Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2010:ARR.202.008 (2010-03-17)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 202.008 van 17 maart 2010 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Stedenbouw en ruimtelijke
ordening - Reglementen Beslissing : Vernietiging Samenvoeging bekendmaking
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 202.008 van 17 maart 2010
in de zaken A. 171.193/X-12.751 (I)
A. 173.675/X-12.878 (II)
A. 173.676/X-12.879 (III).
In zake:
I.
II.
III.
- de n.v. AMSTO
- de n.v. PROJECTONTWIKKELING
- de n.v. REYVISSCHE INVEST
- de n.v. AMSTO
- de n.v. PROJECTONTWIKKELING
de n.v. REYVISSCHE INVEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Dirk Lindemans en Filip De Preter
kantoor houdend te 1000 BRUSSEL
Keizerslaan 3
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
I. + II. + III.
het VLAAMSE GEWEST, vertegenwoordigd door de Vlaamse
regering
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Paul Aerts
kantoor houdend te 9000 GENT
Coupure 5
bij wie woonplaats wordt gekozen
--------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de beroepen
1.
Het beroep, ingesteld op 20 maart 2006, strekt tot de
nietigverklaring van het besluit van 16 december 2005 van de Vlaamse regering
houdende de definitieve vaststelling van het gewestelijk ruimtelijk uitvoeringsplan
“afbakening grootstedelijk gebied Gent”. (zaak I. A. 171.193)
Het beroep, ingesteld op 6 juni 2006, strekt tot de nietigverklaring
van het besluit van 9 maart 2006 van de Vlaamse minister van Financiën en
Begroting en Ruimtelijke Ordening houdende verwerping van het beroep ingesteld
tegen het uitblijven van een beslissing van de bestendige deputatie van de
provincieraad van Oost-Vlaanderen over het beroep ingesteld tegen het uitblijven
van een beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de stad Gent
X-12.751-12.878-12.879-1/14
over een aanvraag tot het verkavelen van een perceel gelegen te Gent,
Rijvisschestraat, kadastraal bekend sectie A, nrs. 17/b, 18/a, 26/a, 27/a, 28/k2 en
28/l2. (zaak II. A.173.675)
Het beroep, ingesteld op 6 juni 2006, strekt tot de nietigverklaring
van het besluit van 9 maart 2006 van de Vlaamse minister van Financiën en
Begroting en Ruimtelijke Ordening houdende verwerping van het beroep ingesteld
tegen het uitblijven van een beslissing van de bestendige deputatie van de
provincieraad van Oost-Vlaanderen over het beroep ingesteld tegen het uitblijven
van een beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de stad Gent
over een aanvraag tot het bouwen van een ecologisch bedrijvenpark bestaande uit
drie identieke gebouwen op een perceel gelegen te Gent, Rijvisschestraat, kadastraal
bekend sectie A, nrs. 17/b, 11/b, 18/a en 29/a2 (deel). (zaak III. A.173.676)
II. Verloop van de rechtspleging
2.
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend
en de verzoekende partijen hebben een memorie van wederantwoord ingediend in
alle zaken.
Auditeur Ann Van Mingeroet heeft een verslag opgesteld in alle
zaken.
De verzoekende partijen hebben een laatste memorie ingediend
en de verwerende partij heeft een laatste memorie ingediend in alle zaken.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 25 september 2009 in alle zaken.
Kamervoorzitter Roger Stevens heeft verslag uitgebracht in alle
zaken.
Advocaat Filip De Preter, die verschijnt voor de verzoekende
partijen, en advocaat Inneke Bockstaele, die loco advocaat Paul Aerts verschijnt
voor de verwerende partij, zijn gehoord in alle zaken.
X-12.751-12.878-12.879-2/14
Auditeur Ann Van Mingeroet heeft een met dit arrest gedeeltelijk
eensluidend advies gegeven in alle zaken.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
De verzoekende partijen zijn eigenaars van een reeks percelen
gelegen te Gent, Zwijnaarde.
Deze percelen vormen één aaneengesloten stuk grond, dat
begrensd wordt door de Rijvisschestraat in het zuiden, een oude spoorwegberm in
het oosten, de autosnelweg Brussel-Kust in het noorden en een kantorenpark in het
westen.
De verzoekende partijen omschrijven deze percelen nog als volgt
in de verzoekschriften:
“De Rijvisschestraat zelf is een woonstraat. De bebouwing aan deze straat
was in oorsprong gesloten bebouwing, ingeplant op de rooilijn of op korte
afstand van de rooilijn. Recent werden echter enkele nieuwe villa’s gebouwd.
De Rijvisschestraat ontsluit ook het genoemde kantorenpark.
De percelen van de verzoekende partijen liggen grotendeels achter deze
woningen. De verzoekende partijen hebben evenwel ook de spoorwegberm én
een van de woningen in eigendom”.
