Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902 (2024-02-23)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 258.902 van 23 februari 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Plannen van aanleg Beslissing
: Verwerping Depersonalisatie
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 258.902 van 23 februari 2024
in de zaak A. 236.431/X-18.152
In zake :
P.A.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Pieter-Jan Defoort en Heleen Vandermeersch
kantoor houdend te 8020 Oostkamp
Hertsbergsestraat 4
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de PROVINCIE WEST-VLAANDEREN
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Barteld Schutyser en Laura Janssens
kantoor houdend te 1050 Brussel
Louizalaan 99
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij :
de GEMEENTE PITTEM
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Frank Vanden Berghe en Arne Devriese
kantoor houdend te 8500 Kortrijk
Beneluxpark 15
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 19 mei 2022, strekt tot de
nietigverklaring van het besluit van de provincieraad van de provincie
West-Vlaanderen van 23 november 2021 houdende de definitieve vaststelling van
het provinciaal ruimtelijk uitvoeringsplan ‘Kleiput Egem en omgeving’.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-1/37
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord
ingediend en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
De tussenkomende partij heeft een verzoekschrift tot
tussenkomst ingediend. De tussenkomst is toegestaan bij beschikking van
12 augustus 2022. De tussenkomende partij heeft een memorie ingediend.
Eerste auditeur Tom De Waele heeft een verslag opgesteld.
Verzoeker heeft een laatste memorie ingediend. De verwerende
partij en de tussenkomende partij hebben een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 2 februari 2024.
Staatsraad Stephan De Taeye heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Heleen Vandermeersch, die verschijnt voor verzoeker,
advocaat Laura Janssens, die verschijnt voor de verwerende partij en advocaat
Frank Vanden Berghe, die verschijnt voor de tussenkomende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Tom De Waele heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-2/37
III. Feiten
3.1.
Verzoeker is als lid van de familie A. mede-eigenaar van
terreinen gelegen te Egem, een deelgemeente van Pittem, alwaar deze familie een
(inmiddels stopgezette) steenbakkerij heeft opgericht en een kleigroeve laat
exploiteren. Het gebied ligt langs de gewestweg N50 die Kortrijk met Brugge
verbindt. Binnen de contouren van het hier bestreden provinciaal ruimtelijk
uitvoeringsplan (PRUP) ‘Kleiput Egem en omgeving’ (rode stippellijn) wordt de
feitelijke toestand van een en ander in de toelichtende nota bij het PRUP als volgt
weergegeven:
3.2.
Het plangebied is overeenkomstig de stedenbouwkundige
voorschriften van het bij koninklijk besluit van 17 december 1979 vastgestelde
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-3/37
gewestplan Roeselare-Tielt grotendeels bestemd tot ontginningsgebied met als
nabestemming gebied voor gemeenschaps- en openbare nutsvoorzieningen.
Op het gebied vindt tevens het bij ministerieel besluit van
22 mei 1995 goedgekeurde bijzonder plan van aanleg (hierna: BPA) nr. 12 ‘De
Kapelle’ van de gemeente Pittem toepassing:
Het BPA voorziet in de volgende bestemmingszones:
buffergroen (I), bosbouw (II), ontginning met nabestemming bos (II’), ontginning
met nabestemming openruimtegebied (III), landbouw (IV), ontginning en
keramische industrie (V), ontginning en openbare nutsvoorzieningen (VI),
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-4/37
industrie (VII), ontginning met nabestemming open ruimte (VIII) en ontginning en
stapelplaats met nabestemming openruimtegebied (IX).
3.3.
In 2006 worden de percelen van de steenbakkerij aan de
nv Wienerberger verkocht, die de industriële activiteiten van de steenbakkerij
overneemt. De kleiput en de overige omliggende gronden blijven in eigendom van
de familie A., die in 2006 met de nv Wienerberger een concessieovereenkomst
sluit (met een duurtijd tot 31 december 2045) met het oog op de ontginning van het
gebied.
3.4.
In 2010 verkrijgt de nv Wienerberger van de deputatie van de
provincieraad van de provincie West-Vlaanderen (hierna: de deputatie) een
milieuvergunning voor de ontginning van de noordelijke kleiput tot -10 m TAW
(Tweede Algemene Waterpassing). De vergunning is geldig tot 2030 en omvat
tevens de toelating om de kleiput met 630.000 m³ grond op te vullen met het oog op
de stabilisatie van de taluds. De vergunning vermeldt dat de nabestemming van de
noordelijke zone gerealiseerd zal worden door de eigenaar, de familie A.
3.5.
In 2011 zet de nv Wienerberger de activiteiten van de
steenbakkerij stop. Ook schroeft zij vanaf dan de ontginningsactiviteiten terug en
neemt zij stappen om, in overleg met de gemeente Pittem en de Vlaamse
Landmaatschappij (hierna: VLM), te zoeken naar mogelijkheden tot reconversie
van de site. De zuidelijke zone werd nooit ontgonnen.
3.6.
Land
In 2016 maakt de VLM in opdracht van de toenmalige afdeling
en
Bodembescherming,
Ondergrond
en
Natuurlijke
Rijkdommen
(hierna: ALBON) van de Vlaamse overheid een studie over het kwestieuze
ontginningsgebied, met als doel een ruimtelijkeontwikkelingsvisie op te stellen
voor de toekomst van het gebied. De studie besluit onder meer dat de zone met de
bestaande kleiput tot openruimtegebied kan worden herbestemd.
3.7.
Op vraag van de gemeente Pittem beslist de provincie
West-Vlaanderen tot de opmaak van een provinciaal ruimtelijk uitvoeringsplan
(hierna: PRUP) voor het gebied.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-5/37
3.8.
Van 15 mei 2018 tot en met 16 juli 2018 wordt over de door de
deputatie goedgekeurde startnota betreffende het voorgenomen plan een publieke
raadpleging georganiseerd. Op 23 mei 2018 wordt een infomarkt georganiseerd. Er
worden 28 inspraakreacties ingediend, waaronder één door de familie A.
3.9.
Op 17 oktober 2019 keurt de deputatie de eerste versie van de
scopingnota goed. Op 23 januari 2020 en 28 mei 2020 keurt zij latere versies van
deze nota goed.
3.10.
Op 11 februari 2020 stelt de familie A. de nv Wienerberger in
gebreke wegens onder meer het niet meer zorgvuldig exploiteren van de
noordelijke kleiput en de schade die dit haar berokkent.
3.11.
Op 21 februari 2020 antwoordt de nv Wienerberger dat de
productie sterk is verminderd maar dat er nog altijd ontgonnen wordt.
3.12.1.
Op 28 oktober 2021 beoordeelt het team Milieueffectrapportage
van de Vlaamse overheid het planmilieueffectrapport (hierna: plan-MER) als
voldoende.
3.12.2.
In het plan-MER wordt de noordelijke kleigroeve beoordeeld als
“biologisch waardevol tot zeer waardevol”:
“Kaart 2: Biodiversiteit – biologische waarderingskaart [BWK]
De huidige ontginningsput wordt op de BWK (versie 2018) grotendeels
aangeduid als biologisch waardevol tot zeer waardevol bestaande uit
rietvegetaties (mr), ruigtes (ku), struwelen (sz) en verruigde graslanden
(hr). De zone ten zuiden van de ontginningsput wordt ingenomen door
bebouwing, verharding en intensieve landbouwpercelen en wordt dan ook
hoofdzakelijk als biologisch minder waardevol aangeduid, met
uitzondering van een paar houtkanten en bomenrijen die als (zeer)
waardevol worden aangeduid.
In de studie van de VLM wordt gesteld dat de BWK ter hoogte van de
groeve minder actueel is, zowel door de evolutie van de vegetatie na het
stopzetten van de ontginningsactiviteiten als door de bouw van het bedrijf
AM-power. Dit blijkt ook uit het terreinbezoek uitgevoerd door Antea
Group in oktober 2019.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-6/37
• De zuidelijke helft van de groeve is het laatst ontgonnen en is het minst
begroeid. Op de BWK wordt deze zone als ‘biologisch minder waardevol’
gewaardeerd (kc, ca. 5 ha). Dit klopt echter niet met de huidige situatie op
het terrein. Immers, de flanken worden gekenmerkt door uittredend,
ijzerrijk, grondwater. In deze kwelzones komt (vooral in het zuidelijke deel
van de groeve) reuzenpaardenstaart voor. Dit is hoogst opmerkelijk gezien
deze soort vaak met bronbossen wordt geassocieerd.
• De overige hellingen van deze ontginningsput zijn begroeid met struweel
en/of verbost en staan als biologisch waardevol gecategoriseerd
(ku, ca. 5 ha). Dit wordt bevestigd door het uitgevoerde terreinbezoek;
• In het noordelijke deel van de reeds ontgonnen zone is als gevolg van de
ontginningsactiviteiten tijdelijke natuur ontstaan die op de BWK wordt
aangeduid als ‘complex van biologisch waardevolle en zeer waardevolle
elementen’. Deze zone (ca. 9 ha) bevat rietvegetatie en open water. Deze
zone oefent een aantrekkingskracht uit op vogels als eenden maar ook
rietvogels (bv. Rietgors, Kleine karekiet: waarnemingen.be).
Globaal kan de groeve dus gewaardeerd worden als biologisch waardevol
tot zeer waardevol.[…].”
