Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.278 (2026-04-02)
Sommaire (FR) :
Arrêt no 266.278 du 2 avril 2026 Fonction publique - Fonction publique
fédérale - Recrutement et carrière Décision : Rejet Intervention accordée
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 266.278 van 2 april 2026 Openbaar ambt - Federaal openbaar ambt
- Aanwerving en loopbaan Beslissing : Verwerping Inwilliging tussenkomst
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
DE VOORZITTER VAN DE Ve KAMER RECHTSPREKEND IN KORT
GEDING
ARREST
nr. 266.278 van 2 april 2026
A. 247.132/V-2072
M. H.,
woonplaats kiezend
te 5300 Landenne
rue Salm 179 A
In zake:
tegen:
de Belgische Staat, vertegenwoordigd door
de minister van Financiën.
Tussenkomende partij:
N. M.,
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Pascal LAHOUSSE
kantoor houdend te 2800 Mechelen
Leopoldstraat 64
bij wie woonplaats wordt gekozen
-----------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Met een verzoekschrift van 23 januari 2026 vordert verzoeker
enerzijds de schorsing van de tenuitvoerlegging van “het koninklijk besluit van
1 oktober 2025 houdende benoeming door bevordering van N. M. in een functie van
klasse A3 (adviseur) bij de Federale Overheidsdienst Financiën in een betrekking van
het Nederlandse taalkader” en anderzijds de nietigverklaring van dat besluit.
II. Rechtspleging
Bij een beschikking van 28 januari 2026 van de VIIIe kamer is de
procedurekalender vastgesteld en is bepaald dat de zaak voorkomt op de terechtzitting
van 27 maart 2026.
De nota met opmerkingen, het administratief dossier en het verzoekschrift
tot tussenkomst zijn ingediend met inachtneming van de procedurekalender.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.278
V -2072n - 1/9
Met een verzoekschrift van 20 februari 2026 heeft N. M. verzocht als
tussenkomende partij te mogen optreden.
Bij een beschikking van 20 februari 2026 van de VIIIe kamer is de zaak
naar de algemene rol verwezen.
Bij een beschikking van 23 februari 2026 heeft de voorzitster van de Raad
van State de zaak toegewezen aan de tweetalige Ve kamer van de Raad van State.
De heer Erik Bosquet, eerste auditeur bij de Raad van State, heeft een
verslag opgesteld op basis van artikel 17, § 4, tweede lid, van de wetten ‘op de Raad
van State’, gecoördineerd op 12 januari 1973.
Het verslag is ter kennis gebracht van de partijen.
De heer Frédéric Gosselin, kamervoorzitter, heeft verslag uitgebracht.
Verzoeker, de heer Fabrice Grobelny, adviseur, die voor de verwerende
partij verschijnt, en advocaat Veerle Longree, die loco advocaat Pascal Lahousse voor
de tussenkomende partij verschijnt, zijn gehoord.
De heer Erik Bosquet, eerste auditeur, heeft een met dit arrest eensluidend
advies gegeven.
De bepalingen betreffende het gebruik der talen, vervat in titel VI,
hoofdstuk II, van de wetten ‘op de Raad van State’, gecoördineerd op 12 januari 1973,
zijn toegepast.
III. Feitenrelaas
- Bij een koninklijk besluit van 19 december 2014 wordt verzoeker
benoemd tot statutair personeelslid van klasse A1 bij de FOD Financiën, volgens de
nota met opmerkingen met ingang van 30 september 2014. Op 11 maart 2018 wordt
hij met ingang van 1 april 2018 benoemd in klasse A2.
- Op 28 november 2022 wordt in het Belgisch Staatsblad een bericht
bekendgemaakt houdende “incompetitiestelling” van betrekkingen in klasse A3 die
bij wege van bevordering naar de hogere klasse zullen worden ingevuld. Het betreft
onder meer “1 betrekking waaraan de functie is verbonden van Adviseur A3 Expertise Fiscale fraudebestrijding - CAF (functieclassificatie: EF_015) bij de
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.278
V -2072n - 2/9
centrale diensten van de Algemene Administratie van de Bijzondere
Belastinginspectie (Coördinatie Anti-Fraude) (P&O-code: A3-1022-226)”.
Het profiel voor die functie wordt eveneens bekendgemaakt en de
procedure verloopt in de volgende fasen:
- fase 1: onderzoek van de ontvankelijkheid van de kandidaturen;
- fase 2: evaluatie van de technische competenties;
- fase 3: mondeling onderhoud waarin het functioneren in het algemeen van de
kandidaat wordt beoordeeld;
- fase 4: eindresultaat.
