RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Gouda MK Rep.nr.: 10599949 \ EJ VERZ 23-83056 Datum: 3 oktober 2023 Beschikking van de kantonrechter in de zaak van: [verzoeker] , wonende te [woonplaats] , verzoekende partij, hierna te noemen: de werknemer, gemachtigde: P. Peutz, tegen [naam 1] B.V., gevestigd te [vestigingsplaats] , verwerende partij, hierna te noemen: de werkgever, gemachtigde: [naam 2] , directeur. 1Het procesverloop 1.1. De werknemer heeft een verzoekschrift ex artikel 7:681 van het Burgerlijk Wetboek (BW) ingediend met 9 bijlagen. De werknemer heeft in dat verzoekschrift een verzoek gedaan om – kort samengevat - voor recht te verklaren dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen voortduurt en om de werkgever te veroordelen tot betaling van het loon vanaf de maand juni 2023, de wettelijke verhoging, de wettelijke rente en de kosten van de procedure. 1.2. De werkgever heeft bij e-mail van 7 juli 2023 verweer gevoerd tegen het verzoek van de werknemer. 1.3. Op 11 september 2023 heeft een zitting plaatsgevonden. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat partijen op de zitting ter toelichting van hun standpunten hebben gezegd. Voorafgaand aan de zitting heeft de werkgever bij e-mailbericht van 5 september 2023 nog aanvullende stukken toegezonden. Aan het einde van de zitting is een datum voor beschikking bepaald. 2De feiten 2.1. De werknemer, geboren op [geboortedatum] 1996, is op 21 maart 2022 in dienst getreden bij de werkgever. De laatste functie van de werknemer was leerling-loodgieter / cv-monteur voor 40 uur per week met een contract voor onbepaalde tijd en een salaris van € 2.984,49 bruto per maand. Op de arbeidsovereenkomst is de cao Metaal en Techniek van toepassing. 2.2. Op 9 mei 2023 om 11.54 uur heeft de werknemer via een appbericht tijdens zijn vakantie een brief van de werkgever ontvangen met datum 8 mei 2023. De brief heeft als onderwerp ‘eerste officiële waarschuwing’. De werkgever geeft in de brief een waarschuwing voor het niet nakomen van een directiebesluit, het functioneren van de werknemer en het privégebruik van de bedrijfsauto. 2.3. De werknemer reageert via whatsapp met diverse appjes dat hij het niet eens is met de waarschuwing van de werkgever. Op 9 mei 2023 om 13.44 uur schrijft de werknemer: “Maar ik heb geen interesse om hier nog samenwerking mee te doen op deze wijze”. 2.4. Op 9 mei 2023 uit de werknemer in de middag zijn frustratie over de samenwerking met de werkgever in de groepsapp met zijn collega’s. 2.5. Op 9 mei 2023 om 14.32 uur stuurt de werkgever via appbericht een brief naar de werknemer over ‘beëindiging dienstverband’. In deze brief staat: “Bij deze bevestigen wij dat je vandaag zelf je dienstverband hebt beëindigd. Dit is met wederzijds goedkeuren. De administratie is je dagen aan het uitzoeken en als je dagen over hebt zullen deze aan je overgemaakt worden. Ook als er nog bonnetjes zijn zullen ook deze overgemaakt worden. We zullen de bedrijfsauto 31 mei 2023 bij je ophalen, we hebben dan nog wel even contact op welk tijdstip. Ik wil je bedanken voor je inzet en gezelligheid en dat meen ik. Ik hoop echt dat je bij je nieuwe werkgever zal slagen en dat je na verloop van tijd een vakman zult worden.” 