3.13.
In zitting van 23 januari 2020 keurt de provincieraad van de
provincie West-Vlaanderen het voorontwerp van het PRUP goed.
3.14.1.
Op 28 mei 2020 stelt de provincieraad van de provincie
West-Vlaanderen het ontwerp-PRUP voorlopig vast.
3.14.2.
Luidens de toelichtingsnota bij het (ontwerp-)PRUP wil de
provincie West-Vlaanderen middels het planproces de volgende vijf doelstellingen
verwezenlijken:
“1. Een gedeeltelijke (gecompartimenteerde) opvulling van de kleiput.
Enerzijds beperkt in tijd zodat er zicht is op de realisatie van de
nabestemming. En anderzijds beperkt in opvulling zodat potenties voor
toekomstige natuur en recreatieve waarden niet te niet worden gedaan.
2. De ontwikkeling van een toegankelijk groengebied op de gronden van de
voormalige kleigroeve.
3. Bedrijvigheid mogelijk maken op de site van de voormalige
steenbakkerij door aan reconversie te doen. Reconversie is als beleidskader
opgenomen in het PRS-WV.
4. Het realiseren van een afzonderlijk watercaptatiebekken om het
opgepompte water uit de kleiput te verzamelen. Zo ontstaat een permanente
watervoorraad die door landbouwers kan gebruikt worden om
droogteperiodes te overbruggen.
5. Bevestigen van het zuidelijke landbouwgebied.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-7/37
Daarnaast worden nog de twee volgende planelementen
vermeld:
“- vastleggen toekomstmogelijkheden voor de vergistingsinstallatie
AM-power
- het doorvoeren van een planologische ruil industriegebied –
landbouwgebied.”
In de toelichtingsnota wordt dit als volgt grafisch weergegeven:
3.15.
Van 1 februari 2021 tot en met 2 april 2021 wordt een openbaar
onderzoek over het ontwerp-PRUP georganiseerd. Er worden 33 bezwaarschriften
ingediend, waaronder één door de familie A.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-8/37
3.16.
Op 20 mei 2021 brengt de provinciale commissie voor
ruimtelijke ordening van de provincie West-Vlaanderen (hierna: Procoro) een
gemotiveerd advies over het ontwerp-PRUP uit.
3.17
Met het bestreden besluit van 23 november 2021 stelt de
provincieraad van de provincie West-Vlaanderen het PRUP definitief vast. Van het
bestreden besluit wordt melding gemaakt in het Belgisch Staatsblad van
22 maart 2022.
3.18.1.
Het grafisch plan van het PRUP is het volgende:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-9/37
De legende erbij luidt:
“
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-10/37
.”
3.18.2.
Het noordelijke deel van het plangebied, waar de kleiput zich
bevindt, krijgt aldus de bestemming ‘zone voor gemengd open ruimte gebied’
(artikel 6). De verordenende stedenbouwkundige bestemmingsvoorschriften van
artikel 6.1 van deze zone luiden:
“Het gebied is bestemd voor de instandhouding, de ontwikkeling en het
herstel van de natuur, het natuurlijk milieu en bos. Landschapszorg,
natuureducatie en recreatief medegebruik zijn nevengeschikte functies.
In afwachting van deze inrichting kan het bestaande landbouwgebruik
behouden blijven, het plaatsen van nieuwe constructies is niet toegelaten.
Hoogdynamische en/of gemotoriseerde dagrecreatieve activiteiten die de
draagkracht van de omgeving overschrijden, zijn verboden. Dit verbod
treedt in werking 10 jaar na de inwerkingtreding van dit PRUP.
In tussentijd zijn dergelijke tijdelijke activiteiten en evenementen wel
mogelijk.
Opvulling van de bestaande kleiput is toegelaten tot een diepte van 25m
TAW.
10 jaar na de inwerkingtreding van dit RUP dient deze opvulling stopgezet
te worden. Vergunningen voor de opvullingen dienen deze eindtermijn te
bevatten.
Bovenop de opvulling tot 25 m TAW, en los van de timing van 10 jaar, kan
het gebied nog met 300.000m³ extra grond worden gevuld om de put op
deze manier een gecompartimenteerd karakter te geven.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-11/37
Noodzakelijke opvullingen voor taludverstevigingen in functie van de
veiligheid zijn te allen tijde toegelaten. Dit enkel op basis van een advies
van het Vlaams planbureau voor omgeving.
Het vrachtverkeer voor de opvulling van de put dient voornamelijk via de
Bruggesteenweg (zijweg Brugsesteenweg) te gebeuren. Maximaal
1 vrachtwagen per uur kan voor de opvulling van de put de Nieuw
Egemseweg gebruiken.”
In de toelichting bij dit artikel 6.1 van het PRUP wordt het
volgende gesteld:
“Activiteiten zoals motorsporten, kleiduifschieten,…zijn niet compatibel
met de beoogde toekomstige invulling van het gebied, aangezien hier
gefocust wordt op een laagdynamisch toegankelijk groendomein.
Gedurende de eerste 10 jaar na de inwerkingtreding van het PRUP waarbij
er nog opvulactiviteiten kunnen plaatsvinden zijn dergelijke tijdelijke
activiteiten/evenementen wel nog toegestaan.
Het RUP treedt in werking 14 dagen na de publicatie in het Belgisch
Staatsblad.
De opvulling kan plaatsvinden tot 10 jaar na de inwerking treding van dit
PRUP ook al is de maximale opvulling van 25 m TAW niet bereikt.
De aard van de opvulling zal worden bepaald in de omgevingsvergunning.
De bovenste twee meter van de opvulling dient te bestaan uit grond die
voldoet aan de kwaliteitseisen voor de beoogde natuur. Hiervoor dient
aandacht besteed te worden aan verontreinigingsparameters, maar ook aan
de mineralensamenstelling van de aangevoerde grond (stikstof, fosfaat,
kalium & calcium).
De einddatum van de 10 jaar houdt bijgevolg ook effectief het einde van
opvullen in. Er kunnen geen vergunningen verleend worden die deze
termijn overschrijden, met uitzondering voor de bepaalde 300.00m³ en
eventuele noodzakelijke opvullingen in functie van de veiligheid.
Na de opvulling dienen de risico’s in verband met de stabiliteit van de
taluds geëvalueerd [te] worden.
Het is niet de bedoeling om de bestemming als gemengd open ruimte
gebied in te richten met een vlakke vloerplaat. Door zowel bijkomende
gronden te storten als ook gronden uit te graven kan de put een variërend
reliëf en dus een gecompartimenteerd karakter krijgen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-12/37
.”
3.19.
In 2022 wordt de door de familie A. met de nv Wienerberger
afgesloten concessieovereenkomst voor de ontginning van het kwestieuze gebied
overgenomen door de nv ODM, die ook de bestaande milieuvergunning
overneemt. Op 1 juni 2023 verleent de deputatie aan de nv ODM een nieuwe
omgevingsvergunning “voor een termijn tot 23/09/2030 (einde basisvergunning)”
(hierna: de omgevingsvergunning van 1 juni 2023). De aldus vergunde
inrichtingen of activiteiten worden door de deputatie in overeenstemming geacht
met het PRUP. Zij worden in de omgevingsvergunning van 1 juni 2023 als volgt
omschreven:
“De aanvraag heeft als voorwerp gewone aanvraag bij een kleigroeve. Met
deze aanvraag wordt fase 1a, 1b (een stuk aanvulling enkel tegen de
oostelijke talud) en 1c (ook een stuk steuntalud onder helling van 20/4
enkel tegen de oostelijke talud) aangevraagd waarbij een deel van de
groeve wordt opgevuld tot +25 m TAW en taluds worden verstevigd.
Het betreft een klei- en zandontginning die vroeger werd ontgonnen door
de familie [A.], later door Wienerberger, tegenwoordig door ODM. De
ontginning is vergund en maakt geen deel uit van onderhavige
omgevingsvergunningsaanvraag. Een deel van de put werd in de jaren 1980
opgevuld als stortplaats van de gemeente Pittem. Daarna werd de zone
langs de Brugsesteenweg opgevuld met grond (door de firma [C.G.]).
De grote centrale put is het onderwerp van deze aanvraag. Voor de site is
een natuurvisienota gemaakt die het beeld geeft dat zichtbaar wordt op het
eind van de werken. De fase 1a die nu ondermeer wordt aangevraagd
betreft enkel een tussentijdse opvulling, waarbij in hoofdzaak op de
ontginningsvloer een grondplatform wordt gelegd, zonder te raken aan de
boszones in de taluds en dit binnen de bepalingen van het nieuwe ‘RUP
Egem en omgeving’ (ruimtelijke context) dat hier van toepassing is.
De aanvraag omvat voor de ingedeelde inrichting of activiteit:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-13/37
De bestaande vergunningen blijven lopen:
• De vergunning voor ontginning: vooraleer de fase 1a van de opvulling
wordt uitgevoerd, wordt nog wat ontgonnen binnen de vergunde plaatsen
en volumes onder de opvultalud;
• De vergunning voor het aanbrengen van de stabiliteitstalud blijft ook
geldig en gedeeltelijk verder uitgevoerd waar praktisch mogelijk en bij
stabiliteitsproblemen.
