Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580 (2026-05-05)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 266.580 van 5 mei 2026 Overheidsopdrachten en openbare werken
- Overheidsopdrachten Beslissing : Bevolen
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
ARREST
nr. 266.580 van 5 mei 2026
in de zaak A. 247.828/XIV-40.138
In zake:
de BV T.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Bart Bronders
kantoor houdend te 8400 Oostende
Zandvoordestraat 444
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de STAD IEPER
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Anthony Poppe, Ellen Verschuere en Pieter Cnudde,
kantoor houdende te 9052 Gent
Bollebergen 2A, bus 20
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
1.
De vordering, ingesteld op 7 april 2026, strekt tot schorsing bij
uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van “de gemotiveerde
beslissing van het College van Burgemeester en Schepenen van de Stad Ieper van
23 maart 2026, waarbij de opdracht ‘Organisatie Ieper Awards 2026’ werd gegund
aan de economisch meest voordelige inschrijver, zijnde [de bv C.]”.
II. Verloop van de rechtspleging
2.
Bij beschikking van 8 april 2026 werd, in samenspraak met het
aangeduide lid van het auditoraat, de procedurekalender vastgesteld.
De verwerende partij heeft een nota en een administratief dossier
ingediend.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-1/22
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 29 april 2026 om 11:00 uur.
Staatsraad Inge Vos heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Bart Bronders, die verschijnt voor de verzoekende
partij en advocaat Anthony Poppe, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn
gehoord.
Auditeur
Frederick
Ongena
heeft
een
met
dit
arrest
andersluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
De verwerende partij schrijft een overheidsopdracht voor
diensten uit met als voorwerp ‘Organisatie Ieper Awards 2026’.
Als
plaatsingsprocedure
wordt
gekozen
voor
een
onderhandelingsprocedure zonder bekendmaking, waarbij verwezen wordt naar
artikel 89, § 1, 2° van de wet van 17 juni 2016 ‘inzake overheidsopdrachten’
(hierna: wet van 17 juni 2016)
3.2.
Drie ondernemingen, onder wie de verzoekende partij, worden
uitgenodigd om een offerte in te dienen.
3.3.
In het op de opdracht toepasselijke bijzonder bestek wordt het
voorwerp ervan als volgt nader omschreven:
“Deze overheidsopdracht heeft betrekking op de organisatie, coördinatie en
uitvoering van de Ieper Awards 2026, een grootschalig gala-evenement met
als doel het erkennen en in de kijker zetten van uitzonderlijk
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-2/22
ondernemerschap binnen de Stad Ieper. De opdracht betreft een opdracht van
diensten en wordt gegund als een globale en geïntegreerde opdracht
(turnkey), waarbij de kandidaat instaat voor de volledige voorbereiding,
uitvoering, coördinatie en opvolging van het evenement. Hierbij werkt de
kandidaat samen met Ieperse bedrijven. Het maximaal beschikbare budget
voor de vaste kosten van deze opdracht bedraagt €50.000,00 excl. btw, voor
de variabele kosten 110 euro excl. btw per persoon. De aanbestedende
overheid staat, voor eigen rekening, in voor sponsorwerving en
ticketverkoop. Het event omvat een galadiner met acts, optredens, muziek,
uitreiking van prestigieuze awards, afterparty, een uitgesproken luxueuze
beleving en een hoogstaande culinaire avond. Hierbij is de dresscode ‘casual
chic’. Het evenement vindt plaats op maandag 26 oktober 2026 in Van
Mossel Mercedes-Benz, Zwaanhofweg 8 te 8900 Ieper, met een geraamd
aantal aanwezigen van 550 personen, met een maximum van 700 personen.”
Punt I.3 van het bestek bepaalt inzake de prijsvaststelling het
volgende:
“De kandidaat dient zijn prijsvoorstel verplicht op te splitsen in:
• vaste kosten (maximaal €50.000,00 excl. btw): kosten die onafhankelijk
zijn van het aantal deelnemers;
o concept & projectmanagement;
o techniek (licht, geluid en video);
o podium en scenografie;
o acts en presentatie;
o organisatie en coördinatie;
o veiligheid en infrastructuur.
• variabele kosten (maximaal €110 excl. btw per persoon): kosten die
afhankelijk zijn van het aantal deelnemers. De variabele kosten moeten
worden uitgedrukt per persoon. Ze omvatten de kosten van het
cateringconcept (incl. personeelsinzet). Indien de totale kostprijs het
maximaal beschikbare budget overschrijdt, wordt de offerte als onregelmatig
beschouwd.
De aanbestedende overheid staat, voor haar rekening, in voor
sponsorwerving en ticketverkoop.
De aanbestedende overheid behoudt zich het recht voor om offertes die
kennelijk onrealistische, inconsistente of niet-marktconforme prijsstructuren
bevatten,
te weren
overeenkomstig
de regelgeving
inzake
overheidsopdrachten.”
Het bestek vermeldt als gunningscriteria:
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-3/22
“
”
Het gunningscriterium ‘Cateringconcept’ (weging 20 punten)
wordt in het bestek als volgt omschreven:
“De catering dient als volgt te worden georganiseerd:
• Staande receptie:
o tafel bites en bediening van 5-tal verfijnde hapjes
o voldoende receptietafels met minstens één barkruk per receptietafel
• Zittend diner:
o voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht
• Dranken:
o kwaliteitsvolle dranken worden vanaf 19u30 26/10/2026 tot 3u00
27/10/2026 geserveerd
Het cateringvoorstel omvat o.a. een gedetailleerde opgave van:
• het aantal tafels en hun diameter die voor het zittend diner worden voorzien;
• het aantal receptietafels en barkrukken;
• het aantal en omschrijving van de hapjes;
• een menuvoorstel voor het diner;
• de personeelsinzet voor bediening van het diner bij een bezetting van 550
personen.
