RECHTBANK NOORD-HOLLAND Handel, Kanton en Bewind locatie Alkmaar Zaaknr./rolnr.: 11556805 \ CV EXPL 25-747 Uitspraakdatum: 28 januari 2026 Verstekvonnis van de kantonrechter in de zaak van: Stichting Noordwest Ziekenhuisgroep te Alkmaar de eisende partij gemachtigde: De Ruijter & Willemsen gerechtsdeurwaarders en incasso B.V. tegen 1. [gedaagde 1] , pro sé en in hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger (ouder/voogd) van de minderjarige [minderjarige] 2. [gedaagde 2] , pro sé en in hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger (ouder/voogd) van de minderjarige [minderjarige] beiden te [plaats] de gedaagde partij niet verschenen 1De verdere procedure 1.1. Bij tussenvonnis van 10 september 2025 heeft de kantonrechter de eisende partij in de gelegenheid gesteld om uit te laten over de (on)eerlijkheid van het incassokostenbeding in de toepasselijke algemene voorwaarden. Daartoe heeft de eisende partij op 5 november 2025 een akte (hierna: de akte) genomen. 2De verdere beoordeling De algemene voorwaarden 2.1. De eisende partij heeft zich in de akte uitgelaten over het voorlopige oordeel van de kantonrechter over de (on)eerlijkheid van het incassokostenbeding. Zij stelt dat de dat artikel 4.9 van de algemene voorwaarden niet in strijd is met dwingend recht, noch onredelijk bezwarend is. Door in het artikel te verwijzen naar het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten wordt uitdrukkelijk aansluiting gezocht bij de wettelijke regeling. Daarmee is impliciet maar ook noodzakelijkerwijs bedoeld dat ook de in artikel 6:96 lid 6 Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) voorgeschreven veertiendagenbrief geldt. Het beding kan niet los worden gezien van de wettelijke regeling en moet zo worden uitgelegd dat de buitengerechtelijke kosten alleen verschuldigd zijn als en voor zover aan de wettelijke vereisten is voldaan. 2.2. De eisende partij stelt daarnaast dat ondanks dat het incassokostenbeding op zichzelf niet de volledige regeling weergeeft, dit geen concreet nadeel voor de consument oplevert. Er is in dit geval geen sprake van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen partijen dat een nadeel voor de consument veroorzaakt. De consument wordt in dit geval volledig beschermd, omdat zonder veertiendagenbrief er niet rechtsgeldig buitengerechtelijke incassokosten kunnen worden gevorderd. Daarbij komt dat de eisende partij in de praktijk altijd conform de wet handelt en een correcte veertiendagenbrief naar de gedaagde partij stuurt. 2.3. De kantonrechter blijft bij haar voorlopig uitgesproken oordeel ten aanzien van de onredelijkheid van het incassokostenbeding. De kantonrechter volgt de stellingen van de eisende partij niet. In artikel 2 van het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) is een verwijzing opgenomen naar artikel 6:96 lid 2 sub c BW, dit is onvoldoende, omdat uit die wetsbepaling slechts volgt dat redelijke kosten ter verkrijging van voldoening buiten rechte als vermogensschade voor vergoeding in aanmerking komen. In het Besluit is de hoogte van de buitengerechtelijke incassokosten vastgelegd. De voorwaarden wanneer de buitengerechtelijke incassokosten gevorderd mogen worden volgt uit artikel 6:96 BW. Waarin het vereiste van de veertiendagenbrief expliciet is vastgelegd in het zesde lid van dit artikel. Dat de eisende partij wel een veertiendagenbrief aan de gedaagde partij heeft verstuurd, doet daaraan niet af. Of de eisende partij de consument ook daadwerkelijk aan de bedongen afspraken houdt, is voor de beoordeling van de (on)eerlijkheid van het beding namelijk niet relevant. 2.4. De conclusie is dat sprake is van een oneerlijk beding en daarom wordt artikel 4.9 van de algemene voorwaarden vernietigd. Dit heeft tot gevolg dat de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden afgewezen. Wat is toewijsbaar? 2.5. De gevorderde hoofdsom en rente worden toegewezen, omdat deze vorderingen de kantonrechter niet onrechtmatig of ongegrond voorkomen. De gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden gelet op het voorgaande afgewezen. Wat is toewijsbaar? 2.6. De gevorderde hoofdsom en rente worden toegewezen, omdat deze vorderingen de kantonrechter niet onrechtmatig of ongegrond voorkomen. De gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden gelet op het voorgaande afgewezen. Conclusie en proceskosten 2.7. De vordering wordt grotendeels toegewezen. 2.8. De gedaagde partij wordt overwegend in het ongelijk gesteld en zal daarom in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten voor de genomen akte blijven echter voor rekening van de eisende partij, omdat het aan haarzelf te wijten is dat het nodig was deze akte op te stellen. Daarbij wordt de gedaagde partij ook veroordeeld tot betaling van € 67,50 aan nasalaris, voor zover daadwerkelijk nakosten door de eisende partij worden gemaakt. 2.9. De veroordeling wordt hoofdelijk uitgesproken. Dat betekent dat iedere van gedaagde partijen kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen. 3De beslissing De kantonrechter: 3.1. veroordeelt de gedaagde partijen hoofdelijk tot betaling aan de eisende partij van € 520,74, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 497,81 vanaf 30 januari 2025 tot aan de dag van de gehele betaling; 3.2. veroordeelt de gedaagde partij tot betaling van de proceskosten, die de kantonrechter aan de kant van de eisende partij tot en met vandaag vaststelt op: dagvaarding € 148,04; griffierecht € 340,00; salaris gemachtigde € 135,00; 3.3. veroordeelt de gedaagde partij tot betaling van € 67,50 aan nasalaris, voor zover daadwerkelijk nakosten door de eisende partij worden gemaakt; 3.4. verklaart de veroordeling(en) in dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad; 3.5. wijst de vordering voor het overige af. Dit vonnis is gewezen door mr. W.S.J. Thijs en op bovengenoemde datum in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van de griffier. De griffier De kantonrechter