Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569 (2024-01-24)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 258.569 van 24 januari 2024 Openbaar ambt - Federale en lokale
politie – Reglementen Beslissing : Verwerping Depersonalisatie
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIVe KAMER
ARREST
nr. 258.569 van 24 januari 2024
in de zaak A. 240.086/XIV-39.270
In zake:
XXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Peter Crispyn
kantoor houdend te 9030 Mariakerke
Mazestraat 16
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door:
- de minister van Binnenlandse Zaken
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Nahanaëlle Kiekens, Lieselotte Schellekens
en Elise Myin
kantoor houdend te 1000 Brussel
Loksumstraat 25
bij wie woonplaats wordt gekozen
- de minister van Justitie
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Jürgen Vanpraet
kantoor houdend te 8820 Torhout
Oostendestraat 306/A
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
De vordering, ingesteld op 16 september 2023, strekt tot de
schorsing van de tenuitvoerlegging van het koninklijk besluit van 29 juni 2023 ‘tot
wijziging van het RPPol betreffende de non-activiteit voorafgaand aan de
pensionering’.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-1/15
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een nota ingediend.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Werner Weymeersch heeft een
verslag opgesteld.
Met toepassing van artikel 90, § 1, vierde lid, van de wetten op
de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973, is de zaak verwezen naar een
kamer met drie leden.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 17 januari 2024.
Staatsraad Ann Coolsaet heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Peter Crispyn, die verschijnt voor verzoeker, advocaat
Elise Myin en Lieselotte Schellekens, die verschijnen voor de eerste verwerende
partij en advocaat Jürgen Vanpraet, die verschijnt voor de tweede verwerende
partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Werner Weymeersch heeft een
met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Het Grondwettelijk Hof heeft met zijn arrest nr. 103/2014 van 10
juli 2014 de regeling vernietigd waarbij, onder meer, een gunstiger pensioenstatuut
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-2/15
werd toegekend aan de gewezen personeelsleden van de rijkswacht, dan aan de
overige personeelsleden van de politie. Het Hof was van oordeel dat de
politiehervorming van 2001 naar één geïntegreerde politiedienst, gestructureerd op
twee niveaus een dergelijk verschil in behandeling niet langer kon verantwoorden.
Bijgevolg vernietigde het Hof de gehele preferentiële pensioenregeling voor
bepaalde leden van het operationeel kader van de geïntegreerde politie.
3.2.
Daaropvolgend werd het koninklijk besluit van 9 november
2015 ‘houdende bepalingen inzake het eindeloopbaanregime voor personeelsleden
van het operationeel kader van de geïntegreerde politie’ (hierna: het koninklijk
besluit van 9 november 2015) uitgevaardigd. Ingevolge artikel 6 van het koninklijk
besluit van 9 november 2015 werd artikel XII.XIII.1 RPPol ingevoerd om te
“remediëren” na het hiervoor vermelde arrest van het Grondwettelijk Hof.
Artikel XII.XIII.1 RPPol luidt:
“Deel XIIbis. De non-activiteit voorafgaand aan de pensionering
Art. XII.XIII.1. Het personeelslid van het operationeel kader dat een preferentiële
vervroegde pensioenleeftijd van 54, 56 of 58 jaar genoot vóór 10 juli 2014 heeft
recht op een non-activiteit voorafgaand aan de pensionering voor zover het ook aan
de volgende voorwaarden voldoet:
1° de leeftijd van 58 jaar hebben bereikt;
2° bij de aanvang van de non-activiteit, ten minste twintig aanneembare dienstjaren
in de openbare sector tellen voor de opening van het recht op pensioen, met
uitsluiting van de bonificaties voor studies en van andere periodes die voor de
vaststelling van de wedde in aanmerking worden genomen;
3° op het einde van de non-activiteit, die een maximale duur van vier jaar heeft,
voldoen aan de voorwaarden om aanspraak te maken op vervroegd pensioen,
vermeld in artikel 46 van de wet van 15 mei 1984 houdende maatregelen tot
harmonisering van de pensioenregelingen. In afwijking van het eerste lid, 1°,
moeten de officieren die vóór 10 juli 2014 een preferentiële vervroegde
pensioenleeftijd van 58 jaar hadden, op het ogenblik van het aanvatten van de
non-activiteit voorafgaand aan de pensionering de leeftijd hebben van ten minste
60 jaar.”
