Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.690 (2026-05-18)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 266.690 van 18 mei 2026 Sociale zaken en volksgezondheid - Artsen,
geneesheren-specialisten en dierenartsen en paramedische beroepen Beslissing
: heropening debatten Depersonalisatie Aanvullend verslag
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIIe KAMER
ARREST
nr. 266.690 van 18 mei 2026
in de zaak A. 242.057/XII-9629
In zake :
XXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Benjamin Herman
kantoor houdend te 8300 Knokke-Heist
Natiënlaan 237
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister van
Sociale Zaken en Volksgezondheid
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Franky De Mil
kantoor houdend te 9000 Gent
Voskenslaan 34
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 1 juni 2024, strekt tot de
nietigverklaring van de beslissing van 17 mei 2024 van de Nederlandstalige
multidisciplinaire kamer van de Federale Commissie voor toezicht op de
praktijkvoering in de gezondheidszorg waarbij de eerder genomen beslissing van
19 april 2024 tot onmiddellijke intrekking van het visum van verzoeker wordt
bevestigd en voor zover als nodig wordt hernomen.
II. Verloop van de rechtspleging
Bij arrest nr. 261.315 van 8 november 2024 is de vordering tot
schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing verworpen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.690
XII-9629-1/9
Verzoeker heeft een verzoekschrift tot voortzetting van de
rechtspleging ingediend.
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend
en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
Eerste auditeur Anja Somers heeft een verslag opgesteld.
Verzoeker heeft een verzoek tot voortzetting van het geding en
een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 23 april 2026.
Staatsraad Ann Coolsaet heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Benjamin Herman, die verschijnt voor verzoeker, is
gehoord.
Eerste auditeur Anja Somers heeft een met dit arrest
andersluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
In het arrest nr. 261.315 van 8 november 2024, waarbij de
vordering tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing is
verworpen, worden de feiten als volgt weergegeven:
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.690
XII-9629-2/9
“3.1. De verzoekende partij is huisarts.
3.2. Bij brief van 18 januari 2024 richt de Orde der Artsen van Antwerpen een
schrijven aan de Nederlandstalige multidisciplinaire Kamer van de Federale
Commissie voor toezicht (hierna: de toezichtcommissie ) waarin zij de vrees uit dat
de verzoekende partij niet meer over de fysieke of psychische geschiktheid beschikt
om zonder risico’s de uitoefening van de geneeskunde voort te zetten en dat zij de
regels inzake de kwaliteitsvolle praktijkvoering in de gezondheidszorg niet naleeft
zodat er voor zware gevolgen voor de patiënten of de volksgezondheid kan worden
gevreesd.
3.3. Naar aanleiding van het voormelde schrijven wordt de verzoekende partij bij
brief van 13 februari 2024 door de toezichtcommissie opgeroepen om gehoord te
worden op de zitting van 1 maart 2024.
Op 1 maart 2024 wordt de verzoekende partij gehoord door de toezichtcommissie,
bijgestaan door haar collega en tevens huisarts V. V.
3.4. Op 4 maart 2024 besluit de toezichtcommissie de beslissing uit te stellen en de
verzoekende partij de mogelijkheid te bieden om voor 28 maart 2024 de nodige
bewijzen en documenten te verschaffen die haar vrijpleiten van de beschuldigingen.
Er wordt tevens meegedeeld dat een toxicologisch haaronderzoek bijkomend kan
worden voorgelegd als bewijs. Tot slot wordt meegedeeld dat indien blijkt dat toch
niet aan de voorwaarden wordt voldaan, het visum alsnog kan worden ingetrokken.
3.5. Op 6 maart 2024 wordt door de Orde der Artsen nog een e-mail meegedeeld
van de arts inspecteur bij het RIZIV die er op wijst dat de verzoekende partij de
voorwaarden waaronder haar visum werd teruggegeven heeft geschonden door
medicatie aan zichzelf voor te schrijven.
3.6. Op 19 april 2024 komt de toezichtcommissie tot de conclusie dat er
onvoldoende bewijsstukken werden aangeleverd door de verzoekende partij en
besluit haar visum in te trekken.
3.7. Op 3 mei 2024, stelt de verzoekende partij een vordering in strekkende tot de
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van de
beslissing van 19 april 2024 van de Nederlandstalige multidisciplinaire kamer van
de Federale Commissie voor toezicht op de praktijkvoering in de gezondheidszorg
waarbij haar visum wordt ingetrokken.
Bij arrest nr. 259.734 van 15 mei 2024 verwerpt de Raad van State de voornoemde
vordering.
Deze beslissing is door de verzoekende partijen eveneens bestreden met een op
23 mei 2024 ingediend beroep tot nietigverklaring en een vordering tot schorsing
van de tenuitvoerlegging, dat is verworpen bij ’s Raads arrest nr. 261.314 van heden
in de zaak gekend onder het rolnummer A/241.988/XII-9758.
