vonnis RECHTBANK AMSTERDAM Afdeling Publiekrecht Teams Strafrecht Parketnummer: 13.122502.26 Parketnummers vorderingen tul: 09.187006.25 en 15.005591.25 Datum uitspraak: 3 november 2026 Verkort vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag 1] 2004, wonende op het adres: [BRP-adres] , hierna: verdachte. 1Het onderzoek ter terechtzitting Dit verkort vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 20 oktober 2026. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. B.S. Selier, en van wat verdachte en zijn raadsman, mr. S. Faber, naar voren hebben gebracht. De rechtbank heeft de zaak tegen verdachte gelijktijdig, maar niet gevoegd, behandeld met de zaak tegen medeverdachte [medeverdachte] (13-122501-26). 2Tenlastelegging Aan verdachte is tenlastegelegd dat 1 hij op of omstreeks 24 april 2026 te Amsterdam, te weten op [adres], in elk geval openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een of meer personen, te weten [benadeelde partij] , welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit - het tonen van een mes aan die [benadeelde partij] en/of dit mes (dicht) bij het gezicht van die [benadeelde partij] te houden en/of - met een mes richting een of meerdere onbekend gebleven omstanders te lopen en/of dit mes aan deze onbekend gebleven omstanders te tonen en/of - met een (glazen) fles in de richting van het hoofd, althans het lichaam, van die [benadeelde partij] te bewegen en/of te slaan en/of - met kracht het hoofd van die [benadeelde partij] op/tegen de grond te slaan/gooien en/of - een of meermalen (met gebalde vuisten) in het gezicht en/of tegen het hoofd van die [benadeelde partij] te slaan en/of - een of meermalen tegen het lichaam van die [benadeelde partij] te schoppen, terwijl het door verdachte gepleegde geweld enig lichamelijk letsel ten gevolge had; 2 hij op of omstreeks 24 april 2026 te Amsterdam [benadeelde partij] en/of een of meerdere onbekend gebleven personen heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door - een mes aan die [benadeelde partij] te tonen en/of dit mes (dicht) bij het gezicht van die [benadeelde partij] te houden en/of - met een mes richting een of meerdere onbekend gebleven omstanders te lopen en/of dit mes aan deze onbekend gebleven omstanders te tonen; 3 hij op of omstreeks 24 april 2026 te Amsterdam een rugtas, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [benadeelde partij] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad. 3Voorvragen De dagvaarding is geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de ten laste gelegde feiten en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging. 4Waardering van het bewijs 4.1. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde kan worden bewezen. Verdachte dient ter zake feit 1 partieel te worden vrijgesproken, aangezien het lichamelijk letsel niet aan verdachte dient te worden toegerekend. 4.2. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat er voldoende bewijs is voor een bewezenverklaring van de feiten. 4.3. Oordeel van de rechtbank Indien tegen dit verkort vonnis hoger beroep wordt ingesteld, worden de door de rechtbank gebruikte bewijsmiddelen die redengevend zijn voor de bewezenverklaring opgenomen in een aanvulling op het verkort vonnis. Deze aanvulling wordt dan aan het verkort vonnis gehecht. De rechtbank is van oordeel dat de ten laste gelegde feiten kunnen worden bewezen, met uitzondering van het tenlastegelegde lichamelijk letsel in feit 1, nu verdachte niet degene is geweest die dat letsel aan [benadeelde partij] heeft toegebracht. Zij overweegt hiertoe als volgt. Feiten en omstandigheden Uit de bewijsmiddelen, waaronder de bekennende verklaring van verdachte, de aangifte en een proces-verbaal van bevindingen van camerabeelden, volgen de volgende feiten en omstandigheden. In de avond van 24 april 2026 vond op [adres] in Amsterdam een geweldsincident plaats, waarbij verdachte en medeverdachte betrokken waren en aangever [benadeelde partij] onder meer tegen zijn hoofd is geslagen, waardoor aangever buiten bewustzijn is geraakt. Dit geweldsincident ging gepaard met bedreigingen met een mes door verdachte en de diefstal van de tas van aangever