GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH Team belastingrecht Enkelvoudige Belastingkamer Nummers: 24/874 en 26/881 Uitspraak op het hoger beroep van [belanghebbende] , wonend in [woonplaats] , hierna: belanghebbende, tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant (hierna: de rechtbank) van 30 april 2024, nummers 23/1885 en 23/9750, in het geding tussen belanghebbende en de heffingsambtenaar van de gemeente Hilvarenbeek, hierna: de heffingsambtenaar. 1Ontstaan en loop van het geding 1.1. De heffingsambtenaar heeft de aanslagen forensenbelasting voor de jaren 2022 en 2023 opgelegd. 1.2. Belanghebbende heeft bezwaar gemaakt. De heffingsambtenaar heeft uitspraak op bezwaar gedaan en het bezwaar ongegrond verklaard. 1.3. Belanghebbende heeft tegen deze uitspraak beroep ingesteld bij de rechtbank. De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard. 1.4. Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de rechtbank hoger beroep ingesteld bij het hof. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift ingediend. 1.5. Partijen hebben vóór de zitting nadere stukken ingediend. Deze stukken zijn doorgestuurd naar de andere partij. 1.6. De zitting heeft plaatsgevonden op 18 september 2026 in ’s-Hertogenbosch. Daar zijn verschenen belanghebbende en zijn echtgenote, en, namens de heffingsambtenaar, [heffingsambtenaar] . Op deze zitting zijn gelijktijdig behandeld de onderhavige zaken en de zaak met nummer 24/873. 1.7. Het hof heeft aan het einde van de zitting het onderzoek gesloten. 2Feiten 2.1. Belanghebbende woonde in 2022 en 2023 in [woonplaats] . Belanghebbende is eigenaar en gebruiker van een stacaravan (hierna: de stacaravan). De stacaravan heeft een toilet, douche, slaapvertrek en keuken. De stacaravan is aangesloten op het water-, gas- en elektriciteitsnet en het riool van de camping. Belanghebbende huurde in die jaren ten behoeve van de stacaravan een jaarplaats gelegen op de camping [camping] te [plaats] . 3Geschil en conclusies van partijen 3.1. In geschil is of de heffingsambtenaar voor de jaren 2022 en 2023 terecht de aanslagen forensenbelasting heeft opgelegd. 3.2. Belanghebbende concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank, de uitspraak op bezwaar en de aanslagen. De heffingsambtenaar concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de rechtbank. 4Gronden Vooraf en ambtshalve 4.0. Het hoger beroep is gericht tegen de uitspraak van de rechtbank met de nummers 23/1885 en 23/9750. Rolnummer 23/1885 betreft de aanslag forensenbelasting 2022 en rolnummer 23/9750 betreft de aanslag voor het jaar 2023. In eerste instantie heeft de griffier alleen rolnummer 24/874 aan de zaak toegekend. Het hoger beroep is echter gericht tegen beide jaren en moet daarom ook twee nummers toegewezen krijgen. De griffier heeft daarom nummer 26/881 toegekend aan de procedure die over het jaar 2023 gaat. Ten aanzien van het geschil 4.1. De raad van de gemeente Hilvarenbeek heeft de Verordening op de heffing en invordering van forensenbelasting 2022 en 2023 (hierna: de Verordening) vastgesteld. Deze luidt voor zover van belang als volgt: “Artikel 1 DefinitiesVoor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder woning: een gemeubileerde woning als bedoeld in artikel 223 van de Gemeentewet. Artikel 2 Belastbaar feit en belastingplicht 1. Onder de naam 'forensenbelasting' wordt een directe belasting geheven van de natuurlijke personen, die, zonder in de gemeente hoofdverblijf te hebben, er op meer dan 90 dagen van het belastingjaar voor zich of hun gezin een gemeubileerde woning beschikbaar houden. 2. Of iemand in de gemeente hoofdverblijf heeft, wordt naar de omstandigheden beoordeeld. (…).”. 