Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676 (2024-09-19)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.676 van 19 september 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Bouwvergunningen en gemengde
vergunningen Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VIIe KAMER
ARREST
nr. 260.676 van 19 september 2024
in de zaak A. 238.968/VII-42.009
In zake :
P.B.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Chantal Janssen
kantoor houdend te 3070 Kortenberg
Stationstraat 58
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de PROVINCIE VLAAMS-BRABANT
Tussenkomende partij :
de NV CASTEL JALOU
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Robert Peeters
kantoor houdend te 3090 Overijse
Brusselsesteenweg 506
bij wie woonplaats wordt gekozen
eveneens bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat John Toury
kantoor houdend te 1800 Vilvoorde
Jean-Baptiste Nowélei 13
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het cassatieberoep, ingesteld op 26 april 2023, strekt tot de
nietigverklaring van arrest nr. RvVb-A-2223-0668 van de Raad voor
Vergunningsbetwistingen van 23 maart 2023 in de zaak 2223 RvVb-0185-A.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-1/15
II. Verloop van de rechtspleging
Het cassatieberoep is toelaatbaar verklaard bij beschikking van
15 juni 2023.
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord
ingediend en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
De tussenkomende partij heeft een verzoekschrift tot
tussenkomst ingediend. De tussenkomst is toegestaan bij beschikking van
17 augustus 2023. De tussenkomende partij heeft een memorie ingediend.
Eerste auditeur An Van den broeck heeft op 10 november 2023
een verslag opgesteld, op grond van artikel 16 van het koninklijk besluit van
30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatie-procedure bij de Raad van
State’ (hierna: cassatieprocedurebesluit).
Verzoeker heeft een verzoek tot voortzetting van de procedure
teneinde te worden gehoord ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 6 juni 2024.
Staatsraad Francis Van Nuffel heeft verslag uitgebracht.
Advocaat
Arne
Van
Audenhove,
die
loco
advocaat
Chantal Janssen verschijnt voor verzoeker en advocaat John Toury, die verschijnt
voor de tussenkomende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur An Van den broeck heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-2/15
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Regelmatigheid van de rechtspleging
Verzoeker heeft een “verzoek tot voortzetting van de procedure
en tevens laatste memorie” ingediend waarin hij repliceert op het verslag van de
auditeur. Het cassatieprocedurebesluit voorziet niet in de mogelijkheid om na de
kennisgeving van het auditoraatsverslag nog een schriftelijke repliek neer te
leggen. Wanneer de auditeur concludeert dat het cassatieberoep moet worden
verworpen, kan de verzoeker luidens artikel 18 van het cassatieprocedurebesluit
vragen dat de procedure wordt voortgezet, bij gebreke waaraan de afstand van het
geding kan worden uitgesproken. Het “verzoek tot voortzetting van de procedure
en tevens laatste memorie” van verzoeker wordt slechts als procedurestuk
aanvaard in zoverre hierin de vraag wordt gesteld om de procedure voort te zetten.
In zoverre het stuk een schriftelijke voorbereiding vormt van de mondelinge
uiteenzetting op de terechtzitting, wordt het beschouwd als een loutere inlichting.
IV. Feiten
4.1.
Het college van burgemeester en schepenen van de gemeente
Kortenberg verleent aan de tussenkomende partij een omgevingsvergunning voor
de verbouwing van een woning tot meergezinswoning met bijhorende parkaanleg.
4.2.
Verzoeker tekent bestuurlijk beroep aan tegen deze beslissing.
Op 22 november 2022 ontvangt hij van de provinciale omgevingsambtenaar het
bericht dat de verwerende partij geen beslissing heeft genomen zodat het
bestuurlijk beroep geacht wordt te zijn afgewezen en de vergunning verleend door
het college van burgemeester en schepenen als definitief wordt aangezien.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-3/15
4.3.
