Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030 (2024-06-06)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.030 van 6 juni 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw, leefmilieu
en aanverwante aangelegenheden - Bouwvergunningen en gemengde vergunningen
Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VIIe KAMER
ARREST
nr. 260.030 van 6 juni 2024
in de zaak A. 238.947/VII-42.003
In zake :
- de GEMEENTE KAMPENHOUT
- het COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN SCHEPENEN
VAN DE GEMEENTE KAMPENHOUT
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Cies Gysen
kantoor houdend te 2800 Mechelen
Antwerpsesteenweg 16-18
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
- P.P.
- Y.V.
- E.B.
- M.K.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Jadzia Talboom en Stijn Verbist
kantoor houdend te 2000 Antwerpen
Graaf van Hoornestraat 51
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het cassatieberoep, ingesteld op 24 april 2023, strekt tot de
nietigverklaring van arrest nr. RvVb-A-2223-0649 van de Raad voor
Vergunningsbetwistingen van 16 maart 2023 in de zaak 2122-RvVb-0851-A.
II. Verloop van de rechtspleging
Het cassatieberoep is toelaatbaar verklaard bij beschikking van
15 juni 2023.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030
VII-42.003-1/11
De verzoekende partijen hebben een toelichtende memorie
ingediend.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Ann Van Mingeroet heeft op
20 oktober 2023 een verslag opgesteld, op grond van artikel 16 van het koninklijk
besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatie-procedure bij de
Raad van State’.
De verzoekende partijen hebben een verzoek tot voortzetting
van de procedure teneinde te worden gehoord ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 2 mei 2024.
Staatsraad Francis Van Nuffel heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Willem-Jan Ingels, die loco advocaat Cies Gysen
verschijnt voor de verzoekende partijen en advocaat Jadzia Talboom, die
verschijnt voor de verwerende partijen, zijn gehoord.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Ann Van Mingeroet heeft een
met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
De tweede verzoekende partij neemt akte van de melding van de
eerste verzoekende partij van een tijdelijke opslag van niet-verontreinigde bodem.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030
VII-42.003-2/11
3.2.
Na beroep van de verwerende partijen vernietigt de Raad voor
Vergunningsbetwistingen deze aktename met het bestreden arrest.
IV. Onderzoek van het enige middel tot cassatie
Uiteenzetting van het middel
De verzoekende partijen voeren de schending aan van artikel
149 van de Grondwet.
Zij zetten uiteen dat de Raad voor Vergunningsbetwistingen
volledig voorbij is gegaan aan hun argumentatie ten gronde met betrekking tot het
eerste middel dat door de verwerende partijen was aangevoerd, en dat door het
bestreden arrest gegrond werd bevonden. Spijts hun uitgebreide argumentatie, zou
de
Raad
voor
Vergunningsbetwistingen
enkel
de
excepties
van
niet-ontvankelijkheid van het middel hebben besproken en nagelaten hebben het
verweer ten gronde te bespreken. De verzoekende partijen zouden uit het arrest niet
kunnen opmaken dat met hun argumentatie rekening werd gehouden, en of er
überhaupt wel kennis van werd genomen. Het zou volgens de verzoekende partijen
vergeefs zoeken zijn naar een bespreking of zelfs maar een samenvatting van hun
argumenten.
Beoordeling
De in artikel 149 van de Grondwet ingeschreven rechterlijke
motiveringsverplichting heeft het karakter van een vormvereiste met beperkte
draagwijdte. Een uitspraak voldoet aan deze motiveringsplicht wanneer de rechter
duidelijk en ondubbelzinnig de redenen uiteenzet - al waren ze verkeerd of
onwettig - die hem ertoe brengen zijn beslissing te nemen. Alleen een gemis aan
motivering of daarmee gelijkgestelde gevallen, zoals tegenstrijdigheid in de
motieven, maken een schending uit van artikel 149 van de Grondwet.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030
VII-42.003-3/11
De rechterlijke motiveringsverplichting houdt niet in dat de
rechter moet antwoorden op elk argument dat tot staving of weerlegging van een
middel is aangevoerd. Uit het geheel van de motieven moet blijken waarom het
middel wordt aangenomen of verworpen. Argumenten van een partij kunnen op die
wijze ook impliciet worden verworpen, met name wanneer die argumenten strijden
met de motieven van het arrest. Het bestuursrechtscollege voldoet aan de
motiveringsplicht wanneer de motieven de partijen en de Raad van State toelaten te
begrijpen waarom de ermee strijdige argumenten niet worden aangenomen.