4.2. Belanghebbende betoogt dat hij ten onrechte een aanslag forensenbelasting heeft ontvangen. Belanghebbende is van mening dat hij onder de toeristenbelasting valt en niet onder de forensenbelasting. Verder stelt hij dat hij geen gemeubileerde woning beschikbaar heeft gehouden. Belanghebbende heeft een mobiel kampeermiddel, een stacaravan, tot zijn beschikking en dat is volgens belanghebbende geen woning. Gemeubileerde woning 4.3. De gemeente Hilvarenbeek heft in de jaren 2022 en 2023 bij wege van aanslag een forensenbelasting van de natuurlijke personen, die, zonder in de gemeente hoofdverblijf te hebben, er op meer dan 90 dagen van het belastingjaar voor zich of hun gezin een gemeubileerde woning beschikbaar houden. Het belastingjaar is gelijk aan het kalenderjaar. 4.4.Vaststaat dat belanghebbende een natuurlijke persoon is die hoofdverblijf heeft buiten de gemeente Hilvarenbeek en die de stacaravan op meer dan 90 dagen van elk van de genoemde belastingjaren voor zich of zijn gezin beschikbaar heeft gehouden. Ook is niet in geschil dat de stacaravan gedurende de gehele kalenderjaren 2022 en 2023 gemeubileerd is geweest en beschikte over toilet, douche, keuken en aansluitingen op het gas-, water- en elektriciteitsnet en riool. Wat partijen verdeeld houdt, is de vraag of de stacaravan kan worden beschouwd als een gemeubileerde woning. 4.5. Voor de vraag of de stacaravan als een gemeubileerde woning kan worden beschouwd is volgens vaste rechtspraak beslissend of deze bestemd en geschikt is om, en dat hoeft niet in alle jaargetijden het geval te zijn, enigszins duurzaam voor menselijke bewoning te dienen. Daarvoor moet de stacaravan op zijn minst elementaire voorzieningen hebben. Naar het oordeel van het hof is dat hier het geval. De stacaravan beschikt namelijk over (naar niet in geschil is) met meubels ingericht woon- en een slaapvertrek, keuken, douche en toilet, aansluitingen op de gebruikelijke voorzieningen: gas, water, elektriciteit en riolering. Dat is voldoende om de stacaravan als een gemeubileerde woning in de zin van de Verordening te beschouwen. Belanghebbende wijst erop dat hij de stacaravan niet mag verhuren, dat hij niet in de gemeentelijke Basisregistratie van de gemeente Hilvarenbeek geregistreerd is en dat volgens de algemene RECRON-voorwaarden geen sprake is van een woonruimte. Deze omstandigheden kunnen belanghebbende echter niet helpen omdat de omstandigheden dat belanghebbende niet mag verhuren en niet is geregistreerd juist aangeven dat sprake is van meer dan 90 dagen beschikbaar houden van de stacaravan voor hemzelf of zijn gezin. Het feit dat de RECRON-voorwaarden een andere definitie hanteren van een woonruimte en verwijzen naar het Burgerlijk Wetboek, verandert evenmin de definitie in de Verordening. Forensenbelasting en toeristenbelasting 4.6. Belanghebbende stelt dat hij een toerist is in de gemeente Hilvarenbeek en dat voor zijn verblijf in de gemeente alleen toeristenbelasting kan worden geheven. Hij geeft aan dat hij ook indirect toeristenbelasting betaalt omdat de campingexploitant die wordt aangeslagen over de dagen dat belanghebbende op de camping verblijft, die belasting aan belanghebbende zou doorbelasten. 4.7. Het hof stelt voorop dat de aanslagen forensenbelasting in geschil zijn en dat de Verordening geen vrijstelling kent voor het geval dat ook toeristenbelasting wordt geheven. In de parlementaire geschiedenis heeft de wetgever onderkend dat de mogelijkheid van samenloop bestaat en heeft hij het aan de gemeentelijke wetgever overgelaten om onbillijkheden te voorkomen door vrijstellingen op te nemen. De gemeente Hilvarenbeek heeft dat gedaan in de toeristenbelasting. Dat volgt uit artikel 4, lid 3 van de Verordening toeristenbelasting van de gemeente Hilvarenbeek over 2022 die belanghebbende bij zijn hoger beroepschrift heeft overgelegd. Daarin is een vrijstelling opgenomen voor degene die verblijf houdt in een gemeubileerde woning voor welk verblijf forensenbelasting is verschuldigd. Het ligt daarom op de weg van de belastingplichtige in de toeristenbelasting, de campingexploitant, om een beroep op deze vrijstellingsbepaling in de Verordening toeristenbelasting te doen. 4.8. Verder klaagt belanghebbende erover dat de heffingsambtenaar gegevens heeft opgevraagd bij de campingexploitant en dat dit in strijd is met de bescherming van zijn privacy. 