Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216 (2026-03-27)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 266.216 van 27 maart 2026 Economische zaken - Varia (economische
zaken) Beslissing : Vernietiging Verwerping overige
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIVe KAMER
ARREST
nr. 266.216 van 27 maart 2026
in de zaak A. 236.180/XIV-39.575
In zake :
de NV C.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Chris Schijns en Miroslawa Jablonski
kantoor houdend te 3600 Genk
Grotestraat 122
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de GEMEENTE KONTICH
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Wim Rasschaert
kantoor houdend te 9620 Zottegem
Gentse Steenweg 323
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 25 maart 2022, strekt tot de
nietigverklaring van de beslissing van het college van burgemeester en schepenen
van de gemeente Kontich van 21 februari 2022 waarbij de “Concessie voor de
plaatsing en beheer van drie digitale LED-infoborden op het grondgebied van de
gemeente Kontich wordt toegewezen aan [een derde]”, en de impliciete beslissing
om dezelfde concessie niet aan de verzoekende partij toe te wijzen.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend
en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-1/17
Auditeur Jonas Riemslagh heeft een verslag opgesteld. Dit
verslag, waarin wordt besloten om het beroep gegrond te verklaren, werd ter kennis
gebracht van de partijen.
De verwerende partij heeft een verzoek tot voortzetting van het
geding en een laatste memorie ingediend. De verzoekende partij heeft een laatste
memorie ingediend.
Overeenkomstig artikel 26, § 2, van het besluit van de Regent
van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling
Bestuursrechtspraak van de Raad van State’, heeft de voorzitter van de XIVe kamer
bij beschikking van 7 oktober 2025 aan de partijen voorgesteld dat de zaak niet op
een openbare terechtzitting wordt behandeld, tenzij één van de partijen hierom
verzoekt.
De verzoekende partijen hebben om een terechtzitting gevraagd,
die heeft plaatsgevonden op 17 december 2025.
Kamervoorzitter Geert Debersaques heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Chris Schijns , die verschijnt voor de verzoekende
partij, en advocaat Flora Wauters, die loco advocaat Wim Rasschaert verschijnt
voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Auditeur Jonas Riemslagh heeft een met dit arrest eensluidend
advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-2/17
III. Feiten
3.1.
Op 20 september 2021 keurt de gemeenteraad van de verwerende
partij de concessieleidraad en de conceptnota goed voor “de plaatsing en het beheer
van drie digitale infoborden in het Kontichse straatbeeld.”
In de “toewijzingsleidraad ‘concessie voor de plaatsing en beheer
van drie digitale led-informatieborden op het grondgebied van de gemeente
Kontich’” is het volgende gesteld:
“1.6 TOEPASSELIJKE WETGEVING
Deze procedure heeft betrekking op het verlenen van een domeinconcessie.
De concessie wordt toegewezen door de organisatie van een procedure sui generis,
die weliswaar enige verwantschap vertoont met de onderhandelingsprocedure met
voorafgaande bekendmaking in de zin van de wetgeving overheidsopdrachten.
Het uitbatingsrecht of de concessie valt evenwel zelf niet onder de toepassing van
de Belgische reglementering inzake overheidsopdrachten noch onder de Richtlijn
2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014
betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten (gezien de drempel van 5,
186 miljoen euro niet wordt bereikt), doch wordt met respect voor de gelijke
mededinging en het beginsel van behoorlijk bestuur aan een transparante
marktbevraging onderworpen.
Het gebruik van terminologie afkomstig uit de regelgeving overheidsopdrachten
(vb. toegangsrecht, kwalitatieve selectie, …) bleek in deze leidraad evenwel
onvermijdelijk vanuit een gebruiksgemak en herkenbaarheid van begrippen, maar
kan géén aanleiding geven tot een herkwalificatie tot ‘overheidsopdracht’”.
In de Toewijzingsleidraad zijn vier toewijzingscriteria bepaald.
Het tweede toewijzingscriterium is “gereserveerde schermtijd voor het lokaal
bestuur (30%)”. Het wordt als volgt toegelicht:
“7.2 TOEWIJZINGSCRITERIUM 2: SCHERMTIJD VOOR HET LOKAAL
BESTUUR (30 PUNTEN)
De zendtijd wordt tussen de partijen verdeeld, zijnde minstens 50 % toegewezen
tijd aan publieke boodschappen voor het lokaal bestuur en de overige zendtijd
voorbehouden voor commerciële boodschappen van lokale handelaars, in te vullen
door de Concessionaris.