In het verslag aan de Koning (BS 26 juli 2023, ed. 2, blz. 62658)
wordt nog vermeld dat conform het regeerakkoord, de uittrederegeling in ieder
geval geldt tot en met 2019.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-3/15
3.3.
Het protocolakkoord 537/1 van 28 januari 2022 vermeldt met
betrekking tot de regeling van de non-activiteit voorafgaand aan de pensionering
(hierna: NAVAP) het volgende:
“1. Reglementaire basis NAVAP
Art. XII.XIII.1. RPPol: Het personeelslid van het operationeel kader dat een
preferentiële vervroegde pensioenleeftijd van 54, 56 of 58 jaar genoot vóór 10 juli
2014 heeft recht op een non-activiteit voorafgaand aan de pensionering voor zover
het ook aan de volgende voorwaarden voldoet:
1° de leeftijd van 58 jaar hebben bereikt;
2° bij de aanvang van de non-activiteit, ten minste twintig aanneembare dienstjaren
in de openbare sector tellen voor de opening van het recht op pensioen, met
uitsluiting van de bonificaties voor studies en van andere periodes die voor de
vaststelling van de wedde in aanmerking worden genomen;
3° op het einde van de non-activiteit, die een maximale duur van vier jaar heeft,
voldoen aan de voorwaarden om aanspraak te maken op vervroegd pensioen,
vermeld in artikel 46 van de wet van 15 mei 1984 houdende maatregelen tot
harmonisering van de pensioenregelingen.
Het Koninklijk Besluit van 9 november 2015 houdende bepalingen inzake het
eindeloopbaanregime voor personeelsleden van het operationeel kader van de
geïntegreerde politie voorziet in het Verslag aan de Koning dat ‘… de politie in een
vergelijkbare toestand (wordt) geplaatst als die van de andere veiligheidssectoren,
zijnde met een eigen uittrederegeling die zal gelden tot alle regelingen van
vervroegde uittreding in de federale openbare sector, met inbegrip van dit besluit,
aangepast worden in uitvoering van het Regeerakkoord en nadat besprekingen
werden gevoerd in het Nationaal Pensioencomité over de zware beroepen’.
2. Conclusie
In het raam van de kwantitatieve sectorale onderhandelingen en bij wijze van
tijdelijk tussenakkoord, hechten de overheid en de instemmende representatieve
vakbonden (ACOD/ACV/NSPV en VSOA) hun akkoord aan de inhoud van
voorliggende fiche, met hun respectieve opmerkingen zoals gevoegd bij dit
protocol.
De Minister erkent dat de bestaande regeling voor non-activiteit voorafgaand aan de
pensionering (of NAVAP), zoals vormgegeven door het KB van 9 november 2015,
een essentieel onderdeel is van de onderhandelingen voor de vakbonden. Binnen het
huidige, bovenvermelde (KB), kader zal er gezocht worden naar methoden om de
NAVAP te optimaliseren richting bijkomende activering van de betrokken
doelgroep, om de kostprijs ervan in de toekomst te verminderen. Daarbij zal ook
rekening gehouden worden met de bestaande uittrederegelingen voor andere zware
beroepen bij de overheid en de besprekingen binnen de federale regering over een
globale pensioenhervorming.”
3.4.
De “Notificaties meerjarenbegroting 2023-2024” vermelden met
betrekking tot de NAVAP het volgende (blz. 43-44):
“Sectoraal akkoord Geïntegreerde Politie – NAVAP
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-4/15
Gevolg gevend aan de beslissing van de ministerraad van 1 april 2022, wordt met
ingang van 1 oktober 2023 de pecuniaire herwaardering ter uitvoering van het
sectoraal akkoord GPI geïmplementeerd. Op 1 oktober 2023 zal een eerste stap
genomen worden inzake de uitvoering van het sectoraal akkoord (45%), op
1 oktober 2024 de volgende stap (90%) en vanaf 1 oktober 2025 (100%) zal het
akkoord op kruissnelheid worden uitgevoerd.