Het wordt niet betwist dat deze percelen volgens het bij koninklijk
besluit van 14 september 1977 vastgestelde gewestplan Gentse en Kanaalzone
gelegen zijn in woongebied.
3.2.
Bij besluit van 22 oktober 2004 van de Vlaamse regering wordt
het ontwerp van gewestelijk ruimtelijk uitvoeringsplan (hierna : RUP) “afbakening
grootstedelijk gebied Gent” voorlopig vastgesteld.
Het ontwerp gewestelijk RUP omvat naast de grenslijn de
volgende deelprojecten:
“Deelproject 1A-stedelijk woongebied Wolfput (plan 1)
Deelproject 1B-stedelijk woongebied Buntstraat (plan 2)
Deelproject 1C-stedelijk woongebied Lange Velden (plan 3)
Deelproject 1D-stedelijk woongebied Pantserschipstraat (plan 4)
Deelproject 1E-stedelijk woongebied Holstraat (plan 5)
Deelproject 1F-stedelijk woongebied Achtendries 3 (plan 6)
Deelproject 1G-stedelijk woongebied Achtendries 2 (plan 6)
X-12.751-12.878-12.879-3/14
Deelproject 1H-stedelijk woongebied Achtendries 1 (plan 6)
Deelproject 1I-stedelijk woongebied Oude Bareel (plan 7)
Deelproject 1J-stedelijk woongebied Syngemkouter (plan 8)
Deelproject 1K-stedelijk woongebied Westveld A (plan 9)
Deelproject 1L-stedelijk woongebied Westveld B (plan 9)
Deelproject 1M-stedelijk woongebied Nijverheidskaai (plan 10)
Deelproject 1N-stedelijk woongebied Sint-Denijs-Westrem Dorp (plan 11)
Deelproject 1O-stedelijk woongebied Schansakker (plan 1)
Deelproject 2A-randstedelijk woongebied Moerkensheide (plan 12)
Deelproject 2B-randstedelijk woongebied Hoog-Latem (plan 13)
Deelproject 2C-randstedelijk woongebied Belzele (plan 14)
Deelproject 2D-randstedelijk woongebied Hollebeekwijk (plan 15)
Deelproject 2E-randstedelijk woongebied Bommelhoek (plan 16)
Deelproject 2F-randstedelijk woongebied Droogte (plan 17)
Deelproject 3A-gemengd regionaal bedrijventerrein R4/N70 Oostakker
Noord (plan 18)
Deelproject 3B-gemengd regionaal bedrijventerrein R4/N70 Oostakker Zuid
(plan 18)
Deelproject 3C-gemengd regionaal bedrijventerrein R4/N9 Melle (plan 19)
Deelproject 3D-gemengd regionaal bedrijventerrein R4 Merelbeke (plan 20)
Deelproject 3E-gemengd regionaal bedrijventerrein ’t Eilandje (plan 21)
Deelproject 3F-gemengd regionaal bedrijventerrein Domo (plan 21)
Deelproject 4-R4 Oost knooppunt 33 (plan 1)
Deelproject 5-randstedelijk groengebied Kalevallei (plan 14)
Deelproject 6A-groenpool vliegveld Oostakker-Lochristi (plan 18)
Deelproject 6B-groenpool Gentbrugse Meersen-Damvallei (plan 22)
Deelproject 6C-groenpool Parkbos (plan 13)”.
3.3.
Het openbaar onderzoek wordt georganiseerd van 10 januari 2005
tot 10 maart 2005.
3.4.
De verzoekende partijen dienen ter gelegenheid van het openbaar
onderzoek op 4 maart 2005 een bezwaarschrift in. Hun bezwaren hebben betrekking
op deelproject 6C - groenpool Parkbos en meer bepaald op de vier bestemmingen
die door het ontwerp in dit gebied worden voorgesteld, met name artikel 3
(natuurgebied), artikel 6 (projectzone voor kantoorachtigen), artikel 7 (woongebied)
en artikel 10 (bufferbosgebied). De bezwaren hebben eveneens betrekking op de
bestemming in overdruk op grond van artikel 1 en in het bijzonder op het bijzonder
symbool “Dreef” dat aangeduid is op de oude spoorwegbedding.
De verzoekende partijen betwisten in hun bezwaarschrift tevens
de bevoegdheid van het Vlaamse Gewest in deze aangelegenheid en stellen dat,
gelet op het subsidiariteitsbeginsel, niet het Gewest, maar wel de gemeente bevoegd
was om de bestemmingsvoorschriften voor dit gebied te bepalen.
X-12.751-12.878-12.879-4/14
3.5.
Door de gemeenteraden van de gemeenten De Pinte, Evergem,
Lochristi, Lovendegem, Merelbeke, Sint-Martens-Latem en de stad Gent worden
adviezen verleend.
