Ondernemingsrechtbank Gent — ECLI:BE:ORGNT:2026:JUG.20261028.2 (2026-10-28) Samenvatting (NL) : De beleidsvrijheid waarover de curator bij de afwikkeling van het faillissement beschikt, doet geen afbreuk aan het uitgangspunt dat hij slechts uitgaven mag doen en betalingen mag verrichten waartoe hij rechtens gehouden is, dan wel die het belang van de boedel dienen of redelijkerwijs kunnen dienen. Deze beleidsvrijheid kan niet worden aangewend om, ten laste van de schuldeisers, onverplichte voordelen of gunsten toe te kennen aan derden of aan één welbepaalde schuldeiser. Dit beginsel raakt aan de openbare orde en strekt mede tot de bescherming van het instituut van het faillissement. Het staat de curator vrij om in overleg te treden met de houder van het zakelijk recht op het betrokken onroerend goed en, met de pragmatische aanpak die eigen is aan een vereffeningsbewind, te zoeken naar oplossingen om impasses te doorbreken. Daarbij dient de curator evenwel steeds de grenzen van het onderpand of zadel te bewaken, in het bijzonder wanneer hij kosten maakt die ten goede komen aan de houder van het zakelijk recht en diens schuldvordering in de boedel doen verminderen. Kosten moeten correct toegerekend worden op de desbetreffende sub-boedels.