RECHTBANK OVERIJSSEL Familie- en Jeugdrecht Locatie Zwolle Zaaknummer: C/08/345291 / FA RK 26-476 Datum uitspraak: 29 september 2026 Beschikking kinderalimentatie in de zaak van [de man] , verzoeker, hierna te noemen de man, wonende in [woonplaats 1], advocaat mr. W.L.J. Fernhout uit Heerenveen, en [de moeder] , verweerster, hierna te noemen de vrouw, wonende in [woonplaats 2], advocaat mr. I.M. Verhaar uit Zwolle. 1Het verloop van de procedure 1.1. De rechtbank neemt de volgende stukken mee in de beoordeling: het verzoekschrift met bijlagen 1 t/m 10 van de man, ontvangen op 24 februari 2026; het bericht met bijlagen 3 t/m 5 van mr. Fernhout, ontvangen op 2 maart 2026; het verweerschrift met bijlagen van de vrouw, ontvangen op 27 april 2026; het bericht met bijlagen 11 t/m 32 van mr. Fernhout, ontvangen op 20 juli 2026; het bericht met bijlage 33 van mr. Fernhout, ontvangen op 21 juli 2026; het bericht met bijlage 34 van mr. Fernhout, ontvangen op 31 juli 2026; het bericht met bijlage 35 van mr. Fernhout, ontvangen op 5 augustus 2026; het bericht met bijlage 2 van mr. Verhaar, ontvangen op 14 augustus 2026; het bericht met bijlage 36 van mr. Fernhout, ontvangen op 17 augustus 2026. 1.2. De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 18 augustus 2026. Verschenen zijn: - de vrouw met haar advocaat, - de man met zijn advocaat. 1.3. De rechtbank heeft de hierna te noemen minderjarigen [minderjarige 3] en [minderjarige 1] naar hun mening gevraagd. Zij hebben geen gebruik gemaakt van deze mogelijkheid. 2. Wat vaststaat 2.1. Partijen zijn met elkaar gehuwd geweest. 2.2. De minderjarige kinderen van de ouders zijn: [minderjarige 1] , geboren op [geboortedatum 1] 2010 in [geboorteplaats 1]; [minderjarige 2] , geboren op [geboortedatum 2] 2014 in [geboorteplaats 2]. Daarnaast hebben de ouders een (inmiddels) meerderjarige zoon: - [minderjarige 3], geboren op [geboortedatum 3] 2008 in [geboorteplaats 3]. 2.3. De minderjarige kinderen hebben hun hoofdverblijf bij de vrouw. [minderjarige 3] verblijft sinds hij 18 jaar is bij de man. De ouders oefenen gezamenlijk het ouderlijk gezag over de minderjarige kinderen uit. De minderjarige kinderen zijn de ene week bij de vrouw en de andere week bij de man. 2.4. De ouders zijn in het ouderschapsplan, door hen ondertekend op 23 november 2020, en gehecht aan de echtscheidingsbeschikking van 24 december 2020 van deze rechtbank, overeengekomen dat de man vanaf 23 november 2020 een bedrag van € 250,- per kind per maand aan kinderalimentatie aan de vrouw moet betalen. 3Het verzoek 3.1. De man heeft in zijn verzoekschrift de rechtbank verzocht bij beschikking, uitvoerbaar bij voorraad, de eerder tussen partijen overeengekomen en door de rechtbank vastgestelde kinderalimentatie te wijzigen, in die zin dat de man een bedrag van € 75,- per kind per maand aan de vrouw voldoet, althans een naar goede justitie te betalen bedrag, één en ander met ingang van de datum indiening van het verzoekschrift. De man heeft later zijn verzoek gewijzigd in die zin dat hij de rechtbank verzoekt om de bijdrage voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] te bepalen op een bedrag van € 60,- per maand, waarbij de bijdrage voor [minderjarige 3] per 1 juli 2026 is komen te vervallen. 3.2. De man licht zijn verzoek als volgt toe. Er is sprake van een wijziging van omstandigheden waardoor de eerder bij beschikking van 24 december 2020 vastgestelde kinderalimentatie niet langer aan de wettelijke maatstaven voldoet. De zorgregeling is gewijzigd in die zin dat de kinderen nu zeven dagen per twee weken bij de man zijn in plaats van vijf dagen per twee weken. Daarnaast is de onderneming van de man in zwaar weer geraakt en is het inkomen van de man gedaald, waardoor hij niet langer de overeengekomen bijdrage kan voldoen. Ook heeft de vrouw meer inkomen gekregen. De man heeft een onderneming waarin hij zich gespecialiseerd heeft in import van