Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563 (2026-09-07)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 267.563 van 7 september 2026 Overheidsopdrachten en openbare
werken - Overheidsopdrachten Beslissing : Verwerping Inwilliging tussenkomst
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
ARREST
nr. 267.563 van 7 september 2026
in de zaak A. 248.863/XIV-40.258
In zake:
de BV M.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Thomas Christiaens, Jarien Bloemen en
Manon De Weser
kantoor houdend te 2018 Antwerpen
Mechelsesteenweg 64/101
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de VLAAMSE GEMEENSCHAP
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Sofie Logie en Stefanie Algoet
kantoor houdend te 8500 Kortrijk
Beneluxpark 27B
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij:
de NV P.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Joris Wouters en Geert Van Engelgem
kantoor houdend te 2600 Antwerpen-Berchem
Borsbeeksebrug 36 bus 9
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
1.
De vordering, ingesteld op 10 augustus 2026, strekt tot de
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van de
beslissing van 23 juli 2026 van het Agentschap Overheidspersoneel van de
Vlaamse Gemeenschap van 23 juli 2026 houdende de gunning van de opdracht
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-1/14
”Raamovereenkomst voor het ondersteunen van in-, door- en uitstroom van
personeelsleden van de Vlaamse overheid: assessment en development centers.”
II. Verloop van de rechtspleging
2.
Bij beschikking van 11 augustus 2026 werd, in samenspraak met
het aangeduide lid van het auditoraat, de procedurekalender vastgesteld.
De verwerende partij heeft een nota met opmerkingen en een
administratief dossier ingediend.
Met een verzoekschrift van 24 augustus 2026 heeft de nv P.
gevraagd om in het administratief kort geding te mogen tussenkomen.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 2 september 2026, om 15.00 uur.
Kamervoorzitter Geert Debersaques heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Manon De Weser, die verschijnt voor de verzoekende
partij, advocaten Sofie Logie en Stefanie Algoet, die verschijnen voor de
verwerende partij, en advocaat Geert Van Engelgem, die verschijnt voor de
tussenkomende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Thomas Maes heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-2/14
III. Feiten
3.1.
De verwerende partij schrijft een overheidsopdracht voor
diensten uit met als onderwerp: “Raamovereenkomst voor het ondersteunen van
in-, door- en uitstroom van personeelsleden van de Vlaamse overheid: assessment
en development centers”.
Het betreft een openbare procedure.
3.2.
Zeven inschrijvers dienen een offerte in, waaronder de
verzoekende partij en de gekozen inschrijvers.
3.3.
Op 23 juli 2026 gunt de aanbestedende overheid de opdracht aan
de twee best gerangschikte inschrijvers, waaronder de tussenkomende partij.
Dit is de bestreden beslissing.
IV. Tussenkomst
4.
De nv P. blijkt voordeel te halen uit de bestreden beslissing en
heeft er belang bij dat de vordering wordt afgewezen. Bijgevolg wordt haar verzoek
tot tussenkomst ingewilligd.
V. Verzoek tot vertrouwelijke behandeling van bepaalde stukken
5.
De verzoekende en de verwerende partij vragen in hun
respectievelijk processtuk om de vertrouwelijke behandeling van door hen
neergelegde stukken, die zij in de inventaris als vertrouwelijk aanduiden en waarbij
zij de redenen opgeven waarom zij om die vertrouwelijke behandeling vragen.
6.
Het stuk waarvan de verzoekende partij de (volledige)
vertrouwelijkheid vraagt, betreft haar offerte.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-3/14
Ambtshalve stelt de Raad van State evenwel vast dat de
verzoekende partij in haar verzoekschrift eigenmachtig de vertrouwelijkheid van
bepaalde gegevens uit het betrokken stuk heeft doorbroken door uitdrukkelijk
elementen eruit in het verzoekschrift op te nemen, zonder acht te slaan op het door
haar daarin uitdrukkelijk geformuleerde verzoek om het stuk integraal
vertrouwelijk te behandelen. Aldus heeft de verzoekende partij, wat de elementen
betreft die zij in haar verzoekschrift heeft weergegeven, de vertrouwelijkheid van
het betrokken stuk derhalve opgeheven. De verzoekende partij erkent zulks ter
terechtzitting.
