RECHTBANK AMSTERDAM Civiel recht Kantonrechter Zaaknummer: 12002462 \ CV EXPL 25-16976 Vonnis van 8 september 2026 in de zaak van STICHTING AMSTA, gevestigd te Amsterdam, eisende partij, hierna te noemen: Amsta, gemachtigde: mr. L.J. Walker, tegen [gedaagde] , wonende te [woonplaats], gedaagde partij, hierna te noemen: [gedaagde], gemachtigde: mr. J.R. Kamerling. 1De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding van 24 november 2025 met producties, - de conclusie van antwoord, - het instructievonnis, - de dagbepaling mondelinge behandeling. 1.2. De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 18 mei 2026. Namens Amsta zijn verschenen [naam 1], [naam 2] (hierna: [naam 2]) en [naam 3], bijgestaan door de gemachtigde. [gedaagde] is in persoon verschenen, bijgestaan door de gemachtigde. Partijen hebben hun standpunten (de gemachtigde van Amsta mede aan de hand van spreekaantekeningen) toegelicht en vragen beantwoord. De griffier heeft daarvan aantekeningen gemaakt. Ten slotte is vonnis gevraagd en is een datum voor vonnis bepaald. 2De feiten 2.1. Amsta is een zorginstelling voor ouderen, mensen met een verstandelijke beperking en iedere ander die ondersteuning nodig heeft. 2.2. [gedaagde] is sinds 1 februari 2024 in dienst bij Amsta als verpleegkundige tegen een salaris van € 2.530,80 bruto per maand exclusief emolumenten bij een dienstverband van 25 uur per week. 2.3. Amsta heeft vanaf januari 2025 tot en met augustus 2025 in totaal € 34.850,46 netto te veel loon betaald aan [gedaagde], onder andere doordat bij de premie voor het ouderdomspensioen hoge bedragen zijn uitbetaald in plaats van dat er een percentage van 12,9% werd ingehouden. 2.4. Op 18 september 2025 heeft een gesprek plaatsgevonden tussen [naam 2] en [gedaagde] waarin de fout van het te veel betaalde salaris is besproken. Daarbij is aan [gedaagde] gevraagd welk bedrag hij direct kon terugbetalen en op welke manier hij het resterende bedrag zou willen terugbetalen. Dit is een e-mail aan [gedaagde] bevestigd. 2.5. Bij e-mail van 24 september 2025 heeft [gedaagde] aan [naam 2] onder meer het volgende geschreven: “(…) Ik begrijp dat er sprake is geweest van een foutieve salarisbetaling en dat dit bedrag in principe terugbetaald moet worden. Zoals we bespraken, is het voor mij financieel niet mogelijk om het volledige bedrag in één keer terug te betalen. Daarom wil ik graag een voorstel doen voor een betalingsregeling die voor mij haalbaar is. Mijn voorstel is om het bedrag in termijnen terug te betalen over een periode van 5 jaar, waarbij ik maandelijks €300 aflos via inhouding op mijn salaris. Op die manier kan ik mijn financiële verplichtingen nakomen zonder in ernstige problemen te raken. Daarnaast verzoek ik om gedeeltelijke kwijtschelding van het bedrag, gelet op de omstandigheden en het feit dat de fout volledig in de salarisadministratie is ontstaan en buiten mijn schuld ligt. (…)” 2.6. Amsta is niet akkoord gegaan met het betalingsvoorstel van [gedaagde] en heeft bij brief van 2 oktober 2025 een betalingsregeling aan [gedaagde] voorgesteld. Dit kwam neer op een bedrag van € 17.698,39 in één keer, een inhouding van de eindejaarsuitkering van € 2.364,78 en een betalingsregeling van een jaar voor het resterende bedrag. 2.7. [gedaagde] is niet akkoord gegaan met de voorgestelde betalingsregeling van Amsta. Partijen hebben daarna nog gecorrespondeerd, maar zijn niet tot een oplossing gekomen. 2.8. Amsta verrekent iedere maand een deel van het salaris van [gedaagde] met het te veel betaalde loon, met inachtneming van de beslagvrije voet. 3Het geschil 3.1. Amsta vordert – na vermindering van eis ter zitting – bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis veroordeling van [gedaagde] tot betaling van: - € 1.835,16 netto, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 26 februari 2025, - € 4.513,57 netto, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 24 mei 2025, - € 5.356,14 netto, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 26 juni 2025, - € 5.888,56 netto, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 26 juli 2025, - € 6.453,69 netto, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 26 augustus 2025, - de proceskosten. 