Op 30 november 2022 vordert verzoeker bij de Raad voor
Vergunningsbetwistingen de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, en
de nietigverklaring, van de stilzwijgende beslissing van de verwerende partij, en
van de vergunningsbeslissing van het college van burgemeester en schepenen. De
vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid wordt verworpen
met een arrest van 12 december 2022.
4.4.
Per brief van 21 december 2022 meldt de griffier van de Raad
voor Vergunningsbetwistingen aan verzoeker dat hij heeft vastgesteld dat het
rolrecht voor het verzoek tot nietigverklaring nog niet werd betaald, en dat
verzoeker daarvoor nog beschikt over een vervaltermijn van acht dagen.
4.5.
Op 12 januari 2023 dient verzoeker een verzoek tot voortzetting
van de procedure in. Hij betaalt op 13 januari 2023 het rolrecht.
4.6.
Bij beschikking van 9 februari 2023 stelt de voorzitter van de
Raad voor Vergunningsbetwistingen vast dat verzoeker verzuimd heeft het voor
het vernietigingsberoep verschuldigde rolrecht tijdig te betalen, en beslist hij dat
het beroep op het eerste gezicht klaarblijkelijk onontvankelijk is en wordt
behandeld volgens de vereenvoudigde procedure. Op 22 februari 2023 dient
verzoeker een verantwoordingsnota in.
4.7.
Met het bestreden arrest van 23 maart 2023 verklaart de Raad
voor Vergunningsbetwistingen het beroep tot nietigverklaring van verzoeker
klaarblijkelijk onontvankelijk.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-4/15
V. Onderzoek van de cassatiemiddelen
A. Eerste middel
Uiteenzetting van het middel
Verzoeker voert de schending aan van artikel 21, § 5, van het
decreet van 4 april 2014 ‘betreffende de organisatie en de rechtspleging van
sommige Vlaamse bestuursrechtscolleges’ (hierna: DBRC).
Verzoeker zet uiteen dat hij de laattijdige betaling van het
rolrecht al had geregulariseerd vóór de beschikking van 9 februari 2023 waarin het
verzuim werd vastgesteld. Artikel 21, § 5, DBRC zou volgens verzoeker dergelijke
regularisatie niet uitsluiten, wat blijkt uit de omstandigheid dat die uitsluiting
uitdrukkelijk werd voorzien in artikel 21, § 6, zesde lid, en niet werd voorzien in
artikel 21, § 5. Hij wijst vervolgens erop dat die uitsluiting ook voorzien is in de
vorige versie van artikel 21, § 5, zodat de decreetgever met de schrapping ervan
duidelijk zou hebben aangegeven dat de laattijdige betaling van het rolrecht voor
het vernietigingsberoep wel kan worden geregulariseerd.
Nu verzoeker tijdig tot regularisatie is overgegaan, kon de Raad
voor Vergunningsbetwistingen volgens verzoeker niet op rechtsgeldige wijze
beslissen dat zijn beroep klaarblijkelijk onontvankelijk is.
Beoordeling
Artikel 21, § 5, DBRC bepaalt:
Ҥ 5. Gelijktijdig met de indiening van het verzoekschrift houdende een
vordering tot vernietiging of een vordering tot schorsing, dat ingediend is
conform artikel 40, § 1, of gelijktijdig met haar tussenkomst in de voormelde
vorderingen, bezorgt de verzoekende of tussenkomende partij het bewijs dat
een overschrijvingsopdracht is gegeven of dat een storting is uitgevoerd tot
betaling van het rolrecht.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-5/15
Als het rolrecht, vermeld in het eerste lid, niet op tijd is gestort, nodigt de
griffier de verzoekende of de tussenkomende partij met een beveiligde
zending uit om het rolrecht alsnog te betalen. De griffier vermeldt daarbij de
sanctie, vermeld in het derde lid. In dit geval wordt het rolrecht gestort
binnen acht dagen na de dag van de betekening van de voormelde beveiligde
zending.
Als het bedrag van het rolrecht niet op tijd is gestort door de verzoekende of
tussenkomende partij, is het beroep of de tussenkomst van die partij
onontvankelijk.”
