Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975 (2024-10-10)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.975 van 10 oktober 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Varia (ruimtelijke ordening,
stedenbouw, leefmilieu) Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VIIe KAMER
ARREST
nr. 260.975 van 10 oktober 2024
in de zaak A. 238.409/VII-41.916
In zake :
de NV DESPRIET GEBROEDERS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Ludo Ockier en Erlinde De Lange
kantoor houdend te 8500 Kortrijk
Beneluxpark 3
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
- het VLAAMSE GEWEST
- de OPENBARE VLAAMSE
AFVALSTOFFENMAATSCHAPPIJ
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Bart Martel en Hans Plancke
kantoor houdend te 1050 Brussel
Louizalaan 99
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 7 februari 2023, strekt tot de
nietigverklaring van “de beslissing of beslissingen van verwerende partij
dd. 25 november [2022] waarbij het project van verzoekende partij voor de Call
Recyclagehub als 10[de] kandidaat werd gerangschikt”.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partijen hebben een memorie van antwoord
ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord
ingediend.
Eerste auditeur Ronny Vercruyssen heeft op 29 december 2023
een verslag opgesteld.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-1/12
De verzoekende partij heeft een verzoek tot voortzetting van het
geding en een laatste memorie ingediend. De verwerende partijen hebben een
laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 5 september 2024.
Staatsraad Francis Van Nuffel heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Erlinde De Lange, die verschijnt voor de verzoekende
partij en advocaat Hans Plancke, die verschijnt voor de verwerende partijen, zijn
gehoord.
Eerste auditeur Ronny Vercruyssen heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973 (hierna: RvS-wet).
III. Feiten
3.1.
Bij besluit van de Vlaamse regering van 3 september 2021
(Belgisch Staatsblad, 9 september 2021) worden de regels vastgesteld voor de
toekenning van steun aan ondernemingen om materiaalkringlopen te sluiten.
Artikel 16 van dit besluit bepaalt dat de steun wordt toegewezen via een
callsysteem, waarbij de minister het maximale bedrag van de call bepaalt.
Artikel 21 bevat de criteria op basis waarvan de ontvankelijke steunaanvragen
worden beoordeeld. De artikelen 22 tot 24 van dit besluit vervolgen:
“Art. 22. Elk project krijgt een score op 200 punten, waarvan 100 punten
afhankelijk zijn van de criteria impact, maturiteit en kwaliteit van de
milieu-investering en 100 punten afhankelijk zijn van de graad van
relevantie.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-2/12
Indien een project minder dan 50 op 100 scoort op de gecombineerde score
van punt 1° tot en met 3° van artikel 21 komt het project niet in aanmerking
voor steun.
Indien een project minder dan 50 op 100 scoort op punt 4° uit artikel 21 komt
het project niet in aanmerking voor steun.
De OVAM maakt binnen een termijn van drie maanden na de afsluiting van
de call een rangschikking op van alle aanvragen die voor steun in
aanmerking komen met per aanvraag een gemotiveerd advies. Zij kan
hiervoor advies inwinnen bij externe deskundigen.
Art. 23. De minister beslist over de steuntoekenning. De steun wordt
toegekend aan de best gerangschikte projecten die minstens de
minimumscore behaalden, tot het maximale steunbedrag van de call is
opgebruikt.
Steun kan worden toegekend tot 1 december 2022.
Art. 24. De aanvrager wordt schriftelijk op de hoogte gebracht van de
beslissing.”
3.2.
Op grond van dit besluit van de Vlaamse regering stelt de
Vlaamse minister bevoegd voor Omgeving bij besluit van 23 mei 2022 (Belgisch
Staatsblad, 27 mei 2022) een call open voor het toekennen van steun aan
ondernemingen om materiaalkringlopen te sluiten. Blijkens artikel 2 van het
ministerieel besluit bedraagt het totale bedrag voor de call 15 miljoen euro,
aangevuld met middelen die voor 15 september 2022 zijn teruggevorderd bij
investeringsprojecten die werden toegekend overeenkomstig het ministerieel
besluit van 20 oktober 2021 tot uitvoering van een call voor de toekenning van
steun aan ondernemingen om materiaalkringen te sluiten.