door verdachte. Verdachte en medeverdachte hebben verklaard dat zij voorafgaand aan het incident veel alcohol hebben gedronken. Uit de omschrijving van de camerabeelden blijkt dat medeverdachte aangever met zijn hoofd tegen de grond drukt, waarna medeverdachte aangever aan zijn kraag omhoogtrekt en vervolgens zijn hoofd op de grond slaat. Daarna slaat medeverdachte met zijn vuisten aangever op het gezicht en geeft hij hem een trap tegen het lichaam terwijl aangever op dat moment roerloos op de grond ligt. Tijdens deze handelingen door medeverdachte heeft verdachte een mes uit zijn zak gepakt en deze bij het gezicht van aangever gehouden waarna verdachte met het mes verschillende passanten aanwijst en dreigend richting omstanders loopt. Daarna liep medeverdachte van het plein af. Verdachte verdween even achter een container en kwam daarna tevoorschijn met de rugtas van aangever over zijn schouder. Aangever heeft als gevolg van het geweldsincident zichtbaar letsel aan zijn hoofd opgelopen. Feit 1: openlijke geweldpleging Volgens de wetsgeschiedenis is van het in vereniging (openlijk) plegen van geweld sprake indien verdachte een voldoende significante of wezenlijke bijdrage levert aan het geweld. Enerzijds is het enkel getalsmatig versterken van een groep niet voldoende, anderzijds is het plegen van een gewelddadige handeling niet nodig, maar kan de significante of wezenlijke bijdrage ook bestaan uit bijvoorbeeld vocale aanmoedigingen. Van een significante en wezenlijke bijdrage kan ook sprake zijn wanneer verdachte, zonder aan de geweldpleging deel te nemen, die geweldpleging heeft bevorderd. Gelet op de geschetste feiten en omstandigheden komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van de onder feit 1 ten laste gelegde openlijke geweldpleging. Het is evident dat medeverdachte geweld heeft gepleegd richting aangever. Hoewel niet blijkt dat verdachte zelf geweldshandelingen heeft gepleegd richting aangever, is sprake van een voldoende wezenlijke bijdrage door verdachte aan het door medeverdachte gepleegde geweld. Daarvoor acht de rechtbank van belang dat verdachte aangever met een mes heeft bedreigd, zodat aangever zich niet aan de situatie zou kunnen of durven onttrekken, en verschillende omstanders, die aangever mogelijk wilden helpen, op afstand heeft gehouden door met het mes richting hen te wuiven en wijzen. Dit gebeurde kort voor, tijdens en na het door medeverdachte toegepaste geweld richting aangever. Door als zodanig te handelen heeft verdachte aangever aan zijn lot over gelaten en zelfs gefaciliteerd dat medeverdachte het geweld op aangever kon (blijven) toepassen. De rechtbank spreekt verdachte partieel vrij van het bestanddeel dat het openlijk gepleegde geweld lichamelijk letsel ten gevolge had, nu verdachte zelf geen geweld heeft gepleegd richting aangever, en daarom ook niet bijgedragen aan het ontstaan van zijn letsel. Nu de gedragingen in het openbaar hebben plaatsgevonden is ook het openlijke karakter van het geweld gegeven. Feit 2: bedreiging Gelet op de geschetste feiten en omstandigheden komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van de onder 2 ten laste gelegde bedreiging van aangever en meerdere onbekend gebleven omstanders. De rechtbank is van oordeel dat de gedragingen van de verdachte naar de uiterlijke verschijningsvorm erop gericht waren om zowel aangever als de omstanders te bedreigen met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of zware mishandeling. aangever lag op de grond terwijl verdachte dreigend over hem heen stond en het mes op zeer korte afstand van zijn hoofd hield. De omstanders werden, terwijl aangever werd mishandeld door medeverdachte, bewust op afstand gehouden door verdachte die met uitgestrekte arm met zijn mes in hun richting wees en wuifde terwijl hij rondliep. Bij zowel aangever als de omstanders kon als gevolg hiervan de redelijke vrees ontstaan dat zij het leven zouden kunnen verliezen en/of zwaar mishandeld zouden worden. Feit 3: diefstal Aangever had voorafgaand aan het geweldsincident een rugtas bij zich. Direct na het incident loopt verdachte weg met die rugtas, terwijl aangever nog op de grond ligt. Verdachte heeft daarvoor ter terechtzitting geen plausibele verklaring gegeven. De rugtas is bij de aanhouding aangetroffen bij de medeverdachte. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat verdachte de rugtas van aangever heeft weggenomen met het oogmerk deze zich wederrechtelijk toe te eigenen. Conclusie Uit het voorgaande volgt dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan openlijke geweldpleging tegen personen, bedreiging en diefstal. Er is sprake van eendaadse samenloop tussen de onder 1 ten laste gelegde openlijke geweldpleging tegen personen en de onder 2 ten laste gelegde bedreiging. 5Bewezenverklaring De rechtbank acht bewezen dat verdachte 1 op 24 april 2026 te Amsterdam, te weten op [adres], openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen meerdere personen, waaronder [benadeelde partij] , welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit - het tonen van een mes aan die [benadeelde partij] en dit mes dicht bij het gezicht van die [benadeelde partij] te houden en - met een mes richting meerdere onbekend gebleven omstanders te lopen en dit mes te tonen en - met een glazen fles in de richting van het hoofd van die [benadeelde partij] te bewegen en te slaan en - met kracht het hoofd van die [benadeelde partij] op de grond te slaan en - meermalen met gebalde vuisten in het gezicht en tegen het hoofd van die [benadeelde partij] te slaan en - eenmaal tegen het lichaam van die [benadeelde partij] te schoppen; 2 op 24 april 2026 te Amsterdam [benadeelde partij] en onbekend gebleven personen heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en met zware mishandeling, door - een mes aan die [benadeelde partij] te tonen en dit mes dicht bij het gezicht van die [benadeelde partij] te houden en - met een mes richting meerdere onbekend gebleven omstanders te lopen en dit mes te tonen; 3 op 24 april 2026 te Amsterdam een rugtas, die aan [benadeelde partij] , toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen. 6Strafbaarheid van de feiten en van verdachte De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden. Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dan ook strafbaar. 7Oplegging van de straffen 7.1. Strafeis van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door hem bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 270 dagen, met aftrek van voorarrest, waarvan een gedeelte van 253 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren, met oplegging van de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering. Daarnaast heeft de officier van justitie een taakstraf gevorderd voor de duur van 240 uren, te vervangen door 120 dagen hechtenis. 7.2. Standpunt van de verdediging De raadsman heeft verzocht om het onvoorwaardelijk deel van de straf gelijk te laten aan het aantal dagen dat verdachte al in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. Daarnaast kan een voorwaardelijk deel worden opgelegd met de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering. 7.3. Oordeel van de rechtbank De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen. De ernst van de feiten Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging tegen personen, bedreiging en diefstal. Aangever, een dakloze man, moest dat bekopen met een groot aantal ernstige geweldshandelingen. Hij is door een duw van medeverdachte met zijn hoofd tegen de straat geslagen en vervolgens, terwijl hij weerloos op de grond lag, in korte tijd meermaals hard tegen het hoofd geslagen door medeverdachte. Dit werd door verdachte mogelijk gemaakt doordat hij eerst aangever en nadien, terwijl het geweld plaatsvond, verschillende omstanders heeft bedreigd. Aangever kon hierdoor geen kant op en ook niet door de omstanders worden geholpen. Aangever heeft als gevolg van het geweld zichtbaar letsel opgelopen. Hoewel verdachte niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor dit letsel, heeft verdachte door zijn handelen wel mogelijk gemaakt dat zinloos en op grove wijze inbreuk is gemaakt op de lichamelijke integriteit van aangever. Een gewelddadige aanval op het lijf is in de eerste plaats voor het slachtoffer bijzonder beangstigend. Dat geldt ook voor de bedreiging met een