3.8. Op de zitting van de toezichtcommissie van 17 mei 2024 wordt opnieuw het
dossier ter beraadslaging voorgelegd ingevolge een vormgebrek bij het nemen van
de beslissing van 19 april 2024.
3.9. Op 17 mei 2024 beslist de toezichtcommissie om de eerder genomen beslissing
van 19 april 2024 tot onmiddellijke intrekking van uw visum te bevestigen en voor
zover als nodig te hernemen.
Dit is de bestreden beslissing.
3.10. Bij dagvaarding van 22 mei 2024 leidt de verzoekende partij tevens een
kortgedingprocedure in voor de Nederlandstalige Rechtbank van eerste aanleg te
Brussel, waarbij zij vraagt om een voorlopige situatie in te stellen zodat zij haar
activiteiten als arts kan blijven uitoefenen tot er een uitspraak ten gronde is gedaan
en om de Belgische Staat te veroordelen tot het nemen van alle maatregelen om de
uitoefening van het beroep mogelijk te maken, dit onder verbeurte van een
dwangsom.
Bij beschikking van 28 juni 2024 wordt door de Nederlandstalige Rechtbank van
eerste aanleg te Brussel bevolen om de procedure ten aanzien van de verzoekende
partij te hernemen, dit minstens vanaf het ogenblik dat zij moet worden gehoord, en
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.690
XII-9629-3/9
om binnen een termijn van twee maanden na de betekening van deze beschikking
een nieuwe beslissing te nemen. Dit bevel wordt opgelegd onder verbeurte van een
dwangsom van 500 euro per dag vertraging dat geen nieuwe beslissing is genomen
binnen 2 maanden na de betekening van de beschikking, met een maximum van
50.000 euro.
3.11. Op 23 september 2024 stelt de raadsman van de verzoekende partij de Raad
van State in kennis van de beslissing van de toezichtscommissie van 23 september
2024 waarbij haar visum van met onmiddellijk ingang wordt teruggegeven en
afhankelijk wordt gemaakt van de naleving van de in de betreffende beslissing
opgesomde voorwaarden.”
IV. Ontvankelijkheid van het beroep: exceptie van gebrek aan belang
Standpunt van de partijen
De verwerende partij werpt op dat verzoeker niet over het
rechtens vereiste belang beschikt, daar zijn belang louter hypothetisch is. De
verwerende partij zet in de memorie van antwoord uiteen dat er in hoofde van
verzoeker “geen enkele intentie [lijkt] te bestaan tot opheffing van de met de
beslissing van [2]3 september 2024 opgelegde voorwaarden”, daar verzoeker zich
akkoord verklaarde met de door de Nederlandstalige multidisciplinaire kamer van
de Federale Commissie voor toezicht op de praktijkvoering in de gezondheidszorg
(hierna: Toezichtcommissie) opgelegde voorwaarden. Voorts wijst de verwerende
partij erop dat uit de motivering van de beslissing van 23 september 2024 blijkt dat
de voorwaarden die aan de teruggave van het visum werden gekoppeld, werden
opgelegd omdat het genezingsproces van verzoeker nog maar recent een gunstige
evolutie kende. Een eventueel verzoek tot opheffing van de opgelegde
voorwaarden zal daarom worden beoordeeld op basis van de evolutie van dat
genezingsproces. Of de bestreden beslissing al dan niet uit de rechtsorde is
verdwenen, zal op die beoordeling geen impact hebben.
Verzoeker zet in het verzoekschrift uiteen dat de bestreden
beslissing onbetwistbaar nadelig is, daar ze het visum, vereist om zijn beroep als
arts uit te oefenen, intrekt.
In het verzoek tot voortzetting na het voormelde arrest waarbij
de vordering tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.690
XII-9629-4/9
werd verworpen, zet verzoeker uiteen dat hij nog over het vereiste belang beschikt.
Verzoeker erkent dat hij bij beslissing van 23 september 2024 van de
Toezichtcommissie zijn visum heeft teruggekregen ingevolge een verzoek tot
teruggave, doch wijst erop dat de bestreden beslissing niet is tenietgedaan. De
bestreden beslissing en haar motieven behoren nog steeds tot de rechtsorde. Dit
betekent volgens verzoeker dat hij nog steeds wordt geacht de eerder opgelegde
voorwaarden te hebben geschonden, wat niet zonder gevolgen is voor zijn verdere
loopbaan. Dit gegeven kan worden betrokken bij de beoordeling van een
toekomstig verzoek tot opheffing van de door de beslissing van 23 september 2024
opgelegde voorwaarden.