Het ontginnen wordt verdergezet tot het moment dat de ontginning
praktisch wordt belemmerd door de aanvulling van fase 1a, 1b en 1c of tot
het moment dat de milieuvergunning voor het ontginnen verloopt. In de
praktijk wordt vermoed dat er nog 5 jaar ontgonnen zal kunnen worden.
Voor fase 1a worden 332.041 m³ gronden aangevoerd voor de opvulling.
Voor een deel van fase 1c wordt er 65.253 m³ aangevoerd om de taluds te
verstevigen. Het bedrijf voorziet om 397.294 m³ gronden aan te voeren
binnen een termijn van 3 jaar. Voor de aanleg van taluds werd reeds
630.000 m³ vergund. Er wordt daarom gevraagd om rubriek 60.2. uit te
breiden met 332.041 m³ voor de opvulling.
Er wordt een afwijking gevraagd op artikel 5.60.2. m.b.t. de chemische
samenstelling van de aangevoerde gronden. Er wordt gevraagd om de
groeve te mogen opvullen met gronden van kwaliteit 80% BSN type III.
Die afwijking wordt gevraagd voor zowel de uitbreiding van de bestaande
vergunning (fase 1a) als de bestaande vergunning voor het verstevigen van
de taluds (630 000 vergunde m³).”
De bij de aanvraag tot omgevingsvergunning van 1 juni 2023
gevoegde ‘Natuurvisienota’ vermeldt het volgende “opvulscenario”:
“3.2. Opvulscenario
Het is de bedoeling de ‘vloer’ van de groeve te verhogen voor de
ontwikkeling van natuur. De hoogte van de vloer is voor de natuur van
minder belang, maar moet zich situeren op minder [dan] +38 m TAW,
anders loopt AMPower onder water, maar liefst lager dan +35 m TAW ifv
de belevingswaarde. Gezien de aanwezigheid van grondwaterlagen,
evolueert de resterende put sowieso tot een waterput. Wil men droge zones
overhouden, zal er moeten gepompt worden. De vergunning is verleend
voor een ophoging tot +28 m TAW (eerst tot +25 m TAW, later in functie
van de realisatie van het natuurinrichtingsplan tot een hoogte van maximaal
+28 m TAW).
In de praktijk wordt voor de opvulling de volgende fasering weerhouden
(+ principeschetsen) :
- Fase 1a: aanleg van een opvulplatform centraal in de put tot een hoogte
van +25 m TAW, waarbij de aanwezige natuur zo veel mogelijk wordt
ontweken, en waarbij een waterige zone wordt aangelegd voor tijdelijke
natuur – principeschets:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-14/37
-
Fase1b : aanleg van de resterende oppervlakte tot een hoogte van +25 m
TAW – principeschets :
-
Fase 1c: verstevigen van de taluds – principeschets:
-
Fase 2: aanleg van het natuurinrichtingsproject binnen de hoogtes +25 m
TAW en +28 m TAW (realisatie natuurinrichtingsplan) – principeschets:
.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-15/37
IV. Onderzoek van de middelen
A. Tweede middel
Uiteenzetting van het middel
4.1.
Verzoeker voert in een tweede middel de schending aan van de
artikelen 1.1.4, 2.1.1, § 1, eerste lid, en 2.2.5, § 1, eerste lid, 1°, van de Vlaamse
Codex Ruimtelijke Ordening (hierna: VCRO), alsook van het zorgvuldigheids-,
rechtszekerheids- en materiëlemotiveringsbeginsel als algemene beginselen van
behoorlijk bestuur.
Hij beklemtoont het verplicht realisatiegericht karakter van een
PRUP. Verzoeker zet uiteen dat het PRUP het noordelijke gebiedsdeel als
gemengd openruimtegebied bestemt, in een opvultermijn van tien jaar voorziet (te
rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van het plan) en een beperking van
de opvulhoogte tot maximaal 25 m TAW oplegt. De planvoorschriften bevatten
evenwel geen duidelijke fasering qua uit te voeren werkzaamheden, waardoor “de
plandoelstelling van het PRUP zich niet zal en kan realiseren bij géén opvulling of
bij zeer beperkte opvulling na een verdere ontginning van deze groeve, of bij
stillegging van de pompactiviteiten”. Dit probleem werd ook erkend door de
Procoro die adviseerde om aan de vaststelling van het PRUP een “realisatienota” te
verbinden, waarop evenwel niet werd ingegaan. Een en ander maakt het realiseren
van de plandoelstellingen volledig hypothetisch en dus rechtsonzeker. Een PRUP
mag zich niet beperken tot het vastleggen van een louter papieren bestemming.
Volgens verzoeker geldt het principe van het realisatiegericht karakter van een
plan zeker wanneer dit zoals het bestreden PRUP faseringsmodaliteiten omvat. De
realisatie van de eindbestemming van het gemengd openruimtegebied hangt samen
met de beëindiging van de ontginningsactiviteiten en het gecompartimenteerd
opvullen van de kleiput, terwijl tegelijk de grondwaterstand in de put kunstmatig
laag moet worden gehouden en het water moet dienen voor de aanleg van het
watercaptatiebekken voor de plaatselijke landbouwers. De stedenbouwkundige
voorschriften van het bestreden PRUP bieden geen enkele garantie dat dit alles op
een correcte wijze zal gebeuren en geven niet aan wie voor dit alles zal instaan.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-16/37
Verzoeker heeft dit in zijn bezwaarschrift aangegeven. Hij kwalificeert de
plandoelstelling tegen de geschetste achtergrond als onuitvoerbaar. Dat de
provincieraad niet is ingegaan op de suggestie van de Procoro om een
uitvoeringsnota te vereisen, versterkt verzoekers kritiek dat het plan niet kan
gerealiseerd worden. Ook is de door het PRUP vastgelegde termijn van tien jaar te
kort om de plandoelstelling effectief te kunnen realiseren.
4.2.
Verzoeker stelt in zijn memorie van wederantwoord dat de
plannende overheid onvoldoende heeft nagedacht over de realisatie van het PRUP
en zich te weinig geïnformeerd heeft over de verhouding tussen de betrokken
partijen. Er wordt teveel geloof gehecht aan de verklaring van de nv Wienerberger
dat op korte termijn een opvulling van de put en een realisatie van een provinciaal
domein mogelijk zouden zijn. Een opvulling met slechts 300.000 m³ grond strookt
verder niet met de plandoelstellingen en bedraagt minder dan de helft van wat
nodig is om tot de vooropgestelde opvulling te kunnen komen. Het dossier bevat
geen accurate berekeningen met betrekking tot de vooropgestelde opvulling van de
put.
4.3.
In zijn laatste memorie betoogt verzoeker dat gelet op de nog
actieve ontginningsvergunning tot -10 m TAW het scenario dat een nieuwe
exploitant teveel zou ontginnen een voorzienbare factor is waarmee de plannende
overheid op zorgvuldige wijze rekening had moeten houden. De verwerende partij
heeft bij de vaststelling van het bestreden PRUP onvoldoende zekerheid
ingebouwd dat de plandoelstelling effectief kan gerealiseerd worden. Verzoeker
merkt op dat de nieuwe concessiehouder, de nv ODM, pas meer dan een jaar na de
definitieve inwerkingtreding van het PRUP een vergunning voor het opvullen van
de put heeft verkregen en dat de opvulling ervan ook werd aangevat. Dit neemt
echter niet weg dat de stedenbouwkundige voorschriften van het PRUP nog steeds
onvoldoende rechtszeker en realisatiegericht zijn. De plannende overheid heeft
niet zorgvuldig nagedacht over hoe de plandoelstelling te realiseren valt wanneer
de actieve milieuvergunning voor de lopende duur wordt verdergezet. Verzoeker
meent ook dat het nog onzeker is of er een vergunning zal verkregen worden voor
de permanente bemaling die de door het PRUP voorziene opvulling vereist. Uit de
omgevingsvergunning van 1 juni 2023 blijkt dat de administratie Natuur en Bos
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-17/37
(hierna: ANB) van de Vlaamse overheid zich vragen stelt in verband met de
daartoe benodigde bemaling. Tenslotte merkt verzoeker op dat de toegestane
bijkomende opvulling van de kleiput met 300.000 m³ grond onvoldoende is voor
de realisatie van de plandoelstelling.
Beoordeling
5.1.
Vastgesteld zij dat de omgevingsvergunning van 1 juni 2023
door de vergunningverlenende overheid in overeenstemming wordt bevonden met
het bestreden PRUP (zie randnummer 3.19). In het licht van die vergunning maakt
verzoeker niet aannemelijk dat het bestreden PRUP niet realiseerbaar is.
Verzoekers verwijzing naar de “vragen” die ANB zich in het
kader van de vergunningverlening met betrekking tot de bemaling stelt, doen niet
anders besluiten. Immers merkt ANB ter zake enkel op dat de vergunning voor de
bemaling die nodig is om de uiteindelijke natuurontwikkelingszones droog te
houden, op een later moment zal moeten aangevraagd worden.
5.2.
Gezien het voormelde stelt de Procoro op verzoekers bezwaar
terecht dat het PRUP wel degelijk realiseerbaar en rechtszeker is. De
omgevingsvergunning van 1 juni 2023 wijst verder uit dat de plannende overheid
het terecht niet wenselijk en nodig heeft gevonden om, zoals nochtans geadviseerd
door de Procoro, een uitvoeringsnota op te leggen waaruit de wijze van uitvoering,
de uitvoeringstermijnen en de bij de realisatie van het PRUP betrokken actoren
zouden moeten blijken.
