Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2009:ARR.194.111 (2009-06-11)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 194.111 van 11 juni 2009 Ruimtelijke ordening, stedenbouw, leefmilieu
en aanverwante aangelegenheden - Varia (ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu) Beslissing : Vernietiging Verwerping Samenvoeging bekendmaking
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK.
ARREST
nr. 194.111 van 11 juni 2009
in de zaken A. 177.112/VII-36.567
A. 178.795/VII-36.752.
In zake :
Jamila BOUDOFI,
die woonplaats kiest bij
advocaten N. DEVOS en G. VAN DEN EYNDE,
kantoor houdende te GEEL,
Diestseweg 155
tegen :
het Vlaamse Gewest, vertegenwoordigd door de Vlaamse regering,
dat woonplaats kiest bij
advocaat J. NIJS,
kantoor houdende te DENDERMONDE,
Noordlaan 82-84.
--------------------------------------------------------------------------------------------------D E R A A D V A N S T A T E, VIIe K A M E R,
Gezien het verzoekschrift dat Jamila BOUDOFI op 25 september
2006 heeft ingediend om de nietigverklaring te vorderen van de beslissing van de
Vlaamse minister van Openbare Werken, Energie, Leefmilieu en Natuur waarbij de
beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Westerlo
van 15 mei 2006, tot weigering van de aansluiting van de woning te Westerlo,
Gooreinde 38, op het openbare waterdistributienet en tot weigering van de aflevering
van een attest van geen bezwaar, impliciet bevestigd wordt (zaak A. 177.112/VII36.567);
Gezien het verzoekschrift dat Jamila BOUDOFI op 23 november
2006 heeft ingediend om de nietigverklaring te vorderen van de beslissing van de
Vlaamse minister van Openbare Werken, Energie, Leefmilieu en Natuur van
29 september 2006 waarbij deze, uitspraak doend over het beroep tegen de
beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente Westerlo
van 15 mei 2006, beveelt dat de voorlopige aansluiting van het woonhuis te
Westerlo, Gooreinde 38, voorlopig behouden moet blijven tot er een definitieve
uitspraak gedaan is over de stedenbouwkundige staat van het goed (zaak A.
178.795/VII-36.752);
VII-36.567 en 36.752-1/12
Gezien de toelichtende memorie in zaak A. 177.112/VII-36.567
en de regelmatig gewisselde memories van antwoord en van wederantwoord in zaak
A. 178.795/VII-36.752;
Gezien
E. LANCKSWEERDT;
het
verslag
opgemaakt
door
eerste
auditeur
Gelet op de kennisgeving van het verslag aan de partijen en gezien
de regelmatig gewisselde laatste memories in de beide zaken;
Gelet op de beschikkingen van 22 april 2009 waarbij de
terechtzitting bepaald wordt op 28 mei 2009;
Gehoord het verslag van staatsraad A. VANDENDRIESSCHE;
Gehoord de opmerkingen van advocaat A. WYNANTS die, loco
advocaat N. DEVOS verschijnt voor verzoekster, en van advocaat
P. VANDENDAEL die, loco advocaat J. NIJS verschijnt voor de verwerende partij,
in de beide zaken;
Gehoord
E. LANCKSWEERDT;
het
eensluidend
advies
van
eerste
auditeur
Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van
State, gecoördineerd op 12 januari 1973;
OVERWEEGT WAT VOLGT :
- De feiten
1.1.
Artikel 19 van het besluit van de Vlaamse regering van
13 december 2002 houdende reglementering inzake de kwaliteit en levering van
water, bestemd voor menselijke consumptie (hierna : besluit van 13 december 2002),
dat uitvoering geeft aan het decreet van 24 mei 2002 betreffende water bestemd voor
menselijke aanwending, bepaalt :
"§1. De exploitant van het openbare waterdistributienetwerk, desgevallend met
instemming van de gemeente, sluit de eigenaar van een woning, gelegen in de
gemeente aan op het bestaande openbare waterdistributienetwerk nadat deze
VII-36.567 en 36.752-2/12
zich akkoord heeft verklaard met de wijze van aanrekening van de kosten en het
verkoopsreglement. Het verzoek wordt ingediend bij de gemeente met een ter
post aangetekende brief.
