Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384 (2024-04-03)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 259.384 van 3 april 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw, leefmilieu
en aanverwante aangelegenheden - Plannen van aanleg Beslissing : Vernietiging
bekendmaking
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 259.384 van 3 april 2024
in de zaak A. 236.026/X-18.115
In zake :
P.L.
die woonplaats kiest te *
*
tegen :
- de GEMEENTE LINT
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Jens Joossens
kantoor houdend te 2221 Heist-op-den-Berg
Dorpsstraat 91
bij wie woonplaats wordt gekozen
- het VLAAMSE GEWEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Pieter-Jan Defoort en Lisa Duquet
kantoor houdend te 8020 Oostkamp
Hertsbergsestraat 4
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partijen:
-
Bruno VANDE VYVERE
-
Gert EYCKMANS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Floris Sebreghts, Véronique Wildemeersch en
Annelies Geerts
kantoor houdend te 2600 Antwerpen
Borsbeeksebrug 36 bus 9
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 1 april 2022, strekt tot de
nietigverklaring van:
a. het besluit van de gemeenteraad van de gemeente Lint van 25 mei 2021
houdende de goedkeuring van de zaak der wegen in het kader van het
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-1/13
verkavelings- en bouwproject voor meergezins- en eengezinswoningen voor een
totaal van 205 woongelegenheden met een openbaar domein met woonerfkarakter
en een collectieve groenzone op een terrein tussen de Falconlaan en de
Zevenhuizenstraat te Lint en
b. het besluit van de Vlaamse minister van Mobiliteit en Openbare Werken van
31 januari 2022 tot verwerping van het bestuurlijk beroep van de verzoekende
partij tegen het voormelde besluit van de gemeenteraad van de gemeente Lint.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partijen hebben een memorie van antwoord
ingediend en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
De tussenkomende partijen hebben een verzoekschrift tot
tussenkomst ingediend. De tussenkomst is toegestaan bij beschikking van 1 juli
2022. De tussenkomende partijen hebben een memorie ingediend.
Eerste auditeur Wouter De Cock heeft een verslag opgesteld.
De verwerende partijen, de tussenkomende partijen en verzoeker
hebben een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 15 december 2023.
Staatsraad Jan Clement heeft verslag uitgebracht.
Verzoeker, die verschijnt in persoon, advocaat Jens Joossens,
die verschijnt voor de eerste verwerende partij, advocaat Lisa Duquet, die
verschijnt voor de tweede verwerende partij en advocaat Annelies Geerts, die
verschijnt voor de tussenkomende partijen, zijn gehoord.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-2/13
Eerste auditeur Wouter De Cock heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
Tussen de Falconlaan en de Zevenhuizenstraat te Lint ligt een
onbebouwd terrein (hierna: het betrokken terrein). Volgens de op de website
geopunt.be weergegeven watertoetskaart van 2017 is een deel van het betrokken
terrein effectief overstromingsgevoelig. Doorheen dit terrein lopen waterlopen,
waaronder de Zevenhuizenloop.
Ter verduidelijking volgt hierna een uittreksel uit de
laatstgenoemde kaart, waarop de effectief overstromingsgevoelige zones
donkerblauw zijn ingekleurd.
Verzoeker is een omwonende van het betrokken terrein.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-3/13
Op 19 december 2020 vragen de tussenkomende partijen een
omgevingsvergunning aan om het betrokken terrein te verkavelen en er
meergezins- en eengezinswoningen te bouwen voor een totaal van 205
woongelegenheden met een openbaar domein met woonerfkarakter en een
collectieve groenzone.
Op het bij de aanvraag gevoegde rooilijnplan, dat hierna wordt
weergeven, is het voorziene openbaar domein geel ingekleurd.
Tijdens het van 23 december 2020 tot 4 februari 2021gehouden
openbaar onderzoek over de aanvraag, dient ook verzoeker een bezwaarschrift in.
Daarin stelt verzoeker dat er wateroverlast zal ontstaan op het betrokken terrein die
ook negatieve gevolgen zal hebben voor zijn woonperceel.
