Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2000:ARR.84.739 (2000-01-18)
Sommaire (FR) :
Arrêt no 84.739 du 18 janvier 2000 - Décision : Annulation
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 84.739 van 18 januari 2000 - Beslissing : Vernietiging
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING ADMINISTRATIE.
A R R E S T
nr. 84.739 van 18 januari 2000
A. 33.586/V-1189
A. 33.587/V-1190
In zake :
de Vaste Commissie voor Taaltoezicht
die woonplaats kiest bij
Mr. Jacques PUTZEYS, advocaat,
Sint-Bernardusstraat 98
1060 Brussel,
tegen :
de Belgische Staat, vertegenwoordigd
door de Staatssecretaris voor Energie,
toegevoegd aan de Minister van Mobiliteit
en Vervoer.
die woonplaats kiezend bij
Mrs B. en L. CAMBIER, advocaten,
J.B. Meunierstraat 22
1050 Brussel,
Tussenkomende partij :
het Studiecentrum voor Kernenergie
dat woonplaats kiest bij
Mr. D. D'HOOGHE, advocaat,
H. Wafelaertstraat 45-51
1060 Brussel.
----------------------------------------------------DE RAAD VAN STATE, Ve KAMER,
Gezien de verzoekschriften, het ene gesteld in
het Nederlands, het andere in het Frans, die de Vaste
Commissie voor Taaltoezicht (hierna afgekort : V.C.T.)
op 8 oktober 1985 heeft ingediend om de vernietiging
te vorderen van de impliciete weigering van de
Staatssecretaris voor Energie om de taalkaders van het
V - 1189-1190N - 1/13
Studiecentrum voor Kernenergie
S.C.K.) vast te stellen;
(hierna
afgekort
:
Gezien het verzoekschrift van 19 augustus 1986,
waarbij het S.C.K. vraagt als tussenkomende partij te
mogen optreden;
Gelet op de beschikking van 26 augustus 1986,
die de tussenkomende partij tot de debatten toelaat;
Gezien
de
wederantwoord;
memories
van
antwoord
en
van
Gelet op de beschikking van 18 november 1987 tot
voeging van de zaken;
Gezien de verslagen opgemaakt respectievelijk
door
Mevr. F. GEENS, eerste auditeur en de heer J.
SALMON, auditeur, op grond van artikel 12
van de
algemene procedureregeling;
Gelet op de beschikking van 25 mei 1988 die de
neerlegging ter griffie van de verslagen en van de
dossiers gelast;
Gelet op de kennisgeving van de verslagen aan
partijen en gezien de laatste memories van de
verzoekende partij en de verwerende partij;
Gelet op de beschikking van 3 november 1992
waarbij de door de auditeur-generaal aangewezen lid
van het auditoraat wordt gelast een aanvullend verslag
op te stellen;
Gelet op het verslag opgemaakt door Mevr. F.
GEENS, eerste auditeur, op grond van artikel 13 van
de algemene procedureregeling;
V - 1189-1190N - 2/13
Gelet op de beschikking van 4 juli 1994 die de
neerlegging ter griffie van het aanvullend verslag en
van de dossiers gelast;
Gelet op de kennisgeving
verslag aan partijen;
van
het
aanvullend
Gezien de laatste memories van de verzoekende
partij en van de verwerende partij;
Gezien de memories van de tussenkomende partij;
Gelet op de beschikking van 30 september 1999,
waarvan aan partijen kennis is gegeven en waarbij de
terechtzitting bepaald wordt op 26 oktober 1999;
Gehoord
het
verslag
DE BRABANDERE, kamervoorzitter;
van
de
Heer
J.
Gehoord de opmerkingen van Mr. P. DE MAEYER,
advocaat, die voor de verzoekende partij verschijnt,
van Mr. L. CAMBIER, advocaat, die voor de verwerende
partij
verschijnt,
en
van
Mr.
VANDENDRIESSCHE,
advocaat, die voor de tussenkomende partij verschijnt;
Gehoord het eensluidend advies van de Heer M.
