecht Vroonen
kantoor houdend te 3000 Leuven
Arnould Nobelstraat 34/0101
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
De vordering, ingesteld op 24 september 2024, strekt tot de
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van
“[d]e beslissing van de secretaris-generaal van het Departement Zorg
d.d. 16 september 2024 tot de schorsing van de erkenning onder nummer PE2920
van het woonzorgcentrum Eureka […], uitgebaat door vzw Woon en Zorgcentrum
Sint-Vincentius […] voor een periode van zes maanden, ingaande op de tiende dag
na ondertekening van dit besluit”.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een nota ingediend.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-1/24
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 2 oktober 2024, om 10.30 uur.
Kamervoorzitter Chantal Bamps heeft verslag uitgebracht.
Advocaten Stéphanie Taelemans en Anton Geerts, die
verschijnen voor de verzoekende partij, en advocaten Evelyne Lozie Maes en
Brecht Vroonen, die verschijnen voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Anja Somers heeft een met dit arrest eensluidend
advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
De verzoekende partij is de verantwoordelijke beheersinstantie
van het woonzorgcentrum Eureka.
3.2.
Op 13 december 2022 vindt een inspectiebezoek plaats bij het
woonzorgcentrum Eureka. Tijdens dit inspectiebezoek worden verscheidene
inbreuken vastgesteld op de erkenningsvoorwaarden voor woonzorgcentra, vervat
in bijlage 11 bij het besluit van de Vlaamse regering van 28 juni 2019 ‘betreffende
de programmatie, de erkenningsvoorwaarden en de subsidieregeling voor
woonzorgvoorzieningen en verenigingen voor mantelzorgers en gebruikers’. Deze
inbreuken worden weergegeven in de inspectieverslagen van 1 maart 2023 met
kenmerken V-2022-KAGI-0038, V-2022-KAGI-0039 en V-2022-KAGI-0040
(met laatste vaststelling op 16 december 2022). De vastgestelde tekorten hebben
onder meer betrekking op het profiel van de bewoners, het personeelstekort, de
medicatieveiligheid en de hulp- en dienstverlening.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-2/24
Uit dit inspectieverslag blijkt ook dat een aantal tekorten uit het
vorige inspectieverslag van 21 november 2022 met kenmerk V-2022-KAGI-0033
nog niet of niet volledig werden opgelost. Deze tekorten hebben onder andere
betrekking op het personeelstekort, de hulp- en dienstverlening en het dagelijks
onderhoud van de infrastructuur.
3.3.
Omwille van de blijvende en nieuw vastgestelde tekorten op de
erkenningsvoorwaarden, maant de waarnemend administrateur-generaal van het
agentschap Zorg en Gezondheid met een brief van 17 maart 2023 de verzoekende
partij aan om binnen 15 dagen na ontvangst van deze brief, rekening houdend met
de vastgestelde niet-conformiteiten, schriftelijk, middels een gemotiveerd
actieplan met een beschrijving van alle genomen maatregelen, een timing van
uitvoering en vergezeld gaande van de nodige bewijsstukken, te melden welke
concrete
maatregelen
de
voorziening
heeft
genomen
om
aan
alle
erkenningsvoorwaarden voor woonzorgcentra te voldoen.
De waarnemend administrateur-generaal deelt de verzoekende
partij mee dat indien het agentschap Zorg en Gezondheid de gevraagde gegevens
niet binnen de gestelde termijn ontvangt of indien de voorziening niet binnen de
gestelde termijn kan aantonen dat zij aan de erkenningsvoorwaarden voor
woonzorgcentra voldoet, een volgende stap in de procedure voorzien in hoofdstuk
V, van het besluit van de Vlaamse regering van 5 juni 2009 ‘betreffende de
procedures voor woonzorgvoorzieningen en verenigingen van gebruikers en
mantelzorgers’ zal worden opgestart. In de brief van de aanmaning wordt eveneens
meegedeeld dat de voorziening onder verhoogd toezicht wordt geplaatst.
3.4.
Op 30 maart 2023 stuurt de verzoekende partij een actie- en
remediëringsplan op naar het departement Zorg, als antwoord op de aanmaning
van 17 maart 2023. Dit actie- en remediëringsplan bevat maatregelen om de
tekorten, vastgesteld in het inspectieverslag met kenmerk V-2022-KAGI-0038,
weg te werken. Als tijdstip van uitvoering geeft de verzoekende partij bij de meeste
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-3/24
tekorten aan dat deze reeds werden geremedieerd. Bij enkele tekorten vermeldt de
verzoekende partij “[c]ontinue proces”.
3.5.
Op 14 juni 2023 vindt een nieuw inspectiebezoek plaats, om de
toepassing van de in het actie- en remediëringsplan van 30 maart 2023
voorgestelde maatregelen na te gaan. Uit het inspectieverslag met kenmerk
V-2023-KAGI-0019 blijkt dat niet aan alle erkenningsvoorwaarden wordt
voldaan. Op 13 december 2023 volgt opnieuw een inspectiebezoek, om andermaal
de toepassing van het actie- en remediëringsplan van 30 maart 2023 na te gaan. Uit
het inspectieverslag met kenmerk ZI-2023-01311 blijkt dat nog steeds niet aan alle
erkennings-voorwaarden wordt voldaan.
Naar aanleiding van de tekorten in het inspectieverslag met
kenmerk ZI-2023-01311, wordt op 10 januari 2024 aan de verzoekende partij
gevraagd om een nieuw actie- en remediëringsplan in te dienen binnen dertig
dagen. Eveneens wordt haar gevraagd om zelf een termijn van uitvoering aan te
geven.
Op 8 februari 2024 dient de verzoekende partij een nieuw actieen remediëringsplan in. Bij tijdstip van uitvoering wordt bij de meeste tekorten
door haar aangegeven dat het tekort reeds werd geremedieerd.
3.6.
Op 26 maart 2024 vindt een nieuw inspectiebezoek plaats, om de
toepassing van het actie- en remediëringsplan van 8 februari 2024 na te gaan. Uit
het inspectieverslag met kenmerk ZI-2024-01025 blijkt dat niet aan alle
erkenningsvoorwaarden voldaan wordt, waardoor het op 8 februari 2024
ingestuurde actie- en remediëringsplan als onvoldoende wordt beoordeeld.
3.7.
Op 14 mei 2024 wordt een gemotiveerd voornemen tot schorsing
van de erkenning van het woonzorgcentrum Eureka aangetekend verstuurd aan de
verzoekende partij, als
de
verantwoordelijke
beheersinstantie
van
het
woonzorg-centrum. In dit voornemen tot schorsing worden alle tekorten opgesomd
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-4/24
waarvoor de verzoekende partij op 17 maart 2023 werd aangemaand om concrete
maatregelen te melden. Vervolgens worden de vastgestelde tekorten uit de
daaropvolgende
inspecties
(inspectieverslagen
met
kenmerken
V-2023-KAGI-0019 en ZI-2023-01311) weergegeven.
