Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879 (2026-09-30)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 267.879 van 30 september 2026 Overheidsopdrachten en openbare
werken - Overheidsopdrachten Beslissing : Verwerping Inwilliging tussenkomst
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
ARREST
nr. 267.879 van 30 september 2026
in de zaak A. 249.083/XIV-40.278
In zake:
de BV C.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Isabelle Cooreman
kantoor houdend te 1082 Brussel
Access Building
Keizer Karellaan 586 bus 9
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door
de Eerste Minister
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Nathanaëlle Kiekens, Leen De Vuyst en
Natan Vermeersch
kantoor houdend te 1000 Brussel
Loksumstraat 25
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij:
de NV H.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Hans Plancke, Daan Degrande en Emma Renglé
kantoor houdend te 1050 Brussel
Louizalaan 99
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
1.
De vordering, ingesteld op 3 september 2026, strekt tot schorsing
bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van “de
gunningsbeslissing van de FOD Kanselarij van de Eerste Minister waarbij de
‘concessie voor diensten voor de exploitatie van het restaurant van en de
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-1/38
cateringdiensten in het Résidence Palace - Internationaal Perscentrum, Wetstraat
155 blok C, 1040 Brussel’ wordt gegund aan [de verzoekende partij tot
tussenkomst]”.
II. Verloop van de rechtspleging
2.
Bij beschikking van 4 september 2026 werd, in samenspraak met
het aangeduide lid van het auditoraat, de procedurekalender vastgesteld.
De verwerende partij heeft een nota en een administratief dossier
ingediend.
Met een verzoekschrift van 14 september 2026 heeft de nv H.
gevraagd om in het administratief kort geding te mogen tussenkomen.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 23 september 2026 om 11.00 uur.
Staatsraad Inge Vos heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Maxim Lecomte, die loco advocaat Isabelle Cooreman
verschijnt voor de verzoekende partij, advocaten Leen De Vuyst en Natan
Vermeersch, die verschijnen voor de verwerende partij en advocaten Daan
Degrande en Emma Renglé, die verschijnen voor de tussenkomende partij, zijn
gehoord.
Auditeur Anke Meskens heeft een met dit arrest eensluidend
advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-2/38
III. Feiten
3.1.
De verwerende partij schrijft een concessie voor diensten uit
‘voor de exploitatie van het restaurant van en de cateringdiensten in het Résidence
Palace - Internationaal Perscentrum, Wetstraat 155 blok C, 1040 Brussel’.
De concessie wordt enkel nationaal bekendgemaakt.
Luidens de aankondiging krijgt de concessiehouder voor vijf jaar
de exclusieve exploitatie toevertrouwd van het restaurant in het gebouw en van de
cateringdiensten tijdens evenementen in de in concessie gegeven ruimten, tegen
betaling van de concessiebijdrage bepaald in het beschrijvend document van de
concessie.
3.2.
In
het
beschrijvend
concessiedocument
dat
op
de
concessieopdracht van toepassing is, wordt het voorwerp en de aard van de
concessie als volgt omschreven:
“Deze concessie betreft de exclusieve uitbating van het publiek toegankelijke
restaurant gevestigd in blok C van het Résidence Palace, Wetstraat 155 in
1040 Brussel, alsook van de exclusieve exploitatie van de cateringdiensten
tijdens evenementen die plaatsvinden in de in concessie gegeven ruimten in
het Résidence Palace - Internationaal Perscentrum - Brussel. De precieze te
verlenen diensten met hun functionele specificaties staan uitvoerig
beschreven in punt 9.
Voor de gunning van deze concessie heeft de aanbestedende overheid
geopteerd voor een plaatsingsprocedure met voorafgaande oproep tot
mededinging (publicatie via het e-Procurementplatform in het Bulletin der
Aanbestedingen), onderhandeling van de offertes en gunning, nader
omschreven in het procedurereglement (punt 13).
Deze concessie is niet verdeeld in percelen.
Varianten en opties zijn niet toegestaan.
De waarde van de concessie wordt geraamd op 1.300.000 euro per jaar,
oftewel 6.500.000 euro in totaal. Deze raming is gebaseerd op de gemiddelde
jaarlijkse netto-omzet van de concessiehouder van het restaurant en de
cateringdiensten in het IPC tijdens de jaren 2022, 2023, 2024 en 2025. De
aanbestedende overheid biedt echter geen enkele garantie inzake omzet,
afnamevolume, bezoekersaantallen of rendabiliteit.
De geraamde waarde van de concessie ligt onder de geldende Europese
drempelwaarde voor dienstenconcessies. Bijgevolg wordt de concessie enkel
bekendgemaakt in het Bulletin der Aanbestedingen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-3/38
[…]”.
Punten 9.2 en 9.3 van het beschrijvend concessiedocument geven
een verdere omschrijving van de in concessie te geven ‘exploitatie van het
restaurant’ en ‘exploitatie van de cateringdiensten in de in concessie gegeven
lokalen’.
Punt 10 van het concessiedocument bepaalt aangaande de te
betalen concessiebijdrage het volgende:
“In ruil voor het exclusieve recht om deze concessie te exploiteren, zal de
concessiehouder aan de aanbestedende overheid een concessiebijdrage
betalen, die gelijk is aan een percentage van de jaarlijkse netto-omzet, m.a.w.
het omzetcijfer verminderd met de BTW en eventuele kortingen en reducties
toegestaan op facturen, verwezenlijkt in het kader van deze concessie, met
een gewaarborgd minimum van 90.000 euro per jaar. Dat percentage is gelijk
aan 19% tot en met 1.000.000 euro netto-omzet, 15% op de schijf die gaat
van 1.000.000,01 tot 1.100.000,00 euro netto-omzet, 14% op de schijf die
gaat van 1.100.000,01 tot 1.200.000,00 euro netto-omzet, 13% op de schijf
die gaat van 1.200.000,01 tot 1.300.000 euro netto-omzet, 12% op de schijf
die gaat van 1.300.000,01 euro tot 1.400.000 euro netto omzet, 11% op de
schijf die gaat van 1.400.000,01 euro tot 1.500.000 euro netto-omzet, 10%
op de schijf die gaat van 1.500.000,01 euro tot 1.600.000,00 euro nettoomzet, 9% op de schijf die gaat van 1.600.000,01 euro tot 1.700.000,00 euro
netto-omzet en 8% op de schijf die gaat vanaf 1.700.000,01 euro netto-omzet.
[…]
Deze percentages zijn minima. Een meer interessante offerte zal worden
gevaloriseerd in het kader van de gunningscriteria (zie punt 13.3.2).
[…]”.
Punt 11.1. van het concessiedocument stelt inzake de op de
concessie toepasselijke wetgeving:
“Zijn integraal van toepassing op deze concessie:
- De wet van 17 juni 2016 betreffende de concessieovereenkomsten.
- De wet van 17 juni 2013 betreffende de motivering, de informatie en de
rechtsmiddelen inzake overheidsopdrachten en bepaalde opdrachten voor
werken, leveringen en diensten en concessies.
- Het koninklijk besluit van 25 juni 2017 betreffende de plaatsing en de
algemene uitvoeringsregels van de concessieovereenkomsten.
- Alle wetgeving en reglementaire bepalingen die van toepassing zijn op de
exploitatie van horecazaken in het algemeen en restaurants in het bijzonder
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-4/38
en op de uitbating van restaurant- en cateringdiensten in het Brussels
Hoofdstedelijk Gewest.
- Alle wijzigingen aan de wetten en de voormelde besluiten en reglementaire
bepalingen die van toe passing zijn op de dag van de publicatie van de
aankondiging van de opdracht in het Bulletin der Aanbestedingen.”
Inzake de regelmatigheid van de offertes bepaalt het
beschrijvend concessiedocument het volgende:
“13.1. Procedurereglement: overzicht
In een eerste fase zal de aanbestedende overheid nagaan of de inschrijver
zich niet bevindt in één van de uitsluitingsgronden en of hij voldoet aan de
voorwaarden inzake kwalitatieve selectie. Vervolgens zal de aanbestedende
overheid de offertes van de inschrijvers die voldoen aan elk van de minimale
kwalitatieve selectiecriteria onderzoeken op het vlak van hun regelmatigheid.
Op basis van artikel 30 § 2 van het koninklijk besluit van 25 juni 2017
betreffende de plaatsing en de algemene uitvoeringsregels van de
concessieovereenkomsten, verschaft de aanbestedende overheid de
inschrijver de mogelijkheid om een offerte die meerdere niet-substantiële
onregelmatigheden bevat, en waarbij de cumulatie of combinatie ervan de in
het derde lid van artikel 30 § 1 bedoelde gevolgen teweegbrengt, te
regulariseren vóór de onderhandelingen worden aangevat. De aanbestedende
overheid verschaft dezelfde mogelijkheid aan een inschrijver die een offerte
met een substantiële onregelmatigheid heeft ingediend.
In een tweede fase zullen de regelmatige offertes geëvalueerd worden op
basis van de gunningscriteria en volgens de evaluatiesleutels vermeld in punt
13.3 en dit met het oog op het samenstellen van een shortlist van inschrijvers
waarmee de aanbestedende overheid zal onderhandelen. Enkel de vijf best
gerangschikte inschrijvers -voor zover er vijf of meer zijn- zullen in de
shortlist worden opgenomen.
Nadien volgt de fase van de onderhandelingen.
De aanbestedende overheid onderhandelt over de initiële offerte en over alle
volgende offertes, met uitzondering van de definitieve offertes, met het oog
op de verbetering van hun inhoud. Over de minimumeisen en de
gunningscriteria wordt niet onderhandeld.
Ingevolge deze onderhandelingen kunnen de inschrijvers een ‘best and final
offer’ (BAFO) indienen.