ROELANDT, auditeur-generaal;
Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten
op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari
1973;
Over de ontvankelijkheid van de beroepen :
1.1. Overwegende dat, bij brief van 10 april 1985, de
voorzitter van de V.C.T., in opdracht van dit orgaan
en met verwijzing naar artikel 14, tweede lid, van de
V - 1189-1190N - 3/13
gecoördineerde wetten op de Raad van State, de
Staatssecretaris voor Energie heeft aangemaand om de
taalkaders van het S.C.K. vast te stellen in
uitvoering van de op 18 juli 1966 gecoördineerde
wetten op het gebruik van de talen in bestuurszaken;
dat aangezien de voornoemde Staatssecretaris, na het
verstrijken
van
een
termijn
van
vier
maanden,
nagelaten heeft een beslissing te nemen, de V.C.T. op
5 september 1985 in verenigde afdelingen beslist heeft
tegen
dit
als
afwijzende
beslissing
beschouwde
stilzwijgen een annulatieberoep in te stellen;
1.2. Overwegende dat de verwerende partij in een
aanvullende memorie verklaart dat zij verzaakt aan
haar vorige geschriften van de procedure waarin zij
tot de niet-ontvankelijkheid van de vordering besluit,
zoals zij ook afstand verklaart te doen van haar
argumentatie die ertoe strekt aan te tonen dat de
S.C.K. niet onder het gezag van de openbare macht zou
staan;
1.3. Overwegende dat gelet op de zoëven vermelde
afstand van de excepties door de verwerende partij,
ermede kan worden volstaan vast te stellen dat de
exceptie gegrond op het niet-publiek karakter van het
S.C.K. samenvalt met de grond van de zaak, waar de
vraag aan de orde is of het S.C.K., als instelling
bedoeld onder artikel 1, § 1, 1o of 2o van de
gecoördineerde taalwetten, verplicht is taalkaders te
hebben; dat de vraag of het S.C.K. een instelling van
publiek recht in de gewone betekenis is daarmede
verband houdt doch ter zake niet dienend is, daar de
V.C.T. niet de vernietiging vordert van een beslissing van een bestuursorgaan van het S.C.K., wel van
een impliciete weigeringsbeslissing van een orgaan van
de uitvoerende macht; dat de vraag of ter zake wel
een beslissing genomen moest worden weerom de grond
V - 1189-1190N - 4/13
van de zaak aangaat; dat het tenslotte krachtens
artikel 60, § 1, van de gecoördineerde taalwetten tot
de wettelijke opdracht van de V.C.T. behoort te waken
over de toepassing van die wetten, ook de weigering om
de nodige maatregelen op dat stuk te treffen te doen
sanctioneren en geen bepaling wat haar betreft de
toepassing van artikel 14, tweede lid, van de
gecoördineerde wetten op de Raad van State uitsluit;
Over de gegrondheid van het beroep :
2.1. Overwegende dat de verzoekende partij in een
enig middel aanvoert dat de weigering om de taalkaders
van het S.C.K. vast te stellen een schending uitmaakt
van de op 18 juli 1966 gecoördineerde wetten op het
gebruik van de talen in bestuurszaken, inzonderheid
van hun artikelen 1, § 2, 2o, en 43 tot 46; dat te dien
aanzien de verzoekende partij betoogt dat het S.C.K.