Het voornemen tot schorsing geeft aan dat er op 10 januari 2024
andermaal werd gevraagd om een actie- en remediëringsplan in te dienen binnen
dertig dagen en dat desondanks dit actie- en remediëringsplan er bestaande en
nieuwe
tekorten
worden
vastgesteld
bij
de
daaropvolgende
inspectie
(inspectieverslag met kenmerk ZI-2024-01025). Aldus wordt het voornemen te
kennen gegeven om de erkenning van het woonzorgcentrum te schorsen voor zes
maanden om de verzoekende partij, als verantwoordelijke, een laatste
mogelijkheid te verlenen tot effectieve en duurzame remediëring. In dit voornemen
wordt tevens gevraagd om binnen dertig dagen na ontvangst een nieuw grondig
remediëringsplan over te maken.
3.8.
Op 13 juni 2024 verstuurt de verzoekende partij een nieuw
remediëringsplan, waarin bij de meeste tekorten wordt aangeven dat deze reeds
werden geremedieerd of zich in een “[c]ontinue proces” bevinden.
Op 13 juni 2024 dient de verzoekende partij tevens een
bezwaarschrift in bij het departement Zorg tegen het voornemen tot schorsing van
de erkenning van het woonzorgcentrum Eureka.
3.9.
Op 24 juni 2024 bezorgt het departement Zorg het bezwaarschift
samen met het administratief dossier aan het secretariaat van de Adviescommissie
voor
Voorzieningen
van
Welzijn,
Volksgezondheid
en
Gezin
en
(Kandidaat-)pleegzorgers (hierna: de adviescommissie).
De adviescommissie behandelt de vraag tot heroverweging van
het voornemen tot schorsing in zitting van 29 augustus 2024 en hoort de
verzoekende partij en de afdeling Woonzorg van het departement Zorg.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-5/24
Het
advies
met
nummer
2024_39_ACW
van
de
adviescommissie wordt op 6 september 2024 overgemaakt aan het departement
Zorg, waarin de vraag tot heroverweging van het voornemen tot schorsing van de
erkenning als ongegrond wordt geadviseerd, op grond van de volgende
overwegingen:
“De commissie gaat niet over tot een nieuwe, eigen beoordeling van de
situatie, maar spreekt zich uit over de genomen beslissing. Zij gaat na of die
beslissing in overeenstemming is met de wettelijke regeling, met de
algemene rechtsbeginselen en met de beginselen van behoorlijk bestuur, of
zij procedureel correct tot stand gekomen is en of zij redelijk verantwoord
en opportuun is. Na kennisname van het administratief dossier en de
hoorzitting, beschouwt de commissie dit bezwaarschrift bijgevolg
ongegrond.
Gezien het herhaaldelijk optreden van tekorten, ook al zijn deze vaak
beperkt en toont de voorziening telkens inspanningen om ze te verhelpen,
meent de Commissie dat de afdeling Woonzorg kan besluiten tot een
schorsing. De Commissie benadrukt echter dat een schorsing aanzienlijke
gevolgen met zich meebrengt en dat de afdeling Woonzorg moet waken
over de proportionaliteit van een dergelijke maatregel. De schorsing moet
gericht zijn op het waarborgen en verbeteren van de continuïteit en
kwaliteit van zorg in het woonzorgcentrum, en mag niet langer duren dan
strikt noodzakelijk. Indien de afdeling Woonzorg besluit tot een schorsing,
roept de Commissie de betrokken partijen op om in dialoog te treden over
de doelstellingen en uitvoering van de schorsing, en om deze onmiddellijk
te beëindigen zodra het beoogde resultaat is bereikt.
De Commissie beveelt de afdeling Woonzorg aan om in aanmaningen
duidelijk te communiceren over de termijn waarbinnen de beheersinstantie
moet aantonen dat zij voldoet aan de erkenningsvoorwaarden. Als de
afdeling Woonzorg het beleid hanteert dat de wettelijke termijn samenvalt
met de termijn die is vastgelegd in het remediëringsplan van de
beheersinstantie en door de afdeling Woonzorg is goedgekeurd, wordt dit
best expliciet gecommuniceerd.”
3.10.
Op 13 augustus 2024 volgt een nieuw inspectiebezoek, om de
actuele situatie in het woonzorgcentrum Eureka na te gaan. Een ontwerpverslag
hiervan wordt op 26 augustus 2024 aan de verzoekende partij bezorgd.
Op 2 september 2024 wordt het definitieve inspectieverslag
verstuurd. De vaststellingen van dit inspectiebezoek worden opgenomen in het
inspectieverslag met nummer ZI-2024-02569. Uit dit inspectieverslag blijkt dat er
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-6/24
nog steeds tekorten op de erkenningsvoorwaarden voor woonzorgcentra blijven
bestaan en dat die tekorten reeds eerder werden vastgesteld. Uit hetzelfde
inspectieverslag blijken ook nieuwe tekorten op de erkenningsvoorwaarden voor
woonzorgcentra.
3.11.
Op 9 september 2024 stuurt de verzoekende partij op eigen
initiatief een nieuw actie- en remediëringsplan in voor de tekorten die worden
vermeld in het inspectieverslag met nummer ZI-2024-02569.
3.12.
Op 16 september 2024 neemt de secretaris-generaal van het
departement Zorg de beslissing tot schorsing van de erkenning van
woonzorg-centrum Eureka voor een periode van zes maanden, op grond van de
volgende overwegingen:
“Rechtsgronden
Dit besluit is gebaseerd op:
- het Woonzorgdecreet van 15 februari 2019, artikel, 64, eerste lid en artikel
65, §2;
- het besluit van de Vlaamse Regering van 5 juni 2009 betreffende de
procedures voor woonzorgvoorzieningen en verenigingen van gebruikers
en mantelzorgers, artikel 19, §1, artikel 22 en artikel 40;
- het besluit van de Vlaamse Regering van 12 juli 2013 betreffende de
Adviescommissie voor Voorzieningen van Welzijn, Volksgezondheid en
Gezin en (Kandidaat-)pleegzorgers, arti[kel] 22, §2, tweede lid.
