RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Amsterdam Bestuursrecht Zaaknummers: NL25.62287 (beroep) NL25.62288 (voorlopige voorziening) V-nummer: [V-nummer] uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaken tussen [eiser], geboren op [geboortedag] 2001, van Turkse nationaliteit, eiser en verzoeker, hierna: eiser, (gemachtigde: mr. C.F. Wassenaar) en de minister van Asiel en Migratie, de minister, (gemachtigde: mr. S. Bozkuert). Inleiding 1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank/voorzieningenrechter (hierna: de rechtbank) het beroep tegen de afwijzing van de asielaanvraag van eiser en het verzoek om een voorlopige voorziening. 1.1. Bij besluit van 12 december 2025 (het bestreden besluit) heeft de minister de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel afgewezen als kennelijk ongegrond. 1.2. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. 1.3. De rechtbank heeft het beroep van eiser samen met eisers verzoek om een voorlopige voorziening op 23 juni 2026 op zitting behandeld. Partijen zijn, met bericht van verhindering, niet verschenen. De rechtbank heeft het onderzoek na de zitting gesloten. 1.4. Bij de voorbereiding van de uitspraak is gebleken dat het onderzoek in deze zaken niet volledig is geweest. De rechtbank heeft daarom het onderzoek in beide zaken heropend. 1.5. De rechtbank heeft de behandeling van het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening voortgezet op 21 oktober 2026. Hieraan hebben deelgenomen: eiser en zijn gemachtigde, M. Sivridag als tolk in het Turks en de gemachtigde van de minister. Beoordeling door de rechtbank 2. De rechtbank beoordeelt of de minister op goede gronden eisers asielaanvraag heeft afgewezen als kennelijk ongegrond. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiser. 2.1. De rechtbank is van oordeel dat het beroep ongegrond is en dat de voorlopige voorziening wordt afgewezen. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Juridisch kader 3. Per 12 juni 2026 is het Asiel- en Migratiepact inwerking getreden. In dat kader is de Vw en het Vb met de Uitvoerings- en implementatiewet Asiel- en migratiepact 2026 (de Uitvoerings- en implementatiewet) gewijzigd. Op grond van artikel IX, zesde lid, onder b, van de Uitvoerings- en implementatiewet, zijn de artikelen van de Vw en het Vb zoals deze golden tot 12 juni 2026 op eisers aanvraag van toepassing, omdat deze aanvraag is ingediend vóór 12 juni 2026. In deze uitspraak hebben de verwijzingen naar de Vw en het Vb dan ook betrekking op de wetsversie die geldig was tot 12 juni 2026. 3.1. Daarnaast zijn er met dit pact diverse richtlijnen omgezet naar verordeningen. Onder meer de Kwalificatierichtlijn is ingetrokken en vervangen door de Kwalificatieverordening. De Kwalificatieverordening kent geen overgangsrecht. Omdat de rechtbank naar aanleiding van de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 4 juni 2026 een volledig en ex nunc onderzoek dient te verrichten, zal de rechtbank uitgaan van het recht voor wat betreft het asielrelaas zoals dat gold ten tijde van het sluiten van het onderzoek ter zitting. Dit betekent dat de rechtbank zal toetsen aan de Kwalificatieverordening. Verder heeft het Hof in de arresten van 4 juni 2026 overwogen dat indien de rechtbank van oordeel is dat zij beschikt over alle daartoe noodzakelijke feitelijke en juridische gegevens de rechtbank de bevoegdheid heeft om na afloop van een volledig en ex nunc onderzoek een bindende uitspraak te doen over de vraag of de vreemdeling voldoet aan de voorwaarden voor internationale bescherming. Achtergrond en asielrelaas 4. Eiser heeft het volgende aan zijn asielrelaas ten grondslag gelegd. Eiser stelt niet terug te kunnen naar Turkije. Eisers vader heeft zich kandidaat gesteld voor de HDP (pro-Koerdische partij) in 2013/2014. Eiser is daardoor bedreigd door klasgenoten en in zijn been gestoken met een mes. Deze bedreigingen hielden aan tot ongeveer 2019. De vader van eiser is gedetineerd geweest en er loopt nog steeds een strafrechtelijk proces tegen hem. Eisers vader is naar België gevlucht. Daarnaast is eiser homoseksueel en heeft hij hier problemen door ervaren in Turkije. Ook zien de Turkse autoriteiten hem als dienstplichtweigeraar. Bij terugkeer naar Turkije vreest eiser voor de Turkse autoriteiten. 