Dit criterium beoordeelt de kwaliteit, coherentie, haalbaarheid van het
voorgestelde cateringconcept als integraal onderdeel van het evenement.
De jury beoordeelt in welke mate het cateringconcept bijdraagt aan de
totaalbeleving van de Ieper Awards en in hoeverre het voorstel een gevoel
van kwaliteit en verfijning (“luxe”) uitstraalt, zowel in menu-opbouw,
presentatie als service.
Voorstellen die aantonen dat er een samenwerking wordt opgezet met
meerdere Ieperse gespecialiseerde cateringpartners, kunnen een bijkomende
meerwaarde vormen, voor zover deze aantoonbaar bijdragen tot de kwaliteit,
haalbaarheid en coherentie van het cateringconcept. De inschrijver
omschrijft in zijn offerte, per element van het cateringluik, met welke partijen
hij zal samenwerken.
De beoordeling gebeurt onder meer op basis van:
• de inhoudelijke kwaliteit en originaliteit van het cateringconcept en de
hierboven gevraagde gedetailleerde opgave;
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-4/22
• de organisatie en uitvoering, met inbegrip van logistiek, personeelsinzet,
timing en operationele haalbaarheid;
• de aandacht voor duurzaamheid, waaronder het gebruik van lokale
producten. Weging
Het gunningscriterium zal globaal geëvalueerd worden op basis van
volgende weging: • Uitstekend (20/20) • Zeer goed (18/20) • Goed (16/20) •
Ruim voldoende (14/20) • Voldoende (12/20) • Matig (10/20) • Onvoldoende
(8/20) • Ruim onvoldoende (6/20) • Slecht (4/20) • Zeer slecht (2/20)”
Het gunningscriterium “Prijs catering” (weging 20 punten) wordt
in het bestek als volgt omschreven:
“Het voorstel voor het cateringconcept wordt uitgedrukt in een prijs excl. btw
per persoon.
De prijs omvat de vergoeding voor de uitgeruste tafels, stoelen,
receptietafels, barkrukken, kost van receptiebites en -hapjes, het diner en de
dranken van 19u30 26/10/2026 tot 3u00 27/10/2026.
Er is een maximumprijs van 110 euro excl. btw per persoon ingesteld.
De beoordeling gebeurt louter op basis van de prijs.
Weging
Gunstigste prijs krijgt 20 punten, per sprong van 1 euro excl. btw per persoon
in meer, daalt de score voor de volgende inschrijver met 1 punt.”
3.4.
Drie inschrijvers, onder wie de verzoekende partij, dienen een
offerte in.
3.5.
Op 20 maart 2026 wordt een verslag van nazicht van de offertes
opgesteld. Daarin worden alle inschrijvers geselecteerd en worden de offertes van
de geselecteerde inschrijvers als regelmatig beschouwd, waarbij noch substantiële,
noch niet-substantiële onregelmatigheden worden vastgesteld. De offertes van de
drie inschrijvers worden vervolgens getoetst aan de gunningscriteria, hetgeen leidt
tot de volgende finale rangschikking van de regelmatige offertes (gerangschikt
volgens totale score:
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-5/22
“
Nr.
Naam
Score
Prijs excl. btw
Prijs incl. btw
1
[bv C.]
86 %
109.885,00 EUR
132.960,85 EUR
2
[verzoekende
85 %
109.452,09 EUR
132.437,03 EUR
82 %
109.842,48 EUR
132.909,40 EUR
partij]
3
[derde inschrijver]
”
Wat het gunningscriterium ‘Cateringconcept’ betreft, behaalt de
offerte van de verzoekende partij een score van 20 punten, hetgeen als volgt wordt
gemotiveerd:
“Positief:
-lokale catering partners […]
- 2 cateringvoorstellen
- tot 03u00”
De offerte van de bv C. behaalt voor dit gunningscriterium een
score van 18 punten op grond van de volgende motivering:
“Positief:
-lokale cateringpartners […]
-menu volgens kleurenpallet (thema kleurenspectrum)
Negatief:
-85 EUR excl. BTW (=> culinair hoogstaand: budget optrekken naar 95 EUR
excl. BTW)
-niet inbegrepen: keukenuitrusting, glaswerk, bediening na 01u00”
Wat het gunningscriterium ‘prijs catering’ betreft, behaalt de bv
C. een score van 20 punten, tegenover een score van 19 punten voor de
verzoekende partij.
Op basis van de finale rangschikking wordt voorgesteld om de
opdracht te gunnen aan de bv C.
3.6.
Op 23 maart 2026 beslist het college van burgemeester en
schepenen van de stad Ieper om de opdracht te gunnen aan de bv C.
overeenkomstig het verslag van nazicht van de offertes dat integraal deel uitmaakt
van deze beslissing.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-6/22
Dit is de bestreden beslissing.
3.7.
Met een aangetekend schrijven en e-mailbericht van 26 maart
2026 wordt aan de verzoekende partij meegedeeld dat de opdracht aan een andere
inschrijver werd gegund.
IV. Verzoek tot vertrouwelijke behandeling van bepaalde stukken
4.
Beide partijen vragen om de vertrouwelijke behandeling van
bepaalde door hen neergelegde stukken die zij in de inventaris als vertrouwelijk
aanduiden en waarbij zij ook de redenen opgeven waarom zij om die
vertrouwelijke behandeling vragen.
Er zijn geen gronden aangevoerd door de partijen om het
aangevoerde vertrouwelijk karakter ervan, althans in deze fase van het geding, te
lichten.
V. Regelmatigheid van de rechtspleging
A. Betreffende de eis tot samenvatting van de aangevoerde grieven
5.