Motivering
Dit besluit is gebaseerd op de volgende motieven:
- het woonzorgcentrum Eureka[…], uitgebaat door de vzw Woon en
Zorgcentrum Sint-Vincentius[…], is erkend onder nummer PE2920 voor
onbepaalde duur voor maximaal 158 woongelenheden;
- op 17 maart 2023 heeft de vzw Woon en Zorgcentrum
Sint-Vincentius[…], verantwoordelijke beheersinstantie van voornoemd
woonzorgcentrum Eureka, een aanmaning ontvangen waarin de
beheersinstantie werd verzocht om zich te schikken naar de
erkenningsvoorwaarden voor woonzorgcentra en om binnen de vijftien
dagen na ontvangst van die brief mee te delen welke concrete maatregelen
er genomen werden om aan alle erkenningsvoorwaarden te voldoen;
- op 30 maart 2023 heeft voornoemde vzw Woon en Zorgcentrum
Sint-Vincentius een actie- en remediëringsplan opgestuurd naar het
Departement Zorg, als antwoord op de aanmaning van 17 maart 2023;
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-7/24
- dit actie- en remediëringsplan bevat maatregelen om de tekorten,
vastgesteld in het inspectieverslag met kenmerk V-2022-KAGI-0038, weg
te werken;
- er vond een nieuw inspectiebezoek plaats op 14 juni 2023, om de
toepassing van de elementen van het actie- en remediëringsplan van
30 maart 2023 na te gaan;
- uit het inspectieverslag met kenmerk V-2023-KAGI-0019 blijkt echter
nog steeds dat niet aan alle erkenningsvoorwaarden voldaan wordt,
waardoor het op 30 maart 2023 ingestuurde actie- en remediëringsplan als
onvoldoende werd beoordeeld;
- er vond opnieuw een inspectiebezoek plaats op 13 december 2023, om de
toepassing van de elementen uit het actie- en remediëringsplan van 30
maart 2023 na te gaan;
- uit het inspectieverslag met kenmerk ZI-2023-01311 blijkt echter nog
steeds dat niet aan alle erkenningsvoorwaarden voldaan wordt, waardoor
het op 30 maart 2023 ingestuurde actie- en remediëringsplan opnieuw als
onvoldoende werd beoordeeld;
- op 10 januari 2024 werd aan de vzw Woon en Zorgcentrum
Sint-Vincentius gevraagd om een nieuw actie-en remediëringsplan in te
dienen binnen dertig dagen;
- op 8 februari 2024 heeft de vzw Woon en Zorgcentrum Sint-Vincentius
een actie- en remediëringsplan ingestuurd;
- er vond een nieuw inspectiebezoek plaats op 26 maart 2024, om de
toepassing van het actie- en remediëringsplan van 8 februari 2024 na te
gaan;
- uit het inspectieverslag met nummer ZI-2024-01025 blijkt echter nog
steeds dat niet aan alle erkenningsvoorwaarden voldaan wordt, waardoor
het op 8 februari 2024 ingestuurde actie- en remediëringsplan als
onvoldoende werd beoordeeld;
- op 14 mei 2024 werd een gemotiveerd voornemen tot schorsing van de
erkenning van het woonzorgcentrum Eureka[…] aangetekend verstuurd
naar de vzw Woon en Zorgcentrum Sint-Vincentius[…], verantwoordelijke
beheersinstantie van het woonzorgcentrum;
- op 13 juni 2024 heeft de vzw Woon en Zorgcentrum Sint-Vincentius een
bezwaarschrift ingediend bij het Departement Zorg tegen het voornemen
tot schorsing van de erkenning;
- op 24 juni 2024 heeft het Departement Zorg het bezwaarschift samen met
het administratief dossier bezorgd aan het secretariaat van de
Adviescommissie voor Voorzieningen van Welzijn, Volksgezondheid en
Gezin en (Kandidaat-)pleegzorgers;
- er vond een nieuw inspectiebezoek plaats op 13 augustus 2024, om de
actuele situatie in het woonzorgcentrum Eureka na te gaan;
- de vaststellingen van dit inspectiebezoek werden opgenomen in het
inspectieverslag met nummer ZI-2024-02569;
- de kamer welzijnsvoorzieningen van de Adviescommissie voor
Voorzieningen van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin en
(Kandidaat-)pleegzorgers heeft de vraag tot heroverweging van het
voornemen tot schorsing behandeld in de zitting van 29 augustus 2024 en
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-8/24
heeft de afvaardiging van de vzw Woon en Zorgcentrum Sint- Vincentius
en van het Departement Zorg gehoord;
- het advies met nummer 2024_39_ACW van voornoemde
adviescommissie werd op 6 september 2024 bezorgd aan het Departement
Zorg;
- de adviescommissie adviseert de vraag tot heroverweging van het
voornemen tot schorsing van de erkenning als ongegrond in het advies met
nummer 2024_39_ACW, dat luidt als volgt:
‘De commissie gaat niet over tot een nieuwe, eigen beoordeling van de
situatie, maar spreekt zich uit over de genomen beslissing. Zij gaat na of die
beslissing in overeenstemming is met de wettelijke regeling, met de
algemene rechtsbeginselen en met de beginselen van behoorlijk bestuur, of
zij procedureel correct tot stand gekomen is en of zij redelijk verantwoord
en opportuun is. Na kennisname van het administratief dossier en de
hoorzitting, beschouwt de commissie dit bezwaarschrift bijgevolg
ongegrond.
Gezien het herhaaldelijk optreden van tekorten, ook al zijn deze vaak
beperkt en toont de voorziening telkens inspanningen om ze te verhelpen,
meent de Commissie dat de afdeling Woonzorg kan besluiten tot een
schorsing. De Commissie benadrukt echter dat een schorsing aanzienlijke
gevolgen met zich meebrengt en dat de afdeling Woonzorg moet waken
over de proportionaliteit van een dergelijke maatregel. De schorsing moet
gericht zijn op het waarborgen en verbeteren van de continuïteit en
kwaliteit van zorg in het woonzorgcentrum, en mag niet langer duren dan
strikt noodzakelijk. Indien de afdeling Woonzorg besluit tot een schorsing,
roept de Commissie de betrokken partijen op om in dialoog te treden over
de doelstellingen en uitvoering van de schorsing, en om deze onmiddellijk
te beëindigen zodra het beoogde resultaat is bereikt.
[…]’
- uit het inspectieverslag met nummer ZI-2024-02596 blijkt dat er nog
steeds, ondanks de inspanningen van de voorziening, tekorten op de
erkennings- voorwaarden voor woonzorgcentra blijven bestaan en dat die
tekorten reeds eerder werden vastgesteld;
- uit hetzelfde inspectieverslag blijken ook nieuwe tekorten op de
erkenningsvoorwaarden voor woonzorgcentra;
- op 9 september 2024 heeft de vzw Woon en Zorgcentrum Sint-Vincentius
een nieuw actie- en remediëringsplan ingestuurd voor de tekorten die
vermeld worden in het inspectieverslag met nummer ZI-2024-02596;
- dit actie- en remediëringsplan biedt onvoldoende garanties dat de
kwaliteit van de zorg en ondersteuning voor de bewoners op voldoende en
op structurele wijze gewaarborgd zal worden.