Op 25 mei 2021 keurt de gemeenteraad van de gemeente Lint de
zaak der wegen in het kader van het voornoemde verkavelings- en bouwproject
goed. Dit is het eerste bestreden besluit.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-4/13
Op 31 mei 2021 verleent het college van burgemeester en
schepenen van de gemeente Lint aan de tussenkomende partijen de gevraagde
omgevingsvergunning.
8.1.
Op 7 juli 2021 stelt verzoeker bij de Vlaamse regering
bestuurlijk beroep in tegen het voormelde besluit van de gemeenteraad van de
gemeente Lint. Verzoeker bekritiseert opnieuw dat er geen oplossing is voor de
waterproblematiek en verduidelijkt dat hij wateroverlast vreest daar zijn tuin paalt
aan de Luitersheideloop waarin de Zevenhuizenloop – die op het betrokken terrein
ontspringt – uitmondt.
8.2.
Met een besluit van 31 januari 2022 verwerpt de Vlaamse
minister van Mobiliteit en Openbare Werken het in het vorige randnummer
bedoelde bestuurlijk beroep. Dit is het tweede bestreden besluit.
9.1.
Met een besluit van 19 mei 2022 verwerpt de deputatie van de
provincie Antwerpen het bestuurlijk beroep van verzoeker tegen het in
randnummer 7 bedoelde besluit. De deputatie verleent aan de tussenkomende
partijen de gevraagde omgevingsvergunning.
9.2.
vernietigt
Bij arrest nr. RvVb-A-2223-0370 van 22 december 2022
de
Raad
voor
Vergunningsbetwistingen
de
laatstgenoemde
omgevingsvergunning.
IV. Onderzoek van het tweede middel
Standpunt van de partijen
10.1.
In het tweede middel voert verzoeker onder meer de schending
aan van de artikelen 3, 4 en 10 van het decreet van 3 mei 2019 ‘houdende de
gemeentewegen’ (hierna: het gemeentewegendecreet) en van de artikelen 31 en
31/1 van het decreet van 25 april 2014 ‘betreffende de omgevingsvergunning’
(hierna: het omgevingsvergunningsdecreet), evenals van de materiële- en
formelemotiveringsplicht en het zorgvuldigheidsbeginsel.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-5/13
10.2.
In het eerste middelonderdeel wijst verzoeker erop dat het
betrokken terrein kampt met een ernstige waterproblematiek, zoals bevestigd
wordt door de in het verzoekschrift opgenomen foto’s. Niet alleen is dit terrein
effectief overstromingsgevoelig, bovendien blijkt uit de studie van de
Bodemkundige Dienst van België dat er een te hoge grondwaterstand wordt
gemeten om een ook in de winterperiode goed functionerend infiltratiesysteem aan
te leggen. Het project van de tussenkomende partij biedt onvoldoende garanties om
het hemelwater op een deugdelijke manier af te leiden. Verzoeker heeft hierop
gewezen in zijn tijdens het openbaar onderzoek ingediend bezwaarschrift. Ten
onrechte heeft de gemeenteraad nagelaten dit bezwaar te behandelen. In het
bestreden gemeenteraadsbesluit wordt zelfs met geen woord gerept over de
waterproblematiek. Verzoeker heeft deze ernstige en relevante problematiek
eveneens aangekaart in zijn bestuurlijk beroep tegen het gemeenteraadsbesluit,
doch ook de Vlaamse minister laat na om erop in te gaan.
11.1.
De eerste verwerende partij voert in haar memorie van antwoord
vooreerst aan dat het middelonderdeel niet ontvankelijk is. De Raad van State is
immers niet bevoegd om de door verzoeker aan de hand van foto’s gesignaleerde
waterproblematiek zelf te beoordelen.
11.2.