Deze bepaling schrijft voor dat de verzoekende partij gelijktijdig
met het verzoekschrift houdende een vordering tot vernietiging het rolrecht moet
voldoen. Wanneer een partij dit verzuimt, krijgt zij de gelegenheid dit recht te
zetten binnen een termijn van acht dagen na de dag van de betekening van de
beveiligde zending waarin de griffier haar uitnodigt om tot betaling over te gaan.
Een andere mogelijkheid tot regularisatie van het verzuim wordt niet voorzien.
In de vorige versie van artikel 21, § 5, DBRC (vóór de
vervanging ervan bij decreet van 21 mei 2021) werd bepaald dat het rolrecht
slechts moest betaald worden na de uitnodiging daartoe door de griffier. Daarbij
werd uitdrukkelijk voorzien dat de niet-tijdige betaling niet kon worden
geregulariseerd.
Met de vervanging van deze bepaling door de huidige tekst van
21, § 5, DBRC heeft de decreetgever de rechtspleging willen versnellen zonder te
raken aan de vereiste mechanismen om het recht op toegang tot de rechter te
waarborgen. De partijen moeten het rolrecht voortaan reeds betalen gelijktijdig
met het indienen van het verzoekschrift, maar krijgen de mogelijkheid om het
gebrek aan betaling te remediëren. (Parl. St. Vl. Parl. 2020-2021, 699/1, 15 en
24-25)
Artikel 21, § 5, DBRC bevat aldus voor de verzoekende partij de
mogelijkheid om het verzuim om het rolrecht tijdig (dit is samen met de indiening
van het verzoekschrift) te betalen, te “regulariseren”, namelijk door het bedrag te
storten binnen een termijn van acht dagen na de dag van de betekening van de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-6/15
beveiligde zending waarin de griffier haar uitnodigt om tot betaling over te gaan.
Nu er op die wijze wordt voorzien in een “regularisatiemogelijkheid” (Parl. St.
Vl. Parl. 2020-2021, 699/1, 25), wordt in de huidige tekst van artikel 21, § 5,
DBRC niet meer bepaald dat “de niet-tijdige betaling niet kan worden
geregulariseerd”.
Artikel 21, § 6, DBRC bevat de regeling over de betaling van het
rolrecht bij de vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid.
Anders dan voor de vordering tot vernietiging en de gewone vordering tot
schorsing, schrijft deze bepaling niet voor dat het rolrecht gelijktijdig met de
indiening van het verzoekschrift moet worden betaald. Het rolrecht wordt
opgevraagd in de beschikking of het arrest tot bepaling van de rechtsdag.
Gelet op deze afwijkende regeling voor de betaling van het
rolrecht bij de vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, kan
uit de omstandigheid dat in artikel 21, § 5, in tegenstelling tot artikel 21, § 6, niet
wordt bepaald dat “de niet-tijdige betaling niet kan worden geregulariseerd”, niet
worden afgeleid dat de decreetgever nog de mogelijkheid tot regularisatie heeft
toegelaten in het geval dat de verzoekende partij heeft verzuimd het rolrecht te
storten binnen een termijn van acht dagen na de dag van de betekening van de
beveiligde zending waarin de griffier haar uitnodigt om tot betaling over te gaan.
Het middel gaat ten onrechte ervan uit dat artikel 21, § 5, DBRC
toelaat om het verzuim om het rolrecht tijdig te betalen, nog te regulariseren na het
verstrijken van de termijn van acht dagen na de dag van de betekening van de
beveiligde zending waarin de griffier de verzoekende partij uitnodigt om tot
betaling over te gaan, en is bijgevolg ongegrond.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-7/15
B. Tweede middel
Uiteenzetting van het middel
Het tweede middel wordt afgeleid uit de schending van
artikel 21, § 5, DBRC “in combinatie met de schending van het algemene
rechtsbeginsel van de mildering van de strengheid van de wet door overmacht en
van het recht op een eerlijke rechtsbedeling op grond van artikel 6.1 [van het
Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (hierna: EVRM)]”.