2.6. Op 9 mei 2023 om circa 16.30 uur heeft de werknemer de werkgever geprobeerd te bellen. Om 23.41 uur stuurt de werknemer via whatsapp een reactie op de brief van de werkgever. In deze reactie staat onder andere: “Met grote verbazing heb ik kennisgenomen van uw brief van 9 mei 2023 waarin u stelt dat ik met wederzijds goedvinden ontslag heb genomen bij [naam 1] BV. Niets is minder waar, ik heb op geen enkel moment ontslag genomen bij [naam 1] BV of zelfs maar de intentie uitgesproken dat ik dat zou doen. Wel ben ik erg boos over de officiële waarschuwing die u mij heeft gestuurd in uw brief van 8 mei 2023. Zeker gezien het onterechte karakter en inhoud van de waarschuwing. In mijn boosheid heb ik wellicht niet de juiste woorden gebruikt of misschien ben ik hier en daar wat te dramatisch geweest maar op geen enkel moment heb ik gezegd of geschreven dat ik ontslag neem. Dat zou namelijk ook heel raar zijn want onze onenigheid gaat over de door mij ontvangen waarschuwing. (…) Maar in deze brief wil ik niet verder ingaan op de officiële waarschuwing dat wil ik doen in een apart schrijven nadat ik dit eerst heb overlegd met een medewerker van mijn bond. (…) Verder zijn mijn opmerkingen in de groepsapp van het bedrijf is gericht aan mijn collega’s en niet aan u om duidelijk te maken dat ik hun zeer waardeer maar voor dit moment uit de groepsapp stap. Het uit de groepsapp stappen heeft te maken met het feit dat ik vakantie heb en ik het zeer onbehoorlijk vind dat ik in mijn vakantie ineens een officiële waarschuwing krijg van u. Voor mijn vakantie heeft u meer dan genoeg tijd gehad om deze waarschuwing aan mij uit te reiken. Na mijn vakantie zal ik weer deelnemen aan de groepsapp want nu werk ik niet dus is het erg storend hier wel mee geconfronteerd te worden.” 2.7. Op 20 mei 2023 om 22.23 uur stuurt de werkgever via een appbericht een brief met datum 20 mei 2023 naar de werknemer met als onderwerp: ‘Uw ingediende ontslag op 09-05-2023’. In de brief staat onder andere: “Hierbij reageren wij op uw laatste reactie via whatsapp van 9 mei 23:41 uur. Wanneer u zelf ontslag neemt geldt er geen bedenktijd en kunt u niet zomaar op uw ontslag terugkomen. Al onze werknemers en de directie zijn getuigen van de door u ingediende ontslag. Tevens hebben wij u gelijk een bevestiging gestuurd dat wij uw ontslag hebben ontvangen. (…)” 2.8. De werknemer stuurt op 21 mei 2023 om 12.29 uur via een appbericht een reactie aan de werkgever op de brief van de werkgever van 20 mei 2023. In deze reactie staat dat de werknemer nog steeds volledig achter zijn brief van 9 mei 2023 staat, dat sprake is van een volledig misverstand als gevolg van emotionele omstandigheden en dat hij zich op 22 mei, zijn eerste werkdag na de vakantie, zal melden voor zijn werkzaamheden. De werknemer wil tot slot graag een afspraak maken om “de ontstane situatie uit te spreken om de wederzijdse emoties weer in de hand te krijgen”. 2.9. De werkgever en de werknemer hebben op 24 mei 2023 met elkaar gesproken. Vervolgens hebben partijen gewerkt aan een vaststellingsovereenkomst, maar dat is niet gelukt. 2.10. De werknemer heeft per 1 september 2023 een andere baan gevonden. 3Het verzoek van de werknemer en het verweer van de werkgever 3.1. De werknemer verzoekt de kantonrechter om bij beschikking, uitvoerbaar bij voorraad: I. voor recht te verklaren dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen voortduurt; II. de werkgever te veroordelen tot betaling van het volledig overeengekomen loon met ingang van de maand juni 2023 tot de dag waarop de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig is beëindigd; III. de werkgever te veroordelen tot betaling van de wettelijke verhoging ex artikel 7:625 BW over het te laat betaalde loon onder II; IV. de werkgever te veroordelen tot betaling van de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW over de bedragen onder II en II vanaf de maand juni 2023; V. de werkgever te veroordeling tot betaling van de kosten van de procedure en nasalaris. 