RECHTBANK AMSTERDAM Bestuursrecht zaaknummer: AMS 25/4939 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 25 september 2026 in de zaak tussen [eiseres], uit Nador, eiseres en de raad van bestuur van de sociale verzekeringsbank, de Svb (gemachtigde: mr. J.G. Starreveld). Samenvatting 1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de aanvraag van eiseres om een pensioen op grond van de Algemene Ouderdomswet (AOW). Eiseres is het niet eens met de afwijzing van de aanvraag. 1.1. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de Svb eiseres terecht geen AOW-pensioen heeft toegekend. Eiseres krijgt dus geen gelijk en het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Procesverloop 2. Eiseres heeft een aanvraag ingediend voor een AOW-pensioen. De Svb heeft deze aanvraag met het besluit van 17 februari 2025 afgewezen. Met het bestreden besluit van15 juli 2025 op het bezwaar van eiseres is de Svb bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. 2.1. Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De Svb heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 2.2. De rechtbank heeft partijen laten weten dat zij een zitting niet nodig vindt en gevraagd of partijen het daarmee eens zijn. Omdat partijen daarna niet om een zitting hebben gevraagd, heeft de rechtbank het onderzoek gesloten en de zaak niet behandeld op een zitting. Beoordeling door de rechtbank 3. Eiseres woont in Marokko. Zij heeft via de Caisse Nationale de Sécurité Sociale (CNSS) bij de Svb een AOW-pensioen aangevraagd. 3.1. De Svb heeft deze aanvraag afgewezen. Eiseres heeft volgens de Svb geenAOW-pensioen opgebouwd op basis van wonen of werken in Nederland. Ook heeft eiseres geen recht op een AOW-pensioen op basis van huwelijkse tijdvakken. De partner van eiseres was verzekerd voor de AOW tot 1 juli 2007. Op dat moment werd hij AOW-gerechtigd. Eiseres is met haar partner gehuwd op 22 augustus 2013. De periode waarin de partner van eiseres verzekerd was voor de AOW valt daarmee niet in de periode waarin zij gehuwd was. Daarnaast zijn huwelijkse tijdvakken op grond van het Nederlands-Marokkaanse verdrag alleen mogelijk tot 1 november 2004. 3.2. Eiseres voert aan dat haar overleden echtgenoot een AOW-pensioen ontving. Aangezien eiseres zijn echtgenote is, meent zij recht te hebben op ofwel een AOW-pensioen, ofwel een uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet (Anw). 3.3. De rechtbank is van oordeel dat de Svb terecht heeft besloten dat eiseres geen recht heeft op een AOW-pensioen. Hieronder legt zij uit waarom. 3.4. Eiseres heeft niet aangevoerd dat zij in Nederland gewoond of gewerkt heeft. Zij is dus niet op basis van wonen of werken verzekerd geweest. 3.5. Verzekering kan ook voortvloeien uit het Algemeen verdrag inzake sociale zekerheid tussen Nederland en Marokko (NMV). Vóór 1 november 2004 was niet voorzien in een zelfstandige aanspraak op ouderdomspensioen voor gehuwde vrouwen in het NMV en werd bij de berekening van het aan de man toekomende pensioen rekening gehouden met huwelijkse tijdvakken van de (eerste) echtgenote. Per 1 november 2004 is die regeling vervangen door de mogelijkheid om een vrijwillige verzekering voor de AOW af te sluiten voor in Marokko wonende echtgenotes van Marokkaanse werknemers in Nederland. 3.6. Eiseres is gehuwd na 1 november 2004. Zij heeft niet aangevoerd dat zij vrijwillig verzekerd is geweest. Daarnaast geldt dat, om in aanmerking te komen voor verzekering op grond van de huwelijkse tijdvakken, de echtgenoot van eiseres ten tijde van het huwelijk verzekerd moet zijn geweest voor de AOW. Eiseres komt niet in aanmerking voor de huwelijkse tijdvakken, omdat de echtgenoot van eiseres ten tijde van het huwelijk niet meer verzekerd was voor de AOW. Hij heeft namelijk op 1 juli 2007 al de AOW-leeftijd bereikt en eiseres is pas in 2013 met hem gehuwd. Hierdoor voldoet eiseres niet aan de vereisten om in aanmerking te komen voor verzekering op grond van huwelijkse tijdvakken. 3.7. Voor zover eiseres stelt dat zij recht heeft op een Anw-pensioen, merkt de rechtbank op dat dit buiten de omvang van dit geding valt. In deze uitspraak kan de rechtbank alleen de beslissing van de Svb op de aanvraag om een AOW-pensioen beoordelen. Conclusie en gevolgen 4. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. C.M. Delstra, rechter, in aanwezigheid vanmr.C.J. van ‘t Hoff, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 25 september 2025. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van Beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht. De werking van deze uitspraak wordt opgeschort totdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, of indien hoger beroep wordt ingesteld, op dat hoger beroep is beslist. Artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk.