Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923 (2024-10-04)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.923 van 4 oktober 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Bouwvergunningen en gemengde
vergunningen Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 260.923 van 4 oktober 2024
in de zaak A. 237.656/X-18.267
In zake :
J.C.
woonplaats kiezend te *
*
tegen :
het VLAAMSE GEWEST, vertegenwoordigd door de Vlaamse
regering en de beroepsinstantie inzake openbaarheid van bestuur
en hergebruik van overheidsinformatie
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Patrick Devers en John Devers
kantoor houdend te 9000 Gent
Kouter 71-72
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 12 november 2022, strekt tot de
nietigverklaring van de beslissing van de beroepsinstantie inzake openbaarheid
van bestuur en hergebruik van overheidsinformatie, bekend als OVB/2022/245,
van 27 september 2022, waarbij wordt beslist dat het beroep tegen de ontstentenis
van een beslissing van de gemeente Oostkamp naar aanleiding van het
openbaarheidsverzoek van 20 juli 2022, deels zonder voorwerp en deels
ongegrond is.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord
ingediend en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
Eerste auditeur Ronny Vercruyssen heeft een verslag opgesteld.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923
X-18.267-1/11
Verzoeker heeft een laatste memorie ingediend. De verwerende
partij heeft een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 13 september 2024.
Staatsraad David D’Hooghe heeft verslag uitgebracht.
Jan Colpaert, die in persoon verschijnt, en advocaat
Patrick Devers, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Ronny Vercruyssen heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
nieuw
De gemeente Oostkamp heeft in 2018 voor de aanleg van een
bedrijventerrein
in
de
buurt
van
verzoekers
woonwijk,
een
omgevingsvergunning toegekend zonder openbaar onderzoek. Volgens verzoeker
is die vergunning niet in overeenstemming met de bepalingen van het geldende
ruimtelijk uitvoeringsplan dat geen terreinophogingen toelaat.
Begin 2022 realiseert verzoeker zich dat de uitgevoerde
terreinophogingen een bedreiging kunnen vormen voor de nabije lager gelegen
woonwijk.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923
X-18.267-2/11
De termijn om een bezwaar in te dienen is reeds lang verlopen,
maar verzoeker probeert een aantal suggesties te formuleren om het risico op
wateroverlast voor de wijk te beperken.
In
die
context
vraagt
hij
om
het
betreffende
omgevingsvergunningsdossier te kunnen inkijken, wat door de gemeente wordt
toegestaan.
Dit leidt evenwel tot bijkomende vragen over de wijze waarop
de toetsing van de effecten van een toekenning van de vergunning op de
lagergelegen woonwijk is gebeurd. Ten aanzien van die bijkomende vragen wordt
de gemeente zeer terughoudend en zijn de antwoorden eerder ontwijkend.
Verzoeker vraagt de gemeente vervolgens bij aangetekend
schrijven van 4 juli 2022 om “alle documenten te mogen inzien die de beslissing
tot het huidig terreinontwerp documenteren”.
In antwoord op dit schrijven krijgt verzoeker een aantal
documenten die hij naar eigen zeggen reeds had ingekeken en die volgens hem in
geen enkel opzicht een beter inzicht bieden in de eerdere besluitvorming
aangaande de terreinophoging.
Op 20 juli 2022 dient verzoeker bij de gemeente Oostkamp een
verzoek in om inzage te bekomen in documenten die verband houden met de
aanleg van het betrokken bedrijventerrein, en die uitleggen waarom de
terreinaanleg niet zo gemaakt wordt dat de woonzone gevrijwaard wordt.
Op 21 augustus 2022 stelt verzoeker – na meerdere
aanmaningen – beroep in bij de beroepsinstantie inzake openbaarheid van bestuur
en hergebruik van overheidsinformatie (hierna: beroepsinstantie) tegen het
uitblijven van een antwoord op zijn verzoek.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923
X-18.267-3/11
De beroepsinstantie heeft vervolgens diverse contacten gehad
met zowel de gemeente Oostkamp als met verzoeker.