4.1. Eiser heeft in 2023 Turkije verlaten op een Pools visum. Hij heeft vanaf februari 2024 zes aanvragen gedaan in Nederland voor een verblijfsvergunning, vijf keer voor verblijf als Turkse zelfstandige en één keer voor verblijf als partner van een EU-burger (een Litouwse vrouw). Al deze aanvragen zijn afgewezen/buiten behandeling gesteld. Op 19 november 2025 heeft eiser asiel aangevraagd in Nederland. Besluitvorming 5. De minister heeft het volgende asielmotief onderscheiden: 1. Identiteit, nationaliteit en herkomst; 2. Problemen vanwege het HDP/DEM-lidmaatschap van eisers vader; 3. Homoseksuele geaardheid. 5.1. De minister acht eiser zijn identiteit, nationaliteit, herkomst geloofwaardig. 5.2. De problemen vanwege het HDP/DEM-lidmaatschap van eisers vader acht de minister niet geloofwaardig. Allereerst heeft eiser onvoldoende documenten overgelegd en heeft daarvoor geen goede verklaring. Eiser heeft namelijk geen enkel document overlegd waaruit blijkt dat zijn vader verkiesbaar was voor de HDP-partij of dat zijn vaders gestelde problemen hierdoor onderbouwt. Daarnaast vormen eisers verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel. Eiser kan enkel summier verklaren over zijn vader, zijn deelname aan verkiezingen en zijn detentie. Ook verklaart eiser onduidelijk en vaag over de link tussen het gestelde kandidaatschap van zijn vader en de door hem ervaren problemen. Daarbij is eiser meerdere keren teruggereisd naar Turkije en hij kon zonder problemen een paspoort aanvragen. Verder heeft eiser zijn asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk ingediend en heeft daarvoor geen goede verklaring. Eiser heeft namelijk pas na ruim twee jaar in de EU te verblijven besloten een asielaanvraag te doen. Tot slot kan eisers relaas in grote lijnen niet als geloofwaardig worden beschouwd. Eiser heeft namelijk een aanvraag voor een reguliere verblijfsvergunning gedaan waarin hij valse informatie heeft opgegeven. 5.3. De homoseksuele geaardheid van eiser wordt door de minister niet geloofwaardig geacht. Allereerst vormen eisers verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel. Eiser verklaart namelijk summier over hoe hij zich bewust werd van zijn geaardheid en hoe deze is ontwikkeld. Ook verklaart eiser summier en inconsequent over zijn gestelde relaties. Daarnaast heeft eiser weinig kennis over de status van LHBTI in Turkije en in Nederland. 5.4. Verder heeft de minister zich op het standpunt gesteld dat eiser geen vluchteling is als bedoeld in het Vluchtelingenverdrag. Het feit dat eiser uit Turkije komt is op zichzelf namelijk niet genoeg om een vluchteling te zijn. Ook werd eiser niet dermate in zijn bestaan belemmerd vanwege zijn etniciteit om te raken aan de gronden van vluchtelingschap. Daarnaast blijkt niet uit het relaas van eiser dat er in zijn geval sprake is van een sterke politieke overtuiging, in ieder geval niet een die hij openlijk wil uiten. Dit raakt daarom ook niet aan de gronden van vluchtelingschap. Verder is de omstandigheid dat eiser dienst heeft geweigerd en hiervoor bestraffing heeft te duchten, op zichzelf niet voldoende om te concluderen dat eiser vluchteling is in de zin van het Vluchtelingenverdrag. Ook de enkele angst om te worden ingezet in een gewapend conflict is hiervoor niet voldoende. Verder loopt eiser bij terugkeer naar Turkije geen reëel risico op ernstige schade. Het feit dat hij uit Turkije komt is op zichzelf namelijk niet genoeg om een risico op ernstige schade aan te nemen. Ook de stelling van eiser dat hij is neergestoken is daarvoor niet voldoende. Eiser heeft namelijk niet aannemelijk gemaakt dat hij het slachtoffer zal worden van willekeurig geweld. 