Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141 (2024-10-22)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 261.141 van 22 oktober 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Milieuvergunningen Beslissing
: Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 261.141 van 22 oktober 2024
in de zaak A. 235.395/X-18.727
In zake :
A.S.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Koen Van Wynsberge
kantoor houdend te 9860 Oosterzele
Kwaadbeek 47a
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
het RUILVERKAVELINGSCOMITE MOLENBEERSEL
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Pieter Dewaele
kantoor houdend te 8500 Kortrijk
Groeningestraat 33
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 4 januari 2022, strekt tot de
nietigverklaring
van
“de
beslissing
van
12
oktober
2021
van
het
ruilverkavelingscomité Molenbeersel […] waarbij geen toestemming wordt
verleend aan [de verzoekende partij] voor het boren van een grondwaterwinning op
een terrein met als ligging ‘Boerenbos’”.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord
ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord
ingediend.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Ann Van Mingeroet heeft een
verslag opgesteld.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-1/12
De verzoekende partij heeft een verzoek tot voortzetting van het
geding en een laatste memorie ingediend. De verwerende partij heeft een laatste
memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 4 oktober 2024.
Staatsraad Stephan De Taeye heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Koen Van Wynsberge, die verschijnt voor de
verzoekende partij, en advocaat Luna Ghekiere, die loco advocaat Pieter Dewaele
verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Ann Van Mingeroet heeft een
met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Verzoeker is eigenaar en gebruiker (landbouwer) van percelen
gelegen te Kinrooi.
3.2.
Verzoekers percelen maken deel uit van de ruilverkaveling
Molenbeersel, die bij ministerieel besluit van 10 september 2019 nuttig wordt
verklaard en waarvan het kavelplan en het ruilverkavelingsplan worden
goedgekeurd.
3.3.
Bij besluit van 18 december 2020 richt de Vlaamse regering het
ruilverkavelingscomité Molenbeersel op. Bij besluit van 7 januari 2021 richt de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-2/12
Vlaamse minister van Justitie en Handhaving, Omgeving, Energie en Toerisme de
commissie van advies van de ruilverkaveling Molenbeersel op.
3.4.
Op 21 mei 2021 verleent de gemeente Kinrooi aan verzoeker een
omgevingsvergunning voor een termijn van 20 jaar voor het boren en exploiteren
van een grondwaterwinning op één van zijn percelen. In het kader van de
omgevingsvergunningsaanvraag verleent het agentschap Natuur en Bos een
ongunstig advies.
3.5.
Op 14 juli 2021 vraagt verzoeker op grond van artikel 68 van de
ruilverkavelingswet toestemming aan het ruilverkavelingscomité Molenbeersel
voor het installeren van een beregeningsbron op zijn percelen:
“Geachte Comité,
Met dit schrijven wil ik in kader van toepassing art.68 van de
ruilverkavelingswet, toelating vragen voor het installeren van een
beregeningsbron op een perceel in de boerenbos […].
Deze bron is noodzakelijk om ruim 18 ha rond en op de boerenbos te kunnen
beregenen.
Voordien werden deze percelen steeds met oppervlakte water uit de A-beek
beregend.
De laatste jaren werd dit steeds moeilijker omdat er meermaals een
captatieverbod was enerzijds en de drooglegging van de A-beek door de
beverdammen anderzijds. Bijkomend is er ook het verbod op
oppervlakte-watergebruik vanwege bruinrot in de aardappel teelt.
Zonder deze bron is voor de 18 ha geen akkerbouw meer mogelijk.
De vergunning is onlangs toegekend.”
Niet betwist wordt dat verzoeker reeds een beregeningsput heeft
aangelegd alvorens het ruilverkavelingscomité Molenbeersel over de voormelde
aanvraag standpunt inneemt.
3.6.