5.3.
Het middel wordt verworpen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-18/37
B. Derde middel
Uiteenzetting van het middel
6.1.
Verzoeker voert in een derde middel de schending aan van
artikel 1.1.4 VCRO en artikel 16 van de Grondwet, alsook van het gelijkheids-,
zorgvuldigheids-, redelijkheids- en materiëlemotiveringsbeginsel als algemene
beginselen van behoorlijk bestuur.
Hij bekritiseert dat de stedenbouwkundige voorschriften van het
bestreden PRUP voorzien in een opvulling van de groeve in het noordelijke deel
van het plangebied tot slechts 25 m TAW, voor een termijn van tien jaar vanaf de
inwerkingtreding van het plan. Verzoeker vindt dit arbitraire begrenzingen die een
disproportionele inmenging in zijn eigendomsrecht uitmaken. De begrenzing van
de opvullingshoogte gaat verder dan noodzakelijk is voor de verwezenlijking van
het groene openruimtegebied. Op die manier worden verzoekers economische en
financiële belangen niet zorgvuldig afgewogen. De opvulling van de taluds niet
meegerekend, is er een opvulcapaciteit van meer dan 4 miljoen m³. Met de door het
PRUP opgelegde hoogtebeperking bedraagt deze slechts 1,3 miljoen m³. Voor
deze beperking bestaat geen redelijke verantwoording, wat verzoeker ook in zijn
bezwaarschrift heeft duidelijk gemaakt. De tijdsbegrenzing van tien jaar vanaf de
inwerkingtreding van het plan is evenzeer arbitrair. Het argument dat op die manier
de hinder voor de omwonenden wordt beperkt, is gratuit en niet deugdelijk, nu
tegelijk een bijkomende aanvulmogelijkheid ten belope van 300.000 m³ grond
wordt voorzien, wat ook gepaard gaat met zo’n twee jaar bijkomende hinder. Ook
met een opvulling van meer dan 25 m TAW kan een kwalitatieve ruimte voor
natuur en recreatie worden gecreëerd. Uit het plan-MER blijkt dat een opvulling tot
30 m TAW en zelfs tot 35 m TAW te verantwoorden is. Verzoekers bezwaren ter
zake werden niet deugdelijk beantwoord. De conclusie is dat het PRUP onwettige
eigendomsbeperkingen oplegt, die grote financiële verliezen voor verzoeker tot
gevolg hebben. Daarbij komt nog dat het PRUP slechts één vrachtwagen per uur
vanaf de noordelijke ontsluiting Nieuwe Egemstraat toelaat, wat de praktische
haalbaarheid van de opvulling nog meer onder druk zet.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-19/37
6.2.
Verzoeker betoogt in zijn memorie van wederantwoord dat de
verwerende partij niet tegenspreekt dat hij grote financiële verliezen lijdt door de
opvulbeperking. Zij geeft geen aanvaardbare uitleg voor haar standpunt dat de
voorziene opvultermijn van tien jaar haalbaar zou zijn. Verzoeker betoogt dat om
van een opvulling van 25 m TAW naar 30 m TAW te gaan er een bijkomende
opvulling ten belope van 766.212 m³ grond nodig is, zodat 300.000 m³ extra grond
daartoe niet kan volstaan. Die extra opvulling is ook financieel minder interessant,
nu het moet gaan om grond met een specifieke mineralensamenstelling. De
redenen die worden opgegeven om de kleiput slechts tot maximaal 25 m TAW op
te vullen, blijken tenslotte ook niet uit het plan-MER.
6.3.
In zijn laatste memorie stelt verzoeker dat het niveau van het
maaiveld maar liefst 43 m TAW bedraagt. De motieven om de opvulling tot slechts
25 m TAW toe te staan, zijn uitermate vaag. Verzoeker betoogt dat de nieuwe
concessiehouder pas zeer recent, op 1 juni 2023, opvulmogelijkheden verkreeg, dit
is meer dan een jaar en twee maanden na de inwerkingtreding van het PRUP. Hij
betoogt dat het plan-MER een loutere aanbeveling doet, en dit enkel vanuit de
discipline omgevingsgeluid, om de opvulling van de kleiput tot maximaal 25 30 m TAW te begrenzen. Vanuit de discipline biodiversiteit is er in het plan-MER
geen begrenzing van de opvulmogelijkheden vooropgesteld. Verzoeker merkt ook
op dat ANB zich in de omgevingsvergunning van 1 juni 2023 vragen stelt bij de
benodigde bemaling voor het blijvende hoogteverschil. Het motief van meer
belevingswaarde is voorts uitermate vaag en gratuit. Tenslotte is er geen gevaar
voor wateroverlast bij een opvulling van de kleiput tot 30 m TAW en blijft hierbij
het zicht op de historiek van de kleiput behouden.
Beoordeling
7.1.
Verzoekers kritiek dat de stedenbouwkundige voorschriften van
het PRUP luidens dewelke de put tot slechts 25 m TAW mag worden opgevuld en
luidens dewelke de exploitatietermijn beperkt wordt tot tien jaar na de datum van
inwerkingtreding van het PRUP arbitrair zijn en niet op afdoende motieven
steunen, kan geen bijval vinden, gelet op wat volgt.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-20/37
7.2.
Vooreerst is bij de beoordeling van het tweede middel hiervoor
(randnummer 5.1 en volgende) reeds gebleken dat verzoeker niet aantoont dat het
bestreden PRUP niet realiseerbaar zou zijn en dat verzoekers verwijzing naar de
“vragen” die ANB zich in verband met de bemaling stelt, niet anders doet
besluiten.
7.3.
Verder moet worden vastgesteld dat bij de opmaak van de
ruimtelijke ontwikkelingsvisie van de VLM, alsook in de startnota, de scopingnota
en de toelichtende nota bij het PRUP wordt aangegeven dat het voor een
natuurontwikkelingsprogramma niet aangewezen is om de kleiput volledig op te
vullen. Zoals verder in de toelichtingsnota wordt benadrukt, moet het grondpeil
van de put zich onder het grondwaterniveau bevinden om de blijvende instroom
van grondwater te verzekeren en om het voor de plaatselijke landbouw belangrijke
watercaptatiebekken te kunnen bevoorraden. Bij een te hoge opvulling dreigt ook
wateroverlast voor de nabije omgeving. Verstoringsgevoelige soorten hebben er
voorts baat bij dat er niet te hoog wordt opgevuld, zodat het omgevingsgeluid de
site zo weinig mogelijk binnendringt en die soorten zo ongestoord mogelijk in de
put hun biotoop kunnen vestigen en uitbouwen. Het creëren van een divers reliëf in
de put geeft verder kansen voor de totstandkoming van zo divers mogelijke
biotopen en van een afwisseling van natte en drogere natuur. Door de put slechts
deels op te vullen, blijven ook de geologische lagen en fossielen zichtbaar, wat de
beoogde educatieve doeleinden dient. De blijvende aanwezigheid van wat wordt
ervaren als een put, refereert aan de exploitatiehistoriek van de site. Grotere
niveauverschillen zorgen ten slotte voor een groter recreatief potentieel en een
sterkere belevingswaarde en aantrekkingskracht van het te ontwikkelen gebied.
7.4.
Belangrijk is verder dat het plan-MER in de discipline geluid
een ophoging van de kleiput tussen 25 m TAW en 30 m TAW aanbeveelt (hierna:
de ophogingsvork van het plan-MER). Meer bepaald wordt in het plan-MER met
betrekking tot deze discipline gesteld:
“Uit de discipline geluid […] blijkt dat bij een opvulhoogte tot ca. 25 m
TAW (zoals voorzien in het planvoornemen) de maximale geluidsemissies
binnen de groeve onder de 45 DB(A) blijven (en in bepaalde zones zelfs
ruim onder de 45 DB(A)). Hoe hoger er opgevuld zou worden, hoe hoger
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-21/37
de geluidsemissies zullen zijn, tot boven de 45 DB(A). Om het voorkomen
van verstoringsgevoelige soorten in de groeve in de geplande toestand niet
te hypothekeren, dient de opvulhoogte in de meeste zones bijgevolg
beperkt te worden tot maximaal ca. 25 à 30 m TAW.”
De plannende overheid heeft dienvolgens op goede gronden een
opvulhoogte van 25 m TAW opgelegd, met een bijkomende opvulmogelijkheid
van 300.000 m³ grond om het gecompartimenteerde karakter van de put te
realiseren. Zoals uit de bij de omgevingsvergunning van 1 juni 2023 gevoegde
natuurnota blijkt, betreft dit een totale hoogte van maximaal 28 m TAW. Het is een
opvulhoogte die in het midden ligt van de ophogingsvork van het plan-MER. De
door het PRUP opgelegde opvulhoogte blijkt aldus afdoende te zijn gemotiveerd
en in redelijkheid aanvaardbaar. Het betoog van verzoeker dat de ophogingsvork
van het plan-MER “een loutere aanbeveling […] en dus géénzins een dwingende
‘norm’” betreft, doet niet anders besluiten. De tussenkomende partij merkt
bovendien niet zonder pertinentie op dat bij een diepere put meer geologische
lagen te zien zijn. In dit verband blijkt uit de omgevingsvergunning van 1 juni 2023
dat enkel de oostelijke talud van de put met grond wordt aangevuld, zodat de
geologische lagen elders wel degelijk zichtbaar blijven.