Van de overige stukken heeft (ter terechtzitting) geen der partijen
het lichten van de vertrouwelijkheid gevraagd.
VI. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
7.
Krachtens artikel 17, §§ 1, 5 en 6, van de gecoördineerde wetten
op de Raad van State, gelezen in samenhang met de artikelen 15 en 31 van de wet
van 17 juni 2013 ‘betreffende de motivering, de informatie en de rechtsmiddelen
inzake overheidsopdrachten, bepaalde opdrachten voor werken, leveringen en
diensten en concessies’, moet enkel worden onderzocht of in de voorliggende
vordering tot schorsing die is ingesteld volgens de procedure bij uiterst dringende
noodzakelijkheid, een ernstig middel waarvan het onderzoek zich leent voor een
versnelde behandeling of een klaarblijkelijke onwettigheid wordt aangevoerd.
VII. Onderzoek van het enig middel
Uiteenzetting van het middel
8.
In het enige middel voert de verzoekende partij de schending aan
van artikel 4 van de wet van 17 juni 2016 ‘inzake overheidsopdrachten’ (hierna: de
wet van 17 juni 2016) en het daarin vervatte transparantie- en gelijkheidsbeginsel,
van de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, en van de materiëlemotiveringsplicht
en het zorgvuldigheidsbeginsel als algemene beginselen van behoorlijk bestuur.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-4/14
Zij vat het middel als volgt samen:
“Het eerste en enige middel is genomen uit de schending van artikel 4 van de
[wet van 17 juni 2016], het daarin vervatte gelijkheids- en
transparantiebeginsel, de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, evenals de
materiële motiveringsplicht en het zorgvuldigheidsbeginsel als algemene
beginselen van behoorlijk bestuur. De verwerende partij heeft de offertes
voor het gunningscriterium ‘Kwaliteit van de aanpak en dienstverlening’
beoordeeld zonder toepassing van een beoordelingsmethodiek. Uit het bestek
of gunningsverslag blijkt niet dat er een beoordelingsmethodiek werd
vastgelegd, minstens blijkt niet dat deze voorafgaand aan de opening van de
offertes is vastgelegd. Bovendien laat de motivering van de bestreden
beslissing niet toe te begrijpen waarom aan de offerte van de verzoekende
partij bepaalde scores werden toegekend en dus waarop de bestreden
beslissing werd gesteund, zodat de materiële motiveringsplicht is
geschonden. Tot slot is het zorgvuldigheidsbeginsel geschonden doordat zij
klaarblijkelijk onvoldoende dan wel geen rekening heeft gehouden met de
bewoordingen in de offerte van de verzoekende partij. Het middel is derhalve
ernstig.”
Beoordeling
In het middel onderscheidt de verzoekende partij drie grieven.
Zij worden hierna op hun merites onderzocht.
Eerste grief: betreffende het ontbreken van een beoordelingsmethodiek
In een eerste grief voert de verzoekende partij aan dat de
aanbestedende overheid de offertes voor het gunningscriterium “Kwaliteit van de
aanpak en dienstverlening” heeft beoordeeld zonder toepassing van een
beoordelingsmethodiek.
De verzoekende partij beperkt in haar verzoekschrift haar kritiek
tot het voormelde gunningscriterium. In zoverre zij ter terechtzitting bijkomende
toelichtingen verstrekt met betrekking tot andere gunningscriteria, zijn deze
laattijdig en wordt daarmee geen rekening gehouden. Deze grief wordt derhalve in
de huidige stand van het geding uitsluitend onderzocht wat het gunningscriterium
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-5/14
“kwaliteit van aanpak en dienstverlening” betreft.
