Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005 (2024-06-05)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.005 van 5 juni 2024 Openbaar ambt - Openbaar ambt van Gemeenschappen
en Gewesten - Aanwerving en loopbaan Beslissing : Vernietiging Verwerping
overige Depersonalisatie
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
IXe KAMER
ARREST
nr. 260.005 van 5 juni 2024
in de zaak A. 235.811/IX-10.015
In zake :
XXXX
die woonplaats kiest bij
de Algemene Centrale der Openbare Diensten
gevestigd te 1000 Brussel
Fontainasplein 9-11
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Ingrid Martens
kantoor houdend te 9000 Gent
Gustaaf Callierlaan 291
tegen :
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister van
Financiën
die woonplaats kiest bij
de Centrale Rechtskundige Dienst van de FOD Financiën
gevestigd te 1030 Brussel
North Galaxy – Toren B
Koning Albert II-laan 33 bus 15
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 3 maart 2022, strekt tot de
nietigverklaring van:
“1. De beslissing d.d. 16.03.2021 om aan [verzoekster] de eindvermelding ‘te
verbeteren’ toe te kennen voor de evaluatiecyclus 2020 bij de FOD Financiën.
2. Het advies van de Interdepartementale Beroepscommissie inzake Evaluatie d.d.
21.09.2021 waarin wordt voorgesteld om de eindvermelding ‘te verbeteren’ van
[verzoekster] voor de evaluatiecyclus 2020 te behouden, waaruit van rechtswege
volgt dat de eindvermelding ‘te verbeteren’ definitief wordt toegekend.
3. De beslissing van de FOD Financiën (van onbekende datum) om geen gevolg te
geven aan de aanbeveling van de federale Ombudsman om de aan [verzoekster]
toegekende ongunstige evaluatie (te verbeteren) voor de evaluatiecyclus 2020
teniet te doen gelet op de stukken die werden toegevoegd aan het evaluatiedossier
en die rechtstreeks verband houden met de vermelding van een veronderstelde
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-1/26
integriteitsschending zoals die door verzoekster op 19.12.2019 werd gedaan bij de
federale Ombudsman.”
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord
ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord
ingediend.
Eerste auditeur Rita Van Den Eeckhout heeft een verslag
opgesteld.
De verwerende partij en de verzoekende partij hebben een
laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 25 maart 2024.
Staatsraad Jim Deridder heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Ingrid Martens, die verschijnt voor de verzoekende
partij en attaché Selim Dedeli, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn
gehoord.
Eerste auditeur Rita Van Den Eeckhout heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-2/26
3.1.
Verzoekster is sinds 1 februari 1999 werkzaam als statutair
personeelslid bij de FOD Financiën. Sinds 1 september 2015 oefent zij de functie
uit van attaché (A22) op de Algemene Administratie van de Bijzondere
Belastinginspectie (hierna: AABBI), cel Invorderingen van de gewestelijke
directie Antwerpen, inspectie Fraudebestrijding.
3.2.
Voor de evaluatiecyclus 2019 wordt aan verzoekster door haar
evaluator W.D. de eindbeoordeling ‘te verbeteren’ toegekend. Deze evaluatie
wordt bevestigd door de Interdepartementale Beroepscommissie inzake Evaluatie
(hierna: de beroepscommissie).
Tegen deze beslissing heeft verzoekster een beroep tot
nietigverklaring ingesteld bij de Raad van State. Bij arrest nr. 260.006 van heden
verleent de Raad akte van de afstand van dat beroep.
3.3.
In het raam van de evaluatiecyclus 2020 vindt op 16 juni 2020
een planningsgesprek plaats. Er wordt geen consensus bereikt en de
daaropvolgende bemiddelingsprocedure leidt niet tot een gunstig resultaat. Het
komt vervolgens aan de hiërarchische meerdere van evaluator W.D., namelijk
directeur J.H., toe om de planningsdoelstellingen vast te leggen. Dat gebeurt op
11 augustus 2020.
3.4.
Op 14 oktober 2020 vindt een functioneringsgesprek plaats
tussen verzoekster en haar evaluator. Bij de beoordeling worden de zeven
prestatiedoelstellingen,
de
acht
ontwikkelingsdoelstellingen
en
de
drie
doelstellingen inzake de beschikbaarheid voor de gebruikers van de dienst als
‘behaald’ aangemerkt, alsook vijf van de zes doelstellingen inzake ‘bijdrage aan de
teamprestaties’. Binnen deze laatste groep wordt de doelstelling ‘meewerken aan
de uitbouw van positieve contacten, a.d.h.v. al dan niet aanwezig zijn van
(niet-constructieve) negatieve opmerkingen’ als ‘niet behaald’ aangemerkt.
3.5.
Het evaluatiegesprek met verzoeksters evaluator vindt plaats op
11 maart 2021, via Teams. Bij die gelegenheid worden vijf doelstellingen als ‘niet
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-3/26
behaald’
beoordeeld
(drie
ontwikkelingsdoelstellingen,
de
doelstelling
‘constructieve contacten en informatie-uitwisseling met de AA I&I’ binnen het
criterium ‘beschikbaarheid voor de gebruikers van de dienst’ en een doelstelling
binnen het criterium ‘bijdrage aan de teamprestaties’).
Aan verzoekster wordt voor de evaluatiecyclus 2020 de
eindvermelding ‘te verbeteren’ toegekend. Het evaluatieverslag, dat door de
evaluator, de directeur en verzoekster wordt ondertekend, vermeldt bij ‘algemene
functionering’ de volgende opmerkingen:
“[Verzoekster] moet opletten om haar prestaties niet over te belichten. Haar
invorderingscollega’s realiseren ook mooie resultaten en die blijven daar
heel bescheiden over. Het is belangrijk dat alles in zijn juiste proporties
gehouden wordt.
Het ongepast negatief ventileren blijft echter een probleem.
[Verzoekster] moet zich concentreren op haar eigen dossiers. Zij is geen
teamleider.
Het constant bekritiseren van teamleider en centrumdirecteur is nergens
voor nodig.
Het komt haar evenmin toe om haar collega’s te beoordelen.
Er werd aan [verzoekster] gevraagd om aan de nodige introspectie te doen.
Het stiekem opnemen van gesprekken en het gebruiken van deze opnames
is echter totaal onaanvaardbaar en heeft een grote vertrouwensbreuk tot
gevolg. Belangrijke waarden als loyaliteit, betrouwbaarheid, eerlijkheid,
openheid, collegialiteit, respect, … werden m.i. zwaar geschonden. Ook
haar werking in teamverband heeft zij daardoor zeer zwaar
gehypothekeerd.