Verzoeker zet uiteen dat artikel 21, § 5, DBRC niet afwijkt van
het algemeen rechtsbeginsel dat de strengheid van de wet in geval van overmacht
of van onoverwinnelijke dwaling kan worden gemilderd. De omstandigheden die
ertoe hebben geleid dat verzoeker het rolrecht niet tijdig heeft betaald, werden
volgens verzoeker door de Raad voor Vergunningsbetwistingen ten onrechte niet
gekwalificeerd als een geval van overmacht. Hij wijst erop dat het kantoor van zijn
advocaat tijdens de kerstvakantie was gesloten, en dat de beweerde nalatigheid van
zijn advocaat als overmacht kwalificeert. Ook laakt hij de omstandigheid dat de
Raad voor Vergunningsbetwistingen niet van alle brieven gebruik maakt om de
rolrechten op te vorderen en op die wijze zelf een vormgebrek uitlokt. Dergelijke
handelwijze zou een ongeoorloofde inperking inhouden van het recht op toegang
tot de rechter.
Beoordeling
Artikel 6.1 EVRM waarborgt eenieder het recht op een eerlijk
proces, wat het recht omvat op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak
door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat bij wet is ingesteld.
Het recht op toegang tot een rechter is echter niet absoluut en
kan worden onderworpen aan procedureregels, voor zover zij niet van aard zijn de
toegang tot de rechter onmogelijk te maken, een legitiem doel nastreven, en er een
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-8/15
redelijk verband van evenredigheid bestaat tussen het nagestreefde doel en de
gebruikte middelen. Bij de toepassing van zulke procedureregels moet de rechter
zowel overdreven formalisme, dat afbreuk zou doen aan de eerlijkheid van het
proces, als overdreven flexibiliteit, die de procedureregels waardeloos zou maken,
vermijden.
Het algemeen rechtsbeginsel volgens hetwelk de strengheid van
de wet kan worden gematigd in geval van overmacht, verplicht de rechter om de
sanctie die gesteld wordt op de overtreding van een procedureregel te matigen
wanneer de overtreding het gevolg is van een geval van overmacht.
De Raad voor Vergunningsbetwistingen miskent noch de
draagwijdte van artikel 6.1 EVRM, noch van voormeld algemeen rechtsbeginsel
wanneer hij in het bestreden arrest oordeelt dat de sanctie van de
onontvankelijkheid van het beroep zoals voorzien in artikel 21, § 5, derde lid,
DBRC zich opdringt aangezien verzoeker heeft verzuimd het verschuldigde
rolrecht te betalen op de twee daartoe in de regelgeving voorziene momenten, en
zich niet met goed gevolg kan beroepen op een omstandigheid van overmacht of
onoverwinnelijke dwaling.
Als cassatierechter kan de Raad van State niet in de beoordeling
van de zaak zelf treden. De Raad van State kan dan ook niet opnieuw beoordelen of
de door verzoeker in het middel aangehaalde feitelijke gegevens als overmacht
kwalificeren.
In zoverre het middel ontvankelijk is, is het ongegrond.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-9/15
C. Derde middel
Uiteenzetting van het middel
Verzoeker voert de schending aan van artikel 21, § 5, DBRC in
combinatie met de schending op een eerlijke rechtsbedeling op grond van artikel
6.1 EVRM.
Hij zet uiteen dat de brief van de griffie van de Raad voor
Vergunningsbetwistingen van 21 december 2022 een foute postcode vermeldde, en
dat niet achterhaald kon worden wanneer die brief op het adres van zijn advocaat
werd aangeboden. Nu de postdiensten een aangetekende zending slechts acht
dagen na aanbieding bewaren op het postkantoor, en de advocaat van verzoeker de
zending op 9 januari 2023 kon ophalen, moet volgens verzoeker worden
aangenomen dat de brief laattijdig werd aangeboden zodat de betaling op 13
januari 2023 wel degelijk tijdig is gebeurd.