3.3.
De verzoekende partij baat een bedrijf uit dat gespecialiseerd is
in het recycleren van plastic. In het kader van voormelde call dient zij een aanvraag
in om steun voor een project van duurzame recyclage van versleten
kunstgrastapijten.
3.4.
Op 25 november 2022 stuurt de Openbare Vlaamse
Afvalstoffenmaatschappij (hierna: OVAM) aan de verzoekende partij volgend
elektronisch bericht:
“Geachte,
U diende op 18 augustus het project ‘Duurzame recyclage van versleten
kunstgrastapijten’ in voor de Call Recyclagehub. De Vlaamse regering
besliste op 25 november 2022 over de steuntoekenning. Uw project kreeg
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-3/12
een positieve beoordeling door een multidisciplinaire jury maar kan in deze
call helaas niet worden gesubsidieerd wegens beperkte middelen.
Er waren veel goede en interessante projectvoorstellen, helaas meer dan het
voorziene begrotingsbudget toeliet om te kunnen ondersteunen. We
ontvingen in totaal 17 projectvoorstellen, waarvan onze jury uiteindelijk
8 projecten selecteerde voor een subsidie. Plaats van uw dossier in de
rangschikking: 10.
We sturen u hierover binnenkort nog een uitgebreider bericht, samen met het
juryverslag. In dit bericht vindt u info over hoe u eventueel een beroep kan
aantekenen tegen deze beslissing bij de Raad van State en wat uw
mogelijkheden zijn om opnieuw deel te nemen aan de tweede call.
We danken u voor uw deelname aan deze call en wensen u veel succes met
uw project.
Bij eventuele vragen of opmerkingen over uw dossier, kan u ons steeds
contacteren via het mailadres […].”
3.5.
Op 5 december 2022 stuurt de OVAM volgende brief aan de
verzoekende partij:
“Geachte mijnheer, mevrouw
U diende op 22 augustus 2022 het project ‘Duurzame recyclage van
versleten kunstgrastapijten’ in voor call 2 van de Recyclagehub. De Vlaamse
regering besliste op 25 november 2022 over de steuntoekenning. Uw project
kreeg een positieve beoordeling door een multidisciplinaire jury maar kan in
deze call helaas niet worden gesubsidieerd wegens beperkte middelen. Als
bijlage vindt u het juryverslag met beoordeling van uw project op de
verschillende criteria.
Hieronder vindt u info over hoe u eventueel een beroep kan aantekenen tegen
deze beslissing bij de Raad van State (u heeft 60 dagen de tijd na ontvangst
van deze brief).
Wij willen u nog meegeven dat de projectoproep een mooie respons kende.
Er waren veel goede en interessante projectvoorstellen, helaas meer dan het
voorziene begrotingsbudget toeliet om te kunnen ondersteunen. We
ontvingen 17 projectvoorstellen, waarvan onze jury uiteindelijk 8 selecteerde
voor een subsidie : [link naar een persbericht].
We bedanken u voor uw deelname aan deze call en wensen u veel succes met
uw project.
Bij eventuele vragen of opmerkingen over uw dossier, kan u ons steeds
contacteren via het mailadres […].”
Bij deze brief werd een document “Vormvereisten voor een
verzoekschrift bij de Raad van State” gevoegd, alsook het juryverslag, beperkt tot
de beoordeling van de aanvraag van de verzoekende partij.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-4/12
3.6.
De verzoekende partij vraagt op 10 januari 2023 aan de OVAM
om een kopie van de beslissingen en bijhorende juryverslagen met betrekking tot
de andere aanvragen die in het kader van deze call werden ingediend. Met een
bericht van 30 januari 2023 antwoordt de OVAM dat zij hierop niet kan ingaan. De
Beroepsinstantie inzake openbaarheid van bestuur verwerpt op 16 maart 2023 het
beroep dat de verzoekende partij tegen die weigeringsbeslissing instelt.