De exploitant van een openbaar waterdistributienetwerk of desgevallend de
gemeente kan om technische, juridische of economische redenen de aansluiting
weigeren, onder meer als niet (...) gegarandeerd kan worden dat het geleverde
water te allen tijde schoon en gezond blijft.
In geval van weigering stelt de exploitant van een openbaar waterdistributienetwerk, de aanvrager in kennis van de weigering binnen de drie weken na de
aanvraag. De weigering wordt gemotiveerd.
§2. De eigenaar kan tegen de weigering binnen drie weken met een ter post
aangetekende brief beroep aantekenen bij de minister. De minister neemt een
beslissing binnen zestig dagen na ontvangst van het bezwaar. De termijn wordt
geschorst gedurende de tijd die nodig is voor het ontvangen van eventuele
aanvullende inlichtingen van de beroeper. Bij ontstentenis van beslissing
binnen de gestelde termijn wordt het beroep geacht te zijn verworpen.
De minister kan in het geval, bedoeld in § 1, alinea 2, de exploitant van een
openbaar waterdistributienetwerk verplichten om op een andere wijze dan
aansluiting op het openbare waterdistributienetwerk te voorzien in de
noodzakelijke hoeveelheid water bestemd voor menselijke consumptie tegen
dezelfde voorwaarden die de (...) exploitant van een openbaar waterdistributienetwerk toepast op de personen die aangeslotenen zijn op een openbaar
waterdistributienetwerk in de gemeente".
1.2.
Op 20 oktober 2004 koopt verzoekster van de BVBA
GEBRUERS-GHOOS & PROOST een woning gelegen te Westerlo, Gooreinde 38.
Volgens verzoekster beschikt die woning op dat ogenblik niet over een aansluiting
op het waternet. De vroegere bewoners betrokken hun water via het huis nr. 40,
waarmee zij familiale banden hadden.
1.3.
Op 3 november 2004 richt verzoekster volgend aangetekend
schrijven aan het college van burgemeester en schepenen van de gemeente
Westerlo :
"Vandaag woensdag 3 november 2004 heb ik mij aangeboden op de
bouwdienst van uw gemeente teneinde een attest te bekomen waaruit blijkt dat
de gemeente geen bezwaar heeft tegen het uitvoeren van de aankoppeling van
Pidpa.
Ik stel vast dat mij dit attest is geweigerd.
Ik maan u aan en stel u in gebreke om ten laatste op vrijdag 5 november
2004 mij dit attest te bezorgen".
1.4.
Om een aansluiting op de waterleiding te verkrijgen, ziet
verzoekster zich genoodzaakt zich tot de burgerlijke rechter te wenden om een attest
van machtiging te verkrijgen.
VII-36.567 en 36.752-3/12
Nadat er op 24 november 2004 een verstekvonnis was uitgesproken, beslist de rechtbank van eerste aanleg van Turnhout op 17 februari 2005 om
voorlopig de toestand van de partijen te regelen bij toepassing van artikel 19,
tweede lid, van het gerechtelijk wetboek. De gemeente Westerlo wordt veroordeeld
om zich bij PIDPA akkoord te verklaren dan wel alle vereiste attesten aan PIDPA
af te leveren voor uitvoering van een aankoppeling voor huishoudelijk gebruik door
PIDPA in de woning te 2260 Westerlo, Gooreinde 38, totdat over de grond van het
geschil door de rechtbank definitief uitspraak zal zijn gedaan en dit binnen vijf
dagen na de betekening van het vonnis, onder verbeurte van een dwangsom van
2.500 euro par dag vertraging.
Als gevolg van dit vonnis verleent de gemeente Westerlo op
22 februari 2005 aan verzoekster voorlopig, met voorbehoud van alle rechten en
zonder enige nadelige erkenning, de toelating om haar woning aan te sluiten op het
waterleidingnet. Deze aansluiting wordt vervolgens effectief uitgevoerd. Op
16 januari 2006 beslist de rechtbank de aansluiting voorlopig te behouden totdat de
gemeente een definitieve toelating geeft of er een definitieve uitspraak komt over de
weigering van de toelating door de gemeente.