3.2. Volgens de werknemer blijft de werkgever ten onrechte van mening dat de werknemer zijn arbeidsovereenkomst heeft opgezegd en dat dit met wederzijds goedvinden is gebeurd. De werknemer heeft zijn arbeidsovereenkomst niet opgezegd. Hij is inmiddels weer hersteld en houdt zich beschikbaar voor het verrichten van werkzaamheden voor de werkgever. De werknemer verzoekt daarom een verklaring voor recht dat de arbeidsovereenkomst niet is geëindigd en dat de arbeidsovereenkomst onverminderd voortduurt. Daarnaast maakt de werknemer aanspraak op betaling van zijn loon vanaf juni 2023. Dit moet worden vermeerderd met de wettelijke verhoging en de wettelijke rente, aldus de werknemer. 3.3. De werkgever voert verweer tegen het verzoek van de werknemer. De werknemer heeft zelf zijn dienstverband beëindigd. De werkgever ziet niet in waarom de werkgever hier voor moet gaan betalen. De werkgever was in de veronderstelling dat de werknemer echt wilde stoppen, omdat hij ook al voor zichzelf aan het werk was. In de groepsapp van het bedrijf heeft de werknemer zelf geschreven dat hij er niet uitkomt met de werkgever, dat hij weggaat bij AVW en dat hij het leuk vond om zijn collega’s te hebben leren kennen. Er is nog een voorstel gedaan aan de werknemer, maar dat was voor hem niet voldoende en nu wil hij het onderste uit de kan. De werkgever is maar een klein bedrijf en moet het hebben van hard werken om iets te verdienen, aldus de werkgever. 3.4. Op wat partijen verder hebben aangevoerd, wordt hierna bij de beoordeling teruggekomen voor zover dat van belang is voor de uitkomst van de procedure. 4. De beoordeling 4.1. Partijen verschillen van mening of de arbeidsovereenkomst op 9 mei 2023 na opzegging door de werknemer met wederzijds goedvinden is geëindigd. Voor de beoordeling daarvan is het volgende belangrijk. 4.2. Een werkgever mag er in beginsel op vertrouwen dat als een werknemer hem iets mededeelt, dat die verklaring van de werknemer dan ook is wat de werknemer wil. Echter, als de werknemer zelf zijn arbeidsovereenkomst opzegt, dan is dat vertrouwen volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad (de hoogste civiele rechter in Nederland) alleen gerechtvaardigd als de verklaring van de werknemer ‘duidelijk en ondubbelzinnig is’. Het opzeggen van een arbeidsovereenkomst door een werknemer zelf kan namelijk ernstige gevolgen hebben. De werknemer kan dan bijvoorbeeld ontslagbescherming en aanspraak op een uitkering verliezen. Vanwege die ernstige gevolgen mag een werkgever dus niet snel aannemen dat een werknemer vrijwillig het dienstverband eindigt. De werkgever heeft daarom een plicht om te onderzoeken of de werknemer wel echt het dienstverband op wil zeggen. Ook moet een werkgever de werknemer informatie geven over de gevolgen van de opzegging. 4.3. De kantonrechter oordeelt dat de werkgever in dit geval er niet gerechtvaardigd op heeft mogen vertrouwen dat de werknemer op 9 mei 2023 zijn arbeidsovereenkomst wilde beëindigen. Het appbericht van 9 mei 2023 om 13.44 uur is geen duidelijke en ondubbelzinnige verklaring dat de werknemer ontslag wil nemen. 