Ondernemingsrechtbank Gent — ECLI:BE:ORGNT:2026:JUG.20261030.2 (2026-10-30) Samenvatting (NL) : Er wordt vanwege de schuldeisers een inspanning gevraagd van 621.000,00 euro. De schuldenaar beschikt over een onroerend goed met een vermoedelijke waarde van 4.000.000,00 euro. Op dit onroerend goed rust een totale hypothecaire bezwaring van (slechts) ongeveer 1.243.000,00 euro. De gedelegeerd rechter, wiens advies op dit punt wordt bijgetreden door de FOD Financiën, stelt de vraag of het aanvaardbaar is dat de vrije waarde van ongeveer 2,8 miljoen euro die in het onroerend goed besloten ligt, op geen enkele wijze wordt gevaloriseerd, terwijl de schuldenaar tegelijkertijd een kwijtschelding van 621.000 euro vraagt. De gedelegeerd rechter wijst in dat verband onder meer op de mogelijkheid van een sale-and-lease-backoperatie of het aantrekken van bijkomende financiering. Daarnaast beschikt de schuldenaar nog over andere activa, waaronder haar handelsfonds, dat, gelet op de specifieke eigenheden van de onderneming, ook in het kader van een liquidatie niet zonder waarde zal zijn. De opmerkingen van de gedelegeerd rechter en de FOD Financiën moeten worden begrepen tegen de achtergrond van de vraag of de schuldeisers niet kennelijk beter af zouden zijn in geval van faillissement. Daarbij verdient ook aandacht dat het voorbereidend faillissement de mogelijkheid biedt om overdrachten voor te bereiden en aldus te streven naar een maximale opbrengst. Het is onredelijk om een dergelijke vrije, niet met hypotheken bezwaarde waarde in het onroerend goed ongemoeid te laten ten gunste van het netto-actief en dus uiteindelijk ten gunste van de aandeelhouders. Dit kan slechts anders worden beoordeeld indien de schuldenaar aantoont dat de valorisatie van die ‘vrije onroerende waarde' objectief gezien redelijkerwijze niet mogelijk is. De schuldenaar deelt mee dat zij nog geen pistes heeft onderzocht met betrekking tot bijkomende financiering op het onroerend goed en verzoekt om bijkomende tijd om dit alsnog te onderzoeken. De rechtbank ziet geen aanleiding om de schuldenaar die bijkomende tijd te weigeren.