In
hun
eerste
middel
voor
de
Raad
voor
Vergunningsbetwistingen voerden de verwerende partijen aan dat het ruimtelijk
uitvoeringsplan ‘Weesbeek’ (hierna: RUP) onwettig is en als zodanig niet kan
dienen als grondslag voor de bestreden aktename. Zij lieten daartoe gelden dat het
RUP slechts een gedeeltelijke en onvolledige uitvoering geeft aan het gemeentelijk
ruimtelijk structuurplan (hierna: GRS) en voorbijgaat aan voorwaarden en
doelstellingen waaraan het RUP volgens het GRS dient te voldoen, en dat de
opmerkingen en bezwaren die hierover werden gemaakt bij de totstandkoming van
het RUP zonder afdoende motivering terzijde werden geschoven.
De
verzoekende
partijen
lieten
voor
de
Raad
voor
Vergunningsbetwistingen volgende argumenten gelden ter weerlegging van de
gegrondheid van dat middel:
“16. Anders dan verzoekers trachten voor te houden, is het RUP Weesbeek
weldegelijk in overeenstemming met zowel het bindend als het
richtinggevend gedeelte van het GRS. De toelichtende nota bij het RUP
stelde daarover het volgende […]:
Groene ontspanningspool
Het richtinggevend deel spreekt over ‘een groene ontspanningspool’
De gemeente wenst het sport- en ontspanningsaanbod voor de
gemeente verder uit te bouwen en te bundelen naar de locatie van het
gemeentelijk sportcentrum ten oosten van de kern. De gehele
omgeving van het sportcentrum krijgt een parkachtig karakter,
bewerkstelligd door het groene lint van de beekloop van de Weesbeek
die de gehele zone doorkruist, door het ‘open ruimtescharnier’, door de
groene landschapszoom van het woonpark Rood Klooster en door de
bestaande en bijkomende sportinfrastructuur voldoende groen in te
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030
VII-42.003-4/11
kleden zodat een parkachtige omgeving ontstaat. Aan het open
ruimtescharnier kan een recreatieve functie gegeven worden
(wandelen, lopen).[…]
In het bindend gedeelte werd aangegeven hiervoor een [RUP] op te
stellen met volgende omschrijving:
opstellen RUP Weesbeek, met als doel:
- het bestaande recreatiegebied te verfijnen en aansluitend een zone
te voorzien voor de opvang van nieuwe sportvoorzieningen en dit
te integreren in een parkachtige omgeving eveneens de volgende
aandachtspunten:
- versterken van de ecologische waarde van de beekloop van
Weesbeek
- versterken van de landschappelijke kwaliteiten van het Rood
Klooster
- uitwerken van het open ruimtescharnier: aangeven op welke
locaties de natuurlijke en landschappelijke structuur behouden
dient te blijven en kan versterkt worden en onder welke
voorwaarden andere ontwikkelingen kunnen plaatsvinden.
- Uitwerken van een ecologische verbinding tussen Dode Beek en
Rood Klooster.
Het RUP in uitvoering van het GRS
Het huidige RUP heeft als scope het verfijnen van het recreatiegebied
en het voorzien van een uitbreidingszone die aandacht heeft voor de
Weesbeek, ecologische waarde en de landschappelijke kwaliteiten
versterken.
De bestaande recreatiezone is volop benomen en bevat geen ruimte
meer om bijkomende voorzieningen in te planten - uit te breiden.
Tevens zijn er verschillende investeringen gebeurd om de terreinen en
de infrastructuur up to date te houden. Het RUP is een dringend
antwoord op de behoefte aan bijkomende en aangepaste
sportinfrastructuur.