7.5.
In antwoord op verzoekers bezwaar heeft de Procoro onder meer
naar de door het plan-MER aanbevolen ophogingsvork tussen 25 m TAW en tot 30
m TAW gewezen. De plannende overheid heeft zich daarbij aangesloten. Het
betreft een afdoende weerlegging van verzoekers bezwaar.
7.6.
Verder wenst de plannende overheid blijkens het advies van de
Procoro “een duidelijk zicht op de duurtijd van de opvulling” en op “de start van de
ontwikkeling van de nabestemming” publiek openruimtegebied, en wil zij tevens
dat de plandoelstellingen op middellange termijn kunnen worden gerealiseerd. Een
termijn van tien jaar voor de opvulling van de put tot 25 m TAW vanaf de
inwerkingtreding van het PRUP komt in dat licht niet onrechtmatig voor, minstens
toont verzoeker het tegendeel niet aan.
7.7.
Artikel 1.1.4 VCRO luidt:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-22/37
“De ruimtelijke ordening is gericht op een duurzame ruimtelijke
ontwikkeling waarbij de ruimte beheerd wordt ten behoeve van de huidige
generatie, zonder dat de behoeften van de toekomstige generaties in het
gedrang gebracht worden. Daarbij worden de ruimtelijke behoeften van de
verschillende maatschappelijke activiteiten gelijktijdig tegen elkaar
afgewogen. Er wordt rekening gehouden met de ruimtelijke draagkracht,
de gevolgen voor het leefmilieu en de culturele, economische, esthetische
en sociale gevolgen. Op deze manier wordt gestreefd naar ruimtelijke
kwaliteit.”
Het vereiste gesteld in artikel 1.1.4 VCRO dat de ruimtelijke
behoeften van de verschillende maatschappelijke activiteiten gelijktijdig tegen
elkaar moeten worden afgewogen, impliceert niet dat deze diverse facetten daarom
ook per se gelijkwaardig aan bod moeten komen in een ruimtelijk uitvoeringsplan.
Uit de afweging kan immers blijken dat één of meerdere van deze behoeften
zwaarder doorwegen dan andere, wat dan ook tot uiting kan komen in de in het
plan vast te leggen bestemmingen en maatregelen. De belangenafweging moet
gebeuren bij het opmaken van het plan in zijn geheel. De overheid beschikt ter zake
over een ruime appreciatiebevoegdheid, die slechts voor geschonden kan worden
gehouden in zoverre de overheid de grenzen van de redelijkheid te buiten zou gaan.
De Raad van State oefent hierop enkel een wettigheidstoezicht uit, vermits het aan
de bevoegde overheden toekomt de nodige beleidskeuzes te maken. Het komt een
verzoeker, die artikel 1.1.4 VCRO geschonden acht, toe om aan te tonen dat de
gemaakte keuze de grenzen van de redelijkheid te buiten gaat.
7.8.
Verzoeker acht artikel 1.1.4 VCRO geschonden. Er zou
onvoldoende met zijn persoonlijke financieel-economische belangen rekening zijn
gehouden. Aangenomen dat verzoekers persoonlijke financiële belangen
economische gevolgen zijn waarmee in het kader van de in artikel 1.1.4 VCRO
bedoelde ruimtelijke draagkracht rekening moet gehouden worden, dient vooreerst
te worden vastgesteld dat de plannende overheid deze belangen wel degelijk bij
haar beoordeling heeft betrokken, wat ertoe heeft geleid dat de stedenbouwkundige
voorschriften van het PRUP erin voorzien dat de oude kleiput gedurende een
periode van tien jaar verder kan worden opgevuld.
Mag het zeker zo zijn dat het voor verzoeker financieel
interessanter ware geweest om de kleiput te kunnen (laten) ontginnen tot het einde
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-23/37
van de in 2030 aflopende ontginningsvergunning of, beter nog, tot het einde van de
concessieovereenkomst in 2045, en om de kleiput daarnaast ook nog volledig te
kunnen (laten) opvullen, het wijst nog niet uit dat de plannende overheid de
grenzen van de redelijkheid te buiten is gegaan of anderszins onwettig heeft
gehandeld door verzoekers persoonlijke financiële belangen niet te laten opwegen
tegen de middels het PRUP beoogde doelstellingen, meer bepaald de realisatie van
publiek toegankelijk groen, het voorzien van een permanente watervoorraad voor
de landbouwers en de beoogde educatieve doeleinden.
In de toelichtingsnota worden verzoekers gelijkluidende
bezwaren gezien het voormelde als volgt op afdoende wijze weerlegd:
“ 5.11. Afweging ruimtelijke behoeften/belang
Overeenkomstig artikel 1.1.4 VCRO dienen de ruimtelijke behoeften van
de verschillende maatschappelijke activiteiten tegen elkaar te worden
afgewogen, om naar ruimtelijke kwaliteit te streven. Er wordt daarbij
rekening gehouden met de ruimtelijke draagkracht, de gevolgen voor het
leefmilieu en de culturele, economische, esthetische en sociale gevolgen.
De plannende overheid houdt rekening met de behoefte in de provincie aan
een toegankelijk groengebied, met kwalitatieve natuur en een recreatieve
waarde, evenals een watercaptatiebekken waarmee droogteperiodes voor
landbouwers kunnen worden overbrugd. De plannende overheid verwijst
daarvoor onder meer naar de toelichtingsnota, p. 13, waar wordt
aangetoond dat in de regio Roeselare - Tielt - Ruddervoorde er op vandaag
slechts een beperkt aanbod aan publiek toegankelijke natuurgebieden
bestaat. Gelet op het huidige ruimtelijk beleid van het verhogen van het
ruimtelijk rendement, waar mogelijk, cf. artikel 4.3.1, § 2 VCRO, stijgt ook
de nood naar kwalitatieve toegankelijke natuur. Op vandaag is daar in de
regio een kenmerkend gebrek aan. Ook de nood aan een
watercaptatiebekken om droogteperiodes te kunnen overbruggen is de
voorbije jaren steeds duidelijker geworden. Binnen de gemeente Pittem is
bovendien een bijkomende nood aan ruimte om te ondernemen.
De plandoelstellingen van het PRUP dienen aldus het algemeen belang.
In die omstandigheden kiest de plannende overheid ervoor om deze
plandoelstellingen te laten primeren op de (private) economische
activiteiten die in de toekomst in het noordelijke deel van de kleiput nog
zouden kunnen worden ontplooid. De plannende overheid houdt daarbij
ook rekening met diverse omstandigheden waardoor die toekomstige
ontginning bovendien onzeker is (zie onder meer studie VLM.).
Kenmerkend voor dat laatste is overigens dat sinds de milieuvergunning
voor de ontginning in 2010 werd verleend, er slechts zeer beperkte
ontginningsactiviteiten werden ondernomen.
Opdat de plandoelstellingen op middellange termijn kunnen worden
gerealiseerd, is het noodzakelijk om de huidige ontginningsactiviteit (en
daarmee samenhangend, de opvulactiviteit) aan een termijn te
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-24/37
onderwerpen. De termijn die de plannende overheid heeft voorzien is
evenwel voldoende ruim aangezien zij niet enkel de resterende duur van de
verleende milieuvergunning respecteert, maar tevens mogelijk maakt dat
een gedeeltelijke opvulling van de kleiput nog wordt gerealiseerd. De
termijn van 10 jaar biedt aldus voldoende ruimte voor een gedeeltelijke
verdere ontginning en/of opvulling.”
7.9.
Om rechtmatig te zijn dienen eigendomsbeperkingen te
beantwoorden aan een evenwicht tussen het algemeen belang en de bescherming
van het recht van eenieder op het ongestoorde genot van zijn eigendom. Er moet
een
redelijk
verband
van
evenredigheid
bestaan
tussen
de
in
de
stedenbouwkundige voorschriften van het PRUP ingeschreven beperkingen van
verzoekers eigendomsrechten en het door het bestreden PRUP beoogde doel.
Verzoeker toont — gelet op wat voorafgaat, waaronder zijn onjuiste premisse dat
de plannende overheid “arbitraire begrenzingen” zou opleggen met de door het
PRUP voorziene opvulbegrenzingen — niet aan dat dit te dezen niet het geval zou
zijn.
Verzoekers kritiek in dit verband, dat het PRUP de
aanvoercapaciteit van de vrachtwagens bij opvulling onredelijk begrenst door
vanaf de noordelijke ontsluiting slechts één vrachtwagen per uur toe te laten en dat
de Procoro eraan voorbijgaat dat de zuidelijke ontsluiting vandaag niet geschikt is
voor baanvrachtverkeer, doet niet anders besluiten, temeer nu deze bepaling
gevolg geeft aan een milderende maatregel van het plan-MER.
7.10.
Het middel wordt verworpen.
C. Eerste middel
Uiteenzetting van het middel
8.1.1.