In samenhang met haar blijvende negativiteit (en ik verwijs o.a. naar al haar
opmerkingen in het functioneringsgesprek en de mailings van 2020), zou
een evaluatie ‘onvoldoende’ m.i. hierdoor volledig gerechtvaardigd zijn.
Gelet echter op het feit dat haar dossierbehandeling als voldoende
bevredigend kan beschouwd worden en de zeer zware impact van een
onvoldoende wordt beslist om haar evaluatie te milderen tot een ‘te
verbeteren’.
Kort samengevat wordt haar dus een ‘te verbeteren’ toegekend omwille van
volgende elementen:
- negatieve mailing i.g.v. afwijkende meningen
- negatieve opmerkingen en uitlatingen in het functioneringsgesprek
- negatieve bemerkingen in het halfjaarlijks activiteitenverslag
- het maken én gebruiken van stiekeme audio-opnamen en daardoor een
vertrouwensbreuk
- vertrouwensbreuk met de juridische dienst van de AAII Hasselt.”
Dat is de eerste bestreden beslissing.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-4/26
3.6.
Op 12 april 2021 tekent verzoekster tegen deze evaluatie een
beroep aan bij de beroepscommissie.
Op 13 september 2021 dient verzoekster een schriftelijk verweer
in, samen met een aantal aanvullende stukken.
3.7.
De beroepscommissie hoort zowel verzoekster en haar
verdediger als de evaluator en adviseert op 21 september 2021 om de
eindvermelding ‘te verbeteren’ te behouden. De beroepscommissie overweegt
daarbij het volgende:
“Overwegende dat de geëvalueerde en de verdediging de regelmatigheid
van de evaluatiecyclus 2020 in vraag stellen omdat, onder meer, de
functiebeschrijving niet aangepast is, het planningsgesprek laattijdig werd
gevoerd en zowel het functionerings- als het evaluatiegesprek niet
reglementair werden gevoerd; dat bij de evaluatie 19 op 24 doelstellingen
als ‘behaald’ werden beoordeeld, waardoor de geëvalueerde recht heeft op
de eindvermelding ‘voldoet aan de verwachtingen’; dat zij vragen om de
toekenning van de eindvermelding ‘voldoet aan de verwachtingen’ voor te
stellen;
Overwegende dat de evaluator toelicht dat de geëvalueerde een bekwame
medewerker is en de haar toegewezen taken op behoorlijke wijze uitvoert;
dat de eindvermelding ‘te verbeteren’ gebaseerd is op elementen die vallen
onder het criterium ‘bijdrage aan de teamprestaties’ omdat de geëvalueerde
door haar houding de ganse dienst immobiliseert en er met quasi iedereen
een vertrouwensbreuk is ontstaan; dat de geëvalueerde met name
beslissingen in de hiërarchie, die in strijd zijn met haar eigen opvattingen,
moeilijk of niet kan aanvaarden en hierover op uitgebreide,
niet-waarheidsgetrouwe, niet-objectieve en niet-respectvolle wijze
communiceert; dat moest vastgesteld worden dat deze houding een
pijnlijke voortzetting is van de voorgaande jaren;
Beoordeling
Overwegende dat de competenties en arbeidsattitudes van de geëvalueerde
duidelijk blijken uit het administratief dossier, en de evaluator overigens
ook mondeling beaamt dat de geëvalueerde een bekwame medewerker is
die haar taken naar behoren vervult;
Overwegende dat uit het administratief dossier blijkt dat de
evaluatieprocedure formeel niet geheel in overeenstemming met de
reglementering ter zake is verlopen;
Overwegende dat de eindvermelding ‘voldoet aan de verwachtingen’ wordt
toegekend als het overgrote gedeelte van de prestatiedoelstellingen zijn
behaald, de geëvalueerde over de noodzakelijke competenties beschikt,
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-5/26
beschikbaar is geweest voor de gebruikers van de dienst en op een
behoorlijke manier heeft bijgedragen tot de teamprestaties; dat het
criterium ‘bijdrage tot de teamprestaties’ evenwel wordt beoordeeld als een
verzwarend of verzachtend element en op zich de eindvermelding ‘te
verbeteren’ kan rechtvaardigen als het niet nakomen van dat criterium de
goede werking of het imago van de dienst ernstig schaadt (art. 13 § 1 laatste
lid Evaluatiebesluit);
Overwegende dat uit het administratief dossier en de mondelinge
toelichtingen blijkt dat de houding en de communicatie van de
geëvalueerde soms weinig respectvol is en kwetsend overkomt – wat zij
overigens zelf beaamt en beseft; dat hierdoor de goede teamwerking in het
gedrang komt en daardoor het criterium ‘bijdrage aan de teamprestaties’ bij
de evaluatie inderdaad als bezwarend element kan weerhouden worden; dat
inhoudelijk voldoende blijkt waarom de eindvermelding ‘te verbeteren’
werd toegekend, ondanks het behalen van 19 op 24 doelstellingen.”
Dat is de tweede bestreden beslissing.
3.8.
Ondertussen dient verzoekster op 18 mei 2021 tegen de door de
evaluator toegekende evaluatie ‘te verbeteren’ een klacht in bij de federale
ombudsman, Centrum Integriteit (CINT, hierna: de ombudsman); verzoekster is
van oordeel dat het gaat om een represaillemaatregel omwille van een
veronderstelde integriteitsschending die zij in 2019 heeft gemeld.
Op 4 juni 2021 brengt de ombudsman de voorzitter van het
directiecomité van de FOD Financiën daarvan op de hoogte. Hij vraagt hem om,
“in overeenstemming met artikel 16 van de wet van 15 september 2013, een
gemotiveerd verslag over te maken waaruit blijkt dat de negatieve maatregel, met
name de eindbeoordeling ‘te verbeteren’ in de ontwikkelcirkel 2020 geen enkel
verband houdt met de melding van een veronderstelde integriteitsschending door
[verzoekster]” en daartoe alle nuttige documenten toe te voegen.
Met een brief van 29 juli 2021 stelt de ombudsman, na ontvangst
van het gemotiveerd verslag, aan de voorzitter van het directiecomité van de
FOD Financiën voor om verzoeksters ongunstige evaluatie ‘te verbeteren’ te
wijzigen naar ‘voldoet aan de verwachtingen’. Dit voorstel steunt, samengevat, op
het oordeel dat uit het gemotiveerd verslag “niet ontegensprekelijk blijkt dat de
eindbeoordeling ‘te verbeteren’ in de ontwikkelcirkel 2020 geen enkel verband
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-6/26
houdt” met de voormelde melding van een veronderstelde integriteitsschending
door verzoekster. De ombudsman stipt daarbij aan dat er eensdeels sprake is van
een vermoeden van partijdigheid omdat evaluator W.D. als mogelijk betrokkene
bij de integriteitsschending werd genoemd en daaromtrent ook een verklaring heeft
afgelegd, maar niettemin vervolgens als evaluator is opgetreden. Anderdeels, zo
stelt de ombudsman, overtuigen de argumenten op grond waarvan bepaalde
doelstellingen bij de evaluatie als ‘niet behaald’ werden beoordeeld ook
inhoudelijk niet.
De voorzitter van het directiecomité van de FOD Financiën stelt
daarop voor om het advies van de beroepscommissie af te wachten. Daaraan voegt
hij toe te willen ingaan op de aanbeveling van de ombudsman om een andere
functionele chef voor verzoekster te zoeken.
3.9.
Op 19 oktober 2021 deelt de voorzitter van het directiecomité
van de FOD Financiën aan de ombudsman mee dat de beoordeling ‘te verbeteren’
definitief wordt, gelet op het unanieme advies van de beroepscommissie. Er zal een
procedure interne mobiliteit worden opgestart om een nieuwe leidinggevende aan
te stellen voor verzoekster.
3.10.
Op 26 oktober 2021 schrijft de ombudsman aan de voorzitter van
het directiecomité van de FOD Financiën onder andere het volgende (enkele
voetnoten zijn weggelaten):
“In onze brief van 29 juli 2021 bezorgden we u onze vaststellingen met
betrekking tot het evaluatiedossier en het gemotiveerd verslag van 6 juli
2021 van de hand van [W.D.], evaluator van [verzoekster]. Uit onze
inhoudelijke analyse bleek dat de eindvermelding ‘te verbeteren’
voornamelijk gebaseerd is op documenten die rechtstreeks verwijzen naar
de melding en het onderzoek in het dossier INT/2020/00002/N/01 (het
dossier [M.]).
Door het toevoegen van stukken aan het evaluatiedossier die rechtstreeks
betrekking hebben op het door het CINT gevoerde onderzoek én de rol die
[verzoekster] in het dossier [M.] heeft gespeeld bij herhaling mee te nemen
in de elementen die tot de eindevaluatie ‘te verbeteren’ hebben geleid, is er
geen andere conclusie mogelijk dan dat de eindbeoordeling moet worden
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-7/26
beschouwd als een negatieve maatregel naar aanleiding van haar melding
zoals omschreven in art. 15, § 1 van de wet van 15 september 2013.
De bescherming wordt van rechtswege toegekend en zoals reeds gesteld in
onze brief van 29 juli 2021 moet ontegensprekelijk blijken dat de
eindbeoordeling ‘te verbeteren’ in de ontwikkelcirkel 2020 geen enkel
verband houdt met de melding van een veronderstelde
integriteitsschending. De administratie is niet in de mogelijkheid gebleken
om dit bewijs te leveren.
Ook de uitspraak van de Interdepartementale Beroepscommissie verandert
niets aan het voorstel van de federale Ombudsman. De Interdepartementale
Beroepscommissie komt tot een bevestiging van de eindvermelding op
basis van dezelfde stukken als de evaluator. Daarbij werd het verband
tussen de evaluatie en het door CINT gevoerde onderzoek genegeerd.
Gelet op het bovenstaande en met het oog op het vermijden van een
officiële aanbeveling in toepassing van artikel 16, § 5 van de wet van 15
september 2013 betreffende de melding van een veronderstelde
integriteitsschending in de federale administratieve overheden door haar
personeelsleden, wensen wij ons voorstel te hernemen om de beoordeling
‘te verbeteren’ te neutraliseren door een ‘voldoet aan de verwachtingen’.”
3.11.
Met een brief van 29 oktober 2021 antwoordt de voorzitter van
het directiecomité van de FOD Financiën aan de ombudsman het volgende:
“Wij hebben u via een schrijven op 19 oktober 2021 laten weten dat de
eindvermelding ‘te verbeteren’ van de evaluatiecyclus 2020 van
[verzoekster] behouden blijft.
Overeenkomstig de bepalingen van artikel 32, 2de lid, van het koninklijk
besluit van 24 september 2013 betreffende de evaluatie in het federaal
openbaar ambt wordt de vermelding ‘te verbeteren’ voor de periode van
1 januari 2020 tot 31 december 2020 dan ook definitief.
Op basis van de objectieve feiten in het dossier blijven wij bij onze
beslissing. Deze feiten werden door een onafhankelijke commissie, los van
de FOD Financiën of een persoon betrokken bij het integriteitsonderzoek,
beoordeeld en de eindvermelding werd met unanimiteit van de stemmen
gemotiveerd bevestigd.
De FOD Financiën kan in deze concrete situatie omwille van de gelijke
behandeling niet afdoende verantwoorden (ten opzichte van de overige
medewerkers van de FOD Financiën) dat een collega die de doelstellingen
duidelijk niet haalt, dezelfde eindbeoordeling ontvangt als de medewerkers
die wel al hun doelstellingen halen. Het criterium van onderscheid ‘het al
dan niet indienen van een melding van een veronderstelde
integriteits-schending’ lijkt in deze situatie niet pertinent.”
3.12.
Daarop richt de ombudsman op 29 november 2021 aan de
voorzitter van het directiecomité van de FOD Financiën een aanbeveling met
toepassing van artikel 16, § 5, vierde lid, van de (ondertussen bij wet van
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-8/26
8 december 2022 met ingang van 2 januari 2023 opgeheven) wet van 15 september
2013, om de eindevaluatie ‘te verbeteren’ voor de evaluatiecyclus 2020 van
verzoekster te neutraliseren door de eindevaluatie ‘voldoet aan de verwachtingen’.
3.13.
Met een brief van 15 december 2021 deelt de voorzitter van het
directiecomité van de FOD Financiën aan de ombudsman mee dat hij bij zijn
standpunt blijft, onder verwijzing naar de definitief geworden beslissing van de
beroepscommissie die had voorgesteld de eindvermelding ‘te verbeteren’ te
behouden, zoals vermeld in het schrijven van 29 oktober 2021.
Dat is de derde bestreden beslissing.