De provincieraad van de provincie Oost-Vlaanderen brengt op
9 maart 2005 advies uit.
Op 28 juni 2005 wordt door VLACORO advies verleend.
3.6.
Bij besluit van 16 december 2005 wordt het gewestelijk RUP
“afbakening grootstedelijk gebied Gent” definitief vastgesteld.
Dit is het bestreden besluit in de zaak A.171.193/X-12.751.
Uit de vergelijking met het voorlopig vastgesteld gewestelijk RUP
blijkt dat het bufferbosgebied (artikel 10) op de percelen van de verzoekende
partijen is weggelaten.
Het bestreden besluit overweegt dienaangaande wat volgt:
“Overwegende dat in sommige opmerkingen, bezwaren en adviezen en in
het advies van Vlacoro het nut van het bufferbosgebied aan de E40 in vraag is
gesteld; dat gelet op de zeer beperkte afstand tussen het bufferbosgebied en de
woningen en gelet op de daar gesitueerde instelling, in overeenstemming met
het advies van Vlacoro volgende aanpassingen zijn doorgevoerd :
- het bufferbosgebied is omgezet naar de bestemming van de aanpalende
percelen, te weten agrarisch gebied, met name agrarisch gebied, woongebied
en projectzone voor kantoorachtigen;
- de ontsluiting van de projectzone voor kantoorachtigen wordt niet meer
mogelijk gemaakt via een nieuw aan te leggen ontsluitingsweg, maar moet
gebeuren via bestaande wegen;
- er zijn bepalingen opgenomen omtrent de mogelijkheden voor
zonevreemde gemeenschapsvoorzieningen”.
3.7.
Intussen dienen de verzoekende partijen in de zaak
A.173.675/X-12.878 bij de stad Gent een aanvraag in tot het verkavelen van een
perceel gelegen te Gent, Rijvisschestraat, kadastraal bekend sectie A, nrs. 17/b, 18/a,
26/a, 27/a, 28/k2 en 28/l2, voor de bouw van 76 eengezinswoningen en een
appartementsgebouw van 14 woongelegenheden.
De verzoekende partijen tekenen op 20 oktober 2004 bij de
bestendige deputatie van de provincieraad van Oost-Vlaanderen beroep aan tegen
het uitblijven van een beslissing van het college van burgemeester en schepenen van
de stad Gent.
Op 10 januari 2005 tekenen de verzoekende partijen bij de
verwerende partij beroep aan wegens het uitblijven van een beslissing van de
bestendige deputatie van de provincieraad van Oost-Vlaanderen.
X-12.751-12.878-12.879-5/14
Bij besluit van 9 maart 2006 van de Vlaamse minister van
Financiën en Begroting en Ruimtelijke Ordening wordt dit beroep verworpen.
Dit is het bestreden besluit in de zaak A.173.675/X-12.878.
In dit besluit wordt, naast andere overwegingen, onder meer
vastgesteld dat de grond volgens het gewestelijk RUP “afbakening grootstedelijk
gebied Gent” gelegen is in de zone 6C - deelproject Parkbos en dat het project
volgens dit plan voor het overgrote deel gelegen is in “nat natuurgebied” en voor
een kleiner deel in “woongebied”, om te besluiten dat de aanvraag “voor een groot
deel” niet in overeenstemming is met de stedenbouwkundige voorschriften.
3.8.
Intussen dient de verzoekende partij in de zaak
A.173.676/X-12.879 een aanvraag in voor het bouwen van een ecologisch
bedrijvenpark bestaande uit drie identieke gebouwen op een perceel gelegen te Gent,
Rijvisschestraat, kadastraal bekend sectie A, nrs. 17/b, 11/b, 18/a en 29/a2 (deel).
Op 20 oktober 2004 tekent de verzoekende partij bij de bestendige
deputatie van de provincieraad van Oost-Vlaanderen beroep aan tegen het uitblijven
van een beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de stad Gent.
Op 10 januari 2005 tekent de verzoekende partij beroep aan bij de
verwerende partij tegen het uitblijven van een beslissing van de bestendige deputatie
van de provincieraad van Oost-Vlaanderen.
Op 9 maart 2006 verwerpt de Vlaamse minister van Financiën en
Begroting en Ruimtelijk Ordening dit beroep.
Dit is het bestreden besluit in de zaak A.173.676/X-12.879.
In dit besluit wordt, naast andere overwegingen, onder meer
vastgesteld dat het perceel volgens het gewestelijk RUP “afbakening grootstedelijk
gebied Gent” gelegen is in de zone 6C - deelproject Parkbos.