Verzoeker voert in een eerste middel de schending aan van de
artikelen 1.1.4, 2.2.1 en 2.2.5 VCRO en van artikel 4.1.4 van het decreet van
5 april 1995 ‘houdende algemene bepalingen inzake milieubeleid’, in samenhang
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-25/37
met
het
materiëlemotiverings-,
zorgvuldigheids-,
rechtszekerheids-,
en
redelijkheidsbeginsel als algemene beginselen van behoorlijk bestuur.
Hij betoogt dat het bestreden PRUP, voor wat de noordelijke
bestemmingszone als gemengd openruimtegebied betreft, uitgaat van een
verkeerde feitelijke aanname dat de ontginningsactiviteiten in de noordelijke
kleigroeve zijn stilgelegd en niet economisch rendabel meer zijn.
8.1.2.
In een eerste middelonderdeel stelt verzoeker dat de vorige
uitbater, de nv Wienerberger, heeft verklaard de ontginning op de site te willen
stopzetten, en dat de provincie daar tijdens de planprocedure ten onrechte heeft op
voortgeborduurd. Hij betoogt dat ondanks de sluiting van de steenbakkerij er
steeds sprake is geweest van een actieve en economisch rendabele groeve, waarvan
de activiteiten weliswaar tijdelijk werden teruggeschroefd. De verwerende partij
heeft het staken van de ontginningsactiviteiten “simpelweg” voor waar
aangenomen, terwijl de nv Wienerberger vermoedelijk verklaringen in die zin
heeft afgelegd om de steenbakkerij te gelde te kunnen maken. Hiervoor was een
PRUP nodig om de bestemming van de terreinen van de steenbakkerij te wijzigen
naar kmo-zone, waaromtrent de nv Wienerberger een akkoord heeft gesloten met
de West-Vlaamse Intercommunale, waarvan de provincie West-Vlaanderen
destijds aandeelhouder was. Verzoeker noemt het manifest onzorgvuldig om uit te
gaan van de ontstentenis van ontginningsactiviteiten, niettegenstaande de
bezwaren van de familie A. en van de nv Wienerberger en adviezen in dit verband
en zonder te onderzoeken of er geen derde partij in een economisch rendabele
exploitatie kon voorzien. De beweerde afwezigheid van ontginningsactiviteiten
strijdt voorts met de inhoud van de tot 2045 lopende concessieovereenkomst tussen
de familie A. en de nv Wienerberger, alsook met de milieuvergunning voor de
ontginning die loopt tot 2030. Dat ter plaatse enkel nog magere klei zou kunnen
gewonnen worden, is onjuist. De bovenste lagen zijn vaak zandig, maar de klei
wordt vettiger naarmate men dieper graaft.
8.1.3.
In een tweede middelonderdeel stelt verzoeker dat het verkeerde
uitgangspunt met betrekking tot de ontginningsactiviteiten tevens doorwerkt in het
plan-MER. In dat rapport wordt bij de weergave van de feitelijke
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-26/37
referentietoestand immers uitgegaan van het behoud van de diepte van de
bestaande kleiput, en wordt de mogelijkheid van bijkomende ontginning en een
substantiële verdieping van de kleiput niet in aanmerking genomen. Het plan-MER
houdt enkel rekening met de vergunning van 2010 in zoverre die toelaat om de
wanden van de kleiput ter stabilisatie op te vullen, terwijl die vergunning net een
bijkomende ontginning en verdieping beoogt. De bestaande toestand is derhalve
niet correct weergegeven en de effectenanalyse is evenmin juist.
8.1.4.
Een derde middelonderdeel bekritiseert het gebrek aan afweging
van de economische en financiële belangen in het licht van artikel 1.1.4 VCRO.
Doordat wordt uitgegaan van de hypothese waarin de groeve stilligt, worden die
belangen van verzoeker als mede-eigenaar niet in rekening gebracht. Ook de
Procoro gaf aan dat de belangenafweging tussen het individuele belang en het
algemeen belang beter tot uiting moet komen, waarop pas in de finale versie van de
toelichtende nota bij het PRUP wordt ingegaan. Deze toelichting kan evenwel
geenszins overtuigen, nu zij intern tegenstrijdig is en plots wel erkent dat er sprake
is van een actieve groeve, wat haaks staat op het initiële uitgangspunt bij de
opmaak van het PRUP. Ook wordt het scenario niet onder ogen gezien waarbij de
put nog een tijd (tot 2030) tegelijk wordt ontgonnen en opgevuld. Minstens wordt
niet ernstig onderzocht in hoeverre een en ander binnen een dergelijk kort
tijdsbestek realistisch is en niet in strijd is met het planopzet. Verzoeker wijst erop
dat er noch een uitvoerbare opvulvergunning is voor het realiseren van de
nabestemming, noch een omgevingsvergunning voor de reliëfwijziging.
8.1.5.
In een vierde middelonderdeel wijst verzoeker op het algemeen
belang om de schaarse primaire grondstof klei optimaal te benutten. Hij verwijst
naar artikel 9 van het decreet van 4 april 2003 ‘betreffende de
oppervlaktedelfstoffen’ (hierna: het oppervlaktedelfstoffendecreet) dat een
optimale ontginning vooropstelt van primaire oppervlaktedelfstoffen zoals klei.
Met schaarse natuurlijke grondstoffen dient verstandig omgegaan te worden.
Verzoeker stelt dat zijn private belangen op dit punt samenvallen met het algemeen
belang. Het bijzonder oppervlaktedelfstoffenplan uit 2008 duidt het kwestieuze
gebied aan als relevant ontginningsgebied voor klei, wat volstrekt wordt genegeerd
bij de afweging van de belangen. Ook uit de omgevingsvergunning voor de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-27/37
noordelijke groeve blijkt dat er ter plaatse nog een kleipakket voor minstens 18 jaar
aanwezig is, waarin de nv ODM geïnteresseerd is. ALBON meende dat eerst moet
gekeken worden of ter plaatse een verdere ontginning aangewezen is. Minstens
diende te worden nagegaan of het mogelijk is om eerst verder te ontginnen en pas
daarna de gewenste groenpool te ontwikkelen. Elke zorgvuldige inschatting en
afweging ontbreekt. Ook voor de herbestemming van de verharde zone van
artikel 2 van de stedenbouwkundige voorschriften van het PRUP bestaat geen
deugdelijke afweging. Dat terrein kan bijvoorbeeld nog worden ingezet als
overslagzone om vrachtwagens te laden en kan op die manier overeenkomstig de
ontginningsbestemming blijven functioneren.
8.2.
Verzoeker betoogt in zijn memorie van wederantwoord dat er
geen consensus bestond over het stopzetten van de ontginningsactiviteiten.
Minstens waren er nog vragen over de opportuniteit om al dan niet verder te
ontginnen en was er verder onderzoek op dat punt nodig. Nooit werd stilgestaan bij
de noodzaak van een optimale ontginning. Verzoeker kreeg pas effectief zicht op
de concrete impact van de stedenbouwkundige voorschriften van het PRUP bij de
voorlopige vaststelling ervan. Hij heeft zijn bezwaren tegen het foutieve
uitgangspunt ervan direct ter kennis van de verwerende partij gebracht. In de
startnota werd nog niet gezegd dat de kleigroeve niet economisch rendabel is, laat
staan dat er geen reële ontginningen meer zouden plaatsvinden. Verzoeker betoogt
dat geen rekening werd gehouden met de mogelijkheid van verdere ontginning
tijdens de opvultermijn. De motieven om de ontginning stop te zetten zijn
gebaseerd op gissingen en ongefundeerde beweringen en betreffen voor een deel
post factum aangevoerde elementen. Dat enkel nog magere klei zou kunnen
gewonnen worden, is niet relevant. Bovendien bevindt er zich onder de magere
kleilagen nog vettere klei. Verzoeker vindt het bijzonder cynisch in de memorie
van antwoord te moeten lezen dat de nv ODM enkel zou geïnteresseerd zijn in het
opvullen van de groeve. Er wordt actueel verder ontgonnen. Ten onterechte wordt
de link gelegd met het stilleggen van de exploitatie van de steenbakkerij. Er werd
ook onvoldoende onderzoek gedaan naar de ontginningsbestemming van de
verharde zone, die bij het zuidelijke, voor ontginning bestemde gebiedsdeel hoort.
Het plan-MER is er ten onterechte van uitgegaan dat het gebied nooit verder zal
worden ontgonnen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-28/37
8.3.
In zijn laatste memorie stelt verzoeker dat het uitgangspunt dat
het opstarten van de stilgelegde groeve niet economisch rendabel is, foutief is. De
sluiting van de steenbakkerij is geen argument om de correctheid van dit
uitgangspunt aan te tonen. Het winnen van magere klei is rendabel en bij diepere
ontginning valt er opnieuw vettere klei te winnen. De verwerende partij heeft niet
onderzocht of er externe interesse is voor de noordelijke groeve. In het licht van
verzoekers economisch-financiële belangen en van het algemeen belang van het
optimaal benutten van schaarse grondstoffen, is dit onzorgvuldig. Sinds de
overname van de concessie heeft de nv ODM al 37.815 ton klei ontgonnen en
afgevoerd, 12.000 ton klei zal eerstdaags worden afgevoerd voor verwerking.