belast is met een opdracht die de grenzen van een
privé-onderneming
overschrijdt
en
haar
werd
toevertrouwd in het algemeen belang door de openbare
machten, onder meer in zoverre het, op verzoek van de
overheid, belast is met het op zich nemen van elk
speurwerk of elke coördinatie hiervan waarbij de
middelen van het S.C.K. kunnen worden gebruikt (artikel 3, 3o, van de statuten) en met het uitvoeren op
verzoek van de regering, van toezichts- en nazichtsverrichtingen van technische aard (artikel 4, 3o, van
de statuten); dat zij verder stelt dat, aangezien het
Centrum onder het gezag van een openbare macht staat,
het dus onder de toepassing valt van de bepalingen van
de gecoördineerde wetten op het gebruik van de talen
in
bestuurszaken
die
betrekking
hebben
op
de
organisatie van de diensten, de rechtspositie van het
personeel en de door dit laatste verkregen rechten, en
dat het Centrum derhalve voorzien dient te zijn van
V - 1189-1190N - 5/13
door de Koning, op voordracht van de Minister van
Economische Zaken vastgestelde taalkaders;
2.2. Overwegende dat volgens de tussenkomende partij
de activiteit van het S.C.K. niet die is van een
openbare dienst en dus ook geen opdracht is die de
grenzen van een privé-onderneming overschrijdt, dat de
staatstussenkomst bij het S.C.K. ook niet betekent dat
het een opdracht vervult welke de wet of de openbare
macht het hebben toevertrouwd in het algemeen belang;
dat, volgens de tussenkomende partij, het S.C.K.
louter een privaatrechtelijke instelling is, opgericht
overeenkomstig de wet van 27 juni 1921 en geen
openbare dienst; dat voorts volgens de tussenkomende
partij het Centrum niet onder het gezag van een
openbare macht staat, zoals de verzoekende partij
beweert, omdat het feit dat vele administratieve
overheden het aanspreken om bepaalde opsporings-,
toezichts- of nazichtsverrichtingen uit te voeren op
zichzelf strijdig is met de idee zelf dat deze
openbare machten gezag zouden hebben over het Centrum;
dat de overeenkomst van 1 februari 1963 met de Staat
waarop de verzoekende partij zich beroept, alleen
beoogt toezicht door de Staat mogelijk te maken op de
aanwending
van
de
verleende
subsidies;
dat
de
krachtens die overeenkomst aangestelde regeringscommissarissen de beslissingen van de raad van beheer
niet kunnen beïnvloeden en de Minister -die zich niet
in de plaats kan stellen- zich tegen die beslissingen
alleen kan verzetten, na beroep van de regeringscommissaris, als het de aanwending van subsidies betreft;
dat zulks volgens de tussenkomende partij ook het
geval is voor de andere bepalingen van de voormelde
overeenkomst; dat volgens de tussenkomende partij ook
uit de wet van 2 februari 1982 tot toekenning van
zekere bijzondere machten aan de Koning en het ter
uitvoering daarvan genomen koninklijk besluit nr. 99
van 18 oktober 1982 tot sanering van de financiën van
V - 1189-1190N - 6/13
het S.C.K. geen argumenten kunnen worden geput ten
voordele van de stelling van de verzoekende partij,
daar dit besluit de regering een bevoegdheid tot
indeplaatsstelling verleent die beperkt is tot het
uitwerken van financiële herstelmaatregelen en dit
alleen voor het geval de raad van beheer vo
'o
'r
20 november 1987 de noodzakelijke maatregelen niet zou
hebben
voorgesteld;
dat,
overigens,
indien
het
koninklijk besluit nr. 99 van 18 oktober 1982 een
instelling zou hebben opgericht in welk bestuur het
overwicht van de Staat wordt vastgesteld, zulks zou
zijn gebeurd in strijd met de machtigingswet van
2 februari 1982;
2.3.1. Overwegende dat artikel 1, §§ 1 en 2, van de op
18 juli 1966 gecoördineerde wetten op het gebruik van
de talen in bestuurszaken als volgt luidt :
" Artikel 1, § 1.
toepasselijk :
Deze
gecoördineerde
wetten
zijn
1o
op de gecentraliseerde en gedecentraliseerde
openbare diensten van de Staat, van de provinciën, van de agglomeraties, van de federaties
van gemeenten en van de gemeenten, voor zover
zij inzake taalgebruik niet beheerst worden door
een andere wet;
2o
op de natuurlijke en rechtspersonen die concessiehouder zijn van een openbare dienst of die
belast zijn met een taak die de grenzen van een
privaat bedrijf te buiten gaat en die de wet of
de openbare machten hun hebben toevertrouwd in
het belang van het algemeen;
(...)