De beoordelingsmethode van een gunningscriterium is de manier
waarop de aanbestedende overheid bij de evaluatie van de offertes de
beoordelingselementen vervat in de gunningscriteria nagaat en waardeert in het
licht van de toe te kennen scores. In beginsel mag die beoordelingsmethode niet
worden vastgesteld na de opening van de offertes, tenzij aannemelijk wordt
gemaakt dat zij om aantoonbare redenen niet vóór de opening van de offertes kon
worden vastgesteld.
De opdrachtdocumenten, en in het bijzonder het bestek, bevatten
geen uitdrukkelijke beoordelingsmethode voor het gunningscriterium “kwaliteit
van de aanpak en dienstverlening”, hetgeen overigens ook door de verwerende
partij in haar nota wordt erkend. De beoordelingsmethode dient evenwel niet
noodzakelijk in de opdrachtdocumenten te worden bekendgemaakt. Zij kan immers
desgevallend blijken uit, of besloten liggen in, de omschrijving van de
gunningscriteria zelf. Het ontbreken van een uitdrukkelijke uiteenzetting van de
beoordelingsmethode in het bestek volstaat dan ook niet om te besluiten dat geen
beoordelingsmethode voorhanden was of dat deze op onregelmatige wijze zou zijn
toegepast.
Het opnemen van de beoordelingsmethodiek in het bestek is
derhalve niet wettelijk vereist. In de mate dat de verzoekende partij in haar middel
het
tegendeel
voorhoudt,
faalt
haar
betoog
in
rechte.
De
loutere
opportuniteitskritiek dat het gelijkheids- en transparantiebeginsel beter zouden zijn
gediend indien de beoordelingsmethodiek vooraf aan de inschrijvers was
bekendgemaakt, volstaat niet om te besluiten tot de onwettigheid van de bestreden
beslissing.
Uit wat voorafgaat volgt dat de omstandigheid dat de
beoordelingsmethodiek niet in de opdrachtdocumenten werd opgenomen, de
beslissing op zich niet onregelmatig maakt. De grief is in zoverre niet ernstig.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-6/14
Gelet op het vermoeden van wettigheid dat aan de bestreden
beslissing kleeft, rust op de verzoekende partij de bewijslast om aan te tonen dat
naar zij betoogt, bij de beoordeling van het gunningscriterium “kwaliteit van de
aanpak en dienstverlening” geen beoordelingsmethodiek werd gehanteerd. De
loutere bewering dat zulks niet het geval zou zijn, of het enkele in vraag stellen van
het bestaan van een beoordelingsmethodiek en de beoordeling of die er wel is,
daarop aan de Raad van State overlaten, volstaat daartoe niet. Het staat immers niet
aan de Raad van State om uit dergelijke niet nader onderbouwde beweringen af te
leiden dat de aanbestedende overheid in strijd met de toepasselijke regelgeving
heeft gehandeld.
Het gunningscriterium waarop de verzoekende partij haar kritiek
richt, is als volgt verwoord in het bestek:
“1) KWALITEIT VAN DE AANPAK EN DIENSTVERLENING (60%)
Dit criterium wordt beoordeeld aan de hand van volgende vier subcriteria:
a. Selectieprogramma cases (15%)
De inschrijver werkt een plan van aanpak uit dat aangepast is aan de
voorgelegde cases (zie toelichting in bijlage 2). De inschrijver maakt gebruik
van het sjabloon in bijlage 3 om zijn antwoord op de cases op te maken.