De kandidaat-concessiehouder verduidelijkt expliciet op welke momenten en uren
de schermen zullen aan staan, en op welke momenten en uren het lokaal bestuur
deze schermtijd kan benutten, aangezien deze schermtijd wezenlijk onderdeel
uitmaakt van de scorebepaling voor dit criterium.
De Concessionaris beslist vrij over de wijze waarop ze haar voorbehouden tijd
voor publicitaire doeleinden aanwendt. […]
Het lokaal bestuur beslist vrij over de wijze waarop ze haar voorbehouden tijd
voor openbare doeleinden aanwendt. Deze gaan echter niet in concurrentie met de
commerciële activiteiten van de Concessionaris.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-3/17
De boodschappen zullen steeds binnen de 24 uren na aanvraag daartoe op de
videoschermen verschijnen, uitgezonderd in duidelijke crisissituaties, waarin het
lokaal bestuur de boodschappen steeds onmiddellijk kan laten verschijnen.
Indien het Bestuur met het oog op de publicatie van haar publieke boodschappen
een beroep wil doen op de Concessionaris om deze boodschappen in een
professionele lay-out te publiceren, zal daartoe telkens een afzonderlijke
dienstenovereenkomst worden afgesloten.
Met de toegewezen schermtijd kunnen maximaal 15 punten verdiend worden. De
kandidaat concessiehouder doet een voorstel van schermtijd waarover het lokaal
bestuur Kontich minstens en te allen tijde kan beschikken, uitgedrukt in een aantal
uren / etmaal (24 uur). Er wordt vergeleken volgens de formule:
P = Tmax X Trofferte / Trmax
P = punten toegekend op het criterium
Tmax = maximale punten van het criterium
Trofferte = Schermtijd in de offerte.
Trmax = de langste schermtijd
Met de toegewezen tijdsloten voor het lokaal bestuur kunnen eveneens maximaal
15 punten verdiend worden. De quotering van de toegewezen tijdsloten gebeurt
kwalitatief:
Slecht
Voldoende
Goed
Zeer goed
Uitstekend
De hoogste quotering “uitstekend” krijgt het maximum van de punten, zijnde 15
punten.
De quotering “zeer goed” krijgt een quotering tussen 12 en 14 punten.
De quotering “goed” krijgt een quotering tussen 10 en 13 punten.
De quotering “voldoende” krijgt een quotering van 8 of 9 punten.
Voorstellen met quotering “slecht” komen niet in aanmerking voor toewijzing.”
3.2.
Er worden vier concessievoorstellen ingediend, waaronder een
van de verzoekende partij.
3.3.
In de beoordelingstabel wordt het tweede toewijzingscriterium
als volgt beoordeeld:
Omschrijving
evaluatiemethode
Inschrijver 1
Inschrijver 2
Inschrijver 3
Inschrijver 4
2de gerangschikte
Verzoekende partij
4e gerangschikte
Gekozen inschrijver
gunningscriterium
beoordeling
punten
beoordeling
Punten
beoordeling
Punten
beoordeling
punten
13,6
16 X 9,6 / 9,6
15
16 X 8 / 9,6
13,33
16 X 8,8 / 9,6
14,67
Toewijzingscriteria
2:
Gereserveerde
schermtijd voor het
lokaal bestuur ( 30
pnt)
Toegewezen
P = Tmax X
16 X 8,16 /
schermtijd (15 pnt)
Trofferte / Trmax
9,6
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-4/17
P
=
punten
toegekend op het
criterium Tmax =
maximale punten
van het criterium
Trofferte
=
Schermtijd in de
offerte. Trmax =
de
langste
schermtijd
Toegewezen
De
tijdsloten (15 pnt)
gebeurt
quotering
De
toegewezen
kwalitatief:
schermtijd is
schermtijd is
schermtijd is
schermtijd is
Slecht,
goed
en
goed
en
goed
en
goed
en
voldoende, goed,
voldoet
aan
voldoet
aan
voldoet
aan
voldoet
aan
zeer
13
De
13
toegewezen
De
13
toegewezen
De
13
toegewezen
goed
en
het minimaal
het minimaal
het minimaal
het minimaal
uitstekend.