Artikel 2, § 1, tweede tot vierde lid, van het besluit van de regent
van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling
Bestuursrechtspraak
van
de
Raad
van
State’
(hierna:
de
algemene
procedureregeling) is op grond van artikel 8, § 1, eerste lid, van het koninklijk
besluit van 19 november 2024 ‘tot bepaling van de rechtspleging in kort geding en
tot wijziging van diverse besluiten betreffende de procedure voor de afdeling
Bestuursrechtspraak van de Raad van State’ (hierna: het koninklijk besluit van 19
november 2024) – dat immers verwijst naar artikel 4, § 1, tweede lid van dat besluit
– van toepassing op een vordering tot schorsing bij uiterst dringende
noodzakelijkheid waarin, zoals te dezen, nog geen verzoekschrift tot
nietigverklaring is ingediend.
De vordering moet bijgevolg een samenvatting van het middel
bevatten als voor het middel een verdere uiteenzetting nodig is.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-7/22
Luidens voornoemd artikel 2, § 1, derde lid, van de algemene
procedureregeling kan de ontstentenis van de samenvatting van de grief niet leiden
tot de niet-ontvankelijkheid van het middel, maar luidens het verslag aan de Koning
bij het koninklijk besluit van 21 juli 2023 dat deze verplichting invoerde, heeft “die
ontstentenis […] als enig mogelijk gevolg voor de verzoeker dat de draagwijdte
van zijn grief niet correct samengevat en dus begrepen wordt in het verslag van de
auditeur en in het arrest” (BS 26 juli 2023, 62630).
6.
Het verzoekschrift bevat weliswaar een uiteenzetting van het
enig middel, maar het middel bevat geen samenvatting van de grieven in de zin van
de voornoemde bepalingen, terwijl het verzoekschrift omstandige toelichtingen
over meerdere pagina’s bevat, waarin de verzoekende partij in detail en concreter
ingaat op de argumenten die volgens haar het middel ondersteunen.
Het komt aan de Raad van State niet toe om, in de plaats van deze
partij, te doen wat die partij moet doen. Uit wat voorafgaat volgt dat, zeker in een
kortgedingprocedure ingeleid bij uiterst dringende noodzakelijkheid waarin ook
het recht van verdediging van de overige partijen is beperkt, de verzoekende partij
moet verdragen dat de Raad van State de grieven begrijpt als hierna is gedaan.
B. Betreffende de eis tot samenvatting van de argumenten van de verwerende partij
7.
Sinds 1 januari 2025 geldt als een van de algemene
procedureregels die van toepassing zijn op elke vordering tot schorsing (hoofdstuk
I van titel II van het koninklijk besluit van 19 november 2024), de verplichting dat,
wanneer voor het beantwoorden van de middelen een nadere uiteenzetting nodig
is, de nota met opmerkingen een samenvatting moet bevatten van de argumenten
van de verwerende partij (art. 7, § 1, van het koninklijk besluit van 19 november
2024). Bij gebreke aan een afwijkende bijzondere regeling in hoofdstuk II van titel
II van hetzelfde koninklijk besluit, is deze algemene verplichting eveneens van
toepassing op een vordering tot schorsing die, zoals in dit geval, wordt ingesteld
bij uiterst dringende noodzakelijkheid.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-8/22
Derhalve moet de nota met opmerkingen een samenvatting van
de aangevoerde argumenten bevatten, telkens wanneer voor het beantwoorden van
de middelen een nadere uiteenzetting noodzakelijk is.
8.
In dit geval omvat het antwoord van de verwerende partij op het
aangevoerde middel uitvoerige opmerkingen, verspreid over meerdere bladzijden,
waarin zij gedetailleerd en concreet ingaat op de argumenten die haar standpunt
moeten schragen. Hoewel zij een samenvatting verstrekt van het door de
verzoekende partij aangevoerde middel, verzuimt zij een samenvatting te geven
van haar eigen argumenten.
Het komt aan de Raad van State niet toe om, in de plaats van deze
partij, te doen wat die partij moet doen. Uit wat voorafgaat volgt dat, zeker in een
kortgedingprocedure ingeleid bij uiterst dringende noodzakelijkheid waarin ook
het recht van verdediging van de overige partijen is beperkt, de verwerende partij
moet verdragen dat de Raad van State de argumenten begrijpt als hierna is gedaan.
VI. Ontvankelijkheid van de vordering
Uiteenzetting van de exceptie
9.
De verwerende partij werpt in de nota een exceptie van niet-
ontvankelijkheid van de vordering op, genomen uit een gebrek aan belang, omdat
de verzoekende partij zich zou bevinden in een geval van (verplichte)
uitsluitingsgrond uit hoofde van sociale en fiscale schulden, zodat niet blijkt dat
een schorsing of vernietiging van de bestreden beslissing haar een concreet
voordeel kan opleveren. Zij verwijst daarbij naar artikel 68 van de wet van 17 juni
2016, welke bepaling volgens haar overeenkomstig artikel 89, § 3, van diezelfde
wet, van toepassing is op de huidige gunningsprocedure. De verwerende partij
voegt daaraan toe dat de verzoekende partij niet aantoont dat zij deze situatie
geregulariseerd heeft bij het instellen van haar vordering en hierover geen enkele
uitleg of rechtvaardiging heeft opgenomen in haar offerte, noch in haar
verzoekschrift.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-9/22
Beoordeling
10.
De Raad van State kan in een kort geding slechts een beperkt
onderzoek wijden aan ontvankelijkheidsexcepties. Een verzoekende partij kan er
zich immers minder behoorlijk tegen verweren dan in een procedure ten gronde.
Daarom past het in een kort geding dat de Raad van State deze excepties eerder
zou verwerpen dan aannemen tenzij indien zijn beperkt onderzoek uitwijst dat een
dergelijke exceptie een hoge graad van ernst vertoont.
11.