youngtimers en klassieke auto’s. De overheid wil per 1 januari 2027 de huidige (voordelige) fiscale bijtellingsregeling voor youngtimers afschaffen (hierna: youngtimer-regeling), aldus de man. Het grootste deel van de door de man verhandelde auto’s valt onder de categorie die door afschaffing van de regeling niet langer als gunstig worden aangemerkt. Door deze regeling is het vertrouwen in de markt weg en verkoopt de man aanzienlijk minder auto’s. De negatieve resultaten van 2025 hebben ertoe geleid dat is besloten een lager salaris uit de onderneming uit te keren aan de man van € 3.000,- bruto per maand. Er moet van dit lagere salaris worden uitgegaan bij het bepalen van de draagkracht van de man. Dat de onderneming van de man geraakt zou worden door de youngtimer-regeling was niet te voorzien. Het lukt de man niet om meer inkomen te genereren. De man stelt dat hij na de scheiding een burn-out heeft gekregen. Dat uit zich nu in regelmatig terugkerende depressies. 4Het verweer De vrouw vraagt de rechtbank het verzoek van de man af te wijzen. Volgens de vrouw is er geen sprake van een wijziging van omstandigheden zoals de man stelt. De zorgregeling is in mei 2025 aangepast en de wijziging van de youngtimer-regeling is al lange tijd bekend bij de man. De man had, net zoals iedere ondernemer die te maken krijgt met wijzigingen van overheidsbeleid en veranderingen in de markt, zijn werkzaamheden erop kunnen aanpassen en hij kan dat nog steeds doen. Tijdens het huwelijk heeft de vrouw de man er al op gewezen dat hij moest anticiperen op de youngtimer-regeling. De man heeft de verantwoordelijkheid zijn inkomsten op het niveau te houden van de jaren na het uiteengaan van partijen. Bij het bepalen van de draagkracht van de man moet worden uitgegaan van € 72.000,- aan salaris en € 30.000,- aan rekening courant opnames. In 2024 had de man ook € 72.000,- aan salaris en was er € 52.094,- aan rekening courant opnames, met een resultaat van € 36.317,- zodat de man in staat moet worden geacht met aanpassingen van zijn bedrijfsvoering dat resultaat te behalen. 5De beoordeling De ontvankelijkheid 5.1. Voordat de rechtbank het verzoek van de man inhoudelijk kan behandelen, moet de rechtbank eerst vaststellen of er sprake is van een wijziging van omstandigheden zoals bedoeld in de wet. Anders dan de vrouw, is de rechtbank van oordeel dat er sprake is van een wijziging van omstandigheden. Het maakt daarbij geen verschil of als vertrekpunt wordt genomen de overeenkomst die partijen in 2020 hebben gesloten (opgenomen bij de beschikking van 24 december 2020) of de overeenstemming die partijen in april 2025 hadden over het te betalen bedrag (te weten € 250,- per kind per maand, zoals de man ter zitting erkende). In beide gevallen is sprake van een wijziging van omstandigheden nadien. Het inkomen van de vrouw is immers sinds eind 2025 hoger geworden. Door deze wijziging voldoet de overeenkomst niet meer aan de wettelijke maatstaven. De rechtbank acht de man daarom ontvankelijk in zijn verzoek en zal het verzoek inhoudelijk behandelen. De ingangsdatum 5.2. Voordat de rechtbank kan gaan rekenen, moet zij weten welke gegevens en belastingtarieven zij moet gebruiken bij die berekening. Daarom moet de rechtbank eerst beslissen vanaf welk moment de alimentatie gaat gelden. 5.3. De man heeft verzocht de ingangsdatum van de kinderalimentatie te wijzigen per datum indiening verzoekschrift, zijnde 24 februari 2026. De vrouw heeft verzocht een eventuele wijziging in te laten gaan per datum van de beschikking. 