Het bestreden besluit stelt verder:
“Deze zone voorziet deels in een ‘nat natuurgebied’ (artikel 3), deels in een
‘projectzone voor kantoorachtigen’ (artikel 6), en deels in een
‘bufferbosgebied’ (artikel 10)”.
Na de stedenbouwkundige voorschriften geciteerd te hebben, stelt
het bestreden besluit het volgende:
“Slechts één van de drie kantoorgebouwen is gelegen in de ‘zone voor
kantoorachtigen’. Bovendien bestaan de kantoorgebouwen uit vijf verdiepingen
terwijl in het uitvoeringsplan slechts vier verdiepingen worden toegestaan.
Hieruit blijkt dat de aanvraag voor een groot deel niet in overeenstemming is
met de stedenbouwkundige voorschriften.
(...)
X-12.751-12.878-12.879-6/14
18/ In artikel 6 van het bovengenoemd ruimtelijk uitvoeringsplan wordt
gesteld dat de hoofdontsluiting van de projectzone voor kantoorachtigen moet
gericht worden op de N43, en dat de verdere ontwikkeling van de projectzone
slechts mogelijk is voor zover een ontsluiting is gerealiseerd naar de N43
doorheen het bufferbosgebied. Deze ontsluiting is nog niet gerealiseerd of
gepland; de projectzone kan bijgevolg - volgens aangehaald artikel - nog niet
aangesneden worden”.
IV. Samenvoeging
4.
De drie zaken worden wegens samenhang gevoegd.
V. Ontvankelijkheid in de zaak A. 171.193
5.1.
De verwerende partij werpt in de memorie van antwoord de
volgende exceptie op:
“Verzoekende partijen kunnen slechts een annulatieberoep instellen in de
mate van hun belang.
Het bezwaarschrift van verzoekende partijen en de in het annulatieberoep
ingeroepen middelen hebben enkel betrekking op het deelproject 6C Groenpool Parkbos (grafisch plan 13).
Gelet op de opdeling van het Gewestelijk Ruimtelijk Uitvoeringsplan in
deelprojecten naast de vastlegging van de grenslijn en het duidelijk afgelijnd
belang van verzoekende partijen, is het rechtens vereiste belang van
verzoekende partijen beperkt tot het deelproject 6C - Groenpool Parkbos. Een
eventuele vernietiging zal geen afbreuk doen aan de algemene economie van
het GRUP.
De vordering tot nietigverklaring is derhalve slechts ontvankelijk in zoverre
gericht tegen het deelproject 6C - Groenpool Parkbos (grafisch plan 13)”.
5.2.
Zowel in het verzoekschrift als in de memorie van wederantwoord
stellen de verzoekende partijen daar geen bezwaar tegen te hebben. In de laatste
memorie voegen zij daar nog aan toe dat “zij hun middelen ook gericht hebben
tegen de wijze waarop de gemeenschappelijke voorschriften voor het bewuste
deelproject 6c zijn geformuleerd” en dat zij “benadrukken dat voor hun percelen het
RUP volledig dient te worden vernietigd, met inbegrip van die algemene
voorschriften”.
5.3.
Een gewestelijk RUP is in beginsel één en ondeelbaar. Een
gedeeltelijke nietigverklaring is bijgevolg enkel mogelijk indien vaststaat dat het
betreffende gebiedsdeel afgesplitst kan worden van de rest van het plan en dat de
overheid ook afgezien van het afgesplitste gedeelte voor het overige dezelfde
beslissing zou hebben genomen. Er anders over oordelen zou tot gevolg hebben dat
X-12.751-12.878-12.879-7/14
de Raad van State zich op het domein van de beleidsuitoefening van de betrokken
overheid zou begeven en zou overgaan tot hervorming, en niet nietigverklaring, van
de beslissing waarvan het betreffende gebiedsdeel een onlosmakelijk onderdeel is,
vermits het plan voor het overige hoe dan ook zou blijven bestaan.
Gelet op de opdeling van het gewestelijk RUP in verschillende
deelprojecten, gelet op het feit dat de verzoekende partijen zelf hun belang beperken
tot hun percelen, die deel uitmaken van het deelproject 6C - groenpool Parkbos en
gelet op het standpunt van de verwerende partij die vraagt de nietigverklaring te
beperken tot het betrokken deelproject in zijn geheel, dient te worden vastgesteld
dat de verzoekende partijen slechts belang hebben bij een partiële nietigverklaring,
beperkt tot het desbetreffende deelproject, en dat dergelijke vernietiging mogelijk
is zonder afbreuk te doen aan de algemene economie van het plan.
De exceptie is gegrond.
VI. Onderzoek van de middelen
A. Het eerste middel in de zaak A. 171.193
Uiteenzetting van het middel
6.