Juridisch kader
Dit besluit sluit aan bij de volgende regelgeving:
- het besluit van de Vlaamse Regering van 28 juni 2019 betreffende de
programmatie, de erkenningsvoorwaarden en de subsidieregeling voor
woonzorgvoorzieningen en verenigingen van gebruikers en mantelzorgers.
De secretaris-generaal van het Departement Zorg besluit:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-9/24
Artikel 1. De erkenning onder nummer PE2920 van het woonzorgcentrum
Eureka[…], uitgebaat door de vzw Woon- en Zorgcentrum
Sint-Vincentius[…], wordt geschorst voor een periode van zes maanden,
ingaande op de tiende dag na ondertekening van dit besluit.
Art. 2. Overeenkomstig artikel 22 van het besluit van de Vlaamse Regering
van 5 juni 2009 mag een voorziening of vereniging tijdens de duur van de
schorsing alleen verder blijven functioneren voor de gebruikers die op het
ogenblik waarop de schorsingsmaatregel ingaat, in de voorziening of de
vereniging opgenomen waren of er hulp- en dienstverlening van ontvingen.
Als bij het beëindigen van de schorsingstermijn nog niet aan alle
erkenningsvoorwaarden is voldaan, wordt de procedure tot intrekking van
de erkenning ingesteld.
Art. 3. Binnen vijftien dagen na de ingangsdatum van de
schorsingsmaatregel moet de vzw Woon en Zorgcentrum
Sint-Vincentius[...] een nieuw actie- en remediëringsplan aan het
Departement Zorg bezorgen dat de uitgevoerde maatregelen omvat die men
zal treffen om uiterlijk tegen het einde van de schorsingsperiode opnieuw
aan alle erkenningsvoorwaarden te voldoen.
Art. 4. De schorsing wordt ingetrokken wanneer vastgesteld wordt dat de
voorziening opnieuw aan alle erkenningsvoorwaarden voldoet.”
Dit is de bestreden beslissing.
IV. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
Krachtens artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op
de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst dringende
noodzakelijkheid slechts worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat
minstens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte
of het reglement prima facie kan verantwoorden en dat een uiterst dringende
noodzakelijkheid voorhanden is die onverenigbaar is met de behandelingstermijn
van de gewone vordering tot schorsing.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-10/24
V. Uiterst dringende noodzakelijkheid
Uiteenzetting van de uiterst dringende noodzakelijkheid
Ter verantwoording van de uiterst dringende noodzakelijkheid
voert de verzoekende partij vooreerst aan dat de schorsing van de
tenuitvoerlegging
van
de
bestreden
beslissing
volgens
de
gewone
schorsingsprocedure, evenals de vernietiging ervan, onherroepelijk voor haar te
laat zullen komen en meerdere ernstige en onherstelbare nadelen slechts kunnen
worden vermeden mits een onverwijlde hervatting van de normale gang van zaken
ingevolge het – middels een dringende schorsing – wegnemen van de drastische
belemmeringen op het opnamebeleid van bewoners binnen het woonzorgcentrum.
Niettegenstaande een schorsingsarrest enkel gevolgen heeft voor de toekomst en
de eventuele reeds begonnen tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing niet
meer volledig kan worden ongedaan gemaakt door een schorsing, is het volgens de
verzoekende partij cruciaal en noodzakelijk dat zij wordt behoed voor nog verdere
schade en grotere nadelen die zullen ontstaan bij verdere uitwerking van de
bestreden beslissing.
Te dezen laat de verzoekende partij gelden dat de bestreden
beslissing ingaat op de tiende dag na ondertekening ervan, mat name op
26 september 2024 en dat de duur van de schorsing van de erkenning zes maanden
bedraagt, wat met zich meebrengt dat een gewone schorsingsprocedure (en
alleszins een annulatieprocedure) te laat zal komen, daar de bestreden beslissing in
dat geval al volledig uitwerking zal hebben gehad vooraleer de schorsing van de
tenuitvoerlegging bevolen zou zijn, nu een eventueel schorsingsarrest geen
retroactieve werking, doch enkel gevolgen voor de toekomst heeft.
De verzoekende partij benadrukt dat zij ten gevolge van de
(gepubliceerde) bestreden beslissing ernstige nadelen, waaronder morele en
financiële nadelen, ondervindt waardoor de spoedeisendheid zich opdringt.
Niettegenstaande volgens de rechtspraak van de Raad van State een moreel nadeel
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-11/24
in beginsel geheel kan worden goedgemaakt door een vernietigingsarrest, komt het
volgens de verzoekende partij haar toe om aan te tonen dat in haar geval bijzondere
omstandigheden nopen anders te oordelen. Te dezen is de verzoekende partij de
mening toegedaan dat deze bijzondere omstandigheden op twee niveaus kunnen
worden uiteengezet.
Vooreerst zorgt de schorsing van de erkenning, volgens de
verzoekende partij, voor een zwaarwichtige reputatieschade in haar hoofde. Deze
reputatieschade vloeit rechtstreeks voort uit de bestreden beslissing. Bovendien
heeft het departement Zorg op 23 september 2024 op zijn website gepubliceerd dat
de erkenning van het woonzorgcentrum geschorst wordt met ingang van
26 september 2024. Hoewel deze publicatie volgens de verzoekende partij reeds
aantoont dat de bestreden beslissing zonder nuances de wereld werd ingestuurd
door verwerende partij, kan in de e-mail van 19 september 2024 met kennisgeving
van de bestreden beslissing bovendien vastgesteld worden dat de bestreden
beslissing werd overgemaakt aan de woordvoerder van het departement Zorg,
zodat het een kwestie van tijd is vooraleer op alle Vlaamse en Brusselse
nieuwskanalen wordt bericht over de schorsing van de erkenning van het
woonzorgcentrum en de bestreden beslissing ongenuanceerd de wereld wordt
ingestuurd. Deze bestreden beslissing, met haar aantijgingen en negatieve
uitlatingen die duidelijk de verzoekende partij haar reputatie schaden, werd reeds
openbaar gemaakt en zal nog verder verspreid worden. De verzoekende partij
benadrukt dienaangaande dat zij het voorwerp uitmaakt van verdachtmakingen en
afkeur die een kwalijke reputatie werpen op haar professionele loopbaan, nu de
beslissing steunt op elementen die haar in een slecht daglicht plaatsen, zodat het
moreel nadeel moeilijk, dan wel onmogelijk te herstellen is vanwege de
schandvlek, blaam en publieke oneer die dit met zich meebrengt.