5.5. Tot slot is de aanvraag van eiser is door de minister kennelijk ongegrond verklaard. Eiser heeft namelijk verklaringen afgelegd die worden beoordeeld als kennelijk inconsequent en tegenstrijdig. Ook heeft eiser de aanvraag enkel ingediend om zijn uitzetting of overdracht uit te stellen of te verijdelen. Daarnaast heeft eiser zijn asielaanvraag niet onmiddellijk aangevraagd toen dit mogelijk was. Tot slot heeft de minister een terugkeerbesluit en een inreisverbod voor de duur van twee jaar aan eiser opgelegd. Samenwerkingsplicht 6. Allereerst stelt eiser zich op het standpunt dat de minister de samenwerkingsplicht heeft geschonden. Eiser heeft namelijk een schermafbeelding doorgestuurd van zijn e-Devlet ter onderbouwing van zijn status als deserteur zodat de minister hiervan kennis kon nemen. Het was aan de minister om samen met eiser te controleren of deze schermafbeelding inderdaad betrekking heeft op eiser. 6.1. In artikel 4, eerste lid, van de Kwalificatieverordening staat dat de lidstaat tot taak heeft om de relevante elementen van het verzoek in samenwerking met de verzoeker te beoordelen (samenwerkingsplicht). Zoals volgt uit de rechtspraak van het HvJEU, houdt deze op de lidstaat rustende samenwerkingsplicht in dat als de door de verzoeker om internationale bescherming aangevoerde elementen om welke reden ook niet volledig zijn de betrokken lidstaat in deze fase van de procedure actief met de verzoeker moet samenwerken om alle elementen te verzamelen die het verzoek kunnen staven. Daarbij is relevant dat een lidstaat mogelijkerwijs gemakkelijker toegang heeft tot bepaalde soorten documenten dan de verzoeker. 6.2. De rechtbank oordeelt als volgt. De rechtbank volgt eiser in het standpunt dat de minister meer moeite had kunnen doen om de inhoud van de overgelegde schermafbeelding te controleren. Zo had de minister tijdens het gehoor samen met eiser kunnen inloggen op zijn e-Devlet en met ondersteuning van een tolk de inhoud van de schermafbeelding kunnen verifiëren. De rechtbank is desondanks van oordeel dat deze onzorgvuldigheid eiser niet kan baten. Uit de schermafbeelding kan worden opgemaakt dat de persoon die het betreft dienstplichtig is. Maar de schermafbeelding onderbouwt niet dat eiser onevenredige bestraffing zou krijgen of dat hij onoverkomelijke gewetensbezwaren heeft bij het weigeren van de dienstplicht. De beroepsgrond slaagt niet. Problemen vanwege het HDP/DEM-lidmaatschap van eisers vader 7. Verder stelt eiser zich op het standpunt dat de minister ten onrechte zijn problemen vanwege het HDP/DEM-lidmaatschap van zijn vader ongeloofwaardig heeft geacht. Eiser heeft namelijk wel voldoende documenten overgelegd om zijn vaders kandidaatstelling aan te tonen. Eiser wijst op de nüfus, het familie-uittreksel waaruit blijkt dat hij een zoon van zijn vader is. De andere stukken zoals het verzoek om vervroegde invrijheidstelling en de kandidaatstelling bevatten de naam van zijn vader. Ook zijn foto's overgelegd van de kandidaatstelling, waarop te zien is dat de vader een HDP-speldje draagt. Op basis van deze documenten en foto's kan worden vastgesteld dat het om de vader van eiser gaat. Dit is een begin van bewijs dat de vader van eiser en eiser zelf problemen hebben ondervonden. 7.1. Ook heeft eiser wel duidelijk verklaard over de kandidaatstelling van zijn vader en de problemen hierdoor. Eiser heeft de periode van 2014-2015 genoemd en dit heeft hij inmiddels ook met bewijs onderbouwd. Mensen hebben bij een vriend van eiser naar hem gevraagd. Deze mensen zijn door de vriend van eiser herkend als lid van de Grijze Wolven aan de hand van hun tatoeages. Dat deze tatoeages algemeen zouden zijn klopt niet, de Grijze Wolven hebben een bepaald logo en zijn zeer herkenbaar. De minister miskent dat eiser al problemen had ten tijde van de kandidaatstelling van zijn vader, de minister had hierop in moeten gaan. Dat eiser mogelijk ook door zijn homoseksualiteit in de negatieve aandacht van de Grijze Wolven stond, ondergraaft niet zijn relaas over zijn de problemen door het HDP-lidmaatschap van zijn vader. 