IV. Aanwijzing van de verwerende partijen
Het beroep tot nietigverklaring wordt gericht tegen “de
beslissing of beslissingen van verwerende partij dd. 25 november [2022] waarbij
het project van verzoekende partij voor de Call Recyclagehub als 10[de] kandidaat
werd gerangschikt”. In de aanhef van het verzoekschrift wordt “de Vlaamse
regering” beschouwd als “verwerende partij” en “de Vlaamse overheid, Openbare
Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij” als “belanghebbende partij”.
Op aanwijzing van het auditoraat heeft de hoofdgriffier een
kopie van het verzoekschrift gestuurd naar zowel het Vlaamse Gewest als de
OVAM als verwerende partijen.
In de memorie van antwoord vragen deze partijen om de OVAM
buiten de zaak te stellen. De tussenkomst van de OVAM in het dossier zou immers
een louter voorbereidend karakter hebben gehad, en de OVAM zou zelf geen
beslissingen hebben genomen, zodat zij niet als verwerende partij kan worden
aangeduid.
Uit de omschrijving van de bestreden beslissing(en) in het
verzoekschrift blijkt dat het beroep minstens deels gericht wordt tegen de
beslissing tot rangschikking van de verzoekende partij als 10de kandidaat.
Artikel 22, vierde lid, van het besluit van de Vlaamse regering
van 3 september 2021 ‘tot vaststelling van de regels voor de toekenning van steun
aan ondernemingen om materiaalkringlopen te sluiten’ bepaalt dat die
rangschikking wordt opgemaakt door de OVAM met per aanvraag een
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-5/12
gemotiveerd advies. Artikel 23 van dit besluit bepaalt dat de minister beslist over
de steuntoekenning, waarbij de steun wordt toegekend aan de best gerangschikte
projecten.
Uit deze bepalingen volgt dat de minister die beslist om over te
gaan tot de steuntoekenning, de door de OVAM bepaalde rangschikking niet kan
wijzigen. De beslissing tot rangschikking van de kandidaten wordt dan ook door de
OVAM genomen, en kan niet beschouwd worden als een louter advies aan de
minister betreffende die rangschikking.
De omstandigheid dat de OVAM bij de door haar vastgestelde
rangschikking “per aanvraag een gemotiveerd advies” moet voegen, doet niet
anders besluiten. Uit niets blijkt immers dat de minister, zo hij overgaat tot
steuntoekenning, van dat advies mag afwijken en een andere rangschikking
volgen.
Afgezien van de vraag of de beslissing tot rangschikking een
afzonderlijke, voor vernietiging vatbare, uitvoerbare bestuurshandeling uitmaakt,
volgt uit het voorgaande wel dat die beslissing genomen wordt door de OVAM.
Zowel het Vlaamse Gewest als de OVAM worden dan ook
terecht beschouwd als de verwerende partijen in deze zaak.
V. Belang
Standpunt van de partijen
In het verzoekschrift tot nietigverklaring zet de verzoekende
partij uiteen dat zij beschikt over het rechtens vereiste belang bij de gevorderde
nietigverklaring omdat zij door de bestreden beslissing(en) een belangrijke
subsidie misloopt. Zij werd immers door deze beslissing(en) maar als 10de
kandidaat gerangschikt, terwijl enkel de eerste acht kandidaten een subsidie
hebben gekregen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-6/12
De verwerende partijen werpen in de memorie van antwoord op
dat het beroep van de verzoekende partij niet ontvankelijk is wegens afwezigheid
van een persoonlijk, zeker en actueel belang. Zij wijzen erop dat het beroep slechts
gericht wordt tegen “de beslissing of beslissingen […] waarbij het project van
verzoekende partij voor de Call Recyclagehub als 10[de] kandidaat werd
gerangschikt”, en als zodanig niet de subsidiebesluiten viseert waarmee de andere
projectvoorstellen werden begunstigd. Die subsidiebesluiten - en de in dat verband
verleende subsidies - zijn volgens de verwerende partijen bijgevolg definitief en
onaantastbaar geworden, waardoor de verzoekende partij geen voordeel meer zou
kunnen verkrijgen uit een gebeurlijke nietigverklaring. De verzoekende partij heeft
aldus immers definitief de kans verloren om de subsidie zelf te verkrijgen. Het
bedrag van 15 miljoen euro dat voorzien werd voor de call, werd volledig en
definitief toegewezen.