Verwijzend naar rechtspraak van de Raad van State in het kader
van een ontslag van rechtswege, waarin werd geoordeeld dat “[h]et op verzoeker
rustende odium […] slechts [zal] kunnen worden herroepen door een schorsing van
de tenuitvoerlegging van het bestreden besluit. Wanneer daarentegen de procedure
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-12/24
ten gronde zou worden afgewacht, is het niet uitgesloten dat dit odium al
onherroepelijk geworden is, zelfs zo op dat ogenblik nog overgegaan zou worden
tot een vernietiging van het bestreden besluit. Hetzelfde geldt voor de mogelijks
onherroepelijke gevolgen op sociaal vlak. De vaststelling dat onherroepelijke
schade op moreel en sociaal vlak kan zijn opgetreden wanneer het resultaat van de
procedure ten gronde zou worden afgewacht, volstaat om te besluiten dat te dezen
aan de voorwaarde van de spoedeisendheid is voldaan.” (RvS 19 juni 2014,
nr. 227.766) (ECLI:BE:RVSCE:2014:ARR.227.766), is de verzoekende partij van
oordeel dat hoewel deze uitspraak in het kader van een ontslag van rechtswege
werd genomen, dit gegeven geen afbreuk doet aan het feit dat te dezen sprake is
van een gelijkaardige schandvlek. Méér nog, terwijl bovenstaande casus
betrekking had op een schandvlek op (lokaal) sociaal vlak, zal het nieuws van de
schorsing van de erkenning van het woonzorgcentrum verkondigd worden voor
gans Vlaanderen en Brussel via alle mogelijke nieuwskanalen.
Eveneens volgens de verzoekende partij oordeelde de Raad van
State dat door de tijdelijke sluiting van een drankgelegenheid reële morele schade
dreigt te worden geleden. Hoewel dit een tijdelijke sluiting met onmiddellijke
ingang betrof, is er te dezen volgens de verzoekende partij eveneens een uiterst
dringende urgentie, nu de bestreden beslissing ingaat op de tiende dag na
ondertekening van het schorsingsbesluit, met name met ingang van 26 september
2024. Bovendien is er volgens haar te dezen sprake van een gelijksoortige
reputatieschade, gezien de tijdelijke schorsing zeer nadelig is voor de uitstraling en
de reputatie van het woonzorgcentrum, bij haar bewoners, diens familieleden en
alle andere burgers van (groot) Brussel en de Brusselse Rand. Méér nog, de
reputatieschade stelt zich hier op een véél ruimere schaal. Volgens de verzoekende
partij zorgt deze zwaarwichtige reputatieschade voor onherroepelijke schadelijke
gevolgen waardoor de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de
tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing cruciaal is. Het resultaat van een
annulatieverzoek zou een vernietiging van de bestreden beslissing tot gevolg
hebben. Echter zou op dat moment haar reputatie dermate beschadigd zijn, dat het
herstel onmogelijk, minstens uiterst moeilijk, zal zijn. Bovendien zou de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-13/24
vernietiging van de bestreden beslissing nooit zodanig veel publiciteit van de
nieuwsdiensten krijgen, dat de publieke opinie zou wijzigen.
Daarnaast zorgt de schorsing van de erkenning van het
woonzorgcentrum volgens de verzoekende partij voor ernstige financiële
implicaties, zodat het in een neerwaartse financiële spiraal zal terechtkomen.
Dienaangaande benadrukt de verzoekende partij dat de
schorsingsperiode als doelstelling heeft om “de beheerinstantie een finale
mogelijkheid te geven om zich te conformeren aan de erkenningsvoorwaarden”.
Evenwel bezit de schorsingsmaatregel volgens haar in werkelijkheid louter een
sanctionerend karakter. De bestreden beslissing heeft tot gevolg dat zij tijdens de
duur van de schorsing alleen verder kan blijven functioneren voor de
gebruikers/bewoners die op het ogenblik waarop de schorsingsmaatregel ingaat in
de voorziening opgenomen waren of er hulp- en dienstverlening van ontvingen. Er
worden aldus géén nieuwe opnames van zorgbehoevenden toegelaten gedurende
de schorsingsperiode. Dit maakt dat de verzoekende partij binnen de kortste keren
met leegstand zal worden geconfronteerd en dus minder financiële middelen zal
ontvangen.
De verzoekende partij laat gelden dat uit het laatste
inspectieverslag van 13 augustus 2024 blijkt dat het woonzorgcentrum slechts
119 bewoners telde, terwijl het over een erkenning van 158 wooneenheden
beschikt. Het hoeft volgens haar geen betoog dat de huidige bewoners – die reeds
woonachtig waren in het woonzorgcentrum op het moment dat de
schorsingsmaatregel ingaat – zullen wegvallen en dat de leegstand op die manier
alleen maar zal toenemen gedurende de schorsingsperiode, zodat de inkomsten van
het woonzorgcentrum alleen maar zullen dalen, waardoor het voor de verzoekende
partij moeilijker zal zijn om te conformeren aan de erkenningsvoorwaarden binnen
het woonzorgcentrum. Dit klemt volgens de verzoekende partij des te meer nu de
inkomsten van het woonzorgcentrum op heden reeds onvoldoende zijn om de hoge
kosten, die gepaard gaan met de exploitatie ervan, te voldoen. Getuige hiervan de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-14/24
halfjaarcijfers die de verzoekende partij ontving van haar fiscaal accountant
waaruit blijkt dat in de eerste helft van 2024 het woonzorgcentrum
3.599.118,57 euro aan inkomsten genereerde, terwijl er 3.976.528,34 euro kosten
verbonden waren aan de exploitatie ervan, zodat alleen al in de eerste helft van
2024 een verlies werd geboekt van 377.409,77 euro. Dit verlies zal volgens de
verzoekende partij mogelijks nog groeien vermits zij nog verschillende
vorderingen heeft overgemaakt aan de bewoners, dewelke tot op heden, om welke
reden dan ook, onbetaald blijven. Die debiteuren lopen op tot 360.000 euro aan
verlies van inkomsten. Gedurende de schorsingsperiode zullen die verliezen,
volgens de verzoekende partij, alleen maar oplopen, zodat een structureel verlies
van 1.000.000- euro op het einde van het jaar 2024 niet is uitgesloten.
