Tribunal de première instance / Rechtbank van eerste aanleg (Belgique) — ECLI:BE:ARANT:2024:JUG.20240422.1 (2024-04-22)
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
Uitgifte
Repertoriumnummer
Uitgereikt aan
Uitgereikt aan
2024/1717
Datum van uitspraak
22 april 2024
Rolnummer
24/845/A
Materie :
sociale verkiezingen
op
€
op
€
Rechtsmiddelen
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN
AFDELING ANTWERPEN
Vonnis
eerste kamer
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A Pagina 2
In de zaak:
[X]
[ON 1]
met vennootschapszetel te [adres 1], met exploitatiezetel te [adres 2].
Eisende partij
vertegenwoordigd door [advocaat 1] loco [advocaat 2], met [kantooradres 1]
tegen
HET ALGEMEEN CHRISTELIJK VAKVERBOND VAN BELGIE
KBO 0850.330.506
met hoofdzetel te 1031 Brussel, Haachtsesteenweg 579.
Verwerende partij
vertegenwoordigd door mevrouw Van Goethem Christine, afgevaardigde ACV Antwerpen,
met kantoor te 2000 Antwerpen, Nationalestraat 111-113.
[Y]
[RRN 1]
wonend te [woonplaats 1]
Verwerende partij
persoonlijk a a nw e zig e n ve rte genwoordigd door mevrouw V a n Goethem Christine ,
afgevaardigde ACV Antwerpen, met kantoor te 2000 Antwerpen, Nationalestraat 111-113.
Betrokken partijen:
HET ALGEMEEN BELGISCH VAKVERBOND (ABVV)
KBO 0851.766.007,
met hoofdzetel te 1000 BRUSSEL, Hoogstraat 42
DE ALGEMENE CENTRALE LIBERALE VAKBONDEN VAN BELGIË (ACLVB)
KBO 0811.622.160,
met hoofdzetel te 1000 BRUSSEL, Boudewijnlaan 8, met administratieve zetel te 9000 GENT,
Koning Albertlaan 95.
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A
Pagina 3
DE NATIONALE CONFEDERATIE VAN HET KADERPERSONEEL (NCK)
met zetel te 1030 BRUSSEL, Lambermontlaan 171 bus 4.
waarvoor niemand is verschenen noch vertegenwoordigd.
1 Procedure
De wet van 15 juni 1935 op het gebruik der talen in gerechtszaken werd toegepast.
De eisende partij en de verwerende partijen werden gehoord tijdens de openbare
terechtzitting van 17 april 2024.
2 Feiten
[X] beschrijft haar ondernemingsactiviteit als aanbieder van diensten in het kader van ondersteuning
en logistieke uitdagingen voor verschillende industrieën, van wereldwijde groothandel-logistiek tot
specifieke verbeteringen van de toeleveringsketen.
[Y] was sinds 1 november 2022 in dienst van [X] (verder [X]) met een arbeidsovereenkomst
van onbepaalde duur, waarin projectmanager als 'eerste functie' wordt vermeld. Op de
loonbrief van januari 2024 en het tewerkstellingsattest wordt zijn functie omschreven als
'Project Cargo Manager'. [Y] werd tewerkgesteld op de exploitatiezetel van [X] te [plaats 1].
Voordien werkte [Y] bij een logistieke onderneming, waar hij uit dienst trad na een collectief
ontslag en waar hij onder meer instond voor de klant [A], waarvan de baanvracht werd
overgenomen door [X].
In [X] worden de sociale verkiezingen 2024 voor de ondernemingsraad en het comité voor
preventie en bescherming op het werk (verder "CPBW") georganiseerd op 16 mei 2024, in
de technische bedrijfseenheid samengesteld uit de vestigingen te [plaats 1] en te [plaats
2].
Op 27 oktober 2023 verstuurde [B], vakbondssecretaris van het ACV, een interne e-mail met het
verzoek een oproep voor de rekrutering van kandidaten voor de sociale verkiezingen te verspreiden
onder de leden van het ACV binnen [X].
Op 22 januari 2024 heeft [Y] zich digitaal kandidaat gesteld bij de vakorganisatie.