Recreatie en open ruimte
Het open landschap wordt op subtiele wijze behouden in het RUP door
het hanteren van het begrip ‘sportlandschapspark’. Het RUP voorziet
het creëren van ruime groene buffers, het stimuleren van groene assen
en het behoud van de open ruimte. De Weesbeek krijgt bijzondere
aandacht in de recreatiezone door het verbreden van de ruimte voor de
waterloop en het toelaten van waterbeheersingsmaatregelen in deze
zone.
Alternatieven en nulalternatief
Het huidige gebruik is landbouw, enigszins ingesloten tussen de kern
van Kampenhout en Relst. Indien het RUP niet wordt opgemaakt blijft
de huidige bestemming en activiteit behouden. De gemeente zal dan op
zoek moeten naar een nieuwe locatie en eventueel open ruimte
aansnijden voor recreatie. Voor de gemeente is dit geen optie vandaar
de opmaak van dit Ruimtelijk uitvoeringsplan.
Het richtinggevend gedeelte bepaalt dus dat het ontspanningsaanbod verder
moest worden uitgebreid, waarbij een parkachtig karakter voorop staat, dit
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030
VII-42.003-5/11
door het groene lint van de beek, het open ruimtescharnier, door de groene
landschapszoom van woonpark Rood Klooster, en door voldoende groen te
voorzien.
Het bindend gedeelte van het GRS zet tevens in op de opvang van nieuwe
recreatie, het versterken van de ecologische waarde van de beekloop, het
versterken van de landschappelijke kwaliteiten van Rood Klooster, het
uitwerken van een openruimtescharnier, en het uitwerken van een
ecologische verbinding tussen Rood Klooster en Dode Beek.
[…]
Uit de aangehaalde passage van de toelichtingsnota bij het RUP blijkt dat het
RUP voldoet aan de bepalingen van het GRS omtrent het parkachtig
karakter. Zo wordt voorzien in de creatie van groene buffers met groene
assen, het behoud van de open ruimte, het verbreden van de ruimte voor de
Weesbeek en het toelaten van waterbeheersingsmaatregelen. […]
Ook de GECORO merkte op dat aan de voorschriften uit het GRS omtrent
het parkachtig karakter van de zone werd voldaan […]:
2. INPLANTING IN EEN LANDSCHAPSPARK
Samenvatting bezwaar:
Het beoogde doel van het inplanten van de sportinfrastructuur in
een ‘Landschapspark met behoud van open ruimte’ wordt niet
gerealiseerd.
o De uitbreidingszone buiten het bestaande bosje wordt
bepaald door 80% voetbalterreinen met tribunes,
reclamepanelen, kleedkamers, cafetaria, parking en
zelfs een gebouw met vergaderzalen en verblijfsruimte.
Al deze constructies breken de open structuur en
vernietigen het parklandschapsbeeld waardoor de
natuurlijke structuur onvoldoende tot uiting komt, dat
het objectief van het voorliggend RUP is.
Is huidige invulling van het RUP conform het bindend gedeelte
van het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan ?
o In het GRS (bindend gedeelte): het bestaande
recreatiegebied verfijnen en aansluitend een zone te
voorzien
voor
de
opvang
van
nieuwe
sportvoorzieningen en dit te integreren in een
parkachtige omgeving.
Advies
De uitbreidingszone is opgevat als een open landschap met
aandacht voor zachte recreatie via wandelpaden (groene
verbindingen), ruime groene bufferzones waarin het ‘bosje’
vervat zit. Het voorziet het concentreren van eventuele
bebouwing of thv de bestaande infrastructuur of in de
afgebakende zone centraal in het plangebied zodat de open
structuur niet wordt aangetast en als recreatief landschap wordt
ingericht. Het later op te maken inrichtingsplan zal dit moeten
verfijnen.
Het RUP werd opgesteld als uitvoering van een actie van het
GRS.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030
VII-42.003-6/11
De bezwaren werden gemotiveerd weerlegd.
Uit het grafisch plan en de stedenbouwkundige voorschriften bij het RUP
blijkt duidelijk dat nieuwe recreatie wordt opgevangen, en het geheel een
parkachtig karakter krijgt. De stedenbouwkundige voorschriften versterken
afdoende de ecologische waarde van de beekloop en de landschappelijke
kwaliteiten van Rood Klooster (met name door groene omzoming). Gelet de
beperkte bouwmogelijkheden, en het gegeven dat het agrarisch gebied naast
Rood Klooster deels behouden wordt, is een openruimtescharnier
gevrijwaard.