De
door
door
door
door
ons
ons
ons
ons
hoogste
gevraagde (50
gevraagde (50
gevraagde (50
gevraagde (50
quotering
procent).
procent).
procent).
procent).
“uitstekend”
Onze
Onze
Onze
Onze
het
boodschappen
boodschappen
boodschappen
boodschappen
maximum van de
worden slide
worden slide
worden slide
worden slide
punten, zijnde 15
om
om
om
om
punten.
getoond. Dat
getoond. Dat
getoond. Dat
getoond. Dat
is prima. Is
is prima. Is
is prima. Is
is prima. Is
neutraal,
neutraal,
neutraal,
neutraal,
arbitrair.
arbitrair.
arbitrair.
arbitrair.
krijgt
slide
slide
slide
slide
De beoordeling van de toewijzingscriteria leidt tot de volgende scores, waarbij de
verzoekende partij als derde is gerangschikt:
Gekozen inschrijver: 89,7/100
Tweede gerangschikte inschrijver: 88,6/100
Derde gerangschikte inschrijver, de verzoekende partij: 87,3/100
Vierde gerangschikte inschrijver: 86,5/100
3.4.
Op 21 februari 2022 beslist het college van burgemeester en
schepenen van de verwerende partij om de concessie toe te kennen aan de gekozen
inschrijver.
Dit is de eerste bestreden beslissing.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-5/17
IV. Verzoek tot vertrouwelijke behandeling van bepaalde stukken
4.
De verwerende partij vraagt om de vertrouwelijke behandeling
van bepaalde door haar neergelegde stukken die zij in de inventaris als
vertrouwelijk aanduidt en waarbij zij de redenen opgeeft waarom zij om die
vertrouwelijke behandeling vraagt.
5.
De verzoekende partij heeft het lichten van de vertrouwelijkheid
van deze stukken niet gevraagd.
V.
A.
Ontvankelijkheid
Ambtshalve vaststelling van de niet-ontvankelijkheid van het beroep in de
mate dat het is gericht tegen de impliciete beslissing de concessie niet aan de
verzoekende partij toe te wijzen
Uiteenzetting van de exceptie en standpunt van de verzoekende partij
6.
Het auditoraat werpt in zijn verslag over de zaak ambtshalve op
dat het beroep niet ontvankelijk is in zoverre het is gericht tegen de impliciete
beslissing de concessie niet aan de verzoekende partij toe te wijzen.
7.
De verzoekende partij stelt in het verzoekschrift in haar besluit
bij het enig middel dat haar voorstel “als enige volledig voldoet aan de
toewijzingsleidraad” en dat “de overige concessievoorstellen nooit tot toewijzing
van de concessie konden hebben geleid”.
In haar laatste memorie beperkt zij zich tot het bij haar
standpunt blijven dat de verwerende partij geen andere mogelijkheid heeft dan de
concessie aan haar toe te wijzen.
Beoordeling
8.
De jurisprudentiële techniek van de bijkomende vernietiging van
de impliciete weigering om een domeinconcessie aan een verzoekende partij toe te
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-6/17
wijzen, moet voor uitzonderlijke gevallen voorbehouden blijven. Het is daarbij
vereist dat de verzoekende partij aantoont dat er uitzonderlijke omstandigheden
zijn die wijzen op een rechtsplicht in hoofde van de overheid om de concessie aan
haar toe te wijzen.
9.
In het verslag over de zaak stelt het auditoraat vast dat in de
toewijzingsleidraad is bepaald dat er in hoofde van de verwerende partij geen
verplichting bestaat tot toewijzing van de concessie en dat verwerende partij mits
een afdoende motivering, kan beslissen de procedure stop te zetten.
Zoals het auditoraat ook vaststelt, gaat de verzoekende partij op
dit element niet in, ook niet in haar laatste memorie.
Los van de vraag of de verzoekende partij enigszins aannemelijk
maakt of uit het gegrond bevinden van het enige middel zou voortvloeien dat de
verwerende partij de concessie enkel en alleen nog rechtsgeldig aan haar zou
mogen toewijzen, brengt de verzoekende partij in ieder geval geen enkel argument
aan dat de Raad van State ertoe zou moeten brengen om de verwerende partij het
recht te ontzeggen nog op gemotiveerde wijze gebruik te maken van de
mogelijkheid af te zien van het toewijzen van de concessie en deze desgevallend
opnieuw in de markt te plaatsen. Zulks volstaat om vast te stellen dat het beroep
niet ontvankelijk is in de mate dat het is gericht tegen de impliciete beslissing.