3.2. Amsta legt hieraan ten grondslag dat het bedrag van € 34.850,46 netto onverschuldigd is betaald en geheel dient te worden terugbetaald. Het is ongeloofwaardig dat iemand bedragen tussen de € 3.000,00 netto en € 6.500,00 netto over het hoofd ziet of meent recht hierop te hebben, vooral omdat dit twee tot drie keer het salaris betreft dat [gedaagde] zou moeten ontvangen. [gedaagde] wist dat hij te veel loon ontving, heeft hierover niets gemeld en handelt daarom te kwader trouw. Hierdoor is [gedaagde] ingevolge artikel 6:205 van het Burgerlijk Wetboek (BW) ook wettelijke rente verschuldigd zonder dat een ingebrekestelling daartoe was vereist. 3.3. [gedaagde] betwist dat hij op de hoogte was of had kunnen zijn dat hij te veel loon ontving en is daarom van mening dat Amsta niet gerechtigd is om het gehele gevorderde bedrag terug te vorderen. [gedaagde] voert aan dat hij onregelmatig werkte en zijn salaris daardoor fluctueerde. Bovendien is [gedaagde] niet cijfermatig onderlegd, heeft hij geen verstand van salarisstroken en heeft hij deze daarom voor waar aangenomen. Amsta heeft slechts een betalingsvoorstel gedaan dat voor [gedaagde] niet haalbaar is. Amsta maakt al maximaal gebruik van de mogelijkheid om te verrekenen en [gedaagde] kan niet meer betalen. De financiële problemen van [gedaagde] lopen alleen maar verder op. Verder voert [gedaagde] aan dat de bedragen die afgedragen hadden moeten worden betreffende het pensioen niet als teveel betaald teruggevorderd worden. 3.4. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan. 4De beoordeling 4.1. In de wet is bepaald dat degene die een ander zonder rechtsgrond een goed heeft gegeven, gerechtigd is dit van de ontvanger als onverschuldigd betaald terug te vorderen. Indien de onverschuldigde betaling een geldsom betreft, strekt de vordering tot teruggave van een gelijk bedrag. De hoofdregel is dus dat onverschuldigd betaald loon terug moet worden betaald. Een terugvordering kan echter naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar of in strijd met het goed werkgeverschap zijn. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer een werkgever jarenlang een cao-regeling verkeerd heeft toegepast en de werknemer op de juistheid van het door hem ontvangen salaris moest kunnen vertrouwen. 4.2. Naar het oordeel van de kantonrechter had [gedaagde] behoren te begrijpen dat hij te veel loon ontving, omdat de ontvangen bedragen aanzienlijk afweken van het salaris dat hij zou moeten krijgen. De bedragen die onterecht zijn uitbetaald betreffen namelijk twee tot drie keer het reguliere loon, wat een duidelijk signaal had moeten zijn. In een periode van acht maanden heeft [gedaagde] een bedrag van bijna € 35.000,00 netto teveel ontvangen. Ook als [gedaagde] beperkte kennis heeft van loonstroken en niet cijfermatig is onderlegd, mag van hem worden verwacht dat hij zijn loonstroken controleert. [gedaagde] was op 1 februari 2024 in dienst getreden op basis van een nulurencontract met een uurloon van € 21,39 bruto. Bij een arbeidsduur van 25 uur, die in de opvolgende arbeidsovereenkomst met ingang van 1 november 2025 is opgenomen, leidt dat tot een bruto maandsalaris van rond de € 2.500,00. Door wisselende uren, onregelmatigheidstoeslagen en nachtdiensten kan het bruto salaris zoals door Dia is aangevoerd per maand verschillen, maar netto betalingen van ruim € 8.000,00 en € 9.000,00 per maand corresponderen met een bruto maandsalaris van rond de € 17.500,00. Deze evident grote afwijkingen hadden voor hem een duidelijke aanleiding moeten zijn om zijn loonstroken nader te bekijken en waar nodig vragen te stellen over de juistheid ervan. [gedaagde] mag immers bekend geacht worden met het salaris dat een beginnende verpleegkundige ongeveer