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A
Pagina 4
Met een op 30 januari 2024 aangetekend verzonden brief heeft [X] [Y] ervan in kennis gesteld
dat de arbeidsovereenkomst op 30 januari 2024 wordt beëindigd, met aankondiging van de
betaling van een opzeggingsvergoeding gelijk aan een opzeggings termijn van 8 weken.
Met afzonderlijke aangetekende brieven van 1 februari 2024 verzochten zowel het ACV als
[Y] om diens onmiddellijke re-integratie in de onderneming, in toepassing van de wet van 19
maart 1991 (wet houdende bijzondere ontslagregeling voor de personeels afgevaardigden in
de ondernemingsraden en in de comités voor veiligheid, gezondheid en verfraaii ng van de
werkplaatsen alsmede voor de kandidaat-personeelsafgevaardigden, verder "Wet
Ontslagregeling Personeelsafgevaardigden") met verwijzing naar de door het ACV bevestigde
kandidaatstelling op 22 januari 2024. [X] werd erop gewezen dat zij door het ontslag met
onmiddellijke ingang deze wet schendt en dat bij weigering van de re -integratie een
beschermingsvergoeding moet worden uitbetaald.
[X] antwoorde met een brief van 20 februari 2024: "(...) Het besluit om de arbeidsovereenkomst
van [Y] te beëindigen is gebaseerd op zeer ernstig wangedrag aan de kant van de werknemer
en derhalve op disciplinaire gronden. Op verzoek en met uitdrukkelijke toestemming van [Y]
kunnen wij verdere informatie verstrekken over deze kwestie
[X] was niet op de hoogte van het voornemen van de werknemer om deel te nemen aan de
sociale verkiezingen en we hadden geen informatie over de vakbondsaanduiding toen het
ontslag werd doorgevoerd. Bovendien houdt deze beëindiging op geen enkele wijze verband
met de kandidatuur voor de volgende sociale verkiezingen.
Omwille van bovenstaande reden kunnen wij niet overgaan tot re-integratie van [Y] en [X] zal dit
ontslag, indien nodig, verdedigen voor de arbeidsrechtbank. (...)".
Op 22 maart 2024 (dag X+35) werden de kandidatenlijsten voor de sociale verkiezingen ingediend
en aangeplakt op 27 maart 2024 (dag X+40).
[Y] werd door het ACV voorgedragen als kandidaat voor de sociale verkiezingen voor de
ondernemingsraad en voor het CPBW, in de categorie bedienden.
Met afzonderlijke aangetekende brieven van 25 maart 2024 hebben [Y] en het ACV opnieuw een
verzoek tot onmiddellijke re-integratie ingediend bij [X].
[X] herhaalde met aangetekend verzonden brieven van 2 april 2024 haar standpunt.
Op 8 april 2024 heeft [X] het gedinginleidende verzoekschrift neergelegd op de griffie van de
arbeidsrechtbank Antwerpen afdeling Antwerpen.
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A Pagina 5
3 Beoordeling
3.1. Ontvankelijkheid
Artikel 39, § 2 van de Wet Sociale Verkiezingen (wet van 4 december 2007 betreffende de
sociale verkiezingen) bepaalt:
" § 1 Binnen de vijf dagen die volgen op het verstrijken van de termijn vastgesteld voor de
aanplakking van he in artikel 37, vierde lid bedoelde bericht, kunnen de betrokken
werknemers, de betrokken representatieve werknemersorganisaties, de betrokken
representatieve organisaties van kaderleden, bij de arbeidsrechtbank een beroep instellen
tegen de voordracht van de kandidaten die tot de in het eerste lid van artikel 37 bedoelde
klacht aanleiding heeft gegeven.
§ 2 "De werkgever kan eenzelfde beroep instellen tegen de voordracht van kandidaten, wanneer
de kandidaturen of de kandidatenlijsten niet in overeenstemming zijn met de bepalingen van de
wet van 20 september 1948 houdende organisatie van het bedrijfsleven, van de wet van 4
augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk, en
van deze wet, zelfs indien geen enkele klacht werd ingediend.
In het geval er geen klacht werd ingediend, moet het beroep van de werkgever ingesteld worden
binnen vijf dagen na de termijn vastgesteld in artikel 37, eerste lid, voor de indiening van
klachten."