IV. Ontvankelijkheid
A. Ratione temporis
Uiteenzetting van de exceptie
4.1.
In haar memorie van antwoord werpt de verwerende partij een
exceptie op inzake de tijdigheid van het door verzoekster ingestelde beroep. De
verwerende partij betoogt dat de zestigdagentermijn om bij de Raad van State een
beroep in te stellen weliswaar overeenkomstig artikel 19, derde lid, van de
gecoördineerde wetten op de Raad van State (hierna: RvS-Wet) kan worden
geschorst door het indienen van een klacht bij een ombuds, maar dat die bepaling
in casu niet van toepassing is.
De verwerende partij argumenteert dat verzoekster op 18 mei
2021 een gemotiveerde klacht heeft neergelegd bij de federale ombudsman, gericht
tegen het evaluatieverslag met vermelding ‘te verbeteren’, maar dat die evaluatie
op dat ogenblik nog geen “akte” was zoals bedoeld in het voormelde artikel 19,
derde lid, RvS-Wet omdat overeenkomstig het geldende evaluatiebesluit een
evaluatiebeslissing (in geval van betwisting door het personeelslid) pas tot stand
komt hetzij na een eensluidend advies van de beroepscommissie, hetzij na een
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-9/26
beslissing van de leidend ambtenaar. Die klacht, die volgens de verwerende partij
dus te vroeg werd ingediend, werd opgeschort naar aanleiding van de
besluitvorming in de schoot van de beroepscommissie en vervolgens afgedaan met
de mededeling van de voorzitter van het directiecomité dat niet wordt ingegaan op
de aanbeveling van de ombudsman.
De “klacht” die verzoekster vervolgens op 27 oktober 2021 aan
de ombudsman meent te hebben gericht, is volgens de verwerende partij evenmin
een klacht in de zin van het voormelde artikel 19, derde lid, RvS-Wet maar slechts
een “informatief bericht” aan de ombudsman, waarmee de eertijds opgeschorte
behandeling van haar klacht van 18 mei 2021 opnieuw op gang is gebracht. De
verwerende partij is van oordeel dat de ombudsman verzoeksters bericht van
27 oktober 2021 ook in die zin heeft behandeld.
De verwerende partij besluit dat het beroep, ingesteld op
1 (lees: 3) maart 2022, laattijdig is nu verzoekster reeds op 20 oktober 2021 kennis
heeft genomen van het bericht dat de evaluatie ‘te verbeteren’ definitief is
geworden.
4.2.
In haar laatste memorie handhaaft de verwerende partij haar
exceptie en doet zij nog gelden dat verzoeksters bericht van 27 oktober 2021 niet
als een nieuwe klacht kan worden beschouwd, omdat zulks ertoe zou leiden dat
artikel 13, § 1, van de wet van 22 maart 1995 ‘tot instelling van de federale
ombudsmannen’ – dat voorziet in een opschorting van het onderzoek van een
klacht tijdens een beroepsprocedure – zinledig zou zijn. De klachtprocedure die
werd opgestart met de klacht van 18 mei 2021 zou dan immers niet meer kunnen
worden hervat.
Tot slot merkt de verwerende partij op dat de erkenning van het
schrijven van 27 oktober 2021 als klacht strijdt met de wil van de wetgever om de
beroepstermijnen niet onnodig lang te rekken.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-10/26
Beoordeling
5.1.
Artikel 16, § 6, vierde lid, van de wet van 15 september 2013
‘betreffende de melding van een veronderstelde integriteitsschending in de
federale administratieve overheden door haar personeelsleden’ (opgeheven, zoals
hiervóór vermeld) luidt als volgt:
“Onverminderd artikel 19, derde lid, van de gecoördineerde wetten op de
Raad van State, schorsen noch stuiten de indiening en het onderzoek van
een klacht de termijnen voor het instellen van beroepen bij de rechtbank of
van georganiseerde administratieve beroepen.”
Artikel 19, derde lid, RvS-Wet luidt:
“Wanneer een klacht wordt ingediend tegen een akte of een reglement die
vatbaar is voor beroep in de zin van artikel 14, § 1, bij een persoon die door
een wet, een decreet of een ordonnantie bekleed is met de functie van
ombudsman, binnen één van de verjaringstermijnen bedoeld in het tweede
lid, wordt deze termijn voor de indiener van deze klacht opgeschort. Het
resterende deel van die termijn vangt aan hetzij op het moment dat de
klager in kennis wordt gesteld van de beslissing om zijn klacht niet te
behandelen of te verwerpen, hetzij bij het verstrijken van een termijn van
vier maanden die begint te lopen vanaf de indiening van de klacht, als de
beslissing niet eerder tussenkomt. In dit laatste geval rechtvaardigt de
klager dit door een attest van de betrokken ombudsman.”
5.2.
Met “de verjaringstermijnen bedoeld in het tweede lid” wordt
bedoeld de verjaringstermijnen voor de beroepen tot nietigverklaring bedoeld bij
artikel 14, § 1, RvS-Wet, zijnde in principe zestig dagen nadat de bestreden
beslissing werd bekendgemaakt of betekend dan wel nadat de verzoekende partij
ervan kennis heeft genomen.
6.1.
Overeenkomstig artikel 32 van het koninklijk besluit van
24 september 2013 ‘betreffende de evaluatie in het federaal openbaar ambt’
(hierna: het evaluatiebesluit) is een evaluatiebeslissing met eindvermelding in
geval van een tijdig beroep bij de beroepscommissie slechts definitief nadat hetzij
de beroepscommissie voorstelt de vermelding te behouden, hetzij de leidend
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-11/26
ambtenaar na voorstel van de beroepscommissie tot wijziging van de vermelding,
eigener gezag een beslissing neemt.
6.2.
Met de verwerende partij wordt aldus meegegaan in de analyse
dat verzoeksters klacht van 18 mei 2021, gericht tegen de initiële
evaluatiebeslissing door de evaluator, niet is gericht tegen een akte die vatbaar is
voor een beroep bij de Raad van State – die beslissing is immers door verzoeksters
beroep bij de beroepscommissie niet de eindbeslissing in de administratieve
procedure.
Die vaststelling is evenwel enkel relevant voor de vraag of de
klacht de opschorting van de beroepstermijn overeenkomstig artikel 19, derde lid,
RvS-Wet tot gevolg heeft; ze doet geen afbreuk eraan dat verzoeksters klacht van
18 mei 2021 door de federale ombudsman ontvankelijk werd bevonden en in
behandeling werd genomen.
Uit de bepalingen van de wet van 22 maart 1995 ‘tot instelling
van de federale ombudsmannen’ kan niet worden afgeleid dat het is uitgesloten dat
een betrokkene met betrekking tot een bepaald twistpunt op ontvankelijke wijze
een tweede klacht indient.
Artikel 9, tweede lid, 3°, van de voormelde wet bepaalt enkel dat
de ombudsmannen weigeren een klacht te behandelen wanneer “de klacht in wezen
dezelfde is als een eerder door de ombudsmannen afgewezen klacht en ze geen
nieuwe feiten [bevat]”.
Op 27 oktober 2021 had de ombudsman verzoeksters klacht van
18 mei 2021 niet afgewezen, zodat de hiervóór aangehaalde wetsbepaling geen
toepassing vindt.
Het feit dat de eindvermelding ‘te verbeteren’ op grond van het
eensluidend advies van de beroepscommissie definitief is geworden, is aan
verzoekster meegedeeld met een bericht van 14 oktober 2021, dat op 20 oktober
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-12/26
2021 aan verzoekster is betekend. Op diezelfde dag laat de ombudsman aan
verzoekster weten dat hij in kennis werd gesteld van die beslissing en dat hij
“momenteel de verdere stappen [bekijkt] die we kunnen ondernemen”.
Met een e-mail van 27 oktober 2021 deelt verzoekster aan de
ombudsman het volgende mee:
“Ik snap geenszins hoe dit alles mogelijk is [aan]gezien ik [ter zake] voor
ontwikkelcirkel 2020 uw dienst al in een heel vroeg stadium op de hoogte
gesteld heb, toen er gedreigd werd met een negatieve beoordeling en ook
later nog uw dienst [ter zake] uitdrukkelijk berichtte. De
vertrouwenspersoon integriteit heeft mij destijds meegedeeld dat ik [ter
zake] de nodige bescherming genoot die door de wetgever wettelijk
uitgewerkt is, hetgeen voor mij doorslaggevend was. Ik moet helaas
vaststellen dat in de praktijk de bescherming van de wetgever tot nog toe
dode letter is gebleven voor mijn ontwikkelcirkel 2020 met alle gevolgen
vandien.
Ik ontvang thans uw hogervermeld schrijven, waarin u evenmin meedeelt
of en binnen welke termijn uw dienst zal tussenkomen zodat de wettelijk
voorziene bescherming géén dode letter blijft. Nochtans begint mijn
beroepstermijn voor de Raad van State te lopen vanaf de ontvangst van de
beslissing van de beroepscommissie. Op die wijze worden mijn rechten ikv
de wet op de federale ombudsmannen evenmin gevrijwaard.
Ik verzoek u dan ook met aandrang om ten spoedigste het nodige te doen
opdat ik voor ontwikkelcirkel 2020 de door de wetgever gegarandeerde
bescherming krijg en mij alleszins in elk geval spoedig en duidelijk te
berichten.”
10.
Dit bericht, dat door verzoekster als een nieuwe klacht wordt
aangezien, wordt ook door de ombudsman in die zin begrepen. Op 28 oktober 2021
wordt immers aan verzoekster geantwoord:
“Concreet nemen we de datum van uw bericht van gisteren 27/10/2021 als
indieningsdatum van een nieuwe klacht bij de federale Ombudsman
(INT/2020/0002/P/02). Dit biedt de garantie dat de termijn van 4 maanden
maximaal kan worden benut.”
11.1.
Zoals hiervóór is aangegeven, verhindert de wetgeving in de
gegeven omstandigheden niet dat een tweede ontvankelijke klacht bij de
ombudsman wordt ingediend. De stelling van de verwerende partij, dat het slechts
om een “informatief bericht” zou gaan, wordt derhalve niet bijgevallen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-13/26
11.2.
Aangezien de klacht van 27 oktober 2021 het gevolg is van een
nieuwe beslissing in verzoeksters dossier (namelijk die van de beroepscommissie)
en de kennisgeving van die beslissing ook de beroepstermijn bij de Raad van State
doet ingaan, kan het indienen van die klacht niet worden beschouwd als het
onnodig rekken van die beroepstermijn.
11.3.
Het feit dat de procedure naar aanleiding van de tweede klacht
samenloopt met die welke werd opgestart na de klacht van 18 mei 2021, doet aan
wat voorafgaat geen afbreuk.
11.4.
De termijn die voor verzoekster openstond om bij de Raad van
State een annulatieberoep in te stellen tegen de evaluatie met eindvermelding ‘te
verbeteren’ is, gelet op de betekening ervan op 20 oktober 2021, met toepassing
van artikel 4, § 2, derde lid, van het algemeen procedurereglement, aangevangen
op 23 oktober 2021 om – in beginsel – te eindigen op 21 december 2021.
Gelet op de klacht van 27 oktober 2021, is deze termijn vanaf die
datum opgeschort, waarbij het resterende deel van de beroepstermijn
overeenkomstig artikel 19, derde lid, RvS-Wet aanvangt “hetzij op het moment dat
de klager in kennis wordt gesteld van de beslissing om zijn klacht niet te
behandelen of te verwerpen, hetzij bij het verstrijken van een termijn van vier
maanden die begint te lopen vanaf de indiening van de klacht, als de beslissing niet
eerder tussenkomt”.
11.5.
Aangezien de ombudsman niet heeft beslist om verzoeksters
klacht van 27 oktober 2021 niet te behandelen of ze te verwerpen, is het restant van
de beroepstermijn aangevangen vier maanden na het indienen van die klacht, hetzij
op 27 februari 2022.
Het beroep, ingesteld op 3 maart 2022, is tijdig in zoverre het is
gericht tegen de tweede bestreden beslissing.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-14/26
De exceptie ratione temporis wordt verworpen.
B. Ratione materiae
Exceptie
In het auditoraatsverslag wordt ambtshalve opgeworpen dat het
beroep niet ontvankelijk is in de mate dat het is gericht tegen de eerste en de derde
bestreden beslissing.
De eerste bestreden beslissing is immers niet de definitieve en
griefhoudende evaluatiebeslissing, aangezien dat in casu de beslissing van de
beroepscommissie is. De derde bestreden beslissing is dan weer slechts een
aanbeveling zonder rechtsgevolgen voor de partijen en bijgevolg geen
administratieve rechtshandeling.
Verzoekster stelt in haar laatste memorie zich naar de wijsheid
van de Raad te gedragen.