Artikel 68, § 1, van de wet van 17 juni 2016, waar de verwerende
partij naar verwijst in haar exceptie en dat eveneens van toepassing lijkt in geval
van de voorliggende onderhandelingsprocedure zonder bekendmaking, bepaalt:
“Behalve om dwingende redenen van algemeen belang en behoudens het in
paragraaf 3 vermelde geval, sluit de aanbestedende overheid een kandidaat
of inschrijver van deelname aan de plaatsingsprocedure uit, in welk stadium
van de procedure ook, wanneer de kandidaat of inschrijver niet blijkt te
voldoen aan zijn verplichtingen tot betaling van belastingen enerzijds of
socialezekerheidsbijdragen anderzijds, tenzij :
1° wanneer het onbetaald gebleven bedrag het door de Koning te bepalen
bedrag niet overschrijdt; of
2° wanneer de kandidaat of inschrijver kan aantonen dat hij op een
aanbestedende overheid of op een overheidsbedrijf, één of meer
schuldvorderingen bezit die zeker, opeisbaar en vrij van elke verbintenis
tegenover derden zijn. Deze schuldvorderingen moeten ten minste gelijk zijn
aan de achterstallige afbetaling van de fiscale dan wel de sociale schulden
verminderd met het door de Koning in uitvoering van de bepaling onder 1°
bedoelde drempelbedrag.
Indien de aanbestedende overheid vaststelt dat de fiscale dan wel sociale
schulden het in het eerste lid, onder 1°, vermelde bedrag overschrijden,
vraagt ze de kandidaat of inschrijver of deze zich in een in het eerste lid,
onder 2°, bedoelde situatie bevindt.
De aanbestedende overheid geeft elke ondernemer echter de kans om zich
in de loop van de plaatsingsprocedure in regel te stellen ten opzichte van de
sociale en fiscale verplichtingen nadat ze een eerste maal heeft vastgesteld
dat de kandidaat of inschrijver op dit vlak niet voldeed aan de eisen. Ze stelt
de ondernemer hiervan in kennis. Vanaf deze kennisgeving geeft de
aanbestedende overheid de ondernemer een termijn van vijf werkdagen om
het bewijs te geven van zijn regularisatie. Van deze regularisatie kan slechts
éénmalig gebruik gemaakt worden. Deze termijn gaat in de dag die volgt op
de kennisgeving. Voor de berekening van deze termijn is verordening nr.
1182/71 van de Raad van 3 juni 1971 houdende vaststelling van de regels die
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-10/22
van toepassing zijn op termijnen, data en aanvangs- en vervaltijden, niet van
toepassing.”
Ter staving van haar exceptie legt de verwerende partij ook twee
attesten voor van 12 maart 2026 waaruit sociale en fiscale schulden in hoofde van
de verzoekende partij blijken.
12.
Volgens artikel 15 van de wet van 17 juni 2013 ‘betreffende de
motivering, de informatie en de rechtsmiddelen inzake overheidsopdrachten,
bepaalde opdrachten voor werken, leveringen en diensten en concessies’ (hierna:
wet van 17 juni 2013), gelezen in samenhang met artikel 14 van die wet, kan de
Raad van State de tenuitvoerlegging van “beslissingen van de aanbestedende
instanties” schorsen “op verzoek van elke persoon die een belang heeft of heeft
gehad om een bepaalde opdracht […] te krijgen en die door de beweerde schending
is of dreigt te worden benadeeld”.
Het belangvereiste is overgenomen uit artikel 65/14 van de wet
van 24 december 1993 ‘betreffende de overheidsopdrachten en sommige
opdrachten voor aanneming van werken, leveringen en diensten’, ingevoegd bij de
wet van 23 december 2009. Uit de parlementaire voorbereiding van die
wetsbepaling blijkt dat de wetgever met betrekking tot het begrip “belang” een
ruime interpretatie voor ogen stond, naar het voorbeeld van de ter zake
toepasselijke regels van het recht van de Europese Unie, en zulks “om de
moeilijkheden te vermijden die zouden kunnen voortvloeien uit een strikte
toepassing van het begrip ‘belang’ als bedoeld in [artikel] 19 van de
gecoördineerde wetten op de Raad van State” (memorie van toelichting, Parl.St.
Kamer 2009-2010, nr. 2276/001, 28).
13.
Te dezen wordt vastgesteld dat de verzoekende partij in haar enig
middel onder meer een schending aanvoert van artikel 4 van de wet van 17 juni
2016 omdat de verwerende partij de inschrijvers, onder wie de verzoekende partij,
niet op gelijke wijze zou hebben behandeld.
Voorts blijkt niet dat de vermeende aanwezigheid van de
voormelde uitsluitingsgrond in hoofde van de verzoekende partij in het verslag van
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-11/22
nazicht, waar de bestreden beslissing op steunt, door de verwerende partij is
vastgesteld, laat staan ingeroepen om de verzoekende partij uit te sluiten. Onder
punt 4 ‘Uitsluitingsgronden en kwalitatieve selectie van de inschrijvers’ van dat
verslag wordt in het kader van het nazicht van de verzoekende partij wat de
verplichtingen tot betaling van belastingen en socialezekerheidsbijdragen betreft,
immers telkens vermeld “OK”, waarna de verzoekende partij wordt geselecteerd.
Uit voormeld artikel 68, § 1, van de wet van 17 juni 2016 volgt
bovendien dat “indien de aanbestedende overheid vaststelt dat de fiscale dan wel
sociale schulden het in het eerste lid, onder 1°, vermelde bedrag overschrijden, […]
ze de kandidaat of inschrijver [vraagt] of deze zich in een in het eerste lid, onder
2°, bedoelde situatie bevindt. Uit deze bepaling volgt ook dat, “behalve om
dwingende redenen van algemeen belang en behoudens het in paragraaf 3 vermelde
geval” alvorens te beslissen een inschrijver uit te sluiten, een aanbestedende
overheid deze inschrijver de kans dient te geven om zich binnen de vijf werkdagen
in regel te stellen ten opzichte van de sociale en fiscale verplichtingen nadat zij een
eerste maal heeft vastgesteld dat die op dit vlak niet voldeed aan de eisen.