In de bestreden beslissing worden die als volgt weergegeven:
“De gemeente Oostkamp deelt aan de beroepsinstantie op 31 augustus 2022
mee dat in de periode 29 april – 25 juli 2022 diverse documenten ter inzage
werden gelegd voor of per e-mail bezorgd aan [verzoeker]. Omdat de
vragen zich maar blijven opstapelen, werd uiteindelijk voorgesteld om,
samen met een expert van Aquafin en de eigen dienst wonen en omgeving,
in overleg te gaan met [verzoeker]. Dit overleg was gepland op
1 september 2022. [Verzoeker] kon er uitleg krijgen bij diverse
documenten. Documenten die hij ontving, maar waar hij ofwel technische
ofwel inhoudelijke vragen bij heeft. De expert van Aquafin maakte,
specifiek ter voorbereiding van het overleg, een onafhankelijke technische
analyse op basis van de vragen gesteld door [verzoeker]. Het daarbij
horende advies werd ook op het overleg besproken. Het overleg ging
volgens de gemeente Oostkamp op zich dus verder dan de loutere
openbaarmaking van documenten. Zijn vragen en bemerkingen werden
ook extra geanalyseerd.
Verder deelt de gemeente Oostkamp het volgende mee aan de
beroepsinstantie:
‘Omwille van verlof van de experten, maar ook om de expert de nodige tijd
te geven om deze extra analyse op te maken, werd het overleg ingepland
vlak na de vakantie op 1 september 2022 Een datum waar [verzoeker] zich
akkoord mee verklaarde (e-mail 25 juli 2022).
Verschillende keren in de procedure lanceerde [verzoeker] een reeks
nieuwe vragen, terwijl de dienst(en) nog niet de tijd hadden gehad op
eerdere vragen te antwoorden. De nieuwe vragen waren daarbij ook
geregeld een bijsturing van eerdere vragen.
Verder waren diverse van zijn vragen ook meer dan het louter opvragen
van documenten. Hij vroeg heel specifiek naar een stellingname, een
standpuntinname of een interpretatie van documenten. Vandaar dat
sommige e-mails in eerste instantie slechts een gedeeltelijk antwoord
kregen.
De burgemeester heeft daarenboven een extra inspanning geleverd om ook
op zijn inhoudelijke vragen te antwoorden (zie bijvoorbeeld de mail
namens [het] College van Burgemeester en Schepenen van 13 juni 2022),
wat vanuit het oogpunt van openbaarheid van bestuur geen verplichting is.
De voornaamste redenen voor (gedeeltelijke) weigering van
openbaarmaking zijn dan ook gericht op volgende uitzonderingsgronden
uit het Bestuursdecreet:
-Artikel II.33 van het Bestuursdecreet; de overheidsinstanties mogen, tenzij
het belang van de openbaarheid primeert, een aanvraag afwijzen als de
aanvraag kennelijk onredelijk blijft of op een te algemene wijze
geformuleerd blijft, na een verzoek van de betrokken instantie tot
herformulering van de eerste aanvraag.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923
X-18.267-4/11
De gemeente heeft op 22 juni 2022 gesteld dat de aanvraag op een te
algemene wijze geformuleerd werd en heeft om een herformulering
gevraagd. Na verduidelijking door [verzoeker] werden alsnog een aantal
documenten bezorgd.
-Artikel II.31 van het Bestuursdecreet: De aanvraag moet betrekking
hebben op bestaande documenten. Een aanvrager kan een instantie dus
bijvoorbeeld niet vragen om gegevens te verzamelen uit dossiers en daaruit
een nieuw document op te maken om de aanvraag te beantwoorden. Een
aanvrager kan een instantie ook niet verplichten om documenten te
verwerken of te analyseren.
Uit het mail- en briefverkeer met [verzoeker] kunt u afleiden dat hij heel
vaak om interpretaties van en stellingnames over bepaalde documenten
vraagt. Zijn vragen zijn niet beperkt tot het ontvangen van een afschrift van
documenten, uitleg over of inzage in documenten. De regels van
openbaarheid van bestuur stellen dat we als bestuur ook niet verplicht zijn
tot analyse of standpuntinname.
Om [verzoeker] toch wat tegemoet te komen, werd door de burgemeester al
ingegaan op zijn inhoudelijke vragen. Bovendien hebben we nu ook een
overleg met [C.] ingepland samen met Aquafin om hem nog extra
informatie te geven. We zijn er dan ook van overtuigd voldoende
inspanningen te hebben geleverd om de openbaarheid van bestuur richting
[verzoeker] te garanderen.’