§ 2. De onderscheiden diensten, (...)
Tenzij zij onder het gezag van een openbare macht
staan, zijn de in § 1, 2o, bedoelde personen niet
onderworpen
aan
de
bepalingen
die
in
deze
gecoördineerde wetten betrekking hebben op de
organisatie van de diensten, op de rechtspositie van
het personeel en op de door dit laatste verkregen
rechten".
V - 1189-1190N - 7/13
2.3.2. Overwegende dat uit voormeld artikel 1, § 2,
tweede lid, volgt dat, indien zij onder het gezag van
een openbare macht staan, de in artikel 1, § 1, 2o, bedoelde rechtspersonen wel onderworpen zijn aan de
daarin genoemde bepalingen van de gecoördineerde
taalwetten, daaronder begrepen de artikelen 43 tot 46,
welke tot het vaststellen van taalkaders verplichten;
2.3.3. Overwegende dat de Raad van State voor het
beantwoorden van de vraag of het S.C.K. aan de
voormelde bepalingen onderworpen is, in beginsel zelf
niet dient te onderzoeken of het S.C.K. een openbare
dienst of instelling is in de betekenis die normaal
aan die woorden wordt gehecht, daar de gecoördineerde
taalwetten zelf bepalen welke fysieke of rechtspersonen eraan onderworpen zijn; dat artikel 1 van die
wetten trouwens een duidelijk onderscheid maakt in
zijn paragraaf 1 tussen 1o enerzijds de al dan niet
gedecentraliseerde openbare diensten waaronder ook
begrepen zijn de zogenaamde "openbare instellingen"
(cf. advies van de Raad van State bij artikel 1 van
het ontwerp van taalwet in bestuurszaken, Kamer,
zitting 1961-1962, nr. 331/1), en 2o, de andere, zelfs
natuurlijke personen en rechtspersonen van privaat
recht (cf. o.m. Verslag van de Commissie voor
Binnenlandse Zaken, Kamer, zitting 1961-1962, 331, nr.
2, blz. 6-7) voor zover deze belast zijn met een taak
die de grenzen van een privaat bedrijf te buiten gaat
en die hen van overheidswege is toevertrouwd;
2.3.4.1. Overwegende dat de eerste vraag welke ter
zake rijst die is of het S.C.K. belast is met een
opdracht van algemeen belang die hem is toevertrouwd
door de overheid; dat de artikelen 3 en 4, vormende
titel II van de statuten van het S.C.K., die bij
koninklijk besluit van 23 juli 1957 werden goedgekeurd, in hun redactie die van kracht was op het tijdstip dat het voorliggende beroep werd ingesteld, als
volgt luiden:
V - 1189-1190N - 8/13
" Titel II. - Doel.
Art. 3. Het Studiecentrum heeft voor taak :
1o alle navorsing in verband met de toepassingen
van de kernenergie te ondernemen, alsmede de
wetenschappelijke
en
technische
studie
van
dergelijke toepassingen te bevorderen en aan te
moedigen;
2o onderzoekingen
op
het
gebied
van
speerpunttechnologie te ondernemen in het raam van andere
onderwerpen die voorkomen op de wetenschappelijke en
technische programma's van het land;
3o op verzoek van de overheid, elk speurwerk of
coördinatie hiervan waarbij de middelen van het
S.C.K. kunnen worden gebruikt, op zich te nemen.