Met de bestreden beslissing van 12 oktober 2021 weigert de
verwerende partij deze aanvraag:
“Motivering
Dit besluit is gebaseerd op de volgende motieven:
- Overeenkomstig artikel 68 van de ruilverkavelingswet mogen zodra het
ruilverkavelingscomité Molenbeersel is opgericht en totdat de aanvullende
ruilverkavelingsakte
Molenbeersel
is
verleden,
de
eigenaars,
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-3/12
vruchtgebruikers of gebruikers van percelen in het ruilverkavelingsblok
Molenbeersel geen werken uitvoeren die het landschap of de bestemming of
de
plaatsgesteldheid
zodanig
wijzig[…]en
dat
zij
de
ruilverkavelingsverrichtingen belemmeren zonder voorafgaande en
schriftelijke toestemming van het ruilverkavelingscomité. Werken die
uitgevoerd werden in strijd met deze bepaling, leveren geen grond tot
toekenning van enige meerwaarde als bedoeld in artikel 20 van de
ruilverkavelingswet. Het ruilverkavelingscomité kan beslissen dat de
oorspronkelijke toestand moet worden hersteld; het kan desnoods beslissen
de hiertoe nodige werken op kosten van de overtreders te laten uitvoeren.
- Op 14 juli 2021 heeft [de verzoekende partij], hierna genoemd de
aanvrager, per brief aan het secretariaat van het ruilverkavelingscomité
Molenbeersel, de toestemming gevraagd van het ruilverkavelingscomité
Molenbeersel voor het boren van een grondwaterwinning op een terrein met
als ligging ‘Boerenbos’ […].
De grondwaterwinning is volgens de aanvrager noodzakelijk voor het
beregenen van ruim 18 ha landbouwgewassen en komt in de plaats van het
gebruik van oppervlaktewater uit de Abeek. De aanvrager motiveert dat dit
de laatste jaren steeds moeilijker werd omdat er meermaals een
captatieverbod was en door de drooglegging van de Abeek door de
beverdammen. Bijkomend is er ook het verbod op oppervlaktewatergebruik
vanwege bruinrot in de aardappelteelt.
- Het ruilverkavelingscomité neemt akte van het feit dat de gemeente Kinrooi
een omgevingsvergunning heeft afgeleverd voor het boren en exploiteren
van de waterput en dat op het terrein de waterput reeds is aangelegd.
De percelen waarop de vermelde werken zijn uitgevoerd, zijn gelegen binnen
de blokgrens van de ruilverkaveling Molenbeersel. De in de aanvraag
bedoelde aanleg van een grondwaterwinning kan aldus worden beschouwd
als een werk zoals bedoeld in artikel 68 van de ruilverkavelingswet en valt
bijgevolg onder het toepassingsgebied van dit artikel.
- De percelen waarop de vermelde werken zijn uitgevoerd, zijn gelegen
binnen een gebied dat op het ruilverkavelingsplan Molenbeersel is aangeduid
als zone met als doel natuurgebied te ontwikkelen.
- Het ruilverkavelingscomité Molenbeersel heeft in vergadering van 12
oktober 2021 geoordeeld dat de aangevraagde werken in strijd zijn met de
doelstellingen van het ruilverkavelingsplan en dus de realisatie van het plan
verhinderen.
Volgens het criterium ‘De aanvraag past binnen de maatregelen die voorzien
zijn op het ruilverkavelingsplan’ kan er geen toestemming gegeven worden.
Het is de ambitie om de betrokken percelen uit te ruilen en de landbouw uit
het Boerenbos te verplaatsen naar het landbouwgebied. De aanleg van een
waterput voor landbouwdoeleinden, komt niet overeen met de doelstelling
van het ruilverkavelingsplan en hindert de realisatie ervan.
- Er kan bijgevolg geen toestemming worden verleend voor de aangevraagde
werken. Deze weigering betekent dat de aangevraagde en reeds uitgevoerde
werken geen grond kunnen opleveren voor de toekenning van een
meerwaarde zoals bedoeld in artikel 20 van de ruilverkavelingswet.
- Deze weigering:
- geldt uitsluitend voor de in de aanvraag van 14 juli 2021 beschreven
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-4/12
werken;
- vormt geen vrijstelling voor het aanvragen en verkrijgen van eventuele
andere vergunningen, machtigingen of ontheffingen;
- wordt verleend onder voorbehoud van de burgerlijke rechten die betrekking
hebben op de onroerende goederen;
- kan geenszins beschouwd worden als een uitspraak omtrent de toewijzing
van de nieuwe kavels in ruilverkaveling Molenbeersel; over deze toewijzing
zal later beslist worden door het ruilverkavelingscomité Molenbeersel.”