Verzoeker betoogt dat zijn financieel-economische rechten op evenwaardige en
evenredige wijze bij de belangenafweging dienden betrokken te worden. Er wordt
in het planningsproces van het PRUP “geen enkele pertinente motivering gegeven
over
de
verdere
ontginningsactiviteiten
op
basis
van
[de]
actieve
ontginningsvergunning”. In artikel 6.1 van de stedenbouwkundige voorschriften
wordt “enkel verwezen naar opvulmogelijkheden”. Zoals uiteengezet in het
derde middel, maken de door het PRUP opgelegde opvulbegrenzingen de
belangenafweging gebrekkig.
Beoordeling
9.1.1.
Uit de stukken van het dossier, waaronder een studie van de
VLM van 2016, blijkt dat de activiteiten van de plaatselijke steenbakkerij al sedert
2011 stopgezet waren, dat de nv Wienerberger heeft verklaard de ontginning van
de kleiput definitief te zullen stopzetten en dat de ontginningsactiviteiten van de
nv Wienerberger er sedert 2010 zeer beperkt waren. Dat de studie van de VLM bij
de start van het planproces zeven jaar oud was, toont nog niet aan dat deze
achterhaald zou zijn, zoals verzoeker voorhoudt. Verzoeker betwist overigens niet
dat het niveau van de kleiput ten tijde van de milieuvergunning van de nv
Wienerberger van 2010 ongeveer 14 m TAW bedroeg, en dat dit bij de definitieve
vaststelling van het PRUP 14,5 m TAW “met een plaatselijke verdieping” bedroeg.
De Procoro heeft in antwoord op verzoekers bezwaar dan ook op goede gronden
aangegeven dat “de kleiput niet of amper werd uitgediept, sinds de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-29/37
milieuvergunning in 2010 werd verkregen”, wat verzoeker overigens in zijn
bezwaarschrift bevestigt. Waar verzoeker zich erover beklaagt dat het bestreden
PRUP “de uitvoerbaarheid van de concessieovereenkomst met Wienerberger zou
uithollen”, gaat hij eraan voorbij dat bij de opmaak van het PRUP de
kleiontginning al meer dan tien jaar nagenoeg stillag. De Procoro wijst er voorts op
dat de nv Wienerberger, zelf vragende partij was “voor een visie voor de
nabestemming” van de oude kleiput, waarna ALBON aan de VLM heeft gevraagd
om een ruimtelijke ontwikkelingsvisie op te maken. De plannende overheid
beroept zich verder terecht op het feit dat in de kleiput thans vooral magere klei kan
ontgonnen worden. Dat op de site niet onmiddellijk vette klei kan gewonnen
worden, mag vooreerst blijken uit de studie van de VLM die gebaseerd is op
boringen die plaatsvonden in 2006, uit het bijzonder oppervlaktedelfstoffenplan
‘Klei van Ieper en Maldegemklei’ van 2008 en uit het algemeen
oppervlaktedelfstoffenplan van 2014. Ook wordt in de toelichtingsnota bij het
PRUP aangegeven dat “magere klei [vroeger werd] gebruikt voor de fabricatie van
binnenmuurstenen maar [dat] door hogere technische vereisten […] dit niet meer
mogelijk [is]”. Dat de magere klei in de bestaande put nog waardevol zou zijn,
blijkt door de familie A. zelf te zijn tegengesproken, waar zij in de studie van de
VLM stelt dat zij de kleiput wensen op te vullen en dat “[d]e magere klei die nu
aanwezig is volgens de familie, niet meer te gebruiken [is] voor andere
doeleinden”. Dat magere klei schaars zou zijn, mag evenmin blijken. In de
toelichtingsnota bij het bestreden PRUP wordt in dit verband overwogen dat “het
economisch niet rendabel [is] om deze site terug op te starten gezien in andere
actieve ontginningsgebieden naast vette klei ook magere klei aanwezig is” en dat
er ook “ten zuiden van de Egemstraat […] verschillende zones bestemd [zijn] in
functie van ontginning”. Gezien het voormelde kan verzoekers betoog dat de
plannende overheid het gegeven van een inactieve, onrendabele groeve louter voor
waar heeft aangenomen “aan de hand van de éénzijdige verklaringen van
Wienerberger” geen bijval vinden.
Naast de voormelde argumentatie in verband met de
kleiontginning, steunt het PRUP op het gegeven dat de sinds lang nagenoeg
inactieve kleigroeve in het plan-MER wordt beoordeeld als “biologisch waardevol
tot zeer waardevol” (zie randnummer 3.12.2) en op het feit dat er in de regio een
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-30/37
tekort is aan “kwalitatief toegankelijke natuur”. In de toelichtingsnota wordt de
aanwezigheid van publiek toegankelijk groen als volgt toegelicht:
“2.4. Groengebieden in de regio
In de regio van de kleiput, zijnde de driehoek tussen Roeselare – Tielt –
Ruddervoorde is er maar een beperkt aanbod aan (publiek toegankelijke)
natuurgebieden. Het is een regio die een overwegend landbouwkarakter
heeft.
In een straal van 10 km rond de kleiput zijn er drie grotere toegankelijke
groengebieden: provinciedomein ’t Veld, de Huwynsbossen (ANB) en het
Rhodesgoedbos (ANB).
Er kan geconcludeerd worden dat er in deze regio een gebrek aan
toegankelijk groen is.”
Gezien deze behoefte aan publiek toegankelijk groen, gelet ook
op de onder randnummer 7.3 vermelde educatieve doeleinden van het PRUP en het
doel om middels de reconversie van de oude kleiput het voor de plaatselijke
landbouw belangrijke watercaptatiebekken te bevoorraden, en in acht genomen de
reeds vermelde argumentatie met betrekking tot de kleiontginning, komt de keuze
van de plannende overheid om de kleiput niet langer als ontginningsgebied te
bestemmen, maar wel als een ‘zone voor gemengd open ruimtegebied’, rechtmatig
voor. Het blijkt niet dat de plannende overheid met haar beslissing tot
herbestemming van de oude kleiput de grenzen van de redelijkheid is te buiten
gegaan of anderszins onwettig heeft gehandeld. Een onzorgvuldig optreden van de
verwerende partij doordat verzoeker en zijn familie A. nauwelijks bij het PRUP
zouden zijn betrokken geweest, wordt gezien de bij de publieke raadpleging over
de startnota (zie randnummer 3.8) en tijdens het openbaar onderzoek (zie
randnummer 3.15) geboden (en aangewende) inspraakmogelijkheden niet
aannemelijk gemaakt.
9.1.2.
Wat de terreinen van de vroegere steenbakkerij en de aldaar
verharde zone betreft, luidt het in de toelichtingsnota bij het PRUP dat in het
gemeentelijk ruimtelijk structuurplan van Pittem de nood aan bijkomende
bedrijvigheid wordt beschreven, dat er in de regio behoefte bestaat aan ruimte om
te ondernemen en dat de terreinen van de vroegere steenbakkerij daarvoor goed
gelegen en ontsloten zijn. Ook blijkt een en ander binnen het reconversiebeleid van
het provinciaal ruimtelijk structuurplan van West-Vlaanderen te passen. De
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-31/37
herbestemming van de kwestieuze terreinen naar een ‘zone voor lokaal
bedrijventerrein’ komt in dat licht evenmin onrechtmatig voor.
9.1.3.
Verzoekers
ontginningsbestemming
betoog
voor
de
dat
noordelijke
de
opheffing
groeve
ingaat
van
de
tegen
de
concessieovereenkomst (tot 2045) en de tot 2030 geldige milieuvergunning van
2010 met betrekking tot deze groeve, vermag aan het voormelde geen afbreuk te
doen. Vooreerst immers is de plannende overheid bij het bestemmen van het
gebied niet gebonden door een privaatrechtelijke concessieovereenkomst, die te
dezen tijdens het planningsproces overigens nooit integraal aan de plannende
overheid werd bezorgd. Verder vermag een milieu- of omgevingsvergunning de
plannende overheid in beginsel evenmin te verhinderen om een gebied te
herbestemmen. Dit laatste geldt te dezen nog meer, nu de milieuvergunning van
2010, zoals gezien, gedurende meer dan tien jaar nauwelijks met een effectieve
kleiontginning gepaard is gegaan.
9.2.1.
Bij de milieueffectscreening van een RUP moet voor elke zone
van het plan de vergelijking worden gemaakt tussen de verordenende voorschriften
van het bestaande plan en die van het voorgenomen plan (hierna: de planologische
toets). De huidige feitelijke bestemming van het gebied is bij deze planologische
toets niet relevant. Wanneer uit de voornoemde planologische toets blijkt dat er
zich inzake milieueffecten een relevante wijziging voordoet, moet deze wijziging
bij het onderzoek worden betrokken. Voor het uitvoeren van een volledig en
zorgvuldig effectenonderzoek kan de voornoemde planologische toets echter niet
volstaan wanneer de betrokken percelen zich vanuit milieuoogpunt in een
bijzondere feitelijke situatie bevinden, zoals bij de vastgestelde aanwezigheid van
waardevolle natuurelementen. In dat geval moet ook worden nagegaan of er, gelet
op die bestaande feitelijke toestand, milieueffecten kunnen zijn bij de realisatie van
het voorgenomen plan.
9.2.2.