4.4. De werkgever heeft op de zitting geciteerd uit een appbericht dat de werknemer op 9 mei om ongeveer 14.00 uur in de groepsapp met zijn collega’s zou hebben gestuurd. Volgens de werkgever begint het appbericht met ‘beste ex-collega’s’ en schrijft de werknemer vervolgens dat hij er niet uitkomt met de werkgever, dat hij weggaat bij de werkgever en dat hij het leuk vond om zijn collega’s te hebben leren kennen. Dit appbericht lijkt al meer op een ‘duidelijke en ondubbelzinnige verklaring’, maar de werkgever had de werknemer hier niet aan mogen houden. De werkgever heeft na dat appbericht namelijk niet zorgvuldig onderzocht of de werknemer inderdaad wilde stoppen met werken voor de werkgever. Ook is niet gebleken dat de werkgever de werknemer heeft gewaarschuwd voor de gevolgen van de opzegging. Dat had de werkgever wel moeten doen. Uit de appberichten blijkt namelijk duidelijk dat de werknemer boos was over de officiële waarschuwing en daarom emotioneel reageerde. De werkgever had de werknemer een bedenktermijn moeten geven of moeten vragen om een schriftelijke bevestiging. In plaats daarvan heeft de werkgever direct zelf een bevestiging gestuurd dat de arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden is geëindigd. De werknemer heeft daar enkele uren later al op gereageerd dat hij geen ontslag heeft genomen en dat hij misschien wat te dramatisch is geweest. 4.5. De conclusie is dus dat de arbeidsovereenkomst niet is opgezegd door de werknemer. Dat betekent dat arbeidsovereenkomst vanaf 9 mei 2023 is door blijven lopen en dat de werknemer recht heeft op loon. De werknemer heeft per 1 september 2023 een nieuwe baan. Partijen zijn het erover eens dat de arbeidsovereenkomst is geëindigd op 1 september 2023. Daarom zal de werkgever worden veroordeeld om aan de werknemer het loon tot 1 september 2023 te betalen. 4.6. De werknemer verzoekt tot slot om betaling van wettelijke verhoging en wettelijke rente. Als een werkgever niet op tijd het loon aan een werknemer betaalt, dan maakt een werknemer aanspraak op een verhoging vanwege de vertraging. Dat wordt de wettelijke verhoging genoemd en is geregeld in artikel 7:625 BW. De wettelijke verhoging is maximaal 50%. De kantonrechter ziet in de omstandigheden van dit geval aanleiding om de wettelijke verhoging te matigen tot 10%. De wettelijke rente van artikel 6:119 BW zal ook worden toegewezen op de wijze zoals hierna in de beslissing staat. 4.7. De werkgever krijgt ongelijk en moet daarom de proceskosten betalen. Voor de toewijzing van de proceskosten worden vaste tarieven gebruikt. De proceskosten bestaan in dit geval uit een bedrag van € 244,00 aan griffierecht dat door de werknemer is betaald en een bedrag van € 529,00 aan salaris voor de gemachtigde. Voor zover nakosten gemaakt worden, levert dit vonnis voor die nakosten een titel op. 5De beslissing De kantonrechter: 5.1. verklaart voor recht dat de arbeidsovereenkomst voortduurt tussen de werknemer en de werkgever tot 1 september 2023; 5.2. veroordeelt de werkgever om aan de werknemer te betalen het volledig overeengekomen loon met ingang van de maand juni 2023 tot 1 september 2023; 5.3. veroordeelt de werkgever om aan de werknemer over het achterstallige loon te betalen de wettelijke verhoging ex artikel 7:625 BW met een maximum van 10%; 5.4. veroordeelt de werkgever om aan de werknemer te betalen de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW over het achterstallige loon en de wettelijke verhoging, steeds vanaf de datum van opeisbaarheid van de afzonderlijke bedragen tot aan de dag van de volledige betaling; 5.5. veroordeelt de werkgever om aan de werknemer de proceskosten te betalen die de kantonrechter aan de kant van de werknemer tot op deze uitspraak vaststelt op een bedrag van € 773,00 en de nakosten van € 132,00 voor zover gemaakt; 5.6. wijst af het meer of anders verzochte; 5.7. verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad. Deze beschikking is gegeven door kantonrechter mr. M. Nijenhuis en uitgesproken ter openbare zitting van 3 oktober 2023.