1.5.
Op 15 mei 2006 doet het college van burgemeester en schepenen
van de gemeente Westerlo uitspraak over verzoeksters aanvraag voor het verkrijgen
van een attest van "geen bezwaar" voor een aansluiting van haar woning op het
openbare waterdistributienetwerk. Het college besluit "de aansluiting op het
bestaande openbare waterdistributienetwerk, (...) te weigeren en zodoende de
machtiging tot uitvoering van of de aflevering van een attest van geen bezwaar tegen
de aankoppeling voor huishoudelijk watergebruik door PIDPA (...) te weigeren".
De weigering is gemotiveerd als volgt :
"Gelet op het feit dat door de voorlopige aansluiting op het openbare
waterdistributienetwerk van de woning, Gooreinde 38, er technische problemen
zijn ontstaan in de woning, Gooreinde 40. Dat blijkt dat de woning Gooreinde
38 technisch niet voldoende uitgerust is voor de aansluiting, zonder hinder te
veroorzaken voor de naburen (cfr. nota van de technische dienst
d.d. 09.05.2006);
Overwegende dat daarenboven de splitsing van de eigendom in twee
gekoppelde woningen vanuit stedenbouwkundig oogpunt niet aanvaardbaar is
(cfr. beslissing SC d.d. 22.09.2003 en verslag van de vergadering met Arohm
d.d. 07.10.2003)".
1.6.
Met een aangetekend schrijven van 31 mei 2006 stelt verzoeksters
raadsman beroep in tegen deze beslissing. In essentie wordt betoogd dat het
argument als zou er om stedenbouwkundige redenen geen machtiging van
VII-36.567 en 36.752-4/12
aansluiting kunnen worden verleend, niet opgaat. Verzoekster en haar kinderen
worden beroofd van hun fundamenteel recht op een menswaardig leven, wat immers
niet mogelijk is zonder drinkwatervoorziening. Er wordt stilgestaan bij het vonnis
van de rechtbank van 16 januari 2006, en vervolgens worden een aantal juridische
argumenten aangevoerd op grond waarvan een aansluiting op de waterleiding dient
te worden toegestaan.
1.7.
In een nota van 28 augustus 2006 deelt de Vlaamse Milieumaatschappij, afdeling Water, aan de Vlaamse minister van Openbare Werken, Energie,
Leefmilieu en Natuur mee dat de bestaande huisaansluiting (gerealiseerd op 1 maart
2006) volgens haar behouden dient te blijven tot zolang er geen definitieve uitspraak
is gebeurd over de stedenbouwkundige staat van het goed.
1.8.
Op 25 september 2006 stelt verzoekster beroep in tegen de
(volgens haar) impliciete bevestiging door de Vlaamse minister van Openbare
Werken, Energie, Leefmilieu en Natuur van de beslissing van het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente Westerlo van 15 mei 2006. Dit is de
eerste bestreden beslissing (zaak A. 177.112/VII-36.567).
1.9.
Op 29 september 2006 wordt de tweede hier bestreden beslissing
genomen (zaak A. 178.795/VII-36.752). Zij luidt :
"Gelet op het decreet van 24 mei 2002 betreffende water bestemd voor
menselijke aanwending,
Gelet op het besluit van de Vlaamse regering van 13 december 2002
houdende reglementering inzake de kwaliteit en levering van water, bestemd
voor menselijke consumptie, inzonderheid op artikel 19 dat stelt dat de
gemeente om technische, juridische of economische redenen de aansluiting op
het bestaande openbare waterdistributienetwerk kan weigeren.
Gelet op het beroep ingesteld op 1 juni 2006 tegen de beslissing van de
Gemeente Westerlo van 15 mei 2006 om geen attest af te leveren voor
aansluiting van de woning op het openbaar waterdistributienetwerk.