10.
De ambtshalve exceptie is gegrond.
Hierna wordt met “bestreden beslissing” enkel de hiervoor als
“eerste bestreden beslissing” benoemde beslissing (supra, punt 3.4.) bedoeld.
B.
Exceptie wat het belang bij het beroep betreft
Standpunt van de partijen
De verwerende partij werpt in de memorie van antwoord op dat
de verzoekende partij geen belang heeft bij het beroep. Deze exceptie wordt als
volgt samengevat in het verslag van het auditoraat:
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-7/17
De verwerende partij wijst er in de memorie van antwoord op dat de verzoekende
partij slechts als derde van de vier inschrijvers is gerangschikt. Zelfs als de
toewijzingsbeslissing ten gunste van de gekozen inschrijver onwettig zou zijn, dan
komt de concessie in principe toe aan de tweede gerangschikte inschrijver, […].
De verzoekende partij moet aannemelijk maken dat, als haar middel gegrond
wordt bevonden, haar offerte als voordeligste moet worden aangeduid, wat zij in
ieder geval niet doet in het kader van de omschrijving van haar belang.
In het feitenrelaas van het verzoekschrift stelt de verzoekende partij weliswaar dat
de [tweede inschrijver] moest worden geweerd of minstens minder punten moest
krijgen omdat uit de beoordeling van de technische specificaties blijkt dat zij voor
drie onderdelen niet voldoet en voor vijf onderdelen slechts grotendeels voldoet.
Volgens de verwerende partij is bij het onderzoek van de technische specificaties
rekening gehouden met de documenten die door elke inschrijver zijn ingediend,
maar ook met de toelichting van 25 oktober 2021 en met de digitale demonstratie
van het voorgestelde systeem. De infoborden die door [tweede inschrijver] zijn
voorgesteld konden daarom als gelijkwaardig worden aanvaard en aan de
voorziene beoordelingscriteria worden onderworpen.”
In haar laatste memorie volhardt de verwerende partij in haar
uiteenzetting betreffende de ontvankelijkheid in haar memorie van antwoord. Zij
voegt eraan toe dat, om ontvankelijk te zijn, het beroep minstens één middel moet
opwerpen dat gebaseerd is op een schending die de verzoekende partij “heeft
benadeeld” of “kan benadelen”. Volgens haar kan, samengevat, het belang niet
worden bewezen door het vooruitzicht een kans te herstellen om de opdracht te
verkrijgen.
13.
De verzoekende partij zet in het verzoekschrift uiteen dat zij
belang heeft bij de nietigverklaring van de bestreden beslissing omdat haar
concessievoorstel niet is gekozen en zij daardoor een nadeel lijdt. Bij de
nietigverklaring krijgt zij een nieuwe kans dat haar voorstel wordt gekozen. Uit het
opgeworpen middel blijkt volgens haar duidelijk dat enkel haar offerte voldoet aan
de eisen die in de toewijzingsleidraad worden gesteld.
In de memorie van wederantwoord gaat de verzoekende partij in
op de opgeworpen exceptie van de verwerende partij. Dit wordt als volgt
samengevat in het verslag van het auditoraat:
“In de memorie van wederantwoord stelt de verzoekende partij dat de verwerende
partij in de belangenexceptie reeds concreet ingaat op de inhoud van het middel.
Uit dat middel blijkt dat de voorstellen van de andere inschrijvers nooit tot de
toewijzing van de concessie kunnen leiden. In ieder geval moet dat middel worden
beoordeeld.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-8/17
Bovendien voegt de verwerende partij met de argumentatie over het belang een
motivering toe aan de bestreden beslissing die geen grondslag vindt in die
beslissing of in de beoordelingstabel. Het feit dat [de tweede inschrijver] wat drie
technische specificaties betreft niet voldoet valt niet te rijmen met een alternatieve
uitvoeringswijze op basis van het bericht van 25 oktober 2021 en minstens wordt
daardoor de kern van de initiële opdracht fundamenteel gewijzigd.”
Beoordeling
14.