De aanbestedende overheid behoudt zich het recht voor niet te onderhandelen
over de initiële offertes in het geval de initiële offertes voldoende volledig
zijn om een vergelijking van de offertes toe te laten.
13.2 Regelmatigheid van de definitieve offertes
Bij het sluiten van de onderhandelingen zal de aanbestedende overheid de
inschrijvers tegelijkertijd uitnodigen hun definitieve offerte (‘best and final
offer’ of BAFO) in te dienen. De definitieve offertes van de inschrijvers die
bij de onderhandelingen werden betrokken, zullen worden onderzocht op het
vlak van hun regelmatigheid. De substantieel onregelmatige BAFO’s zullen
worden geweerd.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-5/38
Enkel regelmatige BAFO’s komen in aanmerking om te worden getoetst aan
de gunningscriteria vermeld in punt 13.3.”
Het beschrijvend concessiedocument vermeldt de volgende
gunningscriteria:
“1. Kwaliteit van de conceptuele nota (zie 13.3.1): 50 punten
1.a Visie: 10 punten
1.b Businessplan: 10 punten
1.c Kwaliteit hoofdpersoneel: 8 punten
1.d Organisatie (personeel, methodologie, workflow, enz.) die zal worden
opgezet voor de werking van het restaurant en voor de werking van de
cateringdiensten en eventuele interacties: 8 punten
1.e Voorstellen voor de inrichting: 7 punten
1.f Modellen van menu’s, menukaarten voor het restaurant en prijslijsten
voor de cateringdiensten: 7 punten
2. Aangeboden percentages (boven de opgelegde minimum-percentages) van
de netto-omzet voor de concessiebijdrage (zie 13.3.2): 20 punten
3. Kwaliteit van het culinair aanbod (zie 13.3.3): 20 punten
4. Kortingspercentage voor de cateringdiensten t.b.v. federale instellingen en
de andere publiek- of privaatrechtelijke rechtspersonen die een opdracht van
openbare dienstverlening vervullen die tot het federaal bevoegdheidsniveau
behoort en die erkend zijn door de aanbestedende overheid. Dit
kortingspercentage is eveneens van toepassing op de journalistieke
organisaties die in het gebouw actief zijn. (zie 13.3.4): 10 punten
TOTAAL: 100 punten”.
3.3.
Op 7 mei 2026 om 15.00 uur organiseert de verwerende partij
een verplichte informatiesessie waaraan zowel de verzoekende partij als de
verzoekende partij tot tussenkomst deelnemen.
3.4.
Op het forum van de website ‘publicprocurement.be’ wordt op
15 mei 2026 de volgende vraag gepubliceerd:
“Wij begrijpen uw positie rond het niet opleggen van verplichting ‘32Bis’.
Kunt u aangeven of er historisch personeelscontinuïteit werd verzekerd bij
eerdere overgang van concessiehouders, en in welke mate de aanbestedende
overheid belang hecht aan het behoud van operationele kennis en ervaring op
de site?”
De verwerende partij beantwoordt deze vraag op 18 mei 2026 via
het forum als volgt:
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-6/38
“Bij de vorige overgang naar een nieuwe concessiehouder is een
personeelslid van de uittredende concessiehouder mee overgegaan naar de
nieuwe concessiehouder. Dit personeelslid is de huidige maître d’hôtel. Deze
regeling vond voor alle duidelijkheid niet plaats op vraag van de
aanbestedende overheid, maar was een onderlinge overeenkomst tussen de
nieuwe concessiehouder en het personeelslid in kwestie”.
3.5.
De opening van de offertes vindt plaats op 26 mei 2026. Twee
inschrijvers dienen een offerte in, meer bepaald de verzoekende partij en de
verzoekende partij tot tussenkomst.
3.6.
Op 10 juni 2026 vindt er een proefsessie plaats.
3.7.
Vervolgens wordt door beide inschrijvers nog een eerste en
tweede tussentijdse offerte ingediend, waarna de beide inschrijvers uitgenodigd
worden om een finale offerte in te dienen.
3.8.
Beide inschrijvers dienen tijdig een finale offerte (BAFO) in.
3.9.
De ingediende BAFO’s worden “compleet, conform en
regelmatig bevonden” en door de evaluatiecommissie getoetst aan de
gunningscriteria. Over de werkwijze van de evaluatiecommissie vermeldt de
gunningsbeslissing het volgende:
“De samenvatting van de positieve en negatieve argumenten voor de
beoordeling van de gunningscriteria van de leden van de selectiecommissie
is in de volgende tabel opgenomen. De ontvangen offertes werden
gezamenlijk door de beoordelingscommissie onderzocht. Per
(sub)gunningscriterium werd na overleg en in consensus een gemotiveerde
score vastgesteld. De aldus toegekende scores werden vervolgens
overeenkomstig de voorziene weging verwerkt.”
Na toetsing van de finale offertes aan de gunningscriteria komt
de evaluatiecommissie tot de volgende finale rangschikking:
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-7/38
Aldus beslist de Eerste Minister om de concessie te gunnen aan
de nv H. Dit is de bestreden beslissing.
3.10.
Met een schrijven van 20 augustus 2026 deelt de verwerende
partij een eerste maal aan de verzoekende partij de bestreden beslissing mee,
waarna de verwerende partij met een e-mailbericht en een aangetekende brief van
28 augustus 2026 de beslissing tot niet-toewijzing van de concessie nogmaals
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-8/38
meedeelt aan de verzoekende partij, met de uitdrukkelijke vermelding dat deze
brief de vorige kennisgevingsbrief volledig vervangt en tot doel heeft om deze aan
te vullen met de vereiste informatie onder meer wat de rechtsmiddelen betreft
waarover de betrokken inschrijvers beschikken. Daarbij wordt inzonderheid
gewezen op de mogelijkheid om overeenkomstig de artikelen 14 en 15 van de wet
van 17 juni 2013 ‘betreffende de motivering, de informatie en de rechtsmiddelen
inzake overheidsopdrachten, bepaalde opdrachten voor werken, leveringen en
diensten en concessies’ (hierna: wet van 17 juni 2013) een vordering tot schorsing
en beroep tot nietigverklaring in te stellen bij de Raad van State.
IV. Tussenkomst
4.
De nv H. blijkt voordeel te halen uit de bestreden beslissing en
heeft er belang bij dat de vordering wordt afgewezen. Bijgevolg wordt haar verzoek
tot tussenkomst ingewilligd.
V. Verzoek tot vertrouwelijke behandeling van bepaalde stukken
5.
Alle partijen vragen om de vertrouwelijke behandeling van
bepaalde door hen neergelegde stukken die zij in de inventaris als vertrouwelijk
aanduiden en waarbij zij ook de redenen opgeven waarom zij om die
vertrouwelijke behandeling vragen.
6.
Geen van de partijen heeft ter terechtzitting om het lichten van
het vertrouwelijk karakter van de betrokken stukken gevraagd.
VI. Het toepasselijke rechtsbeschermingsregime en de daaraan gekoppelde
schorsingsvoorwaarden
7.
De verzoekende partij dient de huidige vordering tot schorsing in
bij uiterst dringende noodzakelijk. Zij beroept zich daartoe op artikel 15 van de wet
van 17 juni 2013 zodat volgens haar “enkel [dient] te worden onderzocht of
minstens één ernstig middel wordt aangevoerd, dan wel een klaarblijkelijke
onwettigheid aanwezig is, die de nietigverklaring van de bestreden beslissing kan
verantwoorden”.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-9/38
Die handelswijze van de verzoekende partij werkt op het eerste
gezicht geen verwondering aangezien het beschrijvend concessiedocument de wet
van 17 juni 2016 ‘betreffende de concessieovereenkomsten’ (hierna: wet van 17
juni 2016) en de wet van 17 juni 2013 uitdrukkelijk van toepassing verklaart en
ook in de mededeling van niet-gunning van 28 augustus 2026 naar voormeld artikel
15 van de wet van 17 juni 2013 wordt verwezen. De toepasselijkheid van de
voormelde wetten van 17 juni 2016 en 17 juni 2013 wordt noch door de verwerende
partij, noch door de tussenkomende partij betwist.
8.
Uit het hiernavolgende onderzoek blijkt dat de middelen die door
de verzoekende partij in haar verzoekschrift worden aangevoerd niet ernstig zijn.
Aldus is in elk geval niet voldaan aan de voorwaarde om tot schorsing van de
tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing te mogen besluiten, namelijk het
voorhanden zijn van een ernstig middel waarvan het onderzoek zich leent voor een
versnelde behandeling dat de nietigverklaring van de akte of het reglement prima
facie kan verantwoorden, voorwaarde gesteld in de beide procedureregelingen.
Bijgevolg is er geen noodzaak om te onderzoeken of de
verzoekende partij zich met betrekking tot de voorliggende vordering tot schorsing
terecht beroept op de wet van 17 juni 2013.
VII. Onderzoek van de middelen
A. Eerste middel
Uiteenzetting van het middel
9.
Het eerste middel is genomen uit de schending van het
gelijkheidsbeginsel, het zorgvuldigheidsbeginsel, het beginsel patere legem quam
ipse fecisti en artikel 30 van het koninklijk besluit van 25 juni 2017 ‘betreffende
de plaatsing en de algemene uitvoeringsregels van de concessieovereenkomsten’
(hierna: koninklijk besluit van 25 juni 2017),
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-10/38
“Doordat, het louter gegeven dat de offerte van [de gekozen inschrijver] de
minimumeisen van het bestek niet tegen[spreekt], niet betekent dat de offerte
van [de gekozen inschrijver] aan deze minimumeisen voldoet.
