RECHTBANK NOORD-HOLLAND Bestuursrecht zaaknummer: HAA 26/4525 uitspraak van de voorzieningenrechter van 4 november 2026 in de zaak tussen [verzoekster], uit [plaats], verzoekster en de directie van het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen, het CBR. Samenvatting 1.1. Deze uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening gaat over de ongeldigverklaring van verzoeksters rijbewijs door het CBR. Het rijbewijs heeft het CBR ongeldig verklaard omdat verzoekster volgens het CBR niet heeft voldaan aan de opgelegde verplichting om mee te werken aan een (medisch) onderzoek naar haar rijgeschiktheid. Verzoekster is het hier niet mee eens. Zij verzoekt daarom om een voorlopige voorziening. 1.2. De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek zonder zitting af, omdat het verzoek kennelijk ongegrond is. Verzoekster heeft inmiddels alsnog meegewerkt aan een onderzoek naar haar rijgeschiktheid en is (voor bepaalde tijd) rijgeschikt bevonden. Zij kan daarom weer een (tijdelijk) rijbewijs (A en T) aanvragen en haar auto gebruiken. Het treffen van een voorlopige voorziening om te bewerkstelligen dat zij zo snel mogelijk een rijbewijs krijgt, is dus niet meer nodig. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Procesverloop 2. Het CBR heeft met het (primaire) besluit van 31 december 2025 verzoeksters rijbewijs vanaf 7 januari 2026 ongeldig verklaard, onder de overweging dat verzoekster niet volledig heeft meegewerkt aan medisch onderzoek naar haar geschiktheid om een motorvoertuig te besturen. Het bezwaar van verzoekster hiertegen heeft het CBR met het besluit van 25 maart 2026 (het bestreden besluit) ongegrond verklaard. 3. Verzoekster heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld en de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen 4. Nadat verzoekster alsnog heeft meegewerkt aan medisch onderzoek naar haar rijgeschiktheid heeft het CBR op 13 oktober 2026 besloten dat eiseres tot en met 23 september 2027 geschikt is om deel te nemen aan het verkeer met een auto (A) en een tractor en motorrijtuig met beperkte snelheid (T) en dat ze daarom (voor die periode) een rijbewijs (A en T) kan aanvragen. Beoordeling door de voorzieningenrechter 5. De voorzieningenrechter treft op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) alleen een voorlopige voorziening als “onverwijlde spoed”, gelet op de betrokken belangen, dat vereist. De voorzieningenrechter overweegt in dit verband als volgt. 6.1 Verzoekster voert aan minder valide te zijn en voor haar vervoer afhankelijk te zijn van (het zelf mogen besturen) van haar auto. Ze kan daarom, zo begrijpt de voorzieningenrechter, de uitkomst van het beroep tegen de beslissing tot ongeldigverklaring van haar rijbewijs niet afwachten en heeft daarom gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen. De voorzieningenrechter begrijpt haar verzoek op de eerste plaats aldus, dat zij op zo kort mogelijke termijn over een geldig rijbewijs wil beschikken. 6.2 Uit het besluit van het CBR van 13 oktober 2026 volgt dat verzoekster inmiddels weer – op heel korte termijn - kan beschikken over een rijbewijs (A en T) en dus haar auto weer mag gebruiken voor haar vervoer. 6.3 De voorzieningenrechter heeft verzoekster daarom bij brief van 21 oktober 2026 voorgehouden of zij nog een voorlopige voorziening wenst dan wel dat verzoek intrekt. 6.4 Verzoekster heeft hierop gereageerd op 25 oktober 2026. In deze reactie geeft verzoekster aan het verzoek niet in te trekken, omdat het CBR er bij de vaststelling van de geschiktheid ten onrechte nog steeds van uit gaat dat verzoekster lijdt aan psychiatrische aandoeningen. De geschiktheidsverklaring is daarom ten onrechte slechts voor de duur van een jaar afgegeven en het rijbewijs is daarom ten onrechte onder voorwaarde verstrekt. Ook wil verzoekster een verklaring dat haar kenteken niet meer gesignaleerd staat. 7.1 De voorzieningenrechter oordeelt dat verzoekster geen toereikend (spoedeisend) belang meer heeft bij het treffen van een voorlopige voorziening zoals schorsing van het bestreden besluit (en het primaire besluit), omdat ze inmiddels kan beschikken over een rijbewijs waarmee ze haar auto kan besturen. Een schorsing van het bestreden besluit brengt daar geen verandering in. 7.2 Dat verzoekster voorlopig slechts tot 23 september 2027 rijgeschikt is bevonden en dat haar rijbewijs onder voorwaarde is verleend, maakt dit niet anders. Dit staat er immers niet aan in de weg dat verzoekster nu weer mag autorijden. Dit ligt bovendien ten grondslag aan en volgt uit een ander (nieuw) besluit en verzoekster kan en zal daarom tegen dat besluit (van 13 oktober 2027) in bezwaar moeten gaan als ze dit aan de orde wil stellen. Bovendien kan verzoekster in beroep doorprocederen over de vraag of het bestreden besluit juist is. 7.3 Voor zover verzoekster bedoeld heeft andere voorzieningen te vragen, ziet de voorzieningenrechter ook geen grond om die treffen. De stelling van verzoekster dat haar kenteken gesignaleerd staat, wat hier ook van zij, staat er niet aan in de weg dat verzoekster nu weer mag autorijden. Bovendien is dat ook geen gevolg van enig besluit dat in deze procedure voorligt, zodat daarover in deze procedure geen voorziening kan worden getroffen. Voor zover eiseres het niet eens is met de vaststelling in het bestreden besluit dat zij lijdt aan psychiatrische aandoeningen, heeft zij ook geen belang bij het treffen van een voorziening over die vaststelling, omdat zij reeds over een (tijdelijk) rijbewijs kan beschikken. Ook die kwestie kan - voor zover dan nog van belang voor de vraag of het bestreden besluit juist is – in de beroepszaak aan de orde komen, maar kan in deze procedure niet worden geschorst. Voor zover eiseres in het verzoek refereert aan haar wens schadeloosgesteld te worden in verband met de besluitvorming, vormt dat ook geen grond een voorlopige voorziening te treffen. 8. Het verzoek is daarom vanwege het komen te ontbreken van een (spoedeisend) belang kennelijk ongegrond. Het verzoek om een voorlopige voorziening zal daarom worden afgewezen. Het besluit van 13 oktober 2026 is geen tegemoetkomen aan eiseres in het kader van onderhavige voorlopige voorziening, zodat er geen grond is het CBR op te dragen griffierecht of andere proceskosten aan verzoekster te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af. Deze uitspraak is gedaan door mr. R.H.M. Bruin, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. E. Degen, griffier, en uitgesproken in het openbaar op 4 november 2026. griffier voorzieningenrechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open. Artikel 8:83, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dit mogelijk.