“Louter ondergeschikt” voert de eerste verwerende partij aan dat
het middelonderdeel niet gegrond is. Het aangevraagde wegentracé is onderzocht
in een 83 pagina’s tellend mobiliteitseffectrapport. Daarmee zijn alle relevante
beoordelingscriteria voor de zaak der wegen onderzocht. Wat andere elementen
betreft, heeft het gemeenteraadsbesluit volgende – juridisch correcte – stelling
ingenomen:
“Gezien veel bezwaren geen betrekking hebben op het wegendossier
sensu strictu worden enkel de bezwaren tot de aanleg/ligging, de breedte en
de uitrusting van de gemeenteweg [behandeld]”.
Het middelonderdeel komt erop neer dat bij iedere aanvraag
aangaande de gemeentewegen de gehele ruimtelijke ordening beoordeeld wordt,
voorafgaand aan de beslissing dienaangaande door de bevoegde vergunningverlenende overheid. Men vraagt aldus om op basis van beoordelingselementen
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-6/13
eigen aan de omgevingsvergunning te oordelen en om op grond daarvan de
gemeenteraadsbeslissing aangaande de weg te vernietigen. Dit is strijdig met de
scheiding der machten daar de beoordeling van de opportuniteit de
vergunningverlenende overheid toekomt.
“Uiterst ondergeschikt” voegt de eerste verwerende partij toe dat
uit de stukken van het administratief dossier blijkt dat de dienst Integraal
Waterbeleid volgend advies heeft gegeven:
“De waterstudie werd in een voortraject uitgewerkt en besproken
met de dienst integraal waterbeleid. In de waterstudie is een
afwateringsconcept opgemaakt met verschillende deelgebieden waarin de
verhardingen (na hergebruik) worden opgevangen in wadi’s. De wadi’s van
de verschillende deelgebieden stromen af naar een centrale buffervijver die
voor een bijkomende buffering met vertraagde afvoer zorgt. Voor de
dimensionering van de wadi’s is vertrokken van een infiltratievolume van
minimaal 430m³/ha. De volledige afwatering van het projectgebied is in
kaart gebracht en gemodelleerd.
Op basis van een sirio modellering werd de werking van de
infiltratiesystemen bepaald. Met een beperkt hergebruik ingerekend
(50L/d/hemelwaterput,
en
een
minimale
infiltratiecapaciteit
(veiligheidsfactor SF10), is er pas een overstortwerking bij een bui >20jaar.
Het doorvoerdebiet van de centrale buffer is bij een T100 bui gelijk aan
9,41/s en loopt niet over bij een T100 bui: Dus men voldoet aan de
voorwaarden.
De impactanalyse op de waterloop werd uitgevoerd met een worst case
scenario, waarbij geen hergebruik en geen infiltratie in de wadi’s werd
voorzien. In dit scenario trad geen overstortwerking op bij een bui T20, en
zal het maximaal afgevoerde piekdebiet 23L/s (piekdebiet 21L/s) zijn. Het
debiet ligt juist buiten de maximale afvoer bepaald op 10L/(s.ha), maar is
aanvaardbaar.”
12.
De tweede verwerende partij stelt in haar memorie van antwoord
dat zij niet bevoegd is om in het kader van een bestuurlijk beroep tegen een
gemeenteraadsbeslissing over de zaak der wegen de al dan niet aanwezigheid van
een waterproblematiek te beoordelen. Los van de bedenking dat de watertoets
behoort tot de beoordelingsbevoegdheid van het vergunningverlenend bestuursorgaan en niet tot de bevoegdheid van de gemeenteraad over de aanleg van een
gemeenteweg, merkt de tweede verwerende partij op dat de watertoets al helemaal
niet behoort tot haar beroepsbevoegdheid. Eerst en vooral heeft het bestuurlijk
beroep geen devolutief karakter, maar bovendien beschikt de tweede verwerende
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-7/13
partij slechts over een vernietigingsbevoegdheid op grond van de door de beroeper
aangebrachte middelen en kan zij enkel vernietigen op grond van de limitatief in
artikel 31/1, § 5, van het omgevingsvergunningsdecreet opgesomde rechtsgronden.
De watertoets is geen substantiële vormvereiste en maakt evenmin deel uit van
enige bepaling van het gemeentewegendecreet die in dat artikel als toetsingsgrond
is opgesomd.