Ook laakt verzoeker in dit middel de omstandigheid dat de brief
van de Raad voor Vergunningsbetwistingen van 12 december 2022 niet vermeldde
dat rolrechten moeten betaald worden voor het verzoek tot vernietiging.
Ten slotte voert verzoeker in dit middel ook kritiek op de
omstandigheid dat de Raad voor Vergunningsbetwistingen slechts zijn advocaat
heeft aangeschreven, en niet hem persoonlijk op zijn gekozen woonplaats.
Beoordeling
Als cassatierechter kan de Raad van State niet in de beoordeling
van de zaak zelf treden. Het middel nodigt de Raad van State uit om te beoordelen
of de door verzoeker aangehaalde feitelijke omstandigheden zouden kunnen
verantwoorden dat de sanctie van artikel 21, § 5, DBRC moet gemilderd worden op
grond van artikel 6.1 EVRM, en is bijgevolg niet ontvankelijk.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-10/15
Dit geldt hier des te meer nu niet blijkt dat verzoeker de in het
middel vermelde feitelijke argumenten heeft opgeworpen voor de Raad voor
Vergunningsbetwistingen, hoewel hij daartoe de gelegenheid had.
D. Vierde middel
Uiteenzetting van het middel
16
Verzoeker voert aan dat het besluit van de Vlaamse regering van
mei
2014
‘houdende
de
rechtspleging
voor
sommige
Vlaamse
bestuursrechtscolleges’ (hierna: Procedurebesluit) artikel 21, § 5, DBRC schendt,
in de mate dat het niet voorziet in een systeem om de rolrechten onmiddellijk bij de
indiening van het verzoekschrift te kunnen voldoen.
Beoordeling
Het middel wordt niet gericht tegen het bestreden arrest en is
bijgevolg niet ontvankelijk.
E. Vijfde middel
Uiteenzetting van het middel
Verzoeker voert aan dat de termijn van acht dagen bedoeld in
artikel 21, § 5, DBRC, artikel 6 EVRM schendt in combinatie met de artikelen 10
en 11 van de Grondwet en het recht op een eerlijke rechtsbedeling, met in het
bijzonder het recht op een toegang tot de rechter.
Verzoeker laakt vooreerst de omstandigheid dat het de
rechtzoekende feitelijk onmogelijk wordt gemaakt om het rolrecht te voldoen bij
het indienen van het verzoekschrift, bij gebreke aan vermelding van een
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-11/15
bankrekeningnummer in de regelgeving of op de website van de Raad voor
Vergunningsbetwistingen.
De termijn van acht dagen waarbinnen het rolrecht moet worden
betaald na ontvangst van de brief van de griffier van de Raad voor
Vergunningsbetwistingen, zou vervolgens volgens verzoeker te kort zijn omdat de
verzoekende partij enerzijds geen vat heeft op de verzendingsdatum van een
schrijven waarvan de ontvangst bepaalt op welk tijdstip de termijn ingaat, en
anderzijds geen controle heeft over de tijd die zijn bankinstelling erover doet om
zijn betalingsopdracht uit te voeren en het vereiste bedrag op de rekening van de
begunstigde over te schrijven.
Artikel 21, § 5, DBRC zou bijgevolg ongrondwettig zijn “in de
huidige stand van de uitvoeringsbesluiten”, zodat de sanctie van de
niet-ontvankelijkheid volgens verzoeker niet mocht worden toegepast door de
Raad voor Vergunningsbetwistingen.