De verzoekende partijen zetten het eerste middel als volgt uiteen
in het verzoekschrift:
“1. Eerste middel
Genomen uit, de schending van artikel 42 van het Decreet van 18 mei 1999
houdende de organisatie van de ruimtelijke ordening en van de beginselen van
behoorlijk bestuur, meer bepaald het zorgvuldigheidsbeginsel, het
redelijkheidsbeginsel en het motiveringsbeginsel
Doordat, de verzoekende partijen in het kader van het georganiseerde
openbaar onderzoek een uitgebreid bezwaarschrift hebben ingediend waarin
gewezen werd op het feit dat 1) het gewest onbevoegd was om de maatregel te
nemen 2) de terreinen geen deel uitmaakten van het eigenlijke parkbos 3) de
formulering van de diverse stedenbouwkundige voorschriften niet opportuun
en onwettig was, terwijl dit bezwaar in het geheel niet werd beantwoord, laat
staan dat de verwerende partij er blijk van heeft gegeven dat zij dit
bezwaarschrift heeft gelezen.
Terwijl, de verplichting om een openbaar onderzoek te organiseren met zich
meebrengt dat de overheid ertoe gehouden is op het bezwaarschrift te
antwoorden met concrete, pertinente en ter zake doende en correcte
argumenten, die het de bezwaarindiener mogelijk maken te begrijpen waarom
het bezwaar om redenen van goede ruimtelijke ordening werd verworpen en
zodoende waarom de bewuste beslissing genomen werd.
TOELICHTING
1.
X-12.751-12.878-12.879-8/14
Artikel 42 van het decreet houdende de organisatie van de ruimtelijke
ordening bepaalt dat de Vlaamse Regering het ontwerp van Gewestelijk
Ruimtelijk Uitvoeringsplan aan een openbaar onderzoek onderwerpt.
De verplichting om een openbaar onderzoek te houden, en de burger in staat
te stellen zijn bezwaren kenbaar te maken, houdt voor de overheid de
verplichting in om op deze bezwaren te antwoorden. Voor wat betreft de
gewestplannen heeft uw Raad dit als volgt gesteld:
‘Overwegende dat de wettelijke verplichting het voorlopig vastgesteld
ontwerp-gewestplan aan een openbaar onderzoek te onderwerpen en de
resultaten daarvan aan de regionale commissie voor advies voor te
leggen, meebrengt dat de regionale commissie kennis moet nemen van de
tijdens dat openbaar onderzoek op regelmatige wijze geformuleerde
bezwaren en opmerkingen en ze moet onderzoeken en beoordelen.
Overwegende dat er voor de regionale commissie van advies geen
wettelijke verplichting bestaat in haar advies elk individueel bezwaar op
individuele wijze te beantwoorden; dat het advies van de regionale
commissie een geheel vormt en als dusdanig moet worden gelezen; dat
een gewestplan de algemene maatregelen van aanleg bevat, vereist om te
voldoen aan de economische en sociale behoeften van het gewest; dat de
regionale commissie van advies als opdracht heeft aan de regering over
die maatregelen advies te verstrekken; dat dit advies met behulp van
algemene richtlijnen de regering ten geleide mag dienen; dat de regionale
commissie derhalve vermag de individuele bezwaren die van dezelfde
aard zijn of die dezelfde of gelijkaardige problemen opwerpen,
gezamelijk te onderzoeken en te beoordelen, mits zij in haar advies de
algemene richtlijnen vermeldt die zij daarbij in acht heeft genomen of de
resultaten formuleert; dat die werkwijze aansluit bij de door een
gewestplan te vervullen rol; dat de regionale commissie van advies
evenzeer een bezwaar vermag te beantwoorden naar aanleiding van een
ander bezwaar of advies.
Overwegende dat die werkwijze nochtans vergt dat uit het advies van de
regionale commissie - of uit de aanhef van het koninklijk besluit
houdende vaststelling van het gewestplan - voor de bezwaarindiener op
begrijpelijke wijze blijkt waarom zijn bezwaar als niet gegrond werd
bevonden; Dat m.a.w. de particulier in de tekst zelf van het advies van de
regionale commissie - of van het koninklijk besluit - een afdoend
antwoord op zijn bezwaarschrift moet kunnen vinden, hetzij in een
individuele stellingname, hetzij in een algemene richtlijn van de
commissie, die op zijn individueel bezwaar begrijpelijk toepasselijk is,
hetzij in een antwoord op een advies bezwaar of opmerking van een ander
particulier of overheidsinstantie.’
In het kader van het opstellen van een Gewestelijk RUP bepaalt het decreet
dat de Vlaamse Regering een openbaar onderzoek organiseert, dat de bezwaren
dienen te worden toegezonden aan de VLACORO en dat de VLACORO alle
bezwaren en opmerkingen coördineert en een gemotiveerd advies uitbrengt bij
de Vlaamse Regering.