In hun toelichtende memorie stellen de tussenkomende partijen
dat de discipline water een beoordelingselement uitmaakt van de goede ruimtelijke
ordening. Kritiek aangaande water- en overstromingsgevoeligheid van de
projectzone
moet
worden
omgevings-vergunningsprocedure.
aangevoerd
Dit
betreft
in
het
kader
van
de
immers
geen
kritiek
die
overeenkomstig artikel 31/1, § 5, van het omgevingsvergunningsdecreet tot de
vernietiging van een gemeenteraadsbeslissing over de zaak der wegen kan leiden.
In haar laatste memorie stelt de eerste verwerende partij dat
indien er een effect op de waterhuishouding zou plaatsvinden, dit zal ontstaan door
de bebouwing zoals deze het voorwerp is van de omgevingsvergunning voor het
verkavelen van gronden. “Louter ondergeschikt” dient te worden vastgesteld dat er
wel degelijk op de bezwaren van de beroepsindiener werd geantwoord. In het
advies van de dienst Integraal Waterbeleid is immers uitgebreid ingegaan op de
waterproblematiek. Verzoeker kon dus een antwoord op zijn bezwaarschrift
terugvinden in het advies van een overheidsinstantie. Bovendien blijkt dat
verzoeker de waterproblematiek zowel in zijn tijdens het openbaar onderzoek
ingediend bezwaarschrift als in zijn beroepsschrift bij de minister uitdrukkelijk
gekoppeld heeft aan de verkavelingsaanvraag.
In haar laatste memorie wijst de tweede verwerende partij erop
dat bij de parlementaire voorbereiding van het gemeentewegendecreet
uitdrukkelijk erkend is dat “de waterhuishouding op openbaar domein” behoort tot
de beoordelingsbevoegdheid betreffende de zaak der wegen van de gemeenteraad.
Volgens de tweede verwerende partij is de gemeenteraad evenwel niet bevoegd om
zich uit te spreken over eventuele wateroverlast in de private tuin van een
omwonende derde, dit betreft de watertoets. De watertoets – dit is het onderzoek
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-8/13
naar het al dan niet veroorzaken van een schadelijk effect op het watersysteem –
behoort tot de bevoegdheid van de vergunningverlenende overheid.
In hun laatste memorie stellen de tussenkomende partijen dat de
bevoegdheid van de gemeenteraad de beoordeling omvat van de waterhuishouding
van de wegenis. Een dergelijke beoordeling mag en kan volgens de tussenkomende
partijen echter geenszins worden gelijkgesteld met een alomvattende beoordeling
van de discipline water in de zin van een watertoets die dient te worden
doorgevoerd in het kader van de omgevingsvergunningsaanvraag.
Beoordeling
De in randnummer 11.1 bedoelde exceptie kan niet worden
aangenomen daar het middelonderdeel bekritiseert dat de bestreden besluiten ten
onrechte het stilzwijgen bewaren over de waterproblematiek en er niet toe strekt de
Raad van State zelf over deze problematiek te laten oordelen.
Het gemeentewegendecreet luidt:
“[…]
Artikel 3 - Dit decreet heeft tot doel om de structuur, de samenhang en de
toegankelijkheid van de gemeentewegen te vrijwaren en te verbeteren, in het
bijzonder om aan de huidige en toekomstige behoeften aan zachte mobiliteit
te voldoen.
Om de doelstelling, vermeld in het eerste lid, te realiseren voeren de
gemeenten een geïntegreerd beleid, dat onder meer gericht is op:
1° de uitbouw van een veilig wegennet op lokaal niveau;
2° de herwaardering en bescherming van een fijnmazig netwerk van trage
wegen, zowel op recreatief als op functioneel vlak.