De verzoekende partij benadrukt dat luidens artikel 4, § 2, 14°,
van het decreet van 15 februari 2019 ‘betreffende de woonzorg’ elke
(afzonderlijke) woonzorgvoorziening financieel weerbaar moet zijn en dat de
bestreden beslissing deze financiële weerbaarheid van het woonzorgcentrum, als
woonzorgvoorziening, ontegensprekelijk aantast. De bestreden beslissing heeft
volgens de verzoekende partij tot gevolg dat haar activiteit, zijnde de exploitatie
van het woonzorgcentrum, blijvend in gevaar zal worden gebracht. De in het
woonzorgcentrum opgestapelde tekorten ingevolge de bestreden beslissing zullen
bovendien vanzelfsprekend het financiële evenwicht van de verzoekende partij in
gevaar brengen.
Naast het moreel en financieel nadeel is het volgens de
verzoekende partij ook duidelijk dat de schorsing zoals voorzien in de bestreden
beslissing een omgekeerd effect met zich meebrengt: in de plaats van een
woonzorgcentrum
te
faciliteren
om
zich
te
conformeren
aan
de
erkennings-voorwaarden, maakt deze schorsing het voor haar net moeilijker om
conform te blijven met de erkenningsvoorwaarden. De verzoekende partij
ondervindt aldus een ernstig nadeel die een spoedeisende uitspraak vereist. Het
wachten op het resultaat van een annulatieprocedure zou er dan ook voor zorgen
dat de financiële en morele schade dermate groot zou zijn, dat zij onmogelijk
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-15/24
conform kan blijven met de erkenningsvoorwaarden, wat niemand ten goede komt,
noch de verzoe-kende partij, noch de verwerende partij, noch de personeelsleden
of het algemeen belang, én al helemaal niet de zorgbehoevenden die er op vandaag
verblijven. De verzoekende partij benadrukt dat de bestreden beslissing haar
persoonlijk raakt, nu het haar toekomt om haar decretale taak uit te oefenen, zijnde
het aanbieden van verzorging van welke aard ook aan hulp- en zorgbehoevende
personen, evenals het aanbieden van een tijdelijk of permanent thuisvervangend
milieu aan hulp- of zorgbehoevende personen. De schorsing van de erkenning van
het woonzorg-centrum heeft dan ook tot gevolg dat de verzoekende partij
verhinderd wordt in de uitvoering van haar statutaire (en decretale) taak. Los van
het maatschappelijk belang, is het volgens de verzoekende partij duidelijk dat zij
een persoonlijk nadeel ondervindt wanneer zij haar eigen doelstelling niet meer
kan nakomen.
Uit het voorgaande volgt, volgens de verzoekende partij, dat
ingevolge de onherroepelijke schadelijke gevolgen die de bestreden beslissing
heeft, het resultaat van een annulatieprocedure evenals van een gewone
schorsingsprocedure niet kan worden afgewacht en de tenuitvoerlegging van de
bestreden beslissing derhalve dient te worden geschorst bij uiterst dringende
noodzakelijkheid.
Beoordeling
De schorsingsprocedure bij uiterst dringende noodzakelijkheid
houdt een ernstige verstoring in van het normale verloop van de rechtspleging voor
de Raad van State, herleidt de mogelijkheden tot onderzoek van de zaak tot een
strikt minimum en beperkt in aanzienlijke mate de uitoefening van de rechten van
verdediging van de verwerende partij.
De aanwending van die procedure moet dan ook zeer
uitzonderlijk blijven in die zin dat ze slechts mag worden aangewend in die enkele
gevallen dat het uiterst dringende karakter van de zaak meteen voor iedereen
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-16/24
zonder meer duidelijk is, of door de verzoekende partij op duidelijke en
onomstootbare wijze wordt aangetoond. Luidens artikel 16, § 1, eerste lid, 7°, van
het koninklijk besluit van 5 december 1991 ‘tot bepaling van de rechtspleging in
kort geding voor de Raad van State’, bevat het verzoekschrift waarin de uiterst
dringende noodzakelijkheid wordt aangevoerd daartoe “een uiteenzetting van de
feiten die de uiterst dringende noodzakelijkheid rechtvaardigen”.
Dit impliceert dat een verzoekende partij aan de hand van
precieze en concrete gegevens aannemelijk maakt dat de schorsing van de
tenuitvoerlegging, indien ze pas na het afwikkelen van de gewone
schorsings-procedure zou worden uitgesproken, onherroepelijk te laat zou komen
om het nadeel op te vangen of de belangen van de verzoekende partij veilig te
stellen.
De uiterst dringende noodzakelijkheid kan daarenboven niet
voortkomen uit de enkele omstandigheid dat ingevolge de doorlooptijd van de zaak
een uitspraak volgens de gewone schorsingsprocedure of een uitspraak ten gronde
zou tussenkomen in een min of meer verre toekomst, waardoor de gewone
schorsings- of annulatieprocedure verzoeker niet toelaat een arrest te verkrijgen
voordat de bestreden handeling zijn volledige uitwerking heeft gehad. Opdat aan
de voorwaarde van de uiterst dringende noodzakelijkheid voldaan is, moet deze
vaststelling ten minste gepaard gaan met andere feitelijke gegevens die eigen zijn
aan de voorliggende zaak en die aantonen dat de uiterst dringende
noodzakelijkheid eraan inherent is.
Niet minder dan het geval is in de gewone schorsingsprocedure,
is daartoe vereist dat de verzoekende partij het resultaat van de procedure ten
gronde niet kan afwachten om haar beslissing te verkrijgen, “op straffe zich in een
toestand te bevinden met onherroepelijke schadelijke gevolgen” (memorie van
toelichting, Parl.St. Senaat 2012-2013, nr. 5-2277/1, 13).
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-17/24
Hoewel de Raad van State geen reden ziet die ertoe noopt te
besluiten dat de verzoekende partij niet met gepaste spoed en diligentie haar
vordering heeft ingesteld eenmaal zij van de bestreden beslissing kennis heeft
gekregen, volstaat dit evenwel op zich niet om de uiterst dringende
noodzakelijkheid aan te tonen. Diligent optreden bij het inleiden van een procedure
tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid is weliswaar een
noodzakelijke maar geen voldoende voorwaarde opdat aan het vereiste van de
uiterst dringende noodzakelijkheid zou zijn voldaan.
Evenmin volstaat het gegeven dat de bestreden maatregel ingang
heeft vanaf 26 september 2024 en dat de duur van de schorsing van de erkenning
zes maanden bedraagt, opdat aan het vereiste van de uiterst dringende
noodzakelijkheid zou zijn voldaan zoals de verzoekende partij aangeeft. Het
moeten afwachten van het normale procedureverloop in het kader van een beroep
tot nietigverklaring of een gewone schorsingsprocedure maakt het onvermijdelijke
lot uit van elke beroepsindiener en het staat aan een verzoekende partij die erop
aandringt dat haar zaak bij voorrang wordt behandeld om aan te tonen, en zulks aan
de hand van concrete, specifieke op haar betrekking hebbende en verifieerbare
gegevens, dat zij het resultaat van de procedure tot nietigverklaring of de gewone
schorsingsprocedure, die gelet op artikel 17, § 5, van de gecoördineerde wetten op
de Raad van State normaliter binnen vijfenveertig dagen berecht moet zijn, niet
kan afwachten op straffe van zich in een toestand te bevinden met ernstige,
onherroepelijke schadelijke gevolgen, wat zoals hierna zal blijken de verzoekende
partij nalaat te doen.