Zelfs indien de vermelding in het verslag van nazicht een
materiële vergissing zou betreffen, zoals de verwerende partij ter terechtzitting
opwerpt, toont zij niet aan dat zij gehandeld heeft in overeenstemming met de
voormelde voorafgaande verplichtingen, zodat evenmin bij voorbaat lijkt vast te
staan dat de opdracht niet aan de verzoekende partij kon worden gegund.
Het gegeven dat de verzoekende partij hierover zelf geen uitleg
of rechtvaardiging zou hebben opgenomen in haar offerte doet hier op het eerste
gezicht niet aan af. Hetzelfde geldt op het eerste gezicht wat de argumentatie van
de verwerende partij betreft dat de verzoekende partij nagelaten zou hebben om
deze situatie te regulariseren bij het instellen van haar vordering dan wel om
hierover een rechtvaardiging op te nemen in haar verzoekschrift, te meer daar de
verzoekende partij niet werd uitgesloten van de opdracht.
14.
De exceptie wordt in de huidige stand van het geding dan ook
verworpen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-12/22
VII. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
15.
Krachtens artikel 17, §§ 1, 5 en 6, van de gecoördineerde wetten
op de Raad van State, gelezen in samenhang met de artikelen 15 en 31 van de wet
van 17 juni 2013, moet enkel worden onderzocht of in de voorliggende vordering
tot schorsing die is ingesteld volgens de procedure bij uiterst dringende
noodzakelijkheid, een ernstig middel waarvan het onderzoek zich leent voor een
versnelde behandeling of een klaarblijkelijke onwettigheid wordt aangevoerd.
VIII. Onderzoek van het enig middel
Standpunt van de partijen
16.
Het eerste en enig middel is genomen uit de schending van de
artikelen 4, 66, § 1, 1°, en 81, § 1, van de wet van 17 juni 2016, artikel 76 van het
koninklijk besluit van 18 april 2017 ‘plaatsing overheidsopdrachten in de klassieke
sectoren’ (hierna: koninklijk besluit van 18 april 2017), de artikelen 2 en 3 van de
wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de
bestuurshandelingen’ (hierna: wet van 29 juli 1991) juncto de bepalingen van de
wet van 17 juni 2013, en de beginselen van behoorlijk bestuur, “waaronder de
materiële
motiveringsplicht,
het
zorgvuldigheidsbeginsel,
het
redelijkheidsbeginsel, en het gelijkheids- en transparantiebeginsel”.
De verzoekende partij betoogt in essentie dat de artikelen 4, 66,
§ 1, 1°, en 81, § 1, van de wet van 17 juni 2016 noodzakelijk veronderstellen dat
de offertes worden vergeleken op basis van eenzelfde prestatie-inhoud en met
inachtneming van de minimumeisen van het bestek. Uit de omschrijving van de
gunningscriteria ‘Cateringconcept’ en ‘Prijs Catering’ in het bestek blijkt volgens
haar voldoende duidelijk dat de bediening van dranken vanaf 19.30 uur tot 3.00
uur deel uitmaakte van de gevraagde prestatie-inhoud voor het cateringluik. Die
verplichting is niet bijkomstig, maar raakt rechtstreeks aan de omvang van de te
leveren dienst, aan de personeelsinzet en aan de prijszetting, zodat een offerte die
slechts bediening voorziet tot 1.00 uur, zoals te dezen de offerte van de gekozen
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-13/22
inschrijver, afwijkt van het bestek op een element dat de economische en
functionele vergelijkbaarheid van de offertes rechtstreeks beïnvloedt.
Door niettemin de offerte van de gekozen inschrijver zonder
meer in de vergelijking te betrekken, en haar zelfs de maximumscore toe te kennen
voor de prijs van de catering hoewel haar prijs geen rekening hield met de volledige
in het bestek vereiste prestatieomvang, heeft de verwerende partij de inschrijvers
niet op gelijke voet behandeld. Een inschrijver die een beperktere dienstverlening
aanbiedt, kan immers een lagere prijs voorstellen en aldus een concurrentieel
voordeel genieten ten opzichte van inschrijvers die wél het volledige bestek
respecteren.
Daarenboven blijkt noch uit het bestreden besluit, noch uit het
verslag van nazicht van de offertes, dat de verwerende partij de vastgestelde
afwijking juridisch heeft gekwalificeerd. Er wordt nergens uitdrukkelijk
onderzocht of de bediening tot 1.00 uur een substantiële dan wel niet substantiële
onregelmatigheid uitmaakt. Evenmin blijkt dat de verwerende partij zich de vraag
heeft gesteld of deze onregelmatigheid noopte tot wering van de offerte, dan wel
of regularisatie aangewezen of mogelijk was. De beoordeling in het verslag van
nazicht is volgens de verzoekende partij ook intern tegenstrijdig waar de
vastgestelde afwijking enerzijds als een minpunt wordt vermeld bij de kwalitatieve
beoordeling van het cateringconcept, maar anderzijds zonder enige dragende
motivering wordt geneutraliseerd bij de prijsbeoordeling, waar de betrokken
inschrijver toch de maximumscore verkrijgt.