Op 1 september 2022 kreeg de beroepsinstantie van de gemeente Oostkamp
de melding dat er die dag een overleg heeft plaatsgevonden in het bijzijn
van de beroeper. De gemeente deelt mee dat de eerder door de beroeper
gestelde vragen aan de hand van extra kaart- en studiemateriaal zouden
beantwoord zijn. Voor de geuite bezorgdheden, vooral over mogelijke
wateroverlast, zouden door de diverse experten rond de tafel de voorziene
maatregelen toegelicht zijn.
Op 2 september 2022 nam de beroepsinstantie contact op met beroeper naar
aanleiding van het overleg dat daags voordien plaatsvond. De beroeper
deelde aan [de] beroepsinstantie mee dat hij op het overleg van
1 september 2022 helemaal geen inzage gekregen heeft in de documenten
die aanleiding gegeven hebben tot de gecontesteerde terreinaanleg. Dat was
volgens hem ook niet de agenda van het overleg.
Zijn beroep handelt over het niet verlenen van inzage in de besluitvorming
die aanleiding gaf tot deze terreinaanleg. Als voorbeeld noemt hij o.m. de
referenties naar verslagen 12 t.e.m. 14, zoals aangehaald in zijn bericht
d.d. 20 juli 2022, die hij nog steeds niet kon inzien. Maar er zijn volgens
hem ongetwijfeld nog meer documenten en e-mail-uitwisseling die
verband houden met de gecontesteerde terreinaanleg (projectontwikkelaar,
belanghebbenden, ...). Aangezien zijn beroep bij de beroepsinstantie over
openbaarheid van bestuur ging en niet over de terreinaanleg zelf, wenst hij
zijn beroep te handhaven.
De beroepsinstantie contacteerde vervolgens op 2 september 2022
nogmaals de gemeente Oostkamp met de vraag om te willen oplijsten
welke documenten er aan de beroeper openbaar gemaakt werden (middels
inzage of afschrift), welke documenten er geweigerd worden en over welke
van de gevraagde documenten de gemeente niet zou beschikken.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923
X-18.267-5/11
De gemeente Oostkamp nam op 12 september 2022 telefonisch contact op
met de beroepsinstantie waarbij zij vermeldde dat de beroeper twee maal
het vergunningsdossier voor de infrastructuurwerken in kader van het
RUP Rodenbach is komen inkijken (het dossier met OMV-referentie
2018098380).
Op 13 september 2022 maakte de gemeente Oostkamp aan de beroeper nog
drie besprekingsverslagen over waarover hij eerder wel al meer uitleg
kreeg maar nog geen inzage of een afschrift. De persoonsgegevens van de
aanwezigen werden geanonimiseerd in de verslagen. Deze verslagen
werden opgemaakt door het betrokken studiebureau. In de documenten
wordt vermeld welke partijen rond de tafel zaten. De gegevens van de
concrete vertegenwoordigers voor deze partijen werden geanonimiseerd.
[…]
Op 19 september 2022 werd nogmaals gevraagd aan de gemeente
Oostkamp of er geen andere bestuursdocumenten voldoen aan het verzoek
van de beroeper.
Op 21 september 2022 deelde de gemeente Oostkamp mee aan de
beroepsinstantie dat zij nog een bundel met volgende documenten
overmaakte aan de beroeper:
Verslag Oostkamp Rodenbachlaan — WVI — 9 februari 2017;
Besprekingsverslag 6 van 22 maart 2017;
Besprekingsverslag 8 van 5 juli 2017;
Besprekingsverslag 9 van 21 augustus 2017;
Besprekingsverslag 10 van 21 september 2017 + 2 e-mails als bijlages;
Hydraulisch en technisch advies — Aquafin van 21 december 2017;
Verslag Oostkamp Rodenbachlaan — WVI — 8 januari 2018;
Nota bij ontwerp van 22 mei 2018;
Besprekingsverslag 15 — consensusvergadering van 24 mei 2018;
Analyse impact RUP Rodenbach — Aquafin — 2 augustus 2022
(werd toegelicht op overleg van 1 september 2022).