Partijen betwisten niet dat de bestreden concessie uitdrukkelijk
is gekwalificeerd als een domeinconcessie (supra, punt 3.1.). Hieruit volgt dat het
belang bij het beroep moet worden beoordeeld op grond van artikel 19 van de
gecoördineerde wetten op de Raad van State en niet op grond van artikel 14 van de
wet van 7 juni 2013 ‘betreffende de motivering, de informatie en de rechtsmiddelen
inzake overheidsopdrachten, bepaalde opdrachten voor werken, leveringen en
diensten en concessies’ (hierna: de wet van 7 juni 2013) luidens hetwelk de Raad
van State, “op verzoek van elke persoon die een belang heeft of heeft gehad om
een bepaalde […] concessie te krijgen en die door de beweerde schending is of
dreigt te worden benadeeld”, de beslissing van een aanbestedende instantie kan
vernietigen.” In de mate de verwerende partij uitgaat van een andere opvatting,
faalt die in rechte.
15.
In het licht van het te dezen derhalve toepasselijke artikel 19,
eerste lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State, kan het beroep tot
nietigverklaring zoals bedoeld in artikel 14 van deze wetten, voor de afdeling
Bestuursrechtspraak van de Raad van State worden gebracht door elke partij welke
doet blijken van een benadeling of van een belang. Die vereiste is erop gericht de
rechtszekerheid te dienen en een goede rechtsbedeling te verzekeren (RvS (A.V.)
22 maart 2019, nr. 244.015, Moors, ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR. 244.015).
Een verzoekende partij beschikt over dit rechtens vereiste belang
indien twee voorwaarden vervuld zijn: vooreerst dient zij door de bestreden
administratieve rechtshandeling een persoonlijk, rechtstreeks, zeker, actueel en
wettig nadeel te lijden; voorts moet de eventueel tussen te komen nietigverklaring
van die rechtshandeling haar een direct en persoonlijk voordeel verschaffen, hoe
miniem ook (RvS (A.V.) 15 januari 2019, nr. 243.406, Van Dooren,
ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR. 243.406).
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-9/17
Het belang moet niet alleen bestaan bij het instellen van het
beroep maar moet voortduren tot aan de sluiting van het debat (RvS (A.V.)
22 maart 2019, nr. 244.015, Moors, ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR. 244.015),
zonder dat de verzoekende partij noodzakelijk elk belang bij de nietigverklaring
verliest wanneer zij het initiële voordeel niet meer kan ambiëren (cf. GwH 9 juli
2020, nr. 105/2020, ECLI:BE:GHCC:2020.ARR. 105, punt B.11.2. en B.12.2).
Het staat aan de Raad van State te oordelen of de verzoekende
partij die een zaak voor de Raad brengt, doet blijken van een belang bij haar beroep.
De Raad van State dient er over te waken dat het belangvereiste niet op een
buitensporig restrictieve of formalistische wijze wordt toegepast (GwH 30
september 2010, nr. 109/2010, ECLI:BE:GHCC:2010.ARR. 109, punt 4.3.; GwH
9 juli 2020, nr. 105/2020, ECLI:BE:GHCC:2020.ARR. 105, punt B.9.3.; EHRM
17 juli 2018, Vermeulen t. België, ECLI:CE:ECHR:2018:0717JUD000547506,
punten 42 e.v.).
16.
De verzoekende partij betwist de toekenning van de
(domein)concessie aan de gekozen inschrijver, dit na een administratieve
procedure waarin zij eveneens een concessievoorstel heeft ingediend, waarvan niet
wordt betwist dat die regelmatig is.
Dit volstaat om aan te nemen dat de bestreden beslissing, door de
concessie toe te wijzen aan de gekozen inschrijver, haar kan treffen in haar
ondernemingsbelangen, hoe miniem ook, en dat de nietigverklaring van de
bestreden beslissing haar een voordeel kan bijbrengen doordat die de kans opent
op het toekennen van de concessie aan haar. Zulks volstaat om aan te nemen dat
deze partij doet blijken van het vereiste belang in de zin van artikel 19, eerste lid,
van de gecoördineerde wetten op de Raad van State.
De overweging dat de verzoekende partij geen belang zou
hebben bij het middel, leidt niet tot een andere conclusie. Artikel 19, eerste lid, van
de gecoördineerde wetten op de Raad van State betreffende het belang bij een
beroep tot nietigverklaring, maakt inzake de belangvereiste als voorwaarde voor
de toegang tot de Raad van State, geen onderscheid naar gelang de middelen die
de verzoekende partij aanvoert. In die mate faalt deze kritiek naar recht. De vraag
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-10/17
of het middel al dan niet ontvankelijk is, is dus niet aan de orde bij de beoordeling
van de vereiste van een belang bij het beroep als voorwaarde voor de toegang tot
de Raad van State.
