Conseil d'État de Belgique — Raad van State, 2016-11-17, ECLI:BE:RVSCE:2016:ARR.236.428

nietigverklaring van arrest nr. RvVb/A/1516/0486 van de Raad voor Vergunningsbetwistingen (hierna: RvVb) van 21 januari 2016 in de zaak 1011/0134/SA/7/0106.

II. Verloop van de rechtspleging

Beschikkingen van 15 maart 2016 verklaren de cassatieberoepen

toelaatbaar.

De verzoekende partij heeft in de zaak sub I een toelichtende memorie ingediend.

De verwerende partij heeft in de zaak sub II een memorie van antwoord ingediend en de verzoekende partij heeft in die zaak een memorie van wederantwoord ingediend.

Auditeur Joke Goris heeft in beide zaken een verslag opgesteld, op grond van artikel 16 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 tot vaststelling van de cassatie-procedure bij de Raad van State.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 27 oktober 2016.

Staatsraad Pierre Lefranc heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Veerle Tollenaere, die verschijnt in de zaak sub I voor de verzoekende partij, advocaat Thomas Eyskens, die verschijnt in de zaak sub II voor de verzoekende partij, en advocaat Eva De Witte, die loco advocaten

‡BHLQIBBCC-BCHCABV‡

VII-39.757 & 39.758-2/7

Isabelle Larmuseau en Sofie Rodts verschijnt in de zaak sub II voor de verwerende partijen, zijn gehoord.

Auditeur Joke Goris heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Samenvoeging

Er is grond om door eenzelfde arrest uitspraak te doen over zaak

sub I en zaak sub II.

IV. Feiten

Met een besluit van 30 juli 2010 verleent de gewestelijke

stedenbouwkundige ambtenaar van het Agentschap Ruimte en Erfgoed, afdeling Oost-Vlaanderen (hierna: GSA) een stedenbouwkundige vergunning aan de stad Gent “voor het uitvoeren van wegen- en rioleringswerken in de Gentse Voorhaven voor het deel van het park tussen de Londenstraat en de gerenoveerde muur tussen het pompstation „Aquafin‟ en de New-Yorkstraat”.

De RvVb vernietigt op vordering van Lammertyn en Van Geysel

de vergunningsbeslissing van 30 juli 2010 met het bestreden arrest.

V. Regelmatigheid van de rechtspleging in de zaak sub II

Lammertyn en Van Geysel hebben ter zitting een “pleitnota”

ingediend waarin zij een repliek geven op het verslag van de auditeur. Artikel 18, § 2, van het koninklijk besluit van 30 november 2006 “tot vaststelling ‡BHLQIBBCC-BCHCABV‡

VII-39.757 & 39.758-3/7

van de cassatieprocedure bij de Raad van State” voorziet na de kennisgeving van het auditoraatsverslag waarin de auditeur niet concludeert dat het beroep niet-ontvankelijk is of moet worden verworpen, enkel dat de kamervoorzitter of de staatsraad die hij aanwijst meteen bij beschikking de datum van de terechtzitting bepaalt waarop het beroep zal worden behandeld. Het voorziet niet in de mogelijkheid om een laatste memorie of pleitnota neer te leggen. De ter zitting neergelegde pleitnota wordt niet als procedurestuk in aanmerking genomen.

VI. Onderzoek van het enig middel in zaak sub I en zaak sub II

Standpunt van de GSA (zaak sub I)

De GSA voert de schending aan van artikel 149 van de

Grondwet. Hij betoogt dat hij in de antwoordnota voor de RvVb de onontvankelijkheid van het gegrond bevonden eerste middel van Lammertyn en Van Geysel “wegens gebrek aan belang” heeft ingeroepen en dat deze exceptie “nergens [wordt] besproken, laat staan dat zou worden gemotiveerd waarom de [RvVb] van mening is dat [Lammertyn en Van Geysel] bij de [RvVb] wel belang bij het eerste middel zouden hebben”. De RvVb kan niet volstaan met het erkennen van “het belang bij het volledige beroep” aangezien “ook een belang bij het ingeroepen middel zelf vereist” is en aan deze vereiste “niet vanzelf voldaan [is] indien [Lammertyn en Van Geysel] een belang bij hun beroep hebben”. Het bestreden arrest verwijst “bij de bespreking van het belang bij het beroep” niet naar het Bijzonder Plan van Aanleg en gaat er niet op in. “De bespreking van het belang bij het beroep in het algemeen heeft uitdrukkelijk enkel betrekking op dit „algemeen‟ belang […] en kan onmogelijk worden getransponeerd naar het belang bij het middel”. De RvVb verklaart het eerste middel “in de aangegeven mate gegrond” maar “betrekt de exceptie niet in zijn beoordeling, zodat het arrest niet gemotiveerd is”. De RvVb “heeft het middel - minstens impliciet - ontvankelijk verklaard, zonder enige motivering”. Het bestreden arrest “is niet regelmatig met redenen omkleed en schendt artikel 149 van de Grondwet”.

‡BHLQIBBCC-BCHCABV‡

VII-39.757 & 39.758-4/7

Standpunt van de stad Gent (zaak sub II)

De stad Gent voert de schending aan van artikel 149 van de

Grondwet. De stad Gent betoogt dat zij “in het verzoek tot tussenkomst dd. 21 januari 2011 […] wat betreft het eerste middel, een exceptie van belang [heeft] ontwikkeld”, dat zij “deze exceptie van de onontvankelijkheid van het middel” heeft herhaald in “haar memorie dd. 4 maart 2011”, dat Lammertyn en Van Geysel in hun wederantwoordnota “niet op deze exceptie [antwoorden]” en dat het bestreden arrest vermeldt dat de stad Gent “de onontvankelijkheid van het middel opwerpt” maar dat de RvVb deze exceptie “niet in zijn beoordeling [betrekt]” en dus “in geen geval heeft weerlegd […] zodat de rechterlijke beslissing niet gemotiveerd is, wat betreft de betrokken exceptie”. Uit het verwerpen van de exceptie van onontvankelijkheid van het beroep van Lammertyn en Van Geysel en het aanvaarden van het belang bij dat beroep kan niet worden afgeleid “dat de RvVb de betwiste exceptie [van onontvankelijkheid van het eerste middel] impliciet doch zeker heeft verworpen in het kader van de beoordeling van het (algemeen) belang bij het verzoekschrift alsdusdanig”.

De Stad Gent voegt toe dat Lammertyn en Van Geysel vergeefs aanvoeren dat haar “exceptie met betrekking tot het „algemeen belang‟ dezelfde is als deze met betrekking tot het middel” en dat het motief van het bestreden arrest ter verwerping van de eerste exceptie geen betrekking heeft “op de exceptie gericht tegen het middel”. Voorts stelt zij dat Lammertyn en Van Geysel aan het “onderscheid tussen het belang bij het beroep en het belang bij het middel […] ten volle voorbij[gaan]” zodat “hun verweer, nl. dat de weerlegging door de [RvVb] van de exceptie gericht tegen het beroep, impliciet ook het antwoord op de exceptie van het belang bij het middel inhoudt, doel [mist]”. De vaststelling dat de RvVb “uitspraak heeft gedaan over de grond van de zaak” impliceert niet dat het cassatiemiddel ongegrond is vermits het onderzoek naar de ontvankelijkheid van het middel onderscheiden moet worden van het onderzoek naar de gegrondheid ervan.

‡BHLQIBBCC-BCHCABV‡

VII-39.757 & 39.758-5/7

Beoordeling zaak sub I en sub II

Het bestreden arrest:

• stelt onder de rubriek “standpunt van de partijen” met betrekking tot het eerste middel van Lammertyn en Van Geysel dat de GSA “de onontvankelijkheid van het middel in[roept]” en in dat verband aanvoert “dat de opname van een deel van de Voorhavenlaan in een park reeds vaststond in het BPA nr. 23 B „Meulestede‟ en dat dit BPA nooit werd bestreden door [Lammertyn en Van Geysel], noch de vergunning van 18 januari 2007”;
• besluit naar aanleiding van de betwisting door de stad Gent dat Lammertyn en Van Geysel “over het rechtens vereiste belang, zoals bepaald in artikel 4.8.16 § 1, eerste lid, 3° VCRO” beschikken, en stelt vervolgens onder de rubriek “standpunt van de partijen” met betrekking tot het eerste middel van Lammertyn en Van Geysel dat de stad Gent “de onontvankelijkheid van het middel in[roept]” en in dat verband aanvoert “dat de opname van een deel van de Voorhavenlaan in een park reeds vaststond in het BPA nr. 23 B „Meulestede‟ en dat dit BPA nooit werd bestreden door [Lammertyn en Van Geysel], noch de vergunning van 18 januari 2007”.

Het bestreden arrest beantwoordt onder de rubriek “Beoordeling

door de Raad” van het eerste middel noch de door de GSA in de antwoordnota noch de door de stad Gent in het verzoekschrift tot tussenkomst en memorie aangevoerde excepties van onontvankelijkheid van het “in de aangegeven mate gegrond” verklaarde eerste middel van Lammertyn en Van Geysel. De RvVb beoordeelt enkel de gegrondheid van het eerste middel. Het bestreden arrest bevat aldus geen motieven voor de verwerping van de aangevoerde exceptie van de GSA en van de stad Gent.

Door aldus te beslissen is het bestreden arrest niet regelmatig met

redenen omkleed en schendt het bijgevolg artikel 149 van de Grondwet. 12.

Het enig middel in zaak sub I en het enig middel in zaak sub II

zijn gegrond. ‡BHLQIBBCC-BCHCABV‡

VII-39.757 & 39.758-6/7

BESLISSING

1. De Raad van State vernietigt het arrest nr. A/1516/0486 van de Raad voor Vergunningsbetwistingen

van

21

januari

2016

in

de

zaak

1011/0134/SA/7/0106.

1. Dit arrest dient te worden overschreven in de registers van bovenvermelde Raad en melding ervan moet worden gemaakt op de kant van de vernietigde beslissing.

2. De zaak wordt verwezen naar de anders samengestelde Raad voor Vergunningsbetwistingen.

3. De verwerende partijen worden verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op 200 euro in zaak sub I en 200 euro in zaak sub II, elk voor de helft. Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van zeventien november tweeduizend zestien, door de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:

Eric Brewaeys,

kamervoorzitter,

Pierre Lefranc,

staatsraad,

Peter Sourbron,

staatsraad,

bijgestaan door Bart Tettelin,

griffier.

De griffier

De voorzitter

Bart Tettelin

Eric Brewaeys

‡BHLQIBBCC-BCHCABV‡

VII-39.757 & 39.758-7/7