Aangenomen kan worden dat de rolverdeling tussen de Regering en de
Regionale Commissie van Advies inzake de vaststelling van gewestplannen
mutatis mutandis kan worden overgebracht op Regering en de VLACORO
inzake de opmaak van het structuurplan.
De VLACORO is er dus toe gehouden de bezwaarschriften te onderzoeken
en te beantwoorden, eventueel op algemene wijze, maar dan wel op zo’n wijze
dat de burger in staat wordt gesteld om te begrijpen waarom zijn bezwaar werd
verworpen.
2.
X-12.751-12.878-12.879-9/14
In deze hebben de verzoekende partijen via hun raadsman een uitgebreid
bezwaarschrift ingediend in het kader van het openbaar onderzoek. Dit
bezwaarschrift is opgenomen in het register van de bezwaarschriften dat de
VLACORO heeft opgenomen, en krijgt daar het nummer 96.
De VLACORO heeft in haar uitgebreid advies telkens gesteld op welk
bezwaarschrift haar advies betrekking had. Doordat dit advies in digitale vorm
beschikbaar is, is het eenvoudig om het antwoord op een welbepaald bezwaar
snel terug te vinden.
Nochtans kunnen de verzoekende partijen nergens in dit advies een
behandeling van het bezwaar 96 terugvinden. Ook inhoudelijk kunnen de
verzoekende partijen in het advies geen motieven vinden die een antwoord
vormen op de specifieke opmerkingen en bezwaren die de verzoekende partijen
hebben gemaakt.
De Vlaamse Regering heeft bij de vaststelling van het definitieve plan
opgemerkt dat de VLACORO blijkbaar enkele bezwaren is ‘vergeten’. In een
nota aan de leden van de Vlaamse Regering stelt de minister het volgende:
‘Uit een analyse van het advies van VLACORO en de bezwaarschriften
blijkt dat in het advies niet alle bezwaarschriften uitdrukkelijk vermeld
worden. Bij sommige bezwaren focust VLACORO op een bepaald aspect
zodat mogelijk niet alle aspecten van dat bezwaarschrift letterlijk vermeld
worden in het advies van VLACORO. Om te vermijden dat bepaalde
aspecten van de bezwaren onbehandeld zouden blijven beschikt de
Vlaamse Regering ove de mogelijkheid om het advies van VLACORO
aan te vullen. In het goedkeuringsbesluit worden derhalve overwegingen
opgenomen over de aspecten die VLACORO niet vermeldt’
In het uiteindelijke ministeriële besluit tot goedkeuring van het plan staan
inderdaad een reeks bijkomende antwoorden op diverse bezwaarschriften. Voor
de groenpool parkbos hebben deze bijkomende antwoorden betrekking op:
- mogelijke bijkomende bosuitbreidingen
- het gebied met overdruk ‘vista’
- de uitbreidingsmogelijkheden van glastuinbouwbedrijven
- nut van het bufferbosgebied
- voorstellen ter hoogte van de Rosdambeek
- de sportaccommodaties van de gemeente De Pinte
- het wetenschapspark
- functiewijzigingen van bebouwing in agrarische gebieden
- de N60
- het onteigeningsplan.
Slechts één van deze aspecten overlapt met een element dat ook in het
bezwaarschrift van de verzoeker aan de orde was. Het bufferbosgebied wordt
geschrapt en de verplichte ontsluiting van de projectzone voor kantoorachtigen
via deze bufferzone verdwijnt.
Of dit is gebeurd omwille van het bezwaar van de verzoekende partijen, dan
wel omwille van een ander bezwaar, is niet duidelijk. De bewuste passage is in
elk geval een antwoord op het advies van VLACORO, die het bezwaar van de
verzoekende partijen niet heeft besproken.
Uit dit alles blijkt dat het bezwaarschrift van de verzoekende partijen
gewoonweg in het geheel niet behandeld werd. Uit geen enkele passage uit het
advies van de VLACORO of uit de bestreden beslissing blijkt dat concreet
ingegaan wordt op de diverse bezwaren die de verzoekende partijen hadden
geuit.
Het is niet noodzakelijk dat elk bezwaar integraal of individueel wordt
behandeld; een behandeling is echter wel vereist. De verwerende partij dient
aan te tonen dat zij het bezwaarschrift van de verzoekende partijen heeft
gelezen en mee heeft opgenomen in de behandeling van de bezwaarschriften.
X-12.751-12.878-12.879-10/14
Uit het dossier blijkt echter wel dat het bezwaarschrift werd ontvangen
(omdat het opgenomen is in de databank), maar niet dat het werd besproken. Op
geen enkele wijze kan inhoudelijk een verband gemaakt worden tussen het
ingediende bezwaarschrift en het advies van de VLACORO of de tekst van de
bestreden beslissing. Het bezwaarschrift werd dus in het geheel niet besproken.