In zoverre de verzoekende partij zich in de eerste plaats beroept
op “reputatieschade” en in het bijzonder op de zeer nadelige gevolgen voor de
uitstraling en de reputatie van haar woonzorgcentrum, bij haar bewoners, diens
familieleden en alle andere burgers van (groot) Brussel en de Brusselse Rand, nu
zij het voorwerp uitmaakt van verdachtmakingen en afkeur die een kwalijke
reputatie werpen op haar professionele loopbaan, vermits de beslissing steunt op
elementen die haar in een slecht daglicht plaatsen, zodat het moreel nadeel
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-18/24
moeilijk, dan wel onmogelijk te herstellen is vanwege de schandvlek, blaam en
publieke oneer die dit met zich meebrengt, laat het zich verstaan dat de bestreden
maatregel van de schorsing van de erkenning de verzoekende partij onmiskenbaar
moreel schaadt. De verzoekende partij maakt evenwel niet aannemelijk dat die
morele schade van die aard is dat de bestreden beslissing, in afwachting van een
uitspraak volgens de gewone schorsingsprocedure, haar in een schadelijke toestand
brengt die niet te verdragen valt. Het volstaat immers niet te wijzen op de nadelige
gevolgen van de bestreden beslissing en te stellen dat enkel een schorsing bij
uiterst dringende noodzakelijkheid dit moreel nadeel ongedaan kan maken en haar
naam opnieuw kan zuiveren. Tevens moet worden aangetoond dat de nadelen van
die aard en omvang zijn dat de verzoekende partij ze niet kan lijden totdat over de
gewone vordering tot schorsing van de zaak uitspraak wordt gedaan.
De verzoekende partij tracht zulks aan te tonen door te verwijzen
naar de publicatie op de website van het departement Zorg dat de erkenning van het
woonzorgcentrum geschorst wordt met ingang van 26 september 2024 en naar de
e-mail van 19 september 2024 met kennisgeving van de bestreden beslissing
waarin werd aangegeven dat ze ook werd overgemaakt aan de woordvoerder van
het departement Zorg, zodat het volgens haar een kwestie van tijd is vooraleer op
alle Vlaamse en Brusselse nieuwskanalen wordt bericht over het de schorsing van
de erkenning van het woonzorgcentrum en de bestreden beslissing ongenuanceerd
de wereld wordt ingestuurd. Dienaangaande beklemtoont zij dat de bestreden
beslissing, met haar aantijgingen en negatieve uitlatingen die duidelijk haar
reputatie schaden, reeds werd openbaar gemaakt en nog verder zal worden
verspreid. Daargelaten de vaststelling dat het nadeel veroorzaakt door de
communicatie op de website van het departement Zorg zich reeds heeft voltrokken
en een gebeurlijke schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid dit nadeel
bijgevolg niet meer kan voorkomen, maakt zij met het door haar aangevoerde
betoog over mogelijkse ruchtbaarheid via Vlaamse en Brusselse nieuwskanalen,
nog daargelaten de vaststelling van het eerder hypothetische karakter van het
vermeende nadeel en niettegenstaande zulks doet blijken van de ongemakken en
gevolgen die verbonden zijn aan het uitvoerbaar karakter van de bestreden
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-19/24
beslissing, niet aannemelijk dat het aangevoerde moreel nadeel en in het bijzonder
de reputatieschade van dien aard en omvang zijn dat de verzoekende partij ze niet
kan lijden totdat over de gewone vordering tot schorsing van de zaak uitspraak
wordt gedaan en zulks los van de vraag of de ingeroepen reputatieschade van dien
aard is dat een eventueel later tussen te komen schorsings- of vernietigingsarrest
niet voldoende genoegdoening zou kunnen verschaffen.
In zoverre de verzoekende partij daarnaast laat gelden dat de
schorsing van de erkenning van het woonzorgcentrum voor ernstige financiële
implicaties zal zorgen en zij in een neerwaartse financiële spiraal zal terechtkomen
en dat tijdens de duur van die schorsing géén nieuwe opnames van
zorg-behoevenden toegelaten zijn, wat maakt dat de verzoekende partij binnen de
kortste keren met leegstand zal worden geconfronteerd en dus minder financiële
middelen zal ontvangen en zich aldus beroept op een financieel-economisch
nadeel, dient vooreerst te worden vastgesteld dat zij dat nadeel koppelt aan de
schorsing van de erkenning van het woonzorgcentrum met ingang van
26 september 2024.
Hoewel het zich laat verstaan dat de schorsing van de erkenning
van het woonzorgcentrum, voor de verzoekende partij ingrijpende gevolgen heeft
op financieel vlak, dan nog is vereist dat de verzoekende partij, wil zij
spoedeisendheid – te dezen een schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid –
verantwoorden, concreet aantoont aan de hand van verifieerbare gegevens én
stavingstukken, dat de schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden
beslissing, indien ze pas na het afwikkelen van de gewone schorsingsprocedure
zou worden uitgesproken, onherroepelijk te laat zou komen om het nadeel op te
vangen of om haar belangen veilig te stellen. Een financieel-economisch nadeel
verantwoordt immers in de regel niet de spoedeisendheid – laat staan de uiterst
dringende noodzakelijkheid – tenzij de verzoekende partij concreet kan aantonen
in een zodanige penurie te zitten dat zij de normale afloop van de
schorsingsprocedure niet kan afwachten, bewijs dat zoals hierna zal blijken door de
verzoekende partij niet wordt geleverd.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-20/24
In zoverre de verzoekende partij ter staving van haar standpunt
de halfjaarcijfers neerlegt die zij ontving van haar fiscaal accountant waaruit
volgens haar blijkt dat in de eerste helft van 2024 het woonzorgcentrum
3.599.118,57 euro aan inkomsten genereerde, terwijl er 3.976.528,34 euro kosten
verbonden waren aan de exploitatie ervan, zodat alleen al in de eerste helft van
2024 een verlies werd geboekt van 377.409,77 euro en zij verder laat gelden dat het
voornoemde bedrag mogelijks nog kan toenemen, nu verschillende vorderingen
werden overgemaakt aan bewoners, dewelke tot op heden onbetaald bleven en een
verlies van inkomsten tot 360.000 euro kan genereren en dat gedurende de
schorsingsperiode die verliezen alleen maar zullen oplopen, zodat een structureel
verlies van 1.000.000 euro op het einde van het jaar 2024 niet is uitgesloten, kan
haar betoog niet worden bijgevallen.