17.
De exceptie wordt verworpen.
VI. Onderzoek van het enig middel
Standpunt van de partijen
18.
De verzoekende partij voert in een enig middel de schending
inzonderheid aan van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende
de
uitdrukkelijke
motivering
van
de
bestuurshandelingen’,
van
de
zorgvuldigheidsplicht, van het redelijkheidsbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel
en van de motiveringsplicht, alsook van het patere legem-beginsel, “doordat de
verwerende partij bij de beoordeling van de verschillende concessievoorstellen
haar eigen Toewijzingsleidraad miskent, de motivering van zowel de
‘Toewijzingscriteria’ als de ‘Technische Specificaties’ onwettig is en geenszins op
rechts aanvaardbare motieven berust, het gekozen concessievoorstel niet voldoet
aan de vereisen van de Toewijzingsleidraad […] .”
Zij
toewijzingscriteria,
licht
het
vervolgens,
middel
toe.
voor
onder
meer
Met
betrekking
tot
elk
van
de
het
tweede
toewijzingscriterium ‘schermtijd voor het lokaal bestuur’ (30 punten) licht zij toe
dat dit uit twee subcriteria bestaat: 15 punten voor de toegewezen schermtijd en 15
punten voor de toegewezen tijdsloten. Wat de beoordeling van het eerste
subcriterium betreft, betoogt de verzoekende partij dat uit de beoordeling van de
verschillende concessievoorstellen niet blijkt hoeveel de ‘toegewezen schermtijd’
van de overige concessievoorstellen betreft. Volgens haar had de verwerende partij
bij de beoordeling van de concessievoorstellen eveneens de plicht om het ‘aantal
uren / etmaal (24 uur)’ op te lijsten waarna de formule in de Toewijzingsleidraad
moest worden toegepast. Aangezien het ‘aantal uren / etmaal (24 uur)’ per
individueel concessievoorstel niet wordt meegedeeld, kan voor geen van deze
indieners worden nagaan of de formule correct werd toegepast.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-11/17
In de memorie van wederantwoord verduidelijkt de verzoekende
partij dat zij in het verzoekschrift het gebrek aan weergave van het ‘aantal uren /
etmaal (24 uur)’ heeft opgeworpen omdat de formule in zijn geheel niet duidelijk
was. In de formule wordt namelijk melding gemaakt van ‘Tmax = maximale punten
van het criterium’, hetgeen het getal ‘16’ krijgt toegewezen. Echter, de toewijzing
en betekenis van het getal ‘16’ wordt nergens verduidelijkt. Evenmin wordt
verduidelijkt wat moet worden gezien als ‘Tmax = maximale punten van het
criterium’. Net daarom was het voor de verzoekende partij niet duidelijk hoeveel
uren schermtijd werd aangeboden door de inschrijvers. De verwerende partij
verduidelijkt dit laatste wel in haar memorie van antwoord. Maar dat neemt niet
weg dat zij haar eigen toewijzingsleidraad heeft miskend door het ‘aantal uren /
etmaal (24 uur)’ niet op te nemen. Daarenboven is het getal ‘16’ evenals de
betekenis van ‘Tmax = maximale punten van het criterium’ niet uitgelegd of
opgenomen in de Toewijzingsleidraad. De verzoekende partij kon de gehanteerde
formule dan ook niet verifiëren.
19.
De repliek van de verwerende partij in de memorie van antwoord
wordt als volgt samengevat in het verslag van het auditoraat:
“De verwerende partij is van oordeel dat uit de concrete quoteringen wel degelijk
blijkt hoeveel de aangeboden schermtijd bedraagt voor elk ingediend voorstel. Die
schermtijd valt af te leiden uit de in de beoordelingstabel weergegeven
beoordelingsformule. De formule bevat de factor Trofferte, zijnde de schermtijd
in de offerte, met 16 uren per etmaal als maximale schermtijd. In het geval van de
verzoekende partij gaat het bijvoorbeeld om 9,6 uren schermtijd. De verwerende
partij meent dat zij door de toepassing van de formule de toewijzingsleidraad heeft
gevolgd en door de vermelding van de schermuren in de formule haar beoordeling
op transparante wijze aan alle indieners ter kennis heeft gebracht. Een aparte
oplijsting van het aantal ingediende schermuren zou daar niets aan toevoegen.”