Gelet op nota van Pidpa van 27 juni 2006 waarbij verklaard wordt dat er op
22 februari 2006 een contract van waterbevoorrading afgesloten werd met
Boudofi Jamila, wonende Gooreinde 38 te Westerlo en de aansluiting effectief
uitgevoerd werd op 1 maart 2006
Gelet op de brief van Pidpa waarbij deze verklaart nooit te zijn ingelicht over
technische moeilijkheden in het woonhuis Gooreinde 40, die zouden veroorzaakt worden door de aansluiting van het woonhuis Gooreinde 38;
Gelet op het argument dat de gemeente Westerlo de splitsing van de
eigendom gelegen Gooreinde 38-40 vanuit stedenbouwkundig oogpunt niet
aanvaardbaar is;
BESLUIT:
Artikel 1. De huidige aansluiting van het woonhuis gelegen Gooreind 38, dient
voorlopig behouden te blijven tot zolang er geen definitieve uitspraak gebeurd
is over de stedenbouwkundige staat van het goed en waarbij deze beslissing
VII-36.567 en 36.752-5/12
evenwel geen enkele uitspraak doet over de stedenbouwkundige staat van het
onroerend goed".
1.10.
Met een schrijven van 29 september 2006 wordt de tweede
bestreden beslissing betekend aan verzoeksters raadslieden.
2. De ontvankelijkheid van het beroep inzake A. 177.112/VII-36.567
2.1.
Verzoekster bestrijdt in deze zaak het ministerieel besluit waarbij
de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente
Westerlo van 15 mei 2006 "impliciet bevestigd" wordt. Het gaat eigenlijk om de
stilzwijgende verwerping van het overeenkomstig artikel 19, § 2, van het besluit van
13 december 2002 door verzoekster ingestelde beroep tegen de beslissing van het
college van burgemeester en schepenen.
Aangezien de minister op 29 september 2006 expliciet uitspraak
gedaan heeft over datzelfde beroep en aangezien noch uit de tekst van artikel 19, § 2,
van het besluit van 13 december 2002, noch uit het decreet van 24 mei 2002 waarin
die bepaling haar grondslag vindt, blijkt dat de minister louter door het verstrijken
van de termijn zijn bevoegdheid om te beslissen verloren heeft, moet aangenomen
worden dat de stilzwijgende beslissing opgeslorpt is door de uitdrukkelijke
beslissing van 29 september 2006. Aldus is de stilzwijgende beslissing uit het
rechtsverkeer verdwenen, zodat het ertegen ingediende annulatieberoep niet langer
ontvankelijk is.
2.2.
In haar laatste memorie stelt verzoekster terecht dat de verwerende
partij, omdat zij pas na het indienen van het beroep formeel een beslissing genomen
heeft, verantwoordelijk is voor de kosten die zij gemaakt heeft en dat de verwerende
partij haar die kosten moet terugbetalen.
3. De ontvankelijkheid van het beroep inzake A. 178.795/VII-36.752
3.1.
Volgens de verwerende partij heeft verzoekster geen belang bij
het beroep, aangezien het bestreden besluit haar reeds voorlopig een aansluiting op
het waterleidingnet garandeert en zij, mocht de aansluiting later toch nog geweigerd
worden omdat er stedenbouwkundige bezwaren bestaan tegen de opsplitsing van de
woongelegenheden, zich daartegen bij de Raad van State kan verweren. Voorts heeft
de vernietiging van het bestreden besluit niet tot gevolg dat de minister zijn
VII-36.567 en 36.752-6/12
beslissing moet heroverwegen, maar wel dat de stilzwijgende beslissing definitief
wordt. Bovendien rijst de vraag naar het wettig karakter van het belang omdat
niemand rechten kan putten uit een illegale situatie en de vaststelling dat er
stedenbouwkundige inbreuken gepleegd zijn, tot gevolg zal hebben dat de
aansluiting ongedaan gemaakt kan worden.
3.2.
Verzoekster repliceert dat zij er belang bij heeft dat haar
voorlopige aansluiting op het waterleidingnet definitief wordt. In de huidige situatie
bevindt zij zich in de onzekerheid omtrent de mogelijke bewoning van het pand en
heeft het pand een lagere verkoopwaarde. Zij betoogt voorts dat het bestreden besluit
zodanig geformuleerd is dat de voorlopigheid van haar aansluiting wegvalt zodra er
uitspraak is over de stedenbouwkundige staat van het goed, maar het valt niet in te
zien hoe zij dan nog een beroep bij de Raad van State zou kunnen instellen.