Dit gebeurt via een structurele vermeerdering op de personeelskredieten van de
federale politie en middels bijkomende dotaties aan de lokale politiezones, met als
doel hen voor 100% te compenseren.
De eventuele meerkost die voortvloeit uit de implementatie van het kwalitatief luik
van het sectoraal akkoord GPI gebeurt binnen de bestaande kredieten.
De kredieten voorzien voor het sectoraal akkoord GPI van zowel de federale als de
lokale politie worden geblokkeerd in afwachting van validering door de
ministerraad van een ontwerp van koninklijk besluit van de minister van
Binnenlandse Zaken met betrekking tot de uitdoving van NAVAP, volgens het
hiernavolgend schema (gespreid t.e.m. 2030):
- de leeftijd van 58 jaar, voorzien in art. 12.13.1., eerste lid, 1° van het koninklijk
besluit van 30 maart 2001 wordt vervangen door de leeftijd van
• 58 jaar en 6 maanden vanaf 1 oktober 2023;
• 59 jaar vanaf 1 oktober 2025;
• 59 jaar en 6 maanden vanaf 1 oktober 2027;
• 60 jaar vanaf 1 januari 2030,
- de leeftijd van 60 jaar, voorzien in art. 12.13.1., tweede lid, van hetzelfde
koninklijk besluit wordt vervangen door de leeftijd van
• 60 jaar en 6 maanden vanaf 1 oktober 2023;
• 61 jaar vanaf 1 oktober 2025;
• 61 jaar en 6 maanden vanaf 1 oktober 2027;
• 62 jaar vanaf 1 januari 2030,
- de maximale duur van NAVAP, die heden 4 jaar bedraagt, wordt vervangen door
een maximale duur van
• 3,5 jaar vanaf 1 oktober 2023;
• 3 jaar vanaf 1 oktober 2025;
• 2,5 vanaf 1 oktober 2027;
• 2 jaar vanaf 1 januari 2030,
- In afwijking van artikel 12.13.1., wordt het recht op een non-activiteit voorafgaand
aan de pensionering afgeschaft voor personeelsleden van het operationeel kader en
officieren die ten laatste op 31.12.2030 niet voldoen aan de voorwaarden voor het
recht op een dergelijke non-activiteit voorafgaand aan de pensionering.
De budgettaire middelen van 15.627 kEUR per jaar die werden voorzien in de
notificaties van de begrotingsopmaak 2022 voor het federale luik van het NAVAP
systeem, zullen op basis van het uitdovingsschema hierboven verminderd worden.
Deze middelen zullen gebruikt worden ter financiering van het sectoraal akkoord.
De budgettaire middelen zullen voorzien worden binnen de algemene
interdepartementale provisie om bij een bij een finale verdeling over basisallocatie
te worden herverdeeld.
Budgettaire kost: (BA 06.90.10.01.00.01)
2023 : 15.300 kEUR
2024 : 76.500 kEUR
2025 : 125.800 kEUR
Vanaf 2026 : 136.000 kEUR”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-5/15
3.5.
Op basis hiervan wordt een ontwerp van koninklijk besluit
uitgewerkt dat wordt voorgelegd aan het onderhandelingscomité 567 voor de
politiediensten op 11 januari 2023. De notulen van de vergadering van dat
onderhandelingscomité vermelden:
“De voorzitter opent de vergadering. Op 18 oktober 2022 heeft de Ministerraad na
het budgettair conclaaf beslist dat er een uitdoofscenario moest uitgetekend worden
voor de NAVAP. Het voorliggend OKB is de weerslag van die beslissing van de
voltallige regering.
[…]
De voorzitter antwoordt dat hij geen onderhandelingsmarge heeft met betrekking tot
dit dossier. Hij herhaalt de rechtsgeldigheid van zowel de uitnodiging als de
samenstelling van de overheidsdelegatie (zie notulen HOC 325).
[…]
Het NSPV en de ACOD hekelen de manier van werken: dit is geen onderhandeling,
maar een tekst opleggen en het schrappen van een verworven recht.
Het NSPV vraagt naar de motivering van de voorzitter om niet verder te
onderhandelen over dit OKB. Het dringt aan op de correcte uitvoering van het
sectoraal akkoord.