4.9. Op grond van artikel 231 en 246a Gemeentewet gelden bepaalde artikelen van de Algemene Wet inzake Rijksbelastingen (hierna: AWR) ook voor de heffing van gemeentelijke belastingen. In artikel 246a Gemeentewet is geregeld dat met betrekking tot gemeentelijke belastingen regels kunnen worden gesteld waarbij onder meer artikel 53, lid 1, AWR geheel of gedeeltelijk van toepassing wordt verklaard. Deze regels zijn in het Besluit gegevensverstrekking gemeentelijke belastingheffing gegeven. Dit besluit is ook van toepassing op artikel 223 Gemeentewet en verplicht onder meer de eigenaar of beheerder van een voor verblijfsrecreatie bestemd terrein tot desgevraagd verstrekken van informatie over degenen die verblijf hebben gehouden op dat terrein. Onder die informatie kunnen ook gegevens vallen als naam-, adres en woonplaatsgegevens of gegevens over het aantal dagen van verblijf. De klacht dat hier sprake is van gemeentelijke belastingen en niet van rijksbelastingen en dat de AWR dus niet van toepassing is, faalt dus. De heffingsambtenaar mocht informatie opvragen bij de campingexploitant en deze was verplicht om de informatie te verstrekken. Voor zover belanghebbende klaagt over schending van zijn privacy geldt dat die schending gerechtvaardigd is door het algemene belang van belastingcontroles. De klacht dat de heffingsambtenaar zelf geen beroep heeft gedaan op de bepalingen van de AWR, kan ook niet slagen. De rechter past het recht ook uit zich zelf (ambtshalve) toe en moet de toepasselijke rechtsregels toepassen ook als de heffingsambtenaar daarop geen beroep doet. 4.10. Tot slot klaagt belanghebbende erover dat geen sprake is van een zorgvuldige besluitvorming en dat de heffingsambtenaar niet deugdelijk heeft gemotiveerd waarom sprake is van een gemeubileerde woning. Deze klachten falen. De heffingsambtenaar heeft in zijn uitspraak op bezwaar uitgelegd waarom hij van mening is dat de aanslagen terecht zijn opgelegd. Belanghebbende is het daarmee niet eens, maar dat maakt niet dat de heffingsambtenaar niet goed heeft gemotiveerd waarom sprake is van een gemeubileerde woning of dat sprake is van onzorgvuldige besluitvorming. Tussenconclusie 4.11. De slotsom is dat het hoger beroep ongegrond is. Ten aanzien van het griffierecht 4.12. Het hof ziet geen aanleiding om het griffierecht te laten vergoeden. Ten aanzien van de proceskosten 4.13. Het hof oordeelt dat er geen redenen zijn voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 8:75 Awb. 5Beslissing Het hof: verklaart het hoger beroep ongegrond; bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De uitspraak is gedaan door J.M. van der Vegt, raadsheer, in tegenwoordigheid van E.A.D. Dockx, als griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 14 oktober 2026 en een afschrift van de uitspraak is op die datum in Mijn Rechtspraak geplaatst. De griffier, De raadsheer, E.A.D. Dockx J.M. van der Vegt Het aanwenden van een rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl. Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl). Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen: Bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd. (Alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn; Het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden: de naam en het adres van de indiener; de dagtekening; een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht; e gronden van het beroep in cassatie. Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de andere partij te veroordelen in de proceskosten. Artikel 2 Verordening. Vgl. Hoge Raad 2 maart 1994, ECLI:NL:HR:1994:ZC5609. In de verordening met betrekking tot 2023 is dezelfde bepaling opgenomen. Besluit van 26 februari 2009, Stb 2009, 125. Zie artikel 8:69, lid 2, Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb).