Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645 (2024-04-25)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 259.645 van 25 april 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Plannen van aanleg Beslissing
: Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 259.645 van 25 april 2024
in de zaak A. 235.605/X-18.082
In zake :
- P.V.
- G.V.
- F.V.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Peter Heirman
kantoor houdend te 9080 Lochristi
Ruilare 89/B
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
het VLAAMSE GEWEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Sven Vernaillen en Katrien Dams
kantoor houdend te 2600 Antwerpen - Berchem
Borsbeeksebrug 36
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij:
de GEMEENTE OOSTERZELE
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Wim Rasschaert
kantoor houdend te 9620 Zottegem
Gentse Steenweg 323
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 2 februari 2022, strekt tot de
nietigverklaring van “het ministerieel besluit van 7 december 2021 betreffende
het beroep [van verzoekers] tegen het besluit van de gemeenteraad van de
gemeente Oosterzele van 17 juni 2021 betreffende de definitieve vaststelling van
het rooilijnplan voor de gedeeltelijke verplaatsing van buurtweg nr. 14
‘Boonakkerlos’, Landskouter”.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-1/14
II. Verloop van de rechtspleging
Bij arrest nr. 253.980 van 13 juni 2022 is de vordering tot
schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing verworpen.
De verzoekende partijen hebben een verzoekschrift tot
voortzetting van de rechtspleging ingediend.
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord
ingediend en de verzoekende partijen hebben een memorie van wederantwoord
ingediend.
Er is een verzoek tot tussenkomst ingediend. De tussenkomst is
toegestaan bij beschikking van 31 augustus 2022.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Ann Van Mingeroet heeft een
verslag opgesteld.
De verzoekende partijen en de verwerende partij hebben een
laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 15 december 2023.
Staatsraad Jan Clement heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Annelies Geerts, die loco advocaten Sven Vernaillen
en Katrien Dams verschijnt voor de verwerende partij en advocaat Ruben
Merckx, die loco advocaat Wim Rasschaert verschijnt voor de tussenkomende
partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Ann Van Mingeroet heeft een
met dit arrest eensluidend advies gegeven.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-2/14
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
Het woonhuis van eerste en tweede verzoekers ligt in
Landskouter, dit is een deelgemeente van de gemeente Oosterzele, en wordt
ontsloten via de straat Rooberg. Eerste en tweede verzoekers hebben de helft van
de blote eigendom van dit woonhuis, evenals een aantal omliggende percelen,
geschonken aan derde verzoeker.
Verzoekers’ woonhuis kan vanaf de straat Rooberg worden
bereikt via het met grind verharde gedeelte van buurtweg nr. 14 “Boonakkerlos”
(hierna: de grindweg). Op de grindweg sluit een ongeveer 70 meter lange
oprijlaan naar dit woonhuis aan. Ten zuidwesten van de oprijlaan is het in de
Atlas der Buurtwegen ingetekende tracé van buurtweg nr. 14 al tientallen jaren
niet meer op het terrein zichtbaar: dit tracégedeelte blijkt ingenomen te zijn door
een landbouwperceel waarvan verzoekers eigenaar zijn. De grindweg sluit voorts
aan op een onverharde trage weg, die niet is opgenomen in de Atlas der
Buurtwegen (hierna: de zuidelijke trage weg). De zuidelijke trage weg sluit – net
als eertijds het inmiddels verdwenen gedeelte van buurtweg nr. 14 – aan op de
onverharde buurtweg nr. 5 “Boonakker”.
Ter verduidelijking volgt hierna de weergave van de basiskaart
van de website geopunt.be, waarop benaderende aanduidingen zijn aangebracht.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-3/14
Op 25 maart 2021 stelt de gemeenteraad van de gemeente
Oosterzele het rooilijnplan voor de gedeeltelijke verplaatsing van buurtweg nr.
14, ‘Boonakkerlos’ te Landskouter voorlopig vast. Het plan strekt er toe het
verdwenen tracégedeelte van buurtweg nr. 14 te vervangen door de zuidelijke
trage weg. Er wordt aan verzoekers geen vergoeding voor een eventuele
waardevermindering toegekend.
Tijdens het van 19 april tot 19 mei 2021 gehouden openbaar
onderzoek dienen verzoekers een bezwaarschrift in.
Op 17 juni 2021 stelt de gemeenteraad van de gemeente
Oosterzele het rooilijnplan voor de gedeeltelijke verplaatsing van buurtweg nr.
14, ‘Boonakkerlos’, Landskouter, definitief vast “om de juridische situatie te
conformeren met de bestaande toestand”. Er worden geen wijzigingen
doorgevoerd ten opzichte van wat in randnummer 5 is vermeld.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-4/14
Op 28 juni 2021 dienen verzoekers tegen deze beslissing beroep
in bij de Vlaamse regering, met het oog op de vernietiging ervan.
Op 7 december 2021 verwerpt de Vlaamse minister van
Mobiliteit
en
Openbare
Werken
dit
beroep
en
besluit
zij
om
de
gemeenteraadsbeslissing van 17 juni 2021 niet te vernietigen.
IV. Onderzoek van de middelen
A. Het eerste middel
Het aangevoerde middel
10.1.
Het eerste middel is genomen uit de schending van de artikelen
4, 9 en 17 van het decreet van 3 mei 2019 ‘houdende de gemeentewegen’ (hierna:
het
gemeentewegendecreet)
en
van
het
motiveringsbeginsel,
het
zorgvuldigheidsbeginsel en het verbod op willekeur.
10.2.
In een eerste middelonderdeel stellen verzoekers dat de
gemeente – zoals zij reeds hebben aangevoerd in hun beroepsschrift – er zichzelf
op voorhand toe verbonden heeft de bezwaren te weerleggen en het nut van de
gevraagde verlegging van de betrokken buurtweg nr. 14 gunstig te beoordelen.
De gemeenteraad heeft immers in het besluit van 25 maart 2021 méér beslist dan
louter het voorlopig vaststellen van het rooilijnplan. In dat besluit wordt
daarenboven principieel akkoord gegaan met de verplaatsing van de buurtweg en
wordt akkoord gegaan met de door de landmeter-expert voorgestelde
vergoedingen voor waardevermindering of waardevermeerdering. Volgens
verzoekers bewijst dit dat “andere vooringenomen (private) belangen hun
opwachting maken dan het algemeen belang”.
10.3.
In een tweede middelonderdeel betogen verzoekers dat noch in
de gemeenteraadsbesluiten, noch in het bestreden ministerieel besluit een
concrete en correcte belangenafweging wordt gemaakt, laat staan dat het
algemeen belang van de wegverplaatsing zou zijn beoordeeld. Het verdwenen
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-5/14
tracégedeelte van buurtweg nr. 14 loopt door een tuinbouwplantage en is dus
“schijnbaar eertijds met doorlopende tolerantie van de gemeente, wederrechtelijk
onttrokken aan zijn openbare bestemming”. Dit weggedeelte is tot heden niet
formeel afgeschaft “en is dus desgevallend door het publiek bestuur nog steeds
afdwingbaar in rechte”. Verzoekers kunnen “slechts vermoeden dat enkel privaat
belang, zonder meer, het motief tot verplaatsing is”. Volgens verzoekers kan noch
in het bestreden ministerieel besluit, noch in het administratief dossier enig
draagkrachtig motief voor de wegverplaatsing worden teruggevonden.
10.4.
In een derde middelonderdeel voegen verzoekers toe dat de
verwerende partij zich in het bestreden besluit ook moest uitspreken over de
algemene rechtsbeginselen en meer bepaald rekening had moeten houden met het
principe van artikel 4, 2°, van het gemeentewegendecreet volgens hetwelk de
wijziging van een gemeenteweg een uitzonderingsmaatregel is die afdoende moet
worden gemotiveerd. Nochtans blijkt – zoals in het tweede middelonderdeel is
uiteengezet – niet dat het bestreden besluit steunt op enig draagkrachtig motief.
Wat betreft het eerste middelonderdeel, stellen verzoekers in
hun memorie van wederantwoord dat de Vlaamse minister er in het bestreden
besluit mee akkoord is gegaan dat de gemeenteraad willekeurig heeft gehandeld
en “de kar voor het paard [heeft] gespannen”.
Met betrekking tot het tweede middelonderdeel, lichten
verzoekers toe dat de wettigheid van het bestreden ministerieel besluit aangetast
wordt door de onwettigheid van het gemeenteraadsbesluit van 17 juni 2021.
Wat betreft het eerste middelonderdeel, stellen verzoekers in
hun laatste memorie dat de gemeenteraad op 17 juni 2021 niet langer vrij kon
oordelen over de verplaatsing nu daarover in se reeds eerder officieel beslist was,
meer bepaald op 25 maart 2021.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-6/14
Beoordeling
13.1.
Wat het eerste middelonderdeel betreft, moet worden
vastgesteld dat artikel 17 van het gemeentewegendecreet voor de vaststelling van
een rooilijnplan een procedure in meerdere stappen oplegt. In een eerste stap stelt
de gemeenteraad het ontwerp van gemeentelijk rooilijnplan voorlopig vast. In een
tweede stap wordt over dit ontwerp een openbaar onderzoek georganiseerd en tot
slot stelt de gemeenteraad in de laatste stap het rooilijnplan definitief vast.
Verzoekers gaan eraan voorbij dat de gemeenteraad te dezen in
overeenstemming met het gemeentewegendecreet in de eerste stap op 25 maart
2021 het ontwerp-rooilijnplan voorlopig heeft vastgesteld en dus principieel
akkoord is gegaan met de daarin vervatte wegverplaatsing. Door in diezelfde
eerste stap standpunt in te nemen over de vergoedingen voor waardevermindering
of waardevermeerdering heeft de gemeenteraad deze vergoedingen tot voorwerp
van het openbaar onderzoek gemaakt. In de derde stap heeft de gemeenteraad op
17 juni 2021 de tijdens het openbaar onderzoek ingediende bezwaarschriften
onderzocht en beoordeeld. Zoals op goede gronden in het bestreden ministerieel
besluit is uiteengezet, valt niet in te zien hoe uit deze handelswijze van de
gemeenteraad enige onwettigheid zou kunnen worden afgeleid.
13.2.
Het eerste middelonderdeel is niet gegrond.
14.1.
Wat het tweede middelonderdeel betreft, moet vooreerst
worden vastgesteld dat in het gemeenteraadsbesluit van 17 juni 2021 volgende
motieven van algemeen belang voor de gedeeltelijke wegverplaatsing zijn
opgenomen:
“De huidige toestand verzekert de trage verbinding tussen de Rooberg en
de Boonakker en maakt sinds jaar en dag deel uit van de ‘Bunkerroute’ die
gerealiseerd werd in 2004.
[…]
Met de voorgestelde maatregel, namelijk het officialiseren van de
[feitelijke] situatie, wordt het bestaan van dit deel van de ‘Bunkerroute’
verzekerd. De ‘Bunkerroute’ is een bewegwijzerde wandelroute met een
cultuurhistorisch aspect die loopt langs verschillende bunkers die een
verhaal vertellen over het oorlogsgebeuren in de streek. In het algemeen
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-7/14
belang is dit een noodzakelijke maatregel. Het is aan de overheid om de
wettelijke toestand te conformeren met de feitelijke toestand [en] zodoende
geen onduidelijkheden te creëren naar de burger toe.
[…]
De [juridische] verplaatsing kadert binnen het onbruik van een deel van
de gemeenteweg, en de feitelijke verplaatsing ervan. Het is voor de
gemeente Oosterzele duidelijk dat het niet gewenst is deze [juridische]
situatie, welke niet conform is met de realiteit, te bestendigen.
Het te verplaatsen deel van de voetweg loopt momenteel dwars door een
perceel dat gebruikt wordt door een tuinbouwer voor het kweken van
bomen. Bij het ontstaan van de ‘Bunkerroute’ werd in overleg met de
eigenaar van [het perceel waarover de zuidelijke trage weg loopt],
afgesproken om deze […]weg te gebruiken, ter vervanging van het deel van
de voetweg dat nu voorligt om te verplaatsen.
[…]
Men wil de feitelijke ligging regulariseren, zodat de gemeente over een
realiteitsgetrouw gemeentelijke wegenregister […] zou beschikken.”
14.2.
Voorts spreekt het bestreden ministerieel besluit zich – ter
weerlegging van verzoekers’ beroepsgrief ter zake – als volgt uit wat betreft de
motieven van algemeen belang voor de gedeeltelijke wegverplaatsing:
“Uit de bestreden gemeenteraadsbeslissing van 17 juni 2021 blijkt op
afdoende wijze dat de verplaatsing van gemeenteweg nr. 14 ten dienste
staat van het algemeen belang waarbij de gedeeltelijke verplaatsing van
gemeenteweg nr. 14 het fijnmazig netwerk van trage wegen (op recreatief
vlak) zal bevorderen en waarbij het bestaan van de ‘Bunkerroute’ (een
bewegwijzerde wandelroute met een cultuurhistorisch aspect die langs
verschillende bunkers loopt en die een verhaal vertellen over het
oorlogsgebeuren in de streek) verder zal worden verzekerd.
De gemeenteraadsbeslissing tot het (gedeeltelijke) verplaatsen van
gemeenteweg nr. 14 en het bijhorend rooilijnplan bevestigen in feite het
tracé van een lokaal toeristisch-recreatieve route en heft het in onbruik
geraakte deel op dat nu diagonaal door een landbouwperceel loopt. Indien
dit tracé opnieuw zou geopend worden – zoals beroepsindieners meer
wenselijk achten – zou dit net nefast zijn voor het gebruik van het
betrokken landbouwperceel (in tweeën gesneden en dan nog diagonaal).
De Vlaamse regering dient vast te stellen dat de bestreden
gemeenteraadsbeslissing ook geen afbreuk doet aan de behoeften van de
toekomstige generatie. Integendeel.
Verder dient te worden opgemerkt dat het in onbruik zijn van een deel
van deze gemeenteweg nr. 14 en de feitelijke vervanging ervan door een
private toegangsweg hetwelk al meer dan 30 jaar gaande is, geenszins de
gemeente verhindert om deze feitelijke situatie juridisch te bekrachtigen.
Uit de bestreden beslissing blijkt afdoende dat de verplaatsing van de
gemeenteweg nr. 14 ten dienste staat van het algemeen belang waarbij een
veilige doorgang wordt bestendigd voor het publiek en waarbij
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-8/14
desgevallend verkeersmaatregelen en -beperkingen zullen worden genomen
om het ‘trage karakter’ van de weg te kunnen behouden teneinde te
vermijden dat allerhande gemotoriseerd verkeer gebruik zou maken van de
verplaatste gemeenteweg.
Op basis van het administratief dossier dat door de diensten van de
gemeente Oosterzele werd samen gesteld, dient de Vlaamse Regering vast
te stellen dat de gemeenteraad van de gemeente Oosterzele op goede
gronden, na uitgebreid onderzoek en op gemotiveerde wijze heeft kunnen
vaststellen dat de gemeenteweg nr. 14 in realiteit niet meer werd gebruikt
over het bestaande tracé, en dat de verplaatsing ervan op goede gronden als
wenselijk kan worden beschouwd in het licht van en rekening houdend met
de doelstellingen van artikel 3 en 4 van het Decreet Gemeentewegen.
De beroepsindieners slagen er alvast ook geenszins in aan te tonen dat de
vaststellingen en overwegingen van de gemeenteraad omtrent de
wenselijkheid van de verplaatsing niet correct, onzorgvuldig of kennelijk
onredelijk zouden zijn.
De motieven en overwegingen van de gemeenteraad worden formeel
afdoende tot uiting gebracht in het bestreden besluit, en kunnen door de
Vlaamse Regering worden bijgetreden.”
14.3.
Verzoekers laten na om de in de twee vorige randnummers
bedoelde motieven van algemeen belang in hun middel te betrekken. Bijgevolg
tonen zij niet aan dat deze motieven niet draagkrachtig zouden zijn ter
verantwoording van de gedeeltelijke wegverplaatsing.
14.4.
Het tweede middelonderdeel wordt verworpen.
15.1.
In zoverre het derde middelonderdeel samenvalt met het tweede
middelonderdeel wordt verwezen naar de verwerping van dit middelonderdeel
hiervoor.
15.2.
Voorts wordt in het derde middelonderdeel wezenlijk
aangevoerd dat de Vlaamse minister zich onvoldoende zou hebben uitgesproken
over het ontbreken van afdoende motieven voor de wegverplaatsing.
In randnummer 14.2 hiervoor is geciteerd wat de verwerende
partij daarover in het bestreden besluit heeft overwogen. Nu verzoekers nalaten
om deze redengeving in hun kritiek te betrekken blijkt niet dat ze niet zou
volstaan om dit besluit te schragen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-9/14
15.3.
Ook het derde onderdeel – en bijgevolg het gehele middel –
dient te worden verworpen.
B. Het tweede middel
Uiteenzetting van het middel
16.1.
Het tweede middel is genomen uit de schending van artikel 13,
§ 1, van het gemeentewegendecreet en van het motiverings- en het
zorgvuldigheidsbeginsel.
16.2.
Verzoekers benadrukken dat krachtens artikel 13, § 1, van het
gemeentewegendecreet enkel grondstroken waarvan bewezen wordt dat ze
gedurende de voorbije dertig jaar door het publiek werden gebruikt, in
aanmerking komen als gemeenteweg. Zoals blijkt uit de in hun verzoekschrift
opgenomen luchtfoto’s is het verdwenen tracégedeelte van buurtweg nr. 14 al
minstens de afgelopen dertig jaar niet meer in gebruik door het publiek. Een weg
die verdwenen is, kan niet worden verplaatst.
Verzoekers voegen eraan toe dat het publiek gebruik van de
zuidelijke trage weg gedurende de afgelopen dertig jaar niet door het bestuur
wordt aangetoond en zelfs niet is onderzocht. In hun notariële akte van 2017 is
uitdrukkelijk gesteld dat hun goed niet bezwaard is met een erfdienstbaarheid van
openbaar nut.
In hun memorie van wederantwoord voegen verzoekers toe dat
een in de buurtwegenwet van 10 april 1841 bedoelde buurtweg kan verjaren door
dertigjarig niet-gebruik door het publiek. Zij hebben aangetoond dat het
verdwenen tracégedeelte van buurtweg nr. 14 al minstens de afgelopen dertig jaar
niet meer in gebruik is door het publiek.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-10/14
Volgens verzoekers heeft de gemeenteraad wel degelijk
toepassing gemaakt van artikel 13 van het gemeentewegendecreet. Er is immers
uitdrukkelijk gesteld dat het de bedoeling is om de feitelijke bestaande toestand te
regulariseren.
In hun laatste memorie voegen verzoekers toe dat uit de
bestreden beslissing geenszins blijkt of de verwerende partij heeft onderzocht
welke impact deze beslissing heeft op hun oprijlaan.
Beoordeling
19.
Met de in het vorige randnummer weergegeven argumentatie
uit verzoekers’ laatste memorie geven zij een nieuwe en bijgevolg
onontvankelijke invulling aan hun middel.
De weg waarop het bestreden besluit betrekking heeft, is een in
de Atlas der Buurtwegen opgenomen buurtweg die is ontstaan door de opname in
deze atlas.
Artikel 13 van het gemeentewegendecreet betreft een specifieke
situatie waar een publieke erfdienstbaarheid van doorgang ontstaat door een
dertigjarig gebruik door het publiek.
Verzoekers tonen niet aan dat het onterecht zou zijn dat in het
bestreden ministerieel besluit is vastgesteld dat
“[d]e gemeenteraad van de
gemeente Oosterzele […] in deze geen toepassing [heeft] gemaakt van artikel 13
[…] van het Decreet Gemeentewegen”.
Voorts moet worden opgemerkt dat de vraag of er al dan niet
sprake is van dertigjarig gebruik door het publiek van een private grondstrook een
burgerlijk recht betreft, zodat het aan de justitiële rechter – en niet aan de Raad
van State – toekomt om erover te oordelen. Hetzelfde geldt voor de vraag of een
buurtweg verjaard is omdat hij door het publiek niet meer wordt gebruikt.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-11/14
Het tweede middel kan niet tot vernietiging leiden.
C. Het derde middel
Uiteenzetting van het middel
22.1.
Het derde middel is afgeleid uit de schending van het
zorgvuldigheidsbeginsel en “het beginsel van onpartijdigheid”.
22.2.
Verzoekers lichten toe dat de “weerhouden bedragen ter
vergoeding […] op een niet objectieve wijze vastgesteld [werden] door een
terzelfdertijd betrokken rechter en partij”.
In hun memorie van wederantwoord voegen verzoekers toe dat
“door het lokaal bestuur, de gemeente, zelfs niet overwogen [werd],
niettegenstaande de duidelijke niet instemming vanwege verzoekers met de
besluitvorming, om overeenkomstig art. 28 van het Decreet Gemeentewegen een
college met landmeters-experts aan te stellen”.
In hun laatste memorie stellen verzoekers dat het gegeven dat
het Grondwettelijk Hof geen graten ziet in het feit dat de waardevermeerdering en
de waardevermindering in eerste instantie wordt vastgesteld door een landmeterexpert die door de gemeente is aangesteld, geen afbreuk doet aan de verdere
verplichtingen van artikel 28 van het gemeentewegendecreet ingeval van
betwisting.
Beoordeling
Artikel 28 van het gemeentewegendecreet luidt:
“Art. 28 - § 1. De aanleg, wijziging, verplaatsing of opheffing van een
gemeenteweg geeft aanleiding tot een waardevermindering of
waardevermeerdering van de gronden waarop de gemeenteweg gesitueerd
is.
De vergoeding voor waardevermindering is verschuldigd door de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-12/14
gemeente aan de eigenaar van de grond in kwestie. De vergoeding voor
waardevermeerdering is verschuldigd door de eigenaar van de betrokken
grond en komt ten goede aan de gemeente.
[…]
§ 2. De waardevermindering of de waardevermeerdering wordt
vastgesteld door een landmeter-expert, aangesteld door de gemeente. Bij
betwisting door de eigenaar wordt de waardevermindering of de
waardevermeerdering vastgesteld door een college dat bestaat uit de
landmeter-expert die de gemeente heeft aangesteld en een landmeter-expert
die de eigenaar aanstelt.
Bij de berekening van de waardevermindering of de
waardevermeerdering wordt onder meer rekening gehouden met het
verschil in venale waarde, de gelijke behandeling van burgers voor de
openbare lasten opgelegd in het kader van het algemeen belang, de
bestaande openbare en private erfdienstbaarheden, en de vigerende
overheidsbesluiten over het grondgebruik.
De waardevermeerdering wordt geacht nihil te zijn als de gemeenteweg
in de feiten verdwenen is, omdat infrastructuren door of in opdracht van de
overheid zijn aangelegd of omdat de gemeenteweg werd bebouwd
krachtens een rechtsgeldige, niet-vervallen vergunning die werd verleend
vóór 1 september 2019.
Waardeverminderingen
en
waardevermeerderingen
ingevolge
wijzigingen of verplaatsingen van een gemeenteweg op een goed van
dezelfde eigenaar door de toepassing van dit decreet worden geacht elkaar
te neutraliseren.
[…].”
Het recht op vergoeding van de waardevermindering of de
waardevermeerdering is een burgerlijk recht in de zin van artikel 144, eerste lid,
van de Grondwet zodat het aan de justitiële rechter – en niet aan de Raad van
State – toekomt om erover te oordelen.
Bovendien moet worden vastgesteld dat volgens de bijgebrachte
stukken het enige wat verzoekers hierover in hun tijdens het openbaar onderzoek
ingediend bezwaarschrift zeggen de terloopse vermelding is dat aan de
omliggende eigenaars slechts een aalmoes werd toegekend. Het blijkt niet dat de
gemeente het bezwaarschrift niet met de gepaste zorgvuldigheid heeft onderzocht
door het enkele feit dat zij die vermelding niet heeft begrepen als een vraag van
verzoekers om hen een vergoeding toe te kennen waarvan de omvang bepaald
zou moeten worden door een college bestaande uit een door hen aangestelde
landmeter-expert en een landmeter-expert die de gemeente heeft aangesteld.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-13/14
Het derde middel wordt verworpen.
V. Conclusie
Gelet op de verwerping van alle middelen hiervoor, moet het
beroep hoe dan ook worden verworpen.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt het beroep.
-
De verzoekende partijen worden, elk voor een derde, verwezen in de
kosten van de vordering tot schorsing en van het beroep tot nietigverklaring,
begroot op een rolrecht van 1200 euro, een bijdrage van 44 euro en een
rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is aan de
verwerende partij.
De tussenkomende partij wordt verwezen in de kosten van de tussenkomst,
begroot op 150 euro.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op vijfentwintig april tweeduizend
vierentwintig, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Johan Lust,
kamervoorzitter,
Jan Clement,
staatsraad,
Stephan De Taeye,
staatsraad,
bijgestaan door
Frank Bontinck,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Frank Bontinck
Johan Lust
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.645
X-18.082-14/14