Bij de beoordeling van dit element zal minstens rekening gehouden worden
met volgende (niet limitatieve) aspecten:
• de mate waarin het selectieprogramma is afgestemd op de verwachtte
dienstverlening inclusief de geschiktheid van de opgenomen methodieken en
instrumenten met gedetailleerde omschrijving van de aandachtsgebieden en
motivering van de keuze van instrumenten;
• Kennis relevante regelgeving
• De methodologische aanpak: de omschrijving van de concrete stappen en
activiteiten binnen de stappen (stappenplan, competentiematrix, …);
• Kwaliteit van de motivering.
b. Samenwerkingsmodel (15%)
De inschrijver beschrijft het door hem voorgestelde samenwerkingsmodel
afgestemd op voorliggende raamovereenkomst op een voldoende heldere
manier en voegt deze beschrijving toe aan zijn offerte. Deze beschrijving
dient beperkt te blijven tot maximaal 5 pagina’s.
Dit beoordelingselement zal o.a. beoordeeld worden op basis van volgende
(niet-limitatieve) aspecten:
• De visie op en concrete aanpak van samenwerking en kennisdeling met de
selectoren van de Vlaamse overheid. Hierdoor kan de interne kennis en
expertise in Vlaamse overheidsorganisaties verder uitgebouwd worden en de
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-7/14
interne adviescapaciteit versterkt worden.
• De wijze waarop de kennis met betrekking tot het HR-instrumentarium en
regelgeving van de Vlaamse overheid is/ zal worden verworven en hoe er in
de concrete opdrachten maximaal van gebruik zal gemaakt worden.
• De voorgestelde rapporteringswijze en –frequentie (zowel naar de selector
als de klant). Zie tevens punt 3.7 m.b.t. de minimale rapporteringsvereisten.
• De manier waarop de inschrijver zal omgaan met de klachtenbehandeling
zie 4.5.4.
• De manier waarop de inschrijver zal omgaan met feedbackvragen.
c. Instrumenten (15%)
De inschrijver voegt bij zijn offerte een overzicht van alle instrumenten die
hij zal inzetten en ter beschikking zal stellen tijdens de uitvoering van een
opdracht. Voor dit overzicht maakt de inschrijver gebruik van het sjabloon
in bijlage 4 ‘Overzicht instrumenten’.
Volgende elementen dienen in dit overzicht aan bod te komen:
• Naam van het instrument
• Doelgroep waarvoor het instrument kan worden ingezet
• Omschrijving van het instrument
• Meetdoelstelling van het instrument
• De wetenschappelijke waarde van het instrument (bv. validiteit,
betrouwbaarheid, …)
Bij de beoordeling van dit element zal minstens met de volgende aspecten
rekening gehouden worden:
• Wetenschappelijke waarde van instrumenten, de testen worden beoordeeld
aan de hand van hun betrouwbaarheid en validiteit.
• Diversiteit aan verschillende soorten testen.
• Meerwaarde van het instrument voor de specifieke doelgroep.
• Toegankelijkheid, zijnde de mate waarin de aangeboden testen
taaltoegankelijk zijn; (culturele) bias verholpen wordt en, voor computertest,
het behaalde niveau volgens de criteria vastgelegd in de Europese richtlijn
inzake toegankelijkheid van websites en mobiele applicaties
d. Diversiteit (15%)
Een beschrijving van het diversiteitsbeleid. Zoals toegelicht onder de
technische voorschriften hecht de Vlaamse overheid veel waarde aan
diversiteit en non-discriminatie en streeft het ernaar om als werkgever een
afspiegeling te zijn van de samenleving. Zij verwacht van de opdrachtnemers
hierin een actieve rol en een bereidheid om in samenwerking met de Vlaamse
overheid de diversiteit, inclusie en toegankelijkheid te verbeteren en op deze
manier bij te dragen aan het helpen realiseren van de doelstellingen van de
Vlaamse overheid. Deze beschrijving dient beperkt te blijven tot maximaal
5 pagina’s. De beschrijving van het diversiteitsbeleid omvat minstens
volgende (niet-limitatieve) aspecten:
• Een beschrijving van de ‘as is’-situatie, zijnde de reeds gerealiseerde acties
die door de inschrijver ondernomen werden in kader van diversiteit, gelijke
kansen, non-discriminatie en toegankelijkheid (incl. eventuele opleidingen
van (eigen) personeelsleden en werkwijze samenstelling jury);
• Een beschrijving van de ‘to be’-situatie, zijnde de toekomstige eigen
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-8/14
ambities met SMART-geformuleerde doelstellingen en een duidelijk
tijdspad;
• Een toelichting van hoe de eigen inspanningen van de inschrijver (incl.