Artikel 4 - Bij beslissingen over wijzigingen van het gemeentelijk
wegennet wordt minimaal rekening gehouden met de volgende principes:
1° wijzigingen van het gemeentelijk wegennet staan steeds ten dienste van
het algemeen belang;
2° een wijziging, verplaatsing of afschaffing van een gemeenteweg is een
uitzonderingsmaatregel die afdoende wordt gemotiveerd;
3° de verkeersveiligheid en de ontsluiting van aangrenzende percelen
worden steeds in acht genomen;
4° wijzigingen aan het wegennet worden zo nodig beoordeeld in een
gemeentegrensoverschrijdend perspectief;
5° bij de afweging voor wijzigingen aan het wegennet wordt rekening
gehouden met de actuele functie van de gemeenteweg, zonder daarbij de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-9/13
behoeften van de toekomstige generaties in het gedrang te brengen. Daarbij
worden de ruimtelijke behoeften van de verschillende maatschappelijke
activiteiten gelijktijdig tegen elkaar afgewogen.
[…]
Artikel 10 Bij beslissingen over de aanleg, wijziging, verplaatsing of opheffing van
gemeentewegen wordt rekening gehouden met de doelstellingen en
principes, vermeld in artikel 3 en 4 […].”
De artikelen 31 en 31/1 van het omgevingsvergunningsdecreet
stellen:
“Artikel 31 - § 1. Als de aanvraag de aanleg, wijziging, verplaatsing of
opheffing van een gemeenteweg omvat, roept het college van burgemeester
en schepenen, in voorkomend geval op verzoek van de bevoegde overheid,
vermeld in artikel 15, de gemeenteraad samen om te beslissen over de
aanleg, wijziging, verplaatsing of opheffing van de gemeenteweg.
De gemeenteraad spreekt zich uit over de ligging, de breedte en de
uitrusting van de gemeenteweg, en over de eventuele opname in het
openbaar domein. Hierbij wordt rekening gehouden met de doelstellingen en
principes, vermeld in artikel 3 en 4 van het decreet van 3 mei 2019 houdende
de gemeentewegen, en in voorkomend geval met het gemeentelijk
beleidskader en afwegingskader, vermeld in artikel 6 van het decreet van 3
mei 2019 houdende de gemeentewegen. De gemeenteraad kan daarbij
voorwaarden opleggen en lasten verbinden, die de bevoegde overheid in de
eventuele vergunning opneemt.[…]
Artikel 31/1 - § 1. Tegen het besluit van de gemeenteraad over de aanleg,
wijziging, verplaatsing of opheffing van een gemeenteweg kan in het kader
van een schorsend administratief beroep tegen de vergunningsbeslissing een
georganiseerd administratief beroep worden ingesteld bij de Vlaamse
Regering door de personen of instanties, vermeld in artikel 53. […]
§ 5. Het besluit van de gemeenteraad over de aanleg, wijziging,
verplaatsing of opheffing van een gemeenteweg kan alleen worden
vernietigd:
1° wegens strijdigheid met het decreet van 3 mei 2019 houdende de
gemeentewegen;
2° wegens strijdigheid met de doelstellingen en principes, vermeld in
artikel 3 en 4 van het decreet van 3 mei 2019 houdende de gemeentewegen,
en in voorkomend geval het gemeentelijk beleidskader en afwegingskader,
vermeld in artikel 6 van hetzelfde decreet;
3° wegens de niet-naleving van een substantiële vormvereiste.”
Uit de verplichting om een openbaar onderzoek te organiseren
volgt de verplichting om de ingediende bezwaren met gepaste zorgvuldigheid te
onderzoeken en, wanneer ze niet worden gevolgd, om afdoende te laten begrijpen
waarom dat niet het geval is.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-10/13
Zoals
uitdrukkelijk
bevestigd
is
in
de
parlementaire
voorbereiding van het gemeentewegendecreet, behoort “de waterhuishouding op
openbaar domein” tot de beoordelingsbevoegdheid betreffende de zaak der wegen
(Parl. St. Vl. Parl. 2018-19, nr. 1847/1, p. 45).