Zoals terecht wordt opgeworpen door de verwerende partij
erkent de verzoekende partij dat, ook zonder de bestreden beslissing, de uitbating
van het woonzorgcentrum verlieslatend is. Bovendien dient te worden vastgesteld
dat het door de verzoekende partij aangeleverde stuk, waarin enkel de
halfjaarcijfers van het woonzorgcentrum Eureka worden weergegeven, niet
volstaat om het nodige inzicht te verschaffen over de impact van de schorsing van
de erkenning van het woonzorgcentrum op de financiële en vermogenstoestand
van de verzoekende partij vooraleer de gewone schorsingsprocedure is doorlopen.
Temeer nu de bestreden beslissing enkel tot gevolg heeft dat het woonzorgcentrum
Eureka geen nieuwe bewoners kan ontvangen gedurende zes maanden, doch
gedurende deze periode van de schorsing wel kan blijven functioneren voor de
huidige bewoners en bijgevolg niet alle inkomsten van het woonzorgcentrum
gedurende de kwestieuze periode wegvallen. Betreffend stuk toont evenmin aan
over welke eigen (liquide) middelen de verzoekende partij, als beheersinstantie
van drie woonzorgcentra, waarvan Eureka er één is, beschikt om dit vermeende
financiële verlies op te vangen. Dit klemt des te meer nu met de verwerende partij
dient te worden vastgesteld dat de verzoekende partij verzuimt enig financieel
gegeven van de beheersinstantie voor te leggen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-21/24
Vermits het hoe dan ook aan de verzoekende partij toekomt om
door middel van overtuigende stukken een globaal en betrouwbaar inzicht te geven
in de financiële toestand zodat de Raad van State het door haar aangevoerde
financieel nadeel met kennis van zaken kan beoordelen, volstaat de vaststelling dat
de verzoekende partij, met het enig stuk dat ze bijbrengt, verzuimt ter zake enig
inzicht te geven in haar financiële toestand op het tijdstip van de bestreden
maatregel, op een wijze die de Raad van State zou toelaten een getrouw beeld te
krijgen van het geclaimde financiële nadeel.
Het bijgebrachte stuk toont bijgevolg niet aan dat de
verzoekende partij door de bestreden beslissing in een dermate precaire financiële
situatie terechtkomt, dat zij de duur die een gewone vordering tot schorsing in
beslag neemt, niet zal kunnen dragen en zou verantwoorden dat haar vordering bij
voorrang dient te worden behandeld.
In zoverre de verzoekende partij nog laat gelden dat de bestreden
beslissing de financiële weerbaarheid van het woonzorgcentrum Eureka als
woonzorgvoorziening ontegensprekelijk aantast en het financiële evenwicht van
de verzoekende partij in gevaar wordt gebracht, volstaat de vaststelling dat dit
argument op generlei wijze wordt gestaafd met enig concreet gegeven of
overtuigingsstuk.
Uit wat voorafgaat, volgt dat de verzoekende partij niet op
afdoende wijze aantoont dat zij, zoals zijzelf aanvoert in het verzoekschrift, de
duur van de gewone schorsingsprocedure niet kan overbruggen alvorens zij in
zware onherstelbare financiële problemen geraakt. Het door haar ingeroepen
financieel nadeel volstaat te dezen op zich niet om een behandeling bij uiterst
dringende noodzakelijkheid van het voorliggende beroep te verantwoorden.
In zoverre de verzoekende partij betoogt dat naast het morele en
financiële nadeel het tevens duidelijk zou zijn dat de schorsing van de erkenning
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-22/24
een omgekeerd effect met zich meebrengt, nu in de plaats van een
woonzorg-centrum
te
faciliteren
om
zich
te
conformeren
aan
de
erkenningsvoorwaarden, deze schorsing het net moeilijker zou maken voor de
verzoekende partij om conform te blijven met de erkenningsvoorwaarden, volstaat
de vaststelling, zoals terecht wordt aangegeven door de verwerende partij, dat de
verzoekende partij met dit argument de pertinentie van de bestreden maatregel
betwist, zonder daarmee het uiterst dringende karakter van het voorliggende
beroep aan te tonen.
In zoverre de verzoekende partij tot slot nog laat gelden dat de
bestreden beslissing haar persoonlijk raakt, nu het haar toekomt om haar decretale
taak uit te oefenen, zijnde het aanbieden van verzorging van welke aard ook aan
hulp- en zorgbehoevende personen, evenals het aanbieden van een tijdelijk of
permanent thuisvervangend milieu aan hulp- of zorgbehoevende personen en de
schorsing van de erkenning van het woonzorgcentrum haar verhindert haar
statutaire (en decretale) taak uit te voeren, volstaat de vaststelling dat met dit
betoog het belang in hoofde van de verzoekende partij bij de ingediende vordering
kan worden aangetoond, doch met een verantwoording van het uiterst dringend
karakter ervan geen uitstaans heeft.
Uit wat voorafgaat, volgt dat geen uiterst dringende
noodzakelijkheid is aangetoond hoewel die procedure slechts mag worden
aangewend in die enkele gevallen dat het uiterst dringende karakter door een
verzoekende partij op duidelijke en onomstootbare wijze wordt aangetoond,
daarbij in acht genomen dat de vordering tot schorsing, ook deze bij uiterst
dringende noodzakelijkheid, “op elk moment” kan worden ingesteld. Evenmin is
aangetoond dat het doorlopen van de gewone schorsingsprocedure onherroepelijk
te laat zou komen, op straffe zich in een toestand te bevinden met onherroepelijke
schadelijke gevolgen.
14.
De uiterst dringende noodzakelijkheid is derhalve niet
aangetoond.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-23/24
VI. Conclusie
15.
Er is niet voldaan aan ten minste één van de voorwaarden gesteld
in artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State die
cumulatief vervuld moeten zijn, wil een vordering tot schorsing bij uiterst
dringende noodzakelijkheid worden toegewezen.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt de vordering.
-
De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van de vordering tot
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, begroot op een rolrecht van
200 euro, een bijdrage van 24 euro en een rechtsplegingsvergoeding van
770 euro, die verschuldigd is aan de verwerende partij.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op vier oktober tweeduizend vierentwintig,
door de Raad van State, XIIe kamer, samengesteld uit:
Chantal Bamps,
kamervoorzitter,
bijgestaan door
Greta Scheveneels,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Greta Scheveneels
Chantal Bamps
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.914
XII-9770-24/24