De bestreden beslissing en het eraan ten grondslag liggende
verslag van nazicht laten volgens de verzoekende partij bijgevolg niet toe na te
gaan op welke in rechte aanvaardbare gronden de offerte van de gekozen
inschrijver als regelmatig en volledig vergelijkbaar met de andere offertes werd
beschouwd. Juist omdat de verwerende partij zelf heeft vastgesteld dat de
bediening slechts was voorzien tot 1.00 uur, diende zij ofwel te oordelen dat een
wezenlijke bestekvereiste niet werd nageleefd, met de daaraan verbonden gevolgen
voor de regelmatigheid van de offerte, ofwel uitdrukkelijk te motiveren waarom
die afwijking geen afbreuk deed aan de vergelijkbaarheid van de offertes en
waarom regularisatie niet nodig was. Geen van beide is gebeurd.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-14/22
De motivering is aldus ontoereikend, omdat zij niet de feitelijke
en juridische redenen vermeldt waarom een manifeste afwijking van de gevraagde
prestatieomvang zonder verdere gevolgen is gebleven. Zij is tevens materieel
gebrekkig, omdat de beslissing uitgaat van een vergelijking tussen offertes die
inhoudelijk niet op identieke basis zijn opgesteld. Ten slotte is de beslissing
onzorgvuldig en kennelijk onredelijk, omdat een zorgvuldig handelende
aanbestedende overheid zich minstens expliciet had moeten uitspreken over de
regelmatigheid van de betrokken offerte en de gevolgen daarvan voor de
rangschikking.
17.
De verwerende partij werpt in haar nota met opmerkingen een
exceptie van niet-ontvankelijkheid van het middel op. Zij stelt daarbij in de eerste
plaats dat het geschonden geachte artikel 76 van het koninklijk besluit van 18 april
2017 niet van toepassing is aangezien de voorliggende opdracht betrekking zou
hebben op cateringdiensten en het aldus zou gaan om een overheidsopdracht voor
sociale en andere specifieke diensten, onder de Europese bekendmakingsdrempels.
Uit het administratief dossier blijkt volgens haar ook dat geen enkele ingediende
offerte volledig conform was aan de bepalingen van het bestek. Aangezien de
offerte van de verzoekende partij zelf niet voldoet aan verschillende
bestekbepalingen heeft zij volgens de verwerende partij geen belang bij het middel
waarin gesteld wordt dat de offerte van de gekozen inschrijver geen bediening van
dranken inhoudt tussen 01.00 en 03.00 uur en een aantal posten zouden ontbreken.
Wat de ernst van het middel betreft, herhaalt zij dat artikel 76 van
het koninklijk besluit van 18 april 2017, overeenkomstig artikel 4 van datzelfde
besluit,
niet
van
toepassing
onderhandelingsprocedure
is
zonder
in
het
kader
voorafgaande
van
de
voorliggende
bekendmaking
in
een
overheidsopdracht voor sociale en specifieke andere diensten, zodat het middel in
elk geval niet ernstig is voor zover het gehaald wordt uit de schending van deze
bepaling.
Voorts mist de kritiek van de verzoekende partij dat bepaalde
elementen niet in de prijs zouden zijn opgenomen (glaswerk en keukenuitrusting)
volgens de verwerende partij feitelijke grondslag aangezien het bestek nergens
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-15/22
uitdrukkelijk vereist dat het glaswerk en de keukenuitrusting in de prijs moesten
worden opgenomen.
Zij doet gelden dat aangezien artikel 76 van het koninklijk besluit
van 18 april 2017 en het daarin voorziene formele regelmatigheidsonderzoek niet
van toepassing is, de aanbestedende overheid over een ruime beoordelingsmarge
beschikt bij de beoordeling van de offertes.
In casu blijkt volgens haar uit het verslag van nazicht dat de
verwerende partij zich bewust was van de door de verzoekende partij aangehaalde
afwijking inzake de bediening tot 01.00 uur, en dat deze effectief in rekening werd
gebracht bij de beoordeling van de offertes. Meer bepaald werd de beperkte duur
van de drankbediening door de gekozen inschrijver negatief beoordeeld in het
kader van het gunningscriterium ‘Cateringconcept’, wat resulteerde in een lagere
score op dit criterium. Deze afwijking verhindert volgens de verwerende partij op
zich geen eerlijke vergelijking van de offertes. De betrokken bestekbepaling werd
immers niet uitdrukkelijk als een minimumeis of substantiële vereiste omschreven,
om welke reden de verwerende partij geoordeeld heeft dat deze afwijking er niet
voor zorgde dat de offerte van de gekozen inschrijver onregelmatig was, maar wel
een impact had op de kwalitatieve beoordeling ervan.
Zij herhaalt dat ook de offertes van andere inschrijvers,
waaronder de offerte van de verzoekende partij, afwijkingen vertoonden op de
bestekbepalingen, onder meer met betrekking tot de elementen die in de
aangeboden prijs voor de catering vervat moesten zitten en dat de verwerende partij
deze afwijkingen op een consistente wijze heeft beoordeeld binnen het kader van
de gunningscriteria, zonder bepaalde inschrijvers gunstiger te behandelen dan
anderen zodat er volgens haar geen sprake is van een discriminerend voordeel dat
exclusief aan de gekozen inschrijver zou zijn toegekend.
Voorts faalt volgens de verwerende partij ook de kritiek inzake
de vermeende schending van de motiveringsplicht. Uit het gunningsverslag en de
bestreden beslissing blijkt op afdoende wijze welke elementen in aanmerking
werden genomen bij de beoordeling van de offertes en waarom de offerte van de
gekozen inschrijver als de economisch meest voordelige werd beschouwd. De
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-16/22
motivering laat de verzoekende partij toe de redenen van de beslissing te begrijpen.
Zij benadrukt ten slotte dat de verzoekende partij evenmin aantoont dat zij de
grenzen van haar beoordelingsmarge heeft overschreden, noch dat zij kennelijk
onredelijk of onzorgvuldig heeft gehandeld.
Beoordeling
18.
Ter terechtzitting doet de verzoekende partij afstand van het enig
middel in zoverre daarin een schending wordt aangevoerd van artikel 76 van het
koninklijk besluit van 18 april 2017. De exceptie van niet-ontvankelijkheid van het
enig middel in zoverre een schending van deze bepaling wordt aangevoerd, behoeft
dan ook geen beoordeling.
19.
De verwerende partij werpt voorts in de nota met opmerkingen
een exceptie van niet-ontvankelijkheid van het middel op, genomen uit een gebrek
aan belang, omdat de verzoekende partij zelf niet zou voldoen aan verschillende
andere bestekbepalingen.