Volgens de verwerende partijen had de verzoekende partij, om
haar belang te vrijwaren, ook de beslissingen tot subsidiëring van de
projectvoorstellen die gerangschikt waren van 1 tot en met 8, moeten aanvechten.
De verzoekende partij was door de kennisgevingen van de OVAM van
25 november 2022 en 5 december 2022 ervan op de hoogte dat de
subsidiebeslissingen op dat moment ook werden genomen, zodat zij door haar
nalatigheid om die beslissingen ook aan te vechten, haar belang heeft verloren.
In de memorie van wederantwoord wijst de verzoekende partij
er vooreerst op dat zij het vernietigingsberoep gericht heeft tegen “de beslissing of
beslissingen” van 25 november 2022. Vermits zij nooit de beslissing of
beslissingen van de Vlaamse overheid met goedkeuring van de rangschikking van
alle kandidaten heeft ontvangen, weet zij niet of het over één gezamenlijke
beslissing dan wel meerdere individuele beslissingen gaat. De stukken in dat
verband worden door de verwerende partij vertrouwelijk gehouden. Voor zoveel
als nodig breidt de verzoekende partij het voorwerp van de vordering uit tot alle
beslissingen (voor zover er meerdere zijn) met betrekking tot de rangschikking van
de kandidaten 1 tot en met 10 alsook alle bijhorende subsidiebesluiten.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-7/12
Hoe dan ook zou volgens de verzoekende partij blijken dat
minstens de beslissing tot toekenning van de subsidies mee wordt geviseerd,
vermits die enkel kan genomen worden op basis van een correcte en wettige
beslissing tot rangschikking van alle kandidaten. De ministeriële besluiten tot
toekenning van de subsidie zijn slechts de uitvoeringsbesluiten van de bestreden
beslissing, die vervallen in geval van vernietiging van de bestreden beslissing.
Het gegeven dat het subsidiebedrag volledig en definitief
toegewezen werd, zou vervolgens niet betekenen dat de verzoekende partij geen
belang heeft bij het beroep. Van zodra de bestreden beslissing wordt vernietigd,
zou verzoekende partij immers potentieel - mits betere rangschikking - in
aanmerking komen voor subsidiëring. Minstens kan op basis van het arrest een
vervangende schadevergoeding gevraagd worden. Overigens kan een onterecht
toegekende subsidie steeds teruggevorderd worden.
In haar laatste memorie benadrukt de verzoekende partij dat zij
bij het instellen van het beroep geen kennis had van de inhoud van de beslissing of
beslissingen van 25 november 2022. Zij heeft echter wel degelijk, minstens
impliciet, alle beslissingen geviseerd waarmee zij de subsidie heeft misgelopen. Zij
wijst erop dat de Raad van State de mogelijkheid heeft om het voorwerp van het
beroep, zoals het werd omschreven in het inleidend verzoekschrift, verder te
preciseren, rekening houdend met onder meer het resultaat dat de verzoekende
partij wil bereiken en de middelen die zij daartoe aanvoert, namelijk de vraag op
welke rechtshandeling ze betrekking hebben en zelfs op welke ze zinvol kunnen
betrokken worden. Dit zou des te meer gelden nu de verzoekende partij geen
kennis had van alle relevante beslissingen.
De in de memorie van wederantwoord in ondergeschikte orde
geformuleerde uitbreiding van de vordering zou volgens de verzoekende partij
ontvankelijk zijn omdat zij pas kennis kreeg van het bestaan van de
subsidiebesluiten met de memorie van antwoord van de verwerende partijen.