De ACOD vraagt de positie van de Minister van Pensioenen. Waarom is deze niet
aanwezig of vertegenwoordigd op dit OCP?
Het ACV vraagt duidelijkheid: bestaat het sectoraal akkoord nog dat werd
ondertekend door het VSOA en het NSPV? Het ACV heeft alle vertrouwen in de
overheid en haar vertegenwoordigers verloren. Het vreest dat de harde wijze waarop
de overheid zich nu opstelt, nefast zal zijn voor onderhandelingen in de toekomst.
Het vertrouwen terug opbouwen zal moeilijk worden. Bovendien wordt het imago
van de overheid én de politie op deze manier door het slijk gehaald.
De voorzitter legt uit dat de dringendheid wel degelijk bestaat omdat de geplande
loonsverhoging in de begroting in evenwicht moet zijn en dit door het schrappen
van de NAVAP. De begrotingscontrole wordt uitgevoerd begin april.
De voorzitter last een pauze in.
Na de pauze stelt de voorzitter dat de overheid bij haar beslissing blijft: dit OKB ligt
voor ter onderhandeling, maar er is geen marge. Worden er in de toekomst
pensioenregelingen uitgewerkt voor bepaalde categorieën van beroepen, dan is het
niet ondenkbaar dat de politie daarin opgenomen zal worden.
De ACOD begrijpt niet dat de overheid de NAVAP en de hervalorisering aan elkaar
linkt. Volgens hem zet de overheid op deze manier de personeelsleden tegen elkaar
op. De ACOD heeft van bij het begin van de sectorale onderhandelingen gemeend
dat er geen budget beschikbaar was, dit blijkt nu en de geloofwaardigheid van de
minister van Binnenlandse Zaken daalt verder.
Het NSPV zegt duidelijk dat deze manier van ‘onderhandelen’ tegen elke vorm van
sociaal overleg ingaat. Dit gaat ook in tegen de Europese wetgeving. De
vakorganisaties zullen de overheid dan op een ander forum laten dagvaarden.
De vakorganisaties willen dat de voogdijministers en de minister van Pensioenen
zelf aanwezig zijn om dit debat ten gronde te voeren.
Het ACV stelt vast dat het voorliggende OKB geen enkele budgettaire impact heeft.
De kern en de regering worden dus niet correct geïnformeerd en beide thema’s zijn
onterecht door de overheid aan elkaar gelinkt. De politie wordt niet correct
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-6/15
behandeld en de voorzitter verklaart op deze manier de oorlog aan de
vakorganisaties.
Het VSOA ergert zich aan de leugens van de overheid. In dit dossier, maar ook bv.
in het dossier HINP BS. De voorzitter plaatst het op de agenda van het OCP 568
voor onderhandelingen, terwijl het dossier al in het pleegvormentraject zit.
De ACOD zal andere publieke sectoren betrekken in deze stakingsaanzeggingen en
dreigt ermee het land lam te leggen en stakingspiketten te organiseren voor onder
andere de Kroontuinen en het RAC.
De vakorganisaties vragen duidelijkheid: zal de overheid haar eigen sectoraal
protocolakkoord niet respecteren?
De voorzitter zegt dat hij niet antwoordt op deze vraag.
Het NSPV en het VSOA stellen dat ze enkel een mandaat hebben om met de
voogdijministers te onderhandelen. De vakorganisaties zijn het vertrouwen in de
vertegenwoordigers die vandaag aanwezig zijn helemaal kwijt. Ze begrijpen
trouwens niet dat de Ministers voor zo’n belangrijk dossier niet zelf aanwezig zijn.
De ACOD stelt vast dat de voorzitter geen politiek mandaat heeft om te
onderhandelen. Het eist bovendien de aanwezigheid van de Minister van
Pensioenen als het over deze materie gaat.
Het ACV vraagt het standpunt van de VCLP.
De VCLP antwoordt dat zowel de VCLP als de Raad van Burgemeesters een
negatief advies hebben gegeven over dit dossier. De Minister is hiervan op de
hoogte.
De voorzitter zegt te laten akteren dat de vakorganisaties weigeren te
onderhandelen.