Terwijl, een zorgvuldige aanbesteder moet vereisen dat de minimumeisen
positief worden beantwoord en […] geen voldoening [mag] nemen met een
stilzwijgen.
Zodat, de offerte van [de gekozen inschrijver] onregelmatig moet worden
verklaard en de opdracht moet worden gegund aan de volgend gerangschikte,
zijnde de verzoekende partij.”
Het middel wordt door de verzoekende partij zelf als volgt
samengevat in het verzoekschrift:
“De aanbesteder kan niet volstaan met de vaststelling dat de offerte van [de
gekozen inschrijver] geen elementen bevat die de betrokken minimumeisen
tegenspreken. Minimumeisen moeten immers op duidelijke en positieve
wijze […] worden beantwoord. Uit een stilzwijgen of een gebrek aan
vermelding kan niet worden afgeleid dat een inschrijver zich effectief tot de
naleving ervan verbindt.
Het adagium ‘qui ne dit mot consent’ geldt niet in het publiek aanbestedingsen concessierecht. De aanbesteder mag geen verbintenissen veronderstellen,
maar moet deze kunnen afleiden uit de offerte zelf. Waar een inschrijver zich
niet uitdrukkelijk verbindt tot de naleving van een minimumeis, blijft diens
verbintenis onzeker in de zin van artikel 30 KB Concessies. Dat geldt des te
meer voor essentiële exploitatievoorwaarden zoals het verbod op bijkomende
vergoedingen, de minimale concessiebijdrage van 90.000 EUR en de vereiste
dienstverlening buiten de normale openingsuren.”
Beoordeling
10.
Een onderzoek en een beoordeling van de door de verwerende
partij aangevoerde exceptie van niet-ontvankelijkheid van het middel is slechts
noodzakelijk indien het middel ernstig zou worden bevonden, hetgeen, zoals hierna
zal blijken, niet het geval is.
11.
Wat de regelmatigheid van de offertes betreft, verwijst punt 13
van het beschrijvend concessiedocument naar artikel 30 van het koninklijk besluit
van 25 juni 2017. De inhoud van de voormelde bepaling van het
concessiedocument werd hoger reeds opgenomen onder punt 3.2 van het
feitenrelaas. Er wordt naar verwezen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-11/38
Het beschrijvend concessiedocument voorziet voorts onder punt
10 ervan onder meer in de betaling van een concessiebijdrage, “met een
gewaarborgd minimum van 90.000 euro per jaar”. De punten 9.2 en 9.3 van het
beschrijvend concessiedocument bevatten daarnaast een omschrijving van de in
concessie te geven ‘exploitatie van het restaurant’ en ‘exploitatie van de
cateringdiensten in de in concessie gegeven lokalen’. Daarin wordt onder meer
gesteld dat “het […] de concessiehouder in geen geval [is] toegestaan om een
afzonderlijke vergoeding te vragen aan de eventorganisator voor de privatisering
van het restaurant” en dat “de concessiehouder […] zich ertoe [verbindt] om de
exploitatie van deze cateringdiensten te verzekeren op elk moment dat het nodig is
voor de werking van het IPC”.
Het komt in de eerste plaats aan de aanbesteder en niet aan de
Raad van State toe om te beoordelen of een offerte beantwoordt aan de bepalingen
in het beschrijvend concessiedocument. De Raad van State mag wel nagaan of die
beoordeling steunt op in rechte en in feite aanvaardbare motieven die voortvloeien
uit een zorgvuldig onderzoek.
12.
In de bestreden beslissing wordt inzake de “minimumeisen exploitatie”, ten
aanzien van de offerte van de gekozen inschrijver, het volgende opgemerkt:
Anders dan de verzoekende partij het ziet, lijkt uit de enkele
vermelding in de bestreden beslissing dat de “offerte […] geen info [bevat] die dit
tegenspreekt” niet zonder meer te kunnen worden afgeleid dat de gekozen
inschrijver een voorbehoud heeft gemaakt bij de betreffende minimumeisen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-12/38
Zij maakt op het eerste gezicht ook niet aannemelijk dat het
louter ontbreken van een uitdrukkelijke bevestiging in de offerte de verbintenis van
de gekozen inschrijver onzeker zou maken.
Op
het
eerste
gezicht
lijkt
noch
het
beschrijvend
concessiedocument, noch artikel 30 van het koninklijk besluit van 25 juni 2017
waar het concessiedocument naar verwijst, te voorzien in een verplichting voor de
inschrijvers om expliciet te bevestigen dat aan de betrokken minimale eisen wordt
voldaan.
Daarbij komt dat overeenkomstig punt 12.1. van het beschrijvend
concessiedocument de inschrijver “door het indienen van zijn offerte verklaart […]
dat hij instemt met de bepalingen van dit beschrijvend document en de overige
concessiedocumenten en [afstand] doet […] van zijn algemene voorwaarden of
bijzondere verkoopsvoorwaarden die ervan afwijken”.
14.
Er blijkt voorts op het eerste gezicht ook niet dat de verwerende
partij de grenzen van een zorgvuldige beoordeling te buiten is gegaan of de gelijke
behandeling van de inschrijvers zou hebben miskend door op grond van de haar
voorliggende gegevens te oordelen dat de offerte van de gekozen inschrijver aan
de minimumeisen exploitatie “catering ook buiten kantooruren mogelijk”, “geen
extra vergoeding voor privatisering” en “minimumbijdrage + 90.000 EUR”
beantwoordt.
15.
Wat de “catering buiten de kantooruren” betreft, bepaalt het
beschrijvend concessiedocument het volgende:
“De concessiehouder verbindt zich ertoe om de exploitatie van deze
cateringdiensten te verzekeren op elk moment dat het nodig is voor de
werking van het IPC, m.a.w. op elk moment waarop een huurder van een
conferentie- of vergaderzaal in het IPC nood heeft aan cateringdiensten voor
zijn evenement. Dat is in de regel op weekdagen tussen 8.00 en 20.00 uur,
maar zulke evenementen kunnen uitzonderlijk ook ’s avonds en in het
weekend plaatsvinden. Ter indicatie: in 2023 waren er 53 events die
plaatsvonden buiten de gewoonlijke openingsuren, in 2024 95 en in 2025 87.
In zulke gevallen zal de concessiehouder daar ruim op tijd van op de hoogte
worden gesteld. (…)”.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-13/38
Met de verwerende partij wordt op het eerste gezicht vastgesteld
dat verschillende elementen uit de initiële offerte er reeds op wijzen dat de gekozen
inschrijver wel degelijk rekening heeft gehouden met catering buiten de
kantooruren.
Een en ander lijkt ook bevestiging te vinden in het antwoord van
de gekozen inschrijver op een vraag van de verwerende partij in het kader van de
onderhandelingen om een tabel te bezorgen met de personeelskosten voor de
cateringdiensten, met een onderscheid tussen de tarieven tijdens de reguliere
werkuren en de tarieven voor avond- en weekendprestaties, welk antwoord ook
ongewijzigd werd hernomen in de finale offerte.
Gelet op het geheel van aanknopingspunten in de offerte van de
gekozen inschrijver, kon de verwerende partij op het eerste gezicht dan ook
oordelen dat de offerte van de gekozen inschrijver beantwoordt aan de minimumeis
“catering buiten de kantooruren”.
16.
Ook voor de minimale eis “geen extra vergoeding voor
privatisering” stonden de aan de aanbestedende overheid ter beschikking zijnde
gegevens er op het eerste gezicht niet aan in de weg te oordelen dat de gekozen
inschrijver aan deze minimale eis beantwoordt.
In haar argumentatie gaat de verzoekende partij er op het eerste
gezicht aan voorbij dat het lijkt te gaan om een negatieve verplichting, waardoor
de vaststelling door de verwerende partij dat de offerte geen informatie over
dergelijke extra vergoeding voor privatisering bevat, alleszins lijkt te volstaan.
Overigens blijkt op het eerste gezicht uit de bestreden beslissing dat de verwerende
partij op basis van een vergelijkbare vaststelling besloten heeft tot de
regelmatigheid van de offerte van de verzoekende partij wat dit minimumvereiste
betreft.
17.
Evenmin lijkt de verzoekende partij te kunnen worden
bijgevallen waar zij betoogt dat de verwerende partij ten onrechte heeft
aangenomen dat de offerte van de gekozen inschrijver voldoet aan de verplichting
inzake de gewaarborgde minimale concessiebijdrage van 90.000 euro per jaar, om
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-14/38
de enkele reden dat de offerte dienaangaande geen uitdrukkelijke bevestiging zou
bevatten.
Het beschrijvend concessiedocument bepaalt met betrekking tot
de concessiebijdrage onder meer het volgende:
“In ruil voor het exclusieve recht om deze concessie te exploiteren, zal de
concessiehouder aan de aanbestedende overheid een concessiebijdrage
betalen, die gelijk is aan een percentage van de jaarlijkse netto-omzet, m.a.w.
het omzetcijfer verminderd met de BTW en eventuele kortingen en reducties
toegestaan op facturen, verwezenlijkt in het kader van deze concessie, met
een gewaarborgd minimum van 90.000 euro per jaar. [...] Deze percentages
zijn minima. Een meer interessante offerte zal worden gevaloriseerd in het
kader van de gunningscriteria (zie punt 13.3.2).”
Uit deze bepaling blijkt dat het beschrijvend concessiedocument
zelf zowel de gewaarborgde minimale concessiebijdrage van 90.000 euro per jaar
als de toepasselijke minimumpercentages vastlegt. Het lijkt derhalve niet te gaan
om elementen die de inschrijvers zelf dienden te bepalen, maar om vooraf
vastgestelde en verplichte voorwaarden van de concessie.
Het tweede gunningscriterium, met een weging van 20 punten,
heeft betrekking op de “aangeboden percentages van de netto-omzet voor de
concessiebijdrage” bovenop de aldus opgelegde minimumpercentages.