Er werd geen klacht ingediend, zodat het beroep van de werkgever diende te worden
ingesteld in de periode die aanvangt op 3 april 2024 (dag X-47) en eindigt op 8 april 2024
(dag X+52).
Het verzoekschrift van [X] werd neergelegd op 8 april 2024, zodat de vordering tijdig werd
ingesteld.
De rechtbank stelt geen middelen van onontvankelijkheid vast die ambtshalve moeten worden
opgeworpen.
De vordering van [X] is ontvankelijk.
3.2 Gegrondheid
Principes
De personeelsafgevaardigden en de kandidaat-personeelsafgevaardigden kunnen slechts
worden ontslagen om een dringende reden die vooraf door het arbeidsgerecht aangenomen
werd, of om economische of technische redenen die vooraf door het bevoegd
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A
Pagina 6
paritair orgaan werden erkend (artikel 2, § 1 Wet Ontslagbescherming Personeels afgevaardigden).
De kandidaat-personeelsafgevaardigden die bij de verkiezingen van de vertegenwoordigers
van het personeel voor de raden en voor de comités worden voorgedragen en aan de
voorwaarden van verkiesbaarheid voldoen, genieten het voordeel van de bepalingen van de
§§ 1 en 2 zo het hun eerste kandidatuur betreft, gedurende een periode die loopt vanaf de
dertigste dag voorafgaand aan de aanplakking van het bericht dat de datum van de
verkiezingen vastlegt, en een einde neemt twee jaar na de aanplakking van de uitslag der
verkiezingen zo zij reeds kandidaat waren en niet werden verkozen bij de vorige verkiezingen
(artikel 2, § 3 Wet Ontslagbescherming Personeelsafgevaardigden).
In het kader van de procedure van de sociale verkiezingen begint de ontslagbescherming van
de werknemers die zich kandidaat stellen te lopen op dag X -30. Vermits de kandidatenlijsten
ten vroegste op X-35 bekend zijn, kan de kandidaat retroactief ontslagbes cherming inroepen,
indien hij tijdens deze 'occulte periode' van 65 dagen (vanaf dag X -30 tot en met dag X+35)
wordt ontslagen.
De werknemer die tijdens de occulte periode wordt ontslagen in strijd met de bepalingen van
de Wet Ontslagbescherming Personeelsafgevaardigden, kan als kandidaat worden
voorgedragen (zie O. WOUTERS, "Sociale Verkiezingen 2024 - de spelregels voor de
kandidatenlijsten", Or. 2023/10, 374).
De retroactieve ontslagbescherming beoogt te vermijden dat de werkgever de werknemer zou
ontslaan met als enige doel om de kandidatuur te dwarsbomen (zie H-F. LENAERTS en O. WOUTERS,
Sociale Verkiezingen 2020, Antwerpen, Intersentia, 2023, p. 108).
Wanneer de werkgever een einde maakt aan de arbeidsovereenkomst zonder de bij de
artikelen 2 tot 11 bedoelde voorwaarden en procedures na te leven, kan de werknemer of de
organisatie die zijn kandidatuur heeft voorgedragen zijn re -integratie in de onderneming
aanvragen onder dezelfde voorwaarden als die welke hij voor de beëindiging van de
overeenkomst genoot, op voorwaarde dat bij een ter post aangetekende brief hiertoe een
aanvraag wordt ingediend binnen dertig dagen volgend op de dag van de voordracht van de
kandidaturen zo deze na de datum van de betekening van de opzegging of de datum van de
beëindiging van de arbeidsovereenkomst zonder opzegging geschiedt (artikel 14 Wet
Ontslagbescherming Personeelsafgevaardigden).
De rechtsgeldigheid van een kandidatuur kan worden aangevochten op grond van het niet beantwoorden van de kandidaat aan de uitdrukkelijke verkiesbaarheidsvoorwaarden bepaald
in de Bedrijfsorganisatiewet (wet van 1948 houdende organisatie van het bedrijfs leven,
artikel 19), de Welzijnswet (wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de
werknemers bij de uitvoering van hun werk, artikel 59) en de Wet Sociale Verkiezingen.
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A
Pagina 7
De rechtsgeldigheid van een kandidatuur kan ook worden bestreden op grond van
rechtsmisbruik.