In verband met de laatste fase wordt bepaald dat “de laureaten worden
gerangschikt op basis van de score in fase 3” en dat “de kandidaten die laureaat zijn
van een in de vacantverklaring (zie fase 2 – kandidaten die vrijgesteld worden van de
evaluatie van de technische competenties) bedoelde vergelijkende selectie voor
overgang naar een functie A2 of van de hiermee overeenstemmende proef over de
beroepsbekwaamheid of van een loopbaanexamen dat toegang verleende tot de
betrekkingen van eerstaanwezend inspecteur bij een fiscaal bestuur, [prioriteit]
hebben voor de toekenning van de vacante betrekkingen (…) ten opzichte van de
kandidaten die de evaluatie van de technische competenties wél dienden af te leggen”.
- Verzoeker en de tussenkomende partij stellen zich kandidaat.
- Op 9 maart 2023 wordt hun bevestigd dat ze voldoen aan de
deelnemingsvoorwaarden.
- Op 13 september 2024 wordt verzoeker verzocht het schriftelijke
examengedeelte voor de evaluatie van de technische competenties af te leggen
(fase 2), waarvoor hij 81,94 % behaalt.
De tussenkomende partij is vrijgesteld van dat examengedeelte.
- Op 13 mei 2025 leggen ze allebei het mondelinge examengedeelte af
(fase 3).
- Na afloop van dat mondelinge onderhoud worden voor elk van hen een
motivatiefiche betreffende het mondelinge onderhoud en een verslag opgemaakt
evenals een door alle leden van de examencommissie goedgekeurd overzicht van het
aantal punten dat ze allebei behaald hebben: 65,56 % voor verzoeker en 65 % voor de
tussenkomende partij.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.278
V -2072n - 3/9
- Via e-mails van 22 mei 2025 worden ze op de hoogte gebracht van hun
resultaten en wordt hun het volgende meegedeeld: “Voor de kandidaten die
overblijven na fase 3, worden de laureaten gerangschikt op basis van de modaliteiten
beschreven in fase 4 van het desbetreffende dienstorder.”
- Met een “nota voor het directiecomité” van 10 juni 2025 (AD 26) stelt
de administrateur-generaal van de Bijzondere belastinginspectie aan het
directiecomité voor om de tussenkomende partij in de kwestieuze functie te benoemen
op basis van de opgestelde rangschikking, die “is gebaseerd [op] de score in fase 3.
Hierbij werd rekening gehouden met het feit dat de kandidaten die werden vrijgesteld
van de evaluatie van de technische competenties (de kandidaten die laureaat zijn van
een vergelijkende selectie voor overgang naar een functie A2 of van de hiermee
overeenstemmende proef over de beroepsbekwaamheid of van een loopbaanexamen
dat toegang verleende tot de betrekkingen van eerstaanwezend inspecteur bij een
fiscaal bestuur voor de Algemene Administratie van de Fiscaliteit) voorrang hebben
op de andere kandidaten (de kandidaten die deze evaluatie wél dienden af te leggen)
bij het toekennen van de vacante betrekkingen”.
- Op 27 juni 2025 beslist het directiecomité “bij geheime stemming
unaniem het in voornoemde nota opgenomen voorstel te volgen”.
- Met een e-mail van 29 juli 2025 wordt dit voorstel tot benoeming van
de tussenkomende partij, samen met het voormelde relevante uittreksel uit de notulen
van de vergadering van het directiecomité en de voormelde nota van 10 juni zoals
vermeld in de nota met opmerkingen, ter kennis gebracht van verzoeker. In die
kennisgeving staat het volgende:
“Als u zich door dit voorstel benadeeld voelt, kan u binnen een termijn van
tien werkdagen te rekenen vanaf de eerste werkdag na de ontvangst van deze
kennisgeving, een klacht indienen bij het directiecomité op een van de
volgende wijzen: per aangetekende brief, bij een persoonlijk overhandigde
brief of via e-mail (alb@minfin.fed.be). De klacht is slechts tegenstelbaar op
voorwaarde dat de kandidaat over een ontvangstbewijs beschikt waaruit de
afgifte van de klacht blijkt. Als u gehoord wil worden, moet u dit
uitdrukkelijk in uw klacht vermelden. In dat geval moet u persoonlijk
verschijnen en kan u zich niet laten bijstaan, noch laten vertegenwoordigen.