Beoordeling
Wanneer een personeelslid tegen een evaluatieverslag met een
eindvermelding tijdig een beroep instelt, dan werkt dat beroep krachtens
artikel 30/1, derde lid, van het evaluatiebesluit opschortend. Naar luid van artikel
32 van dat besluit wordt de vermelding definitief wanneer de beroepscommissie
voorstelt om ze te behouden.
Zoals de Raad van State reeds heeft overwogen, onder meer in
arrest nr. 254.384 van 2 september 2022, maakt het met redenen omklede advies
van de beroepscommissie, waarin wordt voorgesteld om de in het evaluatieverslag
toegekende vermelding te behouden, de voor de verzoekende partij griefhoudende
akte uit. Het is immers deze met redenen omklede beoordeling door de
beroepscommissie – die inhoudt dat het evaluatiedossier opnieuw is onderzocht
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-15/26
nadat het betrokken personeelslid werd gehoord en die bij bevestiging van de in het
evaluatieverslag toegekende vermelding deze laatste definitief maakt – die moet
worden aangemerkt als de laatste handeling van de verwerende partij met
betrekking tot de evaluatie van het personeelslid. Wanneer de beoordeling in dit
met redenen omklede advies van de beroepscommissie de vermelding uit het
evaluatieverslag behoudt, moet dat advies geacht worden in de plaats te zijn
gekomen van de beoordeling in het evaluatieverslag.
De eerste bestreden beslissing, zijnde de evaluatie door de
evaluator, is daardoor uit het rechtsverkeer verdwenen en kan niet langer het
voorwerp uitmaken van een beroep bij de Raad van State.
In de mate dat verzoeksters beroep is gericht tegen de eerste
bestreden beslissing, is het derhalve onontvankelijk.
De derde bestreden beslissing is een loutere aanbeveling van de
federale ombudsman, die noch voor verzoekster, noch voor de verwerende partij
bindende rechtsgevolgen heeft. Het gaat derhalve niet om een administratieve
rechtshandeling die voor nietigverklaring vatbaar is.
Ook in zoverre het annulatieberoep is gericht tegen de derde
bestreden beslissing, is het onontvankelijk.
Het beroep is enkel ontvankelijk in de mate dat het is gericht
tegen de tweede bestreden beslissing, hierna de bestreden beslissing genoemd.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-16/26
V. Onderzoek van de middelen
A. Eerste middel
Uiteenzetting van het middel
In een eerste middel beroept verzoekster zich op een schending
van het onpartijdigheidsbeginsel.
Verzoekster zet uiteen dat haar evaluator W.D. en diens
hiërarchische meerdere J.H. eerder reeds hebben aangegeven dat zij verzoekster
willen verwijderen uit de AABBI-directie Antwerpen en dat ten aanzien van
beiden door de preventieadviseur psychosociale aspecten opmerkingen zijn
gemaakt. Volgens verzoekster blijkt de vooringenomenheid van de evaluator ook
uit het verloop van het functioneringsgesprek, alsook uit andere voorgaande
incidenten.
In die omstandigheden moet naar het oordeel van verzoekster
worden besloten dat er sprake is van subjectieve partijdigheid in hoofde van zowel
de evaluator als diens meerdere.
In haar memorie van wederantwoord stelt verzoekster, in
antwoord op een exceptie dienaangaande van de verwerende partij, dat zij deze
kritiek voor het eerst vermag op te werpen in de beroepsfase, aangezien het
onpartijdigheidsbeginsel raakt aan de openbare orde. Bovendien, zo betoogt
verzoekster, heeft zij ook tijdens de evaluatieprocedure zelf impliciet, maar zeker
gewezen op een gebrek aan onpartijdigheid.
Verzoekster betwist voorts dat zij niet zou aantonen dat de
eindvermelding ‘te verbeteren’ het gevolg is van een partijdige beoordeling en zij
stipt aan dat ook uit de tussenkomst van de ombudsman blijkt dat W.D. en J.H. niet
als onpartijdig kunnen worden beschouwd.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-17/26
Beoordeling
De verwerende partij toont niet aan dat er op verzoekster een
stelplicht rustte om haar grieven ter zake voorafgaand aan de procedure voor de
beroepscommissie te doen kennen. Overigens blijkt uit zowel het verslag van het
functioneringsgesprek als uit de evaluatie duidelijk dat verzoekster de objectiviteit
van haar evaluator alsdan wel degelijk in vraag heeft gesteld.
Er is derhalve geen reden om tot de onontvankelijkheid van het
middel te besluiten.
Zoals met betrekking tot de ontvankelijkheid ratione materiae is
vastgesteld, vormt enkel het advies van de beroepscommissie het voorwerp van het
beroep. De initiële evaluatiebeslissing van de evaluator is uit het rechtsverkeer
verdwenen.
de
Artikel 25 van het evaluatiebesluit regelt de samenstelling van
beroepscommissie.
Artikel
29
van
dat
besluit
bepaalt
dat
een
beroepscommissielid enkel kan zetelen wanneer het op geen enkele wijze heeft
deelgenomen aan de toekenning van de vermelding, dat de leidend ambtenaar van
de federale dienst waartoe het personeelslid in beroep behoort niet zetelt en dat het
personeelslid en de evaluator ambtshalve worden opgeroepen om te worden
gehoord.
Gelet op de devolutieve werking van het beroep wordt de zaak
opnieuw onderzocht door de beroepscommissie, die tot een eigen oordeel komt.
Het is derhalve van die beroepscommissie dat verzoekster de vooringenomenheid
moet aantonen.
Verzoekster voert niet aan, laat staan dat zij bewijst op welke
wijze er sprake is van een subjectieve partijdigheid in hoofde van één of meer
leden van de beroepscommissie. Evenmin zet verzoekster uiteen hoe de door haar
omschreven subjectieve partijdigheid in hoofde van evaluator W.D. en diens
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-18/26
hiërarchische meerdere J.H. zou kunnen doorwerken op de bestreden beslissing
zelf.
Het eerste middel is ongegrond.
B. Tweede middel
Standpunt van de partijen
Een tweede middel steunt op een schending van de artikelen 2 en
3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de
bestuurshandelingen’.
Verzoekster betoogt dat zij voorafgaand aan de hoorzitting van
de beroepscommissie een uitgebreid schriftelijk verweer heeft ingediend waarin
wettigheidskritiek wordt uitgeoefend wegens, onder meer, schendingen van de
geldende evaluatiewetgeving en -reglementering, van het zorgvuldigheidsbeginsel
en van de wet van 15 september 2013, alsook wegens het gemis aan deugdelijke
motivering voor de beoordeling ‘niet behaald’ bij vijf van de vierentwintig
evaluatiecriteria.