verdiend. Daarbij komt dat, zoals Amsta heeft gesteld, uit de loonstroken volgt dat de teveel uitbetaalde bedragen losstaan van de gewerkte uren en met name zien op ten onrechte in de loonstrook opgenomen premies. Amsta heeft herhaaldelijk geprobeerd samen met [gedaagde] tot een passende oplossing te komen. Dat daarbij de betaling ineens van de helft van het teveel ontvangen bedrag door Amsta gevraagd is, is niet onredelijk te noemen. Reeds op 18 september 2025 heeft Amsta met [gedaagde] een gesprek gevoerd over de teveel betaalde bedragen en het niet aannemelijk te achten dat [gedaagde] dit bedrag van € 35.000,00 al had volledig had uitgegeven. Dat dit het geval is, is door [gedaagde] voorts onvoldoende onderbouwd. Er is daarbij voldoende tijd en ruimte gegeven om een regeling te treffen. Het terugvorderen van het onverschuldigde loon is dan ook terecht en niet in strijd met goed werkgeverschap of de redelijkheid en billijkheid. 4.3. [gedaagde] heeft de hoogte van de gevorderde bedragen niet betwist, maar wel aangevoerd dat de pensioenpremies die over het wel verschuldigde loon afgedragen moeten worden, niet met de te veel betaalde bedragen mogen worden teruggevorderd. Amsta heeft ter zitting toegelicht dat dit niet het geval is en dat die pensioenpremies zijn afgedragen, wat door [gedaagde] verder niet is weersproken. Op de mondelinge behandeling heeft Amsta aangegeven inmiddels een bedrag van € 10.803,34 te hebben kunnen verrekenen, en haar vordering daarmee verminderd. De door Amsta gevorderde bedragen zullen dan ook worden toegewezen. Eventueel na de mondelinge behandeling met het loon van [gedaagde] door Amsta verrekende bedragen strekken in mindering op de toegewezen bedragen. 4.4. Ingevolge artikel 6:205 BW is de ontvanger zonder ingebrekestelling in verzuim, indien hij de betaling te kwader trouw heeft ontvangen. Indien hij de betalingen te goeder trouw heeft ontvangen, dient hij eerst in gebreke te zijn gesteld om in verzuim te komen en is hij de wettelijke rente verschuldigd vanaf de datum waarop het verzuim intreedt. De stelplicht en bewijslast ter zake van de kwade trouw rusten in beginsel op de terugvorderende partij. 4.5. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft [gedaagde] de bedragen van Amsta niet te kwader trouw ontvangen. Gelet op hetgeen [gedaagde] heeft aangevoerd, is niet komen vast te staan dat hij bij ontvangst daarvan wist dat hij te veel had ontvangen. Dat [gedaagde] had behoren te weten dat de door hem ontvangen betalingen onverschuldigd waren verricht, is niet voldoende. Dit betekent dat [gedaagde] niet reeds in verzuim was op het moment dat hij de betalingen ontving. Nu Amsta [gedaagde] vervolgens niet bij brief heeft aangemaand tot terugbetaling van het onverschuldigd betaalde salaris, maar alleen met hem heeft gecorrespondeerd over een betalingsregeling, is het verzuim pas ingetreden met ingang van de dag van dagvaarding. Vanaf dat moment is de wettelijke rente verschuldigd. 4.6. [gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Amsta worden begroot op: - kosten van de dagvaarding € 146,14 - griffierecht € 1.461,00 - salaris gemachtigde € 1.154,00 (2 punten × € 577,00) - nakosten € 144,00 (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) Totaal € 2.905,14 5De beslissing De kantonrechter 5.1. veroordeelt [gedaagde] om aan Amsta te betalen een bedrag van in totaal € 24.047,12 netto, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 24 november 2025 tot de dag van algehele voldoening, 5.2. veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 2.905,14, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, 5.3. verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad, 5.4. wijst het meer of anders gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mr. A.P. Ploeger en in de tegenwoordigheid van de griffier het openbaar uitgesproken op 8 september 2026. 51447 Artikel 6:203 lid 1 Burgerlijk Wetboek (BW). Artikel 6:203 lid 2 BW. Artikel 6:248 BW. Artikel 7:611 BW.