5.4. De rechtbank overweegt dat uit artikel 1:402 eerste lid BW volgt dat de wetgever de rechter een grote mate van vrijheid laat bij het vaststellen van de ingangsdatum. De ingangsdatum mag ook in het verleden of de toekomst liggen. Daarbij liggen drie ingangsdata het meest voor de hand: de datum waarop de omstandigheden intreden die voor de onderhoudsverplichting bepalend zijn; de datum van indiening van het verzoekschrift; de datum van de beschikking. Het is vaste jurisprudentie dat de rechter in het algemeen behoedzaam gebruik moet maken van haar bevoegdheid de vaststelling of wijziging te laten ingaan op een vóór haar uitspraak gelegen datum. Gelet op het voorgaande en nu de man niet, althans onvoldoende heeft onderbouwd waarom het in dit geval redelijk is de alimentatie met terugwerkende kracht te wijzigen, zal de rechtbank de wijziging laten ingaan op de datum van deze beschikking. De behoefte van de kinderen 5.5. Bij de berekening van de kinderalimentatie wordt eerst gekeken naar wat de kosten van een kind zijn. Dat wordt ook wel de ‘behoefte’ van het kind genoemd. De man en de vrouw zijn het erover eens dat de behoefte van de kinderen zoals vastgesteld door de rechtbank in de beschikking van deze rechtbank van 6 mei 2020 correct is. In 2020 was die behoefte € 387,- per kind per maand. Dat bedrag is in 2026 door indexeringen gestegen tot € 497,- per kind per maand. 5.6. Nu de behoefte van de kinderen vaststaat, zal de rechtbank berekenen welk deel van die behoefte (het aandeel in de kosten) iedere ouder moet voldoen. De rechtbank berekent dat aandeel op basis van de draagkracht van de ouders. De rechtbank hecht de berekening als bijlage aan deze beschikking. De draagkracht van de vrouw 5.7. De rechtbank verwijst voor de berekening van de draagkracht van de vrouw naar de bijlage. Als uitgangspunt heeft de rechtbank genomen het inkomen van de vrouw zoals dat blijkt uit de salarisspecificaties die zij in het geding heeft gebracht. Daarnaast houdt de rechtbank rekening met het kind gebonden budget voor de twee minderjarige kinderen. 5.8. Uit de berekening volgt dat de vrouw een netto besteedbaar inkomen heeft van € 3.112,- per maand. Haar draagkrachtloos inkomen bedraagt € 2.299,- zodat voor het aandeel van de vrouw in de kosten van de kinderen een bedrag van € 569,- per maand resteert. De draagkracht van de man 5.9. De rechtbank verwijst voor de berekening van de draagkracht van de man naar de bijlage. De rechtbank is uitgegaan van het inkomen van de man van € 72.000,- bruto per jaar ofwel € 6.000,- bruto per maand. De rechtbank legt dit uit. 5.10. De rechtbank moet beoordelen of het inkomensverlies dat de man sinds december 2025 heeft, voor herstel vatbaar is. Op de man rust immers een inspanningsverplichting om ervoor te zorgen dat hij een zodanig inkomen verdient dat hij daarmee aan zijn onderhoudsverplichting jegens zijn kinderen kan blijven voldoen. Bij de bepaling van de draagkracht van een onderhoudsplichtige komt het niet alleen aan op het inkomen dat de onderhoudsplichtige daadwerkelijk verwerft, maar daarbij moet ook rekening worden gehouden met het inkomen dat hij geacht kan worden zich redelijkerwijs in de naaste toekomst te verwerven, ofwel de verdiencapaciteit. Het ligt daarbij op de weg van de man om voldoende te stellen en onderbouwen dat hij niet geacht kan worden weer zijn oude inkomen te verdienen, althans een hoger inkomen te genereren dan hij op dit moment aan zichzelf uitkeert. 5.11. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de man dat, mede in het licht van het verweer van de vrouw, onvoldoende gesteld en onderbouwd. Hoewel de man ter zitting heeft gezegd dat hij eraan zit te denken om zich te laten omscholen, heeft de man niet gesteld dat hij al daadwerkelijk heeft gesolliciteerd. Hij kiest er nu voor om zijn onderneming voort te zetten. Daarbij is niet gebleken dat de man zijn bedrijfsvoering heeft aangepast toen hem bekend werd dat zijn omzet zou dalen als gevolg van de youngtimer-regeling. De man heeft ook niet gesteld dat dit niet van hem kan worden verwacht. Voor zover de man heeft bedoeld te betogen dat hij niet in staat is zijn volledige verdiencapaciteit te benutten als gevolg van een burn-out en depressies, heeft hij dit onvoldoende onderbouwd. 