Een voorwaardelijk verzoek om gehoord te worden wordt niet in aanmerking
genomen.”
Uit het administratief dossier blijkt dat verzoeker de ontvangst van die
kennisgeving de volgende dag per e-mail bevestigt.
- Bij koninklijk besluit van 1 oktober 2025 wordt de tussenkomende
partij met ingang van 1 november 2025 benoemd als adviseur in klasse A3 bij de FOD
Financiën in het Nederlandse taalkader.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.278
V -2072n - 4/9
Dat is de bestreden handeling, die met e-mails van 25 en 27 november
2025 ter kennis is gebracht van verzoeker.
13. Met een e-mail van 1 maart 2026 bezorgt verzoeker als antwoord op
de nota met opmerkingen aan de Raad van State bijkomende stukken die “uitsluitend
bedoeld zijn om aan te tonen dat hij snel heeft gehandeld en om aldus de
spoedbehandeling waarom hij verzoekt te rechtvaardigen, en om te wijzen op de
administratieve belemmeringen waarmee hij werd geconfronteerd”.
IV. Tussenkomst
Het verzoek tot tussenkomst, ingediend door N. M., wordt ingewilligd.
V. Voorwaarden voor de schorsing
Overeenkomstig artikel 17, § 1, derde lid, van de wetten ‘op de Raad van
State’, gecoördineerd op 12 januari 1973 (hierna: de gecoördineerde wetten), kan de
tenuitvoerlegging van een bestuurlijke beslissing slechts geschorst worden indien
twee voorwaarden zijn vervuld: de zaak moet te spoedeisend zijn om te kunnen
worden behandeld in een beroep tot nietigverklaring, en er dient minstens één ernstig
middel te zijn aangevoerd waarvan het onderzoek zich leent voor een versnelde
behandeling en waarmee de nietigverklaring van de beslissing prima facie kan worden
verantwoord.
VI. Uiteenzetting van de spoedeisendheid
VI.1. Standpunt van de verzoekende partij
Verzoeker voert aan dat de tenuitvoerlegging van de bestreden handeling
hem blootstelt aan het “risico op een moeilijk te herstellen ernstig nadeel” omdat hem
met onmiddellijke ingang de toegang ontzegd wordt tot de functie van rang A3 en de
daarmee gepaard gaande verantwoordelijkheden en ervaring, en dit terwijl hij als
eerste gerangschikt werd. Hij stelt dat het nadeel ernstig is omdat het zijn loopbaan
rechtstreeks en langdurig aantast: daar hij geen toegang heeft tot de kwestieuze functie
en de daarmee gepaard gaande ervaring, is het nadeel dat hij ondervindt niet tijdelijk
maar wordt zijn “carrièrepad” rechtstreeks getroffen omdat de noodzaak tot klasse A3
te behoren bepalend is met het oog een latere doorgroei naar klasse A4, zodat het feit
dat hem “de toegang tot die functie tijdelijk wordt ontzegd, nog lang zal doorwerken
in zijn kansen op een toekomstige bevordering binnen zijn huidige dienst en binnen
de administratie”. Hij stelt voorts dat zijn nadeel moeilijk te herstellen is omdat de
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.278
V -2072n - 5/9
gevolgen van de bestreden handeling niet kunnen worden hersteld door een
vernietigingsarrest, en dat er met spoed uitspraak gedaan moet worden “aangezien
met elke dag dat de kwestieuze bevordering gehandhaafd blijft, het ondervonden
nadeel ernstiger wordt (…) doordat de loopbaanachterstand groter wordt en het
onwettige beroepsvoordeel van [de tussenkomende partij] wordt bestendigd”.
Volgens hem zou de nietigverklaring “het nadeel niet geheel kunnen herstellen in
zoverre dat besluit uitwerking blijft hebben”, en garandeert in het geval van een
nietigverklaring niets dat hij “op dat ogenblik benoemd zou kunnen worden in die
functie van klasse A3, aangezien niet vaststaat dat er binnen de dienst Coördinatie
anti-fraude (CAF) voortdurend nood is aan die functie”. Hij maakt voorts duidelijk
dat het beroep bijna 60 dagen na de kennisgeving van de bestreden handeling is
ingesteld, omdat hij die tijd nodig had om zijn beroep volledig en nauwkeurig te
kunnen voorbereiden.