Overigens worden de hypothetische bezwaren van stedenbouwkundige aard door de
verwerende partij niet nader toegelicht en is zelfs de impliciete weigering niet
definitief.
3.3.
Het college van burgemeester en schepenen van de gemeente
Westerlo heeft de aansluiting op het waterleidingnet van de eigendom van
verzoekster geweigerd. Zij heeft dan een voorlopige aansluiting afgedwongen bij de
rechter. Zij beoogt evenwel een definitieve aansluiting te verkrijgen en daarom heeft
zij administratief beroep ingediend tegen de weigeringsbeslissing van het college
van burgemeester en schepenen, in de hoop dat de minister haar die definitieve
toelating zou verlenen. De minister heeft het beroep niet ingewilligd, maar de
voorlopige toestand verder bestendigd totdat er een uitspraak is over de stedenbouwkundige staat van het goed.
3.4.
De vernietiging van het bestreden besluit zal de minister dwingen
zijn beslissing van 29 september 2006 opnieuw te overwegen en daarbij rekening te
houden met het annulatiearrest. Mogelijk zal hij daarin lezen dat stedenbouwkundige
motieven geen reden kunnen zijn om een wateraansluiting te weigeren. Verzoekster
vindt daarin een voldoende belang om de beslissing van de minister te bestrijden.
3.5.
Volgens de verwerende partij kan de minister na een vernietigingsarrest geen beslissing meer nemen omdat krachtens artikel 19, §2, van het
besluit van 13 december 2002 het beroep geacht wordt verworpen te zijn omdat er
binnen de zestig dagen niet over het beroep beslist werd.
VII-36.567 en 36.752-7/12
Die redenering wordt niet bijgevallen. Aangezien uit artikel 19,
§2, van het besluit van 13 december 2002 niet blijkt dat de minister door het
verstrijken van de termijn om uitspraak te doen over het administratief beroep zijn
bevoegdheid om te beslissen verliest, belet niets hem na een vernietigingsarrest zijn
beslissing opnieuw te heroverwegen. Hij is daartoe in het onderhavige geval zelfs
verplicht, aangezien hij initieel reeds van oordeel was zich niet te kunnen neerleggen
bij een stilzwijgende verwerping, uit kracht van wet, van het beroep.
3.6.
Het belang van verzoekster gaat niet teloor door de vaststelling
dat er een illegale stedenbouwkundige situatie kan worden vastgesteld. Dat zou
enkel het geval zijn wanneer inbreuken op de stedenbouwwetgeving sowieso
beletten dat de woning van verzoekster op het waternet aangesloten wordt.
3.7.
De exceptie wordt verworpen.
- Het beroep inzake A. 178.795/VII-36.752 ten gronde
4.1.
In het tweede middel voert verzoekster de schending aan van
artikel 19 van het besluit van 13 december 2002, doordat het bestreden besluit steunt
op het stedenbouwkundig statuut van de woning van verzoekster terwijl deze reden
niet behoort tot de technische, juridische of economische redenen op grond waarvan
volgens de genoemde bepaling een wateraansluiting geweigerd mag worden.
Zij verwijst naar de memorie van toelichting bij artikel 5 van het
decreet van 24 mei 2002 (Vl. Parl., Parl. Doc. 2001-2002, stuk 1045/1, p. 8) waaruit
blijkt dat de exploitant van een openbaar waterdistributienetwerk verplicht is om een
woning "op eenvoudige vraag van de eigenaar" aan te sluiten en dat hiervan
afgeweken kan worden "indien kan aangetoond worden dat het technisch of
financieel niet haalbaar is of omwille van redenen die te maken hebben met milieu
en natuurbehoud". Artikel 19 van het besluit van 13 december 2002, waarin
uitdrukkelijk de gronden voor weigering van een aansluiting worden aangewezen,
moet in dat licht gelezen worden.