De vakorganisaties vinden deze zin niet correct: het punt moet in voortzetting
worden geplaatst zodat over de inhoud van dit dossier kan onderhandeld worden
met de juiste mensen rond tafel, nl. de voogdijministers en de minister van
Pensioenen. Het is de voorzitter die zelf stelt geen marge te hebben en dus per
definitie niet de correcte persoon is om deze onderhandelingen te voeren.
De ACOD vraagt naar de cijfergegevens in verband met de NAVAP. Hoeveel
personeelsleden zijn betrokken?
[…]
DGR/Legal licht toe dat bij absoluut onveranderde omstandigheden vanaf 2032
ongeveer 1.000 personeelsleden uit de boot zullen vallen, vanaf 2040 zal dit aantal
dalen naar een 500-tal.
Het ACOD is niet tevreden met deze vage schatting en wil concrete cijfers in een
duidelijke tabel, zoals dit vroeger ook gebeurde.
Het VSOA stelt vast dat er dus geen nauwkeurige berekeningen bestaan en dat de
budgettaire pasmunt die gebruikt wordt, ook alweer een leugen betreft. Het
betwijfelt sterk of de Lokale Politie zo’n groot aantal aangepaste functies kan
voorzien binnen hun korps, het betwijfelt ook sterk of DGR daartoe in staat is voor
de Federale Politie.
Het wil aanvullend weten hoeveel aangepaste functies er gecreëerd zijn, hoeveel
aangepaste functies nu worden ingevuld en hoeveel budget hiervoor in de toekomst
moet voorzien worden.
DGR antwoordt dat DRP werkt aan een geüpdatete lijst met aangepaste functies. De
berekende prognoses voor de Federale Politie bestaan en zijn correct, de financiële
impactprognoses bestaan voor zowel het huidig systeem als het uitdoorscenario.
De vakorganisaties begrijpen niet dat deze informatie niet wordt toegevoegd als
documentatie voor dit OCP. Ook de regering en de Kern is niet op de hoogte van de
cijfermatige details. Het is onbekend wat dit de Staat zal kosten of opbrengen. Op
welke basis wordt de link met de loonsverhoging in het sectoraal akkoord gelegd.
De gemoederen raken verhit.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-7/15
De vakorganisaties eisen:
- de aanwezigheid van de minister van Justitie, de Minister van Binnenlandse Zaken
en de Minister van Pensioenen;
- de ter beschikking stelling van de bestaande documentatie;
- de overmaking van de gedetailleerde cijfergegevens;
- de overmaking van het advies van de VCLP en de Raad van Burgemeesters;
- het op de hoogte brengen van de Regering van dit punt.
De voorzitter onderbreekt de vergadering.
Na de onderbreking stelt de voorzitter dat hij de vergadering afsluit. Hij vraagt het
standpunt van de vakorganisaties.
De vakorganisaties antwoorden dat de onderhandelingen niet kunnen afgesloten
worden, omdat:
- de voltallige documentatie niet werd overgemaakt;
- de vakorganisaties enkel een mandaat hebben om te onderhandelen met de
voogdijministers.
De voorzitter neemt hier akte van.”
3.6.
Op 29 juni 2023 wordt het koninklijk besluit ‘tot wijziging van
het RPPol betreffende de non-activiteit voorafgaand aan de pensionering’
genomen (BS 26 juli 2023, ed. 2, blz. 62659). Het luidt:
“Artikel 1. Artikel XII.XIII.1 RPPol, ingevoegd bij het koninklijk besluit van
9 november 2015, wordt vervangen als volgt:
‘Art. XII.XIII.1. Het personeelslid van het operationeel kader dat een preferentiële
vervroegde pensioenleeftijd van 54, 56 of 58 jaar genoot vóór 10 juli 2014 heeft
recht op een non-activiteit voorafgaand aan de pensionering voor zover het uiterlijk
op 31 december 2030 ook aan de volgende voorwaarden voldoet:
1° de leeftijd van 58 jaar hebben bereikt, verhoogd naar ten minste:
a) 58 jaar en 6 maanden vanaf 1 oktober 2023;
b) 59 jaar vanaf 1 oktober 2025;
c) 59 jaar en 6 maanden vanaf 1 oktober 2027;
d) 60 jaar vanaf 1 januari 2030;
2° bij de aanvang van de non-activiteit, ten minste twintig aanneembare dienstjaren
in de openbare sector tellen voor de opening van het recht op pensioen, met
uitsluiting van de bonificaties voor studies en van andere periodes die voor de
vaststelling van de wedde in aanmerking worden genomen;
3° op het einde van de non-activiteit voldoen aan de voorwaarden om aanspraak te
maken op vervroegd pensioen, vermeld in artikel 46 van de wet van 15 mei 1984
houdende maatregelen tot harmonisering van de pensioenregelingen, waarbij de
non-activiteit een maximale duur heeft van vier jaar, verminderd naar:
a) 3 jaar en 6 maanden vanaf 1 oktober 2023;
b) 3 jaar vanaf 1 oktober 2025;
c) 2 jaar en 6 maanden vanaf 1 oktober 2027;
d) 2 jaar vanaf 1 januari 2030.
In afwijking van het eerste lid, 1°, moeten de officieren die vóór 10 juli 2014 een
preferentiële vervroegde pensioenleeftijd van 58 jaar hadden, op het ogenblik van
het aanvatten van de non-activiteit voorafgaand aan de pensionering de leeftijd
hebben van ten minste 60 jaar, verhoogd naar ten minste:
a) 60 jaar en 6 maanden vanaf 1 oktober 2023;
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-8/15
b) 61 jaar vanaf 1 oktober 2025;
c) 61 jaar en 6 maanden vanaf 1 oktober 2027;
d) 62 jaar vanaf 1 januari 2030.’.
Art. 2. Dit besluit treedt in werking op 1 oktober 2023.
Art. 3. Deel XII.bis van het RPPol, ingevoegd bij het koninklijk besluit van
9 november 2015, treedt buiten werking op 31 december 2032.”
Dit is het bestreden besluit.
IV. Ontvankelijkheid van het beroep
De verwerende partij werpt op dat het beroep niet-ontvankelijk
is in de mate dat het gericht is tegen het bestreden besluit in zijn geheel. Verzoeker
komt immers in aanmerking om vanaf de leeftijd van 58 jaar en 6 maanden
toepassing te maken van de NAVAP-regeling. In de mate dat hij kritiek uit op de
verdere verhoging van de leeftijd vanaf 1 oktober 2025 naar 59 jaar en de volgende
verhogingen overeenkomstig artikel 1 van het bestreden besluit, alsook op de
afschaffing van de NAVAP-regeling op 31 december 2032 (artikel 3 van het
bestreden besluit), beschikt verzoeker volgens de verwerende partij niet over het
vereiste belang en toont hij niet aan door die regelingen enig nadeel te ondergaan.
Vooralsnog bestaat er geen noodzaak om over de door de
verwerende partij opgeworpen ontvankelijkheidsexceptie uitspraak te doen. Een
onderzoek van en een uitspraak over die exceptie zou alleen nodig zijn indien de
grondvoorwaarden voor het toewijzen van de vordering tot schorsing vervuld zijn,
wat, zoals hierna zal blijken, niet het geval is.
V. Schorsingsvoorwaarden
Krachtens artikel 17, § 1, van de gecoördineerde wetten op de
Raad van State kan de schorsing van de tenuitvoerlegging slechts worden bevolen
onder de dubbele voorwaarde dat de zaak te spoedeisend is voor een behandeling
ervan in een beroep tot nietigverklaring en indien minstens één ernstig middel
wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte of het reglement prima facie
kan verantwoorden.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-9/15
Spoedeisendheid
Uiteenzetting in het verzoekschrift
In het verzoekschrift zet verzoeker uiteen dat hij vóór de
inwerkingtreding van het bestreden besluit in aanmerking kwam voor de NAVAP
vanaf de leeftijd van 58 jaar en dat hij een aanvraag daartoe had ingediend die ook
werd goedgekeurd. Ingevolge het bestreden besluit moet hij minstens zes maanden
langer werken vooraleer een beroep te kunnen doen op de NAVAP en moet hij een
nieuwe aanvraag indienen en het beslissingsproces opnieuw doorlopen. Daar de
NAVAP overeenkomstig de oude regeling, geldig vóór het bestreden besluit, voor
verzoeker zou zijn ingegaan op 1 december 2023, zou de afwikkeling van de
nietigverklaringsprocedure onherroepelijk te laat komen. Elke dag die hij verliest
komt niet meer terug, daar hij niet met terugwerkende kracht kan genieten van de
NAVAP. Dit verlies heeft een onherroepelijk schadelijk gevolg. Verzoeker
bekritiseert in dat verband ook dat het bestreden besluit reeds klaar was sedert
minstens 11 januari 2023 en dat het pas op 26 juli 2023 in het Belgisch Staatsblad
gepubliceerd is, terwijl het reeds op 1 oktober 2023 in werking getreden is.