In de memorie van wederantwoord herhaalt verzoeker de
uiteenzetting van zijn actueel belang. Voorts repliceert hij op de memorie van
antwoord met het standpunt dat uit het gegeven dat hij op de hoorzitting zou hebben
gezegd dat hij zich zou verzoenen met de door de Toezichtcommissie op
23 september 2024 opgelegde voorwaarden, niet volgt dat verzoeker ook erkent
dat hij de eerder opgelegde voorwaarden heeft geschonden. Verzoeker wijst erop
dat een nietigverklaring betekent dat de bestreden beslissing uit de rechtsorde
verdwijnt en hij in dat geval wordt geacht de eerder opgelegde voorwaarden niet
te hebben geschonden. Minstens betekent de nietigverklaring dat de bestreden
beslissing niet geldig is tot stand gekomen. Dit belang is niet hypothetisch, maar
actueel, daar verzoeker er belang bij heeft dat zijn actueel dossier bij de
Toezichtcommissie wordt gezuiverd van onwettige beslissingen. Voorts kan een
nietigverklaring van belang zijn voor toekomstige beoordelingen.
In de laatste memorie zet verzoeker uiteen dat het
auditoraatsverslag een verkeerde voorstelling van zaken geeft. Het is verzoekers
bedoeling om de bestreden beslissing uit het rechtsverkeer te laten verdwijnen,
zodat ze in geen enkel opzicht deel meer uitmaakt van zijn dossier. Zolang de
bestreden beslissing niet is tenietgedaan, blijft ze een element bij een
heroverweging van de voorwaarden, maar ook bij de algemene beoordeling van
verzoekers visumdossier. Het gegeven dat er op dit ogenblik geen verzoek tot
heroverweging voorligt, maakt het belang niet hypothetisch, daar de opgelegde
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.690
XII-9629-5/9
voorwaarden bestaan, inclusief de mogelijkheid om te gepasten tijde om een
heroverweging te verzoeken.
Beoordeling
Gelet op artikel 19, eerste lid, van de gecoördineerde wetten op
de Raad van State, kan het beroep tot nietigverklaring bedoeld bij artikel 14 van
deze wet, voor de afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State worden
gebracht “door elke partij welke doet blijken van een benadeling of van een
belang”. Die vereiste is erop gericht de rechtszekerheid te dienen en een goede
rechtsbedeling te verzekeren (RvS (A.V.) 22 maart 2019, nr. 244.015,
ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR.244.015).
Een verzoekende partij beschikt over dit rechtens vereiste belang
indien twee voorwaarden vervuld zijn: vooreerst dient zij door de bestreden
administratieve rechtshandeling een persoonlijk, rechtstreeks, zeker, actueel en
wettig nadeel te lijden; voorts moet de eventueel tussen te komen nietigverklaring
van die rechtshandeling haar een direct en persoonlijk voordeel verschaffen, hoe
miniem
ook
(RvS
(A.V.)
15
januari
2019,
nr.
243.406,
ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR.243.406).
Het belang moet niet alleen bestaan bij het instellen van het
beroep maar moet voortduren tot aan de sluiting van het debat (RvS (A.V.)
22 maart 2019, nr. 244.015, ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR.244.015), zonder dat de
verzoekende partij noodzakelijk elk belang bij de nietigverklaring verliest wanneer
zij het initiële voordeel niet meer kan ambiëren (cf. GwH 9 juli 2020, nr. 105/2020,
ECLI:BE:GHCC:2020.ARR.105, punten B.11.2 en B.12.2).
Het staat aan de Raad van State te oordelen of de verzoekende
partij die een zaak voor de Raad brengt, doet blijken van een belang bij haar beroep.
De Raad van State dient erover te waken dat het belangvereiste niet op een
buitensporig
restrictieve
of
formalistische
wijze
wordt
toegepast
(GwH 30 september 2010, nr. 109/2010, ECLI:BE:GHCC:2010.ARR.109,
punt B.4.3; GwH 9 juli 2020, nr. 105/2020, ECLI:BE:GHCC:2020.ARR.105,
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.690
XII-9629-6/9
punt B.9.3;
EHRM
17
juli
2018,
5475/06,
ECLI:CE:ECHR:2018:0717JUD000547506, Vermeulen/België, punten 42 e.v.).
Er is voor een verzoekende partij geen stelplicht om haar belang
bij het beroep te omschrijven of toe te lichten. Echter, wordt dit belang in twijfel
getrokken, dan valt het haar toe bij de eerstvolgende procedurele gelegenheid
hierover opheldering te verschaffen en haar belang te staven.
Doet een verzoekende partij zulks, dan heeft zij daarmee ook de
contouren geschetst waarom het haar te doen is en moet de Raad van State met die
door de verzoekende partij vastgelegde grenzen van het gerechtelijk debat rekening
houden
(RvS
(A.V.)