Te dezen heeft de minister een definitieve aansluiting geweigerd
wegens de "stedenbouwkundige staat van het goed". Die reden kan, volgens
verzoekster, een definitieve weigering niet onderbouwen omdat zij niets te maken
heeft "met technische of financiële haalbaarheid of met volksgezondheid, milieu en
natuurbehoud" en daarom schendt het bestreden besluit, in de mate het alleen maar
VII-36.567 en 36.752-8/12
een voorlopige aansluiting bevestigt en de definitieve aansluiting afhankelijk maakt
van een oplossing van het stedenbouwkundige probleem en dus weigert, het
genoemde artikel 19 van het besluit van 13 december 2002.
In het daarbij aansluitende derde middel voert verzoekster de
schending aan van de wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering
van de bestuurshandelingen doordat het motief waarin gesteld wordt dat de splitsing
van de eigendom gelegen Gooreinde 38-40 vanuit stedenbouwkundig oogpunt niet
aanvaardbaar is, een verkeerd motief is omdat de splitsing van de eigendom "een
voldongen feit is" en het bestuur daaromtrent niets hoeft te aanvaarden.
4.2.
De verwerende partij antwoordt dat inbreuken op stedenbouwkundige bepalingen gevolgen kunnen hebben voor andere reeds genomen beslissingen,
dat niemand rechten kan putten uit een misdrijf, dat de memorie van toelichting bij
het decreet niet relevant ingeroepen kan worden om inhoud te geven aan de
begrippen "technische, juridische of economische redenen" die in het besluit van
13 december 2002 vermeld zijn, dat "juridische redenen" ruimer zijn dan de redenen
van milieu en natuurbehoud en ook stedenbouwkundige motieven omvatten. Zij stelt
ook dat het bestreden besluit wel degelijk aanduidt waarom er slechts een voorlopige
aansluiting gegeven wordt, dat kritiek op de beslissing van het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente Westerlo van 15 mei 2006 hier niet
relevant is en dat verzoekster uit het oog verliest dat de stedenbouwreglementering
de openbare orde raakt zodat overtredingen repercussies hebben voor de situatie van
verzoekster.
4.3.
Verzoekster beklaagt er zich over dat haar geen definitieve
aansluiting verleend wordt en dat de verwijzing in de bestreden beslissing naar
stedenbouwkundige motieven in het licht van artikel 19 van het besluit van
13 december 2002 geen deugdelijke grondslag kan vormen voor dat weigeringsbesluit. Volgens haar kan het motief dat de splitsing van de eigendom vanuit
stedenbouwkundig oogpunt niet aanvaardbaar is, geen grondslag vormen voor de
weigering.
4.4.
Het bestreden besluit stelt de beslissing over de definitieve
aansluiting uit en maakt ze afhankelijk van een "definitieve uitspraak (...) over de
stedenbouwkundige staat van het goed". Het enige motief dat daarop betrekking
heeft is dat "de splitsing van de eigendom gelegen Gooreinde 38-40 vanuit
stedenbouwkundig oogpunt niet aanvaardbaar is". Daarmee maakt de minister het
VII-36.567 en 36.752-9/12
desbetreffende argument uit de beroepen beslissing van het college van burgemeester en schepenen, hoewel het daar ten overvloede was aangevoerd, tot het dragende
motief van zijn besluit.
4.5.
De weigering steunt op de vaststelling dat het betrokken pand
gesplitst is in twee woongelegenheden en dat zulks stedenbouwkundig niet
aanvaarbaar is. Er wordt evenwel niet aangeduid welke stedenbouwkundige
overtreding er te dezen begaan zou zijn noch waarom de eventuele onregelmatige
splitsing precies tegen verzoekster uitgespeeld kan worden. Uit de in het dossier
neergelegde stukken blijkt overigens dat de woningen nrs. 38 en 40 reeds lang -zelfs
vóór de stedenbouwwet van 1962- afzonderlijk bewoond worden en dat de gemeente
op beide adressen personen in het bevolkingsregister ingeschreven heeft. De
algemeenheid van het motief laat verzoekster niet toe concreet te begrijpen waarom
de splitsing van het pand moest leiden tot de weigering om haar aan te sluiten.
4.6.