Artikel 1.10 BW bepaalt onder andere: "Niemand mag misbruik maken van zijn recht. Wie
zijn recht uitoefent op een wijze die kennelijk de grenzen te buiten gaat van de normale
uitoefening van dat recht door een voorzichtig en redelijk persoon in dezelfde
omstandigheden geplaatst, maakt misbruik van zijn recht. (...)" (zie ook onder andere Cass.
16 november 2023 - C.23.0053.N, juportal).
Het subjectieve recht van een werknemer om zich verkiesbaar te stellen is een doelgebonden
recht en heeft als finaliteit het uitoefenen van een mandaat in een sociaal overlegorgaan, in
het belang van de collectiviteit van de werknemers.
Een kandidatuur van een werknemer voor de sociale verkiezingen kan een misbruik van recht
inhouden, wanneer de werknemer zijn functionele recht om zich verkiesbaar te stellen
gebruikt voor een ander doel dan dat waarvoor het is ingevoerd. Er is sprake van
rechtsmisbruik wanneer de werknemer zich uitsluitend kandidaat stelt om een ontslag te
verhinderen of om van ontslagbescherming te genieten. Op die mani er wordt immers afbreuk
gedaan aan het doel en de functie van het mandaat van vertegenwoordiger van het personeel,
dat de belangenverdediging van de werknemers inhoudt en de deelname aan het sociaal
overleg binnen de onderneming. Rechtsmisbruik heeft de ni etigheid van de kandidatuur als
gevolg, zodat deze geacht wordt niet te hebben bestaan (zie Cass. 5 maart 1984, RW 198485, 1810; Cass. 24 september 2001, S.000158.F, juportal; rechtspraak aangehaald in J.
VANTHOURNOUT en P. VAN DEN BERGH, Sociale Verkiezingen in 1000 uitspraken, Brugge,
Die Keure, 2023, p. nr. 125, p. 155; Arbrb. Antwerpen afdeling Antwerpen AR 20/225/A;
onuitgeg.; Arbrb. Gent 23 oktober 2020, Soc Kron 2024, 53).
De rechtbank treedt de rechtspraak bij waarin wordt geoordeeld : "(...) Bij de beoordeling van
het bestaan van rechtsmisbruik moet wel rekening worden gehouden met het recht en de
(uitsluitende) bevoegdheid van representatieve werknemersorganisaties om naar eigen
inzicht kandidaten voor te dragen (art. 33, § 1 Wet Sociale Verkiezingen; in samenlezing met
art. 11 EVRM). Het komt de werkgever niet toe de opportuniteit en moraliteit van een
kandidaatstelling in vraag te stellen. Ook de rechtbank heeft dit niet te toetsen. Een
verkiezing veronderstelt uiteindelijk immers dat enkel de kiezers — via het uitbrengen van
hun stem — de persoonlijke bekwaamheid en geschiktheid van een kandidaat beoordelen.
De vermeende (persoonlijke) onbekwaamheid of ongeschiktheid doet geen afbreuk aan de
verkiesbaarheid van een werknemer, zo hij aan de verkiesbaarheidsvoorwaarden voldoet die
de wet limitatief opsomt (...)" (Arbrb. Gent 23 oktober 2020, Soc Kron 2024, 53).
Argumentatie met betrekking tot het functioneren van een kandidaat is dan ook niet van tel
(zie rechtspraak aangehaald in J. VANTHOURNOUT en P. VAN DEN BERGH, o.c., nr. 128 in
noot 1476).
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A
Pagina 8
Dat de werknemer en werkgever een persoonlijk geschil hadden of dat de werknemer ook
persoonlijke belangen nastreeft, is op zich niet indicatief voor rechtsmisbruik. Er kan
worden aangenomen dat een persoonlijk ervaren onrechtvaardigheid integendeel een ro l
kan spelen bij het besluit om te kandideren en tot syndicaal engagement kan leiden,
bijvoorbeeld om te ijveren voor betere arbeidsomstandigheden (zie rechtspraak
aangehaald in J. VANTHOURNOUT en P. VAN DEN BERGH, o.c., nr. 128, noten 1489, 1490,
1491).