Het beschrijvend concessiedocument vermeldt onder punt 12.1
een aantal inlichtingen die “minstens” in de offerte dienen te worden vermeld
waaronder
“de
aangeboden
percentages
(boven
de
opgelegde
minimumpercentages) van de netto-omzet voor de concessiebijdrage (zie 13.3.2)
(…)”. Daarbij wordt op het eerste gezicht niet bepaald dat de minimale
concessiebijdrage van 90.000 euro evenzeer in de offerte moet worden vermeld.
Het
offerteformulier
gevoegd
bij
het
beschrijvend
concessiedocument bevat een afzonderlijke rubriek “aangeboden percentages
(boven de opgelegde minimumpercentages) van de netto-omzet voor de
concessiebijdrage”, met uitdrukkelijke verwijzing naar de desbetreffende
bepalingen van het beschrijvend concessiedocument.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-15/38
Uit de beoordeling van het tweede gunningscriterium in de
bestreden beslissing en de vertrouwelijke stukken van het administratief dossier,
die de Raad van State heeft kunnen inzien, blijkt dat de gekozen inschrijver deze
rubriek
heeft
ingevuld
en
zich
daarbij
niet
beperkt
heeft
tot
de
minimumpercentages die werden vastgelegd door de verwerende partij in het
beschrijvend concessiedocument maar een economisch interessanter voorstel heeft
gedaan. Uit de voorliggende gegevens blijkt vooralsnog niet dat zij daarbij enig
voorbehoud heeft gemaakt ten aanzien van het in datzelfde document vastgelegde
stelsel van de concessiebijdrage, en in het bijzonder ten aanzien van het
gewaarborgde minimumbedrag van 90.000 euro per jaar.
In die omstandigheden kon de verwerende partij er op het eerst
gezicht van uitgaan dat de gekozen inschrijver, door zonder voorbehoud gelijke of
hogere percentages aan te bieden binnen het door het beschrijvend
concessiedocument opgelegde stelsel van de concessiebijdrage, dat stelsel heeft
aanvaard, met inbegrip van de daaraan verbonden gewaarborgde minimale
concessiebijdrage van 90.000 euro per jaar.
18.
Het eerste middel is niet ernstig.
B. Tweede middel
Uiteenzetting van het middel
19.
Het tweede middel is genomen uit de schending van het
gelijkheidsbeginsel, het transparantiebeginsel, het zorgvuldigheidsbeginsel, artikel
24 van de wet van 17 juni 2016, artikel 30 van het koninklijk besluit van 25 juni
2017, evenals van Richtlijn 2001/23/EG van 12 maart 2001 van de Raad ‘inzake
de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud
van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen
of onderdelen van ondernemingen of vestigingen’ (hierna: Richtlijn 2001/23/EG),
Collectieve arbeidsovereenkomst 32bis van 7 juni 1985 ‘betreffende het behoud
van de rechten van de werknemers bij wijziging van werkgever ingevolge de
overgang van ondernemingen krachtens overeenkomst en tot regeling van de
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-16/38
rechten van de werknemers die overgenomen worden bij overname van activa na
faillissement’ (hierna: CAO 32bis) en “de sectorale regeling PC 302”,
“Doordat, het bestek niets vermeldt over de toepassing van Richtlijn
2001/23/EG op voormelde Concessie, noch een lijst bevat met over te nemen
personeel en de toepasselijke arbeidsvoorwaarden;
Terwijl, de transparantieverplichting en het gelijkheidsbeginsel vereisen dat
inschrijvers correct worden geïnformeerd over de (mogelijke) gevolgen van
de gunning van de kwestieuze concessie;
Zodat, het bestek niet transparant is en [de gekozen inschrijver] niet met de
nodige kennis van zaken kon inschrijven en zodat er minstens een risico
bestaat op meerprijzen die door [de gekozen inschrijver] kunnen worden
aangerekend omwille van onvoorzienbare elementen die niet bleken uit het
bestek.”
De verzoekende partij vat het eerste onderdeel van het tweede
middel in het verzoekschrift samen als volgt:
“De concessiewissel leidt tot een overgang van onderneming in de zin van
Richtlijn 2001/23/EG en CAO nr. 32bis. De restaurant- en cateringactiviteit
wordt immers ongewijzigd voortgezet op dezelfde locatie, voor dezelfde
gebruikers en met dezelfde exploitatie-infrastructuur.
Ondanks deze verplichte toepassing van CAO 32bis bevat het bestek geen
enkele informatie over de toepassing hiervan, noch over de betrokken
werknemers die moeten worden overgedragen en hun arbeidsvoorwaarden.
[De gekozen inschrijver] kon daardoor de personeelskosten en
uitvoeringslasten niet correct inschatten of verwerken in haar offerte en kan
hierdoor bij de uitvoering van de concessie meerprijzen aanrekenen wegens
onvoorzienbare overdrachten van personeel aan de actuele concessionaris.
De aanbesteder heeft aldus het transparantie- en gelijkheidsbeginsel
geschonden. Door het ontbreken van essentiële informatie konden de offertes
niet op een vergelijkbare basis worden opgesteld en beoordeeld, zodat zowel
het bestek als de gunningsbeslissing onwettig zijn.”
Het tweede onderdeel van het tweede middel wordt door de
verzoekende partij zelf samengevat als volgt:
“De concessiewissel leidt zeer waarschijnlijk tot een overgang van
onderneming in de zin van Richtlijn 2001/23/EG en CAO nr. 32bis. De
restaurant- en cateringactiviteit wordt immers ongewijzigd voortgezet op
dezelfde locatie, voor dezelfde gebruikers en met dezelfde exploitatieinfrastructuur.
Ondanks deze eventuele toepassing van CAO 32bis bevat het bestek geen
enkele informatie over de eventuele toepassing hiervan, noch over de
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-17/38
betrokken werknemers en hun arbeidsvoorwaarden. [De gekozen inschrijver]
kon daardoor dit risico niet inschatten in haar offerte en prijszetting.
De aanbesteder heeft aldus het transparantie- en gelijkheidsbeginsel
geschonden. Door het ontbreken van essentiële informatie konden de offertes
niet op een vergelijkbare basis worden opgesteld en beoordeeld, zodat zowel
het bestek als de gunningsbeslissing onwettig zijn.”
Beoordeling
20.
De in het tweede middel aangevoerde schending van “de
sectorale regeling PC 302” wordt niet toegelicht door de verzoekende partij. Het
middel is in zoverre niet-ontvankelijk.
In de mate dat de verzoekende partij zich in dit middel voorts
beroept op de schending van Richtlijn 2001/23/EG voert zij niet aan, noch toont zij
aan dat de omzetting ervan niet correct of niet volledig zou zijn gebeurd, zodat zij
niet rechtstreeks de schending van de bepalingen uit de richtlijn kan opwerpen.
Ook in die mate is het middel niet-ontvankelijk.
21.
Het tweede middel zoals aangevoerd door de verzoekende partij
steunt op het uitgangspunt dat “de concessiewissel leidt tot een overgang van
onderneming in de zin van Richtlijn 2001/23/EG en CAO nr. 32bis” (eerste
onderdeel), dan wel dat “de concessiewissel zeer waarschijnlijk” tot dergelijke
overgang leidt (tweede onderdeel).
De verzoekende partij leidt daar in beide onderdelen, die
hieronder samen worden beoordeeld, uit af dat de in het middel aangehaalde
bepalingen en beginselen zijn geschonden doordat het bestek geen enkele
informatie bevatte over de (mogelijke) toepassing hiervan, noch over de betrokken
werknemers die moeten worden overgedragen en hun arbeidsvoorwaarden.
Door het ontbreken van essentiële informatie konden de offertes
volgens haar niet op een vergelijkbare basis worden opgesteld en beoordeeld.
Bovendien kon de gekozen inschrijver volgens haar daardoor de
personeelskosten en uitvoeringslasten niet correct inschatten of verwerken in zijn
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-18/38
offerte en kan hij hierdoor bij de uitvoering van de concessie meerprijzen
aanrekenen wegens onvoorzienbare overdrachten van personeel aan de actuele
concessionaris.
22.
De verzoekende partij lijkt er in haar middel aan voorbij te gaan
dat de verplichtingen die voortvloeien uit CAO 32bis met betrekking tot het behoud
van de rechten van de werknemers in de eerste plaats gelden voor de betrokken
overdragende en overnemende ondernemingen en dit onder het toezicht van de
arbeidsrechtbank.
Wel komt het de Raad van State onder meer toe te oordelen of de
verwerende partij bij het aannemen van het beschrijvend concessiedocument en de
bestreden beslissing gehandeld heeft in overeenstemming met het gelijkheids-en
transparantiebeginsel.
Het gelijkheids- en transparantiebeginsel impliceert dat de
voorwaarden en de nadere regels van de plaatsingsprocedure in de aankondiging
of in het bestek duidelijk, nauwkeurig en ondubbelzinnig worden geformuleerd,
opdat alle gemiddeld vakkundige inschrijvers bij inachtneming van de
gebruikelijke zorgvuldigheid de precieze betekenis kunnen begrijpen en deze op
dezelfde manier kunnen interpreteren, en de aanbestedende dienst in staat is
metterdaad na te gaan of de offertes van de inschrijvers beantwoorden aan de
criteria die op de betrokken opdracht van toepassing zijn (zie o.m. HvJ, 16 april
2026, C-568/24, ECLI:EU:C:2026:305, Sof Medica SA, punt 44).
Te dezen doet het middel aldus de vraag rijzen of de verwerende
partij bij het opstellen van het beschrijvend concessiedocument ertoe gehouden
was om meer informatie hierover op te nemen in voormeld document dan zij heeft
gedaan.