Luidens het te dezen toepasselijke artikel 14 van de wet van 17
juni 2013, waarnaar artikel 15, eerste lid van diezelfde wet verwijst voor
vorderingen tot schorsing, moeten de beweerde schendingen de verzoekende partij
benadelen of dreigen te benadelen. Het staat aan de Raad van State te oordelen of
een verzoeker die een zaak voor hem brengt, doet blijken van een belang bij het
aangevoerde middel. De Raad van State dient er evenwel over te waken dat het
belangvereiste niet op een buitensporig restrictieve of formalistische wijze wordt
toegepast.
Te dezen blijkt niet dat de vermeende onregelmatigheden in de
offerte van de verzoekende partij waar de verwerende partij haar exceptie op steunt,
in de bestreden beslissing door de verwerende partij werden vastgesteld, laat staan
ingeroepen om de betrokken offerte te weren. Het komt niet aan de Raad van State
toe om zijn eigen beoordeling in de plaats te stellen van de aanbestedende overheid
en voor het eerst te oordelen dat een offerte onregelmatig is om een reden die niet
in de bestreden beslissing werd opgemerkt.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-17/22
De exceptie van gebrek aan belang bij het middel wordt
verworpen.
20.
Zonder dat het in de huidige stand van de procedure nodig is om
de litigieuze overheidsopdracht te kwalificeren (overheidsopdracht voor diensten
dan wel overheidsopdracht voor sociale diensten en andere specifieke diensten
waarvoor bijzondere
regels
gelden),
volstaat
het
om,
zeker in
een
kortgedingprocedure ingeleid bij uiterst dringende noodzakelijkheid, vast te stellen
dat de toepasselijkheid van de overige in het middel aangehaalde bepalingen en
beginselen door de verwerende partij niet wordt betwist.
21.
Overeenkomstig artikel 4, eerste lid, van de wet van 17 juni 2016
dienen de aanbesteders de ondernemers op gelijke en niet-discriminerende wijze te
behandelen en dienen zij op een transparante en proportionele wijze te handelen.
De gelijkheid die aan de gunning van overheidsopdrachten ten grondslag ligt,
veronderstelt onder meer dat degenen die voor de toewijzing van de opdracht in
aanmerking willen komen, van tevoren weten wat zij daarvoor moeten doen of
laten en dus met alle door de aanbestedende overheid cruciaal geachte gegevens
rekening moeten kunnen houden bij het opstellen van hun offerte.
Artikel 66, § 1, van de wet van 17 juni 2016 bepaalt dat
overheidsopdrachten
worden
gegund
op
basis
van
één
of
meerdere
gunningscriteria, vastgesteld overeenkomstig artikel 81, mits de aanbestedende
overheid erop heeft toegezien dat onder meer is voldaan aan de voorwaarde dat de
offerte voldoet aan de eisen, voorwaarden en criteria vermeld in de aankondiging
van een opdracht en de opdrachtdocumenten, met inachtneming, indien van
toepassing, van de varianten of opties.
Evenzo lijkt de aanbestedende overheid op grond van het
zorgvuldigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel, ertoe gehouden te zijn om na
te gaan of de offertes van de inschrijvers overeenstemmen met de eisen en
voorwaarden in de opdrachtdocumenten.
Artikel 29/1, § 1, 2°, van de wet van 17 juni 2013 bepaalt:
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-18/22
Ҥ 1. Voor de opdrachten waarvan de goed te keuren uitgave zonder belasting
over de toegevoegde waarde de in artikel 29 § 1, eerste lid, bedoelde
toepasselijke drempelbedragen niet overschrijdt, stelt de aanbestedende
instantie een gemotiveerde beslissing op in onderstaande gevallen:
[…]
2° wanneer ze de opdracht gunt, ongeacht de procedure;”
De formelemotiveringsplicht waarvan de schending wordt
ingeroepen en die is vervat in de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991,
verplicht de administratieve overheid in de akte de juridische en feitelijke
overwegingen op te nemen die aan de beslissing ten grondslag liggen, en dat op
“afdoende” wijze. Het afdoend karakter van de motivering betekent dat de
motivering pertinent moet zijn, dit wil zeggen dat ze duidelijk met de beslissing te
maken moet hebben, en dat ze draagkrachtig moet zijn, dit wil zeggen dat de
aangehaalde redenen moeten volstaan om de beslissing te dragen. De belangrijkste
bestaansreden van de motiveringsplicht, zoals die wordt opgelegd door de wet van
29 juli 1991, bestaat erin dat de betrokkene in de hem aanbelangende beslissing
zelf de motieven moet kunnen aantreffen op grond waarvan ze werd genomen,
opdat de betrokkene met kennis van zaken zou kunnen uitmaken of het aangewezen
is de beslissing met een annulatieberoep te bestrijden.
De
materiëlemotiveringsplicht
houdt
in
dat
iedere
administratieve rechtshandeling moet steunen op motieven waarvan het feitelijk
bestaan naar behoren is bewezen en die in rechte ter verantwoording van die
handeling in aanmerking kunnen worden genomen. Bij de beoordeling van de
naleving van de materiëlemotiveringsplicht is de Raad van State niet bevoegd om
zijn oordeel omtrent de feiten in de plaats te stellen van het oordeel van de
administratieve overheid. Hij is enkel bevoegd om desgevraagd na te gaan of de
administratieve overheid is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij die
correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan binnen de perken van de
redelijkheid tot haar besluit is kunnen komen. Voorts mag enkel met de formeel
uitgedrukte motieven rekening worden gehouden.
22.
Te dezen bepaalt punt I.3 van het op de opdracht toepasselijke
bestek dat de kandidaat zijn prijsvoorstel dient op te splitsen in vaste kosten
(maximaal €50.000,00 excl. btw) en variabele kosten (maximaal €110 excl. btw
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-19/22
per persoon). Wat de variabele kosten betreft bepaalt het bestek voorts onder meer
dat zij moeten worden uitgedrukt per persoon en de “kosten van het
cateringconcept (incl. personeelsinzet)” omvatten.