Volgens de gemeenrechtelijke bewijsregels (artikel 8.4 BW en 870 Ger.W.) moet de
werkgever die rechtsmisbruik aanvoert daarvan het bewijs leveren. Dit bewijs kan worden
geleverd met alle middelen van recht leveren, getuigen en vermoedens inbegrepen.
De beoordeling van het rechtsmisbruik moet gebeuren aan de hand van de elementen die voorhanden
zijn op het moment van de voordracht van de kandidatuur.
De werkgever moet aantonen dat het recht van zijn doel is afgewend. Het rechtsmisbruik kan
worden beoordeeld op basis van een geheel van begeleidende omstandigheden, die door de
werkgever moeten worden aangetoond. In geval van twijfel is het bewijs niet ge leverd (zie
rechtspraak aangehaald in J. VANTHOURNOUT en P. VAN DEN BERGH, o.c., nr. 126, p. 156).
De hierna aangehaalde beoordelingselementen, die in rechtspraak werden gehanteerd,
worden als relevant bijgetreden voor de beoordeling van het al dan niet bewezen zijn van
de in deze zaak verweten abusieve kandidatuur.
Indien de werknemer zich al voor het ontslag bij de vakbond had aangemeld, wordt niet
aangetoond dat het gegeven ontslag in de occulte periode een rol speelde. Dit geldt ook als
de werkgever niet kan hardmaken dat de werknemer op de hoogte was van een voor nemen
tot ontslag. Dat de vakorganisatie en de werknemer kennis hadden van ontslagintenties van
de werkgever, volstaat niet om rechtsmisbruik aan te tonen. De dreiging van een eventueel
ontslag en een effectief ontslag zijn op zichzelf onvoldoende om autom atisch van rechtsmisbruik te gewagen. Een kandidaat heeft niet de verplichting om zijn werkgever vooraf te
informeren over zijn kandidatuur.
De afwezigheid in het verleden van actieve deelname aan het syndicale leven of van syndicaal
engagement is op zichzelf geen criterium, zo niet zou niemand zich voor het eerst kandidaat
kunnen stellen.
Dat de werknemer om re-integratie heeft verzocht, kan een belangrijke indicatie zijn van de
daadwerkelijke interesse in het sociaal mandaat (zie rechtspraak aangehaald in J.
VANTHOURNOUT en P. VAN DEN BERGH, o.c., nrs. 120, 124,126,129,130 en de recht spraak
aangehaald in de noten 1437, 1454, 1467, 1470, 1471, 1499, 1508, 1518, 1574).
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A
Pagina 9
Toepassing
Er bestaat geen dispuut over dat het ontslag van [Y] van 30 januari 2024 werd gegeven
tijdens de occulte periode, die liep vanaf zijn kandidaatstelling op 22 maart 2024 (dag X -35)
en dat hij in principe ontslagbescherming genoot.
[X] betwijfelt niet dat [Y] zich op 22 januari 2024 kandidaat heeft gesteld en dat deze kandidatuur
werd aanvaard, zoals blijkt uit de interne documenten van het ACV.
[X] betwist wel de geldigheid van de kandidatuur van [Y], die zou zijn ingediend met een
ander doel dan de uitoefening van een mandaat en enkel om ontslagbescherming te genieten
zou zijn ingegeven.
De rechtbank is van oordeel dat [X] niet bewijst dat de kandidaatstelling van [Y] voor een
mandaat in de ondernemingsraad en het CPBW rechtsmisbruik uitmaakt.
Dat [Y] zich niet kandidaat zou hebben gesteld indien hij niet met ontslag was bedreigd, wordt niet
hardgemaakt op basis van het bewijsmateriaal dat [X] aanbrengt.
[X] toont op basis van de voorgebrachte objectieve elementen en de stukken de premisse niet aan
dat [Y] zich kandidaat heeft gesteld uitsluitend omdat hij weet had van de ontslagintenties van [X].
[X] steunt zich op e-mailcorrespondentie met [Y], die een periode bestrijkt van juli 2023 tot
en met januari 2024, waarin [Y] zijn ontevredenheid en klachten uit over de situatie op zijn
dienst. [X] meent vruchteloos dat daarmee wordt aangetoond dat ten gevolge van de zeer
moeizaam verlopende samenwerking, [Y] nattigheid voelde en een ontslag wenste te
vermijden.