In antwoord daarop beperkt de beroepscommissie zich tot de
overweging “dat uit het administratief dossier blijkt dat de evaluatieprocedure
formeel niet geheel in overeenstemming met de reglementering ter zake is
verlopen”. Dat is voor verzoekster eensdeels een understatement en anderdeels
geen antwoord op de door haar aangevoerde kritieken, terwijl het precies aan de
beroepscommissie toeviel om aan te tonen dat met die kritiek rekening werd
gehouden.
In haar memorie van antwoord stelt de verwerende partij dat uit
de – bij unanimiteit genomen – bestreden beslissing duidelijk blijkt waarom de
beroepscommissie heeft besloten tot het behoud van de vermelding ‘te verbeteren’,
zodat er van een gebrekkige motivering geen sprake kan zijn. De verwerende partij
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-19/26
stipt daarbij nog aan dat verzoekster niet de overweging van de beroepscommissie
betwist dat haar houding soms kwetsend en weinig respectvol overkomt en dat
verzoekster ook niet aantoont dat de beroepscommissie tot een ander besluit had
moeten komen.
In haar laatste memorie onderneemt de verwerende partij geen
poging om de conclusies van het auditoraatsverslag – waarin het middel gegrond
wordt bevonden – tegen te spreken.
Beoordeling
In het aanvullend schriftelijk verweer dat verzoekster bij de
beroepscommissie heeft neergelegd, heeft zij verschillende grieven ontwikkeld
met betrekking tot de wijze waarop de initiële evaluatiebeslissing tot stand is
gekomen. Verzoekster doet daarbij onder meer gelden dat de evaluatie procedureel
kaduuk is en zij argumenteert ook inhoudelijk met betrekking tot de vijf
doelstellingen die als ‘niet behaald’ werden aangemerkt.
Om te voldoen aan de formelemotiveringsplicht dient de
beroepscommissie niet noodzakelijk op elke grief apart te antwoorden. Wel is
vereist dat de formele motivering ervan blijk geeft dat de bezwaren van
verzoekster daadwerkelijk in overweging zijn genomen en in de nieuwe
beoordeling zijn betrokken, dat verzoekster kan begrijpen waarom die argumenten
de beroepscommissie niet konden overtuigen en dat ten minste een uitdrukkelijke
repliek volgt op de vragen die voor verzoeksters beroep van wezenlijk belang zijn
en die, mochten ze terecht zijn gesteld, mogelijk tot een voor haar gunstiger
beslissing zouden (moeten) leiden.
Uit de bestreden beslissing kan worden opgemaakt dat de
beroepscommissie de grieven van verzoekster zeer wel heeft begrepen. Zij brengt
ze immers uitdrukkelijk in herinnering:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-20/26
“Overwegende dat de geëvalueerde en de verdediging de regelmatigheid
van de evaluatiecyclus 2020 in vraag stellen omdat, onder meer, de
functiebeschrijving niet aangepast is, het planningsgesprek laattijdig werd
gevoerd en zowel het functionerings- als het evaluatiegesprek niet
reglementair werden gevoerd; dat bij de evaluatie 19 op 24 doelstellingen
als ‘behaald’ werden beoordeeld, waardoor de geëvalueerde recht heeft op
de eindvermelding ‘voldoet aan de verwachtingen’; dat zij vragen om de
toekenning van de eindvermelding ‘voldoet aan de verwachtingen’ voor te
stellen.”
30.
De beroepscommissie onderneemt vervolgens evenwel geen
enkele poging om die grieven te bespreken, laat staan te weerleggen. Meer nog, de
beroepscommissie erkent in de bestreden beslissing uitdrukkelijk “dat uit het
administratief dossier blijkt dat de evaluatieprocedure formeel niet geheel in
overeenstemming met de reglementering ter zake is verlopen”.
Wat precies onder “niet geheel” moet worden begrepen of
waarom die vaststelling niettemin de regelmatigheid van de evaluatieprocedure
niet vitieert, daarover blijft de beroepscommissie stilzwijgend. Aldus wordt
verzoekster, en vervolgens ook de Raad van State, geheel in het ongewisse gelaten
over de motieven van de beroepscommissie.
Ook verzoeksters inhoudelijke kritiek bij de wijze waarop zij
voor vijf doelstellingen werd beoordeeld, krijgt in de bestreden beslissing geen
enkel antwoord. De loutere overweging dat het criterium ‘bijdrage aan de
teamprestaties’ de eindvermelding ‘te verbeteren’ kan rechtvaardigen, volstaat in
het licht daarvan niet, onder meer omdat die beoordeling zonder meer ervan uitgaat
dat verzoekster voor slechts 19 van de 24 doelstellingen ‘behaald’ scoorde – wat
verzoekster precies betwist.
Dat de beroepscommissie unaniem tot de bestreden beslissing is
gekomen, zoals de verwerende partij aanstipt, is een vaststelling die vreemd is aan
de formelemotiveringsplicht.
Het tweede middel is gegrond.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-21/26
C. Derde middel
In een derde middel beroept verzoekster zich op een schending
van artikel 13 van het evaluatiebesluit en van de materiëlemotiveringsplicht.
a. eerste middelonderdeel
Standpunt van de partijen
Verzoekster betoogt – samengevat – dat zij, gelet op de
doelstellingen die zij volgens de evaluator – daarin bijgevallen door de
beroepscommissie – wél heeft behaald, op grond van artikel 13 van het
evaluatiebesluit alleszins de eindvermelding ‘voldoet aan de verwachtingen’ moet
krijgen. Zij stipt daarbij aan dat zij voor elk van de vier criteria meer dan de helft
van de doelstellingen heeft behaald.
In haar memorie van antwoord stelt de verwerende partij dat het
behoud van de vermelding ‘te verbeteren’ steunt op een gebrek aan realisatie van
de doelstelling ‘bijdrage aan de teamprestaties’, wat als bezwarend element in
aanmerking wordt genomen.
Beoordeling
Artikel 13, § 1, van het evaluatiebesluit luidt als volgt:
“De vermelding ‘voldoet aan de verwachtingen’ wordt toegekend aan het
personeelslid dat aan de volgende vier criteria voldoet:
1° het overgrote gedeelte van zijn prestatiedoelstellingen hebben
gerealiseerd;
2° over de competenties beschikken die noodzakelijk zijn om zijn functie
op een bevredigende wijze uit te oefenen of die competenties hebben
ontwikkeld als een dergelijke doelstelling tijdens het planningsgesprek was
vastgesteld;
3° beschikbaar zijn geweest voor de gebruikers van de dienst;
4° op een behoorlijke manier hebben bijgedragen tot de teamprestaties.