3.7.
Op 8 november 2021 vraagt verzoeker aan de verwerende partij
om haar beslissing te heroverwegen:
“Beste,
Ik heb u aangetekend bericht met kenmerk LIM/LGO/PDV op datum van
4[.]11.2021 goed ontvangen.
Bij deze kan ik absoluut niet akkoord gaan met de negatieve toestemming
voor de beregening put zoals in aanvraag beschreven.
Ik heb dit met de heer [V.] afgelopen vrijdag telefonisch besproken en hem
gevraagd om dit nogmaals op het comité voor te leggen met de
verduidelijking van de negatieve impact voor mijn bedrijfsvoering door deze
beslissing.
De eerste prioriteit van deze ruilverkaveling staat toch ten dienste van de
landbouw dacht ik?
Wel door deze beslissing kan ik in de toekomst de 10 ha buiten het
ruilverkaveling blok niet meer beregenen.
Ten eerste omdat de eigenaar dit perceel wil verkopen waardoor hij mij
vandaag geen toestemming geeft om een put te boren. Ik zal hoe dan ook wel
pachter of gebruiker blijven.
Ten tweede heeft ons studie bureau mij meegedeeld dat de stad Bree geen
vergunningen aflevert in natuurgebieden.
We zullen dan als akkerbouwer dit perceel (10 ha) niet meer kunnen
gebruiken voor normale akkerbouwgewassen.
Doordat ruilverkaveling ons bedrijf niet in het rvk-blok wou opnemen zijn
we genoodzaakt geweest om onze bedrijfszetel met 30 ha te verkopen. Van
de 85 ha blijft er daardoor nog maar 55 ha over. Er was mij mondeling
beloofd dat ik rond de nieuwe boerderij gronden zou kunnen aankopen. Deze
belofte is men niet nagekomen waardoor ik zelfs ruzie heb met een eigenaar
die zijn gronden (4 ha) aan mij verkocht heeft en waarop rvk ondanks
mondelinge belofte het voorkooprecht dan toch heeft uitgeoefend).
Nu wil u geen toestemming geven voor een beregeningsput om 18 ha te
beregenen. 10 ha hiervan ligt buiten rvk en kan ik vandaag om bovenstaande
redenen niet van een put voorzien.
Er blijft dan van de initiële 85 ha nog slecht 45 ha over om efficiënt te
gebruiken. Dit helemaal te danken aan ‘ruilverkaveling in Molenbeersel’. De
logica [van] ‘verbetering van de landbouwstructuren in dit gebied’ is
helemaal zoek. Ruilverkaveling maakt ons bedrijf langzaam maar zeker
kapot. Welke toekomst heeft mijn zoon nog op dit bedrijf?
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-5/12
Ik vraag u daarom nadrukkelijk om toch toestemming te verlenen voor deze
put zodat we in een latere fase, alvorens de effectieve verkaveling, een
oplossing kunnen vinden voor het gebruik van deze put.”
3.8.
Op 14 december 2021 besluit de verwerende partij om bij haar
eerdere beslissing te blijven.
IV. Onderzoek van de middelen
A. Eerste middel
Uiteenzetting
Verzoeker voert in een eerste middel de schending aan van
artikel 68 van de wet van 22 juli 1970 ‘op de ruilverkaveling van
landeigendommen uit kracht van wet’ (hierna: de ruilverkavelingswet), de
artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke
motivering van de bestuurshandelingen’ (hierna: de formelemotiveringswet) en het
zorgvuldigheids- en redelijkheidsbeginsel.
Verzoeker betoogt dat op grond van artikel 68 van de
ruilverkavelingswet de toestemming voor bepaalde werken of handelingen slechts
kan
worden
geweigerd
indien
deze
de
realisatie
van
de
ruilverkavelings-verrichtingen zouden belemmeren, wat niet blijkt uit het loutere
gegeven dat de werken niet overeenstemmen met de doelstellingen van de
ruilverkavelingsplan. Dit laatste wordt overigens niet aangetoond en betreft een
loutere stijlformule.