In de documenten is te zien welke partijen rond de tafel zaten. De gegevens
van de concrete vertegenwoordigers voor deze partijen werden
geanonimiseerd. De beroepsinstantie ontving een afschrift van de
kennisgeving aan de beroeper.”
Op 27 september 2022 beslist de beroepsinstantie om het beroep
“deels zonder voorwerp, deels ongegrond” te verklaren.
In de mate dat het beroep betrekking heeft op de anonimisering
van de personen die luidens de overgemaakte documenten aan de betrokken
vergaderingen hebben deelgenomen, overweegt de beroepsinstantie:
“Voor wat betreft het anonimiseren van de besprekingsverslagen kan er
verwezen worden naar artikel II. 34, 2° van het Bestuursdecreet. Deze
bepaling bevat de verplichting om, behoudens toestemming van de
betrokkene, een aanvraag tot openbaarmaking af te wijzen als de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923
X-18.267-6/11
openbaarmaking afbreuk doet aan de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer. Deze bepaling laat niet toe dat gegevens worden verstrekt die
de identificatie van derden mogelijk maken, in de mate dat daarmee
afbreuk zou worden gedaan aan de bescherming van hun persoonlijke
levenssfeer.
Hoewel het hier om een absolute uitzonderingsgrond gaat waardoor er geen
belangenafweging moet plaatsvinden tussen het door de
uitzonderingsgrond beschermde belang met het belang van de
openbaarheid, vertoont de in artikel II.34, 2° van het Bestuursdecreet
voorziene uitzonderingsgrond niettemin een relatief aspect. De
decreetgever was weliswaar van oordeel dat er geen afweging vereist is met
het openbaar belang dat met de openbaarheid is gediend, maar wijst er
desondanks op dat telkens en in concreto geoordeeld moet worden of er al
dan niet een inbreuk is gepleegd op de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer (Vlaams Parlement, Parl. St. 2017-2018, nr. 1656/1, blz. 58).
Artikel 22 van de Grondwet waarborgt uitdrukkelijk het recht op
eerbiediging van het privéleven, net zoals artikel 8 van het Europees
Verdrag voor de Rechten van de Mens dit doet. De bedoeling en het
fundamentele uitgangspunt van de in artikel II.34, 2° van het
Bestuursdecreet bedoelde uitzonderingsgrond bestaat er precies in om het
aan iedereen toegekende grondwettelijke recht op de eerbiediging van zijn
privéleven te beschermen.
In de alsnog aan de beroeper bezorgde besprekingsverslagen komen
gegevens (naam, telefoon, mailadres) voor van natuurlijke personen die de
aanwezige partijen vertegenwoordigden op de besprekingen.
De voornoemde gegevens behoren ontegensprekelijk tot de persoonlijke
levenssfeer van de betrokkene. Het vrijgeven van dergelijke gegevens
maakt wel degelijk een inbreuk uit op de eerbiediging van de persoonlijke
levenssfeer van die betrokken persoon. Het privéleven vormt de kern van
de persoonlijke levenssfeer […]. Het openbaar maken van deze gegevens
heeft aldus betrekking op de kern van een belang – het door artikel 22 van
de Grondwet en het door artikel 8 EVRM aan eenieder toegekende recht op
eerbiediging van zijn privéleven – dat de uitzonderingsgrond uit
artikel II.34, 2° van het Bestuursdecreet wenst te beschermen tegen de
openbaarheid van bestuur […].
De beroepsinstantie is bijgevolg van oordeel dat de openbaarmaking van
deze naam- en contactgegevens die voorkomen in het opgevraagde
document afbreuk doet aan het recht op eerbiediging van de persoonlijke
levenssfeer van de betrokkene en dat deze persoonsgegevens dan ook
moeten worden afgeschermd in toepassing van artikel II.34, 2° van het
Bestuursdecreet.