Als het personeelslid aan de eerste drie criteria voldoet, heeft het recht op
de vermelding ‘voldoet aan de verwachtingen’, behalve als het
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-22/26
niet-nakomen van het laatste criterium van dien aard is dat het de goede
werking of het imago van de dienst ernstig schaadt zonder het voorwerp
van een tuchtprocedure uit te maken.”
Artikel 14, § 1, van hetzelfde besluit stelt met betrekking tot de
vermelding ‘te verbeteren’ nog het volgende:
“De vermelding ‘te verbeteren’ wordt toegekend aan het personeelslid dat:
1° ofwel maar tussen de 50 en 70 % van zijn prestatiedoelstellingen heeft
gerealiseerd;
2° ofwel de competenties die noodzakelijk zijn om zijn functie op een
bevredigende wijze te kunnen blijven uitoefenen niet heeft ontwikkeld
terwijl het die doelstelling kreeg toegewezen tijdens het planningsgesprek;
3° ofwel weinig beschikbaar was voor de gebruikers van de dienst.
De bijdrage tot de teamprestaties wordt beoordeeld als een verzwarend of
verzachtend element. Ze kan echter op zich de vermelding ‘te verbeteren’
rechtvaardigen als het niet-nakomen van dat criterium van dien aard is dat
het de goede werking of het imago van de dienst ernstig schaadt. Als het
personeelslid echter het voorwerp is van een tuchtprocedure voor feiten die
dat domein betreffen, mag hier met die feiten geen rekening worden
gehouden.”
38.
Mede gelet op het gemis aan een andere interpretatie in het
verslag aan de Koning dat het besluit vergezelt, is de Raad van State van oordeel
dat geen redenen worden aangevoerd waarom deze bepalingen anders zouden
moeten worden gelezen dan als volgt:
een personeelslid krijgt de vermelding ‘voldoet aan de verwachtingen’
wanneer het voldoet aan de vier opgesomde criteria. Daargelaten de vraag
of een onder woorden gebrachte beoordeling daaraan afbreuk zou kunnen
doen, is de Raad van oordeel dat het personeelslid, voor de andere criteria
dan de prestatiedoelstellingen, per criterium in de regel ‘voldoet’ wanneer
het op minstens de helft van de onderliggende competenties ‘behaald’
scoort;
voor de personeelsleden die enkel niet voldoen voor het criterium ‘op een
behoorlijke manier hebben bijgedragen tot de teamprestaties’ geldt dat het
recht op de vermelding ‘voldoet aan de verwachtingen’ vervalt wanneer het
niet-nakomen van dat criterium van aard is om de goede werking of het
imago van de dienst ernstig te schaden.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-23/26
Verzoekster werd door de evaluator als volgt beoordeeld:
prestatiedoelstellingen: zeven doelstellingen behaald;
ontwikkelingsdoelstellingen:
vijf
doelstellingen
behaald,
drie
doelstellingen niet behaald;
beschikbaarheid voor de gebruikers van de dienst: twee doelstellingen
behaald, één doelstelling niet behaald;
bijdrage aan de teamprestaties: vijf doelstellingen behaald, één doelstelling
niet behaald.
Wat de sub 40 vermelde benadering van de quotering betreft,
stelt de Raad van State vast dat in de initiële evaluatiebeslissing bij geen van de
laatste drie criteria uitdrukkelijk is gemotiveerd waarom verzoekster, spijts de
verhouding tussen wel en niet behaalde doelstellingen, voor dat criterium niet zou
voldoen.
Uit de bestreden beslissing blijkt niet dat de beroepscommissie
een of meer van deze doelstellingen anders heeft beoordeeld.
Aangezien verzoekster alle prestatiedoelstellingen behaalde,
heeft zij ook “het overgrote gedeelte” ervan gerealiseerd. Zij behaalde ook (ruim)
meer dan de helft van de doelstellingen voor elk van de drie andere criteria, wat in
de gegeven omstandigheden doet besluiten dat verzoekster in de voorwaarden
verkeert om op grond van de huidige beoordeling de vermelding ‘voldoet aan de
verwachtingen’ te verkrijgen.
Lezing van artikel 14, § 1, van het evaluatiebesluit leidt niet tot
een andere conclusie. Verzoeksters evaluatie beantwoordt immers niet aan één van
de drie criteria die in deze bepaling worden opgesomd om alsnog een vermelding
‘te verbeteren’ toe te kennen.
Door te overwegen dat aan verzoekster in deze omstandigheden
op basis van het criterium ‘bijdrage aan de teamprestaties’ als “bezwarend
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-24/26
element” een eindvermelding ‘te verbeteren’ kan worden toegekend, miskent de
beroepscommissie artikel 13, § 1, van het evaluatiebesluit.
Het eerste onderdeel van het derde middel is in de aangegeven
mate gegrond.
b. tweede middelonderdeel
In een tweede onderdeel van het derde middel betwist
verzoekster ondergeschikt de deugdelijkheid van de motieven om de beoordeling
‘niet behaald’ toe te kennen voor één onderdeel van het criterium ‘bijdrage aan de
teamprestaties’.
Gelet op het gegrond bevinden van het tweede middel en het
eerste onderdeel van het derde middel, behoeft dit middelonderdeel vooralsnog
geen nader onderzoek.
BESLISSING
-
De Raad van State vernietigt het advies van de Interdepartementale
Beroepscommissie inzake Evaluatie van 21 september 2021 waarin wordt
voorgesteld om de eindvermelding ‘te verbeteren’ van XXXX voor de
evaluatiecyclus 2020 te behouden.
-
De Raad van State verwerpt het beroep voor het overige.
-
De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van
22 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 154 euro, die verschuldigd is
aan de verzoekende partij.
-
Bij de publicatie van dit arrest door de Raad van State wordt de identiteit
van de verzoekende partij niet bekendgemaakt.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-25/26
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op vijf juni tweeduizend vierentwintig, door
de Raad van State, IXe kamer, samengesteld uit:
Geert Van Haegendoren,
kamervoorzitter,
Wouter Pas,
staatsraad,
Jim Deridder,
staatsraad,
bijgestaan door
Tiny Temmerman,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Tiny Temmerman
Geert Van Haegendoren
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.005
IX-10.015-26/26