15
januari
2019,
nr.
243.406,
ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR.243.406).
De
bestreden
beslissing
is
een
beslissing
van
de
Toezichtcommissie die de wettelijke opdracht heeft om overeenkomstig artikel 45
van de wet van 22 april 2019 ‘inzake de kwaliteitsvolle praktijkvoering in de
gezondheidszorg’ (hierna: wet van 22 april 2019) toezicht te houden op de
praktijkvoering van de gezondheidszorgbeoefenaars. De Toezichtcommissie heeft
– indien zij meent dat er sprake is van een tekortkoming in hoofde van de
gezondheidszorgbeoefenaar – verregaande bevoegdheden. Ze kan onder meer in
toepassing van artikel 56 van de wet van 22 april 2019 het visum vereist voor de
beroepsuitoefening intrekken, schorsen of het behoud ervan afhankelijk maken van
het naleven van welbepaalde voorwaarden, de gezondheidszorgbeoefenaar een
verbeterplan opleggen, en, in welbepaalde gevallen, een administratieve boete
opleggen.
Daargelaten of de voormelde maatregelen, zoals te dezen de
intrekking van het visum, moeten worden gekwalificeerd als een bestuurlijke
sanctie, dan wel als een louter probleemverhelpende vorm van bestuurlijke
handhaving – een vraag die in het kader van de beoordeling van het belang van
verzoeker niet moet worden beantwoord – heeft een dergelijke maatregel zeer
verregaande gevolgen voor de bestuurde. Daarenboven verwijt de bestreden
beslissing aan verzoeker ernstige tekortkomingen in de beroepsuitoefening.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.690
XII-9629-7/9
Niettegenstaande met de beslissing van 23 september 2024 het
visum aan verzoeker werd teruggeven, zij het mits de naleving van een aantal
voorwaarden, doet deze beslissing van 23 september 2024 geen afbreuk aan het
bestaan van de bestreden beslissing. Dat blijkt ook met zoveel woorden uit de
beslissing van 23 september 2024, daar ze onder meer op de bestreden beslissing
steunt.
Daar de bestreden beslissing vooralsnog deel uitmaakt van de
rechtsorde, door verzoeker werd ondergaan en een negatief licht werpt op de
professionele loopbaan van verzoeker, beschikt hij minstens over een moreel
belang om de bestreden beslissing uit de rechtsorde verwijderd te zien.
In tegenstelling tot wat de verwerende partij aanvoert, is dit
belang niet louter hypothetisch. De verwerende partij situeert het mogelijk belang
van verzoeker uitsluitend binnen de toekomstige beoordeling van een toekomstig
verzoek tot opheffing van de voorwaarden die actueel verbonden zijn aan het visum
van verzoeker. De verwerende partij geeft daarmee een te enge invulling aan het
belang, zoals het door verzoeker wordt geschetst. In het verzoek tot voortzetting
na het arrest waarbij verzoekers vordering tot schorsing werd verworpen – dit is de
eerste procedurele gelegenheid voor verzoeker om te reageren op de vragen die bij
zijn actueel belang werden gesteld – wijst verzoeker er immers op dat de bestreden
beslissing nog deel uitmaakt van de rechtsorde, dat hij nog steeds wordt geacht
eerder opgelegde voorwaarden te hebben geschonden en dat dit niet zonder
gevolgen is voor zijn verdere loopbaan. Zoals hiervoor is uiteengezet, volstaat dit
opdat verzoeker een actueel belang heeft bij de gebeurlijke nietigverklaring van de
bestreden beslissing.
De exceptie wordt verworpen.
V. Aanvullend onderzoek
Het auditoraat heeft zijn onderzoek over de zaak beperkt tot het
onderzoek van de exceptie van niet-ontvankelijkheid van het beroep, waarvan in
de huidige stand van het onderzoek niet blijkt dat die leidt tot een definitieve
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.690
XII-9629-8/9
oplossing van het geschil. Er is dan ook reden om het auditoraat te gelasten met
een aanvullend verslag over de zaak.
BESLISSING
-
De Raad van State heropent het debat.
-
Het door de Auditeur-generaal aangestelde lid van het auditoraat wordt
gelast met een aanvullend onderzoek.
-
Bij de publicatie van dit arrest door de Raad van State wordt de identiteit
van verzoeker niet bekendgemaakt.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op achttien mei tweeduizend zesentwintig,
door de Raad van State, XIIe kamer, samengesteld uit:
Chantal Bamps,
kamervoorzitter,
Peter Sourbron,
staatsraad,
Ann Coolsaet,
staatsraad,
bijgestaan door
Ilse Anné,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Ilse Anné
Chantal Bamps
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.690
XII-9629-9/9