Verzoeker benadrukt nog dat het pas later kunnen genieten van de NAVAP voor
hem een heel groot nadeel en een ernstig schadelijk gevolg is dat onherroepelijk is.
Het is immers niet zonder reden dat de NAVAP bestaat en dat hij op financieel vlak
inlevert om ervan gebruik te kunnen maken. Verzoeker valt immers terug op een
wachtgeld van 62% van de laatste activiteitswedde. Uit deze grote persoonlijke
financiële inspanning blijkt dat het kunnen genieten van de NAVAP voor
verzoeker van groot belang is. Verzoeker had zich ook reeds mentaal ingesteld op
de NAVAP, zodat het bestreden besluit zwaar valt.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-10/15
Beoordeling
Naar eis van artikel 17, § 2, van de gecoördineerde wetten op de
Raad van State moet het verzoekschrift “een uiteenzetting van de feiten [bevatten]
die, volgens de indiener ervan, de spoedeisendheid verantwoorden die ter
ondersteuning van dit verzoekschrift wordt ingeroepen”. Hetzelfde is te lezen in
artikel 8, 4°, van het procedurereglement kort geding van 5 december 1991. Dit
houdt in dat het de verzoekende partij toevalt aan de zaak eigen, specifieke
gegevens bij te brengen die in concreto aantonen dat de zaak spoedeisend is, gelet
op de gevolgen van een - voortdurende - tenuitvoerlegging van de bestreden
beslissing.
Voorts kan luidens artikel 17, § 1, tweede lid, van de
gecoördineerde wetten op de Raad van State, een vordering tot schorsing worden
gevorderd “op elk moment” en dus niet meer, zoals in de voorheen bestaande
regelgeving, noodzakelijk in een enig verzoekschrift samen met de vernietiging.
Met deze regeling heeft de wetgever precies de situaties te willen verlaten waarbij
“geen enkele bijzondere gebeurtenis vereist dat de Raad van State zich bij
spoedeisendheid over de zaak die haar wordt voorgelegd uitspreekt” (memorie van
toelichting, Parl. St. Senaat, 2012-13, nr. 5-2277/1, 4). De spoedeisendheid “zal
worden vastgesteld wanneer de verzoeker het resultaat van [de] procedure [ten
gronde] niet kan afwachten om zijn beslissing te verkrijgen, op straffe zich in een
toestand te bevinden met onherroepelijke schadelijke gevolgen” (memorie van
toelichting, Parl. St. Senaat, 2012-13, nr. 5-2277/1, 13). Bovendien mag een
nieuwe vordering worden ingediend, indien die steunt op nieuwe elementen die de
spoedeisendheid van deze vordering rechtvaardigen (artikel 17, § 2, derde lid, van
de gecoördineerde wetten op de Raad van State).
Uit wat voorafgaat, volgt dat niet zal volstaan te stellen dat de
doorlooptijd van een annulatieprocedure te lang duurt of dat het resultaat van een
annulatieprocedure niet kan worden afgewacht.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-11/15
Tot slot moet een schorsing van de tenuitvoerlegging van een
bestreden beslissing ook een nuttig effect hebben. Ze dient verzoeker te behoeden
van de gevreesde schade.