In haar laatste memorie betwist de verwerende partij het belang
bij het middelonderdeel omdat het niet van die aard is dat het de rangschikking van
de concessievoorstellen heeft kunnen beïnvloeden. Volgens haar zou de
verzoekende partij, indien het standpunt van het auditoraat inzake het eerste
subcriterium wordt gevolgd, nog altijd als derde zijn gerangschikt, hetgeen zij
toelicht aan de hand van een eigen rekenmodel.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-12/17
Beoordeling
Betreffende de ontvankelijkheid van ontvankelijkheid van de grief gericht tegen de
beoordeling van het tweede toewijzingscriterium
20.
Om dezelfde redenen als uiteengezet bij de beoordeling van het
belang bij het beroep (zie supra, punt 14), dient het belang bij het middel te worden
getoetst aan artikel 14, § 1, tweede lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad
van State en niet aan de bepalingen van de wet van 17 juni 2013. In de mate de
verwerende partij uitgaat van een andere opvatting, faalt die in rechte.
21.
Luidens artikel 14, § 1, tweede lid, van de gecoördineerde wetten
op de Raad van State geven de in artikel 14, § 1, eerste lid, van die wetten bedoelde
onregelmatigheden slechts aanleiding tot een nietigverklaring als ze, in dit geval,
een invloed konden uitoefenen op de draagwijdte van de genomen beslissing, de
betrokkenen een waarborg hebben ontnomen of als gevolg hebben de bevoegdheid
van de steller van de handeling te beïnvloeden.
Het staat aan de Raad van State te oordelen of een verzoekende
partij die een zaak voor hem brengt, doet blijken van een belang bij het
aangevoerde middel. De Raad van State dient er evenwel over te waken dat het
belangvereiste niet op een buitensporig restrictieve of formalistische wijze wordt
toegepast.
22.
De kritiek die de verzoekende partij aanvoert kan ertoe leiden dat
- indien die, zoals hierna zal blijken, gegrond wordt bevonden -, de
concessievoorstellen van alle inschrijvers aan een nieuw onderzoek worden
onderworpen, wat maakt dat - gelet op het kleine puntenverschil tussen de vier
inschrijvers (zie supra, punt 3.3.) - , de rangschikking op zich niet noodzakelijk
vaststaat.
De verwerende partij ziet het weliswaar anders en geeft een
becijferde mogelijke rangschikking die volgens haar zou aantonen dat de initiële
rangschikking niet zou wijzigen, maar het komt de Raad van State binnen zijn
wettigheidstoezicht niet toe zich ter zake in de plaats te stellen van de verwerende
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-13/17
partij, die rangschikking te beoordelen op zijn merites en aldus vooruit te lopen op
een herbeoordeling door de verwerende partij die zal moeten uitgaan van de hierna
met gezag van gewijsde vastgestelde overwegingen.
23.
De exceptie is ongegrond.
Betreffende de gegrondheid van de grief gericht tegen de beoordeling van het
tweede toewijzingscriterium
24.
Het tweede toewijzingscriterium is hiervoor weergegeven
(supra, punt 3.3.). Hieruit blijkt dat het twee subciteria bevat: de toegewezen
schermtijd (15 punten) en de toegewezen tijdssloten (15 punten). Het onderstaande
onderzoek beperkt zich tot het eerste subcriterium.
25.
In de toewijzingsleidraad is inzake het eerste subcriterium ‘de
toegewezen schermtijd’ bepaald dat de kandidaat-concessiehouder een voorstel
van schermtijd moet doen waarover de verwerende partij minstens en te allen tijde
kan beschikken, uitgedrukt in een aantal uren / etmaal (24 uur). Er wordt
vergeleken volgens de formule: P = Tmax X Trofferte / Trmax, waarbij het
resultaat ‘P’ staat voor “punten toegekend op het criterium”, het getal ‘Tmax’ staat
voor “maximale punten van het criterium”, de variabele ‘Trofferte’ voor
“Schermtijd in de offerte” en het getal ‘Trmax’ voor “de langste schermtijd.”