Verzoeker voert naast dat beroepsschade ook een moreel nadeel aan, gelet
op het feit dat de bestreden handeling geringschat dat hij zich meer dan tien jaar in de
CAF heeft ingezet en ze afbreuk doet aan zijn professionele erkenning, dat de
tussenkomende partij op grond van haar graad “toezicht en mogelijk invloed zal
kunnen uitoefenen op zijn werk terwijl haar bevordering in de dienst het gevolg is van
een onwettige beslissing”, en dat haar onregelmatige benoeming “afbreuk doet aan
zijn gewettigd vertrouwen in het feit dat bevorderingsprocedures binnen de
administratie volgens de beginselen van regelmatigheid, onpartijdigheid en gelijkheid
verlopen”.
Hij betoogt voorts dat de bestreden handeling ingaat tegen het algemeen
belang in zoverre ze ertoe leidt dat “de administratie op basis van een onwettige
procedure een wedde toekent alsook de voordelen die bij een functie van klasse A3
horen” en dat de handhaving van die situatie een weerslag heeft op de openbare
middelen.
VI.2. Beoordeling
Spoedeisendheid in de zin van artikel 17, § 1, van de gecoördineerde
wetten kan niet voortvloeien uit louter het feit dat een uitspraak ten gronde pas in een
min of meer verre toekomst zou volgen. Ze kan slechts erkend worden wanneer de
verzoekende partij aantoont dat de tenuitvoerlegging van de bestreden handeling
nadelen zou meebrengen die zo onmiddellijk en ernstig zijn dat men ze niet kan laten
plaatsvinden in afwachting van de uitkomst van de procedure tot nietigverklaring.
Overeenkomstig artikel 4, § 1, eerste lid, 5°, van het koninklijk besluit van 19
november 2024 ‘tot bepaling van de rechtspleging in kort geding en tot wijziging van
diverse besluiten betreffende de procedure voor de afdeling bestuursrechtspraak van
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.278
V -2072n - 6/9
de Raad van State’ dient de verzoekende partij vanaf het begin in haar verzoekschrift
concreet aan te tonen, in voorkomend geval met behulp van stukken, welke
omstandigheden de spoedeisendheid feitelijk rechtvaardigen, aangezien de Raad van
State geen rekening mag houden met gegevens die na het indienen van het verzoek
tot schorsing worden aangevoerd. Spoedeisendheid kan niet worden aangetoond aan
de hand van enkel een theoretische uiteenzetting of precedenten, en evenmin aan de
hand van algemene beschouwingen, maar moet zo worden aangetoond dat men kan
inschatten welke concrete risico’s de onmiddellijke tenuitvoerlegging van de
bestreden beslissing voor de verzoekende partij zou kunnen meebrengen. Daaruit
volgt dat het voldoende ernstig nadeel dat als verantwoording van de spoedeisendheid
wordt aangevoerd, zeker moet zijn en de verzoekende partij rechtstreeks moet treffen
door de tenuitvoerlegging van de bestreden handeling, en dat de spoedeisendheid een
specifieke voorwaarde van het administratief kort geding vormt die losstaat van de
voorwaarde dat ten minste één ernstig middel wordt aangevoerd.
Voorts moet er worden op gewezen dat de hervorming die is doorgevoerd
bij de wet van 11 juli 2023 ‘tot wijziging van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973’ enerzijds bevestigt dat een administratief kort
geding beoogt te voorkomen dat er een “ernstig nadeel” ontstaat (Parl.St. Kamer
2022-23, nr. 55-3220/1, 17, toelichting bij de artikelen), en anderzijds, zoals de
wetgever duidelijk wenst, niet de bedoeling heeft “de strekking te wijzigen van het
begrip spoedeisendheid zoals dat thans gedefinieerd is door de rechtspraak van de
Raad van State” (ibid, 11, in fine). Overigens strekt deze hervorming van de procedure
voor de afdeling Bestuursrechtspraak er “onder meer [toe] de doorlooptijd van een
gewoon annulatieberoep, zonder procedurele incidenten, […] voor alle dossiers in
principe te herleiden tot 18 maanden” (ibid., 19 en 14-15).
In casu, met betrekking tot de aangevoerde beroepsschade, is het vaste
rechtspraak dat het risico om niet te worden geselecteerd tijdens een
bevorderingsprocedure, inherent is aan elke deelname aan een dergelijke procedure.
Het verloop van een beroepsloopbaan is immers altijd ongewis en een bevordering is
in principe nooit gegarandeerd: deze zijn dus, behoudens uitzonderlijke
omstandigheden die de verzoekende partij ab initio in zijn beroep moet aantonen, geen
element dat op zich een aanwijzing vormt voor de spoedeisendheid die krachtens de
voormelde bepaling van de gecoördineerde wetten vereist is. Verzoeker toont
dergelijke uitzonderlijke omstandigheden niet aan, aangezien hij nergens betoogt, en
a fortiori niet aantoont, dat er een eventuele bevordering naar klasse A4, die hij
specifiek aanvoert, zou plaatsvinden of gepland zou zijn voordat een
vernietigingsarrest wordt uitgesproken. Dat specifieke aspect van zijn beroepsschade
blijkt dus louter hypothetisch. In tegenstelling tot wat hij aanvoert, impliceert de
terugwerkende kracht van een arrest houdende vernietiging van de bestreden
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.278
V -2072n - 7/9
handeling bovendien dat de overheid, op straffe van schending van het gezag van
gewijsde van dat arrest, in voorkomend geval geen rekening mag houden met de
ervaring die de tussenkomende partij op onregelmatige wijze in de kwestieuze functie
zou hebben opgedaan. Dat het zou gaan om een “unieke” ervaring van een bijzondere
aard binnen de FOD, wat voor de eerste keer op de zitting is aangevoerd, kan niet in
aanmerking worden genomen, aangezien dat aspect van de spoedeisendheid nergens
in het verzoekschrift wordt aangevoerd.
Voorts is het ook vaste rechtspraak dat morele schade die uit een
bestuurshandeling voortvloeit in principe, behoudens bijzondere omstandigheden die
de verzoekende partij moet inroepen en aantonen, op passende wijze kan worden
hersteld met een vernietigingsarrest, dat immers terugwerkende kracht heeft. De
verzoekende partij die met een dergelijk nadeel wordt geconfronteerd, kan in dat geval
namelijk aantonen dat de handeling waarvan de motieven een lasterlijk karakter
zouden hebben, niet regelmatig was. Opdat een aantasting van de reputatie kan
rechtvaardigen dat een bestuurshandeling wordt geschorst, moet worden aangetoond
dat die aantasting niet kan worden hersteld met een vernietigingsarrest, wat inhoudt
dat zij een zekere ernst vertoont, rechtstreeks uit de bestreden handeling of uit de
lasterlijke motieven ervan voortvloeit, en dat die motieven een zekere openbaarheid
hebben gekregen. Dat is niet het geval met de aangevoerde aanslag op de
“professionele erkenning” die in het verzoekschrift wordt uiteengezet. De
“opmerkingen die op de dienst worden gemaakt” over de kwestieuze bevordering, die
slaan op de opleidingen over de strijd tegen belastingparadijzen die verzoeker heeft
gevolgd en die voor het eerst tijdens de zitting naar voren werden gebracht, kunnen
evenmin in aanmerking worden genomen, aangezien ze niet in het verzoekschrift ter
sprake zijn gebracht.
Spoedeisendheid, ten slotte, vormt, zoals hierboven reeds is opgemerkt,
een voorwaarde voor de ontvankelijkheid die losstaat van de voorwaarde dat ernstige
middelen moeten worden aangevoerd, zodat de aangevoerde onregelmatigheid van de
bestreden handeling geen invloed heeft op het vaststellen van de spoedeisendheid met
betrekking tot het “inzagerecht” dat de tussenkomende partij aanvoert, het vertrouwen
van verzoeker in de bevorderingsprocedures en het schaden van het algemeen belang
en van de overheidsmiddelen. Het schaden van het algemeen belang en van de
overheidsmiddelen staat hoe dan ook los van de persoonlijke situatie van verzoeker
en kan als dusdanig geen grond opleveren om te stellen dat er, wat hem betreft, sprake
is van spoedeisendheid.
Er is geen spoedeisendheid aangetoond.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.278
V -2072n - 8/9
In die context is er in deze fase van de procedure geen reden om de
exceptie van onontvankelijkheid die de verwerende partij aanvoert, te behandelen.
OM DIE REDENEN
BESLIST DE RAAD VAN STATE:
Artikel 1.
Het verzoek tot tussenkomst ingediend door N. M. wordt ingewilligd.
Artikel 2.
De vordering tot schorsing wordt afgewezen.
Artikel 3.
De beslissing over de kosten wordt in beraad gehouden.
Aldus uitgesproken te Brussel op 2 april 2026 door de Ve kamer van de
Raad van State, samengesteld uit:
Frédéric Gosselin,
Gregory Delannay,
kamervoorzitter,
hoofdgriffier.
De hoofdgriffier,
De voorzitter,
Gregory Delannay
Frédéric Gosselin
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.278
V -2072n - 9/9