De grief van de verzoekende partij kan op het eerste gezicht niet
worden bijgevallen om de volgende redenen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-19/38
De wettigheid van het beschrijvend concessiedocument dient te
worden beoordeeld op het tijdstip dat de betrokken bepalingen door de verwerende
partij werd aangenomen.
Artikel 6 van CAO 32bis luidt:
“Onderhavig hoofdstuk is van toepassing bij iedere wijziging van werkgever
die het gevolg is van om het even welke overgang van een onderneming of
van een gedeelte van een onderneming krachtens overeenkomst, met
uitsluiting van de gevallen, bedoeld bij hoofdstuk III van deze collectieve
arbeidsovereenkomst.
Onder voorbehoud van het bepaalde in het eerste lid wordt in deze collectieve
arbeidsovereenkomst als overgang beschouwd de overgang, met het oog op
de voortzetting van een al dan niet hoofdzakelijk economische activiteit, van
een economische eenheid die haar identiteit behoudt, waaronder een geheel
van georganiseerde middelen wordt verstaan.”
Voor de vraag of er sprake is van een overgang in de zin van
richtlijn 2001/23 is het beslissende criterium of de betrokken eenheid haar identiteit
behoudt, wat met name blijkt doordat de exploitatie ervan in feite wordt voortgezet
of hervat (HvJ 18 maart 1986, Spijkers, C-24/85, EU:C:1986:127, punt 11).
Om te bepalen of aan de voorwaarden is voldaan om vast te
stellen dat de identiteit van de betrokken entiteit behouden blijft, moet rekening
worden gehouden met alle feitelijke omstandigheden die de betrokken transactie
kenmerken, zoals de aard van de betrokken onderneming of vestiging, het feit dat
de materiële activa zoals gebouwen en roerende zaken al dan niet worden
overgedragen, de waarde van de immateriële activa op het tijdstip van de
overdracht, het feit dat vrijwel al het personeel door de nieuwe ondernemer al dan
niet wordt overgenomen, het feit dat de klantenkring al dan niet wordt
overgedragen, de mate waarin de voor en na de overdracht verrichte activiteiten
met elkaar overeenkomen en de duur van de eventuele onderbreking van die
activiteiten. Al deze factoren zijn evenwel slechts deelaspecten van het te
verrichten globale onderzoek en mogen daarom niet elk afzonderlijk worden
beoordeeld (HvJ 18 maart 1986, Spijkers, C-24/85, EU:C:1986:127, punt 13).
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-20/38
De verzoekende partij maakt op het eerste gezicht niet
aannemelijk dat de verwerende partij, ook in het licht van de ruime vrijheid die het
beschrijvend concessiedocument aan de inschrijvers laat, bij de goedkeuring ervan
reeds kon of moest weten of de feitelijke voorwaarden voor een overgang van een
onderneming en dus de toepassing van CAO 32bis waren vervuld, laat staan dat zij
ertoe gehouden zou zijn om hiervan gewag te maken in het beschrijvend
concessiedocument. Om dezelfde reden kan ook de kritiek van de verzoekende
partij met betrekking tot de wettigheid van het subgunningscriterium “personeel”
in het beschrijvend concessiedocument, op het eerste gezicht niet worden
aangenomen.
24.
De verzoekende partij maakt voorts op het eerste gezicht
evenmin aannemelijk dat de verwerende partij gehandeld zou hebben in strijd met
de gelijke behandeling van de inschrijvers en het transparantiebeginsel door de lijst
van werknemers van de zittende concessiehouder, met inbegrip van hun
arbeidsvoorwaarden, zelf in de concessiedocumenten niet proactief bekend te
maken. Dergelijke algemene verplichting lijkt op het eerste gezicht niet te kunnen
worden afgeleid uit de rechtspraak van het Hof van Justitie waar zij naar verwijst.
Ook het gegeven dat de verzoekende partij als zittende concessiehouder
dienaangaande lopende de plaatsingsprocedure geen opmerkingen heeft
geformuleerd bij het concessiedocument, noch zelf gegevens heeft verstrekt, lijkt
op het eerste gezicht de ernst van het middel te relativeren.
De verzoekende partij betoogt ook niet dat de verwerende partij
in haar beschrijvend concessiedocument voorwaarden zou hebben opgenomen die
noodzakelijkerwijs elke overname van arbeidsovereenkomsten in geval van een
eventuele overgang van een onderneming onmogelijk zouden maken, dan wel
eraan in de weg zouden staan dat eventuele uit CAO 32bis voortvloeiende
verplichtingen ter bescherming van werknemers worden nageleefd.
25.
Van professionele marktspelers als de verzoekende partij en de
tussenkomende partij mag voorts worden verwacht dat zij op de hoogte zijn van
hun sociaalrechtelijke verplichtingen en in staat zijn om te beoordelen of er
eventueel sprake zal zijn van een overgang van een onderneming in de zin van
CAO 32bis.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-21/38
Zo blijkt uit de stukken van het administratief dossier dat de
vraag naar een mogelijke toepasselijkheid van CAO 32bis door de gekozen
inschrijver zelf tijdens de plaatsingsprocedure werd aangebracht en dat de
verwerende partij naar aanleiding daarvan de FOD Werkgelegenheid, Arbeid en
Sociaal Overleg heeft bevraagd en de inschrijvers hierover heeft ingelicht zodat op
het eerste gezicht niet blijkt dat de verwerende partij daarbij onzorgvuldig zou
hebben gehandeld.
Hoewel uit de stukken van het administratief dossier blijkt dat de
FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg ervan uitging dat CAO 32bis
niet van toepassing is, blijkt de gekozen inschrijver in diens BAFO op basis van
een eigen professionele risico-inschatting niettemin uitdrukkelijk bevestigd te
hebben dat hij te dezen rekening houdt met een mogelijke toepassing van CAO
32bis.
In zoverre de verzoekende partij betoogt dat de offertes niet op
een vergelijkbare basis werden opgesteld en beoordeeld en de gekozen inschrijver
dit risico niet kon inschatten in haar offerte en prijszetting zodat een risico bestaat
op meerprijzen, wordt zij op het eerste gezicht dan ook evenmin bijgevallen.
26.
Het tweede middel is in zijn beide onderdelen niet ernstig.
C. Derde middel
Uiteenzetting van het middel
27.
Het derde middel is genomen uit de schending van het
transparantiebeginsel, het gelijkheidsbeginsel, het zorgvuldigheidsbeginsel, het
motiveringsbeginsel en het beginsel patere legem quam ipse fecisti,
“Doordat, de motivering bij de beoordeling van de kwalitatieve criteria te
vaag is, verwezen wordt naar niet gekende stukken en wordt afgeweken van
de vooraf gepubliceerde beoordelingsmethodiek;
Terwijl, een zorgvuldige aanbesteder de beoordeling in concreto en op
afdoende
wijze
moet
motiveren,
de
eerder
gepubliceerde
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-22/38
beoordelingsmethodiek moet naleven en stukken waarnaar verwezen wordt
dient bij te voegen;
Zodat, de gunningsbeslissing onregelmatig is”.
De verzoekende partij vat het derde middel in het verzoekschrift
samen als volgt:
“De gunningsbeslissing is onvoldoende gemotiveerd en wijkt af van de in het
bestek aangekondigde beoordelingsregels.
- Voor verschillende kwalitatieve criteria (innovatie, concept, rooftop,
culinair aanbod) blijven de motiveringen bijzonder algemeen, zonder
concrete vergelijking van de offertes of aanduiding van de elementen die het
puntenverschil rechtvaardigen.
-De aanbestedende overheid beroept zich op vermeende innovatieve
concepten van [de gekozen inschrijver], maar weigert de concreet
gewaardeerde elementen mee te delen. Een beroep op vertrouwelijkheid kan
een gebrek aan afdoende motivering niet rechtvaardigen.
-Bij het criterium rooftop worden beoordelingsaspecten gehanteerd
(dagelijks, makkelijk en regelmatig verplaatsbaar) die niet vooraf in de
opdrachtdocumenten zijn opgenomen.
-Bij het criterium culinair aanbod wordt het bestek, dat een beoordeling in
consensus voorschrijft, vervangen door een systeem van individuele
beoordelingen gevolgd door een rekenkundig gemiddelde. Dit wijkt af van
de vooraf aangekondigde beoordelingsmethodiek.
Bovendien wordt verwezen naar niet meegedeelde individuele
beoordelingsfiches, zodat niet kan worden nagegaan of de puntentoekenning
steunt op objectieve en controleerbare motieven.
Hierdoor zijn het motiveringsbeginsel, het transparantiebeginsel, het
gelijkheidsbeginsel, het zorgvuldigheidsbeginsel en het beginsel patere
legem quam ipse fecisti geschonden.”
Beoordeling
Een onderzoek en een beoordeling van de door de verwerende
partij en de tussenkomende partij aangevoerde exceptie van niet-ontvankelijkheid
van het middel, is slechts noodzakelijk indien het middel ernstig zou worden
bevonden, hetgeen, zoals hierna zal blijken, niet het geval is.
29.
In het derde middel uit de verzoekende partij verschillende
kritieken met betrekking tot de beoordeling van de gunningscriteria. Zij ontwikkelt
daarbij in het bijzonder drie grieven, met name aangaande de beoordeling van (1)
het subgunningscriterium ‘visie’ (10 punten), (2) het subgunningscriterium
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-23/38
‘voorstellen voor de inrichting’ (7 punten), en (3) het gunningscriterium ‘culinair
aanbod’ (20 punten), die hierna zullen worden onderzocht.
30.