mes. Daarnaast is dergelijk gewelddadig en bedreigend optreden, op een openbare, drukke plaats tijdens een uitgaansavond in Amsterdam, in het algemeen al schokkend voor de omstanders, terwijl zij in dit geval ook nog eens door verdachte werden bedreigend met een mes. Het versterkt in de maatschappij levende gevoelens van onveiligheid en angst en verstoort de openbare orde. Tot slot heeft verdachte de tas van aangever gestolen, terwijl aangever na het geweld bewusteloos op de grond lag. De rechtbank rekent het verdachte ook in strafverzwarende zin aan dat hij de feiten (zwaar) onder invloed van alcohol heeft gepleegd. De persoon van verdachte De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 4 september 2026. Hieruit blijkt dat verdachte meermalen is veroordeeld voor verschillende gewelds- en vermogensdelicten. De rechtbank houdt rekening met het feit dat verdachte na het plegen van de bewezen verklaarde feiten is veroordeeld voor een ander strafbaar feit, waardoor artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht van toepassing is. De rechtbank heeft verder kennisgenomen van de reclasseringsadviezen van 27 juli 2026 en 13 oktober 2026. De reclassering vermeldt dat bij verdachte sprake is van een fors belaste voorgeschiedenis, een pro-criminele houding en een delictpatroon. Er is al jarenlang sprake van problemen op nagenoeg alle leefgebieden. Verslavings-, psychische en financiële problematiek en omgang met een negatief sociaal netwerk zijn de voornaamste criminogene factoren. Het is positief dat verdachte in toenemende mate in staat is tot zelfreflectie. Ook geeft de reclassering aan dat verdachte zich inzet om te komen tot blijvende gedragsverandering en beseft dat zijn leven anders moet. Hoewel verdachte sinds de start van het schorsingstoezicht zichtbaar stappen zet in de juiste richting, schat de reclassering de kans op recidive en letsel nog hoog in. De kans op onttrekking aan voorwaarden wordt gemiddeld ingeschat. De reclassering adviseert de rechtbank om reclasseringstoezicht te verbinden aan een voorwaardelijke straf en voorwaarden op te leggen die verder geheel overeenkomen met de huidige schorsende voorwaarden. Strafoplegging De rechtbank ziet in het voorgaande aanleiding om gedeeltelijk af te wijken van de eis van de officier van justitie. Alles afwegende acht de rechtbank het passend en geboden om aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 270 dagen, met aftrek van voorarrest, waarvan 253 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaren. Aangezien de duur van het voorarrest in mindering wordt gebracht op het onvoorwaardelijk deel van de straf betekent dit feitelijk dat verdachte niet meer terug hoeft naar de gevangenis. Om recidive te voorkomen zal de rechtbank de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden opleggen, met uitzondering van het locatiegebod met elektronische monitoring. Voor die laatste voorwaarde ziet de rechtbank geen aanleiding gelet op het verblijf in een instelling voor begeleid wonen. Daarnaast zal de rechtbank een taakstraf opleggen voor de duur van 200 uren, te vervangen door 100 dagen hechtenis. De rechtbank weegt de positieve ontwikkelingen die verdachte na zijn voorarrest heeft doorgemaakt strafverlichtend mee en komt hierom lager uit dan de door de officier van justitie geëiste taakstraf. Opheffing geschorste bevel tot voorlopige hechtenis De rechtbank legt aan de verdachte een deels voorwaardelijke gevangenisstraf op. Omdat de verdachte het onvoorwaardelijke deel van deze straf al in voorarrest heeft uitgezeten, is er geen reden meer om de voorlopige hechtenis te verlengen. De rechtbank heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis daarom op. 8Tenuitvoerlegging voorwaardelijke veroordeling Vordering tot tenuitvoerlegging van vonnis 09.187006.25 Bij de stukken bevindt zich de vordering van de officier van justitie in het arrondissement Amsterdam in de zaak met parketnummer 09.187006.25, betreffende het onherroepelijk geworden vonnis d.d. 7 april 2026 van de rechtbank Den Haag, waarbij verdachte is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 180 dagen met aftrek, met bevel dat van deze straf een