Hieruit kan worden afgeleid dat de ‘Trofferte’ als variabele in
deze formule, dient te worden geïnterpreteerd als de schermtijd in de offerte
“waarover [de verwerende partij] minstens en te allen tijde kan beschikken,
uitgedrukt in een aantal uren / etmaal (24 uur).”
26.
Uit de hiervoor weergegeven beoordelingstabel (supra, punt
3.3.) blijken de volgende quoteringen inzake dit subcriterium:
beoordeling
punten
Gekozen inschrijver
16 X 8,8 / 9,6
14,67
Tweede
16 X 8,16 / 9,6
13,6
gerangschikte
inschrijver
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-14/17
De verzoekende partij
16 X 9,6 / 9,6
15
Vierde
16 X 8 / 9,6
13,33
gerangschikte
inschrijver
Luidens die beoordelingsstaat wordt om tot deze beoordeling en
de punten te komen, de volgende formule gebruikt:
P = Tmax X Trofferte / Trmax
P = punten toegekend op het criterium
Tmax = maximale punten van het criterium
Trofferte = Schermtijd in de offerte.
Trmax = de langste schermtijd
Uit deze beoordelingsstaat, noch uit de bestreden beslissing, kan
worden opgemaakt of voor elk van de concessievoorstellen, de variabele
‘TRofferte’ is uitgedrukt in een aantal uren / etmaal (24 uur). Hoewel kan worden
aanvaard dat zulks niet uitdrukkelijk moet af te lezen zijn en dat desgevallend, naar
de verwerende partij stelt, “eenvoudig af te lezen [is] uit de wiskundige
beoordelingsformule welke is gehanteerd bij de berekening van de punten,” blijkt
dit evenwel te dezen niet het geval te zijn, minstens toont de verwerende partij
zulks niet, laat staan op inzichtelijke wijze, aan. Integendeel, in de memorie van
antwoord wordt uitdrukkelijk gesteld dat bij de beoordeling de volgende formule
geldt: “‘Trofferte’ = Schermtijd in de offerte”, met 16 uren / etmaal (24 u.) als
maximale schermtijd.” Los van de vaststelling dat deze voor het eerst in de
memorie van antwoord gegeven interpretatie van deze variabele, geen steun vindt
in de toewijzingsleidraad, noch in enig ander stuk van het administratief dossier en
dat uit de door de Raad van State ingeziene vertrouwelijke stukken en met name
de offertes van de inschrijvers, niet blijkt dat zij uitgingen van een beperking van
de schermtijd tot 16 uur per etmaal, bevestigt dit dat uit de beoordeling van de
verschillende concessievoorstellen niet blijkt hoeveel de toegewezen schermtijd,
geïnterpreteerd in de zin als hiervoor is gesteld, van die concessievoorstellen
bedraagt. Overigens bemerkt de Raad van State dat de ‘Tmax’ een getal van 16
kreeg toegewezen, terwijl de maximale punten van het criterium 15 bedraagt, wat
maakt dat niet ook door een eenvoudige wiskundige berekening, kan worden
afgeleid of de schermtijd is uitgedrukt in uren/etmaal.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-15/17
Uit wat voorafgaat volgt, dat de verwerende partij niet aantoont
dat uit de beoordeling van het eerste subcriterium van het tweede
toewijzingscriterium wel degelijk voor elk van de concessievoorstellen het aantal
schermuren per etmaal is gehanteerd, om daarvan uitgaand, de formule in de
toewijzingsleidraad toe te passen.
Conclusie
27.
Het enige middel is in de aangegeven mate gegrond.
.
BESLISSING
-
De Raad van State vernietigt de beslissing van het college van burgemeester
en schepenen van de gemeente Kontich van 21 februari 2022 waarbij de
“Concessie voor de plaatsing en beheer van drie digitale LED-infoborden op
het grondgebied van de gemeente Kontich wordt toegewezen aan [een derde].”
-
De Raad van State verwerpt het beroep voor het overige.
-
De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van
22 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is aan
verzoekende partij.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-16/17
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op zevenentwintig maart tweeduizend
zesentwintig, door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Geert Debersaques,
kamervoorzitter,
Kaat Leus,
staatsraad,
Inge Vos,
staatsraad,
bijgestaan door
Johan Pas,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Johan Pas
Geert Debersaques
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.216
XIV-39.575-17/17