Er kan worden herhaald dat een zelfs bewezen kennis van ontslagintenties van de werkgever,
op zich niet volstaan als bewijs van een abusieve kandidatuur.
Bij gebrek aan begeleidende omstandigheden die kunnen staven dat er aanwijzingen zijn van andere
ongeoorloofde motieven voor de kandidatuur, volstaat deze vaststelling om de vordering van [X] af
te wijzen.
Volledigheidshalve wordt dan ook opgemerkt dat uit de voorgebrachte elementen niet
duidelijk en ondubbelzinnig blijkt dat [Y] weet had van een nakend ontslag.
Uit deze e-mails kan worden afgeleid dat [Y] [X] aanhoudend interpelleerde over de
onderbezetting en de dreigende verdere reducering van zijn team, nadat ook een aan [A]
bijkomende klant diende te worden behandeld en dat hij de vraag van [X] negeerde om
geen informatie over de interne werking met de klant te delen.
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A Pagina 10
De deductie van [X] dat [Y] dus wist dat hij zich onmogelijk maakte en dat zijn houding
ontoelaatbaar was en onvermijdelijk tot ontslag zou leiden, is evenwel een brug te ver.
Aldus verwijst [X] tevergeefs naar de e-mail van de Branch Manager van [X] van 20
november 2023 aan een verantwoordelijke van de personeelsdienst om e -mails met [Y] "in
zijn dossier te steken". In deze e-mails wordt [Y] erop gewezen dat hij voorzichtig moet zijn
om interne keuken met klanten te delen, ook al werd zijn e mail van 20 november 2023
waarin hij de klant [A] meedeelde dat hij voor de komende twee dagen alleen instaat voor
de opvolging door afwezigheid van teamleden, met goede intenties verstuurd. Overigens
wordt geenszins aangetoond of zelfs maar ingeroepen dat [Y] weet had van deze toevoeging
in zijn personeelsdossier.
Ook de e-mail van 24 januari 2024 van [Y], waarin hij er zich over verbaasde dat zijn uitnodiging
voor een meeting werd verstuurd naar een verantwoordelijke van de personeelsdienst en schreef
"vermoedelijk gaat er iets komen van haar kant want ik begrijp niet zo goed dat waarom [C]
in deze meeting aanwezig zou zijn", toont geenszins vaststaand aan dat hij duidelijk wist dat
het ontslag in de lucht hing.
Er kan opnieuw op worden gewezen dat het functioneren van de werknemer geen relevant
beoordelingscriterium is voor rechtsmisbruik. De rechtbank gaat dan ook niet verder in op
de argumentatie die daarover werd ontwikkeld en op de verwijten van [X] dat [Y] weigerde
operationele taken uit te voeren en daartoe opleidingen te volgen, dat hij de instructie om
geen interne informatie te delen met klanten niet nakwam en dat hij zich buiten de
onderneming stelde.
Terzijde wordt volledigheidshalve opgemerkt dat het markant is dat [X] in haar brief met
afwijzing van het verzoek tot re-integratie gewag maakt van zeer ernstig wangedrag en
disciplinaire ontslaggronden, maar deze niet specifiek juridisch kwalificeert.
Ook valt het op dat [X] in haar e-mails de aanklacht over de onderbezetting niet weerlegt en
dat ze vooral bekommerd lijkt over het afschermen ervan ten aanzien van klanten. In dit
verband stipt [Y] terecht de in het betoog over zijn nefaste houding en functioneren
dissonante noot aan in de e-mail van 17 januari 2024 aan [Y] en zijn team. In deze e-mail
worden ze bedankt voor de ondersteuning tijdens de voorbije maanden en voor het snelle
en goede werk dat absoluut wordt gewaardeerd.
Dat er een conflictsituatie bestond over de arbeidsomstandigheden en dat [Y] een
groeiende frustratie uitte over het gebrek aan respons op zijn bekommernissen en
verzuchtingen, mag dan al blijken uit de stukken, dit impliceert niet dat deze e -mails
weerspiegelen dat [X] een ontslagvoornemen had en dat dit duidelijk was of moest zijn
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A Pagina 11
voor [Y]. Als kanttekening wordt opgemerkt dat [Y] zijn aanklachten op directe wijze uitte, maar
steeds op een professionele toon.