Art. 4. Binnen het bestek van zijn taak bestaat de
bedrijvigheid van het Studiecentrum hoofdzakelijk :
1o A. Wat
betreft :
de
in
artikel
3,
1o,
bepaalde
a) in het verzamelen en bijhouden van
wetenschappelijke en technische dokumentatie;
taak
de
b) in het ondernemen van studiën, onderzoekingen
en werkzaamheden van wetenschappelijke, technische
en technologische aard;
c) in het bevorderen, het aanmoedigen
subsidiëren van studiën en onderzoekingen;
en
het
d) in het bevorderen van de opleiding van het
gespecialiseerde personeel op alle trappen in de
onderscheiden wetenschappen;
B. Wat de in artikel 3, 2o, bepaalde taken
betreft :
in
het
betrachten
van
de
maximale
benuttiging van zijn potentieel aan technische
middelen en aan personeel, zonder de normale
afwikkeling van de in artikel 3, 1o, bepaalde
aktiviteiten te hinderen en in koördinatie met de
andere bestaande instellingen en met de industrie;
2o in het ter beschikking stellen ten behoeve van
elke belanghebbende persoon of elke belang-hebbende
instelling, op de door het Studiecentrum gestelde
voorwaarden,
van
de
uit
zijn
werkzaamheden
voortvloeiende produkten, van de door hem, eventueel
samen met derden, genomen oktrooien, alsmede van de
uitslagen van zijn studiën, onderzoekingen en
werkzaamheden;
V - 1189-1190N - 9/13
3o in het uitvoeren, eventueel, op verzoek van de
regering, van toezichts- en nazichtsverrichtingen
van technische aard";
dat die statutaire doelstellingen duidelijk wijzen op
een opdracht van algemeen belang, aan het S.C.K.
toevertrouwd door de overheid; dat het overigens
algemeen bekend is dat alles wat met kernenergie te
maken heeft van groot economisch en strategisch belang
is terwijl de gevaren welke de kernenergie voor de
bevolking kan meebrengen ontegensprekelijk een zaak
van de overheid zijn;
2.3.4.2. Overwegende dat hierbij ook moet worden
vastgesteld dat de werkingskosten van het S.C.K. bijna
integraal (ca 95 %) werden gedekt door overheidssubsidies, zoals bij de totstandkoming van de
taalwet van 1963 in de Kamer van Volksvertegenwoordigers werd opgemerkt door Volksvertegenwoordiger Harmel
(Kamer, Parl. Hand., 1962-1963, 11 juli 1963, blz. 7);
2.3.4.3. Overwegende dat artikel 19 van de statuten
van het S.C.K. bepaalt dat benevens de in de statuten
voorgeschreven bepalingen, zijn betrekkingen met de
openbare besturen geregeld worden door middel van een
met de Minister van Economische Zaken en Energie te
sluiten overeenkomst, die zodoende niet kan worden
beschouwd
als
een
louter
privaatrechtelijke
overeenkomst, maar als een aanhangsel van de statuten;
dat
de
overeenkomst,
ter
uitvoering
van
die
statuutsbepaling ondertekend op 1 februari 1963, wienr
preambule
overweegt
"dat
de
uitbreiding
der
toepassingen van de kernenergie zeer belangrijk is
voor 's lands economie", in haar artikel 1 bepaalt dat
de toelagen van de Staat -die zoals reeds vermeld het
overgrote deel van de werkingskosten uitmaken- niet
mogen
worden
aangewend
voor
doeleinden
die
de
goedkeuring van de Minister van Economische Zaken en
Energie niet wegdragen;
V - 1189-1190N - 10/13
2.3.4.4. Overwegende dat uit hetgeen voorafgaat dient
te worden besloten dat het S.C.K. door de overheid
belast is met een opdracht van algemeen belang die de
grenzen van een privaat bedrijf te buiten gaat;
2.3.5. Overwegende dat de tweede vraag is of het
S.C.K. onder het gezag van een openbare macht staat;
dat, wat dat betreft, moet worden vastgesteld dat van
de 31 leden waaruit de raad van beheer van het Centrum
bestaat, volgens de statuten zoals zij golden toen het