De
verwerende
partij
licht
niet
toe
waarom
de
grondwaterwinning van verzoeker niet in overeenstemming zou zijn met de
doelstelling van de ruilverkaveling, te weten “te ontwikkelen natuur, herschikken
van boskamers”. Verzoeker stelt dat het bestaan van boskamers verenigbaar is met
open ruimtes die bijvoorbeeld als landbouwgrond worden geëxploiteerd (wat
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-6/12
actueel ook het geval is). Bovendien heeft de grondwaterwinning net als doel om
tot een betere economische exploitatie van landeigendommen te komen. Irrigatie
leidt tot een betere economische exploitatie van de landeigendommen. Dit alles
geldt des te meer, nu uit de passende beoordeling, de voortoets, en het gunstig
advies van de gemeentelijke omgevingsvergunningsambtenaar in het kader van de
omgevingsvergunningsprocedure,
alsook
uit
de
uiteindelijke
omgevings-vergunning, blijkt dat de impact van de grondwaterwinning beperkt is.
Beoordeling
5.1.
Overeenkomstig artikel 68 van de ruilverkavelingswet kan het
ruilverkavelingscomité de toestemming weigeren voor het uitvoeren van werken
op percelen gelegen binnen een ruilverkaveling indien het gaat om werken “die het
landschap of de bestemming of plaatsgesteldheid zodanig wijzigen dat zij de
ruilverkavelingsverrichtingen belemmeren, zoals bouwwerken, aanplanting van
bomen, plaatsing van afsluitingen of wijzigingen van de waterhuishouding, aanleg
en exploitatie van zandgroeven, steengroeven, graverijen en steenbakkerijen,
profiel- of reliëfwijziging”.
5.2.
Het bestreden besluit overweegt onder meer dat “[d]e percelen
waarop de vermelde werken zijn uitgevoerd, […] gelegen [zijn] binnen een gebied
dat op het ruilverkavelingsplan Molenbeersel is aangeduid als zone met als doel
natuurgebied te ontwikkelen”, en dat “[h]et […] de ambitie [is] om de betrokken
percelen uit te ruilen en de landbouw uit het Boerenbos te verplaatsen naar het
landbouwgebied”. De aanleg van een waterput voor landhouwdoeleinden komt
volgens het bestreden besluit dan ook “niet overeen met de doelstelling van het
ruilverkavelingsplan en hindert de realisatie ervan”. Anders dan verzoeker meent,
reveleert het bestreden besluit aldus wel degelijk een concrete motivering om de
gevraagde toestemming te weigeren. Van een “stijlformule” is geen sprake.
5.3.
Het doel van de ruilverkaveling op verzoekers kwestieuze
perceel – gelegen in een speciale beschermingszone van een habitatrichtlijngebied
– bestaat er precies in de landbouwactiviteit aldaar stop te zetten en natuurgebied te
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-7/12
ontwikkelen. De verwerende partij kon in redelijkheid besluiten dat de aanleg van
de kwestieuze waterput op verzoekers perceel – die volgens verzoeker zelf moet
bijdragen tot “een meer rendabele landbouwexploitatie” – de realisatie van
natuurgebied hindert.
5.4.
Dat de ruilverkaveling overeenkomstig artikel 62 van de
ruilverkavelingswet de betere economische exploitatie van landeigendommen als
doel heeft, maakt de motivering nog niet gebrekkig. De ‘Toelichtingsnota
Ruilverkavelingsplan Molenbeersel’ verduidelijkt dat “[l]andbouw […] de
hoofdzaak van een ruilverkaveling [is en blijft]”, maar dat het hierbij “belangrijk
[is] niet enkel de landbouw zelf, maar ook de randvoorwaarden, nl. de landelijke
omgevingskwaliteit in al zijn aspecten (waterbeheersing, natuur, landschap)
duurzaam te verbeteren en te verankeren”, waarna de landbouwdoelstellingen
worden besproken. Daarbij wordt, wat de landbouwenclave Boerenbos betreft,
onder meer gesteld dat “[h]et uitruilen van de landbouwers uit de landbouwenclave
Boerenbos in het Stramprooierbroek […] de juridische zekerheid voor de
betrokken landbouwers [verhoogt] aangezien deze percelen als een ‘enclave’
gelegen zijn in een groene gewestplanbestemming”.