gedeelte, namelijk 79 dagen, niet tenuitvoergelegd zal worden, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat veroordeelde zich voor het einde van een op drie jaren bepaalde proeftijd aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Tevens bevindt zich bij de stukken een geschrift waaruit blijkt dat de mededeling als bedoeld in artikel 366a van het Wetboek van Strafvordering aan verdachte per post is toegezonden. Vordering tot tenuitvoerlegging van vonnis 15.005591.25 Bij de stukken bevindt zich de vordering van de officier van justitie in het arrondissement Amsterdam in de zaak met parketnummer 15.005591.25, betreffende het onherroepelijk geworden vonnis d.d. 10 april 2025 van de rechtbank Noord-Holland, waarbij verdachte is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 120 dagen, met bevel dat van deze straf een gedeelte, namelijk 80 dagen, niet tenuitvoergelegd zal worden, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat veroordeelde zich voor het einde van een op twee jaren bepaalde proeftijd aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Tevens bevindt zich bij de stukken een geschrift waaruit blijkt dat de mededeling als bedoeld in artikel 366a van het Wetboek van Strafvordering aan verdachte per post is toegezonden. 8.1. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft de tenuitvoerlegging gevorderd van de eerder in voornoemde vonnissen voorwaardelijk opgelegde straffen, eventueel door de rechtbank om te zetten in vervangende werkstraffen. 8.2. Standpunt van de verdediging De raadsman van verdachte heeft verzocht om de tenuitvoerlegging van de eerdere veroordelingen af te wijzen. Verdachte probeert zijn leven op orde te krijgen, wil afstand nemen van een criminele omgeving en verwacht op korte termijn een zelfstandige woonruimte in Den Helder te kunnen betrekken. Als verdachte terug zou moeten naar de gevangenis, dan zal hij weer in een omgeving terecht komen die een funeste invloed op hem heeft en verliest hij wat hij heeft opgebouwd in Den Helder. De raadsman van verdachte wijst ook op de proceshouding van verdachte, zijn aandeel in het geweld op 24 april 2026 en de positieve gedragsverandering die verdachte heeft laten zien. 8.3. Oordeel van de rechtbank Gebleken is dat verdachte zich voor het einde van voornoemde proeftijd aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt, zoals naar voren komt uit de verdere inhoud van dit vonnis. De rechtbank ziet hierin aanleiding om de gehele tenuitvoerlegging van beide veroordelingen te gelasten. Gelet op de recente positieve ontwikkelingen van verdachte zal de rechtbank in plaats van de 79 dagen (09-187006-25) respectievelijk 80 dagen (15-005591-25) gevangenisstraf gelasten dat verdachte in beide gevallen een taakstraf van 200 uren, te vervangen door 79 dagen respectievelijk 80 dagen hechtenis, moet verrichten. 9Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 45, 55, 57, 63, 141, 285 en 310 van het Wetboek van Strafrecht. 10Beslissing De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing. Verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld. Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hiervoor is bewezenverklaard en spreekt verdachte daarvan vrij. Het bewezenverklaarde levert op: feiten 1 en 2 eendaadse samenloop van: openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht en met zware mishandeling en feit 3 diefstal Verklaart het bewezene strafbaar. Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar. Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 270 (tweehonderdzeventig) dagen. Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden. Bepaalt dat een gedeelte, namelijk 253 (tweehonderddrieënvijftig) dagen, van deze gevangenisstraf niet tenuitvoergelegd zal worden, tenzij later anders wordt bevolen. Stelt daarbij een proeftijd van 3 (drie) jaren vast. De tenuitvoerlegging kan worden bevolen als de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit. De tenuitvoerlegging kan ook worden bevolen als de veroordeelde gedurende de proeftijd niet aan de hierna vermelde bijzondere voorwaarden voldoet. Stelt als bijzondere voorwaarden: Meldplicht bij reclassering Veroordeelde meldt zich gedurende de proeftijd op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Ambulante behandeling met mogelijk kortdurende opname Veroordeelde laat zich gedurende de proeftijd behandelen door [zorginstelling] , of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek, verslavingsproblematiek, agressiebeheersing, cognitieve vaardigheden, en sociale vaardigheden. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat veroordeelde voorgeschreven medicatie zal gebruiken. Indien er sprake is van een terugval in middelengebruik/bij overmatig middelengebruik en/of een zodanige verslechtering van de psychische toestand van veroordeelde dat een kortdurende klinische opname voor detoxificatie/stabilisatie/observatie/diagnostiek/crisisbehandeling noodzakelijk is, kan de reclassering een indicatiestelling aanvragen voor een dergelijke kortdurende klinische opname voor de duur van maximaal 7 weken. Indien de voor indicatie verantwoordelijke instantie een kortdurende klinische opname indiceert, nadat dit door de rechter is bevolen, laat veroordeelde zich opnemen in een zorginstelling te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing. Verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang Veroordeelde verblijft gedurende de proeftijd of zoveel korter als de reclassering dat nodig vindt, in een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. Veroordeelde houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering opstelt. Alcoholverbod Veroordeelde gebruikt gedurende de proeftijd geen alcohol, tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik. Veroordeelde moet gedurende de proeftijd meewerken aan controles. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd. Contactverbod Veroordeelde zoekt of heeft gedurende de proeftijd op geen enkele wijze – direct of indirect – contact met medeverdachte, [medeverdachte] , geboren te [geboortedag 2] 2000. Dagbesteding Veroordeelde spant zich in voor het vinden en behouden van betaald werk, onbetaald werk en/of vrijetijdsbesteding, met een vaste structuur. De dagbesteding draagt bij aan het voorkomen van delictgedrag. Aflossing schulden Veroordeelde werkt mee aan het aflossen van zijn schulden en het treffen van afbetalingsregelingen, ook als dit inhoudt meewerken aan schuldhulpverlening in het kader van de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen. Veroordeelde geeft de reclassering inzicht in zijn financiën en schulden. Meewerken aan middelencontrole Veroordeelde werkt mee aan controle op het gebruik van alcohol en drugs om het middelengebruik te beheersen. De reclassering kan urineonderzoek en ademonderzoek gebruiken voor de controle. De reclassering bepaalt hoe vaak veroordeelde wordt gecontroleerd. Geeft aan de reclassering de opdracht als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden. Voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt; medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, daaronder begrepen de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht. Veroordeelt verdachte tot een taakstraf van 200 (tweehonderd) uren, met bevel, voor het geval dat de verdachte de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 100 (honderd) dagen. Gelast de tenuitvoerlegging van de bij genoemd vonnis van 7 april 2026 voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van 79 (negenenzeventig) dagen gevangenisstraf en zet deze om naar een taakstraf van 200 (tweehonderd) uren, met bevel, voor het geval dat de verdachte de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 79 (negenenzeventig) dagen. Gelast de tenuitvoerlegging van de bij genoemd vonnis van 10 april 2025 voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van 80 (tachtig) dagen gevangenisstraf en zet deze om naar een taakstraf van 200 (tweehonderd) uren, met bevel, voor het geval dat de verdachte de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 80 (tachtig) dagen. Heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis. Dit vonnis is gewezen door mr. M.C. Danel, voorzitter, mrs. G. Oldekamp en L.A.L. Wiersinga, rechters, in tegenwoordigheid van L.E. Poel, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 3 november 2026.