Hoewel de verzoekende partij in haar verzoekschrift geen
uitdrukkelijke melding maakt van de formelemotiveringsplicht bij de geschonden
geachte bepalingen en beginselen, blijkt op het eerste gezicht uit de toelichting bij
het middel dat zij ook de schending hiervan beoogt.
De artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 verplichten de
administratieve overheid in de akte de juridische en feitelijke overwegingen op te
nemen die aan de beslissing ten grondslag liggen, en dat op “afdoende” wijze. Het
afdoend karakter van de motivering betekent dat de motivering pertinent moet zijn,
dit wil zeggen dat ze duidelijk met de beslissing te maken moet hebben, en dat ze
draagkrachtig moet zijn, dit wil zeggen dat de aangehaalde redenen moeten
volstaan om de beslissing te dragen. De belangrijkste bestaansreden van de
motiveringsplicht, zoals die wordt opgelegd door de voormelde wet van 29 juli
1991, bestaat erin dat de betrokkene in de hem aanbelangende beslissing zelf de
motieven moet kunnen aantreffen op grond waarvan ze werd genomen, opdat de
betrokkene met kennis van zaken zou kunnen uitmaken of het aangewezen is de
beslissing met een annulatieberoep te bestrijden.
De formelemotiveringsplicht moet evenwel worden verzoend
met de verplichting van de aanbestedende overheid om bepaalde gegevens
vertrouwelijk te behandelen.
Bij het onderzoek naar het afdoende karakter van de formele
motivering moet voorts worden rekening gehouden met het geheel van de formele
motivering en niet met één of meerdere onderdelen van de motivering op zich. De
motivering in haar geheel moet immers afdoende zijn.
De aanbestedende overheid beschikt voorts bij de inhoudelijke
beoordeling van de offertes en hun toetsing aan de gunningscriteria over een
beoordelingsruimte. Het is in de eerste plaats de aanbestedende overheid die
bepaalt wat zij als sterke en zwakke punten in de offertes beschouwt en om er
dienovereenkomstig punten aan toe te kennen. Het komt de Raad niet toe de
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-24/38
beoordeling van de offertes over te doen en zijn eigen beoordeling in de plaats te
stellen van die van de overheid. In de uitoefening van zijn rechtmatigheidstoezicht
vermag hij wel na te gaan of deze beoordeling berust op voldoende veruitwendigde
en draagkrachtige motieven, of het bestuur daarbij niet onzorgvuldig heeft
gehandeld, of het de regels die het zelf hieromtrent in het bestek heeft vastgesteld,
heeft geëerbiedigd en of de inschrijvers op gelijke wijze werden behandeld.
Het komt aan een verzoekende partij in de procedure voor de
Raad van State toe om aannemelijk te maken dat het onderzoek van de offertes op
onrechtmatige wijze is verricht.
Kritiek ten aanzien van de beoordeling van het subgunningscriterium
‘visie’
In de eerste plaats argumenteert de verzoekende partij dat de
motieven opgenomen in de bestreden beslissing bij de beoordeling van het
subgunningscriterium ‘visie’ (10 punten), als onderdeel van het gunningscriterium
‘kwaliteit van de conceptuele nota’ (50 punten), ontoereikend zijn. De offerte van
de verzoekende partij behaalt op dit subgunningscriterium een score van 8/10
punten tegenover een score van 9/10 punten voor de gekozen inschrijver.
32.
Het
beschrijvend
concessiedocument
beschrijft
het
subgunningscriterium ‘visie’ als volgt:
“De inschrijver omschrijft in zijn conceptuele nota zijn visie op de concessie
en op het beheer van de overeenkomst. De nota moet minstens het volgende
behandelen:
- de visie van de inschrijver op het kwaliteitsniveau en het imago van het
restaurant en de cateringdiensten van het IPC;
- de manier waarop de inschrijver een gevarieerde kaart en de hoogwaardige
kwaliteit van de gebruikte grondstoffen zal garanderen (de naam van de
eventuele leveranciers mag worden vermeld), in het bijzonder het beleid dat
zal worden gevolgd inzake het gebruik van Belgische, regionale en
biologische producten, afkomstig uit de korte keten;
- de wijze waarop de inschrijver een volwaardig en aantrekkelijk vegetarisch
aanbod zal voorzien, zowel in het restaurant als bij de cateringdiensten;
- de wijze waarop de inschrijver zich engageert om het restaurant en de
cateringdiensten duurzaam uit te baten, zowel in de bedrijfsvoering, als in de
keuze en de bereiding van de gerechten, als in het verwerken van afval, als
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-25/38
in het onderhoud, enz., alsook welke garanties hij biedt voor de opvolging en
de controle daarvan:
[…]
In de conceptuele nota dient de inschrijver toe te lichten op welke wijze hij
van plan is te voldoen aan de duurzaamheidsvereisten. Duurzaamheid wordt
daarbij breed benaderd en omvat aandacht voor milieu, gezondheid, sociale
aspecten en een eerlijke economische werking. Het gaat niet alleen om de
keuze van producten, maar ook om de manier waarop wordt aangekocht,
bereid, geleverd, met afval wordt omgegaan en hoe hierover wordt
gecommuniceerd naar de klanten. De concessiehouder werkt zoveel mogelijk
met kwaliteitsvolle, verse en weinig bewerkte producten en houdt rekening
met seizoensgebondenheid, herkomst en milieu-impact. Er is aandacht voor
milieuvriendelijke productiemethoden, biodiversiteit en dierenwelzijn.
Transparantie over de samenstelling en herkomst van producten is
belangrijk, en de concessiehouder moet hierover toelichting geven wanneer
hierom wordt gevraagd.
- de beschrijving van het dagmenu, zowel wat de inhoud als de organisatie
betreft. Er wordt gevraagd om te beschrijven hoe het dagmenu wordt
samengesteld en aan de klanten wordt gepresenteerd, en hoe dit aansluit bij
het beoogde kwaliteitsniveau, het imago van het restaurant en de
duurzaamheidsdoelstellingen.
- Bovendien moet de inschrijver uitleggen hoe de continuïteit en de
beschikbaarheid van de lunchformule worden gewaarborgd. Er wordt met
name gevraagd hoe wordt omgegaan met situaties waarin de lunchformule
uitverkocht is (of dreigt te raken), en welke alternatieve formules eventueel
zijn voorzien.
- de wijze waarop de inschrijver het drankenassortiment zal aanbieden dat
voldoet aan het beoogde kwaliteitsniveau, het imago van het restaurant en de
duurzaamheidsdoelstellingen van de concessie. In dit verband wordt
gevraagd aan te geven in hoeverre een gevarieerd drankenassortiment is
voorzien, met bijzondere aandacht voor weinig/niet-gezoete en alcoholvrije
opties.
- de manier waarop de inschrijver zal zorgen voor een specifiek aanbod aan
lichte meeneemmaaltijden voor personen werkzaam in de Europese wijk die
over weinig tijd en/of een kleiner budget beschikken;
- nieuwe ideeën voor de dienstverlening aan de klanten voor de
cateringdiensten (naast de klassieke prestaties zoals koffieonthaal, recepties
en walking dinners);
- een duidelijke verbintenis van de inschrijver voor het gebruik van een
maximum aan dagverse producten in de keuken van het restaurant en voor
de cateringdiensten, alsook (indien van toepassing) een generieke lijst van
producten (bv. patisserie, bakkerijproducten, enz.) die als niet-dagverse
producten (bv. diepvrieswaren, conserven, enz.) zullen worden ingezet;
- de manier waarop de inschrijver de specifieke voorraden die met de
exploitatie gepaard gaan overweegt te beheren en de voorraden,
koelinstallaties, enz. wenst aan te vullen (aantal leveringen per week, enz.);
- de aanpak van de inschrijver op het vlak van zelfcontrole van de
voedselketen;
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-26/38
- een beschrijving van het systeem dat de inschrijver wenst in te zetten voor
het opvolgen en in stand houden van de kwaliteit van zijn dienstverlening;
- de capaciteiten en de structuur van het managementteam dat de
administratieve kant van de concessieovereenkomst op zich zal nemen (CV’s
op te nemen in de offerte).”
De bekritiseerde motivering wordt in de bestreden beslissing
weergegeven als volgt:
Op het eerste gezicht lijkt de verwerende partij daarbij een
globale beoordeling te hebben verricht van het voormelde subgunningscriterium,
waarbij de positieve en negatieve elementen van de door de inschrijvers
voorgestelde visie tegen elkaar werden afgewogen en vervolgens een globale score
voor dit subgunningscriterium werd toegekend.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-27/38
De toekenning van een globale score per subgunningscriterium
bij het gebruik van de gehanteerde beoordelingsmethode, vormt de neerslag van de
mate waarin de diverse voorstellen naar het oordeel van de aanbestedende overheid
in mindere of meerdere mate beantwoorden aan haar verwachtingen, waarbij het
volstaat dat de globale score in verhouding staat tot de woordelijke motivering van
de voor- en nadelen van de offertes.
35.
De verzoekende partij beperkt haar kritiek op de motivering van
dit subgunningscriterium tot twee elementen die positief werden gewaardeerd in
de BAFO van de gekozen inschrijver, met name de concepten ‘Kaisin’ en ‘Kmarkt’.
Inzake
de
BAFO
van
de
gekozen
inschrijver
wordt
dienaangaande in de bestreden beslissing onder meer gesteld dat “het concept rond
Kaisin” “innovant, duidelijk omschreven en inhoudelijk sterk onderbouwd” is, en
dat “de visie, aanpak en concrete invulling” goed zijn uitgewerkt, wat resulteert in
een “hoogwaardige, doordachte klantbeleving die perfect past bij de internationale
uitstraling van het IPC”.
Over “K-Markt” wordt gesteld dat het idee “een fijn project (is)
dat aansluit bij de verwachtingen op vlak van innovatie”.