Maar er is meer. De verwerende partij maakt niet duidelijk
waarom het bestuur een louter stedenbouwkundig probleem, zelfs wanneer daar
strafrechtelijke gevolgen aan verbonden kunnen zijn - de onregelmatig doorgevoerde
splitsing van de eigendom Gooreinde 38 en 40- kan aangrijpen om een wateraansluiting te weigeren. Dat kan immers naar luid van artikel 19, §1, tweede lid, van het
besluit van 13 december 2002 alleen wanneer daarvoor "technische, juridische of
economische redenen" worden aangevoerd. Die bepaling vormt een uitzondering op
de regel, vermeld in het eerste lid, dat een eigenaar van een woning die zich akkoord
verklaart met de leveringsvoorwaarden, aangesloten wordt en moet dan ook
beperkend uitgelegd worden.
4.7.
Volgens de verwerende partij vormt een stedenbouwkundige
onregelmatigheid een "juridische reden" die een weigering tot aansluiting
verantwoordt. Artikel 19 van het besluit van 13 december 2002 bepaalt de inhoud
van dat begrip niet nader. De parlementaire voorbereiding van het decreet van 24
mei 2002 die verzoekster citeert laat ook geen eenduidige conclusie toe: er wordt
gesteld dat een afwijking op de aansluitingsverplichting slechts mogelijk is wanneer
de aansluiting "technisch of financieel niet haalbaar is" of omwille van redenen die
te maken hebben met "milieu en natuurbehoud"; er wordt dan verwezen naar criteria
van volksgezondheid, van maatschappelijke of milieukundige aard en van
technologische en financiële aard die concreet afgewogen moeten worden. Het is
niet duidelijk onder welk criterium "een juridische reden" ondergebracht kan
worden.
VII-36.567 en 36.752-10/12
Enkel vanuit een zeer algemene benadering van de tekst zou
gesteld kunnen worden dat een stedenbouwkundige onregelmatigheid een juridisch
probleem vormt en dat daarin dan een "juridische reden" ontwaard kan worden om
de aansluiting te weigeren. Dat strookt evenwel niet met de beperkende uitleg die
het begrip moet krijgen en die moet beletten dat het bestuur omzeggens elk probleem
als een "juridische reden" kan aangrijpen om de wateraansluiting te weigeren.
Bij gebrek aan duidelijkheid in de regelgeving vormt, algemeen
gezien, een stedenbouwkundige onregelmatigheid geen juridische reden om een
wateraansluiting te weigeren. De verwerende partij toont in ieder geval niet aan
waarom dat in het concrete geval van verzoekster dan wel anders zou moeten zijn.
4.8.
Het tweede en derde middel is in de aangegeven mate gegrond,
OM DIE REDENEN
BESLIST DE RAAD VAN STATE:
Artikel 1.
De zaken A. 177.112/VII-36.567 en A. 178.795/VII-36.752
worden gevoegd.
Artikel 2.
Het beroep inzake A. 177.112/VII-36.567 wordt verworpen.
Artikel 3.
Vernietigd wordt de beslissing van de Vlaamse minister van
Openbare Werken, Energie, Leefmilieu en Natuur van 29 september 2006 waarbij
deze, uitspraak doend over het beroep tegen de beslissing van het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente Westerlo van 15 mei 2006, beveelt dat
de voorlopige aansluiting van het woonhuis te Westerlo, Gooreinde 38, voorlopig
behouden moet blijven tot er een definitieve uitspraak gedaan is over de stedenbouwkundige staat van het goed.
VII-36.567 en 36.752-11/12
Artikel 4.
Dit arrest zal worden bekendgemaakt op dezelfde wijze als het
vernietigde besluit.
Artikel 5.
De kosten van de beroepen, bepaald op 350 euro, komen ten laste
van de verwerende partij.
Aldus te Brussel uitgesproken in openbare terechtzitting, op
elf juni tweeduizend en negen, door de VIIe kamer, die was samengesteld uit :
de HH.
L. HELLIN,
kamervoorzitter,
Mevr.
A. VANDENDRIESSCHE,
E. BREWAEYS,
E. IMPENS,
staatsraad,
staatsraad,
griffier.
De griffier,
De voorzitter,
E. IMPENS.
L. HELLIN.
VII-36.567 en 36.752-12/12