Artikel II.50 §1 Bestuursdecreet bepaalt dat als de aanvraag tot
openbaarmaking wordt afgewezen op grond van artikel II.34, 2°, de
beroepsinstantie contact opneemt met de betrokkene en vraagt of de
aanvrager toestemming krijgt om alsnog toegang te krijgen tot de
persoonsgegevens in het gevraagde bestuursdocument, als die toestemming
nog niet is gevraagd door de betrokken overheidsinstantie. De
gemeente Oostkamp deelde op 19 september 2022 mee aan de
beroepsinstantie dat ze geen navraag deed of de betrokken
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923
X-18.267-7/11
vertegenwoordigers alsnog hun toestemming verleenden tot de
openbaarmaking van deze naam- en contactgegevens. Gelet op de veelheid
aan geanonimiseerde gegevens acht de beroepsinstantie zich echter niet in
de mogelijkheid om binnen het beperkte tijdsbestek waarover zij beschikt
deze navraag alsnog zelf te verrichten in plaats van de gemeente
Oostkamp.”
Wat betreft de documenten waarvan de openbaarmaking door de
gemeente Oostkamp geweigerd zou zijn geweest, overweegt de beroepsinstantie:
“De beroeper benadrukte […] meermaals dat hij de documenten wenst in te
zien die de beleidskeuzes die door het gemeentebestuur gemaakt werden,
bevatten (niet de keuzes gemaakt door een projectontwikkelaar of diens
studiebureau). De beroeper wil de ondersteunende documenten inkijken
waaruit de gemaakte beleidskeuze blijkt. Hij stelt vooral op zoek te zijn
naar documenten die de terreinaanleg (ophoging) toelichten of bespreken.
De gemeente Oostkamp deelde op 12 september 2022 telefonisch mee aan
de beroepsinstantie dat ze opdracht gaf aan een studiebureau om na te gaan
hoe de aanleg best werd aangepakt. Die plannen zouden dan voorgelegd
zijn op de gemeenteraad van 18 oktober 2018 (de beslissing van de
Gemeenteraad van 18 oktober 2018 kan online geconsulteerd worden). De
gemeente deelde telefonisch ook mee aan de beroepsinstantie dat er geen
documenten voorhanden zijn over bijvoorbeeld de afweging van de ene
(goedkopere) aanpak tegenover een eventuele andere (duurdere) aanpak
voor de aanleg van de bedrijventerreinen.
Indien dit het voorwerp zou zijn van het openbaarheidsverzoek, dan stelt de
gemeente Oostkamp dat de beroeper zoekt naar documenten die er niet zijn.
Er zijn geen documenten voorhanden die bijvoorbeeld een afweging
zouden bevatten qua mogelijkheden in verband met de afwatering. Er werd
een plan uitgewerkt door een studiebureau in opdracht van de gemeente. Er
werd hierbij geen keuze gemaakt tussen verschillende mogelijke
oplossingen, aldus de gemeente. De gemeente stelt dat er bovendien door
Aquafin speciaal bijkomend onderzoek werd verricht om de piste qua
afwatering die beroeper zelf voorstelde te onderzoeken en te weerleggen.
In de mate dat de beroeper dus zou polsen naar dergelijke documenten,
dient de beroepsinstantie redelijkerwijze op basis van de (telefonische)
toelichting door de gemeente Oostkamp te besluiten dat het in casu gaat om
onbestaande documenten. Nu een openbaarheidsverzoek enkel maar
betrekking kan hebben op informatie die in het bezit is van een
overheidsinstantie, zoals omschreven in artikel I.4, 3° van het
Bestuursdecreet, dient het beroep op dit punt dan ook als ongegrond te
worden beschouwd.”
Dit is de bestreden beslissing.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923
X-18.267-8/11
IV. Ontvankelijkheid van het beroep
Standpunt van de partijen
De verwerende partij werpt de volgende exceptie op in haar
memorie van antwoord:
“In diens verzoekschrift […] verklaart verzoeker het volgende:
‘Verzoeker blijft op vandaag niet zeker dat de set verkregen documenten
volledig is, maar neemt vrede met wat hij geleerd heeft uit de in september
geleverde documenten[.]’
Daar verzoeker vrede heeft met (wat hij geleerd heeft uit) de in september
geleverde documenten erkent hij geen belang te hebben bij diens
verzoekschrift dd. 11 november 2022 bij Uw Raad en de daarbij gestelde
vordering in nietigverklaring.
Bij gebreke aan belang zijn het verzoekschrift en de daarbij gestelde
vordering tot nietigverklaring af te wijzen als niet ontvankelijk.