In zoverre de Raad van State zou beslissen dat de schending van
artikel 6 EVRM (in combinatie met de artikelen 10 en 11 van de Grondwet) geen
betrekking heeft op het Procedurebesluit maar op artikel 21, § 5, DBRC, vraagt
verzoeker de Raad van State om volgende prejudiciële vraag te richten aan het
Grondwettelijk Hof:
“Schendt artikel 21 [DBRC] artikel 6 EVRM, [samen gelezen] met de
artikelen 10 en 11 van de Grondwet, doordat die bepaling voorziet in een
regularisatietermijn van [acht] dagen in het geval dat de rolrechten niet
betaald werden bij indiening van het verzoekschrift in vernietiging bij de
[Raad voor Vergunningsbetwistingen], daar waar noch de decreetgever,
noch de Vlaamse regering, noch de [Raad voor Vergunningsbetwistingen]
zelf enige mogelijkheid heeft voorzien om de rolrechten bij het indienen van
het verzoekschrift te voldoen ?”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-12/15
Beoordeling
De termijn van acht dagen, vermeld in artikel 21, § 5, tweede lid,
DBRC, gaat in na de dag van betekening van de beveiligde zending aan de
verzoekende
of
tussenkomende
partij.
Binnen
die
termijn
moet
de
overschrijvingsopdracht zijn gegeven of de storting zijn uitgevoerd.
In zoverre verzoeker aanvoert dat deze bepaling artikel 6
EVRM, al dan niet gelezen in samenhang met de artikelen 10 en 11 van de
Grondwet, schendt doordat de verzoekende partij enerzijds geen vat heeft op de
verzendingsdatum van een schrijven waarvan de ontvangst bepaalt op welk tijdstip
de termijn ingaat, en anderzijds geen controle heeft over de tijd die zijn
bankinstelling erover doet om zijn betalingsopdracht uit te voeren en het vereiste
bedrag op de rekening van de begunstigde over te schrijven, mist zijn kritiek
feitelijke grondslag. De termijn gaat immers maar in nadat de zending werd
betekend, en het volstaat dat de betalingsopdracht aan de bank wordt gegeven
binnen de termijn.
Aan het Grondwettelijk Hof kunnen slechts de prejudiciële
vragen gesteld worden omtrent de schending door een wettelijke bepaling van
bepaalde grondwettelijke regels. Het is maar wanneer een vraag “te dien aanzien”
wordt opgeworpen, dat de Raad van State ertoe gehouden is om de prejudiciële
vraag te stellen (artikel 26, § 2, eerste lid, van de bijzondere wet van 6 januari 1989
‘op het Grondwettelijk Hof’). De door verzoeker opgeworpen vraag berust op een
verkeerd begrip van artikel 21, § 5, tweede lid, DBRC, zodat de vraag niet moet
gesteld worden.
In zoverre verzoeker aanvoert dat de schending van artikel 6
EVRM, al dan niet gelezen in samenhang met de artikelen 10 en 11 van de
Grondwet, erin gelegen is dat noch in het Procedurebesluit, noch in enige andere
reglementaire bepaling, het rekeningnummer zou zijn bepaald waarop het rolrecht
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-13/15
op grond van artikel 21, § 5, DBRC “gelijktijdig met de indiening van het
verzoekschrift” moet worden gestort, heeft hij geen belang bij zijn kritiek.
Zijn beroep werd immers niet-ontvankelijk verklaard omdat hij
niet tijdig het rolrecht heeft betaald waartoe hij werd uitgenodigd in een brief
waarin het rekeningnummer werd vermeld. Verzoeker heeft bovendien voor de
Raad voor Vergunningsbetwistingen niet aangevoerd dat hij het rolrecht niet
gelijktijdig met de indiening van het verzoekschrift heeft gestort omdat hij niet op
de hoogte was van het bankrekeningnummer, zodat hij dat argument niet voor het
eerst in cassatie kan aanvoeren.
Het middel kan niet tot cassatie leiden.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt het cassatieberoep.
-
Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op
een rolrecht van 200 euro en een bijdrage van 24 euro.
De tussenkomende partij wordt verwezen in de kosten van de tussenkomst,
begroot op 150 euro.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-14/15
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op negentien september tweeduizend
vierentwintig, door de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:
Carlo Adams,
kamervoorzitter,
Francis Van Nuffel,
staatsraad,
Frédéric Vanneste,
staatsraad,
bijgestaan door
Elisabeth Impens,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Elisabeth Impens
Carlo Adams
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.676
VII-42.009-15/15