8. De rechtbank oordeelt als volgt. Allereerst is de rechtbank, net als de minister, van oordeel dat eiser zijn familierechtelijke relatie met zijn (gestelde) vader niet aannemelijk heeft gemaakt. Eiser heeft kopieën van zijn identiteitskaart, een nüfus, foto’s van zijn (gestelde) vader, een vervroegde invrijheidstelling, een antecedentenverklaring en een kandidaatstelling overgelegd die volgens hem de naam van zijn vader bevatten. Uit deze documenten valt echter niet op te maken dat de genoemde man daadwerkelijk de vader van eiser is. Er is immers geen (kopie van het) paspoort of identiteitskaart van zijn vader overgelegd waardoor niet kan worden nagegaan of de man die wordt genoemd op deze documenten daadwerkelijk de vader van eiser is. 8.1. Verder is de rechtbank van oordeel dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat zijn vader een HDP/DEM-lidmaatschap had en eiser hierdoor problemen heeft gehad en/of zal hebben. Zo kan eiser niet precies verklaren wanneer zijn vader lid is geworden, wanneer zijn vader zich als parlementslid verkiesbaar heeft gesteld, wanneer de rechtszaak tegen zijn vader is aangespannen en wanneer zijn vader in detentie heeft gezeten. Omdat eiser stelt dat het lidmaatschap van zijn vader de reden is dat hij bij terugkeer naar Turkije vermoord zal worden, is de rechtbank van oordeel dat van eiser mag worden verwacht dat hij hier gedetailleerder over kan verklaren. Ook kan eiser niet duidelijk verklaren over het motief van het steekincident, waardoor hij niet aannemelijk heeft gemaakt dat de partijleden van de HDP/DEM hiervoor verantwoordelijk zijn. Verder zou eiser via-via vernomen hebben dat partijleden van de HDP/DEM naar hem op zoek zijn. Een vriend van eiser vertelde namelijk dat de mensen die naar hem vroegen tatoeages hadden van wolven en de Turkse vlag die kenmerkend zijn voor de HDP/DEM. Naar het oordeel van de rechtbank valt hieruit niet zonder meer op te maken valt dat er daadwerkelijk leden van de HDP/DEM naar eiser op zoek zijn. Zo is immers niet aannemelijk dat partijleden van de HDP/DEM verantwoordelijk zijn voor het steekincident en dat zij na negen jaar zonder verdere incidenten opeens naar eiser op zoek zouden zijn. Zo heeft eiser meerdere keren terug kunnen reizen naar Turkije en een paspoort kunnen aanvragen zonder problemen. 8.2. Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat het feit dat eiser zijn asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk ingediend en valse informatie heeft verstrekt bij zijn aanvraag afdoet aan zijn geloofwaardigheid. Eiser heeft in 2023 Turkije verlaten met een Pools visum. In Polen heeft eiser enkel een verblijfsvergunning gebaseerd op werk aangevraagd. Ook na zijn aankomst in Nederland heeft hij niet direct asiel aangevraagd. Daarnaast heeft eiser tot vijf keer toe een verblijfsvergunning regulier aangevraagd met als doel “arbeid voor zelfstandige”. Daarna heeft eiser een aanvraag ingediend om verblijfsrecht te krijgen gebaseerd op zijn relatie met zijn toenmalige gestelde vriendin. Op de zitting heeft eiser verklaard dat er onjuiste informatie is verstrekt over vanaf wanneer hij een relatie met haar zou hebben, dat deze relatie slechts van zeer korte duur is geweest en niet geen liefdesrelatie met haar heeft. Ook nadat deze aanvraag was afgewezen heeft eiser niet meteen asiel aangevraagd. Eiser is op 19 november 2025 aangehouden in zijn woning en heeft daarna pas asiel aangevraagd. 8.3. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de minister de problemen vanwege het HDP/DEM-lidmaatschap van eisers vader terecht ongeloofwaardig heeft geacht. De beroepsgrond slaagt niet. Homoseksuele geaardheid 9. Verder stelt eiser zich op het standpunt dat de minister eisers homoseksuele geaardheid ten onrechte ongeloofwaardig heeft geacht. Eiser heeft allereerst al in het nader gehoor uitgelegd hoe het zat met zijn vrouwelijke partner. Hij had maar een paar weken een relatie met haar en zij heeft de relatie beëindigd toen zij er achter kwam dat hij homo was. Zij heeft de aanvraag ingevuld, niet eiser. Deze aanvraag spreekt zijn gerichtheid dus niet tegen. Verder stelt de minister dat WI 2024/6 correct is toegepast, maar hierin wordt een volledig met documenten onderbouwd