kennisdeling) bijdragen aan een verbetering van inclusie en toegankelijkheid
bij selectieprocedures binnen de Vlaamse overheid;
• Desgevallend, een actieplan rond het testen op taaltoegankelijkheid en
culturele bias met SMART-geformuleerde doelstellingen en een duidelijk
tijdspad;
• Desgevallend, een actieplan dat beschrijft hoe de inschrijver zijn rol ziet
binnen een ontwikkeltraject om tot gelijkwaardige alternatieve
computertesten te komen wanneer deze op heden niet beschikbaar zijn. Ook
hier moet het actieplan SMART-geformuleerde doelstellingen bevatten met
heldere engagementen en een duidelijke tijdspad.”
Uit het gunningsverslag, waarvan de verzoekende partij kennis
heeft gekregen, blijkt op het eerste gezicht dat de offertes voor het betrokken
gunningscriterium werden beoordeeld aan de hand van een omstandige
beschrijvende evaluatie per subgunningscriterium. Daarbij werden de respectieve
sterktes en aandachtspunten van de offertes geïdentificeerd en gewaardeerd,
waarna zij werden vertaald in een score per subgunningscriterium en een globale
puntentoekenning.
Anders dan de verzoekende partij voorhoudt, lijkt hieruit op het
eerste gezicht te volgen dat bij de beoordeling van de offertes wel degelijk een
beoordelingsmethode werd gehanteerd. De omstandigheid dat deze methode niet
uitdrukkelijk in de opdrachtdocumenten werd omschreven, sluit immers niet uit dat
zij besloten ligt in de gunningscriteria zelf en in de wijze waarop de beoordeling
ervan in het gunningsverslag wordt weergegeven.
De door de verzoekende partij aangevoerde feitelijke elementen
leiden op het eerste gezicht niet tot een ander besluit. De enkele vaststelling dat de
toegekende scores zich binnen een beperkte vork situeren, laat op zich niet toe te
besluiten dat geen beoordelingsmethode werd toegepast. Een dergelijke
concentratie van scores is immers op zich niet onverenigbaar met het bestaan van
een beoordelingsmethodiek. Daarbij verliest de verzoekende partij uit het oog dat
de toegekende cijfers niet los kunnen worden gezien van de beschrijvende evaluatie
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-9/14
die eraan ten grondslag ligt en waarvan zij de numerieke vertaling vormen.
Ook de stelling dat niet steeds uitdrukkelijk wordt vermeld welke
aspecten van de offertes als positief of negatief werden gewaardeerd en op welke
wijze deze hebben doorgewogen in de toegekende score, blijft beperkt tot een niet
nader geconcretiseerde blote bewering. Het komt evenwel niet aan de Raad van
State toe om, louter op grond van dergelijke algemene bedenkingen en al zeker niet
in het kader van een procedure bij uiterst dringende noodzakelijkheid, het werk van
de verzoekende partij over te doen en zelf op zoek te gaan naar elementen die de
door de verzoekende partij geuite twijfels zouden kunnen bevestigen.