De verzoekende partij laat ten slotte nog gelden dat het
onduidelijk is hoeveel er, naast de 15 miljoen euro, nog in de subsidiepot zat,
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-8/12
rekening houdend met het gegeven dat het bedrag van 15 miljoen euro werd
aangevuld met teruggevorderde bedragen uit de eerdere call.
In hun laatste memorie laten de verwerende partijen gelden dat
uit de omschrijving van het voorwerp van het beroep in het verzoekschrift niet kan
worden afgeleid dat de verzoekende partij de beslissingen waarmee de
projectvoorstellen 1 tot en met 8 werden begunstigd, in haar vordering wenste te
betrekken. De beslissing waarmee haar projectvoorstel als 10de werd gerangschikt,
zou hiervan volledig te onderscheiden zijn.
De verwerende partijen wijzen erop dat de verzoekende partij uit
de kennisgevingen van de OVAM van 25 november 2022 en 5 december 2022
perfect kon afleiden dat er uiteindelijk acht ondernemingen werden begunstigd en
dat beslissingen tot het toekennen van de subsidies aan die ondernemingen werden
genomen. Het feit dat die beslissingen niet aan de verzoekende partij werden
overgemaakt, doet hieraan geen afbreuk. Nu de verzoekende partij van het bestaan
van deze beslissingen op de hoogte was, kon zij deze aanvechten in het beroep tot
nietigverklaring. Zij kon haar beroep dan ook in de memorie van wederantwoord
niet meer uitbreiden tot die besluiten.
De stelling dat de subsidiebesluiten loutere uitvoeringsbesluiten
zijn van de bestreden beslissing, zou volgens de verwerende partijen juridische en
feitelijke grondslag missen. Hoe dan ook zou dit argument niet relevant zijn omdat
het belang is verloren gegaan doordat die besluiten niet werden aangevochten en
definitief zijn geworden, ook al waren het loutere uitvoeringsbesluiten.
De
verwerende
partijen
besluiten
dat
de
gevorderde
nietigverklaring aan de verzoekende partij geen enkel voordeel kan bijbrengen. De
mogelijkheid tot terugvordering van uitgekeerde subsidies zou louter hypothetisch
zijn, en hierop kan het belang niet worden gestoeld. En zelfs indien er nog
bijkomende middelen zouden zijn, benadrukken de verwerende partijen dat
hiermee geen rekening kon worden gehouden ten tijde van de bestreden beslissing.
Zij voegen eraan toe dat de steun blijkens artikel 23, tweede lid, van het besluit van
de Vlaamse regering van 3 september 2021 ‘tot vaststelling van de regels voor de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-9/12
toekenning van steun aan ondernemingen om materiaalkringlopen te sluiten’ maar
tot 1 december 2022 kan worden toegekend, gezien het tijdelijk karakter van de
subsidiemiddelen.
De mogelijkheid om een schadevergoeding te kunnen verkrijgen
in geval van vernietiging, zou ten slotte niet volstaan. Het belang dat uitsluitend
bestaat in het onwettig horen verklaren van een beslissing, om de toekenning van
een schadevergoeding te faciliteren, is volgens de verwerende partijen
onvoldoende rechtstreeks, nu het de verzoekende partij geen voordeel verschaft dat
voldoende direct verband houdt met de finaliteit van de nietigverklaring, namelijk
het doen verdwijnen van de bestreden bestuurshandeling uit de rechtsorde, en zelf
een kans op subsidie te maken.
Beoordeling
Het beroep tot nietigverklaring bedoeld in artikel 14 RvS-wet
kan op grond van artikel 19 RvS-wet slechts op ontvankelijke wijze worden
ingesteld door een partij die doet blijken van een benadeling of van een belang.
Deze vereiste betekent dat de bestreden handeling nadelig moet zijn voor de
verzoekende partij, en dat de gevorderde vernietiging aan dat nadeel kan
verhelpen.
Een verzoekende partij heeft geen stelplicht om haar belang bij
het beroep reeds in het inleidend verzoekschrift te omschrijven of toe te lichten.