5.5.
Dat
volgens
de
passende
beoordeling
bij
verzoekers
omgevingsvergunningsaanvraagdossier “[d]e invloed van de grondwaterwinning
op zowel habitatrichtlijn-, vogelrichtlijn- als VEN-gebied […] als minimaal
[wordt] ingeschat [, h]oofdzakelijk omwille van het beperkte dagdebiet dat ervoor
zorgt dat het effect niet buiten de akkers reikt”, dat uit “de voortoets” blijkt dat de
“invloedstraal van de grondwaterwinning beperkt is en niet overlapt met actueel
habitat”, en dat de gemeente Kinrooi finaal een omgevingsvergunning voor de
kwestieuze waterput heeft verleend, toont nog niet aan dat de beslissing van de
verwerende partij dat de aanleg van een waterput voor landhouwdoeleinden de
realisatie van het met de ruilverkaveling beoogde natuurgebied hindert, de grenzen
van de redelijkheid zou te buiten gaan. Verzoeker gaat in zijn verzoekschrift
overigens geheel voorbij aan het ongunstig advies dat het agentschap voor Natuur
en Bos in het kader van zijn omgevingsvergunningsaanvraag desbetreffend heeft
verstrekt.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-8/12
5.6.
Dat uit de motivering van de bestreden beslissing niet blijkt dat
de verwerende partij de bevindingen uit de passende beoordeling en de voortoets
en de motieven van de omgevingsvergunning mee in overweging heeft genomen,
maakt die beslissing nog niet onwettig. De bestreden beslissing maakt het
voorwerp uit van een eigen, van de omgevingsvergunning onderscheiden,
procedure, met een eigen finaliteit. Van enige verplichting tot “afweging” van de
elementen uit de omgevingsvergunningsprocedure, of enige vereiste om de
motieven in het kader van de omgevingsvergunningsaanvraag bij de bestreden
beslissing te betrekken, zoals verzoeker blijkt aan te nemen, is geen sprake.
5.7.
Verzoeker toont gelet op wat voorafgaat geen schending van de
aangevoerde rechtsregels aan.
5.8.
Het middel wordt verworpen.
B. Tweede middel
Uiteenzetting
Verzoeker voert in een tweede middel de schending aan van
artikel 16 van de Grondwet, van artikel 1 van het Eerste Aanvullend Protocol bij
het EVRM (hierna: EAP), van de formelemotiveringsplicht zoals voorzien in de
artikelen 2 en 3 van de formelemotiveringswet, en van het zorgvuldigheids- en
redelijkheidsbeginsel.
Hij voert aan dat met de bestreden beslissing de toestemming
wordt geweigerd om een vergunde, broodnodige grondwaterwinning te
exploiteren, waarvan hij ook in de toekomst gebruik wil blijven maken. Door deze
weigering kan de grondwaterwinning verdwijnen en kan verzoeker geen aanspraak
maken op een meerwaardevergoeding in het kader van de realisatie van de
ruilverkaveling. De bestreden beslissing legt zonder redelijke verantwoording
beperkingen op aan zijn eigendomsrecht, aangezien deze beslissing, zoals uit het
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-9/12
eerste middel is gebleken, niet afdoende is gemotiveerd. Zij is ook
disproportioneel, nu de grondwaterwinning ook wordt aangewend voor gronden
gelegen buiten de blokgrens van de ruilverkaveling. Verzoeker besluit dat de
bestreden weigering op kennelijk onredelijke wijze afbreuk doet aan zijn
subjectieve rechten (een vergunde grondwaterwinning voor 20 jaar) en
disproportionele gevolgen heeft.
Beoordeling
7.1.