5.12. De rechtbank is gelet op het voorgaande van oordeel dat de man zich onvoldoende heeft ingespannen om zijn inkomen op peil te brengen/te houden. Dit maakt dat de rechtbank blijft uitgaan van zijn voormalige inkomen bij het bepalen van zijn draagkracht. De rechtbank is daarbij uitgegaan van het gemiddelde salaris van de jaren 2022 tot en met november 2025. Dit komt neer op een brutosalaris van € 72.000,- per jaar ofwel € 6.000,- per maand. 5.13. De rechtbank houdt aan de zijde van de man verder rekening met het kind gebonden budget omdat de ouders een co-ouderschapsregeling hebben. 5.14. Uit de berekening volgt dat de man een netto besteedbaar inkomen heeft van € 4.577,- per maand en een draagkrachtloos inkomen van € 2.738,- per maand. 5.15. Vervolgens bekijkt de rechtbank welk deel van dat inkomen kan worden gebruikt om bij te dragen in de kosten van de kinderen. 5.16. Nu geen sprake is van een tekort zoals hierna wordt toegelicht, gaat de rechtbank niet uit van de werkelijke woonlasten van de man zoals is verzocht door de vrouw, maar van het forfaitaire bedrag van 30% van het netto besteedbaar inkomen. 5.17. Van het inkomen van de man resteert een bedrag van € 1.287,- per maand om bij te dragen in de kosten van de kinderen. Bijdrage van de man 5.18. De man en de vrouw hebben samen meer draagkracht (€ 1.856,-) dan de totale behoefte van de kinderen (€ 1.491,-). De rechtbank zal daarom de verhouding berekenen waarin de ouders moeten bijdragen in het onderhoud van de kinderen. De rechtbank hanteert daartoe de formule: individuele draagkracht : gezamenlijke draagkracht x behoefte. Voor de man betekent dit: 1287 : 1856 x 1491 = € 1.034,- oftewel € 345,- per kind per maand. Op dit bedrag strekt in mindering de zorgkorting van 35% van de behoefte, zijnde € 174,- per maand per kind. Per saldo moet de man voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] € 342,- per maand aan de vrouw voldoen, € 171,- per maand per kind. Betaling vóór de eerste van de maand 5.19. De man moet de kinderalimentatie steeds vóór de eerste dag van de maand betalen. De vrouw heeft de kinderalimentatie vanaf het begin van de maand nodig om de kosten van de kinderen in die maand te kunnen betalen. Uitvoerbaar bij voorraad 5.20. De man verzoekt de rechtbank de beschikking uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. Dat betekent dat deze blijft gelden, ook als iemand in hoger beroep gaat. De rechtbank wijst dit verzoek toe. 6De beslissing De rechtbank: 6.1. wijzigt de in het ouderschapsplan van 23 november 2020 overeengekomen bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] en bepaalt de door de man aan de vrouw te betalen bijdrage in de kosten en opvoeding van de minderjarige kinderen: [minderjarige 1] , geboren op [geboortedatum 1] 2010 in [geboorteplaats 1], en [minderjarige 2] , geboren op [geboortedatum 2] 2014 in [geboorteplaats 2], met ingang van 24 februari 2026 op € 171,- (honderdeenenzeventig euro) per kind per maand, vanaf nu steeds vóór de eerste van de maand te betalen; 6.2. verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad; 6.3. wijst het meer of anders verzochte af. Deze beschikking is gegeven door mr. M.T. Bos, (kinder)rechter en in het openbaar uitgesproken in aanwezigheid van mr. E.R. van Schaik, griffier op 29 september 2026. Tegen de eindbeslissingen in deze beschikking is hoger beroep mogelijk bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. Hiervoor is een advocaat nodig. Wie kunnen hoger beroep instellen: - degenen aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden, binnen drie maanden na de dag van de uitspraak; - andere belanghebbenden binnen drie maanden na de betekening van deze beschikking of nadat zij op andere wijze daarvan kennis hebben genomen. [afbeelding] [afbeelding] [afbeelding] De wet spreekt van een bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de minderjarige kinderen. Artikel 1:401 lid 1 Burgerlijk Wetboek (BW). Artikel 1:402 lid 1 BW.