Wanneer een verzoekende partij dit echter toch doet, bakent zij zelf de grenzen af
van het debat over het belang. Zij kan zich bijgevolg in de loop van het geding op
geen andere nadelen beroepen om haar belang te staven, tenzij zij die nadelen niet
kon kennen bij het indienen van het vernietigingsberoep.
Uit het inleidend verzoekschrift blijkt dat de verzoekende partij
haar belang ziet in het herstel van het nadeel dat erin bestaat dat zij een subsidie is
misgelopen. Zij licht in de verdere procedurestukken toe dat de vernietiging ertoe
kan leiden dat zij hetzij alsnog kans maakt op de subsidie, hetzij aanspraak zou
kunnen maken op schadevergoeding.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-10/12
De subsidie die de verzoekende partij is misgelopen, werd
toegekend op grond van de call die werd ingesteld bij ministerieel besluit van
23 mei 2022. Dat ministerieel besluit is genomen op grond van het besluit van de
Vlaamse regering van 3 september 2021 ‘tot vaststelling van de regels voor de
toekenning van steun aan ondernemingen om materiaalkringlopen te sluiten’.
Artikel 23, tweede lid, van dat besluit bepaalt: “Steun kan worden toegekend tot
1 december 2022”.
De termijn om een subsidie toe te kennen was aldus reeds
verstreken ten tijde van het inleidend verzoekschrift.
Bij gebreke aan een andersluidende wettelijke bepaling,
verschaft de nietigverklaring van de bestreden beslissing(en) aan de minister geen
mogelijkheid om alsnog een nieuwe subsidiebeslissing te nemen in het kader van
de call waarvoor de verzoekende partij haar aanvraag had ingediend. Elke
beslissing die in die zin zou genomen worden na 1 december 2022, zou voormeld
artikel 23, tweede lid, schenden. Het principe van de retroactieve werking van de
vernietigingsarresten van de Raad van State doet niet anders besluiten. Dat
principe houdt in dat de vernietigde beslissing geacht wordt volledig en retroactief
ongedaan te zijn gemaakt, en dat in het rechtsverkeer zal worden gehandeld alsof
ze nooit genomen is. Hoewel het vernietigingsarrest de zaken aldus weer in de
toestand brengt waarin ze zich bevonden vóór de bestreden beslissing werd
genomen, reikt de juridische fictie niet zo ver dat zou moeten worden aangenomen
dat de tijd heeft stilgestaan.
De vernietiging van de bestreden beslissing(en) kan bijgevolg
nog onmogelijk ertoe leiden dat aan de verzoekende partij een subsidie wordt
toegekend in het kader van de call waarvoor de verzoekende partij een aanvraag
heeft ingediend.
De omstandigheid dat de verzoekende partij het nadeel dat zij
zou hebben geleden, vergoed wenst te zien door het eisen van een
schadevergoeding voor de burgerlijke rechtbank, verleent haar geen voldoende
rechtstreeks belang bij de vernietiging. Zij ontleent haar belang dan immers louter
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-11/12
uit de omstandigheid dat de bestreden beslissing(en) door de Raad van State
onwettig word(t)(en) verklaard. Het belang dat louter bestaat uit het zien onwettig
verklaren van een bestreden beslissing om de toekenning van een vordering door
een burgerlijke rechtbank te faciliteren, is onvoldoende rechtstreeks.
15.
De verzoekende partij getuigt dan ook niet van een voldoende
actueel en rechtstreeks belang bij de nietigverklaring. Het beroep is niet
ontvankelijk.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt het beroep.
-
De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van
24 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is
aan de verwerende partijen.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op tien oktober tweeduizend vierentwintig ,
door de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:
Carlo Adams,
kamervoorzitter,
Peter Sourbron,
staatsraad,
Francis Van Nuffel,
staatsraad,
bijgestaan door
Elisabeth Impens,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Elisabeth Impens
Carlo Adams
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.975
VII-41.916-12/12