Een ecologische verbinding tussen Rood Klooster en Dode Beek, die veel
noordelijker gelegen is dan het plangebied, valt buiten de contouren van het
RUP. Het behoud van het agrarisch gebied in het noorden draagt niettemin
bij aan deze ecologische verbinding. […]
17. Anders dan verzoekende partijen voorhouden, bieden ook de
stedenbouwkundige voorschriften weldegelijk voldoende garanties dat het
RUP voldoet aan de opties uit het GRS […]:
- Binnen de zone voor openluchtrecreatie (art. 2.1) worden velden
ingericht, waardoor meer ruimte wordt gegeven aan recreatie. De
bouwmogelijkheden worden beperkt enkele aanhorigheden waarvan
uitdrukkelijk bepaald wordt dat ze klein moeten zijn. Ook het meer
noordelijk gelegen agrarisch gebied wordt door het RUP niet
aangeroerd, waardoor het openruimtescharnier gevrijwaard wordt;
- Artikel 2.1 concentreert iets grotere constructies nabij de bestaande
constructies in het zuiden, waardoor de open ruimte maximaal wordt
gevrijwaard;
- Artikel 2.1 voorziet daarnaast in een aantal groene verbindingen die
zullen fungeren als groene recreatieve assen en wandelpaden, wat het
parkachtig karakter zoals voor[ge]schreven in het RUP verankert;
- Er wordt voorzien in een ruime buffer langsheen Rood Klooster in
het westen en Weesbeek in het oosten (art. 2.2), met een
overdrukzone voor de Weesbeek, waardoor zowel de
landschappelijke waarde van Rood Klooster als de ecologische
waarde van de beekloop voldoende versterkt worden.
- Elke publiciteit die storend is voor het landschap moet worden
geweerd (artikel 2.0.4), en nutsvoorzieningen kunnen slechts
bovengronds toegelaten worden voor zover zij, hetzij in een gebouw
begrepen bij het bedoelde bestemmingsgebied, zijn ingewerkt, hetzij
met een voldoende dicht en groenblijvend scherm van beplantingen
worden omringd (art. 2.0.1). Hierdoor wordt het parkachtig karakter
verder gegarandeerd.
- Verzoekende partijen maken dan ook niet aannemelijk dat het RUP
Weesbeek strijdig zou zijn met het GRS, quod certe non. Zij slagen er
evenmin aan te tonen dat het RUP strijdig zou zijn met het materieel
motiveringsbeginsel, nu uit de stukken van het dossier duidelijk blijkt op
welke manier rekening werd gehouden met de ingediende bezwaren en
adviezen.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030
VII-42.003-7/11
Het bestreden arrest beoordeelt het eerste middel van de
verwerende partijen met onder meer volgende motieven:
“3.1
Uit het samenlezen van de passussen van het richtinggevend en het bindend
gedeelte van het GRS […] blijkt duidelijk dat het de bedoeling was dat er een
RUP Weesbeek zou opgemaakt worden voor wat de ‘omgeving Ruisbeek’
wordt genoemd. In het richtinggevend gedeelte wordt uitvoerig ingegaan op
alle elementen die in het bindend gedeelte voor het RUP Weesbeek als
doelstellingen worden opgesomd.
3.2
Over de ‘opvang van de behoefte aan sportvoorzieningen’ wordt in het
richtinggevend gedeelte van het GRS gesteld dat:
(1) de ruimtebehoeften voor sportvoorzieningen wordt ingevuld in het
gebied tussen het woonpark Rood Klooster, de beekloop van de
Weesbeek en het gemeentelijk sportcentrum;
(2) zowel het bestaande sportcentrum als de bijkomende sportinfrastructuur
voldoende groen wordt ingekleed, zodat een parkachtige omgeving
ontstaat (sportterreinen geïntegreerd in een groene omgeving,
landschapszoom);
(3) het wenselijk is dat er voornamelijk openluchtrecreatieve
sportinfrastructuur wordt gesitueerd in de nieuwe locatie, die zoveel
mogelijk geïntegreerd wordt in het omringende landschap;
(4) er optimaal gebruik wordt gemaakt van de bestaande ondersteunende
infrastructuur (sporthal, kantines, cafetaria, parkeerinfrastructuur, enz.);
(5) er voldoende afstand wordt gehouden van de beekloop;
(6) bij het sportcentrum ook een speelruimte wordt gecreëerd voor het
woonpark Rood Klooster.