Ook in zoverre in het verzoekschrift kritiek wordt geuit op het uitblijven
van een beslissing van de gemeente Oostkamp volgend [op] het verzoek
dd. 20 juli 2022 is het verzoekschrift niet-ontvankelijk nu deze kritiek niet
gericht is tegen de bestreden beslissing.
Alvast bestaat er in hoofde van verwerende partij, eens op ontvankelijke
wijze gevat door een beroep tegen het uitblijven van een beslissing door het
bestuur, geen bijzondere motiveringsplicht ten aanzien van dit gegeven.”
Verzoeker erkent in zijn memorie van wederantwoord “met
sterke tegenzin vrede [te] nemen met de veronderstelling dat de gemeente [de
onwettige keuze om geen openbaar onderzoek te organiseren] gemaakt heeft […]
zonder documentsporen daaromtrent achter te laten”.
Niettemin meent verzoeker zijn belang te kunnen blijven
verantwoorden “omdat de nietigverklaring onrechtstreeks de gemeente ook een
signaal geeft dat een minimum niveau van transparantie/openbaarheid een recht is
van de burger”, en de gemeente anders de bestreden beslissing “misbruikt” om op
andere vragen niet te moeten antwoorden. Verzoeker meent zijn belang ook te
kunnen staven door de bedoeling “te vermijden dat de beroepsinstantie zich in de
toekomst te lichtzinnig laat misleiden door uitspraken van een bestuur” en om
“ervoor [te]zorgen dat de beroepsinstantie in de toekomst overheidsinstellingen
minstens verplicht te antwoorden ‘dit document bestaat niet’ wanneer een burger
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923
X-18.267-9/11
een voldoende concrete vraag stelt naar een document of motivatie die niet
bestaat”.
Verzoeker werpt tot slot op dat een nietigverklaring nog steeds
van belang is “omdat het op [het] Internet gepubliceerde besluit OVB/2022/245
onjuistheden verspreidt”. Hij vindt het niet correct dat zijn beroep “ongegrond”
wordt verklaard terwijl “verzoeker zonder klacht bij de beroepsinstantie de
gevraagde documenten nooit zou bekomen hebben of nooit een (relevant)
antwoord zou ontvangen hebben of nooit zou geleerd hebben dat sommige
gevraagde documenten niet bestaan”.
Beoordeling
De Raad van State kan begrijpen dat verzoeker moeilijk kan
plaatsen dat zijn beroep bij de beroepsinstantie “deels zonder voorwerp, deels
ongegrond” werd verklaard. Het is immers dankzij de interventie van de
beroepsinstantie dat de gemeente heeft verduidelijkt welke documenten wel en niet
bestaan en dat de gemeente de bestaande documenten die nog niet eerder waren
meegedeeld, aan verzoeker heeft bezorgd.
De beroepsinstantie had strikt genomen tot het besluit moeten
komen dat het beroep in de loop van de beroepsprocedure zijn voorwerp heeft
verloren, in plaats van het “deels ongegrond” te verklaren, temeer nu verzoeker
geen bezwaar blijkt te hebben geformuleerd ten aanzien van het onleesbaar maken
van de persoonsgegevens van de deelnemers aan de vergaderingen.
Dit gegeven volstaat echter niet om aan te nemen dat verzoeker
belang heeft bij de vernietiging van de bestreden beslissing. Een vernietiging zou
niet tot gevolg hebben dat verzoeker alsnog toegang zou kunnen verkrijgen tot
documenten die hij nog niet heeft bekomen.
Het besluit is dat het beroep onontvankelijk is wegens gebrek aan
belang.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923
X-18.267-10/11
Het voorgaande verantwoordt dat het beroep wordt verworpen
maar ook dat niettemin de kosten ervan ten laste van de verwerende partij worden
gelegd. Verzoeker mag zich terecht misleid achten doordat de verwerende partij
zijn beroep als ongegrond bestempelt terwijl het juist ten gevólge van dit beroep is
dat hij genoegdoening kreeg.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt het beroep.
-
De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro en op een bijdrage van
24 euro.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op vier oktober tweeduizend vierentwintig,
door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Johan Lust,
kamervoorzitter,
Jan Clement,
staatsraad,
David D’Hooghe,
staatsraad,
bijgestaan door
Silvan De Clercq,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Silvan De Clercq
Johan Lust
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.923
X-18.267-11/11