Volgens het bestreden besluit “[betekent] [d]eze weigering […]
dat de aangevraagde en reeds uitgevoerde werken geen grond kunnen opleveren
voor de toekenning van een meerwaarde zoals bedoeld in artikel 20 van de
ruilverkavelingswet”. Artikel 2 van het bestreden besluit bepaalt verder:
“Als zou blijken dat de waterput nog aanwezig is op het ogenblik dat
[verzoeker] deze percelen verlaat om zijn nieuwe percelen in gebruik te
nemen, moet [verzoeker] de waterput op eigen kosten dempen.”
7.2.
Uit het bestreden besluit vloeien beperkingen voort die rechtens
geen onteigening en evenmin eigendomsberoving zijn, doch die wel kunnen
worden aangemerkt als een beperking van het “recht op het ongestoord genot” van
verzoekers eigendom, zoals omschreven in artikel 1 EAP. Een beperking van “het
ongestoord genot” van eigendom houdt evenwel niet ipso facto een schending in
van artikel 1 EAP. Het tweede lid van artikel 1 bepaalt immers dat het recht op
ongestoord genot “op geen enkele wijze” het recht aantast dat een staat heeft om
die wetten toe te passen welke hij noodzakelijk oordeelt om toezicht uit te oefenen
op het gebruik van eigendom in overeenstemming met “het algemeen belang”. De
door de ruilverkaveling vooropgestelde doelstellingen (zie randnummer 5.3), en
het met het bestreden besluit beoogde doel om de realisatie van de voorgenomen
ruilverkaveling niet te belemmeren, moeten geacht worden het algemeen belang te
dienen.
Om rechtmatig te zijn, dienen de eigendomsbeperkingen te
beantwoorden aan een rechtmatig evenwicht tussen het algemeen belang en de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-10/12
bescherming van het recht van eenieder op het ongestoorde genot van zijn
eigendom. Er moet een redelijk verband van evenredigheid bestaan tussen de in het
bestreden besluit ingeschreven beperkingen van verzoekers eigendomsrechten en
het door het bestreden besluit beoogde doel.
7.3.
Waar verzoeker meent dat zijn eigendomsrecht zonder redelijke
verantwoording wordt beperkt aangezien het bestreden besluit niet afdoende is
gemotiveerd, volstaat het te verwijzen naar de beoordeling van het eerste middel.
Dat verzoeker geen aanspraak zal kunnen maken op de
toekenning van een meerwaarde zoals bedoeld in artikel 20 van de
ruilverkavelingswet, houdt voor hem weliswaar een financieel verlies in, maar
toont nog niet aan dat er geen redelijk verband van evenredigheid zou bestaan
tussen de door het bestreden besluit opgelegde beperking van verzoekers
eigendomsrecht en het door het bestreden besluit beoogde doel. Een gebrek aan
disproportionaliteit wordt voorts evenmin aangetoond door verzoekers betoog dat
het bestreden besluit hem ook verhindert om zijn gronden buiten de blokgrens van
de ruilverkaveling – aan de overzijde van de Abeek – te bewateren, al was het maar
omdat met de verwerende partij moet worden vastgesteld dat verzoeker niet
aantoont dat een bewatering van die percelen niet mogelijk zou zijn met een
waterwinning/waterput op zijn percelen buiten de blokgrens. Ten slotte weze nog
opgemerkt dat verzoeker tot de aanleg van de waterput binnen de blokgrens van de
ruilverkaveling is overgegaan zonder eerst de uitspraak over zijn aanvraag op
grond van artikel 68 van de ruilverkavelingswet af te wachten.
7.4.
Het middel wordt verworpen.
De middelen zijn ongegrond gebleken. Het beroep moet hoe dan
ook als ongegrond verworpen worden.
BESLISSING
- De Raad van State verwerpt het beroep.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-11/12
- De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van
22 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is
aan de verwerende partij.
Dit
arrest
is
uitgesproken
te
Brussel,
op
tweeëntwintig oktober
tweeduizend vierentwintig, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Johan Lust,
kamervoorzitter,
Jan Clement,
staatsraad,
Stephan De Taeye,
staatsraad,
bijgestaan door
Karin Meerschaut,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Karin Meerschaut
Johan Lust
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.261.141
X-18.727-12/12