De doelstelling in het bindend gedeelte om in een RUP Weesbeek ‘het
bestaande recreatiegebied te verfijnen en aansluitend een zone te voorzien
voor de opvang van nieuwe sportvoorzieningen en dit te integreren in een
parkachtige omgeving’, betekent dus dat de doelstelling is om zowel het
bestaande sportcentrum als de uitbreiding ervan te ontwerpen als een
parkachtige omgeving.
De opmerking van de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar dat het
RUP Weesbeek een verfijning van het bestaande recreatiegebied moet
inhouden, en dat het bestaande recreatiegebied echter niet opgenomen is in
het plangebied van het RUP, is dus niet onterecht.
In de toelichtende nota bij het RUP wordt gesteld dat het RUP (1) als scope
heeft het verfijnen van het recreatiegebied en het voorzien van een
uitbreidingszone die aandacht heeft voor de Weesbeek, ecologische waarde
en de landschappelijke kwaliteiten versterken (2) dat de bestaande
recreatiezone volop benomen is en geen ruimte meer bevat om bijkomende
voorzieningen in te planten - uit te breiden (3) dat er verschillende
investeringen zijn gebeurd om de terreinen en de infrastructuur up to date te
houden en (4) dat het RUP een dringend antwoord is op de behoefte aan
bijkomende en aangepaste sportinfrastructuur.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030
VII-42.003-8/11
Deze overwegingen leggen uit dat het RUP een ‘dringend’ antwoord is op de
behoefte tot een uitbreiding van sportvoorzieningen, maar niet om welke
redenen het gebied van de bestaande sportinfrastructuur niet in het
plangebied is opgenomen, terwijl de doelstelling in het bindend gedeelte op
dat punt vrij duidelijk is. Het gegeven dat de bestaande recreatiezone ‘volop
benomen is’, belet niet om vast te stellen dat in het GRS een bindende
maatregel is opgenomen om het bestaande recreatiegebied ‘te verfijnen’ en
samen met de uitbreiding ‘te integreren in een parkachtige omgeving’.
Uit de toelichtingsnota blijkt dus niet - en evenmin uit het verslag van de
plenaire vergadering - om welke redenen is voorbijgegaan aan de bindende
bepaling om het bestaande recreatiegebied en de uitbreiding ervan als
één geheel te integreren in een parkachtige omgeving. Het bezwaar daarover
van de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar wordt in de
toelichtingsnota niet ontmoet, evenmin als in het verslag van de plenaire
vergadering.
3.3
Het RUP Weesbeek, zoals het is goedgekeurd, lijkt voornamelijk in functie
te staan van de in de toelichtingsnota aangehaalde behoefte tot het uitbreiden
van de sportinfrastructuur, die weliswaar voorzien wordt op de locatie zoals
aangegeven in het GRS, maar niet in verband wordt gebracht met het ruimere
kader en alle doelstellingen die zijn opgenomen in de bindende bepalingen
van het GRS over de inhoud van een RUP Weesbeek.
In de toelichtingsnota wordt weliswaar verwezen naar alle doelstellingen van
het RUP Weesbeek, zoals het is opgevat in het bindend gedeelte van het
GRS, maar er worden geen redenen aangegeven waarom het RUP
Weesbeek, ondanks de bindende doelstellingen en ondanks de opmerkingen
daarover in het advies van de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar,
wordt beperkt tot een uitbreidingsgebied voor sportvoorzieningen.
De gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar heeft er met name
uitdrukkelijk op gewezen dat de Weesbeek een structurerend element vormt
bij de invulling van het recreatiegebied, met verwijzing naar het
richtinggevend gedeelte van het GRS waarin wordt aangegeven dat het
versterken van de ecologische waarde van de Weesbeek moet worden
beoogd, maar er in het voorliggend RUP geen maatregelen zijn genomen om
de ecologische waarde van de Weesbeek te vergroten, noch in het gebied
zelf, noch als onderdeel van een ecologisch netwerk met bijvoorbeeld Rood
Klooster en de Dode Beek. Hij wees er ook op dat de relatie met het gebied
Rood Klooster niet is aangegeven ondanks het belang van deze open
ruimtestructuur. Hij wees er tenslotte op dat in de bindende bepalingen van
het GRS eveneens de uitwerking van het open ruimtescharnier wordt
aangegeven, maar niet verder behandeld in het RUP Weesbeek.
Het ‘antwoord ontwerper-gemeente’ over de relatie van het RUP met de
bindende bepalingen, zoals het is opgenomen in het verslag van de plenaire
vergadering, met name:
‘De voorwaarden waaraan een inrichtingsplan moet voldoen, kunnen
verbreed worden met aandacht voor de open ruimte structuur,
ecologische basisprincipes van de fysische structuur en bepalingen mbt
de groenaanplantingen aan de randen en binnen de zone.’
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030
VII-42.003-9/11
biedt geen antwoord op de vaststelling van de gewestelijke
stedenbouwkundige ambtenaar dat het RUP Weesbeek een uitvoering is van
een bindende bepaling van het GRS, maar de inhoud van het RUP niet de
elementen zijn die zijn opgenomen in deze bindende bepaling. Er valt
immers niet in te zien hoe ‘een inrichtingsplan als informatief document’
(artikel 2.0.6. stedenbouwkundige voorschriften) een antwoord kan bieden
op de vaststelling dat een aantal bindende doelstellingen niet worden
opgenomen in het RUP Weesbeek. Des te minder in het licht van het
richtinggevend gedeelte […] waarin uitvoerig wordt ingegaan op deze
doelstellingen.
4.
In de hiervoor aangegeven mate kunnen de verzoekende partijen gevolgd
worden dat het RUP Weesbeek onwettig is en dat deze onwettigheid
doorwerkt naar de bestreden beslissing, die immers steunt op het RUP
Weesbeek.
Het middel is in de aangegeven mate gegrond.”
De Raad voor Vergunningsbetwistingen heeft aldus duidelijk en
ondubbelzinnig de redenen uiteengezet op grond waarvan besloten wordt dat het
RUP strijdig is met de bindende bepalingen van het GRS - gelezen in het licht van
het richtinggevend gedeelte ervan - en bijgevolg onwettig is. Meer in het bijzonder
wijst het bestreden arrest erop dat:
- de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar niet onterecht heeft opgemerkt
dat het bestaande recreatiegebied niet werd opgenomen in het RUP hoewel het
bindend gedeelte van het GRS als doelstelling voor het RUP stelt dat het een
verfijning van dat gebied inhoudt;
- uit de toelichtingsnota bij het RUP niet blijkt om welke redenen is voorbijgegaan
aan de bindende bepaling om het bestaande recreatiegebied en de uitbreiding ervan
als één geheel te integreren in een parkachtige omgeving;
- het bezwaar hieromtrent van de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar in de
toelichtingsnota niet wordt ontmoet.
Met
Vergunningsbetwistingen
deze
motieven
de
argumenten
heeft
van
de
de
Raad
voor
verzoekende
partijen
tegengesproken en impliciet weerlegd. De motieven laten de partijen en de Raad
van State toe te begrijpen waarom de argumenten van de verzoekende partijen niet
worden aangenomen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030
VII-42.003-10/11
Het enige middel mist feitelijke grondslag zodat het wordt
verworpen.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt het cassatieberoep.
-
De verzoekende partijen worden verwezen in de kosten van het
cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 400 euro, elk voor de helft, en een
bijdrage van 24 euro.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op zes juni tweeduizend vierentwintig, door
de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:
Carlo Adams,
kamervoorzitter,
Peter Sourbron,
staatsraad,
Francis Van Nuffel,
staatsraad,
bijgestaan door
Elisabeth Impens,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Elisabeth Impens
Carlo Adams
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.030
VII-42.003-11/11