25/2202 AOW Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 12 september 2025, 25/991 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellante] te [woonplaats] , Marokko (appellante) de Raad van bestuur van de Sociale Verzekeringsbank (Svb) Datum uitspraak: 29 oktober 2026 SAMENVATTING Het gaat in deze zaak om de vraag of appellante recht heeft op een AOW-pensioen. Met de rechtbank beantwoordt de Raad die vraag ontkennend. Appellante is niet zelfstandig verzekerd geweest voor de AOW. Omdat appellante in een polygaam huwelijk niet de eerste echtgenote is, kan zij op grond van het NMV geen aanspraak maken op huwelijkse tijdvakken. PROCESVERLOOP Appellante heeft hoger beroep ingesteld. De Svb heeft een verweerschrift ingediend. De meervoudige kamer heeft de zaak verwezen naar een enkelvoudige kamer. De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 17 september 2026. Appellante is niet verschenen. De Svb heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. C.A. van der Vlist. OVERWEGINGEN Inleiding 1. Bij de beoordeling van het hoger beroep zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang. 1.1. Appellante, geboren in 1956, is op [datum 1] 1991 getrouwd met [naam echtgenoot] (echtgenoot). De echtgenoot was sinds 1954 ook getrouwd met een andere vrouw (eerste echtgenote). 1.2. De echtgenoot is voor de AOW verzekerd geweest en ontving vanaf juli 1998 een AOW-pensioen. Aan appellante is in verband met het overlijden haar echtgenoot op [datum 2] 2008 een nabestaandenuitkering op grond van de ANW toegekend tot 6 mei 2023. Die uitkering is beëindigd omdat appellante de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt. Appellante heeft vervolgens een aanvraag ingediend voor een AOW-pensioen. 1.3. Met een besluit van 10 september 2024 heeft de Svb de aanvraag afgewezen. Het hiertegen gemaakte bezwaar is door de Svb met een besluit van 8 januari 2025 (bestreden besluit) ongegrond verklaard. Daarbij is overwogen dat appellante zelf nooit in Nederland heeft gewoond of gewerkt en daardoor niet verzekerd is geweest voor de AOW. Appellante kan volgens de Svb ook geen aanspraak maken op huwelijkse tijdvakken van verzekering omdat die bij een polygaam huwelijk worden toegekend aan diegene die op 1 november 2004 het langst met de verzekerde gehuwd was. Dat was de eerste echtgenote van de echtgenoot. Het feit dat de eerste echtgenote duurzaam gescheiden leefde van haar echtgenoot en inmiddels ook is overleden maakt niet dat de tijdvakken aan appellante worden overgedragen. Uitspraak van de rechtbank 2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten. Appellante heeft nooit in Nederland gewoond of gewerkt en is dus niet zelfstandig verzekerd geweest voor de AOW. Daarnaast komt appellante op grond van het NMV niet voor een AOW-pensioen in aanmerking. Het NMV voorziet onder voorwaarden in een aanspraak op AOW-pensioen voor gehuwde vrouwen, gebaseerd op huwelijkse tijdvakken. Dit geldt alleen voor de eerste echtgenote in een polygaam huwelijk. Op deze tijdvakken kan door andere vrouwen geen aanspraak worden gemaakt. Andere vrouwen, bijvoorbeeld tweede echtgenotes, kunnen alleen aanspraak maken op huwelijkse tijdvakken waarop de eerste echtgenote geen aanspraak kan maken. Toen appellante met haar echtgenoot trouwde was hij al getrouwd. De echtgenoot is tot zijn overlijden met beide vrouwen getrouwd geweest en de eerste echtgenote heeft aanspraak kunnen maken op alle huwelijkse tijdvakken. De Svb heeft appellante terecht niet aangemerkt als een echtgenote aan wie huwelijkse tijdvakken kunnen worden toegerekend en daarom de aanvraag voor een AOW-pensioen terecht afgewezen. Het standpunt van appellante 3. Appellante is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens. Appellante heeft aangevoerd dat haar echtgenoot een uitkering ontving toen hij in leven was en dat zij ziek is en geen inkomen heeft. Het oordeel van de Raad 4. De Raad beoordeelt of de rechtbank terecht het bestreden besluit over in stand heeft gelaten aan de hand van wat appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. 4.1. Wat appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, is een herhaling van de gronden die zij bij de rechtbank heeft ingebracht. Wat de rechtbank heeft geoordeeld is juist. In het bestreden besluit en in de aangevallen uitspraak is uiteengezet waarom appellante geen AOW-pensioen krijgt. De Raad neemt de overwegingen van de rechtbank over. Appellante heeft niet betwist dat zij nooit in Nederland heeft gewoond of gewerkt. Ook heeft zij niet betwist dat zij in het polygame huwelijk niet de eerste echtgenote is als bedoeld in het beleid van de Svb. Dat de eerste echtgenote duurzaam gescheiden leefde van haar echtgenoot maakt dat op grond van vaste rechtspraak niet anders.Dat de eerste echtgenote is overleden leidt er ook niet toe dat de huwelijkse tijdvakken aan appellante worden toegekend. De financiële of gezondheidssituatie van appellante kan niet leiden tot een recht op een AOW-pensioen. Conclusie en gevolgen 4.2. Het hoger beroep slaagt dus niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat de afwijzing van de aanvraag van een AOW-pensioen in stand blijft. 5. Omdat het hoger beroep niet slaagt krijgt appellante geen vergoeding voor het betaalde griffierecht. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze uitspraak is gedaan door A. Hoogenboom in tegenwoordigheid van N. Gios als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 29 oktober 2026. (getekend) A. Hoogenboom (getekend) N. Gios Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de datum van verzending beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, 2500 EH Den Haag) ter zake van schending of verkeerde toepassing van bepalingen over het begrip verzekerde. DÉCISION La Centrale Raad van Beroep (Cour d’Appel Centrale), Statue: confirme la décision attaquée. Par conséquent, décidée par A. Hoogenboom en présence de N. Gios en qualité de greffier, ainsi que prononcée en public, le 29 october 2026. Les parties disposent d’un délai de six semaines à compter de la date d’envoi pour introduire un pourvoi en cassation contre cette décision devant la Cour de Cassation des Pays-Bas: Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, NL2500 EH ‘s-Gravenhage) au titre de la violation ou de la mauvaise application des dispositions concernant la notion de groupe d’assuré. Algemene ouderdomswet. Algemene nabestaandenwet. Algemeen verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Marokko. SB2183 De gevolgen van de vrijwillige verzekering voor huwelijkse tijdvakken op grond van bilaterale verdragen. Vergelijk de uitspraak van de Raad van 17 juni 2021, ECLI:NL:CRVB:2021:1443. Vergelijk de uitspraak van de Raad van 17 april 2025, ECLI:NL:CRVB:2025:595.