Verzoeker voert te dezen aan dat hij ingevolge het bestreden
besluit ten vroegste zes maanden later van de NAVAP kan genieten, dus
zes maanden langer moet werken en de aanvraagprocedure opnieuw moet
doorlopen. Dit valt hem zwaar, daar hij zich reeds mentaal had ingesteld op de
NAVAP.
Hoewel het zich laat verstaan dat verzoeker door het bestreden
besluit wordt getroffen, dan nog is vereist dat hij, wil hij de spoedeisendheid
verantwoorden, concreet aan de hand van verifieerbare gegevens en
stavingsstukken waarbij op transparante wijze een globaal inzicht wordt verschaft,
aantoont dat het nadeel van een zodanige ernst is dat het zich niet kan voordoen in
afwachting van de uitkomst van het beroep tot nietigverklaring.
Verzoeker maakt dit te dezen niet aannemelijk. Hij beperkt zich
tot de algemene bewering dat de NAVAP niet zonder reden bestaat en dat het niet
zonder reden is dat hij grote persoonlijke financiële inspanning levert – hij valt
immers terug op een wachtgeld van 62% van de laatste activiteitswedde - om er
gebruik van te kunnen maken. Welke die redenen zijn, zet hij niet uiteen. Van een
verzoeker wordt evenwel verwacht dat hij aan de zaak eigen, specifieke gegevens
bijbrengt die in concreto aantonen dat de zaak spoedeisend is, gelet op de gevolgen
van een tenuitvoerlegging van het bestreden besluit.
In zoverre verzoeker, ter adstructie van de spoedeisendheid,
aanvoert dat er door het bestreden besluit onherroepelijk dagen verloren gaan dat
hij geen beroep kan doen op de NAVAP, dient opgemerkt dat – daargelaten nog dat
de uiteenzetting algemeen is – het tijdsverloop alleen niet volstaat, noch het feit op
zich dat hij de oorspronkelijk goedgekeurde NAVAP niet meer kan opnemen
(“elke dag dewelke hij aldus verliest is onherroepelijk, deze periode is voorbij en
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-12/15
komt nooit meer terug”) om de spoedeisendheid te verantwoorden. Daarbij wordt
opgemerkt dat verzoeker niet definitief uitgesloten is van de NAVAP. Hij kan
daarvan nog steeds genieten, weze het zes maanden later dan vóór het bestreden
besluit. Het feit dat verzoeker zes maanden langer moet wachten en opnieuw een
aanvraag moet indienen staat niet gelijk met een toestand met “onherroepelijke
schadelijke gevolgen” en zegt op zich niets over de gevolgen die verzoeker
ondervindt bij een voorlopige tenuitvoerlegging in afwachting van een uitspraak
ten gronde.
Voor zover verzoeker bekritiseert dat het bestreden besluit reeds
klaar was sedert minstens 11 januari 2023 en dat het pas op 26 juli 2023
gepubliceerd is in het Belgisch Staatsblad om reeds op 1 oktober 2023 in werking
te treden, wordt eveneens vastgesteld dat dit op zich niets zegt over de gevolgen die
verzoeker ondervindt bij een voorlopige tenuitvoerlegging in afwachting van een
uitspraak ten gronde. Daarenboven wordt opgemerkt dat het louter uitvoerbaar
karakter van een reglementair besluit op zich niet voldoende is om de
spoedeisendheid te staven.
Uit wat voorafgaat, volgt dat verzoeker niet aantoont dat er
sprake is van spoedeisendheid.
Conclusie
Er is niet voldaan aan ten minste één van de voorwaarden gesteld
in artikel 17, § 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State die
cumulatief vervuld moeten zijn wil een vordering tot schorsing worden
toegewezen.
BESLISSING
- De Raad van State verwerpt de vordering.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-13/15
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-14/15
- Bij de publicatie van dit arrest door de Raad van State wordt de identiteit
van verzoeker niet bekendgemaakt.
Dit
arrest
is
uitgesproken
te
Brussel,
op
vierentwintig januari
tweeduizend vierentwintig, door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld
uit:
Geert Debersaques,
kamervoorzitter,
Chantal Bamps,
staatsraad,
Ann Coolsaet,
staatsraad,
bijgestaan door
Johan Pas,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Johan Pas
Geert Debersaques
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.569
XIV-39.270-15/15