Het staat aan de verzoekende partij om concrete gegevens of
aanwijzingen aan te dragen die aannemelijk maken dat de aanbestedende overheid
geen beoordelingsmethodiek heeft gehanteerd dan wel dat zij bij de beoordeling is
uitgegaan van onjuiste feitelijke gegevens of die kennelijk onredelijk heeft
beoordeeld. De niet nader uitgewerkte bewering dat niet steeds wordt aangegeven
welke aspecten van de offertes in aanmerking zijn genomen, noch de loutere
stelling dat in de beoordeling geen consistente lijn valt te ontwaren, volstaan
daartoe niet.
Aldus toont de verzoekende partij op het eerste gezicht niet aan
dat geen beoordelingsmethodiek werd toegepast, noch dat de door de
aanbestedende overheid gehanteerde beoordelingsmethode niet besloten kan
liggen in de gunningscriteria zelf.
Wat de grief betreft dat de beoordelingsmethodiek niet
voorafgaand aan de opening van de offertes werd vastgesteld, voert de verzoekende
partij geen enkel concreet gegeven aan. Zij faalt derhalve in de op haar rustende
bewijslast en toont niet aan dat de beoordelingsmethodiek niet besloten lag in de
omschrijving van het betrokken kwalitatieve gunningscriterium, noch dat een
andere, niet vooraf vastgestelde beoordelingsmethodiek werd toegepast.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-10/14
Het middel is wat de eerste grief betreft, niet ernstig.
Tweede grief: betreffende de materiëlemotiveringsplicht
In een tweede grief voert de verzoekende partij aan dat uit de
bestreden beslissing niet afdoende blijkt om welke redenen aan haar offerte de
betrokken scores werden toegekend.
De
materiëlemotiveringsplicht
houdt
in
dat
iedere
administratieve rechtshandeling moet steunen op motieven waarvan het feitelijk
bestaan naar behoren is bewezen en die in rechte ter verantwoording van die
handeling in aanmerking kunnen worden genomen. Bij de beoordeling van de
naleving van de materiëlemotiveringsplicht is de Raad van State niet bevoegd om
zijn oordeel omtrent de feiten in de plaats te stellen van het oordeel van de
administratieve overheid. Hij is enkel bevoegd om desgevraagd na te gaan of de
administratieve overheid is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij die
correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan binnen de perken van de
redelijkheid tot haar besluit is kunnen komen.
Deze plicht tot materiële motivering moet worden gekaderd
binnen de beoordelingsbevoegdheid ter zake die een aanbestedende overheid heeft
bij de inhoudelijke beoordeling van de offertes en hun toetsing aan de
gunningscriteria. Wat dat betreft, is het in de eerste plaats de aanbestedende entiteit
die bepaalt wat zij als sterke en zwakke punten in de offertes beschouwt en om er
dienovereenkomstig punten aan toe te kennen. Voorts vormt de toekenning van een
globale score per subgunningscriterium bij het gebruik van de gehanteerde
beoordelingsmethode, de neerslag van de mate waarin de diverse voorstellen naar
het oordeel van de aanbestedende overheid in mindere of meerdere mate
beantwoorden aan haar verwachtingen, waarbij het daarbij volstaat dat de globale
score in verhouding staat tot de woordelijke motivering van de voor- en nadelen
van de offertes.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-11/14
Om de onwettigheid van de motieven van de beslissing aan te
tonen, mag een verzoekende partij niet volstaan met het louter ontkennen of in
vraag stellen van de feitelijke elementen waarop de beoordeling door de
aanbestedende overheid berust. Het is zaak van de verzoekende partij om
aanwijzingen te verschaffen die het vermoeden wettigen of aantonen dat de door
de aanbestedende overheid in aanmerking genomen gegevens niet juist zijn of dat
hij die incorrect heeft gekwalificeerd. De loutere bewering van de verzoekende
partij dat bijvoorbeeld het bewijs niet voorligt volstaat daartoe niet.
Het is binnen dit kader dat de voorliggende grief wordt
onderzocht.
