RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Amsterdam Bestuursrecht zaaknummer: NL26.63052 proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [eiseres] , V-nummer: [V-nummer] , eiseres (gemachtigde: mr. T.J.J.M. Wijngaard), en de minister van Asiel en Migratie, verweerder (hierna: de minister) (gemachtigde: mr. B.H. Wezeman). Samenvatting 1. Deze uitspraak gaat over de vrijheidsontnemende maatregel die aan eiseres is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 6, derde lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Eiseres is het niet eens met die maatregel. De rechtbank de beoordeelt rechtmatigheid van de maatregel en de vraag of aan eiseres een schadevergoeding moet worden toegekend. 1.1. In dit proces-verbaal geeft de rechtbank de beslissing weer die zij op de zitting van 23 oktober 2026 heeft uitgesproken. De rechtbank heeft geoordeeld dat het beroep gegrond is. Het opleggen van de vrijheidsontnemende maatregel is onrechtmatig. De rechtbank kent daarom een schadevergoeding toe. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft. Procesverloop 2. Bij besluit van 16 oktober 2026 (het bestreden besluit) is aan eiseres met toepassing van artikel 6, derde lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd. 2.1. De minister heeft de rechtbank op grond van artikel 94, eerste lid, van de Vw van het besluit tot oplegging van de vrijheidsontnemende maatregel in kennis gesteld. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiseres ingesteld beroep. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding. 2.2. De rechtbank heeft het beroep op 23 oktober 2026 op zitting behandeld. Eiseres is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Als tolk is verschenen A. Avakyan Gouloyan. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. 2.3. Na afloop van de zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan en daarbij meegedeeld binnen welke termijn en bij wie hoger beroep kan worden ingesteld. Beslissing De rechtbank: - verklaart het beroep gegrond; - beveelt de opheffing van de vrijheidsontnemende maatregel met ingang van 23 oktober 2026; - veroordeelt de Staat der Nederlanden tot het betalen van een schadevergoeding aan eiseres tot een bedrag van € 960,-, te betalen door de griffier en beveelt de tenuitvoerlegging van deze schadevergoeding; - veroordeelt de minister in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 1.868,-. Overwegingen 3. Op grond van artikel 5.5, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb) wordt een vrijheidsontnemende maatregel op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw opgelegd in het kader van het grensbewakingsbelang. Deze wordt niet opgelegd of voortgezet indien sprake is van bijzondere individuele omstandigheden die vrijheidsontneming onevenredig bezwarend maken. 4. De rechtbank stelt vast dat in het proces-verbaal van gehoor van 16 oktober 2026 is opgenomen dat om 18:43 uur meteen bij aanvang van het gehoor aan eiseres wordt medegedeeld dat aan haar een vrijheidsontnemende maatregel wordt opgelegd en dat eiseres gedurende de behandeling van haar aanvraag wordt ingesloten in een vreemdelingendetentiecentrum. De beslissing tot oplegging van de maatregel is dus genomen, terwijl het gehoor waarin eiseres haar persoonlijke omstandigheden en bezwaren tegen de grensdetentie naar voren kan brengen, nog moest plaatsvinden. Niet is gebleken dat eiseres voorafgaand aan deze mededeling al gehoord was over haar persoonlijke omstandigheden die van belang kunnen zijn voor de beoordeling of de grensdetentie voor haar onevenredig bezwarend is. Het besluit is daarom niet zorgvuldig tot stand gekomen. 5. Het beroep tegen de vrijheidsontnemende maatregel is gegrond. De maatregel is vanaf het moment van het opleggen onrechtmatig. De rechtbank beveelt de opheffing van deze maatregel met ingang van vandaag. Omdat de maatregel vanaf het moment van opleggen onrechtmatig is, behoeven de overige beroepsgronden geen bespreking meer. 5.1. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel beveelt aan eiseres een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen. De rechtbank acht gronden aanwezig om een schadevergoeding toe te kennen voor 8 dagen onrechtmatige (tenuitvoerlegging van de) vrijheidsontnemende maatregel van 8 x €120,- (verblijf detentiecentrum) = € 960,- 5.2. De rechtbank veroordeelt de minister in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.868,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1). Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 23 oktober 2026 door mr. P.L.C.M. Ficq, rechter, in aanwezigheid van B.S. Beens, griffier. Dit proces-verbaal is bekendgemaakt op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop dit proces-verbaal is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Het beroep tegen een vrijheidsontnemende maatregel wordt ook aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding. Dit volgt uit artikel 106, eerste lid, van de Vw.