Minstens blijkt niet wat de redenen van goede ruimtelijke ordening waren
om het te verwerpen.
Het middel is gegrond”.
Beoordeling
6.1.
Artikel 42, §5 van het decreet van 18 mei 1999 houdende de
organisatie van de ruimtelijke ordening (hierna: DRO) luidt als volgt:
“§ 5. De Vlaamse commissie voor ruimtelijke ordening bundelt en
coördineert alle adviezen, opmerkingen en bezwaren en brengt binnen 90 dagen
na het einde van het openbaar onderzoek gemotiveerd advies uit bij de Vlaamse
regering. Samen met dat advies bezorgt ze de Vlaamse regering de gebundelde
adviezen, opmerkingen en bezwaren.
Op gemotiveerd verzoek van de Vlaamse commissie voor ruimtelijke
ordening beslist de Vlaamse regering over de verlenging met 30 dagen van de
termijn, bedoeld in het eerste lid. Het verzoek tot verlenging moet worden
ingediend uiterlijk de dertigste dag na het beeëindigen van het openbaar
onderzoek. Bij het uitblijven van een beslissing door de Vlaamse regering
binnen een termijn van 30 dagen na het indienen van dat verzoek wordt de
verlenging geacht te zijn toegekend.
Wanneer de Vlaamse commissie voor ruimtelijke ordening geen advies heeft
verleend binnen de gestelde termijn, mag aan de adviesvereiste worden
voorbijgegaan. In dat geval bezorgt ze onmiddellijk de gebundelde adviezen,
opmerkingen en bezwaren aan de Vlaamse regering”.
Overeenkomstig artikel 42 DRO bundelt en coördineert
VLACORO alle adviezen, opmerkingen en bezwaren over het ontwerp van
gewestelijk RUP en brengt zij een gemotiveerd advies uit bij de Vlaamse regering.
De wettelijke verplichting het ontwerp van gewestelijk RUP aan een openbaar
onderzoek te onderwerpen en de resultaten ervan voor advies aan VLACORO voor
te leggen, brengt met zich mee dat VLACORO in de eerste plaats, zoniet, in elk
geval de Vlaamse regering, kennis moet nemen van de tijdens het openbaar
onderzoek op regelmatige wijze geformuleerde bezwaren en opmerkingen en deze
moet onderzoeken en beoordelen.
Er bestaat voor VLACORO geen wettelijke verplichting in haar
advies elk individueel bezwaar op individuele wijze te beantwoorden. Het advies
van VLACORO vormt een geheel en moet als dusdanig worden gelezen. Adviezen
over concrete voorstellen gedaan door particulieren dienen gelezen te worden in
samenhang met de overige delen van het advies, onder meer met de adviezen
X-12.751-12.878-12.879-11/14
gegeven over de voorstellen gedaan door gemeenteraden en provincieraden of
andere geraadpleegde overheden.
Uit het advies van VLACORO -of uit de aanhef van het besluit
van de Vlaamse regering houdende de definitieve vaststelling van het gewestelijk
RUP- moet voor de bezwaarindiener wel op begrijpelijke wijze blijken waarom zijn
bezwaar niet gegrond werd bevonden. De particulier dient dus, in de tekst zelf van
het advies van VLACORO -of van het besluit van de Vlaamse regering- een afdoend
antwoord op zijn bezwaarschrift te kunnen vinden, hetzij in een individuele
stellingname, hetzij in een algemene richtlijn van VLACORO die op zijn bezwaar
begrijpelijk toepasselijk is, hetzij in het antwoord op een bezwaar of opmerking van
een andere particulier, of op een advies van een overheidsinstantie.
6.2.
De verzoekende partijen hebben ter gelegenheid van het openbaar
onderzoek op 4 maart 2005 een omstandig bezwaarschrift ingediend. Hun bezwaren
hebben betrekking op het deelproject 6C - groenpool Parkbos, meer bepaald op de
vier bestemmingen die door het ontwerp in dit gebied worden voorgesteld en op het
bijzonder symbool “Dreef” dat aangeduid is op de oude spoorwegbedding. De
verzoekende partijen betwisten in hun bezwaarschrift tevens de bevoegdheid van het
Vlaamse Gewest in deze aangelegenheid en stellen dat, gelet op het
subsidiariteitsbeginsel, niet het Gewest, maar wel de gemeente bevoegd is om de
bestemmingsvoorschriften voor dit gebied te bepalen.