[X] schermt er ook mee dat het ongeloofwaardig is dat [Y] claimt dat zijn kandidatuur niets
te maken heeft met de ontslagbescherming, omdat hij niet de minste intentie had om via
een mandaat deel te nemen aan het sociaal overleg. [X] acht het ongeloofwaardig dat zijn
syndicaal engagement kan worden afgeleid uit een eenmalig contact met de
vakbondssecretaris.
Deze loutere veronderstellingen van [X] over deze aan [Y] toegedichte intenties, die verder
niet feitelijk worden onderbouwd, worden allerminst aannemelijk gemaakt en kunnen buiten
beschouwing blijven.
Uit het geheel van de stukken waarop [X] haar stelling schraagt, kan evenzeer worden
afgeleid dat [Y] engagement toonde voor het geheel van zijn team en niet louter eigenbelang
nastreefde. Het is plausibel dat hij zijn kandidatuur indiende, aangevuurd door het gebrek
aan respons op zijn aanhoudende aanklacht dat zijn team onderbemand is en dreigde te
worden. [X] spreekt niet tegen dat er in hoofde van [Y] ook een vorm van loyaliteit speelde
ten aanzien van de als prioritair beschouwde klant [A], waarvoor hij bij zijn vorige werkgever
verantwoordelijk is en waarvan de baanvracht door [X] werd overgenomen. Dat [Y] ook zijn
eigen positie aankaartte en bijvoorbeeld de feitelijke degradatie van zijn functie -inhoud
aankloeg, omdat hij regelmatig dispatchingtaken op zich zou moeten nemen en
loonvoorwaarden besprak, staat daaraan niet in de weg.
Er kan dan ook worden besloten dat [X] niet aantoont dat de kandidatuur uitsluitend omwille van de
bescherming zou zijn ingediend. Op de overige middelen van de partijen, die deze besluitvorming
niet kunnen ontzenuwen, wordt niet verder ingegaan.
De vordering van [X] is dan ook ongegrond.
Gedingkosten
Op grond van artikel 1017 lid 1 Ger.W. worden de gedingkosten ten laste gelegd van [X] als de partij
die in het ongelijk is gesteld.
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A Pagina 12
5 Beslissing
De rechtbank beslist op tegenspraak ten aanzien van [X], [Y] en het ACV, en bij afwezigheid
van de betrokken partijen ABVV, ACLVB en NCK als volgt.
De rechtbank:
− verklaart de vordering van [X] ontvankelijk doch ongegrond;
− zegt voor recht dat de kandidatuur van [Y] als werknemersvertegenwoordiger bij de
ondernemingsraad en het comité voor preventie en bescherming op het werk bij de sociale
verkiezingen van 2024, zoals voorgedragen door het ACV, rechtsgeldig is en dat de naam
van [Y] op deze kandidatenlijsten dient te blijven vermeld;
− legt de gedingkosten ten laste van [X];
− bepaalt de gedingkosten aan de zijde van [X] op 1.800 euro rechtsplegingsvergoeding en 24 euro
bijdrage aan het Begrotingsfonds voor de juridische tweedelijnsbijstand en bepaalt de kosten aan
de zijde van het en [Y] niet bij gebrek aan opgave.
Dit vonnis werd gewezen door:
P. M., rechter in de arbeidsrechtbank Antwerpen, voorzitter van de kamer
K. V., rechter in sociale zaken werkgever
E. Q., rechter in sociale zaken werknemer
met bijstand van A. B., griffier.
verkeert In de
onmogelijkheid
het vonnis te
ondertekenen
(art. 785 Ger. W.)
A.B.
K. V.
verkeert in de
onmogelijkheid
het vonnis te
ondertekenen
(art. 785 Ger. W.)
E. Q.
P. M.
ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN - AFDELING ANTWERPEN — 24/845/A Pagina 13
en uitgesproken op tweeëntwintig april tweeduizend vierentwintig in de buitengewone
openbare terechtzitting van de eerste kamer van de ARBEIDSRECHTBANK ANTWERPEN AFDELING ANTWERPEN door P. M., rechter, voorzitter van de eerste kamer, met
bijstand van A. B., griffier.
A. B.
P. M.