relaas vereist. Dat kan niet bij homoseksuele gerichtheid. Uit WI 2019/17 volgt juist dat bij LHTBI-zaken geen documentatie is vereist. De minister gebruikt dus tegenstrijdige toetsingskaders. Ook is eiser verkeerd gehoord, wat tot terughoudendheid bij zijn verklaringen heeft geleid. De hoormedewerker zei dat hij zijn antwoord concreet moest houden en maakte steeds correctionele en beoordelende opmerkingen. Eiser is niet gepast ondersteund in het gehoor, terwijl het over een zeer persoonlijke aangelegenheid gaat. Daarnaast is eisers referentiekader niet op een juiste wijze beoordeeld. Dat eiser de lyceumopleiding heeft afgerond, betekent niet meteen dat hij goed in staat is zijn innerlijke wereld te verwoorden. Daarnaast was hij destijds zeventien jaar oud. Tot slot heeft de minister ten onrechte tegengeworpen dat eiser niet veel weet te vertellen over de LHBTI-gemeenschap in Nederland of Turkije. Uit WI 2019/17 volgt dat dit niet negatief mag worden meegewogen en dat dit gecompenseerd kan worden door andere verklaringen. 9.1. De rechtbank is, onder verwijzing naar de uitspraak van 6 maart 2025 van rechtbank Den Haag, van oordeel dat met WI 2024/6 geen sprake is van een hogere bewijsmaatstaf waarbij alleen aan die maatstaf wordt voldaan als er originele en objectieve documenten zijn overgelegd die het asielmotief aannemelijk maken. De minister heeft in die zaak toegelicht dat ook als de vreemdeling geen objectieve documenten kan overleggen, verklaringen van de vreemdeling, al het overgelegde bewijsmateriaal en alle overige omstandigheden worden betrokken en in samenhang beoordeeld. Net als voorheen laat de minister dus geen stukken of verklaringen buiten beschouwing. Ook in deze zaak is niet gebleken van strijd met het Unierecht, nu de minister in zijn beoordeling niet is gestopt bij het ontbreken van objectieve documenten, maar alle verklaringen van eiser heeft betrokken. De rechtbank is van oordeel dat de minister conform WI 2024/6 heeft kunnen beslissen. 9.2. Uit WI 2019/17 volgt verder dat de minister de volgende vier thema’s betrekt bij de beoordeling van een LHBTI-asielmotief. Privéleven (waaronder familie, vrienden, (voorgaande) relaties) en omgeving. Huidige en voorgaande relaties, contacten in het land van herkomst en contact met of kennis van LHBTI-groepen. Contact met LHBTI’s in Nederland en kennis van de Nederlandse situatie. Discriminatie, repressie en vervolging in land van herkomst. Ook volgt uit de WI dat de minister niet onderzoekt of de vreemdeling zich conformeert aan de vooroordelen ten aanzien van LHBTI’s. 9.3. De rechtbank is van oordeel dat de minister eiser niet mocht tegenwerpen dat hij geen contact heeft gehad met LHBTI-organisaties. Dit is namelijk één van de thema’s die de minister kan betrekken in de beoordeling van een LHBTI-asielmotief. Als hier geen sprake van is, kan dit niet in het nadeel van eiser wegen. Het is immers een vooroordeel om ervan uit te gaan dat iedereen die LHBTI is naar LHBTI-groepen gaat. Dit neemt niet weg dat de minister eisers asielrelaas terecht ongeloofwaardig heeft bevonden. Eiser kan enkel summier verklaren over hoe hij zich bewust werd van zijn geaardheid en hoe deze is ontwikkeld. Toen eiser werd gevraagd naar hoe het was voor het eerst gevoelens voor een man te hebben, kon hij enkel verklaren dat dit een warm gevoel was. Ook verklaart eiser summier en inconsequent over zijn gestelde relaties. Daarnaast heeft eiser weinig kennis over de status van LHBTI in Turkije en in Nederland. Van eiser mag worden verwacht dat hij hier iets meer over kan vertellen dan hij heeft gedaan. Vooral omdat hij stelt te vrezen vanwege zijn homoseksualiteit. Dienstplicht 10. Eiser heeft verder aangevoerd dat de minister ten onrechte heeft aangenomen dat eiser geen onoverkomelijke en diepgaande gewetensbezwaren heeft tegen de dienstplicht. Eiser wijst op al hetgeen hij heeft verklaard over zijn seksuele gerichtheid en zijn angst voor wapens. 10.1. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat eiser geen gegronde vrees voor vervolging kan ontlenen vanwege zijn weigering van de militaire dienstplicht. Eiser heeft namelijk niet onderbouwd dat hij bij terugkeer een onevenredige bestraffing zou krijgen, noch dat hij onoverkomelijke gewetensbezwaren heeft of deel zou moeten nemen aan militaire acties die tegen de grondbeginselen van humaan gedrag ingaan. De beroepsgrond slaagt niet. Vestigingsalternatief 11. Ook stelt eiser zich op het standpunt dat de minister ten onrechte aangenomen dat er een vestigingsalternatief is in Turkije. 11.1. De rechtbank stelt vast dat eiser geen vestigingsalternatief is tegengeworpen. De rechtbank zal dan ook niet nader ingaan op deze beroepsgrond. Kennelijk ongegrond 12. Tot slot stelt eiser zich op het standpunt dat de minister het bestreden besluit ten onrechte kennelijk ongegrond heeft verklaard. Eiser heeft geen valse/onduidelijke verklaringen afgelegd. Eiser heeft de aanvraag niet ingediend louter om uitzetting te voorkomen en er kan hem ook niet worden tegengeworpen dat hij de aanvraag niet tijdig heeft gedaan. Eiser had namelijk een goede reden om pas op later tijdstip zijn aanvraag in te dienen. Hij dacht namelijk dat een asielaanvraag niet nodig zou zijn als zijn reguliere aanvragen zouden worden ingewilligd. 12.1. Op de zitting heeft de minister de tegenwerping dat eiser kennelijk inconsequente en tegenstrijdige, kennelijk valse of duidelijk onwaarschijnlijke verklaringen heeft afgelegd die strijdig zijn met voldoende geverifieerde informatie over het land van herkomst, laten vallen. 12.2. De rechtbank oordeelt als volgt. Pas toen eiser werd opgepakt in zijn woning heeft hij asiel aangevraagd, terwijl hij ruimschoots de tijd heeft gehad om dit eerder te doen. Naar het oordeel van de rechtbank is dit een duidelijke aanwijzing is dat eiser enkel zijn asielaanvraag heeft ingediend om zijn uitzetting te verijdelen. Ook heeft eiser niet zo spoedig mogelijk asiel aangevraagd. Eiser is in 2023 Nederland ingereisd en heeft pas op 19 november 2025 asiel aangevraagd. De rechtbank is van oordeel dat de minister op grond van artikel 30b, eerste lid, onder f en h, van de Vw de aanvraag terecht kennelijk ongegrond heeft verklaard. Conclusie en gevolgen 13. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. 14. Omdat de rechtbank nu beslist op het beroep van eiser, is er voor het treffen van de voorlopige voorziening geen reden meer. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De rechtbank, in de zaak geregistreerd onder nummer: NL25.62287, - verklaart het beroep ongegrond; De voorzieningenrechter, in de zaak geregistreerd onder nummer: NL25.62288, - wijst het verzoek af. Deze uitspraak is gedaan door mr. J.C.E. Krikke, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van mr. L. Kooring, griffier. Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Tegen de uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening staat geen rechtsmiddel open. Vreemdelingenwet 2000. Vreemdelingenbesluit 2000. Verordening (EU) 2024/1347. Zie artikel 41 van Verordening (EU) 2024/1347. ECLI:EU:C:2026:447 (Quotal) en ECLI:EU:C:2026:448 (Ebilum). Conform artikel 31, zesde lid, onder b, van de Vw. Conform artikel 31, zesde lid, onder c, van de Vw. Conform artikel 31, zesde lid, onder d, van de Vw. Conform artikel 31, zesde lid, onder e, van de Vw. Verdrag betreffende de status van vluchtelingen. Conform artikel 29, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw. Conform artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw. Conform artikel 31, zesde lid, onder e, van de Vw. Conform artikel 31, zesde lid, onder f, van de Vw. Conform artikel 31, zesde lid, onder h, van de Vw. Conform artikel 62, tweede lid, aanhef en onder b, van de Vw. Conform artikel 66a, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw. Hof van Justitie van de Europese Unie. Zie het arrest M van het HvJEU, 22 november 2012, ECLI:EU:C:2012:744, onder 66. Zie in dit respect ook het arrest X van het HvJEU van 29 juni 2023, ECLI:EU:C:2023:523, onder 48 tot en met 54. ECLI:NL:RBDHA:2025:3440. Rapport nader gehoor, pagina 16. Artikel 30b, eerste lid, onder e, van de Vw.