Noch uit het advies van VLACORO, noch uit het bestreden besluit
zelf blijkt dat het bezwaarschrift van de verzoekende partijen daar op individuele
wijze wordt aangehaald of besproken. De verwerende partij bevestigt dit overigens
zelf waar zij in haar memorie van antwoord stelt dat “ook al worden de
verschillende aspecten van het door verzoekende partijen ingediende bezwaarschrift
niet gedetailleerd of gespecifieerd, toch blijkt uit het geheel van het definitief
vastgestelde GRUP, met het bestreden besluit, de toelichtingsnota en de
stedenbouwkundige voorschriften, waarom de Vlaamse Regering de bezwaren van
verzoekende partijen (behoudens m.b.t. het Bufferbos) niet kan bijtreden en
derhalve een andere mening is toegedaan dan de bezwaarindieners”.
6.3.
Zoals reeds gesteld, en zoals ook de verzoekende partijen en de
verwerende partij voorhouden, dient niet elk individueel bezwaarschrift individueel
beantwoord te worden. De verzoekende partijen dienen evenwel op een begrijpelijke
wijze in het advies van VLACORO of in het bestreden besluit de redenen te kunnen
terugvinden die ertoe hebben geleid dat hun bezwaren niet werden ingewilligd.
X-12.751-12.878-12.879-12/14
Dit is in casu niet het geval. Noch het advies van VLACORO,
noch het bestreden besluit geeft op een begrijpelijke wijze aan waarom de bezwaren
van de verzoekende partijen niet werden aangenomen. De verwerende partij slaagt
er in haar memorie van antwoord niet in op concrete en precieze wijze die
overwegingen van het advies of van het bestreden besluit aan te halen die een
begrijpelijk antwoord geven op het bezwaarschrift van de verzoekende partijen. De
verduidelijkingen die de verwerende partij in haar laatste memorie aanbrengt,
kunnen dit gebrek evenmin verhelpen.
De blote bewering dat “juist omwille van het bezwaar van
verzoekende partijen het Bufferbos in de definitieve vaststelling GRUP ‘Afbakening
grootstedelijk gebied Gent’ werd geschrapt” wijzigt niets aan deze vaststelling.
Het eerste middel is gegrond.
B. De gegrondheid in de zaken A. 173.675 en A. 173.676
7.
In deze zaken roepen de verzoekende partijen de onwettigheid in
van het gewestelijk RUP “afbakening grootstedelijk gebied Gent”.
Hierboven werd dit gewestelijk RUP onwettig bevonden, althans
voor wat het betrokken deelproject betreft, hetgeen leidt tot de nietigverklaring
ervan.
Derhalve zijn de thans bestreden weigeringsbesluiten, gesteund
op dit gewestelijk RUP, eveneens onwettig.
BESLISSING
- De zaken A. 171.193, A. 173.675 en A. 173.676 worden gevoegd.
- De Raad van State vernietigt:
- het besluit van 16 december 2005 van de Vlaamse regering houdende de
definitieve vaststelling van het gewestelijk ruimtelijk uitvoeringsplan
“afbakening grootstedelijk gebied Gent”, voor wat betreft deelproject 6C groenpool Parkbos;
- het besluit van 9 maart 2006 van de Vlaamse minister van Financiën en
Begroting en Ruimtelijke Ordening houdende verwerping van het beroep
ingesteld tegen het uitblijven van een beslissing van de bestendige deputatie
van de provincieraad van Oost-Vlaanderen over het beroep ingesteld tegen
het uitblijven van een beslissing van het college van burgemeester en
X-12.751-12.878-12.879-13/14
schepenen van de stad Gent over een aanvraag tot het verkavelen van een
perceel gelegen te Gent, Rijvisschestraat, kadastraal bekend sectie A, nrs.
17/b, 18/a, 26/a, 27/a, 28/k2 en 28/l2;
3. het besluit van 9 maart 2006 van de Vlaamse minister van Financiën en
Begroting en Ruimtelijke Ordening houdende verwerping van het beroep
ingesteld tegen het uitblijven van een beslissing van de bestendige deputatie
van de provincieraad van Oost-Vlaanderen over het beroep ingesteld tegen
het uitblijven van een beslissing van het college van burgemeester en
schepenen van de stad Gent over een aanvraag tot het bouwen van een
ecologisch bedrijvenpark bestaande uit drie identieke gebouwen op een
perceel gelegen te Gent, Rijvisschestraat, kadastraal bekend sectie A, nrs.
17/b, 11/b, 18/a en 29/a2 (deel).
3. Dit arrest dient te worden bekendgemaakt op dezelfde wijze als het eerste,
deels vernietigde besluit.
4. De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van de beroepen tot
nietigverklaring, begroot op 1050 euro.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van zeventien maart
2010, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Roger Stevens,
Johan Bovin,
Jan Clement,
bijgestaan door
Tiny Temmerman,
kamervoorzitter,
staatsraad,
staatsraad,
griffier
De griffier
De voorzitter
Tiny Temmerman
Roger Stevens
X-12.751-12.878-12.879-14/14