De verzoekende partij voert weliswaar op niet nader
onderbouwde wijze aan dat de “woordelijke beoordeling [...] niet toe[laat] om na
te gaan hoe de score werd bepaald”, maar zij laat na enige concrete kritiek te
ontwikkelen waaruit zou kunnen blijken dat de aan de offertes toegekende scores
niet in verhouding staan tot de eraan gekoppelde woordelijke beoordeling. Zij wijst
weliswaar erop dat het verschil tussen haar offerte en die van de tweede
gerangschikte inschrijver slechts 0,21 punten bedraagt, maar die omstandigheid
vermag op het eerste gezicht hoogstens haar belang bij de grief te onderbouwen.
Ze toont op zich evenwel geen onwettigheid van de puntentoekenning aan.
Voor het overige beperkt de verzoekende partij zich tot één
voorbeeld, waarbij zij betoogt dat de betrokken evaluatie “kort door de bocht” dan
wel “gewoon incorrect” zou zijn en zij ter adstructie daarvan passages uit haar
eigen offerte aanhaalt. Daarbij verliest zij evenwel uit het oog dat de beoordeling
van haar offerte niet in vacuo kan worden gelezen, maar dient te worden
beschouwd in samenhang met de beoordeling van de overige offertes. De
toegekende score vormt immers de cijfermatige weerslag van een globale
kwalitatieve beoordeling, waarbij de aanbestedende overheid de onderscheiden
offertes aan de hand van dezelfde vooraf bepaalde beoordelingselementen
onderzoekt en de respectieve voor- en nadelen ervan tegen elkaar afweegt. Tot een
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-12/14
dergelijke (vergelijkende) kritiek komt de verzoekende partij evenwel niet.
Het middel is wat de tweede grief betreft, niet ernstig.
Derde grief: betreffende de zorgvuldige feitenvinding
De verzoekende partij voert tot slot ook de schending aan van het
zorgvuldigheidsbeginsel.
Ook wanneer de verzoekende partij de zorgvuldige feitenvinding
betwist, zal het aan de verzoekende partij toekomen om met concrete gegevens
aannemelijk te maken dat de handelwijze van het bestuur niet doet blijken van het
vereiste zorgvuldig handelen. Het formuleren door de verzoekende partij van eigen
aannames, veronderstellingen en kritieken zonder enig begin van bewijs, volstaat
niet om aannemelijk te maken dat de bestreden beslissing op een onzorgvuldige
wijze tot stand is gekomen.
Te dezen beperkt de verzoekende partij haar kritiek tot het betoog
dat het zorgvuldigheidsbeginsel werd geschonden doordat de aanbestedende
overheid “onvoldoende dan wel geen rekening [heeft] gehouden met de volledige
bewoording in de offerte van de verzoekende partij” en dat zij, indien zij dit wel
zou hebben gedaan, niet tot de voormelde conclusies had kunnen komen. De
verzoekende partij blijft evenwel steken in die loutere bewering en reikt geen enkel
concreet gegeven aan dat daarvan een begin van bewijs kan vormen.
Het middel is wat de derde grief betreft, niet ernstig.
Conclusie
Het enige middel is niet ernstig.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-13/14
VIII. Besluit
22.
Het enige middel is niet ernstig gebleken. De vordering tot
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid wordt dan ook verworpen.
BESLISSING
- Het verzoek van de nv P. tot tussenkomst wordt ingewilligd.
- De Raad van State verwerpt de vordering.
- De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van de vordering tot
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, begroot op een rolrecht van
200 euro, een bijdrage van 26 euro en een rechtsplegingsvergoeding van
770 euro, die verschuldigd is aan de verwerende partij.
De tussenkomende partij wordt verwezen in de kosten van de tussenkomst,
begroot op een rolrecht van 150 euro.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op zeven september tweeduizend
zesentwintig, door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Geert Debersaques,
kamervoorzitter,
bijgestaan door
Joris Casneuf,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Joris Casneuf
Geert Debersaques
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.563
XIV-40.258-14/14