Uit de hiervóór weergegeven motivering blijkt op het eerste
gezicht dat de verwerende partij het onder meer positief waardeert dat de gekozen
inschrijver twee innovatieve concepten voorstelt waarmee hij zich onderscheidt,
wat volgens haar onder andere leidt tot een doordachte klantenbeleving.
Daartegenover staat de beoordeling van de verzoekende partij, ten aanzien van wie
onder meer wordt vastgesteld dat haar voorstel weinig nieuwe elementen bevatten
en de ideeën weinig innovatief zijn omdat zij vooral voortbouwen op wat nu reeds
bestaat.
De verzoekende partij lijkt met deze motivering in staat te
worden gesteld om de redenen voor het verschil in beoordeling te begrijpen en de
gedane beoordeling op haar waarde te schatten. In het bijzonder lijkt de
formelemotiveringsplicht niet te vereisen dat de verwerende partij daarnaast ook
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-28/38
nog de motieven van haar motieven uiteenzet door meer in detail toe te lichten
waaruit de concrete inhoud van de door de gekozen inschrijver voorgestelde
concepten bestaat, ook in het licht van de verplichting van de aanbesteder om
bepaalde gegevens vertrouwelijk te behandelen. Anders dan de verzoekende partij
het ziet, lijkt het wel degelijk te gaan om bedrijfsgevoelige informatie die
beschermd moet worden. Dat bepaalde aspecten daarvan kenbaar zullen worden
lopende de uitvoering van de opdracht doet daar niet aan af. In de huidige stand
van het geding lijkt de verwerende partij ook te kunnen worden bijgetreden waar
zij stelt dat het geven van een ruimere inzage in de concrete voorstellen van de
inschrijvers dienaangaande ook een risico inhoudt op verstoring van de
mededinging in geval van schorsing van de bestreden beslissing.
36.
Daarnaast kan een verzoekende partij die kritiek wil leveren op
de toetsing door de aanbestedende overheid van de offertes aan de hand van de
gunningscriteria er niet mee volstaan één of meer uit hun context gehaalde
onderdelen van de motivering selectief te citeren en te bekritiseren. Het is immers
de motivering van de toetsing van de offertes in haar geheel genomen die afdoende
moet zijn. In dat verband wordt vastgesteld dat de positieve punten die aan de
BAFO van de gekozen inschrijver worden toegeschreven, op het eerste gezicht
meer omvatten dan louter de twee voorgestelde concepten, waarnaar de
verzoekende partij verwijst in haar kritiek. Zo wordt daarnaast bijvoorbeeld ook
verwezen naar de “all-in prijsgarantie voor eventcatering” bij de gekozen
inschrijver als belangrijke troef ten opzichte van de offerte van de verzoekende
partij.
Door kritiek te geven op enkele punctuele opmerkingen toont de
verzoekende partij op het eerste gezicht niet aan dat de motivering voor het
subgunningscriterium ‘visie’ in haar geheel genomen niet deugdelijk zou zijn.
De in het gunningsverslag opgenomen motieven volstaan op het
eerste gezicht ook om het beperkt puntenverschil tussen de offertes te dragen voor
het betrokken subcriterium.
37.
De kritiek van de verzoekende partij ten aanzien van de
beoordeling van het subgunningscriterium ‘visie’ wordt niet aangenomen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-29/38
Kritiek ten aanzien van de beoordeling van het subgunningscriterium
‘voorstellen voor de inrichting’
De tweede kritiek van de verzoekende partij heeft betrekking op
de beoordeling en motivering van het subgunningscriterium ‘voorstellen voor de
inrichting’, met een weging van 7 punten, waarvoor haar offerte een score van 5,5
punten behaalt, tegenover 6,5 punten voor de offerte van de gekozen inschrijver.
39.
In
het
beschrijvend
concessiedocument
wordt
het
subgunningscriterium ‘Voorstellen voor de inrichting’ als volgt omschreven:
“De inschrijver formuleert in zijn conceptuele nota ook voorstellen voor de
inrichting van de volgende ruimten:
- het interieur van het restaurant (tafels, stoelen, linnen, eventuele planten en
decoratieve elementen, enz.), met het daarvoor voorziene budget en met
manieren waarop het restaurant vlot kan worden ontruimd indien de ruimte
verhuurd wordt voor de organisatie van een evenement zonder hierbij de
vloeren te beschadigen;
- eventueel beperkte zitruimten binnen in de Patio aan de gevel van het
restaurant, met voorstellen hoe deze ruimten flexibel kunnen worden
opgesteld en weer opgebroken in geval van drukte in de patio;
- het dakterras (zowel een terras in de zin van een uitbreiding van het
restaurant met een eigen (seizoens-)aanbod, als een terras dat kan worden
gebruikt voor recepties en cocktails tijdens evenementen e.d.), met
voorstellen voor het vergemakkelijken van de opbouw en de afbraak ervan
(bv. voorzien van specifieke receptietafels en meubels voor buiten die boven
opgeborgen kunnen worden, verwijderbare beschuttingselementen die
ervoor zorgen dat het dakterras ook bij minder goed weer gebruikt kan
worden);
- de patio en het gebruik ervan (receptietafels, buffetmeubels, enz.) zonder
de vloer en/of het mozaïek op de grond te beschadigen;
- de marmeren gang nabij de eretrap achter de Salon d’Honneur en het
gebruik ervan (receptietafels, buffetmeubels, enz.);
- het Salon en het gebruik ervan (tafels, receptietafels, buffetmeubels,
loungeformule, enz.). De voorgestelde inrichting moet te allen tijde
aangepast zijn aan de art-deco-stijl van het geklasseerde gebouw (zie
BIJLAGE 8).”
De bekritiseerde motivering wordt in de bestreden beslissing
weergegeven als volgt:
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-30/38
Nadat zij hierover werd bevraagd door de verzoekende partij
heeft de verwerende partij in een e-mailbericht van 28 augustus 2026 nog
verduidelijkt dat hoewel de verzoekende partij in haar BAFO stelt dat de geplande
installaties mobiel blijven, de evaluatiecommissie op basis van de verstrekte
simulatie heeft geoordeeld “dat de voorgestelde oplossing niet mobiel was in de
zin die wij bedoelen (en wel gevonden hebben in de oplossing van de andere
inschrijver): op zeer regelmatige basis, makkelijk verplaatsbaar of herinrichtbaar –
indien noodzakelijk zelfs dagelijks”.
41.
In zoverre de verzoekende partij betoogt dat de beoordeling van
de “verwijderbare beschuttingselementen” is gesteund op beoordelingselementen
die geen grondslag vinden in het bestek nu de verwerende partij enkel het begrip
“verwijderbaar” mocht beoordelen en daaraan geen nieuwe intensiteitsvereiste
mocht toevoegen (‘zeer regelmatig’, ‘makkelijk’, ‘dagelijks’), wordt zij niet
bijgevallen.
Uit de omschrijving in het beschrijvend concessiedocument
blijkt prima facie dat niet alleen voorstellen voor de inrichting van het dakterras
werden gevraagd, maar tevens uitdrukkelijk aandacht werd gevraagd voor het
vergemakkelijken van de opbouw en de afbraak ervan en voor verwijderbare
beschuttingselementen die het gebruik van het dakterras bij minder goed weer
mogelijk maken. De verzoekende partij maakt dan ook niet aannemelijk dat de
interpretatie van de verwerende partij, waarbij ook rekening wordt gehouden met
de praktische verwijderbaarheid van de voorgestelde beschutting, niet verenigbaar
is met de omschrijving van het subgunningscriterium in het concessiedocument.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-31/38
Ook de kritiek van de verzoekende partij op de feitelijke juistheid
van de motieven volgens welke de door de verzoekende partij voorgestelde
oplossing “niet mobiel” is en “geen echte bescherming biedt” tegen de regen, wordt
op het eerste gezicht niet bijgevallen.
Om de onwettigheid van de motieven van de bestreden beslissing
aan te tonen, kan de verzoekende partij niet volstaan met het louter ontkennen of
in vraag stellen van de feitelijke elementen waarop de beoordeling door de
verwerende partij berust. Het komt haar toe concrete aanwijzingen aan te brengen
die aannemelijk maken dat de verwerende partij van onjuiste gegevens is uitgegaan
dan wel deze gegevens op kennelijk onredelijke wijze heeft gekwalificeerd.
Door te stellen dat haar oplossing wel mobiel is en wel
bescherming biedt tegen regen, plaatst zij slechts haar eigen appreciatie tegenover
die van de verwerende partij. Daarmee toont zij niet aan dat de feitelijke grondslag
van de beoordeling onjuist is of dat de grenzen van de beoordelingsruimte zijn
overschreden.
Het motief dat het voorstel voor de zonnewering op het dakterras
van de verzoekende partij niet mobiel is, lijkt op het eerste gezicht, ook samen
gelezen te moeten worden met de omschrijving van het subgunningscriterium in
het concessiedocument waarin sprake is van verwijderbare beschuttingselementen
die ervoor zorgen dat het dakterras ook bij minder goed weer gebruikt kan worden.
In die zin lijkt het niet onredelijk dat de verwerende partij een voorstel beschouwt
als niet mobiel indien het volgens haar niet afdoende een gebruik waarborgt in
overeenstemming met het doel zoals geformuleerd in het bestek.
43.