Wat de dranken betreft, bepaalt het bestek, weliswaar in het
kader van de omschrijving van het gunningscriterium ‘Cateringconcept’, dat “de
catering […] als volgt [dient] te worden georganiseerd: […] kwaliteitsvolle
dranken worden vanaf 19u30 26/10/2026 tot 3u00 27/10/2026 geserveerd”. In het
bestek wordt voorts, in het kader van de omschrijving van het gunningscriterium
“Prijs catering” bepaald dat “de prijs […] de vergoeding voor de uitgeruste tafels,
stoelen, receptietafels, barkrukken, kost van receptiebites en -hapjes, het diner en
de dranken van 19u30 26/10/2026 tot 3u00 27/10/2026 omvat”.
23.
Dat de offerte van de gekozen inschrijver afwijkt van de
voormelde bestekvereisten in de mate dat de bediening na 01u00 niet inbegrepen
is in het door deze inschrijver voorgestelde ‘cateringconcept’ en de door hem
voorgestelde ‘prijs catering’, wordt door de verwerende partij in de nota met
opmerkingen niet betwist. Evenmin betwist zij dat de overige twee inschrijvers,
onder wie de verzoekende partij, de personeelsinzet tussen 01u00 en 03u00 wél
inbegrepen hebben in het door hen voorgestelde ‘cateringconcept’ en de door hen
voorgestelde ‘prijs catering’.
24.
Nergens uit het verslag van nazicht, waar de bestreden beslissing
op steunt, blijkt echter dat de verwerende partij heeft vastgesteld dat de offerte van
de gekozen inschrijver op het voormelde punt afwijkt van het voormelde
bestekvereiste. Meer nog, het verslag van nazicht, waar de bestreden beslissing op
steunt, vermeldt inzake het regelmatigheidsonderzoek van de offerte van de
gekozen inschrijver zelfs uitdrukkelijk dat geen substantiële onregelmatigheden,
noch niet-substantiële onregelmatigheden
werden vastgesteld, zodat de
besluitvorming op dit punt alvast te kort lijkt te schieten aan de
formelemotiveringsverplichting.
Voorts wordt op het eerste gezicht vastgesteld dat noch uit de
bestreden beslissing en het verslag van nazicht, noch uit de overige stukken van
het administratief dossier, blijkt dat de verwerende partij op zorgvuldige wijze de
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-20/22
regelmatigheid van de offerte van de gekozen inschrijver heeft onderzocht. Zij
blijkt integendeel zonder meer over de afwijkingen van de voormelde
bestekbepalingen in de offerte van de gekozen inschrijver te zijn heengestapt. Het
feit dat de verwerende partij een mindere score gaf aan de offerte van de gekozen
inschrijver voor het gunningscriterium ‘cateringconcept’ is in die omstandigheden
niet pertinent. Het gegeven dat ook de offertes van de andere twee inschrijvers,
waaronder de offerte van de verzoekende partij, zouden afwijken van andere
bestekvereisten, biedt de verwerende partij op het eerste gezicht geen vrijgeleide
om voorbij te gaan aan een zorgvuldig regelmatigheidsonderzoek van de offertes
en deze elementen enkel in aanmerking te nemen bij de beoordeling van de
gunningscriteria.
Bovendien bepaalt het bestek uitdrukkelijk dat de catering
“dient” te worden georganiseerd op een wijze dat kwaliteitsvolle dranken vanaf
19u30 op 26 oktober 2026 tot 3u00 op 27 oktober 2026 worden geserveerd en dat
de prijs voor de catering een vergoeding voor onder meer deze bediening tot 3u00
dient te omvatten. De libellering van de bestekvereisten lijkt aldus de interpretatie
van de verzoekende partij te ondersteunen dat het gaat om een verplichting die niet
bijkomstig is, maar rechtstreeks raakt aan de omvang van de te leveren dienst, aan
de personeelsinzet en aan de prijszetting, zodat een offerte die slechts in een
bediening voorziet tot 1.00 uur, zoals te dezen de offerte van de gekozen
inschrijver, afwijkt van het bestek op een element dat de economische en
functionele vergelijkbaarheid van de offertes rechtstreeks beïnvloedt.
Nergens uit het verslag van nazicht blijkt waarom die afwijking
geen afbreuk deed aan de vergelijkbaarheid van de offertes en waarom regularisatie
niet nodig was, zodat ook op dit punt de formele motivering van de bestreden
beslissing tekort lijkt te schieten.
Ook lijkt de voormelde afwijking van het bestek in de offerte van
de gekozen inschrijver wat de personeelsinzet betreft tot 1u00 in de plaats van de
in het bestek vereiste 3u00 zijn weerslag te hebben gehad op de prijsopgave en
derhalve op de vergelijkbaarheid van de offertes. Aldus lijkt ook de
materiëlemotiveringsplicht geschonden en de gelijkheid onder de inschrijvers in
het gedrang te zijn gekomen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-21/22
Het enig middel is in de aangegeven mate ernstig.
IX. Besluit
26.
Het enig middel is in de aangegeven mate ernstig gebleken. De
vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid wordt dan ook
ingewilligd.
BESLISSING
De Raad van State beveelt de schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst
dringende noodzakelijkheid van de beslissing van het College van
Burgemeester en Schepenen van de Stad Ieper van 23 maart 2026, waarbij de
opdracht ‘Organisatie Ieper Awards 2026’ wordt gegund aan de bv C.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op vijf mei tweeduizend zesentwintig, door
de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Inge Vos,
staatsraad, waarnemend voorzitter,
bijgestaan door
Johan Pas,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Johan Pas
Inge Vos
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.580
XIV-40.138-22/22