Ten onrechte gaan de verwerende partijen en de tussenkomende
partijen er van uit dat de waterhuishouding op openbaar domein los zou kunnen
worden gezien van de bouwzones van het verkavelings- en bouwproject. Van een
zorgvuldig handelend bestuur kan immers worden verwacht dat het bij de
beoordeling van de waterhuishouding op openbaar domein rekening houdt met het
afstromende water ten gevolge van de verharding in deze bouwzones. In die zin
vormt de waterproblematiek op het betrokken terrein een geheel, dat niet kan
worden gecompartimenteerd in, enerzijds, het openbaar domein en, anderzijds, de
bouwzones. Een andere houding kan bezwaarlijk ingepast worden in de artikelen 4
en 10 van het gemeentewegendecreet. Voor beslissingen inzake gemeentewegen
stellen deze bepalingen immers het verbod in om de behoeften van de toekomstige
generaties in het gedrang te brengen en leggen zij de verplichting op om de
ruimtelijke behoeften van de verschillende maatschappelijke activiteiten
gelijktijdig tegen elkaar af te wegen.
Te dezen moet worden vastgesteld dat de bestreden besluiten het
stilzwijgen bewaren over de waterproblematiek, terwijl verzoeker zowel in zijn
tijdens het openbaar onderzoek ingediende bezwaarschrift als in zijn
beroepsschrift bij de Vlaamse regering heeft aangevoerd dat er wateroverlast zal
ontstaan op het betrokken terrein met negatieve gevolgen voor zijn woonperceel.
Noch de verwerende partijen, noch de tussenkomende partijen
slagen er in om een wettig motief aan te wijzen dat het voornoemde stilzwijgen zou
kunnen verantwoorden.
De eerste verwerende partij bevestigt dat in het bestreden
gemeenteraadsbesluit niet is ingegaan op het bezwaar van verzoeker omdat zij van
oordeel is dat de waterproblematiek niet behoort tot de zaak der wegen. Uit het in
randnummer 19 gestelde volgt evenwel dat die zienswijze ingaat tegen het
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-11/13
gemeentewegendecreet. Aldus staat ook vast dat het bestreden gemeenteraadsbesluit door de Vlaamse regering kon worden vernietigd wegens een – in
artikel 31/1, § 5, 1°, van het omgevingsvergunningsdecreet uitdrukkelijk
genoemde – strijdigheid met dit gemeentewegendecreet en de tweede verwerende
partij dus wel degelijk bevoegd was om de beroepsgrief van verzoeker in verband
met de waterproblematiek te onderzoeken.
Het enkele feit dat het administratief dossier een advies van de
dienst
Integraal
Waterbeleid
bevat
waarin
wordt
ingegaan
op
de
waterproblematiek neemt niet weg dat de verwerende partijen onterecht hebben
aangenomen dat het hen niet toekwam om de bezwaren en de beroepsgrieven van
verzoeker te onderzoeken.
Het middel is in de aangegeven mate gegrond.
BESLISSING
-
De Raad van State vernietigt:
a. het besluit van de gemeenteraad van de gemeente Lint van 25 mei 2021
houdende de goedkeuring van de zaak der wegen in het kader van het
verkavelings- en bouwproject voor meergezins- en eengezinswoningen voor
een totaal van 205 woongelegenheden met een openbaar domein met
woonerfkarakter en een collectieve groenzone op een terrein tussen de
Falconlaan en de Zevenhuizenstraat te Lint en
b. het besluit van de Vlaamse minister van Mobiliteit en Openbare Werken
van 31 januari 2022 tot verwerping van het bestuurlijk beroep van P.L. tegen
het voormelde besluit van de gemeenteraad van de gemeente Lint.
-
Dit arrest dient bij uittreksel te worden bekendgemaakt op dezelfde wijze
als de vernietigde besluiten.
-
De verwerende partijen worden, elk voor de helft, verwezen in de kosten
van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-12/13
bijdrage van 22 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die
verschuldigd is aan verzoeker.
De tussenkomende partijen worden, elk voor de helft, verwezen in de kosten
van de tussenkomst, begroot op 300 euro.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op drie april tweeduizend vierentwintig, door
de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Johan Lust,
kamervoorzitter,
Jan Clement,
staatsraad,
Stephan De Taeye,
staatsraad,
bijgestaan door
Frank Bontinck,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Frank Bontinck
Johan Lust
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.384
X-18.115-13/13