Wat de bekritiseerde motivering betreft, verliest de verzoekende
partij ook uit het oog dat haar offerte niet in vacuo wordt beoordeeld. Een
(sub)gunningscriterium strekt tot een vergelijkende beoordeling van het
prestatieniveau van de inschrijvers. Het motief dat de door de verzoekende partij
voorgestelde oplossing “niet mobiel” is en “geen echte bescherming biedt” tegen
de regen, dient dan ook geplaatst te worden tegenover de meer positieve
waardering van het voorstel van de gekozen inschrijver wat de voorgestelde
bescherming tegen zon en regen op het dakterras betreft.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-32/38
Door kritiek te geven op enkele punctuele opmerkingen toont de
verzoekende partij bovendien op het eerste gezicht niet aan dat de motivering voor
het subgunningscriterium ‘voorstellen voor de inrichting’ in haar geheel genomen
niet afdoende zou zijn om het puntenverschil tussen de offertes te verantwoorden.
45.
De kritiek van de verzoekende partij ten aanzien van de
beoordeling van het subgunningscriterium ‘voorstellen voor de inrichting’ wordt
niet aangenomen.
Kritiek ten aanzien van de beoordeling van het gunningscriterium
‘kwaliteit van het culinair aanbod’
De derde kritiek van de verzoekende partij heeft betrekking op
de beoordeling van het gunningscriterium ‘kwaliteit van het culinair aanbod’, met
een weging van 20 punten, waarvoor haar offerte een score van 15,95 punten
behaalt, tegenover 16,82 punten voor de offerte van de gekozen inschrijver.
47.
Het derde gunningscriterium ‘kwaliteit van het culinair aanbod’,
wordt in het beschrijvend concessiedocument als volgt toegelicht:
“13.3.3 Kwaliteit van het culinair aanbod op basis van een proefsessie
Er zal een proefsessie worden georganiseerd voor de aanbestedende
overheid, zodra de ontvangst van de offertes is afgesloten. Op straffe van
uitsluiting moet de inschrijver hieraan deelnemen, op de datum en onder de
voorwaarden bepaald door de aanbestedende overheid. Deze proefsessie, die
de aanbestedende overheid zal organiseren met de steun van beroepsmensen,
moet de aanbestedende overheid toelaten zich een idee te vormen over de
knowhow van de chef-kok die de keuken van het restaurant van het IPC zal
leiden.
Een beoordelingscommissie samengesteld door de aanbestedende overheid
en voorgezeten door een chef-kok die verder niet bij deze
plaatsingsprocedure is betrokken, zal de gerechten van de deelnemende
inschrijvers in consensus beoordelen. Tijdens deze proefsessie dienen zowel
gerechten die bij de catering zullen worden aangeboden als gerechten die in
het restaurant op de menukaart komen, aan bod te komen. Indien de deelname
aan deze proefsessie geweigerd wordt of onmogelijk blijkt, wordt de offerte
van de betrokken inschrijver definitief geweerd.”
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-33/38
De bekritiseerde motivering wordt in de bestreden beslissing
weergegeven als volgt:
Voorts vermeldt de bestreden beslissing ook dat de leden van de
evaluatiecommissie de punten, waaronder de punten voor het gunningscriterium
‘kwaliteit van het culinair aanbod’, “in consensus hebben toegekend”.
Nadat zij werd bevraagd door de verzoekende partij over de
evaluatie van de degustatie heeft de verwerende partij in een e-mailbericht van 28
augustus 2026 nog het volgende verduidelijkt:
“De beoordelingscriteria die aan de basis lagen van de evaluatie van de
proefsessie zijn opgenomen in de gemotiveerde gunningsbeslissing. De
toegekende scores werden bepaald op basis van de beoordeling van de
smaak, presentatie, textuur en algemene kwaliteit van de voorgestelde
gerechten. Een afzonderlijk PV of verslag van deze degustatie werd niet
opgesteld; elk lid van wat u de degustatiecommissie noemt, heeft zelf zijn
beoordeling gemaakt en een score toegekend in een individueel verslag,
rekening houdend met voormelde beoordelingscriteria. De consensus werd
gevormd door het rekenkundige gemiddelde van de individuele scores te
berekenen. In een onderling overleg hebben de leden de toegekende
individuele scores besproken en hun instemming uitgesproken met het
resultaat van de berekening.”
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-34/38
Anders dan hoe de verzoekende partij het ziet, lijkt die werkwijze
niet onverenigbaar met de in het beschrijvend concessiedocument aangekondigde
beoordeling bij consensus. Zeker bij een proefsessie, waar elk lid van de
beoordelingscommissie de voorgestelde gerechten individueel mag proeven, lijkt
het gangbaar dat elk lid van de beoordelingscommissie eerst individueel zijn
appreciatie van de geproefde gerechten vormt en deze in een score tot uitdrukking
brengt. Dit belet niet dat er nadien, in het kader van de eindbeoordeling van het
gunningscriterium en vertrekkend van de individuele beoordeling van de leden van
de beoordelingscommissie, een consensus wordt gevonden. Het berekenen van het
rekenkundig gemiddelde van de individuele scores vormt daarbij een objectieve en
voor de hand liggende methode om de verschillende beoordelingen samen te
brengen tot één gezamenlijke, gedragen score. Dat de individuele scores
mathematisch worden verwerkt, lijkt een consensusbeoordeling op zich niet uit te
sluiten. Doorslaggevend lijkt immers te zijn dat de aldus bepaalde eindscore door
de beoordelingscommissie als haar gezamenlijke beoordeling wordt gedragen. Te
dezen zijn er geen elementen die doen aannemen dat de eindscore niet door alle
leden werd gedragen. Meer nog, in de bestreden beslissing wordt bij de finale
rangschikking andermaal benadrukt dat de punten voor de respectievelijke (sub)gunningscriteria “in consensus” werden toegekend.
49.
Op het eerste gezicht kan de verzoekende partij evenmin worden
bijgevallen waar zij stelt dat er niet vooraf bekendgemaakte subcriteria werden
toegevoegd zoals “smaak, presentatie, textuur en algemene kwaliteit” zonder dat
de weging van deze subcriteria gekend is en zonder dat de subscores op deze
subcriteria gekend zijn.
Als subgunningscriteria worden beschouwd gegevens die
dienstig zijn om in het aangebodene een onderscheid te maken en die aldus een
maatstaf zijn bij de beoordeling van een gunningscriterium. Het gaat om
voorafgaand aan de toetsing bedachte gegevens, met een eigen gewicht, waarmee
de inschrijvingen min of meer stelselmatig worden vergeleken. Daarvan te
onderscheiden zijn loutere beoordelingselementen, dat wil zeggen elementen die
de beoordeling van een bepaald gunningscriterium ondersteunen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-35/38
Noch uit de beschrijving van het derde gunningscriterium in het
beschrijvend concessiedocument, noch uit de bestreden beslissing of de overige
stukken van het administratief dossier, waaronder de individuele verslagen van de
leden van de beoordelingscommissie, blijkt dat de elementen “smaak, presentatie,
textuur en algemene kwaliteit” als afzonderlijke subgunningscriteria zijn
geconcipieerd of gehanteerd en als zodanig een (niet vooraf kenbaar gemaakte)
eigen weging zouden vertegenwoordigen.
Dat deze beoordelingselementen niet afzonderlijk in het
beschrijvend concessiedocument zijn vermeld, belet op zichzelf niet dat de
aanbestedende overheid ermee rekening houdt bij de concrete beoordeling van de
offertes, voor zover zij inherent zijn aan en binnen de draagwijdte blijven van het
bekendgemaakte (sub-)gunningscriterium. Te dezen lijkt dat het geval: waar het
subgunningscriterium voorziet in een proefsessie van de aangeboden gerechten,
lijken smaak, presentatie, textuur en algemene kwaliteit immers niet meer dan een
aantal aspecten die volgens hun aard logischerwijze besloten liggen in de
beoordeling van de tijdens die proefsessie voorgestelde gerechten.
50.
De verzoekende partij betoogt nog dat in de mate dat verwezen
wordt naar de individuele beoordelingsfiches, ten onrechte verwezen wordt naar
niet meegedeelde stukken.
Uit de motivering van de bestreden beslissing blijkt evenwel dat
de beoordelingscommissie voor de proefsessie op basis van de smaak, presentatie,
textuur en algemene kwaliteit van de voorgeschotelde gerechten in consensus
besloten heeft om een licht hogere globale score toe te kennen aan de gekozen
inschrijver dan aan de verzoekende partij. Anders dan de verzoekende partij het
ziet, lijkt daarbij voor de motivering van de bestreden beslissing niet verwezen te
worden naar de individuele beoordelingsfiches, zodat de grief feitelijke grondslag
lijkt te missen. In zoverre in het latere e-mailbericht naar deze fiches wordt
verwezen, lijkt deze vermelding slechts verband te houden met de toelichting van
de verwerende partij over hoe tot de beoordeling bij consensus werd gekomen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-36/38
De kritiek van de verzoekende partij ten aanzien van de
beoordeling van het gunningscriterium ‘‘kwaliteit van het culinair aanbod’ wordt
niet aangenomen.
Besluit
52.
Het derde middel is niet ernstig.
VIII. Besluit
53.
Geen van de middelen is ernstig gebleken. De vordering tot
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid wordt dan ook verworpen.
BESLISSING
- Het verzoek van de nv H. tot tussenkomst in het administratief kort geding
wordt ingewilligd.
- De Raad van State verwerpt de vordering.
- De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van de vordering tot
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, begroot op een rolrecht van
200 euro, een bijdrage van 26 euro, en een rechtsplegingsvergoeding van 770
euro, die verschuldigd is aan de verwerende partij.
De tussenkomende partij wordt verwezen in de kosten van de tussenkomst,
begroot op een rolrecht van 150 euro.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-37/38
Dit arrest is uitgesproken op dertig september tweeduizend zesentwintig, door de
Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Inge Vos,
staatsraad, waarnemend voorzitter,
bijgestaan door
Joris Casneuf,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Joris Casneuf
Inge Vos
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.879
XIV-40.278-38/38