huidig beroep werd ingesteld, er 10 door de regering
worden voorgedragen en 8 door de wetenschappelijke
kringen van het onderwijs en van het onderzoek waaronder
een
meerderheid
als
zuivere
overheidsinstellingen beschouwd kunnen worden-; dat die
leden blijkens artikel 7 door de Minister van Economische Zaken worden benoemd, aangezien volgens die
bepaling door de zorgen van de Minister wordt voorzien
in de vacatures; dat overigens, blijkens artikel 2 van
de vorenvermelde, in uitvoering van de statuten
gesloten
overeenkomst
van
1
februari
1963,
de
regeringsafgevaardigden de vergaderingen van de raad
van beheer en van het bureau bijwonen, de raad van
beheer
moet
worden
bijeengeroepen
telkens
een
regeringsafgevaardigde hierom verzoekt en dat krachtens artikel 3 elke regeringsafgevaardigde beroep kan
instellen tegen de beslissingen waarvan hij oordeelt
dat ze in strijd zijn met de wet, de statuten of het
algemeen belang, over welk beroep beslist wordt door
de Minister van Economische Zaken en Energie; dat nog
volgens die overeenkomst de Ministers van Economische
Zaken en van Financiën controle uitoefenen op de
begroting en de rekeningen van het S.C.K.; dat de
overeenkomst die diverse vormen van regeringscontrole
niet uitdrukkelijk beperkt tot de aanwending van
overheidsgelden en, zelfs al moet men ze als daartoe
beperkt beschouwen, de omstandigheid dat het grootste
deel van de werkingsmiddelen van het S.C.K. bestaat
V - 1189-1190N - 11/13
uit overheidssubsidies meebrengt dat het toezicht van
de overheid op de werking ervan bijna totaal is; dat
ook de tweede vraag reeds aan de hand van de statuten
zoals zij golden toen het voorliggende beroep werd
ingesteld en aan de hand van de overeenkomst van 1963
bevestigend moet worden beantwoord; dat het dan ook
overbodig is te onderzoeken in hoeverre het koninklijk
besluit nr. 99 van 18 oktober 1982 tot sanering van de
financiën van het S.C.K. en de wijzigingen daarvan bij
de koninklijke besluiten nr. 191 van 30 december 1982
en nr. 515 van 31 maart 1987 de greep van de overheid
op het S.C.K. hebben versterkt en in hoeverre die koninklijke besluiten conform de betreffende wetten tot
toekenning van bijzondere machten aan de Koning zijn;
2.3.6. Overwegende dat uit het bovenstaande volgt dat
het S.C.K. in de zin van artikel 1, § 1, 2o, van de
gecoördineerde taalwetten een rechtspersoon is die
belast is met een taak die de grenzen van een privaat
bedrijf te buiten gaat en die de openbare machten hem
hebben toevertrouwd in het belang van het algemeen, en
dat het S.C.K., in de zin van artikel 1, § 2, van
dezelfde wetten, ook onder het gezag van een openbare
macht staat; dat het S.C.K. dan ook, als dienst waarvan de werkkring het ganse land bestrijkt, onderworpen
is aan de bepalingen van die gecoördineerde wetten
welke
betrekking
hebben
op
het
instellen
van
taalkaders; dat het enig middel gegrond is,
B E S L U I T
:
Artikel 1.
Vernietigd wordt de impliciete weigering van de
Staatssecretaris voor Energie om taalkaders voor het
Studiecentrum voor Kernenergie vast te stellen.
V - 1189-1190N - 12/13
Artikel 2.
De kosten, bepaald op 11.000 frank, komen ten
laste van de Belgische Staat.
Aldus uitgesproken in openbare terechtzitting
van de Ve kamer van de Raad van State, op achttien
januari tweeduizend, waar aanwezig waren :
de HH.
Mevr.
J. DE BRABANDERE,
P. LIENARDY,
L. HELLIN,
Chr. NOTEBAERT,
kamervoorzitter,
staatsraad,
staatsraad,
griffier.
De Griffier,
De Voorzitter,
Chr. NOTEBAERT.
J. DE BRABANDERE.
V - 1189-1190N - 13/13