In het plan-MER wordt er op goede gronden van uitgegaan dat
bij het nulalternatief “de stedenbouwkundige voorschriften uit het BPA blijven
gelden”, zodat “het overgrote deel van het plangebied dan bestemd [blijft] als
ontginningsgebied met verschillende nabestemmingen”, en wordt verduidelijkt dat
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-32/37
dit nulalternatief “bij de verschillende milieudisciplines aan bod [zal] komen,
zijnde de huidige planologische en feitelijke situatie, of met andere woorden: ‘de
referentiesituatie’”. Verzoeker voert niet aan dat de planologische toets te dezen
ontoereikend zou zijn, maar meent in zijn tweede middelonderdeel dat de
plannende overheid zich op een “foutieve bestaande toestand” of een verkeerde
“feitelijke referentietoestand” heeft gestoeld door uit te gaan van het behoud van
de diepte van de bestaande kleiput en aan te nemen dat de noordelijke kleiput niet
of nauwelijks nog ontgonnen wordt, en door aldus geen rekening te houden met de
mogelijkheid tot een substantiële verdieping van de noordelijke groeve op basis
van de milieuvergunning van 2010. Gelet op het gestelde onder de
randnummers 9.1.1 en volgende, waarbij onder meer werd vastgesteld dat de
milieuvergunning van 2010 bij de definitieve vaststelling van het PRUP al meer
dan tien jaar niet of nauwelijks werd uitgevoerd, kan dit standpunt geen bijval
vinden.
9.3.
Verzoekers betoog in zijn derde middelonderdeel dat bij de
planopmaak onvoldoende met zijn economische en financiële belangen rekening
werd gehouden “[n]u het uitgangpunt van het PRUP, inzake de stopgezette groeve,
foutief is”, zodat artikel 1.1.4 VCRO geschonden is, kan gelet op wat voorafgaat
evenmin bijval vinden. Anders dan verzoeker dit blijkbaar ziet, stond het ook niet
aan de plannende overheid om te onderzoeken of er een derde partij in een
economisch rendabele exploitatie van de kleiput kan voorzien. Wat de
aangevoerde schending van artikel 1.1.4 VCRO betreft, wordt voorts verwezen
naar de beoordeling van het derde middel hiervoor (randnummer 7.7 en volgende).
In zoverre verzoeker in zijn laatste memorie nog aanvoert dat de in de
stedenbouwkundige voorschriften voorziene opvultermijn en opvulbegrenzing de
belangenafweging gebrekkig maakt, en in dit verband naar zijn derde middel
verwijst, volstaat het eveneens te verwijzen naar de beoordeling van dat middel
hiervoor.
9.4.1.
In een vierde middelonderdeel voert verzoeker nog aan dat de
plannende overheid met het bestreden PRUP is voorbijgegaan aan het door
artikel 9 van het oppervlaktedelfstoffendecreet gewaarborgde algemeen belang,
dat een optimale ontginning van primaire oppervlaktedelfstoffen vooropstelt.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-33/37
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-34/37
9.4.2.
Artikel 9 van het oppervlaktedelfstoffendecreet luidt:
Ҥ 1. In ieder ontginningsgebied moeten primaire oppervlaktedelfstoffen,
al dan niet verschillende soorten afhankelijk van de geologische structuur,
door de vergunninghouder optimaal ontgonnen worden. De nabestemming
en de draagkracht van het ontginningsgebied en zijn omgeving bepalen de
randvoorwaarden ten aanzien van een maximale en rationele ontginning.
§ 2. Primaire oppervlaktedelfstoffen moeten optimaal gevaloriseerd
worden. De winning ervan kan aanleiding geven tot deelfracties, waarbij
elke deelfractie de hoedanigheid van een primaire oppervlaktedelfstof
behoudt.
De deelfracties die niet op de markt verhandelbaar zijn, worden bij
voorkeur aangewend voor de eindafwerking van het ontginningsgebied
waarin ze zijn ontgonnen.
§ 3. De Vlaamse regering kan nadere regels bepalen voor het efficiënt en
doelmatig benutten van de ontginningsgebieden.”
Zoals de verwerende partij en de tussenkomende partij op grond
van de memorie van toelichting bij het oppervlaktedelfstoffendecreet terecht
aanvoeren, betreft het op dit decreet gestoelde belang een sectorbelang, waarbij
onder meer ook rekening moet gehouden worden met andere potentieel belangrijke
factoren zoals de schaarse open ruimte in Vlaanderen. In de memorie van
toelichting bij het oppervlaktedelfstoffendecreet wordt in dit verband gesteld:
“[…] De basisdoelstelling van het beleid inzake het beheer van de
oppervlaktedelfstoffen luidt als volgt : ‘op een duurzame manier voorzien
in de oppervlaktedelfstoffenbehoefte ten behoeve van de huidige en
toekomstige generaties’. Daarbij dient te worden onderstreept dat
oppervlaktedelfstoffen en de ontginning en winning ervan geen geïsoleerd
actieterrein zijn maar een groot maatschappelijk en economisch belang
hebben met vele raakvlakken aan de beleidsdomeinen ruimtelijke ordening
en leefmilieu. De beginselen van deze beleidsdomeinen zoals omschreven
in hun eigen wetgeving, moeten dus ook nagestreefd worden. Het is m.a.w.
van cruciaal belang dat de doelstellingen rekening houden met zowel
economische, ecologische en sociale belangen. Meer nog. Er moet
gestreefd worden naar een maximale wederzijdse versterking tussen deze
belangen teneinde invulling te geven aan het duurzaamheidsconcept.”
(MvT, Parl. St. Vl. Parl., 2002-2003, 1486/1, 18).
En nog:
“Momenteel schragen waardevolle grondstoffen nog steeds de economisch
belangrijke woning- en wegenbouw en andere belangrijke industrietakken
als de steenbakkerij-, de kunststoffen- en glassector. Betaalbare en
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-35/37
kwalitatief geschikte grondstoffen hebben in deze context een grote sociale
en economische betekenis.
[…]
Anderzijds is Vlaanderen een zeer drukbevolkte regio. De ontginning van
delfstoffen als klei, zand, leem, enz. maakt gebruik van een deel van de
schaarse open ruimte in Vlaanderen.” (MvT, Parl. St. Vl. Parl., 2002-2003,
1486/1, 3).
9.4.3.
Met betrekking tot verzoekers pleidooi voor een optimale
ontginning van de (magere) klei in hun kleiput moet voorts worden vastgesteld dat
de nv Wienerberger, als (voormalige) contractpartij van de familie A., gedurende
meer dan tien jaar nauwelijks tot geen (magere) klei in de groeve heeft ontgonnen.
Het is een gegeven dat de plannende overheid evident bij haar keuze tot opheffing
van de ontginningsbestemming voor de noordelijke groeve heeft kunnen
betrekken. Daarnaast zij herhaald dat verzoekers familie, zoals gezien,
uitdrukkelijk zelf heeft gesteld dat de magere klei in haar groeve niet meer
bruikbaar is voor andere doeleinden en dat zij haar kleiput wenst op te opvullen,
alsook dat niet aannemelijk wordt gemaakt dat magere klei schaars zou zijn
(randnummer 9.1.1). Het Vlaams Planbureau voor Omgeving kwam tenslotte tot
de conclusie dat er geen gegronde redenen zijn om de kwestieuze kleiput te
behouden als ontginningsgebied. Gelet op het voormelde, maakt verzoeker niet in
het
minst
aannemelijk
dat
de
plannende
overheid
het
uit
het
oppervlaktedelfstoffendecreet volgende sectorbelang had moeten laten primeren
op de met het PRUP beoogde doelstellingen inzake natuur, recreatie en
waterbevoorrading.
9.5.
Wat
verzoekers
kritiek
op
het
verdwijnen
van
de
ontginningsbestemming voor de verharde zone betreft, dient vastgesteld te worden
dat het de uitgedrukte bedoeling van de plannende overheid is om deze reeds
bestaande verharding in het kader van de reconversie te behouden en te
hergebruiken
als
parking
voor
het
bedrijventerrein
én
het
gemengd
openruimtegebied. Daarbij wijst de verwerende partij er niet zonder pertinentie op
dat het voorziene dubbel gebruik van de verharde zone getuigt van het opzet om zo
zuinig mogelijk om te springen met de beschikbare en schaarse ruimte, en dat
voorts naast een bestaande weg geen klei kan gewonnen worden. In het licht van
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-36/37
dit alles toont verzoeker niet aan dat de door hem geviseerde bestemmingskeuze de
grenzen van de redelijkheid te buiten gaat of anderszins onwettig is.
9.6.
Het middel wordt in zijn geheel verworpen.
De middelen zijn ongegrond gebleken. Het beroep moet hoe dan
ook verworpen worden.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt het beroep.
-
Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van
22 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 700 euro, die verschuldigd is
aan de verwerende partij.
De tussenkomende partij wordt verwezen in de kosten van de tussenkomst,
begroot op 150 euro.
Dit
arrest
is
uitgesproken
te
Brussel,
op
drieëntwintig
februari
tweeduizend vierentwintig, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Johan Lust,
kamervoorzitter,
Stephan De Taeye,
staatsraad,
David D’Hooghe,
staatsraad,
bijgestaan door
Silvan De Clercq,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Silvan De Clercq
Johan Lust
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.902
X-18.152-37/37
